Zakrzepica żyły wrotnej

Zakrzepica żyły wrotnej powstaje w wyniku zablokowania przez skrzep krwi głównego naczynia wątroby. W tym przypadku pacjent odczuwa ból w okolicy nadbrzusza, gromadzi się płyn w otrzewnej i pogarsza stan zdrowia. Jeśli nie ma niezbędnego leczenia, patologia prowadzi do zastoinowej marskości wątroby i zjawiska niewydolności wątroby..

16 przyczyn zakrzepicy żyły wrotnej

Taka patologia może być wywołana wpływem na organizm ludzki takich czynników:

  • aktywacja krzepnięcia krwi;
  • obecność złośliwych nowotworów;
  • niedociśnienie;
  • niewydolność serca typu ostrego lub przewlekłego;
  • spowolnienie przepływu krwi;
  • naruszenie mikrokrążenia;
  • Siedzący tryb życia;
  • nadwaga;
  • długotrwałe trwające zapalenie;
  • wzrost liczby płytek krwi;
  • uszkodzenie ściany naczyniowej;
  • jedzenie dużej ilości pokarmów bogatych w cholesterol;
  • palenie;
  • przyjmowanie leków;
  • zaburzenia hormonalne;
  • miażdżyca.

Żyła wrotna to duża wiązka naczyniowa, która zbiera krew ze wszystkich niesparowanych narządów jamy brzusznej.

Główne objawy

W zależności od wielkości skrzepliny i stopnia zatkania naczynia może dojść do ostrej i przewlekłej niewydolności przepływu krwi. W tym przypadku patologia zawsze powoduje rozszerzenie naczyń przełyku, aw ciężkich przypadkach prowadzi do masywnego krwotoku z nich. Pacjent skarży się na brak apetytu, apatię, ogólne osłabienie, bóle brzucha i wzdęcia. Proces trawienia jest zakłócony i możliwe jest wystąpienie zaparcia lub biegunki.

Gdy rozwinęła się ostra zakrzepica żyły wrotnej, pacjent ma następujące objawy kliniczne:

  • ostry ból zlokalizowany głównie w nadbrzuszu;
  • wodobrzusze lub nagromadzenie płynu w jamie brzusznej;
  • wymioty niezmienionej krwi;
  • wzrost wielkości śledziony;
  • rozwój żółtaczki;
  • biegunka lub zaparcie;
  • podwyższona temperatura ciała;
  • ostre naruszenie stanu ogólnego.

Przewlekła zakrzepica żyły wrotnej nie ma wyraźnych objawów klinicznych i charakteryzuje się stopniowym nasilaniem się głównych objawów wraz z rozwojem żylaków przełyku z niewielkimi okresowymi krwawieniami. W takim przypadku krew można znaleźć w kale. Występują umiarkowane bóle żołądka z rozprzestrzenianiem się do otrzewnej. Pacjent ma stopniowe pojawianie się zarysów głowy meduzy na skórze brzucha w postaci żylaków splotu żylnego. Okresowo może pojawić się zażółcenie twardówki. Jama brzuszna jest powiększona i obrzęknięta.

Terminowa diagnoza to szansa na zapobieganie powikłaniom

Zakrzepicę żyły wrotnej wątroby można podejrzewać na podstawie charakterystycznych objawów klinicznych u pacjenta. W celu potwierdzenia rozpoznania zaleca się wykonanie diagnostyki ultrasonograficznej z dopplerografią, która pomaga uwidocznić zakrzep krwi w naczyniu. Jako metodę dodatkową stosuje się rezonans magnetyczny z angiografią. Zaleca się również wykonanie koagulogramu i oddanie krwi do analizy ogólnej i biochemicznej.

Leczenie choroby

W przypadku rozwoju ostrej zakrzepicy żyły wrotnej terapia powinna mieć na celu zatrzymanie stanu zagrażającego życiu pacjenta. W tym celu podaje się leki przeciwpłytkowe, fibrynolityki i antykoagulanty. Najpopularniejszymi lekami z tej grupy są Fraxiparin, Heparyna, Warfarin, Sinkumar i Dikumarin. Roztwory koloidalne i krystaloidalne są również używane do normalizowania właściwości reologicznych krwi. Konieczne jest złagodzenie stanu pacjenta. W tym celu w leczeniu stosuje się środki przeciwbólowe. W przypadku masywnego i długotrwałego nieprzerwanego krwawienia z żylaków przełyku dochodzi do ich stwardnienia, a preparaty krwiopochodne uzupełniają utratę krwi.

W przypadku nieskuteczności farmakoterapii, taktyka postępowania i leczenia polega na wykonaniu operacji, której celem jest przywrócenie przepływu krwi przez wątrobę. Manipulacje są stosowane w postaci narzucenia zespolenia krezkowo-jamistego lub przepływu krwi przez śledzionę i odbytnicę. Po zabiegu pacjent wymaga długiego okresu rehabilitacji. Polega na wprowadzeniu środków zapobiegających ponownemu tworzeniu się skrzepliny i fizjoterapii. Pokazano akupunkturę, magnetoterapię, aplikacje parafinowe, gimnastykę leczniczą i masaż.

Wynikająca z tego zakrzepica żyły wrotnej w marskości wątroby jest poważną patologią i często wymaga przeszczepu narządu.

Zapobieganie

Możesz zapobiec okluzji żyły wrotnej, jeśli prowadzisz zdrowy tryb życia i pozbędziesz się złych nawyków, które uszkadzają naczynia krwionośne. Ważne jest, aby dobrze się odżywiać, unikając pokarmów bogatych w cholesterol. Musisz jeść dużo warzyw i owoców bogatych w witaminy. Zaleca się uprawianie lekkich sportów i okresowe wykonywanie badań krwi w celu zapobiegania, skonsultowanie się ze specjalistami. Pomoże to w odpowiednim czasie zidentyfikować objawy rozwijającej się patologii..

Leczenie i diagnostyka zakrzepicy żyły wrotnej

Zakrzepica to groźna choroba dotykająca naczynia tętnicze i żylne. Towarzyszy mu zwężenie jamy naczyniowej z powodu jej zablokowania przez skrzep krwi. Zakrzepica żyły wrotnej jest niebezpiecznym naruszeniem funkcjonowania wątroby i sąsiednich narządów. Najczęściej zablokowanie tego naczynia nie jest niezależną chorobą, ale powikłaniem procesów patologicznych zachodzących w organizmie. Nawet drobne czynniki mogą wywołać zakrzepicę. Zaniedbany może prowadzić do wewnętrznego krwawienia i śmierci..

W artykule powiemy Ci:

Zakrzepica żyły wrotnej wątroby

Zakrzepica żyły wrotnej jest chorobą charakteryzującą się zachodzeniem na siebie światła naczynia przez skrzeplinę, aż do całkowitego zamknięcia. W 5% przypadków choroba rozwija się na tle marskości wątroby, w 30% - w wyniku raka wątrobowokomórkowego.

Naruszenie krążenia krwi obserwuje się nie tylko w okolicy brzucha, ale w całym ciele. W efekcie praca przewodu pokarmowego zostaje zakłócona, czemu towarzyszy szereg nieprzyjemnych objawów..

Według ICD-10 zakrzepica żyły wrotnej ma kod I81, zgodnie z którym nazywana jest również „zakrzepicą żyły wrotnej”.

Przyczyny rozwoju choroby

Przyczyny zakrzepicy żyły wrotnej wątroby są różne. U noworodków choroba występuje w wyniku infekcji przez pępowinę. W starszym wieku patologiczny proces może rozwinąć się po ostrym zapaleniu wyrostka robaczkowego..

Przyczyny choroby u dorosłych są następujące:

  • bakteryjne uszkodzenie żyły lub rozwój ropnego zapalenia słoni;
  • obecność torbieli na żyle;
  • marskość;
  • okres rodzenia dziecka;
  • dziedziczna skłonność do patologii naczyniowych;
  • zwiększone krzepnięcie krwi;
  • Przewlekła niewydolność serca;
  • złośliwe lub łagodne guzy w okolicy zajętej żyły i pobliskich narządów;
  • okres pooperacyjny.

Główne objawy

Aby przeprowadzić szybką diagnozę, należy zapoznać się z klinicznym obrazem zakrzepicy żyły wrotnej. Objawy różnią się na każdym etapie choroby. Zależą od współistniejących chorób i lokalizacji skrzepliny.

Do najczęstszych objawów upośledzonego przepływu krwi należą:

  • obecność wolnego płynu w jamie brzusznej;
  • obecność krwi w kale;
  • wyraźny zespół bólowy w okolicy otrzewnej;
  • bębnica;
  • krwawienie z przełyku do żołądka;
  • całkowity brak krzesła;
  • ciemne wymioty.

W przypadku zakrzepicy pacjent może zauważyć zanik fizjologicznego głodu. W tym samym czasie znika chęć pójścia do toalety, obserwuje się zaparcia.

Najbardziej znaczącym objawem jest rozległy krwotok w przełyku z powodu żylaków..

Jeśli choroba jest ostra, stolec staje się płynny. Wrażenia bólowe koncentrują się w okolicy nadbrzusza i okresowo są podawane do prawego podżebrza.

Klasyfikacja i formy

Objawy i przejawy choroby w dużej mierze zależą od jej rodzaju. W zależności od nasilenia procesu patologicznego rozróżnia się ciężką, umiarkowaną i łagodną postać zakrzepowego zapalenia żył.

Różnią się następującymi cechami:

  1. Przy łagodnym przebiegu choroby zakrzep obejmuje jamę żylną tylko w połowie. Znajduje się w obszarze przejścia żyły wrotnej do śledziony.
  2. Środkowa postać choroby charakteryzuje się zajęciem skrzepu krwi w okolicy naczynia krezkowego.
  3. W ciężkich przypadkach zakrzepica dotyka wszystkich żył znajdujących się w jamie brzusznej. Przepływ krwi ulega znacznemu spowolnieniu, co wpływa na pracę układu pokarmowego.

Wyróżnia się również przewlekłe i ostre formy choroby. W pierwszym przypadku przebieg choroby jest długi, czemu towarzyszą inne procesy patologiczne. W ostrej zakrzepicy następuje szybki wzrost nasilenia objawów. W takim przypadku istnieje ryzyko śmierci..

Środki diagnostyczne

Rozpoznanie zakrzepu w żyle wrotnej wątroby odbywa się za pomocą standardowych metod. Najważniejsze jest badanie i przesłuchanie pacjenta..

Po zebraniu wywiadu zaleca się następujące procedury:

  1. USG Doppler, które jest dodatkiem do USG, pomaga wykryć nieprawidłowy przepływ krwi w jamie brzusznej.
  2. Badania wątroby są potrzebne do oceny stanu wątroby i rozpoznania pierwotnych chorób narządów.
  3. Oddawanie krwi w celu krzepnięcia daje wyobrażenie o prawdopodobieństwie powstania zakrzepów krwi.
  4. Flebografia kontrastowa pomaga określić dokładną lokalizację powstałego skrzepu krwi.

Leczenie zakrzepicy żyły wrotnej

Odradza się ignorowanie objawów zakrzepicy żyły wrotnej. Leczenie dobierane jest indywidualnie, biorąc pod uwagę nasilenie choroby. W przypadku przewlekłej zakrzepicy wskazane jest stosowanie terapii lekowej.

Wraz z rozwojem krwawienia pacjent zostaje umieszczony w szpitalu. Sonda jest wprowadzana do jamy brzusznej, aby zatrzymać krwawienie. Leki są również przyjmowane, aby zatrzymać krew.

Cele terapii zachowawczej są następujące:

  • zmniejszone objawy nadciśnienia wrotnego;
  • zapobieganie nadmiernemu krzepnięciu krwi;
  • rozrzedzenie krwi.

Metoda leczenia

Leczenie farmakologiczne zakrzepicy naczyniowej wymaga zintegrowanego podejścia. Dawkowanie leków dobiera indywidualnie lekarz prowadzący. Średni czas przyjmowania leków wynosi 1 miesiąc. Po zakończeniu kuracji testy są powtarzane.

Stosuje się następujące grupy leków:

  • pośrednie antykoagulanty (Neodikumarin i Syncumar);
  • leki trombolityczne (streptokinaza i fibrynolizyna);
  • leki przeciwdrobnoustrojowe (Tienam, Meronem);
  • bezpośrednie antykoagulanty (fraksyparyna, heparyna).

Sól fizjologiczną lub Reopolyglucin wstrzykuje się dożylnie w dawce 400 lub 200 ml. Bezpośrednie antykoagulanty są stosowane w trybie pilnym w pierwszej godzinie po wystąpieniu objawów.

Podaje się je dożylnie w stężeniu 40 000 IU przez 4 godziny. Leki trombolityczne podaje się za pomocą zakraplacza w dawce 20000 jednostek.

Operacja

W zależności od charakteru przebiegu choroby dobiera się technikę terapii. Leczenie chirurgiczne przeprowadza się przy niewystarczającej skuteczności leków w pierwszych 3 dniach hospitalizacji.

Stosowane są następujące rodzaje interwencji:

  1. Terapia iniekcyjna stwardniająca. Zabieg polega na wstrzyknięciu roztworu kleju do żyły w celu zwężenia powiększonych obszarów. Operacja wykonywana jest w połączeniu z ezofagoskopią.
  2. Zespolenie śledzionowo-naczyniowe. Ten rodzaj interwencji jest praktykowany, jeśli żyła śledzionowa pozostaje otwarta..
  3. Nałożenie zespolenia krezkowo-jamistego. Wykonywany w razie potrzeby w celu wyeliminowania nadciśnienia wrotnego.
  4. Protetykę wykonuje się w przypadku zablokowania żyły śledzionowej. Protezę umieszcza się w obszarze między żyłą krezkową górną a żyłą główną dolną.

W przypadku przedłużonego krwawienia stosuje się metodę Tannera. Okolica żołądka jest przecinana w okolicy serca. Następnie jego ściany są zszywane. Jeśli rozwinie się zapalenie słoni, jego powikłaniom można zapobiec, instalując odpływ.

Rodzaj operacji zależy od charakteru patologii i decyzji lekarza.

Powikłania i rokowanie

Powikłania zakrzepowo-zatorowe w marskości wątroby i innych chorobach narządów wewnętrznych prowadzą do różnych powikłań. Jeśli nie rozpoczniesz leczenia na czas, zwiększa się ryzyko śpiączki, rozwoju ropnego zapalenia otrzewnej, zawału jelit, zespołu wątrobowo-nerkowego i rozległego krwawienia.

Terminowa terapia może zapobiec przemieszczaniu się skrzepu przez żyłę wrotną. Przestrzegając wszystkich zaleceń lekarzy, pacjent w ciągu 3-5 tygodni wraca całkowicie na nogi. Małe skrzepy krwi dobrze reagują na terapię lekową. Im wcześniej rozpocznie się leczenie, tym korzystniejszy będzie wynik..

Ćwiczenia kardio, joga i fizjoterapia wpływają pozytywnie na funkcjonowanie układu naczyniowego.

Jak zapobiegać chorobom?

Aby zapobiec rozwojowi zakrzepicy żyły wrotnej, konieczne jest prowadzenie zdrowego trybu życia i monitorowanie przez flebologa. U osób uzależnionych od alkoholu prawdopodobieństwo rozwoju patologii jest znacznie wyższe.

Alkohol etylowy ma szkodliwy wpływ na wątrobę. Naruszenie jego pracy wywołuje rozwój zakrzepicy.

Następujące środki przyczyniają się do poprawy procesu krążenia i składu krwi:

  • regularne spacery i umiarkowane ćwiczenia;
  • terminowy dostęp do lekarza po wykryciu patologii narządów wewnętrznych;
  • picie wymaganej objętości płynu;
  • przyjmowanie kompleksów witaminowych w celu zapobiegania niedoborom składników odżywczych;
  • przestrzeganie zasad prawidłowego żywienia.

Należy pamiętać, że nawet przestrzeganie wszystkich środków zapobiegawczych nie zapewnia 100% zabezpieczenia przed wystąpieniem choroby. W niektórych przypadkach zakrzepica rozwija się pod wpływem czynników niezależnych od osoby. W takiej sytuacji skuteczność leczenia zależy bezpośrednio od szybkości diagnozy..

Zakrzepica to poważna choroba, która wymaga szybkiego leczenia. Jeśli spotkasz się z lekarzem na czas, możesz uniknąć niebezpiecznych konsekwencji. Pacjent jest zobowiązany do ścisłego przestrzegania przepisanych zaleceń i utrzymania zdrowego stylu życia.

Zakrzepica żyły wrotnej - przyczyny, objawy, leczenie

Zakrzepica żyły wrotnej jest naruszeniem przepływu krwi z powodu zablokowania światła przez skrzep krwi. Patologia często staje się przyczyną śmierci człowieka. Dzięki szybkiej diagnozie rokowanie jest korzystne.

  1. Gdzie znajduje się
  2. Charakterystyka
  3. Klasyfikacja
  4. Powody
  5. Objawy
  6. Diagnostyka
  7. Z którym lekarzem się skontaktować
  8. Diagnostyka laboratoryjna
  9. Diagnostyka instrumentalna
  10. Leczenie
  11. Terapia lekowa
  12. Interwencja chirurgiczna
  13. Komplikacje
  14. Zalecenia dotyczące zapobiegania
  15. Przepisy tradycyjnej medycyny
  16. Przydatne wideo: Zakrzepica żyły wrotnej w badaniu ultrasonograficznym

Gdzie znajduje się

Żyła wrotna jest największym naczyniem w ludzkim ciele. Znajduje się w więzadle wątrobowo-dwunastniczym za przewodem żółciowym wspólnym.

Ma długość 6-8 cm i szerokość od jednego do półtora centymetra.

Zwany także portalem.

Charakterystyka

Zakrzepica żyły wrotnej nie jest chorobą niezależną, jest powikłaniem istniejących patologii.

Na chorobę podatną są dzieci i osoby starsze, osoby, które przeszły operację.

Ryzyko wystąpienia zwiększa się wraz z ciążą w ostatnim trymestrze ciąży i porodem. Jest to związane z rozwojem rzucawki.

Ponad połowa przypadków pylethrombosis obserwowana jest u osób z chorobami wątroby - marskością, nowotworami złośliwymi.

Klasyfikacja

Pilethrombosis dzieli się na etapy w zależności od stopnia zamknięcia naczyń i stopnia zakrzepicy w stosunku do żył biodrowych.

Istnieją 4 etapy:

  1. Naczynie jest częściowo zablokowane, światło jest zamknięte mniej niż w połowie.
  2. Światło jest zamknięte w ponad połowie, aż do całkowitej okluzji.
  3. Całkowita blokada żyły wrotnej i proksymalnej górnej krezki.
  4. Zamknięcie żyły wrotnej i dystalnej górnej krezki.

Klasyfikacja według kształtu:

  • ostry - rozwija się natychmiast, 99% przypadków kończy się śmiercią z powodu ataku serca żołądka, wątroby, jelit, trzustki, śledziony;
  • przewlekła - okluzja jest nieznaczna, przepływ krwi nie zatrzymuje się, ale zwalnia.

Powstaje krwawienie z obejścia - krew z narządów otrzewnowych omija żyłę wrotną przez zespolenia.

Etapy zakrzepu:

  • tworzenie się skrzepliny;
  • zniszczenie skrzepu krwi i przywrócenie krwawienia z żyły.

Inna klasyfikacja jest popularna wśród lekarzy - według miejsca urazu:

  • trzon;
  • korzeniowy;
  • terminal.

Powody

Patologia u noworodków rozwija się wraz z infekcją kikuta pępkowego i rozwojem powiązanych chorób:

  • zapalenie podniebienia;
  • posocznica noworodków;
  • zakażenie po wprowadzeniu cewnika do transfuzji krwi.

U starszych dzieci jest prawdopodobne, że system portalu jest zainfekowany z powodu ostrego zapalenia wyrostka robaczkowego.

U dorosłych choroby wątroby są spowodowane:

  • marskość;
  • guzy nowotworowe;
  • zapalenie wątroby;
  • zakrzepica żył wątrobowych;
  • alweokokoza;
  • bąblowica.

Choroby jelit i narządów trawiennych:

  • wrzodziejące zapalenie okrężnicy;
  • zapalenie jelit;
  • zapalenie wyrostka robaczkowego;
  • ostre zapalenie trzustki;
  • złośliwe formacje;
  • martwica trzustki.

Patologie układu sercowo-naczyniowego:

  • niepowodzenie;
  • bakteryjne zapalenie osierdzia.
  • malaria;
  • Gorączka Ebola;
  • żółta febra;
  • leiszmanioza.

Patologie prowadzące do zwiększonego krzepnięcia krwi:

  • erythremia;
  • białaczka;
  • rzucawka.

Objawy

Na tle objawów choroby podstawowej pojawiają się oznaki uszkodzenia żyły wrotnej:

  • wymioty, a wymioty mają ciemny kolor i wyglądają jak fusy z kawy;
  • narastające bóle brzucha - najpierw po prawej stronie, potem w lewym podżebrzu;
  • niedowład jelit;
  • biegunka;
  • pojawienie się wolnego płynu w otrzewnej;
  • powiększenie śledziony;
  • krwawienie z rozszerzonych żył przełyku i żołądka;
  • krwawienie z odbytu;
  • ropień wątroby;
  • spadek ciśnienia krwi;
  • żyły pojawiają się na skórze brzucha i stają się wyraźnie widoczne;
  • encefalopatia wątroby;
  • smoliste stolce;
  • zapalenie otrzewnej.

Patologia rozwija się nagle, bez wcześniejszych objawów. Dreszcze, gorączka, gorączka są powszechne.

W przewlekłej zakrzepicy objawy są często nieobecne lub łagodne:

  • ciągły ból;
  • niska temperatura ciała przez długi czas;
  • dreszcze;
  • ogólna słabość.

Diagnostyka

Diagnoza jest trudna, ponieważ przebieg choroby jest podobny do marskości.

Ponadto zakrzepica odźwierna jest prawie zawsze powikłaniem poważnej choroby. Wszystko to uniemożliwia rozpoznanie przewlekłej postaci patologii..

Wykrywane przypadkowo podczas badania narządów wewnętrznych lub po śmierci pacjenta podczas sekcji zwłok.

Ostra zakrzepica ma wystarczająco charakterystyczne cechy, aby odróżnić tę chorobę od marskości. Wątroba nie powiększa się. Objawy niewydolności wątroby szybko się nasilają. Wewnętrzne krwawienie z jelit pojawia się wcześnie.

Z którym lekarzem się skontaktować

Jeśli masz podejrzane objawy, skontaktuj się z lekarzem pierwszego kontaktu lub pediatrą.

Diagnozę przeprowadza się we współpracy z chirurgiem flebologiem.

Diagnostyka laboratoryjna

Zbadaj krzepnięcie krwi i inne parametry.

Zalecane są testy laboratoryjne:

  • ogólna analiza moczu;
  • kliniczne badanie krwi;
  • koagulogram;
  • profil lipidowy;
  • biochemia krwi;
  • wirusowe markery zapalenia wątroby.

Diagnostyka instrumentalna

Diagnostyka przeprowadzana jest za pomocą rezonansu magnetycznego, tomografii komputerowej lub ultrasonografii dopplerowskiej z użyciem środka kontrastowego.

Stosowane są różne metody diagnostyki rentgenowskiej:

  • kawografia;
  • celiakografia;
  • portografia;
  • radiografia;
  • splenoportografia;
  • angiografia;
  • scyntygrafia wątroby.

Badam naczynia przewodu pokarmowego pod kątem żylaków. Prowadzone są badania:

  • ezofagoskopia;
  • sigmoidoskopia;
  • endoskopia;
  • diagnostyczna laparoskopia.

Leczenie

Ogólny plan leczenia:

  • terapia antykoagulacyjna;
  • stosowanie leków trombolitycznych - mających na celu wyeliminowanie skrzepów krwi i przywrócenie krążenia krwi;
  • chirurgiczne usunięcie skrzepliny i odbudowa naczynia - angioplastyka, przecieranie portosystemowe;
  • chirurgiczne leczenie krwawień z żył przewodu pokarmowego.

Terapia lekowa

Stosowane są antykoagulanty bezpośrednie i pośrednie. Leki przeciwzakrzepowe o działaniu bezpośrednim podaje się w postaci wlewu natychmiast po wystąpieniu procesu patologicznego.

Użyj heparyny lub fraxiparyny 40 tysięcy jednostek. przez cztery godziny.

Pośrednie antykoagulanty są przepisywane na podstawie indywidualnych wskaźników krzepnięcia krwi. Przepisuj leki syncumar, neodikumarin.

Z leków trombolitycznych, fibrynolizyny lub streptokinazy, 20 tysięcy jednostek dożylnie kroplówki.

Przywróć równowagę elektrolitową - dożylna kroplówka reopoliglucyny lub sól fizjologiczna w objętości 200-400 ml.

W celu zapobiegania ropnym powikłaniom przepisuje się meronem, tienam - leki przeciwbakteryjne o szerokim spektrum działania.

Terapia antykoagulacyjna nie jest prowadzona w procesie przewlekłym, aby nie wywoływać krwawienia.

Stosowanie antykoagulantów nie usuwa istniejących zakrzepów, ale zmniejsza skłonność do tworzenia się nowych.

Interwencja chirurgiczna

Leczyć metodami chirurgicznymi, przeszczepem wątroby.

W przypadku krwawienia wykonuje się endoskopowe podwiązanie żył. Terapia hormonalna daje dobre rezultaty.

Dożylnie wstrzykuje się syntetyczny analog somatostatyny - oktreotydu, który w niektórych przypadkach zastępuje przetokę.

Śmiertelność podczas operacji według różnych źródeł waha się od 5 do 50%.

W przypadku nagłego i ostrego krwawienia z rozszerzonych żył przewodu pokarmowego stosuje się metody podwiązania lub stwardnienia.

W zależności od postaci choroby stosuje się przetaczanie:

  • portocaval;
  • krezka;
  • selektywne śledzionowo-nerkowe;
  • wewnątrzwątrobowe wrotno-systemowe.

Metody pomocnicze to drenaż otrzewnej i laparocenteza.

Przy pomyślnym przetaczaniu rokowanie jest dobre. Życie pacjentów można wydłużyć o 10-15 lat.

Komplikacje

Pilethrombosis to niebezpieczny stan patologiczny, który zagraża życiu pacjenta.

  • ropne zapalenie otrzewnej;
  • krwawienie z żołądka i przełyku;
  • zawał serca wątroby, żołądka, jelit.

Zalecenia dotyczące zapobiegania

Osoby zagrożone powinny zachować środki ostrożności.

  • odrzucenie złych nawyków;
  • zdrowe posiłki frakcyjne;
  • unikanie ciężkiej pracy fizycznej i intensywnej aktywności fizycznej;
  • wykonywanie ćwiczeń cardio stymulujących;
  • monitorowanie stanu układu sercowo-naczyniowego;
  • przestrzeganie codziennej rutyny;
  • naprzemienność aktywności fizycznej i odpoczynku;
  • utrzymanie umiarkowanej aktywności fizycznej.

Przepisy tradycyjnej medycyny

Tradycyjna medycyna w leczeniu i zapobieganiu zakrzepicy koncentruje się na żywieniu.

Zaleca się usunięcie z diety produktów zwiększających krzepliwość krwi: orzechów, bananów, winogron, wędzonych potraw, konserw.

Surowe ograniczenie dotyczy żywności zawierającej dużo cholesterolu - smażone i tłuste potrawy, tłuste sery, nabiał, jajka, masło.

Nie wolno praktykować postu i ograniczać się w płynach.

Pokrzywa jest dobrym środkiem czyszczącym i rozrzedzającym krew. Parzy się go jak herbatę i wypija szklanką trzy razy dziennie..

Mięta pieprzowa znana jest ze swoich właściwości przeciwzakrzepowych. Jest częścią wielu leków rozrzedzających krew.

Następująca kolekcja ziół jest skuteczna: mięta, melisa, młode szyszki, szałwia w równych proporcjach parzy się z wrzącą wodą i nalega na 2-3 godziny. Na pół litra wody wymagana jest jedna łyżka do zbierania.

Zakrzepica żyły wrotnej (Pilethrombosis)

Zakrzepica żyły wrotnej to całkowite lub częściowe zamknięcie pnia żyły wrotnej i jej odgałęzień masami zakrzepowymi. Patologia objawia się zespołem brzusznym, wymiotami, biegunką, objawami nadciśnienia wrotnego (wodobrzusze, powiększenie śledziony, powiększenie żył obocznych), powikłanymi krwawieniem z górnego odcinka przewodu pokarmowego, zawałem jelit i innymi schorzeniami. Diagnostyka oparta jest na metodach obrazowych - USG, angiografii MR i TK, flebografii dotkniętych obszarów. Taktyki terapeutyczne obejmują terapię przeciwzakrzepową, trombolizę, korektę chirurgiczną.

ICD-10

  • Powody
  • Patogeneza
  • Klasyfikacja
  • Objawy
    • Zakrzepica łodygi
    • Zakrzepica korzeniowa
    • Przewlekła zakrzepica
  • Komplikacje
  • Diagnostyka
  • Leczenie zakrzepicy żyły wrotnej
  • Prognozy i zapobieganie
  • Ceny zabiegów

Informacje ogólne

Zakrzepica żyły wrotnej (pylethrombosis) jest uważana za dość rzadkie zdarzenie, którego ryzyko nie przekracza 1% w populacji ogólnej. Jego częstość wśród pacjentów z marskością wątroby waha się od 0,6% do 26%, co najwyraźniej wynika z różnicy w kryteriach selekcji i metodach diagnostycznych. Choroba ta określana jest jako przyczyna 5–10% przypadków nadciśnienia wrotnego u mieszkańców krajów rozwiniętych i do 40% w regionie azjatyckim (ze względu na większą częstość chorób zakaźnych). Częstość występowania pierwotnej zakrzepicy u dorosłych i dzieci jest taka sama. W rozwoju choroby nie było różnic ze względu na płeć, poza niedrożnością marskości wątroby, którą częściej rozpoznaje się u mężczyzn..

Powody

Choroba ma charakter wieloczynnikowy. Zakrzepica rozwija się pod wpływem ogólnoustrojowych i miejscowych zaburzeń związanych z uszkodzeniem ściany naczynia, wzmożoną krzepnięciem i spowolnieniem przepływu krwi żylnej. Do najważniejszych przyczyn należą:

  • Marskość wątroby. Jest to główny czynnik etiologiczny, odpowiadający za 24–32% przypadków niedrożności zakrzepowej. Prawdopodobieństwo zakrzepicy wzrasta w późniejszych stadiach choroby, jeśli konieczny jest przeszczep narządu. Przejście marskości do raka wątrobowokomórkowego zwiększa częstość występowania pozawątrobowej zakrzepicy odlewowej.
  • Nowotwory. Nowotwory złośliwe pochodzenia wątrobowego lub trzustkowego są przyczyną 21-24% przypadków zakrzepicy. W rozwoju patologii pośredniczy ucisk lub bezpośrednia inwazja guza, współistniejąca hiperkoagulacja, zmiany hormonalne.
  • Trombofilia. Zaburzenia ogólnoustrojowe spowodowane są wrodzonymi wadami krzepnięcia - mutacjami genetycznymi (czynnik V Leiden, protrombina, inhibitor aktywatora plazminogenu), niedoborem białek C i S, niedoborem antytrombiny. Nabyte czynniki obejmują przewlekłą patologię mieloproliferacyjną, zespół antyfosfolipidowy, napadową nocną hemoglobinurię.
  • Choroby zapalne. Proces patologiczny może wystąpić na tle patologii zapalnej brzucha (zapalenie trzustki, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie wątroby), choroby zakaźne (malaria, dur brzuszny, amebiaza). U dzieci i noworodków połowa przypadków zakrzepicy jest spowodowana zapaleniem podniebienia, posocznicą pępkową, zapaleniem wyrostka robaczkowego.
  • Uraz i operacja. Żyła wrotna ulega uszkodzeniu w wyniku urazu brzucha i zabiegów chirurgicznych na narządach jamy brzusznej (splenektomia, cholecystektomia, przeszczep wątroby). Patologia występuje po przecieku wrotnym, biopsji cienkoigłowej aspiracyjnej wątroby, skleroterapii żył przełyku.

Inne czynniki ryzyka zakrzepicy żyły wrotnej to ciąża, przyjmowanie doustnych środków antykoncepcyjnych i hipercholesterolemia. Zwrócono uwagę na rolę adenopatii wewnątrzbrzusznej i zespołu ogólnoustrojowej odpowiedzi zapalnej. W dzieciństwie do okluzji dochodzi przy wrodzonych wadach układu naczyniowego (wady przegrody międzykomorowej i międzyprzedsionkowej, deformacja żyły głównej) oraz dróg żółciowych. Przyczyna 10-30% zwężeń zakrzepowych pozostaje niejasna.

Patogeneza

Opierając się na nowoczesnych koncepcjach, zakrzepica odźwierna jest wynikiem ogólnoustrojowych koagulopatii (dziedzicznych, nabytych) i działania czynników lokalnych. Uszkodzenie ściany naczynia przez guz, zabiegi inwazyjne lub uraz charakteryzuje się wytwarzaniem cytokin, aktywacją tromboksanu A2 i trombiny, zwiększoną adhezją i agregacją płytek krwi. Zatkaniu żylnemu z uciskiem zewnętrznym towarzyszy niedotlenienie śródbłonka, nagromadzenie aktywowanych czynników krzepnięcia. Wszystko to powoduje powstawanie skrzepu krwi ciemieniowej wraz z jego dalszym wzrostem..

Zamknięciu naczyń towarzyszy nadciśnienie wrotne, co prowadzi do zmian w hemodynamice ogólnoustrojowej i wewnątrzorganicznej. Wątroba traci około 2/3 ukrwienia, ale jest to kompensowane rozszerzeniem tętnicy wątrobowej i szybkim rozwojem sieci zabezpieczeń. Wokół zakrzepłej żyły tworzy się jamistak, który sam zamienia się w włóknisty sznurek. Nowo utworzone naczynia zlokalizowane są w obrębie dróg żółciowych i pęcherza, trzustki, odźwiernika żołądka, dwunastnicy.

Patogeneza zakrzepicy w marskości wątroby nie jest w pełni poznana. Duże znaczenie ma nadciśnienie wrotne ze spowolnieniem przepływu krwi przez żyłę wrotną, zapaleniem naczyń chłonnych obwodowych i zwłóknieniem okołowrotnym. Systemowe przecieranie krwi wywołuje hemosyderozę, hepatocyty w obszarach hipoperfuzji ulegają apoptozie. W jelicie cienkim i grubym zastój określa się powyżej poziomu okluzji, w żołądku - gastropatię. Niedokrwienie krezki może prowadzić do przejścia procesu zakrzepowego do odcinków krezki.

Klasyfikacja

Nie ma formalnej klasyfikacji zakrzepicy żyły wrotnej. Zgodnie z wytycznymi klinicznymi dotyczącymi nadciśnienia wrotnego przy ustalaniu rozpoznania bierze się pod uwagę miejsce zakrzepicy i jej objawy, obecność i charakter choroby podstawowej, stopień niedrożności (częściowej, całkowitej) oraz zajęcie odcinków pozawątrobowych. W zależności od lokalizacji skrzepliny wyróżnia się kilka form patologii:

  • Łodyga (ścięta). Miejsce okluzji znajduje się w pniu żyły wrotnej, dystalnie do zbiegu żył śledzionowych i krezkowych górnych. Powstaje głównie lub poprzez rozprzestrzenianie się z odcinka korzeniowego.
  • Korzeniowy (korzeniowy). Charakteryzuje się uszkodzeniami gałęzi korzeniowych - żyły śledzionowej i naczyń krezkowych.
  • Terminal. Pilethrombosis rozprzestrzenia się do wewnątrzwątrobowych odgałęzień i naczyń włosowatych, czemu towarzyszą małe lub rozwinięte zabezpieczenia.

Przedstawiona klasyfikacja pozwala na ocenę skutków obturacji zakrzepowej oraz zdolności pacjenta do pracy. Jeśli najpierw uszkodzone są naczynia śródmiąższowe, a następnie duże pnie, odnotowuje się proces wstępujący (pierwotny). Zakrzepica krezki spowodowana niedrożnością żył wrotnych lub śledzionowych nazywana jest zstępującą (wtórną). W flebologii klinicznej rozróżnia się również stadia ostre, podostre i przewlekłe, sukcesywnie się zastępując..

Objawy

Obraz kliniczny zakrzepicy żyły wrotnej zależy od pochodzenia, stopnia, długości, lokalizacji, szybkości wzrostu okluzji oraz ciężkości naczyń obocznych. Częściowa zakrzepica przebiega bezobjawowo, wykrywana jest tylko w diagnostyce instrumentalnej, całkowita niedrożność (90-100% światła) charakteryzuje się szybkim rozwojem w ciągu kilku dni. Postać podostra przebiega przez 4-6 tygodni, a przewlekły proces charakteryzuje się powolnym narastaniem objawów (od kilku miesięcy do roku).

Zakrzepica łodygi

Ostra zakrzepica łodygi objawia się ostrymi bólami w prawym podżebrzu i nadbrzuszu, połączonymi z wzdęciami, częstymi wymiotami, biegunką (często mieszaną z krwią). Objawy nadciśnienia wrotnego szybko się nasilają - rozszerzenie żył odpiszczelowej, przełykowej, hemoroidalnej, wodobrzusze. Często wykrywa się żółtaczkę, niewydolność wątroby. Ogólny stan pacjentów szybko staje się ciężki, co jest spowodowane głównie nawracającymi krwawieniami z przewodu pokarmowego.

Zakrzepica korzeniowa

Zakrzepica korzeniowa na poziomie odcinka śledziony zaczyna się ostro, z bólem w lewym podżebrzu, krwawymi wymiotami i smolistymi stolcami. Powiększona śledziona i gorączka podgorączkowa są związane z prawidłową wielkością wątroby. W okresie podostrym powiększenie śledziony, wodobrzusze stopniowo się zwiększają, sieć żylna na brzuchu rozszerza się. Końcową postać patologii wykrywa się tylko przy rozległej zmianie - u takich pacjentów zwykle określa się powiększoną śledzionę, szerokie podskórne oboczki.

Przewlekła zakrzepica

Przewlekła pylethrombosis nie ma określonych objawów. Brak apetytu i ogólne osłabienie to czasami jedyne objawy choroby. Większość pacjentów wykazuje zespolenia podskórne, umiarkowane wodobrzusze. W 20-40% przypadków patologia objawia się krwawieniem z żylaków przełyku. Powolne odmiany zakrzepicy żyły wrotnej charakteryzują się łagodnym zespołem bólowym, stanem podgorączkowym, wrażliwością wątroby na badanie palpacyjne. Powiększenie śledziony z objawami hipersplenizmu, ciężkość w podżebrzu, wycieńczenie.

Komplikacje

Najgroźniejszym następstwem ostrej okluzji naczyń krezkowych jest zawał jelita z rozwojem zapalenia otrzewnej i niewydolnością wielonarządową (typową dla 5% przypadków). Większość powikłań długotrwałej odźwiernika zakrzepowego jest spowodowana nadciśnieniem wrotnym. Rozszerzeniu żył przełyku u wielu pacjentów towarzyszy krwawienie, którego ryzyko jest 100-krotnie większe w przypadku marskości wątroby. Ciężkie przecieranie wrotno-systemowe prowadzi do encefalopatii wątrobowej, wtórnych zmian w drogach żółciowych (biliopatia wrotna, cholangiopatia). Przy utrzymujących się czynnikach ryzyka zakrzepica może nawrócić i być powikłana embolizacją.

Diagnostyka

Brak określonych objawów zakrzepicy, konieczność określenia warunków wstępnych, poziomu, stopnia i konsekwencji zmiany, stwarza potrzebę kompleksowego zbadania pacjenta. Program diagnostyczny oparty jest na instrumentalnych metodach wizualizacji:

  • Żyła wrotna USAS. Dzięki wysokiej swoistości (60-100%) jest uznawana za metodę z wyboru w diagnostyce podstawowej. Ultrasonografia określa niejednorodne ognisko o zwiększonej echogeniczności z niewyraźnymi konturami, częściowo lub całkowicie zachodzące na światło naczynia. Mapowanie dopplerowskie pozwala ujawnić brak przepływu krwi w żyle i jej dopływach, obecność przecieków wrotno-systemowych i transformację jamistą.
  • Angiografia TK i MR naczyń TK z kontrastem dostarcza dokładnych informacji o stanie ścian żylnych, rozległości obszarów zakrzepowych, obecności okołotrzewnowych naczyń obocznych, żylaków w przestrzeni zaotrzewnowej. Angiografia rezonansu magnetycznego służy do wyjaśnienia żywotności przepływu wrotnego, oceny światła przecieków - jej wyniki są bardziej wiarygodne niż badanie ultrasonograficzne..
  • Flebografia portalu. Stosowany jest w przypadkach, gdy nie jest możliwe potwierdzenie lub wykluczenie zmiany zakrzepowej metodami nieinwazyjnymi. Flebografia kontrastowa ujawnia nie tylko zwężenia, ale także wypełnia ubytki ucisku zewnętrznego. Jednak przy ustalonej drożności naczynia nie jest to konieczne..

Flebolodzy diagnozując pylethrombosis zwracają uwagę na wskaźniki koagulogramu (podwyższony poziom fibrynogenu, wskaźnik protrombiny, spowolnienie czasu krzepnięcia krwi), niski poziom antytrombiny. EGD pozwala na ujawnienie żylaków przełyku, wyklucza marskość wątroby dzięki elastografii i biopsji wątroby. Diagnozę różnicową przeprowadza się ze schistosomatozą wątrobową, zakrzepicą żyły głównej dolnej, zapaleniem osierdzia uciskowego, kardiomiopatią restrykcyjną.

Leczenie zakrzepicy żyły wrotnej

Zadaniem korekcji terapeutycznej jest udrożnienie naczynia, zapobieganie postępowi patologii oraz eliminacja powikłań nadciśnienia żylnego. W oparciu o nasilenie procesu, wiek pacjenta, czynniki etiologiczne i inne, stosuje się połączenie metod zachowawczych i radykalnych:

  • Terapia antykoagulacyjna. Jest to najlepszy sposób na rekanalizację światła żylnego, ale nie ma zgody co do jego stosowania. Czas trwania leczenia antykoagulantami (heparyny drobnocząsteczkowe, preparaty doustne) u osób z ostrą zakrzepicą odżylną wynosi od 3 do 6 miesięcy, aw przypadku przewlekłego jest ustalany indywidualnie.
  • Podawanie leków trombolitycznych Regionalna tromboliza (podawanie streptokinazy, alteplazy, tenekteplazy) przez dostęp przezwątrobowy lub przezjugolowy pozwala na rekanalizację, unikając skutków ubocznych terapii przeciwzakrzepowej. W przypadku ostrej całkowitej lub częściowej okluzji można wykonać ogólnoustrojową trombolizę.
  • Metody chirurgiczne. Jeśli środki zachowawcze są nieskuteczne, operacją z wyboru jest dystalna przecieka śledziony. W stanach upośledzonej drożności okolicy śledziony wykonuje się zespolenie krezkowo-wrotne lub krezkowo-żylne za pomocą protez naczyniowych.

Żylaki przełyku leczy się podwiązaniem, endoskopową skleroterapią. W nagłych sytuacjach z krwawieniem można wykonać operacje separacji azygoportalnej (gastrotomia z przeszyciem dolnej jednej trzeciej przełyku, dewaskularyzacja żołądka). Ciężki hipersplenizm wymaga splenektomii.

Prognozy i zapobieganie

Ogólnie rokowanie w przypadku choroby jest stosunkowo korzystne. Skrzepy mogą ulegać aseptycznej autolizie, organizacji, unaczynieniu. Dziesięcioletni wskaźnik przeżycia dorosłych sięga 60%, a ogólna śmiertelność jest mniejsza niż 10%. W przypadku marskości wątroby i nowotworów złośliwych rokowanie ulega pogorszeniu. Czasami skrzepy krwi zamieniają się w zator i stają się źródłem sepsy. Ale terminowe i intensywne leczenie prowadzi do rekanalizacji naczyń, której towarzyszy całkowite wyleczenie kliniczne. Zapobieganie nawrotom polega na przepisywaniu antykoagulantów.

Zakrzepica żyły wrotnej

Zakrzepica żyły wrotnej jest zjawiskiem patologicznym, którego przebiegiem jest ucisk lub zwężenie tułowia jednej z głównych gałęzi tego naczynia (zakrzepica w wyniku kompresji).

Najczęściej ściskanie występuje w niektórych przewlekłych chorobach wątroby, gdy małe gałęzie żyły wrotnej wewnątrz narządu lub głównego pnia są mechanicznie ściskane, w wyniku czego dochodzi do krzepnięcia krwi.

Etiologia i anatomia patologiczna

Podobnie jak ropne zapalenie, zakrzepica żyły wrotnej nie jest chorobą niezależną, ale rozwija się jako stan sekwencyjny w różnych innych procesach patologicznych..

Jeśli wykluczymy rzadkie przypadki zakrzepicy Marantha, która zwykle występuje pod koniec życia i dlatego ma znaczenie kliniczne, to większość skrzepów żyły wrotnej zależy od ucisku lub zwężenia tułowia lub jednej z głównych gałęzi tego naczynia (zakrzepica na skutek ucisku).

Należą do nich przede wszystkim marskość wątroby i kiła wątroby, które często prowadzą do zakrzepicy żyły wrotnej. Jednak inne choroby w obwodzie żyły wrotnej mogą powodować zakrzepicę..

Zakrzepica żyły wrotnej może rozwinąć się, gdy naczynie jest ściśnięte z powodu zgrubienia tkanki łącznej we wnęce wątroby, które obserwuje się w przewlekłym ogólnym i ograniczonym zapaleniu otrzewnej (na przykład po wrzodzie dwunastnicy).

Ale najczęściej dzieje się tak, ponieważ substancje toksyczne (z marskością wątroby, z takimi chorobami przewlekłymi, jak malaria i kiła itp.) Uszkadzają ścianę żyły wrotnej lub jej odgałęzienia.

Tam, gdzie z powodu tych toksycznych efektów obumiera śródbłonek naczyniowy, gromadzą się w nim blaszki, fibryna, leukocyty itp., Tworzy się jałowy skrzeplina. Na początku jest tylko ciemieniowa, ale następnie zajmuje całe światło naczynia, rozprzestrzenia się do głównego pnia żyły wrotnej, z której dochodzi do całkowitej zakrzepicy żyły wrotnej.

Anatomiczne zmiany w zakrzepicy żyły wrotnej nie różnią się od zmian w jakiejkolwiek innej zakrzepicy żylnej. W zależności od wieku skrzepy krwi pozostają czerwone lub wydają się gęstsze, blade i delikatne. Jeśli blokada istnieje przez długi czas, następuje całkowita organizacja skrzepliny..

Wtórna specyficzna atrofia wątroby może łączyć się z pierwotną skrzepliną żyły wrotnej. Jest bardzo podobny do zanikowej marskości wątroby Lenneckiego, ale należy ją odróżnić.

Objawy i przebieg choroby

Objawy niedrożności żyły wrotnej polegają na zjawisku zastoju w okolicy żyły wrotnej, o którym wielokrotnie wspominano w opisie chorób wątroby. Intensywność, rozmieszczenie i czas wystąpienia tych objawów całkowicie zależą oczywiście od lokalizacji i wielkości zakrzepicy..

Przy dość rozległej zakrzepicy głównego pnia żyły wrotnej, zjawiska stagnacji są wyraźnie widoczne we wszystkich obszarach, przez które przechodzą korzenie zatkanego naczynia. Śledziona jest znacznie spuchnięta, a powiększenie jest łatwe do wykrycia przez opukanie i badanie palpacyjne.

Wkrótce na skutek zastoju w żyłach otrzewnowych rozwija się wodobrzusze, natomiast przepełnienie naczyń żołądka i jelit powoduje katar (biegunkę itp.) I często powoduje krwawienie z żołądka i jelit, powtarzane są przez kilka lat 4 do 5 razy i więcej).

Ponieważ istnieje możliwość rozwoju pobocznych dróg, przez które krew z żyły wrotnej dostaje się do żył ciała, to niektóre już pojawiające się zjawiska stagnacji mogą na chwilę ustąpić. W jednym przypadku niedrożności żyły wrotnej (co prawdopodobnie było związane z syfilitycznym uszkodzeniem wątroby) obserwuje się dość silne wodobrzusze, które występowało 6-7 razy w odstępach 3-6 miesięcy i przy odpowiedniej pielęgnacji bez nakłucia całkowicie ustąpiło..

Kiedy pacjent zmarł po sześcioletniej chorobie i 15 nakłuciach jamy brzusznej, okazało się, że pień żyły wrotnej zamienił się w całkowicie gęsty sznurek tkanki łącznej, którego światło było przepuszczalne tylko dla igły dziewiarskiej.

W przypadku prostej zakrzepicy żyły wrotnej nie występują objawy miejscowe (ból itp.). Stan wątroby zależy od choroby podstawowej. Może się zdarzyć, że w wyniku długotrwałego ustania przepływu krwi w żyle wrotnej dojdzie do ogólnego zaniku wątroby..

Często trudno jest zdecydować, czy współistniejąca marskość wątroby jest konsekwencją lub przyczyną zakrzepicy żyły wrotnej, czy tylko zjawiskiem towarzyszącym..

Jeśli chodzi o przebieg i czas trwania cierpienia, to nie można podać ogólnych instrukcji w tej sprawie, ponieważ wszystko zależy od natury podstawowej dolegliwości.

Diagnoza

Zablokowanie żyły wrotnej jest zwykle trudne. To prawda, że ​​na podstawie dostępnych zjawisk łatwo rozpoznać, że w obszarze żyły wrotnej występuje znaczna przeszkoda w krążeniu krwi. Ale jednoznaczne rozstrzygnięcie, czy zależy to od zablokowania lub ucisku żyły wrotnej, czy wreszcie śmierci wielu małych odgałęzień żyły wrotnej w wątrobie, w większości nie jest możliwe..

Zakrzepicę żyły wrotnej należy wziąć pod uwagę, gdy wszystkie inne przyczyny zatkania żyły wrotnej są mało prawdopodobne i gdy po nakłuciu ciecz wodnista zbiera się ponownie zaskakująco szybko.

Prognoza

Prognozy w prawie wszystkich przypadkach są niekorzystne, chociaż, jak wspomniano powyżej, następuje chwilowa znaczna poprawa.

Leczenie

Leczenie powinno być ukierunkowane na indywidualne zjawiska oraz w pełni zgodne z zasadami określonymi w leczeniu marskości wątroby.

Co to jest zakrzepica żyły wrotnej i dlaczego się tworzy?

Zakrzepica żyły wrotnej to proces, w którym w naczyniu tym tworzy się skrzep, który całkowicie lub częściowo je zamyka. Prowadzi to do krwawień z jelit i zaburzeń krążenia w wątrobie, a także do nadciśnienia wrotnego..

O chorobie

Żyła wrotna (lub wrotna) to duże naczynie, które zbiera całą krew z jelit (z wyjątkiem dolnych części), żołądka, trzustki i śledziony, doprowadzając ją do wątroby.

Jeśli utworzy się w nim skrzeplina ciemieniowa, prowadzi to do naruszenia przepływu krwi w przewodzie pokarmowym. Zjawisko to nazywane jest również pylethrombosis..

Według ICD-10 chorobie przypisano kod I81. Najczęściej nie jest to samodzielna dolegliwość, ale powikłanie chorób wątroby i nie tylko.

Powody

Po pierwsze, przyczyny są lokalne. Są to procesy zapalne w jamie brzusznej i manipulacje w tym obszarze ciała oraz urazy naczyniowe. Po drugie, istnieją przyczyny ogólnoustrojowe, do których należą problemy z krzepnięciem krwi i skłonność do tworzenia się skrzepów..

Istnieje wiele pośrednich powodów:

  • marskość wątroby;
  • rak wątrobowokomórkowy i inne nowotwory złośliwe;
  • zapalenie pęcherzyka żółciowego;
  • zapalenie trzustki;
  • guz trzustki;
  • ucisk żyły (torbiel trzustki, guzy przewodu pokarmowego, stany zapalne w nich mogą być winne);
  • choroby hematologiczne;
  • niewydolność serca i inne choroby serca;
  • ropne zapalenie zatok;
  • infekcje lub zapalenie wyrostka robaczkowego (u dzieci).

Przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego to reakcja zapalna zlokalizowana w woreczku żółciowym. Możesz dowiedzieć się o objawach, a także o sposobie leczenia tej dolegliwości..

W połowie przypadków nie można ustalić przyczyny.

Pilethrombosis występuje u 5% pacjentów z marskością wątroby i 30% pacjentów z niewydolnością wątroby.

Rodzaje, objawy

Pilethrombosis ma trzy typy:

  1. Ostry. Charakterystyczne objawy ostrej odźwiernika zakrzepowego to nagły ból brzucha, gorączka, wymioty, powiększona śledziona i problemy z stolcem.
  2. Podostry. W tym przypadku objawy rozwijają się za półtora miesiąca. Charakteryzuje się trudnymi do leczenia objawami, takimi jak ból brzucha, wodobrzusze. Mogą wystąpić objawy żółtaczki i niewydolności wątroby, a także nadciśnienie wrotne.
  3. Chroniczny. Może przebiegać bezobjawowo, wodobrzusze jest rzadkie, ale pojawiają się objawy nadciśnienia wrotnego, powiększenia śledziony i samej wątroby, krwawienia z żołądka i jelit, żylaki przełyku. Wśród namacalnych objawów jest tępy ból brzucha i wzrost temperatury do 37-37,5. Choroba przebiega podobnie, na przykład z marskością wątroby.

Najczęstszymi powikłaniami są krwotok z przełyku i niedokrwienie. W przypadku krwawienia do przełyku dochodzi do wzdęć, utraty apetytu i braku stolca.

Najbardziej niebezpieczny jest zawał wątroby. Jeśli żyły krezkowe są również zablokowane, często prowadzi to do śmierci pacjenta..

Zakrzepica odźwierna ma trzy etapy:

  • W pierwszym, aż do połowy naczyń krwionośnych jest zablokowanych, skrzeplina znajduje się w miejscu przejścia żyły do ​​śledziony.
  • Na drugiej skrzep zajmuje miejsce aż do żyły krezkowej.
  • Po trzecie, zakrzepica może wpływać na wszystkie żyły jamy brzusznej, zaburzone jest krążenie krwi.

Diagnostyka

Najbardziej pouczające są wizualne metody diagnostyczne. Obejmują one:

  1. USG i dopplerografia. Sprawdzane są narządy jamy brzusznej;
  2. CT i MRI. Pozwalają dokładnie określić, gdzie znajduje się skrzeplina i jaki jest rozmiar, aby zrozumieć, jak rozwinięta jest okluzja, czy występują powikłania i dodatkowe blokady;
  3. angiografia. Żyłę wrotną sprawdza się środkiem kontrastowym;
  4. koagulogram.

Można również wykonać śledzionoportografię i portografię przezwątrobową ze środkami kontrastowymi i scyntygrafią portalową.

Spośród metod laboratoryjnych najpopularniejsze są testy czynności wątroby. W badaniu krwi stwierdza się zwiększoną krzepliwość i zawartość fibrynogenu. Wzrasta również indeks protrombiny.

Leczenie

Istnieje kilka sposobów leczenia pylethrombosis:

  1. Leczenie zachowawcze polega na podawaniu leków przeciwzakrzepowych. Przede wszystkim są to antykoagulanty o działaniu bezpośrednim, takie jak Fraxiparin, Pelentan czy Heparyna. W ostrej zakrzepicy odźwiernej podaje się je w dużych ilościach. Są stosowane kroplowo i dożylnie. Potrzebne są również leki trombolityczne i pośrednie antykoagulanty. Są to leki takie jak streptokinaza, fibrynolizyna, Sincumar i neodikumaryna. Ponadto przepisywane są zakraplacze z reopoliglucyną..
  2. W przypadku powikłań ropnych do terapii należy włączyć antybiotyki. Najczęściej są to Meronem lub Tienam oraz inne leki o szerokim spektrum działania. Dawkowanie wszystkich leków jest czysto indywidualne i zależy od powikłań, stopnia zakrzepicy odźwiernej, wieku i cech organizmu..
  3. Jeśli zakrzepica jest powikłaniem raka wątrobowokomórkowego, wykonuje się chemoembolizację wątroby. Ta metoda miejscowej chemioterapii zamyka światło tętnicy żywiącej guz. Zamknięcie tętnicy materiałem zawierającym lek przeciwnowotworowy.
  4. Leczenie chirurgiczne jest zalecane, jeśli w trzecim dniu leczenia zachowawczego nie ma poprawy. Wśród najczęstszych metod warto zwrócić uwagę na założenie sondy Sengstakena-Blackmore'a, zespolenie śledzionowo-nerkowe, skleroterapię iniekcyjną, aw przypadku krwawienia z przełyku można zaszyć chore żyły żołądka i jelit. Można również zalecić przezwątrobową angioplastykę lub trombolizę z wewnątrzwątrobowym przeciekiem wrotno-systemowym. Jeśli rozwinie się zapalenie słonicy, wątroba zostaje otwarta, a wszystkie ropnie zostają opróżnione.

Prognoza

Rokowanie w odźwierniku zakrzepowym zależy od stopnia rozwoju choroby. W ostrej zakrzepicy żyły wrotnej możliwa jest szybka śmierć pacjenta. Przewlekła zakrzepica charakteryzuje się powikłaniami, dlatego trudno ją leczyć. Terapię należy rozpocząć od pomocy doraźnej. Szybka diagnoza odgrywa ważną rolę w leczeniu..

Pilethrombosis najczęściej nie jest niezależną chorobą, ale powikłaniem. Przyczyną może być zarówno uszkodzenie żyły wrotnej, jak i choroba wątroby, taka jak marskość wątroby lub rak wątrobowokomórkowy..

Możesz dowiedzieć się o anatomii żyły wrotnej, jej znaczeniu w organizmie i na jakich narządach wpływa, oglądając ten film.

Wprowadzenie cewnika obwodowego

Prawa dziedziczenia krwi według grup i czynnika Rh