Zakrzep w płucach: objawy, leczenie, konsekwencje

Skrzep krwi w płucach to niebezpieczne zjawisko, które może prowadzić do śmierci. Skrzep zakłóca ruch krwi, powodując upośledzenie krążenia sercowo-płucnego. Do rozwoju choroby mogą przyczyniać się oba czynniki niezależne od człowieka (dziedziczność) i jego stylu życia. Proces powstawania skrzepów krwi następuje w czasie zmniejszonej aktywności fizycznej. Po wznowieniu ruchu skrzeplina oddziela się od ściany naczynia i przemieszcza się wzdłuż tętnicy płucnej. Może to prowadzić do smutnych konsekwencji..

W artykule powiemy Ci:

Przyczyny powstawania skrzepów krwi w płucach

Zakrzep w płucach powstaje, gdy w jamie naczynia powstają sprzyjające warunki. Głównym czynnikiem predysponującym jest zwiększona krzepliwość krwi. Ze względu na powolny przepływ krwi gromadzi się w niektórych częściach żyły, co prowadzi do pojawienia się nowotworu.

Przyczyny choroby u dorosłych są następujące:

  • skomplikowany przebieg żylaków;
  • okres pooperacyjny;
  • doznanie poważnych obrażeń;
  • powolny metabolizm, któremu towarzyszy nadwaga;
  • dziedziczna trombofilia;
  • długotrwałe stosowanie leków wpływających na krzepnięcie krwi;
  • palenie i picie alkoholu.

Statystyki pokazują, że osoby o złych nawykach są najbardziej narażone na zakrzepicę i zakrzepowe zapalenie żył. Ryzyko powstania zakrzepów krwi wzrasta wraz z wiekiem..

Wynika to z zahamowania procesów metabolicznych, które wywołują zmiany w ścianach naczyń. W niektórych przypadkach zakrzepica rozwija się w wyniku złego odżywiania.

Objawy

Oznaki i objawy choroby na początkowych etapach jej rozwoju są niedostatecznie wyrażone. Objawy stają się zauważalne, gdy proces niszczenia organizmu już się rozpoczął. Leczenie powinno być szybkie. Po oderwaniu skrzepu szybko rozwijają się powikłania i objawy zakrzepów krwi.

Istnieją znaki, na które należy zwrócić uwagę w pierwszej kolejności:

  • obrzęk żył na szyi;
  • odkrztuszanie krwi;
  • blednięcie skóry;
  • bolesne odczucia w klatce piersiowej;
  • podwyższona temperatura ciała;
  • nagła duszność;
  • zawroty głowy, po których następuje omdlenie;
  • obniżenie ciśnienia krwi;
  • objawy charakterystyczne dla tacardia.

Objawy zakrzepicy pojawiają się tylko w 50% przypadków. Dlatego rozpoznanie procesu patologicznego jest trudne..

Klasyfikacja

Zakrzepicę płuc (PE) klasyfikuje się według stopnia zablokowania, wielkości skrzepu krwi, charakteru krążenia i nasilenia objawów..

Biorąc pod uwagę lokalizację skrzepu, zakrzepicę dzieli się na następujące typy:

  • zator pojawiający się w okolicy głównych tętnic płucnych i pnia płucnego;
  • patologia na poziomie tętnic odcinkowych;
  • stężenie skrzepu w okolicy tętnic pośrednich i płatowych.

Rozróżnia się również zakrzepicę prawą, lewą i obustronną, w zależności od tego, która część płuc jest dotknięta.

Zakrzepica powoduje zmniejszenie lub zatrzymanie dopływu krwi do niektórych części płuc, co może prowadzić do zawału serca lub zawału lub zapalenia płuc dotkniętej tkanki.

Klasyfikacja według rodzaju objawów jest następująca:

  1. Ostre serce płucne. Patologiczny proces wpływa na duże i małe naczynia tętnicy płucnej. Na tej podstawie dochodzi do silnej duszności, wstrząsu kardiogennego, a także spada ciśnienie krwi.
  2. Zapalenie płuc zawału serca. Choroba dotyczy tylko małych naczyń tętnicy płucnej. Pojawia się silny ból w mostku, duszność nasila się, gdy osoba jest w pozycji wyprostowanej, pojawia się krwioplucie i wzrasta częstość akcji serca.
  3. Brak motywacji zadyszka. Ten typ patologii to nawrót zakrzepicy. Towarzyszy mu wyraźna duszność i spadek ciśnienia krwi..

Intensywna opieka

Stan pacjenta zależy bezpośrednio od szybkości udzielenia pierwszej pomocy. Wynika to z faktu, że gdy w płucach tworzy się skrzep krwi, wskaźnik przeżycia nie jest wystarczająco wysoki. Najbardziej niebezpieczną konsekwencją odłączenia się skrzepu krwi jest zatrzymanie akcji serca. Jeśli nie zostaną podjęte odpowiednie działania, pacjent umrze w ciągu kilku minut.

Pożądane jest, aby w momencie ataku pacjent przebywał w placówce medycznej. Do uruchomienia serca potrzebny jest respirator i defibrylacja elektryczna.

Jeśli pacjent ma objawy nadciśnienia tętniczego, dożylnie podaje się Rheopolyglucin. Normalizuje krążenie krwi w małych naczyniach krwionośnych i działa odtruwająco, zmniejszając lepkość krwi..

Nowoczesna terapia

Konserwatywne metody leczenia mają na celu przywrócenie perfuzji płuc. Podejmowane są również działania zapobiegające powikłaniom, z których jednym jest przewlekła postać nadciśnienia płucnego..

Po umieszczeniu pacjenta na oddziale intensywnej terapii skrzepy krwi w płucach są usuwane za pomocą leków lub operacji. Kontroluje również ciśnienie w żyłach. W przypadku ostrej niewydolności oddechowej wykonuje się intubację dotchawiczą.

Aby obniżyć ciśnienie krwi i złagodzić objawy zakrzepicy, roztwór Euphyllin podaje się dożylnie.

W przypadku niewystarczającej skuteczności leczenia zakrzepów wybiera się metodę interwencji chirurgicznej. Najczęściej we wnęce naczynia instalowany jest filtr cava. Blokuje dopływ krwi do tętnic płucnych. Filtr wprowadza się przez skórę w okolicy uda lub nerek.

Spowolnienie przepływu krwi żylnej może przyczynić się do długich podróży, podczas których osoba znajduje się w jednej pozycji. Zagrożeni są kierowcy, mechanicy, podróżni itp..

Środki zapobiegawcze

Środki zapobiegawcze dzielą się na wtórne i pierwotne. W pierwszym przypadku mówimy o zapobieganiu nawrotom choroby. Podstawowy oznacza środki podejmowane, gdy dana osoba jest predysponowana do zakrzepicy..

W takim przypadku zaleca się przestrzeganie następujących zasad:

  1. Konieczne jest zapewnienie aktywnego trybu życia: okresowe uprawianie sportu, spacery, przebywanie na świeżym powietrzu.
  2. Przy zwiększonym krzepnięciu krwi konieczne jest przyjmowanie leków w celu jej rozrzedzenia.
  3. Ważne jest, aby unikać pokarmów bogatych w cholesterol. Pozwoli to uniknąć pogorszenia struktury naczyniowej..
  4. Konieczne jest regularne monitorowanie krzepnięcia krwi, poziomu glukozy i cholesterolu we krwi.
  5. Procesy zapalne i choroby zakaźne należy z czasem wyeliminować. Mogą wywołać rozwój zakrzepicy..
  6. Mocne napoje alkoholowe i palenie są surowo zabronione.
  7. W przypadku żylaków kończyn dolnych należy wykonać pneumokompresję nóg, co pomaga zlikwidować obrzęk.

Po leczeniu zakrzepowo-zatorowym ludzie żyją długo. Ale w tym przypadku konieczna jest obserwacja lekarza, aby zapobiec nawrotowi choroby..

Dopiero pod względem liczby zgonów zakrzepica płuc wyprzedza niedokrwienie serca i udar.

Niezwykle ważne jest, aby pozbyć się złych nawyków i znormalizować dietę. Od czasu do czasu prowadzony jest profilaktyczny kurs leczenia antykoagulantami.

W przypadku nawrotów choroby prawdopodobieństwo śmierci wzrasta kilkakrotnie.

Możliwe powikłania i rokowanie

Konsekwencje zakrzepu krwi w płucach mogą być tragiczne. Jeśli zakrzep krwi dostanie się do płuc, zwiększa się ryzyko śmierci lub kalectwa. Szansa na zbawienie zależy od rozległości zatoru.

Możliwe powikłania choroby obejmują:

  • rozwój zapalenia opłucnej;
  • nawrót zakrzepicy po 10-12 miesiącach;
  • nagła śmierć;
  • stan ostrej hipoksji;
  • proces zapalny w płucach, któremu towarzyszy martwica.

Wraz z rozwojem niewydolności oddechowej układ oddechowy przestaje dostarczać tlen do krwi i usuwać nadmiar dwutlenku węgla z organizmu. W rezultacie rozwija się hipoksemia i hiperkapnia..

Jeśli choroba zakrzepowo-zatorowa zajęła małe tętniczki i zastosowano odpowiednią terapię, rokowanie jest korzystniejsze. Według statystyk co 5 osób, które przeszły chorobę, umiera w ciągu pierwszego roku od wystąpienia objawów. I tylko 20% pacjentów przeżywa po zakrzepicy w płucach.

Wskazane jest unikanie stanu, w którym skrzep krwi może oderwać się i zablokować tętnicę płucną. Szanse na przeżycie w tym przypadku są niskie. Dlatego ważne jest, aby zapobiegać chorobie i poddawać się regularnym, zaplanowanym badaniom u flebologa..

Zatorowość płucna (PE)

informacje ogólne

Zator tętnicy płucnej (PE, zatorowość płucna) to niedrożność jednej lub więcej tętnic płucnych z zakrzepami krwi dowolnego pochodzenia, najczęściej występującymi w dużych żyłach nóg lub małej miednicy.

Czynniki ryzyka PE to stany patologiczne, w których występuje upośledzony powrót krwi żylnej, uszkodzenie śródbłonka naczyniowego lub dysfunkcja śródbłonka oraz zaburzenia nadkrzepliwości..

Objawy zatorowości płucnej są niespecyficzne i obejmują duszność, ból opłucnej, aw cięższych przypadkach zawroty głowy, oszołomienie, omdlenia, zatrzymanie akcji serca i zatrzymanie oddechu. Objawy PE są również niespecyficzne i obejmują szybki, płytki oddech, przyspieszenie akcji serca, aw cięższych przypadkach spadek ciśnienia krwi (niedociśnienie tętnicze).

Zatorowość płucną rozpoznaje się za pomocą angiografii TK, scyntygrafii płuc z perfuzją wentylacyjną, a niekiedy arteriografii płucnej.

Zator tętnicy płucnej leczy się antykoagulantami, czasami stosuje się leki trombolityczne lub skrzep usuwa się chirurgicznie. W przypadkach, gdy leczenie przeciwzakrzepowe jest przeciwwskazane, w świetle żyły głównej dolnej umieszcza się filtr kawalny (cava filter).

Środki zapobiegawcze obejmują stosowanie antykoagulantów i / lub mechanicznych urządzeń uciskowych stosowanych na goleni pacjentów hospitalizowanych.

Objawy zatorowości płucnej

Tętnica płucna odgrywa kluczową rolę w dostarczaniu krwi do płuc w celu uzupełnienia tlenu, więc niedrożność przepływu krwi w tym naczyniu krwionośnym wpływa na płuca i serce oraz powoduje objawy niskiego poziomu tlenu w pozostałej części ciała.

W najczęstszych przypadkach obserwuje się następujące objawy zatorowości płucnej:

  • duszność, która pojawia się nagle, zwykle w ciągu kilku sekund po PE;
  • nagły, silny ból w klatce piersiowej;
  • kaszel;
  • odkrztuszanie krwi;
  • zapalenie opłucnej ból w klatce piersiowej, który nasila się przy wdychaniu;
  • świszczący oddech i świszczący oddech w płucach (w klatce piersiowej);
  • niskie ciśnienie krwi
  • szybkie bicie serca (tachykardia)
  • szybki oddech (duszność);
  • niebieski lub blady wygląd warg i palców (sinica);
  • zaburzenia rytmu serca (zaburzenia rytmu serca), takie jak migotanie przedsionków i powiązane objawy lub poważne konsekwencje (np. splątanie, utrata przytomności);
  • oznaki lub objawy zakrzepicy żył głębokich w jednej lub obu nogach.

O ciężkości zatorowości płucnej decyduje zwykle wielkość niedrożności. Jeśli zator tętnicy płucnej jest rozległy, często określa się go jako masywny PE. Może to spowodować znaczną blokadę tętnicy płucnej, prowadzącą do poważnych zaburzeń sercowo-naczyniowych, niebezpiecznych spadków ciśnienia krwi i poważnych spadków tlenu we krwi lub niedoboru tlenu, co wpływa na mózg i resztę organizmu..

Mniejsza zatorowość płucna powoduje mniej znaczące objawy, ale nadal stanowi nagły przypadek medyczny, który może zakończyć się śmiercią, jeśli nie jest leczony. Mniejsze skrzepy krwi zwykle blokują jedną z mniejszych gałęzi tętnicy płucnej i mogą całkowicie zamknąć małe naczynie płucne, ostatecznie prowadząc do zawału płucnego, śmierci części tkanki płucnej.

Przyczyny zatorowości płucnej

Zakrzepy krwi zwane chorobami zakrzepowo-zatorowymi, które wywołują PE, zwykle wynikają z zakrzepicy żył głębokich (DVT) w pachwinie lub udzie.

Zakrzepica żył głębokich i zatorowość płucna.

Szacuje się, że około 50 procent osób z nieleczoną DVT ma zatorowość płucną.

Zatorowość płucna jest zwykle wynikiem zakrzepicy żył głębokich, która może mieć różne przyczyny. Jeśli zakrzep krwi (skrzep krwi), który tworzy się w dużej żyle pęka (zator), przechodzi przez prawą stronę serca i osadza się w układzie płucnym, staje się zatorem w tętnicy płucnej.

Zator tętnicy płucnej i zakrzepica żył głębokich są tak blisko spokrewnione, że jeśli lekarz zdiagnozuje lub podejrzewa jeden z tych stanów, natychmiast szuka dowodów na inny stan.

Rzadkie przyczyny.

W rzadkich przypadkach choroba lub stan inny niż zakrzepica żył głębokich może powodować zatorowość płucną, która z kolei może spowodować poważną chorobę lub śmierć. Jednak tak się dzieje i obejmują:

  • Zator tłuszczowy. Kiedy tkanka tłuszczowa jest uszkodzona lub poddana manipulacji, może wystąpić zator tłuszczowy, powodując przedostanie się komórek tłuszczowych do krwiobiegu, skąd mogą następnie dostać się do krążenia płucnego. Najczęstszą przyczyną zatorowości tłuszczowej jest złamanie miednicy lub kości długich, które są bogate w tłuszcz w szpiku kostnym..
  • Zator powietrzny. Jeśli powietrze dostanie się do krążenia, może zamknąć tętnicę płucną lub inną tętnicę. Paradoksalny zator powietrzny może wynikać z prawie każdego rodzaju zabiegu lub może wystąpić u nurków, którzy zbyt szybko wynurzają się z głębokości.
  • Zator płynem owodniowym. Rzadko płyn owodniowy może dostać się do krążenia podczas trudnego porodu i spowodować ostrą zatorowość płucną. To na szczęście wydarzenie bardzo nietypowe, niezwykle zagrażające życiu.
  • Zator z komórek rakowych. Jeśli komórki rakowe dostaną się do krążenia w dużych ilościach, mogą zablokować naczynia płucne. To powikłanie związane z rakiem występuje zwykle tylko u osób w stadium zbliżonym do końcowego..

Czynniki ryzyka

Ponieważ zator tętnicy płucnej jest prawie zawsze wynikiem zakrzepicy żył głębokich, czynniki ryzyka tych dwóch schorzeń są prawie identyczne..

Obejmują one czynniki ryzyka związane ze stylem życia danej osoby, w tym:

  • Brak aktywności fizycznej. Zwykle siedzący tryb życia przyczynia się do rozwoju niewydolności żylnej, która predysponuje do powstawania zakrzepów w żyłach głównych.
  • Nadwaga. Zbyt duża waga również przyczynia się do gromadzenia się krwi w żyłach kończyn dolnych..
  • Palenie. Palenie powoduje zapalenie naczyń krwionośnych, które może prowadzić do nadmiernego krzepnięcia. W rzeczywistości palenie jest szczególnie silnym czynnikiem ryzyka zaburzeń krzepnięcia..

Oprócz tych czynników ryzyka przewlekłego stylu życia istnieją inne schorzenia, które mogą znacznie zwiększyć ryzyko zatorowości płucnej. Niektóre z tych zagrożeń są tymczasowe lub ad hoc; inne stwarzają bardziej przewlekłe, długoterminowe ryzyko zatorowości płucnej:

  • niedawna operacja, hospitalizacja lub uraz powodujący długotrwałe unieruchomienie;
  • długie podróże powodujące długotrwałe siedzenie;
  • uraz powodujący uszkodzenie tkanki, które może prowadzić do zakrzepów krwi
  • ciąża;
  • leki, zwłaszcza pigułki antykoncepcyjne, hormonalna terapia zastępcza, suplementy testosteronu, tamoksyfen i leki przeciwdepresyjne;
  • przewlekła choroba wątroby;
  • przewlekłą chorobę nerek;
  • choroby sercowo-naczyniowe, zwłaszcza niewydolność serca;
  • historia zakrzepicy żył głębokich lub zatorowości płucnej;
  • pewne uwarunkowania genetyczne, mogą powodować nadkrzepliwość krwi (skłonność do krzepnięcia).

Każdy, kto cierpi na którykolwiek z tych schorzeń, powinien dołożyć wszelkich starań, aby zmniejszyć czynniki ryzyka, aby zmniejszyć prawdopodobieństwo wystąpienia zakrzepicy żylnej i choroby zakrzepowo-zatorowej. Ważne jest, aby dużo ćwiczyć, kontrolować wagę i nie palić.

Diagnostyka

Rozpoznanie PE rozpoczyna się od oceny klinicznej przez lekarza, a następnie może obejmować specjalistyczne testy, które mogą potwierdzić lub wykluczyć rozpoznanie.

Ocena kliniczna.

Pierwszym krokiem w diagnozowaniu PE jest ocena przez lekarza, czy dana osoba może mieć PE, czy nie. Lekarz dokonuje tej oceny, przeprowadzając dokładną historię medyczną, oceniając czynniki ryzyka zakrzepicy żył głębokich (DVT), wykonując badanie fizykalne, mierząc stężenie tlenu we krwi i ewentualnie wykonując badanie ultrasonograficzne w celu wykrycia DVT.

Testy nieinwazyjne

Po ocenie klinicznej przez lekarza mogą być wymagane specjalne badania, takie jak badania krwi lub badania obrazowe.

  • Analiza D-dimerów. Jeśli prawdopodobieństwo wystąpienia choroby zakrzepowo-zatorowej jest niskie, lekarz może zlecić wykonanie testu D-dimerów. Test D-dimerów to badanie krwi, które mierzy obecność nieprawidłowego poziomu aktywności krzepnięcia krwi, czego można się spodziewać, jeśli dana osoba ma DVT lub PE. Jeśli kliniczne prawdopodobieństwo wystąpienia zatorowości płucnej jest niskie, a wynik testu D-dimerów jest ujemny, można wykluczyć zatorowość płucną, a lekarz zacznie rozważać inne możliwe przyczyny objawów..

Jeśli prawdopodobieństwo wystąpienia PE jest wysokie lub jeśli wynik testu D-dimerów jest pozytywny, wówczas zwykle wykonuje się skan V / Q (skan wentylacji / perfuzji) lub tomografię komputerową (CT) klatki piersiowej..

  • Skan V / Q: Skan V / Q to skan płuc, który wykorzystuje radioaktywny barwnik wstrzyknięty do żyły w celu oceny przepływu krwi do tkanki płucnej. Jeśli tętnica płucna jest częściowo zablokowana przez zator, mniej radioaktywnego barwnika dostanie się do odpowiedniej części tkanki płucnej, co można wyświetlić na ekranie.
  • Tomografia komputerowa (CT): CT to nieinwazyjna komputerowa procedura rentgenowska, która pozwala lekarzowi na wizualizację tętnic płucnych w celu sprawdzenia, czy nie ma niedrożności spowodowanej zatorowością.
  • Angiogram płucny: Angiogram płucny od dawna uważany jest za złoty standard w wykrywaniu PE. Jeśli po opisanych powyżej badaniach rozpoznanie jest niejasne, lekarz może zlecić wykonanie angiografii płucnej.

Leczenie zatorowości płucnej

Po potwierdzeniu rozpoznania zatorowości płucnej natychmiast rozpoczyna się terapię. Jeśli istnieje bardzo duże prawdopodobieństwo zatorowości płucnej, można rozpocząć terapię medyczną jeszcze przed potwierdzeniem diagnozy..

Rozpuszczalniki krwi - antykoagulanty.

Głównym sposobem leczenia zatorowości płucnej jest stosowanie leków przeciwzakrzepowych, które rozrzedzają krew, aby zapobiec dalszemu krzepnięciu krwi..

Leki rozrzedzające krew powszechnie stosowane w leczeniu PE to heparyna dożylna lub pochodna heparyny, którą można podawać we wstrzyknięciu podskórnym, takie jak Arixtra lub Fondaparynuks.

Leki z rodziny heparyn zapewniają natychmiastowe działanie przeciwzakrzepowe i pomagają zapobiegać dalszym zakrzepom krwi.

Terapia trombolityczna.

Kiedy PE jest ciężki i powoduje niestabilność sercowo-naczyniową, leczenie przeciwzakrzepowe jest często niewystarczające. W takich sytuacjach stosuje się silne środki rozbijające skrzepy zwane trombolitami. Leki te obejmują środki fibrynolityczne, takie jak streptokinaza, które są przeznaczone do rozpuszczania skrzepu krwi, który blokuje tętnicę płucną..

Terapia trombolityczna niesie ze sobą znacznie większe ryzyko niż terapia przeciwzakrzepowa, w tym duże ryzyko poważnych powikłań. Jeśli zator tętnicy płucnej jest wystarczająco poważny i zagrażający życiu, potencjalne korzyści z tego leczenia mogą przeważyć nad skutkami ubocznymi tej grupy leków.

Operacja.

Chirurgia to metoda, która może bezpośrednio usunąć zakrzep krwi. Najpopularniejszy zabieg operacyjny, zwany embolektomią chirurgiczną, jest dość ryzykowny i nie zawsze skuteczny, dlatego jest przeznaczony dla osób, które mają bardzo małe szanse na przeżycie bez operacji..

Zapobieganie

Zapobieganie zatorowości płucnej to zapobieganie zakrzepicy żył głębokich; potrzeba tego zależy od ryzyka pacjenta, w tym:

  • rodzaj i czas trwania operacji;
  • choroby współistniejące, w tym nowotwory i zaburzenia nadkrzepliwości;
  • obecność centralnego cewnika żylnego;
  • Historia DVT lub PE.

Pacjenci leżący w łóżku i pacjenci poddawani operacjom, zwłaszcza operacjom ortopedycznym, mają przewagę i większość z tych pacjentów można zidentyfikować, zanim utworzy się skrzep krwi. Zalecenia profilaktyczne obejmują małą dawkę heparyny niefrakcjonowanej, heparyny drobnocząsteczkowe, warfarynę, fondaparynuks, doustne leki przeciwzakrzepowe (rywaroksaban, apiksaban, dabigatran), stosowanie urządzeń uciskowych lub elastycznych pończoch uciskowych.

Wybór leku lub urządzenia zależy od różnych czynników, w tym populacji pacjentów, postrzeganego ryzyka, przeciwwskazań (takich jak ryzyko krwawienia), względnego kosztu i łatwości użycia..

Zdrowe osoby, które chcą tylko ostrzec się przed tą chorobą, muszą przechodzić stałą diagnostykę (1 raz na 6 miesięcy), ćwiczyć, utrzymywać wagę pod kontrolą i nie palić.

Prognoza na całe życie

Ryzyko zgonu z powodu zatorowości płucnej jest bardzo niskie, ale masywna zatorowość płucna może spowodować nagłą śmierć. Większość zgonów następuje przed rozpoznaniem choroby, zwykle w ciągu kilku godzin od zatoru. Do ważnych czynników określających rokowanie życia należą:

  • wielkość okluzji;
  • wielkość zablokowanych tętnic płucnych;
  • liczba zablokowanych tętnic płucnych;
  • wpływ stanu na zdolność serca do pompowania krwi;
  • ogólne zdrowie ludzkie.

Każdy z poważnymi problemami z sercem lub płucami jest narażony na zwiększone ryzyko zgonu z powodu zatorowości płucnej. Osoba z prawidłową czynnością płuc i serca zwykle przeżywa, jeśli okluzja nie blokuje połowy lub więcej tętnic płucnych.

Dlaczego choroba zakrzepowo-zatorowa płuc jest niebezpieczna??

Materiały są publikowane wyłącznie w celach informacyjnych i nie stanowią recepty na leczenie! Zalecamy skonsultowanie się z hematologiem w szpitalu!

Współautorzy: Natalia Markovets, hematolog

Zatorowość płucna jest stanem zagrażającym życiu, który kończy się śmiercią w prawie 90% przypadków. Co to jest zakrzepica płuc, jakie są objawy i przyczyny? Jak długo żyją z taką patologią i czy są jakieś metody leczenia? Przyjrzyjmy się bliżej.

Zadowolony:

Stan zagrażający życiu jest uważany za zatorowość płucną, która nie jest chorobą niezależną, ale rozwija się na tle innych patologii.

Istnieje wiele powodów, dla których może pojawić się zakrzepica w płucach, ale niezależnie od czynnika etiologicznego stan ten jest niezwykle niebezpieczny dla życia człowieka i prowadzi do śmierci w 85% przypadków. Wraz z rozwojem choroby zakrzepowo-zatorowej w świetle tętnicy płucnej pojawia się blokada naczyń krwionośnych, która częściowo lub całkowicie blokuje dopływ krwi do narządów i układów wewnętrznych. Zagrożone rozwojem tego stanu są osoby powyżej 50 roku życia, a także osoby z historią patologii serca i naczyń.

Zakrzep w tętnicy płucnej

Przeżywalność zakrzepów krwi w płucach jest raczej niska, ponieważ śmierć może nastąpić natychmiast.

Ważny! W celu zmniejszenia prawdopodobieństwa powstania blokady osoby zagrożone powinny okresowo odwiedzać kardiologa, poddawać się niezbędnym badaniom.

Ciśnienie krwi jest niezbędne do przepływu krwi. Powstaje w wyniku pracy mięśnia sercowego. Rozróżnij górne ciśnienie krwi (SD) i dolne (DD). Ciśnienie krwi u dzieci różni się od ciśnienia u dorosłych, zmienia się w ciągu dnia i na różnych etapach życia.

Co to jest zakrzepica płuc?

Zatorowość płucna (ZP) jest ostrym stanem patologicznym, w którym dochodzi do nagłego zablokowania pnia lub gałęzi tętnicy płucnej przez zator (skrzeplinę). Lokalizację skrzepliny można zauważyć w prawej lub lewej komorze, łożysku żylnym lub przedsionku serca. Dość często zakrzep może „pojawić się” wraz z przepływem krwi i zatrzymać się w świetle tętnicy płucnej. Wraz z rozwojem tego stanu dochodzi do częściowego lub całkowitego zakłócenia przepływu krwi do tętnicy płucnej, co powoduje obrzęk płuc z późniejszym pęknięciem tętnicy płucnej. Ten stan prowadzi do szybkiej i nagłej śmierci osoby..

Ważny! Pod względem liczby zgonów zakrzepica tętnicy płucnej zajmuje drugie miejsce po zawale mięśnia sercowego. Według wskaźników medycznych u 90% osób, które zmarły z rozpoznaniem zatorowości płucnej, wstępna diagnoza była błędna, a przedwczesna pomoc zakończyła się zgonem.

Powody

Istnieje wiele przyczyn i czynników predysponujących, które mogą powodować zakrzepy krwi w tętnicy płucnej, w tym:

  • Patologie układu sercowo-naczyniowego: dusznica bolesna, nadciśnienie tętnicze, miażdżyca naczyń, niedokrwienie, migotanie przedsionków i inne.
  • Choroby onkologiczne.
  • Choroby krwi.
  • Trombofilia.
  • Phlebeurysm.
  • Cukrzyca.
  • Otyłość.
  • Palenie.

Nadmierna aktywność fizyczna, przedłużające się napięcie nerwowe, stosowanie niektórych leków i inne czynniki, które negatywnie wpływają na pracę układu sercowo-naczyniowego, mogą wywołać rozwój zakrzepów krwi.

Żylaki są jedną z przyczyn rozwoju zatorowości płucnej

Objawy

Zakrzepy w dużych naczyniach i tętnicach są trudne do zdiagnozowania, dlatego śmiertelność wśród populacji z taką diagnozą jest dość wysoka. W przypadku, gdy skrzeplina płucna odpadła, to, jak długo dana osoba może żyć, zależy od zapewnionej opieki medycznej, ale w zasadzie śmierć następuje natychmiast. Kliniczne objawy zatorowości płucnej można podejrzewać z góry. Ten stan często ma następujące objawy:

  • Suchy kaszel z krwawą plwociną.
  • Duszność.
  • Ból w klatce piersiowej.
  • Zwiększona słabość, senność.
  • Zawroty głowy, a nawet utrata przytomności.
  • Niższe ciśnienie krwi.
  • Częstoskurcz.
  • Opuchnięte żyły na szyi.
  • Blada skóra.
  • Wzrost temperatury ciała do 37,5 stopnia.

Powyższe objawy nie zawsze występują. Według statystyk tylko 50% ludzi ma do czynienia z takimi znakami. W innych przypadkach objawy skrzepliny tętnicy płucnej pozostają niezauważone, a osoba może umrzeć w ciągu kilku minut od ataku.

Leczenie

W przypadku podejrzenia zatorowości płucnej liczy się każda sekunda. Jeśli pacjentowi udało się zabrać do szpitala, umieszcza się go na oddziale intensywnej terapii, gdzie podejmuje się pilne działania w celu normalizacji krążenia płucnego. W celu zapobieżenia nawrotom zatorowości płucnej pacjentowi przepisuje się odpoczynek w łóżku, a także terapię infuzyjną, która pozwala na obniżenie lepkości krwi, normalizację ciśnienia krwi.

Ból w klatce piersiowej jest oznaką zakrzepu krwi w płucach

W przypadku, gdy leczenie zachowawcze nie daje rezultatów, lekarze pilnie wykonują operację - tromboembolektomię (usunięcie skrzepu krwi). Alternatywą dla takiej operacji może być fragmentacja cewnika zakrzepowo-zatorowego, która polega na założeniu specjalnego filtra w odgałęzieniu tętnicy płucnej lub w żyle głównej dolnej.

Ważny! Trudno jest przewidzieć rokowanie po operacji, ale biorąc pod uwagę złożoność tej choroby i wysokie ryzyko zgonu, operacja jest często jedyną szansą na uratowanie życia pacjenta.

Wysokie ciśnienie tętnicze odnotowuje się u co piątego pacjenta. W większości przypadków jest to spowodowane tym, że ludzie prowadzą niezdrowy tryb życia, piją alkohol, palą i jedzą „szkodliwe” pokarmy. Częstą przyczyną nadciśnienia jest stres i przemęczenie. Istnieje wiele sposobów radzenia sobie z nadciśnieniem, najważniejsze jest postawienie diagnozy na czas.

Możliwe komplikacje

Jeśli zakrzep krwi pojawi się w płucach, konsekwencje są tragiczne, ponieważ śmierć może nastąpić w ciągu kilku minut. Ostry PE w 90% przypadków kończy się zatrzymaniem krążenia i nagłą śmiercią chorego. Częstość powikłań wzrasta, jeśli dana osoba ma w wywiadzie wtórne zaburzenia hemodynamiczne lub choroby sercowo-naczyniowe. W takich przypadkach szanse na przeżycie są zredukowane do zera..

Wcześniej pisaliśmy o objawach zakrzepu krwi w dłoni i zalecamy dodanie do artykułu zakładek.

Prognoza na całe życie

Przy wczesnym rozpoznaniu choroby zakrzepowo-zatorowej rokowanie jest korzystne. W przypadkach, gdy dana osoba jest chora na inne patologie serca i naczyń krwionośnych, wskaźnik przeżycia wynosi 30% przy wczesnej diagnozie.

Ważny! Podstępność tego stanu polega na możliwym nawrocie choroby, która może objawiać się na tle dowolnego czynnika prowokującego.

W przewlekłym przebiegu choroby zakrzepowo-zatorowej większość pacjentów cierpi na zawał mięśnia sercowego przez cały rok, co znacznie zmniejsza szanse na życie. Dzięki szybkiemu rozpoznaniu zakrzepu krwi w świetle naczyń ważne jest przestrzeganie wszystkich zaleceń lekarza i przyjmowanie niezbędnych leków. Właściwe leczenie może pomóc zmniejszyć ryzyko zatorowości płucnej, nawet jeśli w gałęzi tętnicy płucnej obecny jest skrzep.

Zapobieganie

Dużo łatwiej jest zapobiegać powstawaniu zakrzepów krwi w płucach niż je leczyć. W 80% przypadków można zmniejszyć powstawanie zakrzepicy, stosując proste środki zapobiegawcze:

  • umiarkowana aktywność fizyczna;
  • odrzucenie wysokich obcasów;
  • rzucenie palenia i alkoholu;
  • codzienne ćwiczenia i tylko zdrowy tryb życia;
  • prawidłowe i zdrowe odżywianie;
  • terminowe i prawidłowe leczenie wszystkich współistniejących chorób.

Osoby zagrożone lub mające w przeszłości inne patologie układu sercowo-naczyniowego muszą okresowo odwiedzać kardiologa. Terminowa i wysokiej jakości diagnostyka pod okiem wysoko wykwalifikowanego specjalisty pomoże z czasem zidentyfikować naruszenia w pracy naczyń krwionośnych, przeprowadzić leczenie, które nie tylko poprawi stan pacjenta, ale także uratuje życie.

Jak leczyć zakrzepicę tętnicy płucnej i jaki procent przeżycia z zakrzepicą płucną

Zakrzep w płucach wpływa negatywnie zarówno na stan tkanek płucnych, jak i na pracę potrzebujących tlenu narządów wewnętrznych. Chorobie towarzyszy zablokowanie tętnic, skrzepy krwi dostają się do płuc z naczyń kończyn dolnych lub innych części ludzkiego ciała. Brak typowych objawów utrudnia rozpoznanie i leczenie.

Powody

Występowaniu zakrzepicy płuc ułatwiają:

  • obecność zakrzepicy żył głębokich kończyn dolnych, połączenie zablokowania naczyń głębokich i podskórnych;
  • pojawienie się skrzepów krwi w żyle głównej dolnej i jej odgałęzieniach;
  • choroby układu sercowo-naczyniowego (zmiany reumatyczne mięśnia sercowego, choroba niedokrwienna, zwężenie aorty, arytmia, infekcyjne zapalenie wsierdzia, zawał mięśnia sercowego);
  • posocznica (rozprzestrzenianie się bakterii w układzie krążenia);
  • nowotwory złośliwe (niedrożność układu żylnego i płucnego obserwuje się w raku płuc, żołądka i tarczycy);
  • trombofilia (choroba układu krwiotwórczego, której towarzyszą skrzepy krwi);
  • Zespół APS (stan, w którym w organizmie występują reakcje prowadzące do tworzenia się skrzepów krwi, zator może wpływać na dowolne naczynia);
  • długotrwałe unieruchomienie (przy długotrwałej pozycji leżącej w żyłach kończyn tworzą się skrzepy krwi, po powrocie do aktywności fizycznej odrywają się i zatykają tętnicę płucną);
  • uszkodzenie ścian naczyń krwionośnych (powikłania interwencji wewnątrznaczyniowych, stentowania, protetyki i cewnikowania żył);
  • infekcje bakteryjne i wirusowe (powodują negatywne reakcje układu odpornościowego, prowadzące do uszkodzenia ścian naczyń krwionośnych i tworzenia się skrzepów krwi);
  • zastój krwi żylnej spowodowany spowolnieniem przepływu krwi (jest to typowe dla pacjentów z przewlekłą niewydolnością oddechową i serca);
  • odwodnienie organizmu (występuje na tle zatruć, chorób zakaźnych i onkologicznych, przy przyjmowaniu dużych dawek leków moczopędnych, które przyczyniają się do przyspieszonego wydalania płynu);
  • żylaki (choroba wywołuje stagnację krwi, która jest główną przyczyną zakrzepów krwi);
  • zaburzenia metaboliczne wynikające z cukrzycy i otyłości;
  • złożone operacje u starszych pacjentów (w tym zakresie szczególnie niebezpieczne są interwencje w narządach klatki piersiowej i jamy brzusznej);
  • Siedzący tryb życia;
  • skomplikowany przebieg porodu i wczesny okres poporodowy;
  • długotrwałe stosowanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych;
  • erythremia;
  • patologie autoimmunologiczne (toczeń rumieniowaty, układowe zapalenie naczyń);
  • choroby genetyczne (wrodzony niedobór antytrombiny);
  • palenie (nikotyna obkurcza naczynia krwionośne, podnosi ciśnienie krwi i sprzyja rozwojowi zatorów żylnych).

Zakrzepica płuc

Zakrzepica płuc jest ostrym naruszeniem krążenia krwi w płucach z powodu zablokowania tętnicy płucnej przez oderwane masy zakrzepowe. Skrzepy krwi, prowadzące do zatorowości płucnej, tworzą się najczęściej w przedsionku lub prawej komorze, rzadziej w krążeniu ogólnoustrojowym. Zakrzepica powoduje zmniejszenie lub zatrzymanie dopływu krwi do niektórych części płuc, co może prowadzić do zawału serca lub zawału lub zapalenia płuc dotkniętej tkanki.

Choroba zakrzepowo-zatorowa płuc rozwija się szybko i, jeśli nie zostaną podjęte pilne działania, prowadzi do śmierci. Pod względem liczby zgonów zakrzepica płuc wyprzedza niedokrwienie serca i udar. Około 90% wszystkich zgonów nie otrzymało odpowiedniego leczenia z powodu opóźnionej diagnozy.

Klasyfikacja.

Zgodnie z lokalizacją procesu patologicznego choroba zakrzepowo-zatorowa płuc to:

  • masywny (zakrzepica głównego pnia i głównych gałęzi);
  • gałęzie płatowe lub segmentowe;
  • małe gałęzie głównej tętnicy płuc (zwykle obustronne).

Pod względem objętości zmiany rozróżnia się następujące formy zatorowości płucnej:

  • małe - zmiana obejmuje mniej niż 25% naczyń płucnych;
  • submassive - objętość dotkniętych statków wynosi 25-50%;
  • masywne - od 50 do 75% „niepełnosprawnych” statków;
  • śmiertelny - uszkodzenie to ponad 75% wszystkich naczyń płucnych.

W zależności od przebiegu klinicznego płucną chorobę zakrzepowo-zatorową dzieli się na:

  • najostrzejszy - charakteryzujący się całkowitym i natychmiastowym zablokowaniem jednej lub obu pni tętnic płucnych, śmierć następuje w ciągu kilku minut;
  • ostry - trwa 3-5 dni, występuje wyraźna typowa symptomatologia, przebieg często komplikuje zawał płuc;
  • podostra lub długotrwała - rozwija się powoli (do 3 tygodni), charakteryzuje się zaostrzeniem prawokomorowej i niewydolności oddechowej;
  • przewlekłe - objawia się nawracającą zakrzepicą i nawracającymi zawałami serca i zapaleniem opłucnej płuc, często rozwija się na tle raka oraz w okresie pooperacyjnym.

Pod względem ciężkości zakrzepica płuc może rozwinąć się w:

  • ciężka postać;
  • umiarkowana forma;
  • łatwa forma.

Powody.

Kiedy procesy fibrynolizy są gorsze od procesów tworzenia skrzepów, znacznie zwiększają się złogi na ścianach naczyń krwionośnych, co prowadzi do tworzenia się skrzepów krwi. Przyczyniają się do tego następujące warunki:

  • choroby układu sercowo-naczyniowego;
  • różne choroby onkologiczne;
  • uogólniona posocznica;
  • dziedziczność;
  • zespół antyfosfolipidowy;
  • trombofilia;
  • przedłużone unieruchomienie;
  • odwodnienie;
  • żylaki;
  • cukrzyca;
  • otyłość;
  • nadciśnienie tętnicze;
  • chemoterapia;
  • okres ciąży, porodu i połogu;
  • palenie.

Objawy.

W przypadku choroby zakrzepowo-zatorowej płuc można zaobserwować dość szeroki zakres stanów klinicznych. W związku z tym lekarze wyróżniają pięć zespołów charakterystycznych dla zakrzepicy tętnicy płucnej:

  • Układ sercowo-naczyniowy - charakteryzujący się ostrą niewydolnością naczyń (przyspieszenie akcji serca, tachykardia, obniżenie ciśnienia krwi), ostrą niewydolnością wieńcową (migotanie przedsionków, ból w klatce piersiowej, dodatkowe skurcze), ostrą niewydolnością naczyń mózgowych (zawroty głowy, wymioty, drgawki, pobudzenie psychoruchowe, niedotlenienie mózgu), możliwy obrzęk mózgu), ostre serce płucne (obrzęk żył szyjnych, tachykardia, dodatni puls żylny).
  • Płucno-opłucnowa - towarzyszy mu duszność spowodowana ostrą niewydolnością płuc i suchy świszczący oddech. Często rozwija się zawał płuc z nieodłącznymi objawami: kaszlem, dusznością, ostrymi bólami w klatce piersiowej, krwiopluciem, wysoką temperaturą ciała, wilgotnym sapaniem.
  • Brzuch - objawia się bólem po prawej stronie, wymiotami i odbijaniem. Objawy wynikają z ostrego obrzęku wątroby.
  • Gorączkowe - z powodu procesów zapalnych występujących w opłucnej i płucach. Charakteryzuje się wysoką temperaturą ciała, czas trwania kursu - od 2 do 14 dni.
  • Immunologiczna - rozwija się nie wcześniej niż 2 tygodnie od choroby i charakteryzuje się zapaleniem opłucnej, zapaleniem płuc, eozynofilią i wysypką skórną.

Diagnostyka.

Do głównych zadań diagnostyki w zakrzepicy płuc należy lokalizacja skrzepliny, ocena stopnia uszkodzenia tkanki płucnej oraz ustalenie źródła zakrzepicy zatorowej..

Najpełniejsza odpowiedź na postawione pytania jest możliwa przy zastosowaniu następujących metod diagnostycznych:

  • zebranie wywiadu i ocena objawów klinicznych;
  • badania laboratoryjne krwi (biochemiczne i ogólne) i moczu;
  • rozszerzony koagulogram;
  • oznaczenie stężenia D-dimeru we krwi;
  • dynamiczny obraz elektrokardiografii;
  • zwykłe prześwietlenie klatki piersiowej;
  • echokardiografia;
  • badanie ultrasonograficzne żył kończyn dolnych;
  • angiopulmanography;
  • scyntygrafia płuc;
  • spiralna tomografia komputerowa;
  • badanie metodą kolorowego dopplera przepływu krwi w klatce piersiowej.

Leczenie.

Przy przyjęciu do szpitala z założeniem zakrzepicy płuc pacjent otrzymuje pełną objętość zabiegów resuscytacyjnych, po czym zostaje przeniesiony na oddział rehabilitacji. Dalsze leczenie ma na celu stabilizację przepływu krwi w płucach i zapobieganie nawracającym napadom.

Terapia lekowa obejmuje:

  • przyjmowanie antykoagulantów;
  • inhalacja mieszanki gazowej wzbogaconej tlenem (terapia tlenowa);
  • tromboliza;
  • terapia antybiotykowa (w przypadku zawału płuc);
  • założenie filtra cava (przy nawracającej postaci zakrzepicy płuc).

W przypadku nieskuteczności leczenia farmakologicznego wykonuje się tromboembolektomię - operację chirurgiczną polegającą na usunięciu skrzepu krwi z jamy tętniczej. Operacja, ze względu na jej złożoność i pilność, prowadzona jest w warunkach skrajnie wysokiego ryzyka. Średni koszt tromboembolektomii płucnej wynosi od 15 000 do 20000 rubli.

Wysoki poziom potasu we krwi (hiperkaliemia)

Badanie serca: 16 metod badawczych, które mówią wszystko o jego stanie