RYAN VENTRICULAR EXTRASYSTOLY 4A

dzień dobry
Extrasystole zdarza się każdemu, nie jest niebezpieczny i nie można go leczyć.
To jest łagodna arytmia.
Powodem dodatkowych skurczów jest
- wystąpienie potencjalnej różnicy między sąsiednimi włóknami mięśnia sercowego lub ich grupami, co nie jest patologią.
W jednej z ostatnich publikacji naukowych opisano, w jaki sposób określono skurcze dodatkowe komorowe (PVCs) u 70 sportowców z częstością 2000 lub więcej dziennie..
Zostali zawieszeni w treningu fizycznym na trzy miesiące..
W 16 z nich 70 PVC zniknęło całkowicie,
w 34 liczba obwodów PVC spadła do 500 lub mniej i
20 nie miało zmian.
Wszyscy zostali dopuszczeni do konkursu i przez 8 lat obserwacji żaden z nich nie miał incydentów sercowo-naczyniowych..

Podczas ataku rozłóż protokół HolterMT (zawsze ze szczegółowym dziennikiem) i EKG (taśmę).

Warto zbadać się u psychoterapeuty i wykluczyć kardioneurozę (neurotyczne zaburzenie psychogenne)

Dodatkowa skurcz komorowy - istota patologii, metody leczenia

Skurcz dodatkowy komorowy to rodzaj szeroko rozpowszechnionego zaburzenia rytmu serca. Choroba ma wyraźne objawy kliniczne..

Istota patologii

Skurcz dodatkowy komorowy jest stanem, w którym mięsień sercowy wykonuje niezwykłe skurcze pod wpływem patologicznego skupienia wytwarzania impulsów nerwowych. Choroba należy do kategorii arytmii serca.

Ta patologia jest dość powszechna i jest rozpoznawana u 70% pacjentów kardiologicznych..

Klasyfikacja

Istnieje kilka klasyfikacji przedwczesnych pobudzeń komorowych, opartych na nasileniu objawów i stopniu upośledzenia stanu pacjenta. Najczęściej stosowana w praktyce klinicznej jest klasyfikacja Lowna..

Polega na zwiększeniu znaczenia klinicznego powstających dodatkowych skurczów:

  • klasa 0 - nie występują dodatkowe skurcze;
  • klasa 1 - rejestrowane są wstawione i podobne dodatkowe skurcze, nie więcej niż 30 na godzinę;
  • klasa 2 - notowane są częstsze pojedyncze i podobne skurcze dodatkowe, ponad 30 na godzinę;
  • klasa 3 - ekstrasystole stają się polimorficzne, zróżnicowane;
  • klasa 4A - występują podwójne nadzwyczajne skurcze;
  • klasa 4B - obserwuje się łańcuchy ekstrasystoli;
  • klasa 5 - powstają wczesne ES.

Klasyfikacja Ryana ma kilka dodatków:

  • 1 gradacja według ryana - występują pojedyncze ES, nie więcej niż 30 na godzinę;
  • 2 gradacja według ryana - monotopowa ES, ale powyżej 30 na godzinę;
  • Stopień 3 - częste ES polytopowe;
  • 4а gradacja wg ryana - sparowany i identyczny ES;
  • 4b gradacja ryana - sparowana i politopowa;
  • Klasa 5 - rozwija się częstoskurcz komorowy.

Co to są monomorficzne (monotopowe) dodatkowe skurcze komorowe? Są to ES, które powstają z jednego patologicznego źródła. Polimorficzne dodatkowe skurcze komorowe są ES wywodzącymi się z różnych źródeł.

Uwzględniany jest również rytm pojawiania się PVC:

  • według rodzaju bigeminii - jeden normalny skurcz, jeden ES;
  • według rodzaju trigeminia - dwa normalne skurcze, jeden ES;
  • według rodzaju quadrigeminia - trzy normalne skurcze, jeden ES.

Najpoważniejszy jest pierwszy rodzaj ekstrasystoli.

Wyróżnia się lokalizację występowania:

  • dodatkowe skurcze lewej komory;
  • dodatkowe skurcze prawej komory;
  • skurcze dodatkowe komorowe i przedsionkowe jednocześnie.

Powody

Dodatkowe skurcze komorowe mogą tworzyć się na tle wielu chorób:

  • patologia sercowo-naczyniowa;
  • choroby płuc, tarczycy, narządów trawiennych;
  • zaburzenia hormonalne;
  • brak równowagi elektrolitowej podczas odwodnienia.

Złe nawyki, nadużywanie mocnej herbaty i kawy, przyjmowanie niektórych leków (przeciwdepresyjne, glikozydy nasercowe, diuretyki) prowokują występowanie dodatkowych skurczów. Przyczyną PVC może być rozregulowanie przywspółczulnego układu nerwowego. Rzadko, extrasystole występuje u całkowicie zdrowych ludzi..

Jak to się rozwija

Dodatkowa skurcz komorowa występuje w wyniku transmisji impulsu elektrycznego z patologicznego ogniska w mięśniu sercowym. Zwykle komory są kontrolowane przez węzeł znajdujący się w przedsionku - rozrusznik.

Przekazuje impuls do węzła przedsionkowo-komorowego, który stymuluje skurcz komór. Jeśli w mięśniu komorowym znajduje się ognisko, które generuje impuls elektryczny, rozchodzi się z niego fala wzbudzająca, która stymuluje niezwykłe skurcze.

Manifestacje

Pacjent z dodatkowym skurczem komorowym może zgłaszać następujące dolegliwości:

  • przerwy w pracy serca;
  • uczucie zatonięcia serca;
  • podniecenie emocjonalne;
  • zwiększone zmęczenie.

Wielu pacjentów nie ma subiektywnych objawów..

Podczas badania stwierdzono przerywaną falę tętna. Osłuchiwanie serca wywołuje niezwykłe skurcze z głośnym tonem serca. Stwierdzono również objawy choroby podstawowej.

Diagnostyka

Aby postawić diagnozę, ważne jest zebranie historii skarg:

  • kiedy objawy pojawiły się po raz pierwszy, co je poprzedziło;
  • obecność chorób przewlekłych;
  • fakt regularnego przyjmowania prowokujących leków;
  • obecność czynników predysponujących.

Aby potwierdzić dane obiektywnego egzaminu, wymagane są liczne badania..

Stół. Metody diagnozowania dodatkowych skurczów komorowych:

metodaWynik
Laboratoryjne badania krwiWykrywane są zmiany w hormonach, elektrolitach, które mogą powodować ekstrasystolę
ElektrokardiografiaNajpopularniejsza i najprostsza metoda. Ujawnia przedwczesne skurcze z brakującym załamkiem P przed nim (skurcz przedsionków). Stwierdzono inne arytmie, które wywołują ES, zmiany bliznowaciejące w mięśniu sercowym
Monitorowanie metodą HolteraCodzienna rejestracja EKG pozwala dokładniej wykryć dodatkowe skurcze, policzyć ich liczbę. Częstość dodatkowych skurczów komorowych według Holtera - nie więcej niż 5 dziennie
USG sercaUjawnia strukturalne i funkcjonalne zaburzenia mięśnia sercowego

Diagnostyka różnicowa jest przeprowadzana z dodatkowymi skurczami nadkomorowymi. Aby zidentyfikować pozadadowe przyczyny choroby, wymagane są konsultacje wąskich specjalistów - endokrynologa, gastroenterologa.

Działania lecznicze

Cele leczenia przedwczesnych pobudzeń komorowych to:

  • identyfikacja i eliminacja choroby podstawowej;
  • eliminacja czynników prowokujących;
  • zmniejszenie nasilenia objawów;
  • zmniejszenie ryzyka powikłań;
  • przywrócenie jakości życia i zdolności do pracy człowieka.

Hospitalizacja na oddziale kardiologicznym wskazana jest w przypadku nowo rozpoznanych arytmii w celu dalszego zbadania i ustalenia charakteru choroby, recepty na leczenie. Dalsze leczenie odbywa się ambulatoryjnie..

Metody nielekowe

Pacjenci powinni przestrzegać zdrowego stylu życia, porzucić złe nawyki. Ogranicz spożycie mocnej herbaty i kawy. Jeśli to możliwe, przestań brać prowokacyjne leki. Pokazuje regularną aktywność fizyczną, pływanie, aerobik.

Terapia lekowa

Leki są przepisywane, jeśli występują poważne objawy, których nie można wyeliminować metodami niefarmakologicznymi. Lekiem z wyboru są leki przeciwarytmiczne pierwszej klasy - Allapinin, Etatsizin. Skuteczność tych środków sięga 70%.

Rzadkie dodatkowe skurcze komorowe są skutecznie zatrzymywane przez środki uspokajające - nalewkę z głogu, matki, waleriany, korwalolu. Przepisanie leków przeciwarytmicznych klasy II (amiodaron) jest wskazane, gdy leki klasy I są nieskuteczne.

Przeciwwskazania do powołania leków przeciwarytmicznych to:

  • miażdżyca;
  • tętniak serca;
  • zgrubienie mięśnia sercowego;
  • niewydolność serca.

W takich przypadkach przepisywane są beta-blokery, które są jednak mniej skuteczne..

Operacja

Wskazany jest przy częstych monotopowych dodatnich skurczach, nieskuteczności leczenia zachowawczego. Operacja polega na kauteryzacji patologicznego ogniska w mięśniu sercowym za pomocą lasera lub noża o częstotliwości radiowej. RFA (ablacja częstotliwością radiową) w przypadku ekstrasystoli komorowej jest najbardziej preferowaną metodą leczenia operacyjnego.

Prognoza

Pod względem prognostycznym istnieją trzy rodzaje dodatkowych skurczów..

  1. Łagodny kurs. Charakteryzują się brakiem organicznego uszkodzenia mięśnia sercowego. Minimalne ryzyko nagłej śmierci sercowej.
  2. Potencjalnie złośliwy. Skurcze dodatkowe występują na tle organicznego uszkodzenia mięśnia sercowego. Istnieje średnie ryzyko nagłej śmierci.
  3. Złośliwy. Częste dodatkowe skurcze na tle ciężkiego uszkodzenia mięśnia sercowego. Ryzyko nagłej śmierci jest największe.

Nagła śmierć następuje z powodu rozwijającego się migotania komór. Przy odpowiednim i terminowym leczeniu rokowanie jest korzystne..

Pytania do lekarza

Dzień dobry. Mam 20 tygodni ciąży, EKG wykazało ekstrasystolię komorową. Jak niebezpieczna jest ta choroba w mojej sytuacji? Czy możliwy jest naturalny poród? Julia, 30 lat, Samara

Dzień dobry, Julio. Rokowanie ekstrasystolii podczas ciąży zależy od ciężkości choroby. Rzadkie ES nie szkodzą zdrowiu, nie zakłócają przebiegu ciąży i porodu. Możliwy jest naturalny poród. W przypadku grupowych dodatkowych skurczów komorowych, które są trudne do skorygowania lekami, zaleca się wykonanie cięcia cesarskiego, ponieważ ryzyko obciążenia serca jest wysokie.

Dzień dobry. Zdiagnozowano u mnie HPC jako komorową skurcz dodatkową. Lekarz powiedział, że terapia lekowa nie jest jeszcze potrzebna, można to zrobić z normalizacją stylu życia. Jakie ograniczenia muszę wprowadzić? Igor, 44 lata, Psków

Dzień dobry, Igor. Leczenie niefarmakologiczne jest wskazane w przypadku rzadkich PVC. Będziesz musiał rzucić palenie i nadużywanie alkoholu, pić mniej mocną herbatę i kawę. Konieczne jest ustalenie codziennego schematu, aby zapewnić odpowiedni sen.

Skurcz dodatkowy komorowy 4a według Ryana

Zaburzenia rytmu serca są dość powszechnym problemem wśród pacjentów w różnym wieku i różnej płci. Takie stany mogą być wywołane przez wszystko - i poważne stany patologiczne (zawał serca, choroba wieńcowa) i wrodzone wady serca, a nawet przyjmowanie niektórych leków. Jednym z najczęstszych naruszeń tego typu jest skurcz dodatkowy komorowy, tematem naszej dzisiejszej rozmowy będzie stopniowanie skurczu dodatkowego komorowego według Ryana i Lowna, a także kod tej choroby według ICD 10.

Określenie komorowe skurcze dodatkowe serca oznacza przedwczesne (nadzwyczajne) skurcze serca wywołane impulsem, który pojawia się w jednej z części układu przewodzenia wewnątrzkomorowego (wiązka jego i jego nóg lub włókien Purkinjego) lub mięśnia sercowego komorowego..

Skurcz dodatkowy komorowy - kod ICD

Według międzynarodowej klasyfikacji chorób dziesiątej rewizji (ICD-10) ekstrasystole komorowe ma numer 149,3..

Przedwczesne pobudzenia komorowe według Lown i Ryan

Istnieje kilka klasyfikacji pobudzeń komorowych. Kardiolodzy od wielu lat posługują się klasyfikacją zaproponowaną przez Lown B. i Wolfa M., zgodnie z którą skurcze dodatkowe komorowe u chorych z zawałem mięśnia sercowego podzielono na pięć stopni. Ale w 1975 roku. M. Ryan opracował zmodyfikowaną klasyfikację tego schorzenia u pacjentów bez przebytego zawału mięśnia sercowego, która jest stosowana do dziś. Ta wersja gradacji nosi nazwę klasyfikacji Laun-Wolf-Rayyan..

Klasyfikacja komorowych zaburzeń rytmu

О - brak VES (dodatkowe skurcze komorowe);
1 - rzadka monotopowa arytmia komorowa - nie więcej niż trzydzieści VES na godzinę;
2 - częsta monotopowa arytmia komorowa - ponad trzydzieści VES na godzinę;
3 - politopowy ZhES;
4а - monomorficzne sparowane LES;
4b - polimorficzne pary VES;
5 - częstoskurcz komorowy, trzy lub więcej VEB z rzędu.

Klasyfikacja komorowych zaburzeń rytmu serca Myerburga i wsp.

Z biegiem czasu zaproponowano kolejną zmodyfikowaną klasyfikację, zgodnie z którą komorowe zaburzenia rytmu dzieli się według kształtu, a także częstotliwości dodatkowych skurczów.

Według częstotliwości dodatkowych skurczów:

1 - rzadko (mniej niż jeden na godzinę);
2 - rzadkie (od jednego do dziewięciu na godzinę);
3 - umiarkowanie częste (od dziesięciu do trzydziestu na godzinę);
4 - częste (od trzydziestu jeden do sześćdziesięciu na godzinę);
5 - bardzo często (ponad sześćdziesiąt na godzinę).

Zgodnie z morfologią arytmii:

A - pojedynczy, monomorficzny;
B - pojedynczy, polimorficzny;
C - sparowany;
D - niestabilny VT (mniej niż 30 s);
E - stabilne VT (ponad 30s).

Klasyfikacja komorowych zaburzeń rytmu serca według rokowania

Warto zauważyć, że rokowanie ekstrasystolii komorowej zależy wyłącznie od choroby podstawowej i obecności organicznych zmian w sercu. Kryteria te określają prawdopodobieństwo nagłej śmierci. Dlatego Bigger J.T. zaproponował w 1984 r. inny wariant klasyfikacji komorowych zaburzeń rytmu serca, zgodnie ze znaczeniem prognostycznym.

Zatem zgodnie z tą gradacją prawdopodobieństwo nagłej śmierci pacjenta jest bardzo niskie, gdy:

- bicie serca wykryte podczas rutynowego badania;
- brak strukturalnego uszkodzenia serca;
- brak blizny lub przerostu serca;
- prawidłowa frakcja wyrzutowa lewej komory (LVEF) - powyżej 55%;
- nieznaczna lub umiarkowana częstotliwość przedwczesnych pobudzeń komorowych;
- brak sparowanych dodatkowych skurczów komorowych i niestabilnego częstoskurczu komorowego;
- brak przetrwałego częstoskurczu komorowego;
- brak hemodynamicznych konsekwencji arytmii.

Prawdopodobieństwo nagłej śmierci jest niskie lub umiarkowane, jeśli pacjent:

- bicie serca wykryte podczas rutynowego badania lub badania masowego;
- obecność strukturalnego uszkodzenia serca;
- obecność blizny lub przerostu serca;
- umiarkowany spadek LVEF - z 30 do 55%;
- umiarkowane lub znaczne przedwczesne pobudzenia komorowe;
- obecność sparowanych dodatkowych skurczów komorowych lub niestabilnego częstoskurczu komorowego;
- brak przetrwałego częstoskurczu komorowego;
- brak hemodynamicznych konsekwencji arytmii lub ich nieznaczna obecność.

Prawdopodobieństwo nagłej śmierci jest wysokie, jeśli pacjent:

- historia kołatania serca, omdlenia i / lub zatrzymanie akcji serca;
- obecność strukturalnego uszkodzenia serca;
- obecność blizny lub przerostu serca;
- znaczny spadek LVEF - poniżej 30%;
- umiarkowane lub znaczne przedwczesne pobudzenia komorowe;
- sparowane dodatkowe skurcze komorowe lub niestabilny częstoskurcz komorowy;
- utrzymujący się częstoskurcz komorowy;
- umiarkowane lub ciężkie hemodynamiczne konsekwencje arytmii.

Należy zwrócić uwagę, że częstość i postać dodatkowych skurczów komorowych u chorych bez zmian strukturalnych w sercu nie mają wartości prognostycznej..

Tylko u pacjentów, którzy przeszli zawał mięśnia sercowego ze zmniejszeniem frakcji wyrzutowej, wykrycie ponad dziesięciu dodatkowych skurczów komorowych na godzinę jest równoznaczne z wysokim prawdopodobieństwem nagłej śmierci.

U pacjentów, u których zdiagnozowano wady i inne organiczne zmiany w sercu, prawdopodobieństwo nagłej śmierci wzrasta wraz ze spadkiem kurczliwości mięśnia sercowego.

Leczenie ekstrasystoli komorowej można uzupełnić zastosowaniem tradycyjnej medycyny. Dlatego pacjenci z taką diagnozą powinni zwrócić uwagę na roślinę leczniczą niebieskiego bławatka. Łyżeczkę pokruszonego surowca zaparzyć szklanką wrzącej wody i pozostawić pod przykryciem na godzinę. Wypij filtrowany napój w ćwierć szklanki trzy razy dziennie około kwadransa przed posiłkiem..

Możliwość zastosowania tradycyjnej medycyny należy bez wątpienia omówić z lekarzem.

Podobne wiadomości

Dlaczego ekstrasystolia komorowa jest niebezpieczna i jej leczenie

W grupie arytmii typu pozaskurczowego jedno z najważniejszych miejsc pod względem rokowania i leczenia zajmuje skurcz dodatkowy komorowy. Niezwykły skurcz mięśnia sercowego następuje na sygnał z ektopowego (dodatkowego) ogniska pobudzenia.

Zgodnie z Międzynarodową Klasyfikacją Chorób (ICD-10) patologia ta ma kod I 49.4.
Częstość występowania skurczów dodatkowych wśród osób chorych i zdrowych ustalono na podstawie długotrwałego monitorowania tętna metodą Holtera. Skurcze dodatkowe z komór wykrywane są u 40-75% badanych dorosłych.

Gdzie znajduje się źródło dodatkowych skurczów

Skurcze dodatkowe komorowe występują w ścianie lewej lub prawej komory, częściej bezpośrednio we włóknach układu przewodzącego. Jeśli pod koniec fazy rozluźnienia komory wystąpi skurcz dodatkowy, to zbiega się w czasie z kolejnym skurczem przedsionków. Przedsionek nie jest całkowicie opróżniony, przez żyłę główną przechodzi fala wsteczna.

Zwykle dodatkowe skurcze komorowe powodują skurcze tylko samych komór i nie przekazują impulsów w kierunku przeciwnym do przedsionków. „Nadkomorowe” nazywane są dodatkowymi skurczami z ognisk ektopowych zlokalizowanych powyżej poziomu komór, w przedsionkach, węźle przedsionkowo-komorowym. Można je łączyć z komorą. Nie ma dodatkowych skurczów trzustkowych.

Prawidłowy rytm z węzła zatokowego jest utrzymywany i zakłócany jedynie przez przerwy kompensacyjne po nadzwyczajnych uderzeniach.

Nie należy naruszać sekwencji impulsów

Przyczyny ekstrasystolii komorowej pojawiają się w chorobach serca:

  • charakter zapalny (zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie wsierdzia, zatrucie);
  • niedokrwienie mięśnia sercowego (ogniska miażdżycy, ostry zawał);
  • zmiany metaboliczno-dystroficzne w mięśniu i układzie przewodzącym (naruszenie stosunku elektrolitów potasowo-sodowych w miocytach i przestrzeni międzykomórkowej);
  • gwałtowne wyczerpanie zapasów energii komórek spowodowane niedożywieniem, brakiem tlenu w ostrej i przewlekłej niewydolności serca, niewyrównane defekty.

Przedwczesne pobudzenie komorowe może wystąpić u osób ze zdrowym układem sercowo-naczyniowym z powodu:

  • podrażnienie nerwu błędnego (z przejadaniem się, bezsennością, pracą umysłową);
  • wzmożony ton nerwu współczulnego (palenie, praca fizyczna, stres, ciężka praca).

Jeśli w sercu są dwa źródła impulsów, to głównym z nich jest to, które jest zdolne do wysokiej częstotliwości. Dlatego najczęściej rytm zatokowy pozostaje normalny. Ale dodatkowe skurcze mogą również wystąpić na tle migotania przedsionków..

Rodzaje dodatkowych skurczów komorowych

Klasyfikacja ekstrasystoli komorowej uwzględnia częstość patologicznych impulsów, lokalizację ognisk ektopowych.

Skurcze dodatkowe z komór, a także z innych ognisk, mogą być pojedyncze (jeden na 15-20 normalnych skurczów) lub grupowe (3-5 skurczów ektopowych między prawidłowymi).

Pojedynczy dodatkowy skurcz na tle rytmu zatokowego

Ciągłe powtarzanie niezwykłych pojedynczych skurczów dla każdego normalnego nazywa się bigeminia, dla dwóch - trygeminia. Arytmia pozasystoliczna typu bigeminia lub trigeminia odnosi się do allorytmii (nieregularne, ale trwałe zaburzenia rytmu).

W zależności od liczby zidentyfikowanych ognisk rozróżnia się ekstrasystole:

  • monotopowy (z jednego ogniska);
  • polytopic (więcej niż jeden).

Ze względu na lokalizację w komorach najczęstsze są niezwykłe skurcze lewej komory. Skurcz dodatkowy prawej komory występuje rzadziej, prawdopodobnie z powodu anatomicznych cech łożyska naczyniowego, rzadkich zmian niedokrwiennych prawego serca.

B. Klasyfikacja Low - M.Wolf

Nie wszyscy eksperci stosują istniejącą klasyfikację skurczu dodatkowego komorowego według Lowna i Wolfa. Oferuje pięć stopni ekstrasystoli w zawale mięśnia sercowego w zależności od ryzyka wystąpienia migotania:

  • stopień 1 - rejestruje się monomorficzne nadzwyczajne skurcze (nie więcej niż 30 na godzinę obserwacji);
  • stopień 2 - częściej, od jednego ogniska (powyżej 30 na godzinę);
  • stopień 3 - ekstrasystola politopowa;
  • stopień 4 - podzielony w zależności od wzorca EKG rytmu („a” - sparowany i „b” - salwa);
  • stopień 5 - rejestrowany jest najgroźniejszy w sensie prognostycznym typ "R do T", co oznacza, że ​​dodatkowa skurcz "wspięła się" na poprzedni normalny skurcz i jest w stanie zaburzyć rytm.

Ponadto pacjentom bez dodatkowych skurczów przypisuje się stopień „zero”..

Propozycje M. Ryana dotyczące gradacji (zajęć) uzupełniają klasyfikację B.Lown - M.Wolf dla pacjentów bez zawału mięśnia sercowego..

W nich „gradacja 1”, „gradacja 2” i „gradacja 3” całkowicie pokrywają się z interpretacją launowską.

  • „Gradacja 4” - jest rozpatrywana w postaci sparowanych ekstrasystoli w wariantach monomorficznym i polimorficznym;
  • Częstoskurcz komorowy należy do „stopnia 5”.

Jak pacjenci odczuwają extrasystole

Objawy przedwczesnych uderzeń komorowych nie różnią się od nadzwyczajnych skurczów serca. Pacjenci skarżą się na uczucie „zatonięcia” serca, zatrzymania, a następnie silnego pchnięcia w postaci uderzenia. W tym samym czasie niektórzy czują:

Rzadko dodatkowemu skurczowi towarzyszy ruch kaszlu.

Bardziej kolorowy opis to „obracanie” serca, „wciskanie do klatki piersiowej”.

Diagnostyka

Zastosowanie elektrokardiografii (EKG) w diagnostyce ma ogromne znaczenie, ponieważ technika nie jest trudna do opanowania, sprzęt służy do usuwania w domu, w karetce.

Wykonanie EKG trwa 3-4 minuty (łącznie z umieszczeniem elektrod). Na obecnym rekordzie w tym czasie nie zawsze jest możliwe „wyłapanie” dodatkowych skurczów, nadanie im charakterystyki.

Wyjściem jest technika Holtera polegająca na długoterminowym zapisie EKG z późniejszą interpretacją wyników. Metoda pozwala zarejestrować nawet pojedyncze nadzwyczajne obniżki.

Testy wysiłkowe służą do badania zdrowych osób, EKG wykonuje się dwukrotnie: najpierw w spoczynku, a następnie po dwudziestu przysiadach. W przypadku niektórych zawodów związanych z dużymi przeciążeniami ważne jest, aby zidentyfikować możliwe naruszenia.

Ultradźwięki serca i naczyń krwionośnych eliminują różne przyczyny sercowe.

Ważne jest, aby lekarz ustalił przyczynę arytmii, dlatego przepisuje się:

  • ogólna analiza krwi;
  • Białko C-reaktywne;
  • poziom globuliny;
  • krew na hormony stymulujące tarczycę;
  • elektrolity (potas);
  • enzymy sercowe (fosfokinaza kreatynowa, dehydrogenaza mleczanowa).

Idiopatyczna (niejasna z pochodzenia) ekstrasystola pozostaje, jeśli pacjent nie ma żadnych chorób i czynników prowokujących podczas badania.

Cechy ekstrasystoli u dzieci

Arytmię stwierdza się u noworodków już przy pierwszym słuchaniu. Skurcze dodatkowe z komór mogą mieć wrodzone korzenie (różne wady rozwojowe).

Nabyte przedwczesne pobudzenia komorowe w dzieciństwie i okresie dojrzewania są związane z przebytą chorobą reumatyczną serca (po dławicy piersiowej), infekcjami powikłanymi zapaleniem mięśnia sercowego.

Szczególną grupą przyczyn jest dziedziczna patologia mięśnia sercowego, zwana arytmogenną dysplazją komorową. Choroba często prowadzi do nagłej śmierci.

Extrasystole u starszych dzieci towarzyszą zaburzenia układu hormonalnego, występuje, gdy:

  • przedawkowanie narkotyków;
  • w postaci odruchu rozdętego pęcherzyka żółciowego z jego dyskinezą;
  • zatrucie grypą, szkarlatyną, odrą;
  • zatrucie pokarmowe;
  • nerwowe i fizyczne przeciążenie.

W 70% przypadków ekstrasystolię komorową wykrywa się u dziecka przypadkowo podczas rutynowego badania.

Dorosłe dzieci łapią przerwy w rytmie serca i niezwykłe drżenie, skarżą się na przeszywające bóle po lewej stronie mostka. U nastolatków występuje połączenie z dystonią wegetatywną.

W zależności od przewagi regulacji nerwu błędnego lub współczulnego obserwuje się dodatkowe skurcze:

  • w pierwszym przypadku - na tle bradykardii podczas snu;
  • w drugiej - podczas gier, razem z tachykardią.

Diagnoza w dzieciństwie przebiega przez te same etapy, co u dorosłych. W leczeniu większą wagę przywiązuje się do codziennej diety, zbilansowanej diety, lekkich środków uspokajających.

Badania lekarskie dzieci mogą ujawnić wczesne zmiany

Extrasystole u kobiet w ciąży

Ciąża u zdrowej kobiety może powodować rzadkie skurcze dodatkowe komorowe. Jest to bardziej typowe dla drugiego trymestru, ze względu na brak równowagi elektrolitów we krwi, wysoki stan przepony.

Obecność chorób żołądka, przełyku, pęcherzyka żółciowego u kobiety powoduje odruchową ekstrasystolę.

W przypadku jakichkolwiek skarg kobiety w ciąży na temat uczucia przerw w rytmie konieczne jest przeprowadzenie badania. W końcu proces ciąży znacznie zwiększa obciążenie serca i przyczynia się do manifestacji utajonych objawów zapalenia mięśnia sercowego.

Położnik-ginekolog przepisuje specjalną dietę, preparaty potasu i magnezu. W większości przypadków nie jest wymagane żadne leczenie. Trwała ekstrasystola grupowa wymaga wyjaśnienia przyczyny i konsultacji z kardiologiem.

Leczenie przedwczesnych pobudzeń komorowych obejmuje wszystkie wymagania zdrowego trybu żywienia.

  • rzucić palenie, pić alkohol, mocną kawę;
  • pamiętaj, aby w diecie spożywać pokarmy zawierające potas (ziemniaki w mundurkach, rodzynki, suszone morele, jabłka);
  • powinieneś powstrzymać się od podnoszenia ciężarów, treningu siłowego;
  • jeśli sen cierpi, powinieneś zażywać łagodne środki uspokajające.

Zalecamy również przeczytanie:
Objawy migotania przedsionków

Terapia lekowa jest połączona:

  • ze słabą tolerancją arytmii przez pacjenta;
  • zwiększona częstotliwość idiopatycznej (niejasnej) ekstrasystoli grupowej;
  • wysokie ryzyko wystąpienia migotania.

W arsenale lekarza znajdują się leki przeciwarytmiczne o różnej sile i orientacji. Przypisanie musi być zgodne z podstawową przyczyną.

Leki są bardzo ostrożnie stosowane w przypadku przebytego zawału serca, obecności niedokrwienia i objawów niewydolności serca, różnych blokad układu przewodzącego.

Na tle leczenia skuteczność ocenia się na podstawie wielokrotnego monitorowania Holtera: pozytywny wynik to zmniejszenie liczby dodatkowych skurczów o 70-90%.

Zabiegi chirurgiczne

Brak efektu leczenia zachowawczego i występowanie ryzyka migotania jest wskazaniem do ablacji prądem o częstotliwości radiowej (RF). Zabieg wykonywany jest w szpitalu kardiochirurgicznym na sterylnym oddziale operacyjnym. W znieczuleniu miejscowym do żyły podobojczykowej wprowadza się cewnik ze źródłem RF. Wykonywana jest kauteryzacja ogniska ektopowego za pomocą fal radiowych.

Przy dobrym „trafieniu” w przyczynę impulsów zabieg zapewnia skuteczność w granicach 70 - 90%.

Cewnik jest wprowadzany do serca

Używanie środków ludowych

Środki ludowe są używane do ekstrasystoli o charakterze funkcjonalnym. W przypadku organicznych zmian w sercu należy skonsultować się z lekarzem. Niektóre metody mogą być przeciwwskazane.

Kilka popularnych przepisów
W termosie można wygodnie i łatwo zaparzyć lecznicze zioła i rośliny w domu..

  1. W ten sposób wywary są przygotowywane z korzenia waleriany, nagietka, bławatka. Należy go zaparzać w ilości 1 łyżki stołowej suchych surowców roślinnych na 2 szklanki wody. Przechowywać w termosie przez co najmniej trzy godziny. Można parzyć przez noc. Po wysiłku wypij ¼ szklanki 15 minut przed posiłkiem.
  2. Skrzyp warzony jest w proporcji od łyżki stołowej do 3 szklanek wody. Pij łyżkę do sześciu razy dziennie. Pomaga przy niewydolności serca.
  3. Nalewkę alkoholową z głogu można kupić w aptece. Pij 10 kropli trzy razy dziennie. Do samodzielnego ugotowania potrzeba 10 g suszonych owoców na każde 100 ml wódki. Nalegaj przez co najmniej 10 dni.
  4. Przepis na miód: wymieszaj wyciśnięty sok z rzodkwi i miód w równych ilościach. Weź łyżkę stołową trzy razy dziennie.

Wszystkie wywary są przechowywane w lodówce.

Nowoczesne prognozowanie

Powyższe klasyfikacje przez 40 lat istnienia pomogły w wyszkoleniu lekarzy w zakresie wprowadzania niezbędnych informacji do programów automatycznego dekodowania EKG. Jest to ważne dla szybkiego uzyskania wyniku badania pod nieobecność specjalisty w pobliżu, w przypadku zdalnego (na terenach wiejskich) badania pacjenta.

Aby przewidzieć niebezpieczne sytuacje, lekarz powinien wiedzieć:

  • jeśli dana osoba ma dodatkowe skurcze komorowe, ale nie ma potwierdzonej choroby serca, ich częstość i lokalizacja nie mają znaczenia dla rokowania;
  • ryzyko życia jest zwiększone u pacjentów z wadami serca, organicznymi zmianami w nadciśnieniu tętniczym, niedokrwieniem mięśnia sercowego tylko w przypadku zmniejszenia siły mięśnia sercowego (narastającej niewydolności serca);
  • Należy wziąć pod uwagę wysokie ryzyko u pacjentów po zawale mięśnia sercowego w przypadku obecności ponad 10 dodatkowych skurczów komorowych na godzinę obserwacji i wykrycia zmniejszonej objętości wyrzutu krwi (rozległy zawał serca, niewydolność serca).

Pacjent musi udać się do lekarza i zostać zbadany pod kątem niejasnych przerw w rytmie serca.

Ukończenie ekstrasystoli

Gradacja dodatkowych skurczów komorowych według Lowna

Służy do oceny predykcyjnej dodatkowych skurczów komorowych na oddziałach intensywnej terapii u pacjentów z chorobą wieńcową.

0 - brak dodatkowych skurczów komorowych;

1–30 lub mniej przedwczesnych uderzeń komorowych na godzinę;

2 -> 30 dodatkowych skurczów komorowych na godzinę;

3 - polimorficzne (politopowe) skurcze dodatkowe komorowe;

4A - sparowane ekstrasystole;

4B - 3 z rzędu i> dodatkowe skurcze komorowe (krótkie epizody napadów częstoskurczu komorowego);

5 - skurcze dodatkowe komorowe typu „R do T”;

Groźne dodatkowe skurcze są uważane za 3 - 5 stopniowe, ponieważ prawdopodobieństwo migotania komór i częstoskurczu komorowego jest wysokie.

Klasyfikacja nadkomorowych zaburzeń rytmu

Niektóre tachykardie przedsionkowe związane z ostrymi stanami chorobowymi.

Niektóre wieloogniskowe częstoskurcze przedsionkowe.

Częstoskurcz odwrotny węzłów CA.

Wewnątrzprzedsionkowy odwrotny częstoskurcz

Trzepotanie i migotanie przedsionków

Tachykardia odwrotna w węzłach AV

Przyczyny ekstrasystolii komorowej (ostry zawał mięśnia sercowego)

PVC są rejestrowane u prawie wszystkich pacjentów. Istnieje zależność między wielkością zawału mięśnia sercowego a częstością występowania PVC, a także między stopniem osłabienia funkcji kurczliwej lewej komory a liczbą PVC w okresie rekonwalescencji pacjentów po zawale mięśnia sercowego.

Na oddziałach intensywnej terapii do oceny prognostycznej PCV stosuje się system klasyfikacji opracowany przez V. Lown i M. Wolf: 0 brak PVC, 1 - 30 lub mniej PVC w ciągu 1 godziny, 2 - więcej niż 30 PVC w 1 godzinę, 3 - polimorficzne PVC, 4A - sparowane PVC, 4B - trzy lub więcej PVC z rzędu (napady niestabilnego częstoskurczu komorowego), 5 - PVC typu R na T. Wysokiej jakości PVC (3-5) są uważane za „zagrażające”, to znaczy niosące zagrożenie VF lub VT [ Mazur N. A. 1985].

W 1975 roku M. Ryan i wsp. (Grupa Laun's) zmodyfikował swój system ocen: 0 - brak PVC przez 24 godziny monitorowania, 1 - nie więcej niż 30 PVC na dowolną godzinę monitorowania, 2 - ponad 30 PVC na dowolną godzinę monitorowania, 3 - polimorficzne PVC, 4 A - monomorficzne sparowane PVC, 4B - polimorficzne sparowane PVC, 5 - VT (trzy lub więcej kolejnych PVC z częstotliwością większą niż 100 na minutę). Modyfikacja W. Me Kenna i wsp. Jest bliska temu systemowi gradacji. (1981).

W nowych wariantach podkreśla się patologiczne znaczenie VT i nie wspomina się o PVC typu R na T, ponieważ coraz bardziej oczywiste staje się, że wczesne PVC nie powodują ataków VT częściej, a czasem rzadziej niż późne PVC. System oceny Lown został następnie rozszerzony na komorowe zaburzenia rytmu w przewlekłej chorobie wieńcowej i innych chorobach serca..

Obecnie cieszy się dużą popularnością, choć nie jest pozbawiona wad [Orlov V. N. Shpektor A. V. 1988]. Na przykład można wskazać, że połowa pacjentów z chorobą wieńcową, u których rozwija się migotanie komór, nie ma „groźnych” PVC, a połowa z tych, którzy mają takie dodatkowe skurcze, nie rozwija VF..

Niemniej jednak ta i inne uwagi na temat stopniowania komorowych zaburzeń rytmu serca nie mogą zaprzeczyć fundamentalnej opinii, że częste i złożone (o wysokim gradacji) PCW należą do czynników niekorzystnie wpływających na rokowanie u pacjentów z chorobą wieńcową, zwłaszcza u osób po zawale mięśnia sercowego..

„Arytmie serca”, M.S. Kushakovsky

Przyczyny przedwczesnych pobudzeń komorowych (znaczenie kliniczne)

Extrasystole

przedwczesna depolaryzacja i skurcz serca lub jego poszczególnych jam, najczęściej odnotowywany typ arytmii. Extrasystoles można znaleźć u 60-70% osób. Zasadniczo mają one charakter funkcjonalny (neurogenny), ich wygląd wywołuje stres, palenie tytoniu, alkohol, mocna herbata, a zwłaszcza kawa. Skurcze dodatkowe pochodzenia organicznego występują w przypadku uszkodzenia mięśnia sercowego (choroba wieńcowa, miażdżyca, dystrofia, zapalenie). Niezwykły impuls może pochodzić z przedsionków, połączenia przedsionkowo-komorowego i komór. Pojawienie się ekstrasystoli tłumaczy się pojawieniem się ektopowego ogniska aktywności wyzwalacza, a także istnieniem mechanizmu ponownego wejścia. Czasowy związek niezwykłych i normalnych kompleksów charakteryzuje przedział wiązania. • Klasyfikacja •

Monotoniczne ekstrasystole - jedno źródło występowania, stały interwał sprzężenia w tym samym odprowadzeniu EKG (nawet przy różnym czasie trwania zespołu QRS) • Polytopowe ekstrasystole - z kilku ognisk ektopowych, różne interwały sprzęgania w tym samym odprowadzeniu EKG (różnice są większe niż 0, 02-0,04 s) • Niestabilny tachykardia napadowa - trzy lub więcej następujących po sobie dodatkowych skurczów (wcześniej określanych jako grupowe lub salwa, dodatkowe skurcze). Oprócz dodatkowych skurczów polytopowych wskazują na wyraźną niestabilność elektryczną mięśnia sercowego. • Przerwa wyrównawcza

- czas trwania okresu rozkurczu elektrycznego po ekstrasystole. Podzielony na pełną i niepełną • Pełną - całkowity czas trwania skróconej pauzy rozkurczowej przed i wydłużonej pauzy rozkurczowej po ekstrasystolii jest równy czasowi dwóch normalnych cykli pracy serca. Występuje przy braku propagacji impulsu w kierunku wstecznym do węzła zatokowo-przedsionkowego (nie wyładowuje) • Niekompletny - łączny czas trwania skróconej pauzy rozkurczowej przed i wydłużonej po ekstrasystolii jest krótszy niż czas trwania dwóch normalnych cykli serca. Zwykle niepełna pauza kompensacyjna jest równa długości normalnego cyklu pracy serca. Występuje po rozładowaniu węzła zatokowo-przedsionkowego. Wydłużenie odstępu postektopowego nie występuje przy skurczach dodatkowych interpolowanych (insercyjnych), jak również przy późnych skurczach zastępczych. Gradacja dodatkowych skurczów komorowych

do 30 dodatkowych skurczów na dowolną godzinę monitorowania • II - ponad 30 dodatkowych skurczów na dowolną godzinę monitorowania • III - dodatkowe skurcze polimorficzne • IVa - monomorficzne sparowane dodatkowe skurcze • IVb - polimorficzne sparowane dodatkowe skurcze • V - trzy lub więcej dodatkowych skurczów pod rząd z częstotliwością rytmu ektopowego powyżej 100 na minutę... Częstotliwość

(całkowitą liczbę dodatkowych skurczów przyjmuje się jako 100%) • Dodatkowe skurcze zatokowe - 0,2% • Dodatkowe skurcze przedsionkowe - 25% • Skurcze dodatkowe z połączenia przedsionkowo-komorowego - 2% • Skurcze dodatkowe komorowe - 62,6% • Różne kombinacje skurczów dodatkowych - 10,2%... Etiologia •

Ostra i przewlekła niewydolność serca • ChNS • Ostra niewydolność oddechowa • Przewlekłe obturacyjne choroby płuc • Osteochondroza kręgosłupa szyjnego i piersiowego • Odruchy trzewno-sercowe (choroby płuc, opłucnej, narządów jamy brzusznej) • Zatrucie glikozydami nasercowymi, eufyliną, TA, B-adrenomimetyki • Stres fizyczny i psychiczny • Ogniskowe infekcje • Kofeina, nikotyna • Brak równowagi elektrolitowej (zwłaszcza hipokaliemia). Obraz kliniczny

• Manifestacje są zwykle nieobecne, zwłaszcza w przypadku organicznego pochodzenia dodatkowych skurczów. • Dolegliwości związane z drżeniem i silnymi uderzeniami serca, spowodowane silnym skurczem komór po przerwie wyrównawczej, uczuciem zapadnięcia w klatkę piersiową, uczuciem zatrzymania serca. • Objawy nerwicy i dysfunkcji autonomicznego układu nerwowego (bardziej typowe dla dodatkowych skurczów pochodzenia czynnościowego): niepokój, bladość, pocenie się, strach, uczucie braku powietrza. • Częste (szczególnie wczesne i grupowe) skurcze dodatkowe prowadzą do zmniejszenia rzutu serca, zmniejszenia przepływu krwi mózgowej, wieńcowej i nerkowej o 8–25%. Przy zwężającej się miażdżycy naczyń mózgowych i wieńcowych mogą wystąpić przemijające zaburzenia krążenia mózgowego (niedowład, afazja, omdlenia) i napady dusznicy bolesnej.

Eliminacja czynników prowokujących, leczenie choroby podstawowej. • Pojedyncze dodatkowe skurcze bez objawów klinicznych nie są korygowane. Leczenie dodatkowych skurczów neurogennych • Przestrzeganie warunków pracy i odpoczynku • Zalecenia dietetyczne • Regularne ćwiczenia • Psychoterapia • Środki uspokajające lub uspokajające (np. Diazepam, nalewka kozłkowa). • Wskazania do leczenia określonymi lekami przeciwarytmicznymi • Wyrażone subiektywne odczucia (przerwy, uczucie zatonięcia serca itp.), Zaburzenia snu • Skurczowa allorytmia • Wczesne dodatkowe skurcze komorowe nakładające się na załamek T z poprzedniego cyklu serca • Częste pojedyncze dodatkowe skurcze (ponad 5 na minutę) • Skurcze dodatkowe grupowe i polytopowe • Skurcze dodatkowe w ostrym okresie zawału mięśnia sercowego, a także u pacjentów z miażdżycą po zawale serca.

Dowiedz się więcej.

Rozwój dziecka to zaprogramowany proces zwiększania długości i masy ciała, który odbywa się równolegle z jego rozwojem, tworzeniem się układów funkcjonalnych. W pewnych okresach rozwoju dziecka narządy i układy fizjologiczne ulegają strukturalnej i funkcjonalnej restrukturyzacji, młode zastępowane są bardziej dojrzałymi elementami tkankowymi, białkami, enzymami (embrionalne.

Stopień skurczu komorowego 1: klasyfikacja, klinika i leczenie

Kardiomiocyty kurczą się pod wpływem rozruszników serca. Głównym z nich jest zatokowy, który ustawia tętno na około 100 uderzeń na minutę. Podstawowe części serca są również zdolne do wytwarzania impulsów elektrycznych, ale ich częstotliwość jest niższa i jest tłumiona przez częstotliwość węzła zatokowego. W całym życiu zdrowej osoby serce wykonuje ponad 3 miliardy ruchów. A jeśli są przerwy w pracy narządu, odpowiednio, jest więcej redukcji.

  • 1. Dodatkowa skurcz komorowy
  • 2. Klasyfikacje
  • 3. Klasyfikacja przez Laun i zmodyfikowana przez Ryana
  • 4. Klasyfikacja ekstrasystoli według Bigger
  • 5. Objawy kliniczne

Jest to przedwczesny skurcz mięśnia sercowego komorowego, nie stłumiony przez rozrusznik zatokowy. Takie nierównomierne skurcze w częściach serca prowadzą do zakłóceń w pracy organizmu: spadku rzutu serca, hipoperfuzji tkankowej i zaburzeń hemodynamicznych.

  • Nadciśnienie tętnicze, wady i choroba wieńcowa.
  • Atak serca, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie wsierdzia.
  • Przedawkowanie leków przeciwarytmicznych.
  • Brak równowagi elektrolitowej.

Arytmii komorowych jest wiele, wcześniej klasyfikowano je według następujących kryteriów:

  • W zależności od lokalizacji ogniska patologicznego, dodatkowe skurcze dzielą się na prawokomorowe i lewokomorowe. Najkorzystniejsza, według WHO, jest lewa komora. Z wiekiem często znika samoistnie..
  • Według gęstości dodatkowe skurcze są podzielone na pojedyncze i sparowane.
  • Od liczby zmieniających się kompleksów komorowych na elektrokardiogramie: do monomorficznych i monotopowych.
  • Według częstotliwości: regularne i spontaniczne.
  • W momencie wystąpienia są podzielone na wczesne, późne i interpolowane.

Te klasyfikacje są dziś najbardziej znane:

StopniowanieCharakterystyka extrasystoles według LownaCharakterystyczne przez Ryana
0NieobecnyNieobecny
1Monomorficzne lub monotopowe, mniej niż 30 na godzinęMonomorficzne lub monotopowe, mniej niż 30 na godzinę
2Monomorficzne lub monotopowe, ponad 30 na godzinęMonomorficzne lub monotopowe, ponad 30 na godzinę
3PolytopicPolytopic
4 ASparowanySparowane monomorficzne
4 wNapady częstoskurczu komorowego, więcej niż trzy dodatkowe skurczeSparowany polimorficzny
pięćWczesne, ze zmianami załamków R i T.Tachykardia komorowa

Skurcze dodatkowe komorowe stopnia 1. objawiają się zmianami monomorficznymi: pochodzącymi z jednego źródła i charakteryzującymi się podobnymi morfologicznie i utrwalonymi w czasie zmianami w zespołach QRS. Polytopy przejawiają się w kompleksach komorowych o różnych kształtach, które pojawiają się w różnym czasie..

Największym zagrożeniem dla życia są skurcze dodatkowe komorowe 4A, 4B i 5, są one uważane za dodatkowe skurcze o wysokim stopniu złośliwości. To one najczęściej powodują migotanie komór i tachykardię..

Liczne badania dowiodły, że oprócz gradacji choroby mięśnia sercowego wpływają na przebieg ekstrasystolii. Tak więc u osób bez zapalenia mięśnia sercowego dodatkowa skurcz nie stanowi zagrożenia dla życia. Z tego powodu powstała uogólniona klasyfikacja, która ma wartość predykcyjną - według Bigger:

  1. 1. Bezpieczny - wszelkie epizody ekstrasystolii i tachykardii nie powodują zaburzeń hemodynamicznych. Obejmuje to grupę osób, które nie cierpią na organiczne choroby serca.
  2. 2. Potencjalnie niebezpieczne są arytmie osób z organicznymi chorobami serca. Pomimo pogorszenia stanu nie występują zaburzenia hemodynamiczne.
  3. 3. Zagrażające życiu lub złośliwe zaburzenia rytmu. Obejmuje to grupę osób, które odnotowują długotrwałe ataki skurczu dodatkowego, migotania i tachykardii na tle organicznego uszkodzenia mięśnia sercowego.

W większości przypadków choroba przebiega bezobjawowo. Ale przy przedłużającym się kursie wielu zauważa następujące objawy zespołu asteniczno-wegetatywnego:

  • Zaburzenia snu.
  • Zmęczenie.
  • Słabość, letarg.
  • Zawroty głowy, bóle głowy.
  • Zwiększona potliwość.
  • Wymioty.

W większości przypadków dodatkowe skurcze nie są niebezpieczne. Pacjent ich nie czuje, co w żaden sposób nie wpływa na jego zdrowie. Jednak gdy na osobę wpływa wiele czynników, ekstrasystole może prowadzić do rozwoju migotania przedsionków. Jest to poważne powikłanie, które może prowadzić do upośledzenia funkcji pompowania serca, a następnie do rozwoju niewydolności serca. Przy przedłużonym przebiegu ciężkiego stopnia ekstrasystoli (więcej niż 3 klasy w klasyfikacji) może rozwinąć się migotanie komór. W takim stanie konieczna jest pomoc doraźna w postaci defibrylacji mięśnia sercowego..

Pomimo braku specyficznej, charakterystycznej kliniki, diagnoza nie powoduje problemów:

  1. 1. Elektrokardiografia jest standardem w ustalaniu ekstrasystoli. Pierwszy pomiar jest wykonywany w spoczynku, a następnie dziecko lub osoba dorosła proszona jest o dziesięciokrotne przysiady. Taka minimalna aktywność fizyczna przyczynia się do identyfikacji reakcji mięśnia sercowego w postaci skurczów dodatkowych. Kryterium dodatkowych skurczów komorowych jest deformacja zespołów QRS, stają się one szersze. Załamki P są nieobecne lub zarejestrowane za zespołami komorowymi. Załamek T jest skierowany przeciwnie do zespołu QRS.
  2. 2. Przy pojedynczym pomiarze EKG może wystąpić sytuacja, w której nie zostaną wykryte żadne patologiczne kompleksy. Następnie rozpoczynają 24-godzinne monitorowanie EKG, które lepiej rozpoznaje napady bicia serca. Czasami extrasystole pojawia się wyłącznie w nocy, wtedy codzienne monitorowanie może wykazać zmienione kompleksy. Ta metoda pozwala zidentyfikować bezobjawowy przebieg ekstrasystoli, migotania komór i napadowego częstoskurczu.
  3. 3. Testy wysiłkowe. Przeprowadzane są w celu zidentyfikowania ukrytych dodatkowych skurczów komorowych, które pojawiają się po wysiłku na rowerze stacjonarnym.
  4. 4. Echokardiografia - metoda pozwalająca ocenić wewnętrzną budowę serca i naczyń krwionośnych. W ten sposób można zdiagnozować guzy i zmiany strukturalne w sercu. Określając wielkość wewnętrznych komór narządu, można ocenić funkcję hemodynamiczną serca.
  5. 5. Dodatkowe badania laboratoryjne określające poziom enzymów sercowych - troponiny, aminotransferazy, mioglobiny i dehydrogenazy mleczanowej.
  6. 6. Badanie stanu czynnościowego tarczycy. Hormony gruczołowe regulują aktywność wszystkich ważnych narządów i układów, w tym serca. Zwiększona aktywność w guzach może prowadzić do zaburzeń rytmu.

Z reguły osoby z dodatkowym skurczem nie wymagają pomocy w nagłych wypadkach. Celem terapii jest przywrócenie rytmu serca i zapobieganie zaburzeniom rytmu serca. Podstawowymi lekami terapeutycznymi są leki przeciwarytmiczne. Wybór dawki leku jest dość skomplikowany, należy go przeprowadzać tylko pod kontrolą elektrokardiografii i codziennym monitorowaniem. Zgodnie z wynikami lekarz określa tymczasową aktywność ekstrasystoli i przepisuje w tym czasie maksymalną dawkę leku.

Wyjątkiem jest amiodaron, który jest przepisywany dwa razy dziennie w tej samej dawce. Skutki uboczne tego leku obejmują ryzyko rozwoju patologii nerwu wzrokowego, uszkodzenia wątroby, przebarwienia skóry, nadwrażliwości na światło, uszkodzenia tarczycy, zwłóknienia płuc.

Większość niepożądanych objawów znika po odstawieniu leku. Ocena skuteczności leku zajmuje kilka tygodni. Kolejnym używanym lekiem z tej grupy jest Sotalol. Pacjentom bez oznak organicznego uszkodzenia serca dodatkowo przepisuje się Etatsizin, Kinidin Durules, Propafenone. Są to leki przeciwarytmiczne z grupy 1 C, przyjmowane trzy razy dziennie.

Pacjenci z dodatkowymi skurczami komorowymi dobrze tolerują leki z grupy beta-adrenolityków. Są to najbezpieczniejsze leki działające na serce, dlatego wskazane jest rozpoczęcie ich leczenia. Główni przedstawiciele: Propranolol, Atenolol. Istnieją badania, które twierdzą, że jednoczesne stosowanie B-blokerów i amiodaronu zmniejsza ryzyko wystąpienia skutków ubocznych leków przeciwarytmicznych. Beta-adrenolityki, jak sama nazwa wskazuje, są blokerami receptorów adrenergicznych w sercu. Oznacza to, że biorąc środki z tej grupy adrenalina nie działa na serce, a tętno nie przekroczy 130 uderzeń na minutę. Dawkę dostosowuje się zgodnie z lekami z grupy leków przeciwarytmicznych. Kryterium skuteczności B-blokerów jest zmniejszenie częstości akcji serca do 50 na minutę.

Blokery kanału wapniowego zapobiegają przedostawaniu się elektrolitów do kardiomiocytów, tym samym zapobiegając możliwości wybudzenia. Leki z tej grupy nie są przepisywane dzieciom poniżej dwunastego roku życia. Stosowane leki: werapamil, diltiazem.

Wielu lekarzy zauważa zmniejszenie liczby dodatkowych skurczów po przyjęciu leków moczopędnych i kaptoprylu.

Przedwczesne uderzenia komorowe - jakie niebezpieczne?

Ventricular extrasystole (VES) - niezwykłe skurcze serca, które powstają pod wpływem przedwczesnych impulsów pochodzących ze ściany lewej lub prawej komory, włókien układu przewodzącego.

Zwykle dodatkowe skurcze występujące w VES wpływają tylko na rytm komorowy, tj. bez wpływu na górną część serca. W tym przypadku nadzwyczajne skurcze, które są wyższe „wywodzą się” wyżej - w przedsionkach i przegrodzie przedsionkowej (dodatkowa skurcz nadkomorowy) mogą również wywołać przedwczesne skurcze komór.

W grupie arytmii pozaskurczowych VEB jest wykrywany w 40-75% przypadków wśród populacji powyżej 50 roku życia.

Przedwczesne skurcze komór w EKG

Klasyfikacja

W kardiologii istnieje kilka klasyfikacji dodatkowych skurczów dolnych jam serca. W zależności od kryteriów ilościowych i morfologicznych dzieli się następujące formy gradacji komór (patrz tabela).

KlasaNiska klasyfikacjaRyan oceniający
0Nie zaobserwowano zaburzeń rytmu
1Bardzo rzadko, sporadycznie (do 30 na minutę)
2Rzadkie, pojedyncze (więcej niż 30 na minutę)
3Polytopic
4ASparowanyMonomorficzny (emanujący z jednego ogniska), sparowany
4B3 lub więcej impulsów komorowych podczas spoczynku przedsionkówPolimorficzny (emanujący z różnych ognisk), sparowany
pięćWczesne VEB (zarejestrowane przy załamku 0,8 T)3 lub więcej impulsów komorowych podczas spoczynku przedsionków

Istnieje również klasyfikacja według Myerburga (Robert J. Mayerburg - amerykański kardiolog, autor książek o medycynie).

  1. Według częstotliwości:
  • bardzo rzadkie;
  • rzadko spotykany;
  • nieczęsty;
  • umiarkowanie rzadki;
  • częsty;
  • bardzo często.
  1. Zgodnie z charakterystyką zaburzeń rytmu:
  • pojedynczy, monomorficzny;
  • pojedynczy, polimorficzny;
  • sparowany;
  • stabilny;
  • nietrwały.

Przyczyny rozwoju

Dysfunkcje i choroby serca są głównymi przyczynami rozwoju VES. Arytmię komorową można również wywołać ciężką pracą fizyczną, przewlekłym stresem i innymi negatywnymi skutkami dla organizmu..

Od strony patologii serca:

Niewydolność sercaUjemne zmiany w tkance mięśniowej mięśnia sercowego, prowadzące do upośledzenia przepływu i odpływu krwi. Jest to obarczone niedostatecznym dopływem krwi do narządów i tkanek, co następnie powoduje głód tlenu, kwasicę i inne zmiany metaboliczne..
Choroba wieńcowa (CHD)Jest to uszkodzenie mięśnia sercowego z powodu upośledzenia krążenia wieńcowego. Choroba niedokrwienna serca może wystąpić w ostrym (zawał mięśnia sercowego) i przewlekłym (z okresowymi napadami dusznicy bolesnej).
KardiomiopatiaPierwotne uszkodzenie mięśnia sercowego prowadzące do niewydolności serca, atypowych udarów i powiększenia serca.
Choroba sercaWada struktury serca i / lub dużych naczyń wychodzących. Choroby serca mogą być wrodzone i nabyte.
Zapalenie mięśnia sercowegoProces zapalny w mięśniu sercowym, który zaburza przewodzenie impulsów, pobudliwość i kurczliwość mięśnia sercowego.

Przyjmowanie niektórych leków (nieprawidłowe dawkowanie, samoleczenie) może również wpływać na czynność serca:

DiuretykiLeki z tej grupy zwiększają tempo produkcji i wydalania moczu. Może to powodować nadmierne wydalanie pierwiastka „serca” - potasu, który bierze udział w tworzeniu impulsu.
Glikozydy nasercoweLeki mają szerokie zastosowanie w kardiologii (prowadzą do spowolnienia akcji serca i zwiększenia siły skurczu mięśnia sercowego), jednak w niektórych przypadkach wywołują efekt uboczny w postaci arytmii, tachykardii, migotania przedsionków i migotania komór.
Leki stosowane w bloku serca (antycholinergiki M, sympatykomimetyki)Efekt uboczny leków objawia się pobudzeniem ośrodkowego układu nerwowego, wzrostem ciśnienia krwi, co bezpośrednio wpływa na częstość akcji serca.

Na rozwój VES mogą również wpływać inne patologie, które nie są związane z zaburzeniami układu sercowo-naczyniowego:

  • Cukrzyca typu 2. Cukrzycowa neuropatia autonomiczna, która atakuje włókna nerwowe, jest jednym z poważnych powikłań choroby związanej z zaburzeniami równowagi węglowodanowej. W przyszłości prowadzi to do zmiany pracy serca, co „automatycznie” powoduje arytmię.
  • Nadczynność tarczycy (umiarkowana do ciężkiej tyreotoksykoza). W medycynie istnieje takie pojęcie jak „serce tyreotoksyczne”, charakteryzujące się zespołem zaburzeń serca - nadczynności, miażdżycy, niewydolności serca, ekstrasystolii.
  • W przypadku chorób nadnerczy dochodzi do zwiększonej produkcji aldosteronu, co z kolei prowadzi do nadciśnienia i zaburzeń metabolicznych, które są powiązane z pracą mięśnia sercowego.

Dodatkowa skurcz komorowy o charakterze nieorganicznym (gdy nie ma współistniejących chorób serca), spowodowana czynnikiem prowokującym, często ma postać czynnościową. Jeśli usuniemy aspekt negatywny, to w wielu przypadkach rytm wraca do normy..

Czynniki funkcjonalne przedwczesnych pobudzeń komorowych:

  • Brak równowagi elektrolitowej (spadek lub nadmiar potasu, wapnia i sodu we krwi). Głównymi przyczynami rozwoju choroby są zmiany w oddawaniu moczu (szybka produkcja lub odwrotnie, zatrzymanie moczu), niedożywienie, stany pourazowe i pooperacyjne, uszkodzenie wątroby, operacja jelita cienkiego.
  • Nadużywanie substancji (palenie, uzależnienie od alkoholu i narkotyków). Prowadzi to do tachykardii, zmian w metabolizmie materiału i niedożywienia mięśnia sercowego..
  • Zaburzenia autonomicznego układu nerwowego spowodowane zmianami somatotropowymi (nerwice, psychozy, ataki paniki) oraz uszkodzeniem struktur podkorowych (występuje przy urazach mózgu i patologiach ośrodkowego układu nerwowego). Wpływa to bezpośrednio na pracę serca, a także wywołuje skoki ciśnienia krwi..

Skurcze dodatkowe komorowe zaburzają cały rytm serca. Patologiczne impulsy z biegiem czasu mają negatywny wpływ na mięsień sercowy i organizm jako całość.

Objawy i przejawy

Przedwczesne skurcze pojedynczych komór są rejestrowane u połowy zdrowych młodych ludzi podczas monitorowania przez 24 godziny (monitorowanie EKG Holtera). Nie sprawiają, że czujesz się dobrze. Objawy skurczu dodatkowego komorowego pojawiają się, gdy przedwczesne skurcze zaczynają mieć namacalny wpływ na prawidłowy rytm serca.

Skurcz dodatkowy komorowy bez współistniejącej choroby serca jest bardzo słabo tolerowany przez pacjenta. Stan ten zwykle rozwija się na tle bradykardii (rzadki puls) i charakteryzuje się następującymi objawami klinicznymi:

  • uczucie zatrzymania akcji serca, po którym następuje cała seria uderzeń;
  • od czasu do czasu w klatkę piersiową wyczuwa się indywidualne silne uderzenia;
  • extraasystole może również wystąpić po jedzeniu;
  • uczucie arytmii występuje w spokojnej pozycji (podczas odpoczynku, snu lub po wybuchu emocji);
  • przy aktywności fizycznej praktycznie nie ma zakłóceń.

Skurcze dodatkowe komorowe na tle organicznych chorób serca z reguły mają charakter mnogi, ale pacjent jest bezobjawowy. Rozwijają się podczas ćwiczeń i przechodzą w pozycji leżącej. Zwykle ten typ arytmii rozwija się na tle tachykardii..

Diagnostyka

Główną metodą wykrywania skurczu dodatkowego jest elektrokardiogram w spoczynku i codzienny monitor Holtera.

Znaki VES na EKG:

  • ekspansja i deformacja przedwczesnego zespołu żołądkowego;
  • odcinek ST, zewnątrzskurczowy załamek T i główny załamek QRS mają różne kierunki;
  • brak załamka P przed nietypowym skurczem komory;
  • pojawienie się przerwy wyrównawczej po ZhEB (nie zawsze);
  • obecność impulsu między dwoma normalnymi skurczami.

Codzienne badanie EKG pozwala określić liczbę i morfologię dodatkowych skurczów, ich rozkład w ciągu 24 godzin w zależności od różnych stanów organizmu (sen, czuwanie, przyjmowanie leków itp.). Badanie to jest brane pod uwagę w celu określenia rokowania arytmii, wyjaśnienia diagnozy i przepisania leczenia..

Pacjentowi można również zaproponować inne metody badania serca:

  • badanie elektrofizjologiczne - stymulacja mięśnia sercowego pulsami elektronowymi z jednoczesną obserwacją odpowiedzi na EKG;
  • badanie ultrasonograficzne (echokardiografia) - ustalenie przyczyny arytmii, która może wiązać się z naruszeniem funkcji serca;
  • wykonanie elektrokardiogramu w spoczynku i stresie - pomaga to dowiedzieć się, jak zmienia się rytm podczas przebywania organizmu w stanie biernym i aktywnym.

Metody laboratoryjne obejmują analizę krwi żylnej pod kątem wskaźników:

  • białko fazy szybkiej odpowiedzialne za proces zapalny;
  • poziom globuliny;
  • hormon zwrotnikowy przedniej części przysadki mózgowej;
  • elektrolity - potas;
  • enzymy sercowe - fosfokinaza kreatynowa (CPK), dehydrogenaza mleczanowa (LDH) i jej izoenzym - LDH-1.

Jeśli wyniki badania nie wykazały czynników prowokujących i patologicznych procesów w organizmie, wówczas ekstrasystolę określa się jako „idiopatyczną”, tj. nie jest jasne według genezy.

Leczenie

Aby uzyskać dobry efekt leczniczy, musisz przestrzegać zdrowej diety i schematu..

Wymagania, które musi spełnić pacjent z patologią serca:

  • zrezygnuj z nikotyny, napojów alkoholowych, mocnej herbaty i kawy;
  • jedz pokarmy o dużej zawartości potasu - ziemniaki, banany, marchew, suszone śliwki, rodzynki, orzeszki ziemne, orzechy włoskie, chleb żytni, płatki owsiane;
  • w wielu przypadkach lekarz przepisuje lek „Panangin”, który zawiera pierwiastki śladowe „serca”;
  • zrezygnować z treningu fizycznego i ciężkiej pracy;
  • podczas leczenia nie przestrzegaj ścisłej diety w celu utraty wagi;
  • w przypadku stresu lub niespokojnego i przerywanego snu zaleca się stosowanie lekkich preparatów uspokajających (matecznik, melisa, nalewka z piwonii) oraz uspokajających (ekstrakt z kozłka lekarskiego, Relanium).

Leki przywracające rytm

Schemat leczenia jest przepisywany indywidualnie, całkowicie zależy od danych morfologicznych, częstotliwości arytmii i innych współistniejących chorób serca.

Leki przeciwarytmiczne stosowane w praktyce przy VES dzielą się na następujące kategorie:

  • blokery kanałów sodowych - „Nowokainamid” (zwykle używany jako pierwsza pomoc), „Giluritmal”, „Lidokaina”;
  • beta-blokery - „Cordinorm”, „Carvedilol”, „Anaprilin”, „Atenolol”;
  • oznacza - blokery kanału potasowego - „Amiodaron”, „Sotalol”;
  • blokery kanałów wapniowych - „Amlodypina”, „Werapamil”, „Cynaryzyna”;
  • jeśli dodatkowi skurczowi pacjenta towarzyszy wysokie ciśnienie, wówczas przepisuje się leki przeciwnadciśnieniowe - „Enaprilin”, „Captopril”, „Ramipril”;
  • do zapobiegania powstawaniu zakrzepów krwi - „Aspiryna”, „Klopidogrel”.

Pacjentowi, który rozpoczął leczenie, zaleca się wykonanie kontrolnego elektrokardiogramu po 2 miesiącach. Jeśli dodatkowe skurcze stały się rzadkie lub całkowicie zniknęły, kurs terapeutyczny zostaje anulowany. W przypadkach, gdy wynik nieznacznie się poprawił na tle leczenia, leczenie kontynuuje się jeszcze przez kilka miesięcy. W przypadku złośliwego przebiegu ekstrasystoli leki są przyjmowane na całe życie.

Zabiegi chirurgiczne

Operacja jest przepisywana tylko w przypadkach nieskuteczności terapii lekowej. Często ten rodzaj leczenia jest zalecany pacjentom z przedwczesnym pobudzeniem organicznym komorowym.

Rodzaje operacji serca:

  • Ablacja częstotliwością radiową (RFA). Mały cewnik wprowadza się przez duże naczynie do jamy serca (w naszym przypadku są to dolne komory), a obszary problemowe są kauteryzowane za pomocą fal radiowych. Poszukiwanie strefy „obsługiwanej” jest określane za pomocą monitoringu elektrofizjologicznego. Sprawność RFA w wielu przypadkach wynosi 75-90%.
  • Instalowanie rozrusznika serca. Urządzenie to pudełko wyposażone w elektronikę i baterię wystarczającą na 10 lat. Elektrody odchodzą od stymulatora i podczas operacji są przymocowane do komory i przedsionka. Wysyłają impulsy elektroniczne, które powodują kurczenie się mięśnia sercowego. Stymulator zasadniczo zastępuje węzeł zatokowy, który jest odpowiedzialny za rytm. Urządzenie elektroniczne pozwala pacjentowi pozbyć się ekstrasystoli i wrócić do satysfakcjonującego życia.

Konsekwencje - co się stanie, jeśli nie będzie leczone?

Rokowanie w VES zależy całkowicie od nasilenia zaburzeń impulsów i stopnia dysfunkcji komór. Przy wyraźnych zmianach patologicznych w mięśniu sercowym dodatkowe skurcze mogą powodować migotanie przedsionków i komór, uporczywy tachykardię, która w przyszłości jest obarczona rozwojem śmierci.

Jeśli niezwykły cios podczas rozluźnienia komór zbiega się ze skurczem przedsionków, wówczas krew bez opróżniania górnych przedziałów spływa z powrotem do dolnych komór serca. Ta cecha wywołuje rozwój tworzenia się skrzepliny..

Ten stan jest niebezpieczny, ponieważ skrzep składający się z komórek krwi, gdy dostanie się do krwiobiegu, powoduje zakrzepicę z zatorami. Przy zablokowaniu światła naczyń krwionośnych, w zależności od miejsca zmiany, można rozwinąć tak niebezpieczne choroby, jak udar (uszkodzenie naczyń mózgowych), zawał serca (uszkodzenie serca) i niedokrwienie (naruszenie dopływu krwi do narządów wewnętrznych i kończyn).

Aby zapobiec powikłaniom, ważna jest terminowa konsultacja ze specjalistą (kardiologiem). Prawidłowo przepisane leczenie i realizacja wszystkich zaleceń są kluczem do szybkiego powrotu do zdrowia.

Akocyjanoza: co to jest, dlaczego i w jakich chorobach występuje

Zespół mózgowo-rdzeniowy u dzieci: objawy kliniczne i terapia