Wapń we krwi

10 minut Autor: Lyubov Dobretsova 1046

  • Rola wapnia w organizmie
  • Wartości normalne
  • Co decyduje o wskaźnikach wapnia we krwi?
  • Przyczyny spadku
  • Przyczyny wzrostu
  • Oznaki zmian zawartości wapnia
  • Co może wpłynąć na wiarygodność wyników?
  • Ogólne informacje na temat wapnia jako składnika krwi
  • Powiązane wideo

Wapń (Ca, Calcium) to jeden z najważniejszych elementów wchodzących w skład szeregu pozakomórkowych składników organizmu człowieka. Bierze udział w większości reakcji metabolicznych i pełni różnorodne ważne funkcje fizjologiczne.

Ponadto każde odchylenie od normy wapnia we krwi może prowadzić do różnych patologii procesów metabolicznych. Dlatego konieczne jest ścisłe kontrolowanie poziomu tego elementu, a gdy pojawią się pierwsze oznaki naruszenia, skonsultuj się z lekarzem i zdaj niezbędne testy.

Rola wapnia w organizmie

Ci, którzy nie znają zawiłości ludzkiej fizjologii i anatomii, uważają, że wapń ma tylko jedną funkcję dla organizmu - zapewnia siłę naszym kościom i zębom. Jednak ten wyrok jest błędny! Ten niezastąpiony pierwiastek chemiczny bierze udział w czynności serca, czyli skurczach przedsionków i komór, a także odgrywa ważną rolę w układach hemostatycznych i neuro-humoralnych. Poza tym wiele procesów metabolicznych byłoby bez niej niemożliwych..

W organizmie dorosłych wapń zawiera około 1-1,5 kg, a tylko 1% krąży we krwi, a pozostałe 99% jest rozprowadzane w strukturach kostnych. Całkowity zasób tego pierwiastka w organizmie człowieka to około 2% całkowitej masy ciała danego osobnika, co jest kilkadziesiąt razy większe niż zawartość wszystkich pozostałych elektrolitów indywidualnych.

Wapń w tkankach kostnych nie bierze udziału w procesach metabolicznych, to znaczy tylko 1% jego składnika bierze udział w metabolizmie. We krwi pierwiastek występuje w trzech formach - jednej fizjologicznie aktywnej i dwóch nieaktywnych. Pierwsza to zjonizowany wolny Ca, który stanowi około 55% całkowitej ilości rozpuszczonej we krwi..

Reszta jest nieaktywna (niezjonizowana) i reprezentuje związki z anionami o niskiej masie cząsteczkowej ((wodorowęglan, mleczan, fosforan itp.) 10%) i białkami, głównie albuminą (35%). Oprócz powyższych funkcji pierwiastek wspomaga również prawidłową kurczliwość mięśni, stymuluje produkcję dużej liczby enzymów oraz bierze udział w metabolizmie żelaza..

Wytwarza aktywność serca wraz z magnezem, a siła tkanki kostnej i zębów jest utrzymywana dzięki interakcji wapnia i fosforu. Bez pomocy tego pierwiastka nie byłoby możliwe powstanie skrzepu, który jest granicznym etapem przemiany protrombiny w trombinę. Innymi słowy, jeśli we krwi brakuje Ca, wówczas wystarczające funkcjonowanie układu hemostazy jest niemożliwe..

Jest nieodzownym składnikiem prawidłowego funkcjonowania gruczołów dokrewnych, np. Przy braku wapnia lub jego niedoborze przytarczyce nie są w stanie w pełni wykonywać swojej funkcji. Pierwiastek odgrywa ważną rolę w mechanizmach odbioru komórkowego, zapewniając wymianę informacji między komórkami.

A priori, osoba nie może być zdrowa z brakiem Ca w organizmie, ponieważ bez niego wysokiej jakości i pełny sen jest absolutnie niemożliwy. Dlatego ustalenie zawartości wapnia we krwi jest często wykorzystywane do diagnozowania wszelkiego rodzaju patologii..

Wartości normalne

Zwykle poziom wapnia we krwi nie przekracza granic 2,0-2,8 mmol / l. W niektórych laboratoriach ten wskaźnik będzie uważany za oznakę zdrowia z liczbami 2,15-2,5 mmol / l. Ponadto dla zjonizowanego Ca parametry będą normalne - 1,1-1,4 mmol / l.

Wskaźniki wapnia zależą bezpośrednio od wieku i cech płciowych ludzi, to znaczy wskaźnik u kobiet, mężczyzn i dzieci będzie się nieznacznie różnić. Podobnie istnieją różnice w zależności od płci i wieku, dzienne spożycie tego pierwiastka w zależności od potrzeb organizmu.

Należy zauważyć, że nadmiar pierwiastka w ciele nie jest uważany za dobry znak. Jeśli zawartość wapnia w surowicy zostanie przekroczona, w rezultacie stężenie fosforu spadnie. I odwrotnie, jeśli w osoczu jest mało Ca, wówczas wskaźnik fosforanowy wzrośnie. Oba te zaburzenia są patologiczne i mogą powodować dość dużą liczbę dysfunkcji organizmu..

Co decyduje o wskaźnikach wapnia we krwi?

Na wartość zawartości Ca w surowicy bezpośrednio wpływają procesy metaboliczne zachodzące w tkankach kostnych, jakość wchłaniania błony śluzowej jelita oraz wchłanianie zwrotne przez nerki. Inne minerały śladowe, takie jak magnez i fosfor, również zapewniają równowagę wapniową..

Ponadto hormony płciowe, substancje bioaktywne nadnerczy i innych gruczołów dokrewnych, a także aktywna forma witaminy D są w stanie obniżać lub zwiększać poziom opisywanego pierwiastka.3. Najbardziej znaczący wpływ na wapń w surowicy to:

  • Hormon przytarczyc (parathormon, PTH). Jest wytwarzany przez przytarczyce. Przy nadmiernej produkcji i zwiększonym poziomie fosforu w organizmie uruchomią się mechanizmy hamujące tworzenie struktur kostnych. PTH prowadzi do wzrostu poziomu Ca w osoczu, podczas gdy jego stężenie w kościach spada.
  • Kalcytonina natomiast zmniejsza stężenie pierwiastka we krwi, przenosząc go do masy kostnej.
  • Witamina D3, wytwarzanie przez nerki jego aktywnej postaci powoduje wzrost poziomu wapnia w osoczu, ponieważ zwiększa jego wchłanianie w jelicie.

Jeśli badanie krwi na wapń wykazało podwyższone wartości, to mamy tutaj na myśli całkowitą ilość, co oznacza, że ​​wszystkie jego formy są zwiększone. Jednocześnie tylko zjonizowany wapń jest aktywny pod względem metabolizmu. W porównaniu z innymi formami jest bardziej zaangażowany w zaspokajanie wszystkich potrzeb ludzkiego ciała..

Należy zauważyć, że w celu poszukiwania chorób nie ma potrzeby poznawania zawartości zjonizowanej formy Ca. Ta analiza jest wysoce specjalistyczna. Aby uzyskać wymagane materiały, wystarczy oszacować całkowity poziom wapnia w osoczu. W niektórych sytuacjach zdarza się, że np. Zawartość białka jest niska, podczas gdy badanie może wykazać zawartość Ca.

Aby określić jego rzeczywiste wskaźniki, trzeba będzie skorzystać z metody obliczania ilości zjonizowanego pierwiastka, ponieważ zastępuje on skompleksowany wapń. Poszukiwanie takiego deficytu wymaga dokładniejszego zbadania..

Jeśli pacjent cierpiący na przewlekłe patologie ma niski poziom białka we krwi, często powoduje to brak wapnia. Najczęściej takie naruszenia obserwuje się w chorobach nerek i wątroby. Ponadto poziom wapnia może się zmniejszyć, jeśli dana osoba nie otrzymuje go w wystarczającej ilości z pożywienia..

Przyczyny spadku

Spadek wartości wapnia we krwi nazywany jest w medycynie hipokalcemią. Jedną z najczęstszych przyczyn tego stanu jest spadek zawartości albuminy, składnika białkowego wchodzącego w skład krwi. Jednocześnie brakuje tylko Ca związanego z białkami, podczas gdy zjonizowany Ca mieści się w normalnym zakresie..

Inne przyczyny, które mogą prowadzić do niskiej wydajności elementu, obejmują:

  • dysfunkcja gruczołów przytarczycznych, prowadząca do wnikania PTH do krwi;
  • brak przytarczyc z powodu operacji;
  • odporność na PTH z powodu wrodzonych anomalii;
  • przewlekła niewydolność nerek, zapalenie nerek, ciężka biegunka, ostra zasadowica;
  • krzywica u dziecka, spazmofilia, niedobór witaminy D i ostry brak magnezu;
  • niezrównoważona dieta z niską zawartością wapnia w żywności;
  • zwiększone stężenie fosforanów we krwi, uszkodzenie wątroby (marskość);
  • obecność przerzutów osteoblastycznych, które wymagają dużej ilości Ca do ich wzrostu;
  • przerost tkanki nadnerczy, przyjmowanie leków przeciwpadaczkowych.

A także przetaczanie znacznych ilości krwi zawierającej dużo cytrynianu może obniżyć poziom wapnia. I takie patologie, jak zapalenie okrężnicy, alkoholizm i ostra postać zapalenia trzustki. Należą do tej samej grupy, ponieważ ze względu na specyfikę ich przebiegu uniemożliwiają wchłanianie Ca do krwi z narządów przewodu pokarmowego..

Przyczyny wzrostu

Główną przyczyną wysokiego poziomu wapnia we krwi lub hiperkalcemii jest choroba sercowo-naczyniowa. Oprócz nich wzrost tego pierwiastka można zauważyć przy takich patologiach jak:

  • nadmiar witaminy D, tyreotoksykoza, przedawkowanie niektórych leków;
  • łagodne i złośliwe guzy przytarczyc, dysfunkcja nadnerczy;
  • złośliwe nowotwory z przerzutami (rak piersi, płuc, jajników, macicy itp.);
  • nowotwory układu limfatycznego i krwiotwórczego - hemoblastoza (chłoniaki, białaczki, mięsakomięsaki);
  • sarkoidoza, choroba nerek, ostra niewydolność nerek, zespół Williamsa;
  • hiperkaliemia idiopatyczna (typowa dla niemowląt, najczęściej rozwija się w wieku 5–8 miesięcy);
  • hiperkalcemia spowodowana unieruchomieniem w urazach i różnych patologiach, a także genetycznie uwarunkowany nadmiar wapnia we krwi.

Oznaki zmian zawartości wapnia

Stężenie Ca jest określane nie tylko w celu wyszukania jakichkolwiek chorób, ale także podczas rutynowych badań lekarskich. Jednocześnie za pomocą tej analizy nie będzie można ocenić stanu tkanki kostnej - potrzebne będą dodatkowe badania, ale można podejrzewać, że coś było nie tak. Na wzrost wydajności elementu będą wskazywać:

  • częściowa lub całkowita utrata apetytu;
  • ból brzucha, skłonność do zaparć;
  • nudności, często prowadzące do wymiotów;
  • bóle kości, ciągłe pragnienie;
  • częste pragnienie pójścia do toalety z niewielkiej potrzeby;
  • nadmierne zmęczenie, bóle głowy;
  • depresja, apatia, blues.

Jednym z najłatwiejszych sposobów pozbycia się hiperkalcemii jest dieta zawierająca pokarmy o niskiej zawartości wapnia. Ale pomoże to tylko wtedy, gdy nie będzie żadnych poważnych patologii związanych z zawartością tego elementu..

Wartości wapnia poniżej normy wskazują:

  • spastyczny ból brzucha, zaburzenia rytmu serca;
  • drżenie (drżenie) palców i samych kończyn górnych;
  • drętwienie trójkąta nosowo-wargowego;
  • skurcze mięśni dłoni i stóp.

Obejmuje to badanie krwi na obecność fosforu, parathormonu, zjonizowanego wapnia, magnezu i witaminy D. Czasami, aby zidentyfikować określoną patologię, konieczne jest wyjaśnienie zawartości Ca we krwi w stosunku do innych substancji. Takie procedury pozwalają na przykład zidentyfikować intensywne wydalanie pierwiastka z moczem lub jego niedobór w wyniku niezrównoważonej diety..

Jeśli u pacjenta zostanie zdiagnozowana niewydolność nerek, musi on regularnie oddawać krew, aby ocenić poziom wapnia. Ponadto poziom Ca jest rutynowo monitorowany po przeszczepie nerki. Badanie to jest wykonywane u wszystkich pacjentów z nieprawidłowościami w elektrokardiogramie, szpiczakiem, guzami nowotworowymi klatki piersiowej, płuc, tarczycy, gardła i mózgu..

Co może wpłynąć na wiarygodność wyników?

U noworodka od około 4 dnia jego życia obserwuje się wzrost zawartości wapnia we krwi, co odnosi się do normy fizjologicznej. Takie zmiany są typowe zarówno dla dzieci urodzonych na czas, jak i wcześniaków, dlatego nie powinny niepokoić lekarza podczas dekodowania materiałów badawczych..

U dorosłych poziom tego pierwiastka może zwiększyć spożycie niektórych leków, a mianowicie:

  • leki zobojętniające;
  • hormonalny - progesteron, parathormon, androgeny;
  • witaminy A, D2, re3, tamoksyfen;
  • preparaty zawierające sole litu.

Następujące leki mogą obniżać zawartość Ca we krwi:

  • Gentamycyna, kalcytonina;
  • leki łagodzące drgawki;
  • środki przeczyszczające, sole magnezu.

Inne czynniki mogące zafałszować wyniki badań to pobieranie próbek biomateriału na tle odwodnienia organizmu, hiperwolemii, którą obserwuje się przy dożylnym podaniu znacznych ilości roztworu soli. Ponadto wyniki mogą być niewiarygodne, gdy do badania zostanie pobrana zhemolizowana surowica..

Aby uniknąć nieścisłości w rozszyfrowaniu danych analizy zawartości wapnia we krwi, należy przyjść do laboratorium na pusty żołądek (powstrzymując się od jedzenia na 12 godzin przed pobraniem krwi). Na pół godziny przed badaniem nie pal, wyklucz aktywność fizyczną i stres psycho-emocjonalny.

Ogólne informacje na temat wapnia jako składnika krwi

Oto kilka ogólnych zasad, którymi kierują się lekarze, aby określić odchylenia w poziomie Ca, a także w celu podniesienia lub obniżenia jego stężenia różnymi metodami. Niemowlęta urodzone przedwcześnie o niskiej masie ciała są codziennie poddawane badaniu krwi na obecność zjonizowanego wapnia.

Dzięki temu można zapobiec rozwojowi hipokalcemii, która w początkowych stadiach często w żaden sposób się nie ujawnia. Zawartość pierwiastka we krwi i moczu nie jest w stanie odzwierciedlić jego stężenia w tkance kostnej. Aby poznać ten parametr, stosuje się technikę o zupełnie innym charakterze, zwaną densytometrią..

Od dawna ustalono, że im więcej jest człowieka, tym mniej wapnia jest w jego surowicy. To samo dotyczy kobiet w ciąży. Wzrost albuminy jest wprost proporcjonalny do wzrostu wapnia, a białko to nie ma wpływu na zjonizowaną formę..

Pacjenci. Podsumowując należy zaznaczyć, że nie należy lekceważyć znaczenia wapnia dla organizmu, a jeśli w trakcie wstępnej analizy zostaną stwierdzone zmiany jego wskaźników, to należy skonsultować się z lekarzem i poddać się zalecanym badaniom. Być może nie ma nic złego w takich zmianach, ale nie należy wykluczać możliwości wystąpienia choroby, która na wczesnym etapie będzie znacznie łatwiejsza do wyleczenia.

Wapń w surowicy

Wapń jest jednym z głównych kationów wewnątrzkomórkowych, występującym głównie w tkance kostnej. Fizjologicznie działa tylko w postaci zjonizowanej, w której występuje w dużych ilościach w osoczu krwi.

Kolorymetryczna metoda fotometryczna.

Mmol / l (milimol na litr).

Wapń całkowity, Ca.

Jaki biomateriał można wykorzystać do badań?

Krew żylna, kapilarna.

Jak prawidłowo przygotować się do badania?

  • Nie jedz przez 12 godzin przed badaniem.
  • Wyeliminuj stres fizyczny i emocjonalny 30 minut przed badaniem.
  • Nie palić w ciągu 30 minut przed badaniem.

Ogólne informacje o badaniu

Wapń jest jednym z najważniejszych minerałów dla człowieka. Jest niezbędny do skurczu mięśni szkieletowych i serca, do przenoszenia impulsu nerwowego, a także do prawidłowego krzepnięcia krwi (wspomaga przejście protrombiny do trombiny), do budowy szkieletu kości i zębów.

Około 99% tego minerału jest skoncentrowane w kościach, a tylko mniej niż 1% krąży we krwi. Prawie połowa wapnia we krwi jest aktywna metabolicznie (zjonizowana), reszta jest związana z białkami (głównie albuminą) i anionami (mleczan, fosforan, wodorowęglan, cytrynian) i jest nieaktywna.

Całkowity wapń we krwi to stężenie wolnych (zjonizowanych) i związanych form. Tylko wolny wapń może być używany przez organizm.

Część wapnia codziennie opuszcza organizm, jest filtrowana z krwi przez nerki i wydalana z moczem. Aby zachować równość między izolacją a stosowaniem tego minerału, należy dostarczać około 1 g dziennie..

Wraz ze wzrostem stężenia wapnia we krwi poziom fosforanu maleje, gdy zawartość fosforanu wzrasta, udział wapnia maleje.

Mechanizmy metabolizmu fosforu i wapnia:

  • gruczoły przytarczyczne o dużej zawartości fosforanów (o niskim poziomie wapnia) uwalniają parathormon, który niszczy tkankę kostną, zwiększając tym samym stężenie wapnia,
  • gdy poziom wapnia we krwi jest wysoki, tarczyca wytwarza kalcytoninę, która powoduje przemieszczanie się wapnia z krwi do kości,
  • hormon przytarczyc aktywuje witaminę D, zwiększając wchłanianie wapnia z przewodu pokarmowego i reabsorpcję kationu w nerkach.

Do czego służą badania?

Przede wszystkim należy zauważyć, że wyniki tego testu wskazują na ilość wapnia nie w kościach, ale we krwi..

  • Do diagnostyki i monitorowania niektórych stanów patologicznych związanych z kością, sercem, układem nerwowym, a także z nerkami i zębami.
  • W ramach analizy biochemicznej podczas rutynowego badania. Jeżeli otrzymane wartości wykraczają poza normę, należy wykonać dodatkowe badania - dla wapnia zjonizowanego, wapnia w moczu, fosforu, magnezu, witaminy D, parathormonu. Często równowaga między tymi substancjami jest znacznie ważniejsza niż tylko ich osobne stężenie. Wskaźniki te pomagają określić przyczynę zaburzonego poziomu wapnia w organizmie: brak przyjmowania wapnia lub nadmierne wydalanie przez nerki..
  • W zwalczaniu kamicy nerkowej, chorób kości i zaburzeń neurologicznych.
  • Do wstępnej oceny metabolizmu wapnia.

Kiedy zaplanowano badanie?

  • Z planowanym profilaktycznym badaniem lekarskim.
  • W chorobach nerek (gdy poziom wapnia spada u osób z niewydolnością nerek).
  • W chorobach związanych z zaburzeniami metabolizmu wapnia, takich jak patologia tarczycy, jelita cienkiego, nowotwory.
  • Z pewnymi zmianami w elektrokardiogramie (skrócony odcinek ST z niskim poziomem wapnia, wydłużenie odcinka ST i odstęp QT).
  • Gdy u pacjenta występują objawy podwyższonego poziomu wapnia - hiperkalcemia: utrata apetytu, nudności, wymioty, brak stolca, bóle brzucha, częste oddawanie moczu, intensywne pragnienie, bóle kości, zmęczenie, osłabienie, bóle głowy, apatia, depresja świadomości aż do śpiączki.
  • Z objawami niskiego poziomu wapnia - hipokalcemia: spastyczny ból brzucha, drżenie palców, drętwienie wokół ust, skurcz nadgarstka, arytmie, skurcze mięśni twarzy, drętwienie, mrowienie, skurcze mięśni.
  • W przypadku niektórych nowotworów złośliwych (zwłaszcza raka płuc, piersi, mózgu, gardła, nerek i szpiczaka mnogiego).
  • Jeśli pacjent ma chorobę nerek lub jest po przeszczepie nerki.
  • Jeśli konieczne jest monitorowanie skuteczności terapii metabolizmu wapnia preparatami wapnia i / lub witaminy D..

Szybkość wapnia we krwi

Badanie krwi na obecność wapnia pozwala określić jego brak lub nadmiar. Co to jest i jak przeprowadzana jest analiza, w razie potrzeby pacjent zostanie poinformowany przez lekarza.

Do czego służy wapń we krwi??

Objętość wapnia we krwi to zaledwie 1% całkowitego stężenia tego minerału w organizmie. Większość wapnia znajduje się w kościach i szkliwie zębów.

Obecność wapnia we krwi jest konieczna, ponieważ bierze on udział w wielu procesach i może być przenoszony po całym organizmie tylko z krwią. Bez tego minerału w organizmie niemożliwe są następujące procesy:

  • skurcz mięśnia,
  • aktywacja enzymów (enzymów),
  • praca gruczołów dokrewnych,
  • transmisja impulsów nerwowych,
  • regulacja przepuszczalności błony komórkowej,
  • krzepnięcie krwi,
  • odnowa tkanki stawowej,
  • aktywacja hormonów,
  • normalne funkcjonowanie gruczołów dokrewnych,
  • odbiór komórkowy,
  • sen.

Korzystne właściwości minerału w organizmie przejawiają się tylko wtedy, gdy wapń we krwi jest zawarty w normie. Wraz z jego naruszeniami rozwijają się stany patologiczne, wymagające obowiązkowej terapii, bez której rozwinie się wiele procesów patologicznych..

Szybkość wapnia we krwi

Stawka wapnia we krwi u kobiet i mężczyzn jest taka sama i zmienia się tylko z wiekiem. W sumie 7 wskaźników wapnia we krwi zostało zidentyfikowanych według okresów życia. Objętość wapnia zawartego we krwi jest wskazana w mmol / l (to oznaczenie jest akceptowane dla wszystkich grup wiekowych).

Tabela według wieku

Noworodki do 10 dniod 1,90 do 2,60 mmol / l
Wiek dzieci od 10 dni do 2 latod 2,25 do 2,75 mmol / l
Wiek dzieci od 2 do 12 latod 2,20 do 2,70 mmol / l
Okres dojrzewania od 12 do 18 latod 2,10 do 2,50 mmol / l
Dorośli od 18 do 60 latod 2,15 do 2,50 mmol / l
Seniorzy w wieku od 60 do 90 latod 2,20 do 2,55 mmol / l
Seniorzy powyżej 90od 2,05 do 2,40 mmol / l

Gdy wykonuje się biochemiczne badanie krwi na obecność wapnia, odchylenie od normy jest uważane za patologię, zarówno w górę, jak iw dół. Norma wapnia zawartego we krwi u dorosłych może czasami odbiegać nieco od optymalnych parametrów bez przyczyn patologicznych i wkrótce sama się poprawi. U dzieci tego zjawiska nie obserwuje się. Przyczyna tego dla lekarzy jest nadal nieznana. Po odszyfrowaniu lekarz ustala, czy doszło do naruszenia iw jego obecności decyduje, czy wymagane jest leczenie, czy wystarczy prosta zmiana diety.

Ile wapnia jest potrzebne do spożycia dziennie?

Aby wapń we krwi utrzymywał się w normie, należy go codziennie spożywać w wystarczającej ilości. W przypadku, gdy minerał dostanie się do organizmu w niewielkich ilościach, stan się pogorszy, a dzieci będą miały zaburzenia rozwoju fizycznego. Współczynnik spożycia wapnia według wieku w ciągu dnia jest następujący:

  • Wiek dzieci do sześciu miesięcy - 200 mg.
  • Wiek dzieci od sześciu miesięcy do 1 roku - 400 mg.
  • Dzieci w wieku od 1 do 4 lat - 600 mg.
  • Wiek dzieci od 4 lat do 11 lat - 1000 mg.
  • Okres dojrzewania od 11 do 17 lat -1200 mg.
  • Dorośli od 17 do 50 lat - 100 mg.
  • Mężczyźni w wieku od 50 do 70 - 1200 mg.
  • Kobiety w wieku od 50 do 70 - 1400 mg.
  • Osoby powyżej 70 lat - 1300 mg.

Dzienna dieta dla kobiet noszących dziecko i karmiących piersią znacznie wzrasta i wynosi 1500 mg wapnia.

Kiedy potrzebna jest analiza wapnia??

Test wapnia we krwi jest zalecany przez lekarza, jeśli istnieje podejrzenie hiperkalcemii (nadmierna) lub hipokalcemia (niewystarczająca). Konieczne jest podjęcie analizy w następujących przypadkach:

  • ból kości,
  • choroby mięśni,
  • skurcze mięśni,
  • zaburzenie wrażliwości kończyn,
  • bezsenność,
  • nadmierne oddawanie moczu,
  • patologiczna pobudliwość nerwowa,
  • nadczynność tarczycy,
  • choroba kamicy moczowej,
  • gruźlica kości,
  • ogólne wyczerpanie organizmu,
  • niewydolność wątroby,
  • rozległe obrażenia,
  • rozległe oparzenia,
  • ogólnoustrojowe choroby zapalne,
  • hemodializa,
  • podejrzenie osteoporozy,
  • patologiczne zmiany stanu układu sercowo-naczyniowego,
  • patologia przewodu żołądkowo-jelitowego,
  • nowotwory,
  • badanie ogólne przed operacją.

Poziom wapnia w surowicy krwi jest wykrywany poprzez badanie wapnia zjonizowanego lub całkowitego wapnia. Pierwsza metoda jest bardziej skomplikowana, ale także dokładniejsza, chociaż ogólna analiza prawie zawsze daje dobry wynik. Rozszyfrowanie analizy dla lekarza nie jest trudne.

Co oznacza podwyższony poziom wapnia??

W przypadku, gdy dana osoba po przeprowadzeniu biochemii ma zwiększoną zawartość wapnia we krwi, oznacza to, że ma miejsce którykolwiek z następujących stanów patologicznych:

  • zwiększona aktywność przytarczyc,
  • rak jajnika,
  • rak płuc,
  • rak nerki,
  • nadmiar witaminy D w organizmie,
  • przerzuty nowotworów złośliwych do kości,
  • chłoniak,
  • białaczka,
  • Szpiczak mnogi,
  • odwodnienie,
  • choroba Pageta,
  • gruźlica kręgosłupa,
  • ziarniniakowatość,
  • dziedziczna hiperkalcemia (bezobjawowa i przypadkowa),
  • ostra niewydolność nerek.

Aby dokładnie określić przyczynę wzrostu poziomu wapnia we krwi, lekarz przepisuje badanie za pomocą dodatkowych badań krwi, tomografii i prześwietlenia.

Co oznacza niski poziom wapnia we krwi??

Wapń we krwi może być obniżony, a to wskazuje, że w organizmie ludzkim rozwija się poważna choroba. Jeśli analiza wykazała niedobór wapnia, oznacza to, że występuje jedna z następujących chorób:

  • osteoporoza,
  • zapalenie trzustki,
  • kacheksja,
  • krzywica,
  • osteomalacja,
  • niedobór funkcji tarczycy,
  • niewydolność wątroby,
  • przewlekłą niewydolność nerek,
  • żółtaczka obturacyjna.

Niedobór wapnia może być również spowodowany przyjmowaniem wielu leków łagodzących drgawki i zwalczających nowotwory..

Objawy wysokiego i niskiego poziomu wapnia we krwi

Można podejrzewać, że przy pewnych objawach poziom wapnia we krwi nie jest normalny. O przekroczeniu poziomu wapnia we krwi świadczą następujące objawy:

  • pogorszenie lub całkowity brak apetytu,
  • ból brzucha bez wyraźnego powodu,
  • zaparcie,
  • nudności kilka razy dziennie, czasami z wymiotami,
  • częste nocne pragnienie oddania moczu,
  • bóle głowy,
  • ból kości,
  • uporczywe pragnienie,
  • nietolerancja nawet na niewielką aktywność fizyczną,
  • depresja.

Decydując się w takiej sytuacji, jak sprawdzić poziom wapnia w organizmie, należy skonsultować się z lekarzem lub chirurgiem. Specjalista po ocenie stanu pacjenta zadecyduje, czy istnieje potrzeba wykonania badania krwi, czy nawet podczas wstępnego badania bez dodatkowych badań każda choroba jest trafnie zdiagnozowana.

Brak wapnia w organizmie, jeszcze przed badaniami, można zauważyć po następujących objawach:

  • skurcze jelit
  • drżenie kończyn górnych,
  • skurcz mięśni twarzy,
  • drętwienie wokół ust,
  • mrowienie twarzy,
  • zaburzenia rytmu serca,
  • skurcze dłoni,
  • skurcze stóp.

We wszystkich tych przypadkach, jeśli wyraźna przyczyna stanu patologicznego nie jest widoczna, konieczne jest oddanie krwi na wapń. Po rozszyfrowaniu przez lekarza wyników badań zalecana jest niezbędna terapia..

Jak przygotować się do testu wapnia

Aby uzyskać jak najbardziej wiarygodne dane po przejściu analizy zawartości wapnia we krwi, należy odpowiednio przygotować się do pobrania krwi. Analiza jest wykonywana na podstawie krwi żylnej.

Na 24 godziny przed pobraniem krwi należy maksymalnie ograniczyć aktywność fizyczną, gdyż jego wysoki poziom wpływa na zawartość wapnia. Konieczne jest również rzucenie palenia, picie alkoholu oraz spożywanie tłustych i wędzonych potraw na dzień przed analizą. 24 godziny przed pobraniem krwi nie należy spożywać pokarmów bogatych w wapń, ponieważ zwiększą one ilość minerałów we krwi, co zniekształci wskaźnik.

Ostatnim razem, przed oddaniem krwi na wapń, możesz jeść przez 8 godzin. Musisz pić tylko czystą wodę, bez żadnych dodatków i gazu w ilości nie większej niż 2 szklanki na godzinę. Jeśli spożywasz więcej płynów, wapń w organizmie będzie niedoceniany, ponieważ jest nadmiernie wydalany przez nerki..

Leki mogą również wpływać na spożycie wapnia przez organizm. Z tego powodu konieczne jest zaprzestanie przyjmowania leków na 7 dni przed pobraniem krwi, jeśli nie są one niezbędne. Gdy nie można przerwać przyjmowania leków, specjalista, który ustala morfologię krwi, powinien zostać poinformowany o tym, jakie leki i ile są stosowane. W takim przypadku używana jest specjalna tabela, która pozwala określić, która dawka wapnia będzie jak najbardziej zbliżona do rzeczywistej, niezniekształcona przez leki..

Krew do analizy jest oddawana rano, kiedy całkowita zawartość w niej wapnia jest maksymalna. Idealnie, materiał do analizy powinien być dostarczony przed 11 rano. Termin realizacji to 12 dni. Konieczne jest ścisłe trzymanie się czasu, ponieważ później trudno będzie określić brak lub nadmiar wapnia ze względu na okres aktywności już dość długi po nocy, co prowadzi do zniekształcenia obrazu. Pokazuje dokładne wyniki tylko porannej krwi.

Jakie warunki mogą zakłócić obraz wapnia?

Niezależnie od tego, czy w organizmie jest wystarczająca ilość wapnia, czy za mało, nie zawsze jest możliwe dokładne określenie, ponieważ wyniki analizy są w pewnych warunkach w dużym stopniu zniekształcone. Należą do nich ciąża, karmienie piersią i rozwój dziecka. Określenie zawartości wapnia komplikuje fakt, że w tych przypadkach w tkankach aktywnie zachodzą zmiany, dzięki czemu zużycie wapnia stale się zmienia, podobnie jak jego obraz we krwi. Indeks surowicy w takim okresie może się znacznie różnić u tej samej osoby, gdy krew jest pobierana w krótkich odstępach czasu. Najczęściej, według analiz w takich warunkach, można spotkać się z niedoborem wapnia, którego w rzeczywistości nie ma. Przy normalnym codziennym spożyciu tego minerału wystarczy organizmowi, ale nie zawsze można to ustalić, przechodząc testy.

Poziom wapnia we krwi u kobiet, mężczyzn i dzieci według wieku

Obecnie rozważa się normę wapnia we krwi kobiet i mężczyzn, rolę makroskładnika odżywczego w organizmie człowieka oraz czynniki wpływające na wyniki diagnostyki laboratoryjnej..

Wapń jest niezbędną substancją chemiczną biorącą udział w kluczowych procesach fizjologicznych i biologicznych. Dlatego poziom wapnia we krwi jest ważnym wskaźnikiem, który należy utrzymywać przy zrównoważonej diecie..

Badanie krwi wapnia

Wartość wapnia dla organizmu człowieka jest trudna do przecenienia. Jest to niezbędne do realizacji następujących procesów biologicznych:

  • zapewnienie skurczów mięśni i utrzymanie napięcia mięśniowego;
  • przekazywanie impulsów nerwowych w tkankach;
  • krzepnięcie krwi;
  • tworzenie tkanki kostnej i zębów u dzieci;
  • normalizacja tętna;
  • utrzymanie gęstości kości i zębów.

Całkowity wapń w kości wynosi do 99%, reszta krąży we krwi. Około 50% całkowitej ilości stanowi zjonizowana forma makroskładnika pokarmowego. W tej postaci jest aktywny biologicznie i uczestniczy w procesach metabolicznych, zapewniając przewodnictwo nerwowo-mięśniowe impulsów itp. Reszta Ca jest związana z białkami lub anionami i jest biologicznie nieaktywna.

Jeśli lekarz przepisze skierowanie na badanie krwi na obecność wapnia, wówczas pacjent musi określić całkowitą ilość makroskładnika pokarmowego.

U zdrowej osoby wapń jest wydalany z organizmu przez nerki wraz z moczem. Aby zachować normalną równowagę, dzienne spożycie wapnia w pożywieniu nie powinno być niższe niż 1 g..

Należy zaznaczyć, że na zawartość rozważanego makroskładnika ma bezpośredni wpływ poziom fosforanów. Im wyższy poziom fosforanów, tym niższe stężenie wapnia i odwrotnie. Rzeczy, które należy wziąć pod uwagę przy komponowaniu zbilansowanej diety.

Ponadto wapń nie jest wchłaniany przy niedoborze magnezu i witaminy D3.

Przygotowanie do analizy

Aby określić poziom wapnia w organizmie, lekarz przepisuje pacjentowi skierowanie na badanie krwi na poziom wapnia. Do badań używana jest krew żylna.

Przy uzyskiwaniu wyników stosuje się nowoczesną kolorymetryczną metodę fotometryczną. W tym przypadku poziom wskaźnika jest oceniany przez specjalne urządzenie, które pomaga zwiększyć wiarygodność wyników.

Dorośli pacjenci nie powinni jeść przez 14 godzin przed pobraniem krwi, dzieci poniżej 3 roku życia powinny mieć możliwość skrócenia przerwy do 3-4 godzin. Ważne jest, aby unikać stresu fizycznego lub emocjonalnego przez 1 godzinę przed zabiegiem nakłucia żyły. Musisz powstrzymać się od palenia przez co najmniej 1 godzinę.

Przestrzeganie tych zasad przyczynia się do uzyskania wiarygodnych wyników laboratoryjnych. Co ma fundamentalne znaczenie dla prawidłowej diagnozy i wyboru leczenia, jeśli to konieczne.

Wskazania do badań

Skierowanie do laboratorium na analizę wapnia jest zlecane przez lekarza pierwszego kontaktu, endokrynologa, chirurga, nefrologa, traumatologa, kardiologa.

Badania te są konieczne, jeśli podejrzewa się patologię nerek. Wiadomo, że u pacjentów z niewydolnością nerek stężenie makroskładników odżywczych jest obniżone.

Analiza ma również duże znaczenie w chorobach tarczycy i jelita cienkiego, a także w onkologii. W przypadku tych patologii u ludzi normalny metabolizm wapnia jest zaburzony..

Jeśli pacjent z elektrokardiogramem ma nieprawidłowości w pracy serca, wówczas przypisuje się mu również analizę.

Badanie jest koniecznie przeprowadzane przy leczeniu niedoboru lub nadmiaru wapnia, w celu określenia dynamiki zmian stanu pacjenta. Brak pozytywnej dynamiki jest przyczyną korekty terapii.

Objawy wzrostu i spadku wapnia

Badanie zaleca się przeprowadzić obserwując oznaki nadmiaru lub braku makroskładnika. Rozważmy je bardziej szczegółowo. Stanowi hiperkalcemii (nadmiaru wapnia) towarzyszy u ludzi:

  • zakłócenie normalnego trawienia: wymioty, utrata apetytu i długotrwałe zaparcia;
  • częste oddawanie moczu;
  • ból brzucha i kości;
  • zwiększone pragnienie;
  • ogólny stan słabości i ucisku. W ciężkich przypadkach możliwa jest utrata przytomności i śpiączka..

Niski poziom wapnia charakteryzuje się następującymi objawami:

  • drżenie (drżenie) palców;
  • uczucie drętwienia w okolicy ust;
  • skurcze jelit;
  • zaparcie;
  • ból kości i brzucha;
  • cardiopalmus;
  • podwyższone ciśnienie krwi;
  • drgawki;
  • uczucie odrętwienia.

Każdy z wymienionych objawów może wskazywać na rozwój poważnej patologii i wymaga natychmiastowej pomocy lekarskiej..

Stawka wapnia we krwi u kobiet

Ilość wapnia w organizmie kobiet w wieku od 18 do 50 lat jest stabilna i waha się od 2,1 do 2,5 mmol / l. Należy podkreślić, że na wskaźnik nie ma wpływu faza cyklu miesiączkowego. Dlatego możesz oddać krew każdego dnia, ważne jest tylko przestrzeganie zasad przygotowania.

Norma poziomu wapnia we krwi u kobiet po 50 latach powinna być nieco wyższa i wynosić 2,2-2,56 mmol / l. Normalny wskaźnik wapnia wskazuje na pełną realizację procesów biologicznych z udziałem danego makroelementu..

Normy wapnia we krwi u kobiet w ciąży

Wartość wskaźnika u kobiet w ciąży nie powinna być niższa niż 2 mmol / l i wyższa niż 2,51 mmol / l. Ważne jest, aby codziennie przyjmować wymagane dzienne spożycie makroskładników odżywczych. Jeśli konieczne jest utrzymanie prawidłowego poziomu wapnia, lekarz na podstawie testów wybierze specjalne leki.

Ważne: nie powinieneś samodzielnie wybierać suplementów i leków, ponieważ może to spowodować nadmiar makroskładnika.

Dlaczego niedobór wapnia podczas ciąży jest niebezpieczny? Gdy wartość rozważanego pierwiastka chemicznego spada, kobiety doświadczają spadku odporności. Co może wywołać infekcję infekcjami wirusowymi i rozwój procesów zapalnych. Ponadto kobieta może zaobserwować utratę sił, pogorszenie nastroju i skoki ciśnienia krwi..

Należy zauważyć, że przy przewlekłym braku wapnia w czasie ciąży kobiety charakteryzują się zmniejszonym porodem i silnym bólem. Najniebezpieczniejszym stanem jest krwawienie, które rozwija się z powodu zaburzeń w procesach prawidłowego krzepnięcia krwi.

Dzieci urodzone przez kobiety z niedoborem wapnia charakteryzują się zmniejszeniem czynnościowej kory mózgowej, a także krzywicą i chorobami układu nerwowego. Noworodki źle przybierają na wadze, później ząbkują i mogą mieć problemy z układem hormonalnym.

Jednak hiperkalcemia jest nie mniej niebezpieczna dla normalnego przebiegu ciąży. Nadmiar wapnia może powodować stwardnienie kości, co może prowadzić do obrażeń podczas porodu. U noworodków ciemiączko może rosnąć szybciej niż zalecany czas. A kobieta po porodzie zwiększa ryzyko wystąpienia kamicy żółciowej, osteoporozy i zaburzeń równowagi hormonalnej.

Norma wapnia we krwi u mężczyzn

Normalny poziom wapnia u mężczyzn jest podobny do tego u kobiet. Tak więc wartość makroskładnika odżywczego we krwi dla dorosłego mężczyzny powinna wynosić 2,15 - 2,55 mmol / l.

Osobno należy podkreślić mężczyzn uprawiających sport, zwłaszcza budujących mięśnie. W tym przypadku wapń jest wydalany nie tylko z moczem, ale także z potem. Dlatego tacy mężczyźni powinni zwiększyć swoje dzienne spożycie wapnia..

Norma wapnia we krwi u dzieci od 1 roku

U noworodków w pierwszych 10 dniach życia poziom wapnia całkowitego mieści się w przedziale od 1,9 do 2,61 mmol / l. Wtedy wartość wskaźnika rośnie.

Od 10 dni do 2 lat współczynnik wapnia wynosi od 2,25 do 2,75 mmol / l. Należy uważnie obserwować jego wartość, co jest szczególnie ważne w okresie wzrostu i powstawania aparatu kostnego..

Uważa się, że w wieku od dwóch do 18 lat stężenie całkowitego wapnia we krwi wynosi od 2,15 do 2,7 mmol / l.

Analiza laboratoryjna ma szczególne znaczenie w przypadku wcześniaków. Ich wskaźnik jest monitorowany natychmiast po urodzeniu. Ponieważ istnieje duże prawdopodobieństwo niedorozwoju przytarczyc. Ten stan można wykryć tylko na podstawie wyników diagnostyki laboratoryjnej, ponieważ przebiega bez klinicznie wyraźnych objawów..

Aby utrzymać prawidłową równowagę makro- i mikroelementów, odżywianie dziecka musi być kompletne i zróżnicowane. Dieta dziecka musi zawierać mięso, świeże owoce i warzywa. Kompleksy witaminowe są przepisywane przez pediatrę w przypadku braku jakiejkolwiek substancji.

Co wpływa na wynik analizy?

Uzyskanie niewiarygodnych wyników jest możliwe, jeśli pacjent nie przestrzega zasad przygotowania. Ponadto niektóre leki mają znaczący wpływ na wskaźnik:

  • diuretyki (najczęstszy powód uzyskiwania fałszywie wysokich wskaźników);
  • alkaliczne środki zobojętniające kwas;
  • hormonalne, zwłaszcza androgeny, progesterony i parathormon;
  • witamina D;
  • sole litu.

Przyjmowanie następujących leków wpływa obniżająco na poziom wapnia we krwi pacjenta:

  • antybiotyk gentamycyna;
  • hormon tyrokalcytonina;
  • przeciwdrgawkowa karbamazepina;
  • o działaniu przeczyszczającym;
  • sole magnezu;
  • glikokortykosteroidy.

Należy zaznaczyć, że wzrost makroskładników odżywczych obserwuje się u osób z odwodnieniem lub z nadmierną ilością białek we krwi..

Spadek wapnia jest charakterystyczny dla zwiększonej objętości krążącej krwi, w stosunku do której następuje spadek stężenia wszystkich pierwiastków chemicznych. Fałszywe odczyty można uzyskać oddając krew natychmiast po dożylnym podaniu roztworu soli. Co również przyczynia się do zmiany stężenia wapnia w objętości krwi.

  • o autorze
  • Najnowsze publikacje

Absolwent specjalisty, w 2014 roku ukończyła z wyróżnieniem Federalną Państwową Budżetową Instytucję Edukacyjną Szkolnictwa Wyższego Orenburg State University ze stopniem mikrobiologii. Absolwent studiów podyplomowych na Orenburg State Agrarian University.

W 2015r. w Instytucie Symbiozy Komórkowej i Wewnątrzkomórkowej Oddziału Uralskiego Rosyjskiej Akademii Nauk przeszedł zaawansowane szkolenie z dodatkowego programu zawodowego „Bakteriologia”.

Laureat ogólnorosyjskiego konkursu na najlepszą pracę naukową w nominacji „Nauki biologiczne” 2017.

Norma wapnia we krwi ludzkiej

Rola wapnia w organizmie

Magazyn wapnia - w tkance kostnej

Wapń to tzw. Makroskładniki odżywcze - czyli substancje, które muszą codziennie przedostawać się do organizmu człowieka wraz z pożywieniem i wodą w odpowiednio dużych ilościach (ok. 0,5-1,0 g wapnia dziennie - zapotrzebowanie dorosłych), bez nich normalne życie jest niemożliwe i zdrowie.

Zdecydowana większość związków wapnia zawarta jest w organizmie człowieka w składzie tkanki kostnej: mikro- i makroskopijne belki kostne, które zapewniają siłę i odporność na obciążenia mechaniczne, a także komórki osteocytów, dzięki którym kości są w stanie odbudować swoją strukturę i „odnowić”.

Wapń nie tylko zapewnia twardość kości, ale jest w nich odkładany, stanowiąc ważną rezerwę dla całego organizmu.

Ostatecznie niedobór wapnia może prowadzić do objawów klinicznych: bólu stawów, łatwych złamań.

Wapń bierze udział w procesach krzepnięcia krwi

Oprócz zapewnienia wytrzymałości zębów i szkieletu, odporności na stres fizyczny i urazy wapń pomaga w przeprowadzaniu:

  • Praca mięśni szkieletowych, a także utrzymuje ich ton;
  • Rytmiczne i odpowiednie skurcze serca;
  • Utrzymanie równowagi wodno-elektrolitowej;
  • Produkcja hormonów;
  • Koagulacja krwi, szybkie tworzenie się skrzepów krwi z uszkodzeniem ściany naczynia;
  • Utrzymanie odpowiedniego tonu macicy do noszenia ciąży;
  • Aktywacja enzymów;
  • Procesy metaboliczne organizmu (wymiana fosforu, witaminy D i jej pochodnych).

Różnica całkowitego wapnia zjonizowanego

Wapń w organizmie występuje w trzech formach

Wapń występuje w organizmie w trzech głównych formach:

  1. W postaci soli wapnia (cytrynian wapnia, fosforan wapnia itp.);
  2. W ramach złożonych formacji białkowych, które zapewniają jego przenoszenie w organizmie wraz z krwią;
  3. W postaci jonów wapnia - najbardziej aktywny chemicznie i biologicznie.

Analiza mająca na celu określenie całkowitego wapnia we krwi pozwala bez wyjątku określić całkowity poziom wszystkich trzech jego form. Jednocześnie we krwi dominuje wapń związany z albuminą (białkami nośnikowymi), tj. nieaktywny formularz. W przypadkach, gdy poziom albuminy jest poniżej normy (zdarza się to w przypadku wyczerpania, chorób wątroby i przewodu pokarmowego), analiza wapnia całkowitego często wykazuje obniżone wyniki, co nie zawsze odpowiada faktycznemu stanowi metabolizmu wapnia. Przy zmniejszonym całkowitym poziomie wapnia we krwi może znajdować się wystarczająca ilość biologicznie aktywnego zjonizowanego wapnia i korekta poziomu może nie być wymagana.

Obie analizy są ważne dla diagnostyki chorób metabolicznych, patologii endokrynologicznej, chorób nerek i tkanki kostnej. Jednocześnie technika oznaczania wapnia całkowitego pozwala lekarzowi stwierdzić, czy w agregacie występuje niedobór wszystkich form wapnia, a analiza pod kątem zjonizowanego wapnia jest często dodatkowo zalecana, gdy nieprawidłowości zostaną wykryte podczas pierwszego badania. Analiza mająca na celu określenie stężenia zjonizowanego wapnia we krwi daje wyobrażenie o faktycznym niedoborze lub nadmiarze w organizmie aktywnej postaci tego pierwiastka.

Szybkość wapnia w organizmie

Stawka wapnia zależy od wieku pacjenta

Dla różnych grup wiekowych całkowita norma wapnia wynosi:

  • Noworodki (do 10 dni) - 1,9-2,6 mmol / l;
  • Dzieci poniżej 2 lat - 2,3-2,8 mmol / l;
  • Dzieci poniżej 12 lat - 2,2-2,7 mmol / l;
  • Młodzież i dorośli (do 60 lat) - 2,1-2,6 mmol / l;
  • Osoby starsze (do 90 lat) - 2,2-2,6 mmol / l;
  • Wątróbki długie (powyżej 90 lat) - 2,0-2,4 mmol / l.

Analiza wapnia: istota metody

Określenie poziomu wapnia na analizatorze

Wapń całkowity oznaczany jest w surowicy metodą kolorymetryczną z O-krezoloftaleiną, opiera się na zjawisku chemicznego oddziaływania substancji zawierających wapń z O-krezoloftaleiną. Substancja ta nadaje surowicy specyficzne zabarwienie produktów reakcji, których intensywność jest proporcjonalna do stężenia całkowitego wapnia. Kolorymetr mierzy intensywność koloru, co pozwala na obliczenie wyników analizy.

Do określenia stężenia zjonizowanego wapnia stosuje się elektrody jonoselektywne, które są produkowane w ramach specjalnych urządzeń, które automatycznie je obliczają. Metoda opiera się na fizycznym zjawisku jonoforezy - ruchu jonów naładowanych dodatnio lub ujemnie pod wpływem niewielkiego prądu stałego.

Przygotowanie do analizy

Przygotowanie testu opiera się na ogólnych wytycznych

Analizę wapnia całkowitego i zjonizowanego przeprowadza się rano na czczo, aby wykluczyć fałszywie niskie wyniki, na kilka dni przed badaniem należy wykluczyć spożycie alkoholu. Ostatni posiłek powinien być lekki, należy unikać tłuszczów zwierzęcych i przejadania się. Aby poprawić dokładność wyników, nie zaleca się przyjmowania suplementów wapnia na 12-24 godziny przed oddaniem krwi (konieczna jest konsultacja z lekarzem).

Zapobieganie odchyleniom od normy

Zapobieganie polega na codziennym przyjmowaniu z pożywieniem odpowiedniej ilości wapnia, ale nieprzekraczającej wymagań fizjologicznych (ok. 400 mg dla dzieci i 500-1000 mg dla dorosłych). W dużych ilościach ten makroskładnik odżywczy zawiera:

  • Mleko;
  • Produkty mleczne (ser, twarożek, kefir, sfermentowane pieczone mleko itp.);
  • Konserwy rybne (pozwalające jeść całą rybę z kośćmi);
  • Jajka;
  • Sezam.

Jaka jest ilość wapnia we krwi i dlaczego należy ją kontrolować

Wapń we krwi jest bardzo ważnym wskaźnikiem, ponieważ sam pierwiastek wapnia w organizmie człowieka pełni nie tylko dobrze znane funkcje tworzenia kości, ale także bierze udział w biochemii komórek. Na przykład zaczynasz odczuwać skurcze mięśni - to są problemy z wapniem. Istnieją inne przejawy.

Ze względu na jego znaczenie w razie potrzeby należy wykonać badanie wapnia we krwi. Na przykład poziom wapnia we krwi kobiet w ciąży i karmiących piersią różni się od zwykłego - należy to kontrolować. Faktem jest, że wysoka zawartość wapnia we krwi ma swoje konsekwencje..

Wiele osób zadaje pytanie: podwyższony poziom wapnia we krwi, co to znaczy u osoby dorosłej - czy to dobrze, czy źle? Co więcej, aby rzekomo uniknąć kruchości kości (zwłaszcza starszego pokolenia), starają się z całych sił zwiększyć ten właśnie wapń. Ale zwiększony wskaźnik może sygnalizować chorobę, w tym raka. O tym powinieneś pomyśleć.

Miejsce wapnia w organizmie człowieka

Jednak z całej tej ilości tylko 1% Ca znajduje się we krwi, pozostałe 99% znajduje się w tkance kostnej w postaci słabo rozpuszczalnych kryształów hydroksyapatytu. Kryształy zawierają również tlenek fosforu. Zwykle organizm osoby dorosłej zawiera około 600 gramów tego pierwiastka śladowego, a 85% fosforu znajduje się w kościach wraz z wapniem.

Kryształy hydroksyapatytu i kolagen są głównymi składnikami strukturalnymi tkanki kostnej. Ca i P stanowią około 65% całkowitej masy kostnej. Dlatego nie można przecenić roli tych pierwiastków śladowych w organizmie..

Wapń we krwi

Zawartość wapnia w kościach i krwi może się różnić. Zwykle niewielki procent wapnia w kości jest zdolny do wymiany z wapniem we krwi. Dzięki temu procesowi można usunąć nadmiar pierwiastka śladowego z krwi lub odwrotnie, zapewniony jest proces odwrotnego transportu Ca z kości do krwi (w przypadku obniżenia jego zawartości w surowicy).

Cały wapń we krwi można podzielić na trzy typy:

  • zjonizowany Ca;
  • wapń w postaci związanej z albuminami;
  • zawarte w kompleksach anionowych (wodorowęglany, fosforany).

Zwykle u osoby dorosłej we krwi krąży około 350 miligramów wapnia, co stanowi 8,7 mmol. Stężenie pierwiastka śladowego w mmol / l wynosi 2,5.

Około 45% tej ilości jest związane z albuminą, do 5% jest zawarte w kompleksach anionowych. Reszta jest zjonizowana, czyli wolna (Ca2 +).

Jest istotną częścią całkowitej ilości pierwiastka śladowego w organizmie, zawartego we wszystkich komórkach (jednostki nmol / l są używane do pomiaru stężenia w komórkach). Należy pamiętać, że wskaźnik stężenia wapnia w komórkach zależy bezpośrednio od wskaźnika stężenia wapnia w płynie zewnątrzkomórkowym..

Ca działa w organizmie

Zjonizowany wapń we krwi pełni rolę kofaktora niezbędnego do pełnego funkcjonowania enzymów zaangażowanych w utrzymanie układu hemostazy (czyli wapń uczestniczy w procesie krzepnięcia krwi, przyczyniając się do przejścia protrombiny do trombiny). Ponadto zjonizowany Ca jest głównym źródłem wapnia, który jest niezbędny do prawidłowej realizacji skurczów mięśni szkieletowych i mięśnia sercowego, przewodzenia impulsów nerwowych itp..

Przeczytaj także na ten temat

Wapń we krwi bierze udział w regulacji układu nerwowego, hamuje uwalnianie histaminy, normalizuje sen (niedobór wapnia często prowadzi do bezsenności).

Prawidłowy poziom wapnia we krwi zapewnia pełne funkcjonowanie wielu hormonów.

Ponadto wapń, fosfor i kolagen są głównymi składnikami strukturalnymi tkanki kostnej (kości i zębów). Ca aktywnie uczestniczy w procesie mineralizacji zębów i tworzenia kości.

Wapń ma zdolność gromadzenia się w miejscach uszkodzenia tkanek, zmniejsza przepuszczalność błon komórkowych, reguluje pracę pompy jonowej, utrzymuje równowagę kwasowo-zasadową krwi, uczestniczy w metabolizmie żelaza.

Kiedy przeprowadza się analizę wapnia?

Obejmuje:

  • oznaczenie stężenia Ca i P w surowicy;
  • oznaczenie stężenia Ca i P w osoczu;
  • aktywność fosfatazy alkalicznej;
  • stężenie albuminy.

Najczęstszymi przyczynami chorób metabolicznych kości są zaburzenia związane z regulacją stężenia wapnia w osoczu w narządach (przytarczyce, nerki, przewód pokarmowy). Choroby tych narządów wymagają obowiązkowego monitorowania stężenia wapnia i fosforu we krwi..

Kontrolę wapnia należy również przeprowadzić u wszystkich ciężko chorych pacjentów, chorych na raka oraz u wcześniaków z niską masą urodzeniową..

Oznacza to, że pacjenci z:

  • niedociśnienie mięśni;
  • drgawki;
  • naruszenie wrażliwości skóry;
  • wrzód trawienny;
  • choroba nerek, wielomocz;
  • nowotwory onkologiczne;
  • ból kości;
  • częste złamania;
  • deformacje kości;
  • kamica moczowa;
  • nadczynność tarczycy;
  • nadczynność przytarczyc;
  • choroby układu krążenia (arytmie itp.).

Taka analiza jest również konieczna dla pacjentów otrzymujących suplementy wapnia, leki przeciwzakrzepowe, wodorowęglany i diuretyki..

Jak regulowany jest poziom

Za regulację tych procesów odpowiadają parathormon i kalicytriol (witamina D3), a także kalcytonina. Parathormon i witamina D3 zwiększają poziom wapnia we krwi, a kalcytonina przeciwnie, obniża.

Ze względu na działanie parathormonu:

  • zapewniony jest wzrost stężenia wapnia w osoczu;
  • zwiększa się jego wymywanie z tkanki kostnej;
  • stymulowana jest przemiana nieaktywnej witaminy D w aktywny kalcytriol (D3);
  • zapewniona jest reabsorpcja wapnia w nerkach i wydalanie fosforu.

Istnieje pętla ujemnego sprzężenia zwrotnego między parathormonem a Ca. Oznacza to, że wraz z pojawieniem się hipokalcemii stymulowane jest wydzielanie parathormonu, a przy hiperkalcemii jego wydzielanie zmniejsza się, wręcz przeciwnie.

Kalcytonina, będąca jej fizjologicznym antagonistą, odpowiada za stymulację utylizacji wapnia z organizmu..

Szybkość wapnia we krwi

Zasady przygotowania do analizy są ogólne. Pobieranie krwi odbywa się na czczo (głód minimum 14 godzin). Wykluczone jest palenie i picie alkoholu (przynajmniej jeden dzień), a także stres fizyczny i psychiczny.

Picie mleka, kawy, orzechów itp. Może prowadzić do zawyżonych wyników.

Do diagnozy służy krew żylna. Jednostki to mol / l.

U dzieci poniżej dziesiątego dnia życia poziom wapnia we krwi wynosi od 1,9 do 2,6.

Od dziesięciu dni do dwóch lat norma wynosi od 2,25 do 2,75.

Od 2 do 12 lat - od 2,2 do 2,7.

Przeczytaj także na ten temat

Od dwunastu do sześćdziesięciu lat norma wapnia we krwi wynosi od 2,1 do 2,55.

Od 60 do 90 lat - od 2,2 do 2,55.

U pacjentów powyżej 90 lat - od 2,05 do 2,4.

Przyczyny wysokiego poziomu wapnia

  • pierwotna nadczynność przytarczyc (przerost, rak lub inne uszkodzenia przytarczyc);
  • nowotwory onkologiczne (pierwotne uszkodzenie kości, rozprzestrzenianie się przerzutów, rak zajmujący nerki, jajniki, macicę, tarczycę);
  • unieruchomienie hiperkalcemia (unieruchomienie kończyny po urazie itp.);
  • tyreotoksykoza;
  • hiperwitaminoza witaminy D;
  • nadmierne spożycie suplementów wapnia;
  • ostra niewydolność nerek i długotrwała choroba nerek;
  • dziedziczna hiperkalcemia hipokalciuryczna;
  • choroby krwi (szpiczak, białaczka itp.);
  • niewydolność nadnerczy;
  • Zespół Williamsa;
  • ciężkie przedawkowanie leków moczopędnych (tiazydów).

Kiedy poziom jest niski

Takie zmiany w analizie mogą być spowodowane:

  • pierwotna (dziedziczna) i wtórna (po operacji, autoimmunologiczne uszkodzenie gruczołów) niedoczynność przytarczyc,
  • niedoczynność przytarczyc u noworodków (związana z niedoczynnością przytarczyc u matki), hipomagnezemia (niedobór magnezu),
  • niedobór receptorów tkankowych dla parathormonu (choroba dziedziczna),
  • przewlekła niewydolność nerek lub wątroby,
  • hipowitaminoza witamina D.,
  • niedobór albuminy (zespół nerczycowy, marskość wątroby),
  • leczenie cytostatykami,
  • ostra zasadowica.

Objawy zaburzeń metabolizmu wapnia

  • poważne osłabienie,
  • szybkie wyczerpanie fizyczne i emocjonalne,
  • pacjenci popadają w depresję i senność,
  • zmniejszony apetyt,
  • zwiększone oddawanie moczu,
  • zaparcie,
  • wyraźne pragnienie,
  • częste wymioty,
  • extrasystole,
  • dezorientacja w przestrzeni.

Hiperkalcemia może prowadzić do:

  • kamica moczowa i kamica żółciowa,
  • nadciśnienie tętnicze,
  • zwapnienie naczyń krwionośnych i zastawek serca,
  • zapalenie rogówki,
  • zaćma,
  • refluks żołądkowo-przełykowy,
  • wrzód trawienny.

Objawia się spadek poziomu wapnia we krwi:

  • spastyczny ból mięśni i brzucha,
  • skurcze mięśni,
  • drżenie kończyn,
  • napady tężcowe (spazmofilia),
  • drętwienie rąk,
  • łysina,
  • kruchość i laminowanie paznokci,
  • bardzo sucha skóra,
  • bezsenność,
  • utrata pamięci,
  • zaburzenia krzepnięcia,
  • częste alergie,
  • osteoporoza,
  • ból pleców,
  • choroba niedokrwienna serca,
  • częste złamania.

Jednak ważne jest, aby zrozumieć, że nie wszystkie kobiety w ciąży mają niedobór wapnia, więc o tym, czy pić wapń w czasie ciąży, należy zadecydować indywidualnie, na podstawie poziomu wapnia we krwi..

Jeśli kobieta przestrzega zbilansowanej diety (wystarczające spożycie produktów mlecznych, ziół itp.), Brak chorób podstawowych prowadzących do hipokalcemii, a także normalne parametry analizy, dodatkowe spożycie preparatów Ca nie jest wymagane.

W rezultacie zaburzone jest wchłanianie wapnia w jelicie. Choroba objawia się poceniem się, łysieniem potylicy, opóźnieniem rozwojowym (fizycznym i psychicznym), późnym ząbkowaniem, deformacjami kości.

Niedobór wapnia obserwuje się również u kobiet w okresie menopauzy i osób starszych..

Co zrobić, jeśli pojawią się objawy hiper- lub hipokalcemii

Biorąc pod uwagę, że zmiana poziomu wapnia we krwi może wynikać z wielu przyczyn, wyznaczenie kompleksowego leczenia przeprowadza się po ustaleniu ostatecznej diagnozy.

Przy niedoborach jatrogennych, a także gdy hipokalcemia wiąże się z zaburzeniami równowagi hormonalnej w okresie menopauzy lub ze względu na wiek pacjentki przepisuje się preparaty zawierające Ca (Calcium D3 Nycomed, Vitrum Calcium).

Można również przepisać zbilansowane kompleksy multiwitaminowe zawierające pierwiastki śladowe (Vitrum Centuri - dla pacjentek powyżej pięćdziesiątki, Menopace - dla kobiet w okresie menopauzy).

Przyjmowanie leków należy uzgodnić z lekarzem. Ważne jest, aby zrozumieć, że niekontrolowane przyjmowanie suplementów wapnia może prowadzić do hiperkalcemii i związanych z nią powikłań..

Jak obniżyć poziom białka we krwi, główna rola białka i przyczyny jego wzrostu

Choroba Randu-Oslera