Stwardnienie tętnic mózgu: objawy, rozpoznanie, metody leczenia

© Autor: Alisa Kasinyan, pod redakcją lekarza pierwszej kategorii Z. Nelly Vladimirovna, specjalnie dla SosudInfo.ru (o autorach)

Dziś taka choroba, jak stwardnienie naczyń mózgowych, jest jedną z głównych przyczyn prowadzących do wzrostu zachorowalności i śmiertelności populacji w rozwiniętych krajach świata. W związku z tym leczenie stwardnienia rozsianego jest jednym z najpilniejszych problemów, które obecnie niepokoją pacjentów i ich lekarzy..

Przyczyny rozwoju stwardnienia naczyniowego

Jedną z głównych przyczyn rozwoju stwardnienia naczyniowego wszystkich narządów i układów jest proces miażdżycowy.

Miażdżyca tętnic jest przewlekłą chorobą tętnic elastycznych i mięśniowo-elastycznych z tworzeniem się cholesterolu i złogów tłuszczu na ich wewnętrznej ścianie, co powoduje złożone zmiany komórkowe, a następnie proliferację tkanki łącznej i tworzenie się specjalnych włóknistych blaszek na ścianie tętnic. Z tego powodu światło tętnic stopniowo się zwęża, przez co dochodzi do zakłócenia dopływu krwi do wszystkich narządów i układów, które otrzymują moc z tej tętnicy..

Dodatkowo możliwe jest całkowite zablokowanie światła naczynia wyżej wymienionymi blaszkami, co doprowadzi do martwicy tkanek, narządów lub części ciała. A także oderwanie blaszki miażdżycowej od ściany naczynia i jej migracja przez krwioobieg (zator), gdzie może całkowicie zablokować naczynie mniejszego kalibru, a to grozi martwicą (zawałem serca), w mózgu - udar.

Takie blaszki miażdżycowe czasami można znaleźć u młodych ludzi w wieku 20-30 lat, ale najczęściej na tę chorobę cierpią osoby powyżej 50 roku życia. Ponadto, według statystyk, miażdżyca występuje u mężczyzn 5-7 razy częściej niż u kobiet.

Przyczyny miażdżycy tętnic mózgowych

Proces powstawania blaszek miażdżycowych jest złożony i wieloaspektowy, na który składa się wiele czynników i czynników predysponujących:

  • Dziedziczna predyspozycja;
  • Wysokie ciśnienie krwi;
  • Cukrzyca;
  • Otyłość;
  • Palenie;
  • Męska płeć;
  • Niewłaściwe odżywianie;
  • Stres psycho-emocjonalny;
  • Siedzący tryb życia;
  • I wiele innych czynników ryzyka...

Objawy i oznaki zajęcia głowy

Szczególna podstępność tej choroby polega na tym, że na początkowym etapie objawy stwardnienia naczyniowego są praktycznie niespecyficzne i często pozostają bez należytej uwagi zarówno ze strony pacjenta, jak i czasami i lekarza..
Istnieją główne oznaki stwardnienia naczyń mózgowych, które powinny wzbudzić czujność i pomyśleć o konsultacji ze specjalistą. To takie momenty jak:

  1. Szybka męczliwość;
  2. Zaburzenia pamięci;
  3. Zwiększona pobudliwość;
  4. Senność;
  5. Migoczące „muchy” przed oczami, dzwonienie w uszach;
  6. Nawracające krótkotrwałe bóle głowy.

Bez szybkiego leczenia tkanka mózgowa chronicznie nie otrzymuje niezbędnej porcji tlenu i składników odżywczych, co prowadzi do stopniowej śmierci komórek nerwowych. Proces ten może trwać kilka lat i człowiek nie zwraca od razu uwagi na zmiany zachodzące w jego ciele. W swoim rozwoju choroba ta przechodzi przez szereg etapów, które stopniowo przechodzą jeden w drugi i ostatecznie powodują nieodwracalne konsekwencje..

Początkowy etap choroby

Następujące „dzwonki” wskazują początkowy etap stwardnienia mózgowego:

  • Letarg;
  • Niestabilność emocjonalna;
  • Osłabienie koncentracji i uwagi;
  • Hałas w uszach;
  • Zmniejszona pamięć;
  • Zaburzenia snu;
  • Zmniejszona wydajność;
  • Lekkie zawroty głowy i bóle głowy.

Bardzo ważnym objawem tego etapu są silne bóle głowy, których obecność zauważa około 90% pacjentów. We wczesnych stadiach pojawiają się okresowe bóle głowy, ucisk, czasem pulsowanie. Dodatkowo niepokoi uczucie pełności i ucisku w głowie. Podczas czynności, które powodują stres psychiczny i fizyczny, może się nasilać ból, a także stres lub brak tlenu (wynika np. Z długiego pobytu w słabo wentylowanym pomieszczeniu). Niektórzy pacjenci martwią się bólem rano, inni pogarszają się wieczorem, to znaczy w ogóle nie są zależni od pory dnia. Mogą powodować zaburzenia snu. Obecność takich bólów głowy sprawia, że ​​osoba jest porywcza, drażliwa, prowokuje spadek wydajności i uwagi, a elastyczność myślenia zostaje utracona. Często wraz z bólami głowy towarzyszy hałas, który pojawia się w jednym lub obu uszach. Chociaż czasami hałas pojawia się przed wystąpieniem bólów głowy. Ludzie mogą narzekać na przemijające zawroty głowy i niestabilność podczas chodzenia.

Etap drugi

W tym okresie zaczynają zachodzić zmiany w psychice człowieka. Pacjent staje się ospały, nieaktywny, zdolności intelektualne zaczynają stopniowo spadać. Pamięć jest osłabiona: człowiek zapomina, co zrobił wczoraj, a długotrwałe wydarzenia mogą zapamiętać w najdrobniejszych szczegółach. Cierpi na tym zdolność do pracy, słabnie koncentracja uwagi,
zaburzone jest rozumienie znaczenia lektury, tracone są umiejętności zawodowe.

Trzeci, głęboki etap

Pamięć coraz bardziej cierpi. Ludzie zaczynają zapominać o kluczowych datach w swoim życiu i rodzinie. Stają się nieodpowiedni zawodowo i nie mogą dalej pracować. Szczytem stwardnienia naczyniowego są zawały serca, udary i demencja (demencja).

Trochę o miażdżycy tętnic aorty

Jednym ze szczególnych przypadków rozwoju miażdżycy naczyń jest miażdżyca tętnic aorty. Najczęstszy rodzaj tej dolegliwości zlokalizowany jest w okolicy brzucha. Miażdżyca tętnic wieńcowych jest szczególnie niebezpieczna. Na początkowych etapach objawy mogą być całkowicie nieobecne lub być wyjątkowo łagodne.

Czasami pacjenci mogą odczuwać ból w klatce piersiowej, który rozprzestrzenia się na obszar międzyłopatkowy. W przypadku atrofii dotkniętej warstwy naczynia w niektórych obszarach aorty mogą tworzyć się wypukłości krzyżowe lub tętniaki. Ból, który może pojawić się przy tętniaku, zależy od jego lokalizacji (przy tętniaku wstępującej części aorty - ból zamostkowy, zstępujący - ból pleców, tętniak łuku aorty - ból barku, szyi). Ponadto objawy obejmują ból głowy, obrzęk twarzy, a czasem chrypkę..

Najbardziej niebezpiecznym powikłaniem tętniaka jest zjawisko jego rozwarstwienia i późniejszego pęknięcia ze skutkiem śmiertelnym. W zależności od wielkości tętniaka i współistniejącego nadciśnienia tętniczego ryzyko takiego pęknięcia wzrasta..

Diagnostyka stwardnienia naczyń mózgowych

Obserwując którykolwiek z powyższych objawów i dolegliwości należy skontaktować się z neurologiem, który przepisze niezbędne badanie, dobierze odpowiednią terapię i monitoruje późniejszy rozwój choroby, która wpłynie na stan pacjenta.

Rozpoznanie stwardnienia naczyń mózgowych i określenie stopnia rozwoju choroby przeprowadza się zwykle za pomocą ultradźwiękowych metod badawczych:

  • USG naczyń mózgu i szyi - za pomocą tego badania ultrasonograficznego sprawdzany jest stan naczyń krwionośnych znajdujących się poza głową i szyją, a także wewnątrz czaszki. Ta procedura jest dość bezpieczna i nie wywołuje u pacjenta żadnych nieprzyjemnych wrażeń. Trwa około 40 minut, po zakończeniu badań lekarz sporządza protokół z wnioskiem. Czasami ultradźwięki naczyń mózgu można nazwać neurosonografią (ta nazwa jest często spotykana).
  • Skanowanie dupleksowe jest jednym z elementów pełnoprawnego USG naczyń krwionośnych; wykonuje się je w kilku trybach, najczęściej:
    1. 2D (tryb B) - pozwala doskonale widzieć naczynia i otaczające tkanki, z wyjątkiem tych, które znajdują się wewnątrz czaszki. Dzięki temu trybowi lekarz może dowiedzieć się o stanie przepływu krwi w naczyniach głowy..
    2. Przezczaszkowe skanowanie dwustronne - z jego pomocą bada się przepływ krwi w naczyniach wewnątrz czaszki. Ponadto ultradźwięki przezczaszkowe można wykorzystać do badania substancji mózgu pod kątem obecności w nim formacji wolumetrycznych. Ale zawartość informacyjna tej techniki jest gorsza od komputerowego obrazowania mózgu metodą rezonansu magnetycznego..
  • Angiografia naczyń mózgowych z użyciem środka kontrastowego. Technika jego wykonania jest następująca: do łożyska naczyniowego wstrzykuje się nieprzepuszczalną dla promieni rentgenowskich substancję i jednocześnie wykonuje się kilka zdjęć RTG.

Jednym z rodzajów angiografii naczyniowej jest angiografia rezonansu magnetycznego (angiografia MR lub angiografia MRI) - metoda badawcza oparta na wykorzystaniu pól magnetycznych i fal elektromagnetycznych. Angiografię MR można wykonać na kilka sposobów - z lub bez środka kontrastowego. Co jest szczególnie cenne dla pacjentów uczulonych na środki kontrastowe.

Połączenie powyższych metod instrumentalnych wraz z badaniami laboratoryjnymi, wywiadem i skargami pacjenta pozwala lekarzowi na zdiagnozowanie lub wykluczenie rozpoznania stwardnienia naczyniowego mózgu i dobranie odpowiedniej terapii.

Leczenie choroby

Podczas leczenia tej choroby lekarz stawia sobie kilka głównych zadań:

  1. Zapobiegaj dalszemu procesowi twardnienia naczyń.
  2. Stymuluj rozwój okrężnych dróg przepływu krwi w dotkniętych narządach i tkankach.

Istnieje kilka głównych punktów dotyczących rozwiązania pierwszego problemu:

Racjonalna dieta z odpowiednią zawartością tłuszczów roślinnych i zwierzęcych, z odpowiednią zawartością witamin. W diecie takich pacjentów należy dominować pokarmy roślinne, a także ryby i owoce morza. Konieczne jest wykluczenie lub przynajmniej ograniczenie pokarmów bogatych w cholesterol, takich jak wędzonki, jajka, tłuste mięso. Ogranicz także stosowanie niskiej jakości makaronów, produktów piekarniczych. Jeśli pacjent ma nadwagę, dieta powinna mieć na celu zmniejszenie zawartości kalorii w pożywieniu.

Wideo: jakie jedzenie obniża poziom cholesterolu i zapobiega miażdżycy?

Konieczne jest zwrócenie szczególnej uwagi na leczenie współistniejących chorób, których obecność przyczynia się do postępu procesu. Przede wszystkim są to nadciśnienie tętnicze i cukrzyca. Konieczne jest stopniowe i systematyczne zajmowanie się terapią tej patologii, aby uniknąć dalszych komplikacji..

Drugie zadanie realizujemy poprzez dobór indywidualnych ćwiczeń fizjoterapeutycznych. Aktywność fizyczna powinna być ściśle określona i regularna oraz dostosowana do wieku i możliwości każdego pacjenta. Takie obciążenia poprawią przepływ krwi na rondzie..

W połączeniu z aktywnością fizyczną można zastosować zabiegi fizjoterapeutyczne: balneoterapię, masaż i inne zabiegi zalecane przez lekarza prowadzącego..

Oprócz wszystkich tych zaleceń leczeniu stwardnienia naczyń mózgowych powinna towarzyszyć określona terapia lekowa:

  • Przyjmowanie leków poprawiających odżywianie i ukrwienie mózgu.
  • Przyjmowanie leków normalizujących ciśnienie krwi i poziom cukru we krwi w obecności współistniejącej patologii.
  • Przyjmowanie leków o działaniu normalizującym lipidy (leki obniżające poziom lipidów).
  • i wiele innych leków stosowanych w leczeniu tej patologii.

Uwaga: wszystkie leki należy dobierać indywidualnie dla każdego pacjenta. Nie próbuj samoleczenia!

Wideo: miażdżyca w programie Zdrowie

Podsumowując, możemy stwierdzić, że leczenie stwardnienia naczyniowego mózgu jest działaniem złożonym. Należy łączyć pracę umysłową z aktywnością fizyczną, regularnie uprawiać kulturę fizyczną, normalizować dietę i wagę. Ponadto musi chodzić na świeże powietrze przez kilka godzin dziennie, przyjmować niezbędne leki zgodnie z zaleceniami lekarza i pod jego nadzorem. Ten sam kompleks powinien być środkami zapobiegawczymi, aby zapobiec rozwojowi tej choroby..
Rzeczywiście, jeśli pacjent sobie życzy i wykorzysta wszystkie możliwości współczesnej medycyny, można osiągnąć stabilną remisję i poprawę stanu.

Oznaki stwardnienia naczyń mózgowych

Stwardnienie to koncepcja, która łączy choroby mózgu i jego naczyń, w których normalna tkanka zostaje zastąpiona tkanką łączną. Poniżej znajdują się choroby ośrodkowego układu nerwowego, którym towarzyszy stwardnienie:

  1. Stwardnienie naczyniowo-mózgowe.
  2. Stwardnienie rozsiane mózgu.
  3. Stwardnienie guzowate mózgu.

Miażdżyca tętnic jest chorobą przewlekłą, której towarzyszy naruszenie metabolizmu lipidów i białek, odkładanie się cholesterolu, w wyniku czego dochodzi do uszkodzenia elastycznej i mięśniowej ściany tętnic. Z powodu stwardnienia naczyń zmniejsza się światło tętnicy, maleje minimalna objętość krążącej krwi, co powoduje niedokrwienie i niedotlenienie mózgu.

Stwardnienie rozsiane jest chorobą przewlekłą, której towarzyszy zniszczenie osłonek mielinowych na włóknach nerwowych, co prowadzi do upośledzenia funkcji neurologicznych i umysłowych.

Stwardnienie guzowate to patologia genetyczna, w której w mózgu tworzą się małe łagodne guzy, a istota biała jest zastępowana przez gigantyczne komórki glejowe.

Powody

Stwardnienie naczyniowe lub miażdżyca tętnic występuje z następujących powodów:

  • Teoria akumulacji lipoprotein: lipoproteiny o niskiej i bardzo małej gęstości gromadzą się w nadmiernych ilościach w ścianie naczynia.
  • Teoria uszkodzenia śródbłonka: uszkodzenie wewnętrznej warstwy ściany naczyniowej upośledza ochronę tętnicy lub żyły.
  • Czynniki autoimmunologiczne: z powodu niewydolności immunologicznej komórki ochronne traktują ścianę naczyń krwionośnych jako wroga. Leukocyty i makrofagi osadzają się na śródbłonku i powodują jego stwardnienie.

Czynniki prowadzące do miażdżycy:

  1. palenie;
  2. Siedzący tryb życia;
  3. jedzenie z mąką, tłuste;
  4. cukrzyca;
  5. choroba hipertoniczna.

Przyczyny rozwoju stwardnienia rozsianego:

  • Czynniki genetyczne. Nie jest to choroba dziedziczna, ale predyspozycja zwiększa ryzyko choroby..
  • Czynniki zwiększające prawdopodobieństwo zachorowania na stwardnienie rozsiane: stres, palenie tytoniu, obszary geograficzne o niskim rocznym nasłonecznieniu, niski poziom kwasu moczowego.
  • Czynniki psychologiczne. Badanie z 2002 roku twierdzi, że ryzyko zachorowania na stwardnienie rozsiane jest zwiększone u osób z zaburzeniami przywiązania.

Stwardnienie guzowate mózgu rozwija się z powodu dużej liczby spontanicznych mutacji i aberracji genów u rodziców. Zmiany genetyczne zmniejszają poziom białek gamartiny i tuberyny. Zwykle działają jako czynniki ochronne przed nowotworami, ale przy zmniejszonej ilości gamartiny i tuberyny nie hamują rozwoju nowotworów..

Objawy

Oznaki stwardnienia naczyń mózgowych są spowodowane zwężeniem światła tętnicy, przez co mniej krwi napływa do mózgu. Stopień zwężenia determinuje nasilenie zaburzenia. Chronicznie zmniejszona objętość krążenia prowadzi do encefalopatii dyskulacyjnej, która ma następujący obraz kliniczny:

  1. Zmniejszenie ilości pamięci krótko- i długotrwałej, odwrócenie uwagi, wolniejsze tempo myślenia.
  2. Częste wahania nastroju, wybuchy wściekłości, drażliwość.
  3. Spadek zainteresowania światem, utrata hobby, brak inicjatywy, utrata motywacji.
  4. Zwiększone napięcie mięśniowe, zaburzenia połykania i artykulacji, nos, chrypka.
  5. Upośledzona koordynacja, niestabilny chód.
  6. Zawroty głowy, nudności i wymioty, częste zmiany ciśnienia krwi.

Zmniejszona objętość krwi krążącej w mózgu, w połączeniu z funkcjonalnym skurczem tętnic z podnieceniem, strachem lub lekami, prowadzi do udaru niedokrwiennego. Obraz kliniczny ostrego incydentu naczyniowo-mózgowego zależy od części mózgu, w której zatrzymał się przepływ krwi. Na przykład w przypadku niedokrwienia środkowej tętnicy mózgowej zaburzona jest mowa i słuch. Udarowi niedokrwiennemu zawsze towarzyszą objawy ogólne:

  • Upośledzona świadomość. Pacjent jest zahamowany, senny, odpowiada na pytania po 5-10 sekundowej przerwie. Może zemdleć.
  • Niewyraźna, powolna mowa.
  • Ból głowy, zawroty głowy, nudności i wymioty.
  • Rzadko - drgawki.

Obraz kliniczny stwardnienia rozsianego zależy od miejsca, w którym zapadły się osłonki mielinowe nerwów:

  1. Uszkodzenie ścieżki piramidalnej: wzmożone odruchy ścięgniste, pojawienie się odruchów patologicznych, paraliż lub częściowe zmniejszenie siły mięśniowej, hemiplegia lub tetraplegia.
  2. Uczucie móżdżku. Przejawia się to naruszeniem koordynacji ruchów, drżeniem kończyn, naruszeniem zrozumienia miar odległości. Ataksja waha się od łagodnej do ciężkiej, w której nawet proste ruchy, takie jak mycie naczyń, są niemożliwe.
  3. Uszkodzenie nerwów czaszkowych. Objawia się dysfonia, zaburzeniami połykania, zmniejszoną wrażliwością języka, zmniejszoną mimiką, asymetrią fałdu nosowo-wargowego, niewyraźną mową.

Stwardnieniu rozsianemu towarzyszy nieprawidłowe działanie narządów miednicy. Występuje bezwzględna potrzeba, częste oddawanie moczu, zatrzymanie stolca, wzdęcia. Głębokiej demielinizacji towarzyszy nietrzymanie moczu i kału, a także zaburzenia erekcji.

U 60% pacjentów wrażliwość głęboka i powierzchowna spada. W ten sposób zmniejsza się odczucie bólu, ruchy kończyn i wrażliwość dotykowa, głównie w palcach..

Stwardnienie rozsiane charakteryzuje się zaburzeniami neuropsychologicznymi i nerwicowymi. U pacjentów inteligencja spada, zachowanie zostaje rozwiązane, funkcje wyższej aktywności nerwowej są zaburzone. Zaburzenia podobne do nerwic obejmują depresję, zespół asteniczny, zaburzenie histeryczne.

U niektórych pacjentów mogą wystąpić drgawki lub indywidualne napady toniczno-kloniczne. Obraz kliniczny w stwardnieniu rozsianym jest stały i okresowy, gdy ataksja maleje

nadwrażliwość, drgawki i zaburzenia ruchowe występują sporadycznie.

Obraz kliniczny stwardnienia guzowatego najczęściej objawia się napadami drgawkowymi, od których zaczyna się rozwój choroby. Charakterystyczne są nieobecności (kilkusekundowa utrata przytomności) i drgawki niektórych części ciała. Z powodu częstych napadów rozwój psychomotoryczny dziecka jest zaburzony.

Diagnostyka i leczenie

Miażdżycę tętnic rozpoznaje się za pomocą biochemicznego badania krwi i ultrasonografii dopplerowskiej. Biochemia krwi pokazuje poziom cholesterolu, lipoproteiny o niskiej i bardzo małej gęstości, USG Doppler - drożność naczyń i krążenie krwi w mózgu.

Stwardnienie rozsiane rozpoznaje się na podstawie badania fizykalnego i metod instrumentalnych. Stwardnienie rozsiane w MRI wygląda jak warstwa wody między warstwami mieliny. MRI mózgu w stwardnieniu rozsianym wizualizuje ogniska procesu patologicznego.

Stwardnienie guzowate rozpoznaje się u dzieci za pomocą elektroencefalografii, elektrokardiografii i neurosonografii. Ogniska zwapnienia wizualizuje się za pomocą rezonansu magnetycznego.

Miażdżyca naczyniowa jest leczona środkami obniżającymi poziom lipidów w osoczu. Leki lecznicze: atorwastatyna, lowastatyna, kwas tiooktynowy. Leczenie stwardnienia rozsianego polega na normalizacji układu odpornościowego człowieka, zapobieganiu epizodycznym zaostrzeniom obrazu klinicznego i eliminowaniu stanu zapalnego. Stwardnienie guzowate leczy się lekami zmniejszającymi aktywność epileptyczną mózgu, małe łagodne nowotwory leczy się chirurgicznie. Środki ludowe na stwardnienie mózgu nie są leczone.

Stwardnienie mózgu

Częstym zaburzeniem jest stwardnienie naczyń mózgowych, które może objawiać się nie tylko u osób starszych, ale także u pacjentów znacznie młodszych. Patologia charakteryzuje się zniszczeniem ścian naczyń krwionośnych, które stają się mniej elastyczne, ich światło zwęża się i tworzą się płytki. Przez długi czas chorobie naczyniowo-mózgowej nie towarzyszą żadne objawy patologiczne, ale wraz z postępem choroby pacjent martwi się bólem głowy, szumem w uszach i innymi nieprzyjemnymi objawami wymagającymi pilnej uwagi lekarzy.

W zaawansowanych przypadkach blaszki sklerotyczne w naczyniach mózgu mogą wywołać napad padaczkowy, udar niedokrwienny i inne powikłania zagrażające życiu pacjenta.

Jaki jest problem?

Stwardnienie naczyń mózgowych stanowi zagrożenie dla zdrowia i życia człowieka i może objawiać się w każdym wieku. Choroba jest związana z patologicznym odkładaniem się cholesterolu w wewnętrznych obszarach splotu naczyniowego, w wyniku czego upośledzone jest krążenie krwi i powstają inne nieprzyjemne konsekwencje. Stwardnienie naczyń mózgowych postępuje pod wpływem następujących przyczyn:

  • czynnik genetyczny, w którym pacjent jest podatny na nieprawidłowości naczyniowe;
  • niewłaściwy proces metaboliczny lipidów;
  • zaburzona równowaga hormonów w organizmie;
  • cukrzyca dowolnego typu;
  • niewystarczająco aktywny tryb życia, w wyniku którego postępuje hipodynamia;
  • częsty stres i niestabilny stan emocjonalny;
  • uporczywie wysokie ciśnienie krwi;
  • problemy z nadwagą;
  • aktywne palenie, niekontrolowane spożycie napojów alkoholowych;
  • zaburzona dieta i używanie fast foodów w dużych ilościach;
  • związane z wiekiem zmiany w organizmie.
Powrót do spisu treści

Etapy i objawy

Objawy stwardnienia naczyń mózgowych mogą się znacznie różnić u każdego pacjenta, w zależności od stopnia procesu patologicznego. Początkowo pacjenci nie zwracają szczególnej uwagi na objawy patologiczne, dlatego rozwija się encefalopatia i inne powikłania, które negatywnie wpływają na oczekiwaną długość życia danej osoby. Na bardziej zaniedbanych porach obraz kliniczny jest w pełni manifestowany, podczas gdy wyróżnia się ostrą manifestacją. W tabeli przedstawiono główne etapy typowe dla stwardnienia rozsianego tej lokalizacji..

EtapTypowe objawy
jaBól głowy i zawroty głowy
Problemy z pamięcią i zmniejszona uwaga
Zaburzenia snu, w których pacjentowi przeszkadza bezsenność lub silna senność w środku dnia
Depresja grożąca stanem apatycznym
Wahania nastroju, płaczliwość, nadmierna drażliwość
Hałas w uszach
Utrata przytomności
Nadpobudliwość ośrodkowego układu nerwowego
IIStan pasywny i zmniejszona wydajność
Trudności w wykonywaniu typowych prac domowych
Problemy z koordynacją
Naruszenia aparatu mowy
Letarg i brak koncentracji
Utrata pamięci, która jest tymczasowa
IIICałkowita utrata umiejętności zawodowych i niezdolność do pracy
Demencja
Objawy zawału mięśnia sercowego lub udaru

W ostatnim czasie prognozy dotyczące stwardnienia rozsianego są bardzo rozczarowujące. W tym okresie pacjent nie jest w stanie zapamiętać nazwisk bliskich, ostatnich wydarzeń.

Jak przebiega diagnoza??

W żadnym wypadku nie należy przyjmować żadnych leków i przeprowadzać leczenia środkami ludowymi według własnego uznania, bez określenia dokładnej przyczyny, z powodu której postępuje stwardnienie naczyń mózgowych. W tym celu wymagana jest konsultacja z neurologiem. Specjalista przepisze następujące procedury diagnostyczne:

  • neurosonografia wykonywana za pomocą fal ultradźwiękowych;
  • dwuwymiarowe i przezczaszkowe skanowanie dwustronne;
  • badanie hagiograficzne;
  • MRI i CT;
  • ogólne i biochemiczne badanie krwi;
  • badanie moczu.
Powrót do spisu treści

Leczenie: podstawowe metody

Preparaty apteczne

Jak i jak leczyć stwardnienie rozsiane rozwijające się w naczyniach mózgu, lekarz wybiera osobiście dla każdego pacjenta. Wiele tabletek i innych leków ma skutki uboczne, dlatego ich samodzielne stosowanie jest surowo zabronione. Najbardziej skuteczne leki przedstawiono w tabeli:

Grupa narkotykowaNazwa
Leki obniżające poziom lipidów„Atorwastatyna”
Rosuwastatyna
„Lowastatyna”
„Atorwastatyna”
„Fluwastatyna”
Substancje nootropowe„Actovegin”
„Glicyna”
„Piracetam”
Preparaty o działaniu wazoaktywnym„Cavinton”
„Cinnarizin”
„Winpocetyna”
Leki przeciwskurczowe„No-shpa”
„Baralgin”
„Spazmolgon”
Leki łagodzące stany zapalneDiklofenak
Ibuprofen
Nurofen
„Nise”
Kwas tłuszczowy„Linetol”
Eikonol
Kwas tiooktynowy
Powrót do spisu treści

Procedury fizjoterapeutyczne

Kompleksowe leczenie stwardnienia mózgowego obejmuje stosowanie fizjoterapii przepisanej przez lekarza. Ozonoterapia i inne podobne metody terapii nie są w stanie w pełni poradzić sobie z odchyleniem, ale pomagają złagodzić objawy choroby i aktywować procesy metaboliczne w komórkach narządu. W tym celu pacjentowi przepisuje się następujące zabiegi fizjoterapeutyczne:

  • balneoterapia;
  • masoterapia;
  • leczenie falami magnetycznymi;
  • terapia ozonem.
Powrót do spisu treści

Czy pomagają środki ludowe?

W leczeniu miażdżycy splotu naczyniówkowego mózgu można uzupełnić dietę i inne metody terapeutyczne o naturalne składniki. Młody czosnek i miód, które można spożywać w czystej postaci, pozytywnie wpływają na stan pacjenta. Inne środki ludowe na stwardnienie naczyń mózgowych również pomagają:

  • nasiona kopru;
  • Waleriana;
  • jagody głogu;
  • liście mniszka lekarskiego;
  • łupiny cebuli;
  • dzika róża;
  • Pokrzywa;
  • krwawnik pospolity;
  • kora jarzębiny.
Powrót do spisu treści

Interwencja chirurgiczna

Jeśli powikłania stwardnienia splotu naczyniówkowego postępują, może być konieczna operacja. Radykalna terapia jest wymagana, gdy większość tętnic jest zablokowana. Operację można wykonać na kilka sposobów:

  • endarterektomia z wycięciem uszkodzonych ścian i dalszym usuwaniem skrzepów krwi;
  • stentowanie, w którym stent jest wprowadzany do tętnicy w celu rozszerzenia światła.
Powrót do spisu treści

Jak ważna jest dieta?

Pacjenci, u których zdiagnozowano stwardnienie rozsiane, wymagają specjalnego odżywiania. Zaleca się przestrzeganie tabeli nr 10 według Pevznera. Pamiętaj, aby odmówić żółtka jaj kurzych, kawioru rybnego, raków, wątroby, ozora wołowego. Do diety należy dodać:

  • różne owoce cytrusowe;
  • galaretka owsiana;
  • orzechy, zwłaszcza migdały;
  • rośliny strączkowe.

Zielona herbata obniżająca poziom cholesterolu wpływa pozytywnie na stan pacjenta ze stwardnieniem naczyń mózgowych.

Prognozy i zapobieganie

Warto skonsultować się z lekarzem na czas, aby uzyskać pomoc w postępie patologii w mózgu, ponieważ może to być skomplikowane przez zaburzenia psychiczne, udar niedokrwienny i napady padaczkowe. Zapobieganie stwardnieniu naczyniowemu zapewnia zbilansowaną dietę i wykluczenie złych nawyków. Ważne jest, aby więcej się ruszać, monitorować ciśnienie krwi, unikać stresu i ćwiczyć pamięć.

Miażdżyca (stwardnienie) naczyń mózgu: leczenie

Miażdżyca tętnic to zmiana wyściółki naczyń, w której w świetle naczyń pojawiają się blaszki. Najpierw choroba atakuje wewnętrzną powłokę (błonę wewnętrzną) naczynia, a następnie środek. Światło naczyń jest zwężone lub całkowicie zatkane. W takim przypadku dopływ krwi do organu zasilanego przez naczynie ulega pogorszeniu. Wypadają funkcje narządów.

Według WHO miażdżyca w rozwiniętych krajach świata zajmuje pierwsze miejsce wśród wszystkich chorób. 90% zgonów z powodu chorób sercowo-naczyniowych to powikłania miażdżycy.

Choroba występuje częściej u osób w wieku powyżej 50-60 lat, ale występuje tendencja do „odmładzania”, a wszystko zależy od obecności czynników ryzyka. Mężczyźni cierpią częściej niż kobiety, a ryzyko wzrasta w młodszym wieku. Kobiety są bardziej narażone po menopauzie.

Miażdżyca tętnic jest przewlekłą, postępującą chorobą. Pacjenci potrzebują odpowiedniej diagnozy i leczenia. Specjaliści Szpitala Jusupowa mają duże doświadczenie w leczeniu chorób naczyniowo-mózgowych. Bez odpowiednich środków miażdżyca naczyń mózgowych przekształca się w udar, dlatego ważne jest, aby nie tracić czasu i szybko rozpocząć terapię.

Kod ICD - I67.2 Miażdżyca tętnic mózgowych.

Przyczyny rozwoju arteriosklerozy naczyniowej

Miażdżyca naczyń mózgu nie pojawia się tylko z powodu jednego czynnika, zwykle jest spowodowana zespołem przyczyn. Pomiędzy nimi:

  • Podeszły wiek. Ryzyko rozwoju wzrasta z biegiem lat, jest to naturalny proces starzenia się organizmu.
  • Podłoga. Mężczyźni są bardziej podatni. Choroba zaczyna się w młodszym wieku niż kobiety.
  • Brak równowagi lipidowej. Uważa się, że istnieją „dobre” lipidy - HDL, lipoproteiny o dużej gęstości, a są „złe” - LDL, lipoproteiny o małej gęstości. HDL ma pozytywne właściwości: zapobiega tworzeniu się blaszek cholesterolu. Wręcz przeciwnie, LDL „przyciąga” cholesterol do naczyń.
  • Genetyczne predyspozycje. Brak równowagi lipidowej jest czasami spowodowany przez geny. Jest to choroba rodzinna hipercholesterolemia.
  • Wysoki cholesterol. Cholesterol jest jednym z głównych składników płytki nazębnej na naczyniach krwionośnych.
  • Palenie. Stwierdzono, że składniki dymu tytoniowego powodują skurcz naczyń. Ponadto nikotyna sprzyja przyczepianiu się blaszek cholesterolu do błony wewnętrznej naczyń.
  • Otyłość. U osób z nadmiernie rozwiniętą tkanką tłuszczową podskórną równowaga lipidów w organizmie jest zaburzona. Otyłość jest również czynnikiem ryzyka cukrzycy i nadciśnienia. Same w sobie znacznie zwiększają ryzyko miażdżycy. Masę ciała ocenia się za pomocą wskaźnika Quetelet - BMI = masa ciała, kg / wzrost * wzrost, m 2. Okno o normalnej wadze - od 18,5 do 24,9 kg / m2.
  • Brak aktywności fizycznej. Siedzący tryb życia wpływa również na metabolizm lipidów organizmu. Ponadto jest czynnikiem przyczyniającym się do rozwoju otyłości..
  • Wysokie ciśnienie krwi. Nadciśnienie prowadzi do dysfunkcji naczyń. Stają się bardziej podatni na miażdżycę.
  • Cukrzyca. Wszystkie rodzaje metabolizmu w organizmie są naruszane. Wzrasta stężenie LDL, przez co zwiększa się ryzyko miażdżycy..
  • Alkohol. Nadużywanie alkoholu prowadzi do nadciśnienia i zmian we wszystkich narządach.
  • Naprężenie. Negatywnie wpływa na ton naczyń mózgowych.

Opinia eksperta

Autor: Elena Mikhailovna Bunina

Psychiatra, lekarz najwyższej kategorii

Za miażdżycę uważa się zablokowanie tętnic i zmniejszenie ich objętości, które następuje z powodu blaszek miażdżycowych. Uważana jest za jedną z najgroźniejszych dolegliwości, gdyż choroba postępuje powoli, ale jednocześnie silnie zwęża naczynia krwionośne, zaburzając prawidłowe krążenie, prowadząc do ich całkowitego zablokowania.

Stwardnienia naczyń mózgowych można uniknąć lub przynajmniej spowolnić postęp choroby, jeśli skonsultujesz się z lekarzem na czas. Najczęstszymi przyczynami stwardnienia są:

  • wysokie ciśnienie krwi;
  • palenie tytoniu i nadmierne spożywanie napojów alkoholowych;
  • wysoki poziom cholesterolu we krwi;
  • ciągły stres;
  • nadwaga;
  • Siedzący tryb życia;
  • cukrzyca;
  • niezdrowa dieta z nadmiarem tłuszczu w diecie.

Utrzymując te czynniki pod kontrolą, możesz zmniejszyć ryzyko zachorowania. Osobliwością przebiegu choroby jest to, że nawet przy indywidualnym podejściu do leczenia i skutecznej terapii niemożliwe jest całkowite wyleczenie zatoru naczyń krwionośnych. Leki i inne metody walki z chorobą mogą tylko spowolnić wzrost blaszek miażdżycowych; przy bardziej intensywnym leczeniu można je zmniejszyć.

Lekarz przepisuje leczenie każdemu pacjentowi indywidualnie, na podstawie stanu wyjściowego i ciężkości choroby. Lekarze kliniki Jusupow przeprowadzą kompleksowe badanie pacjenta i zalecą leczenie zgodnie z diagnozą i skutkami ubocznymi choroby.

Objawy i oznaki miażdżycy tętnic mózgowych

Choroba rozwija się etapami. Każdy oddzielny etap ma swoje własne objawy. Jednak w „zerowym”, przedklinicznym okresie miażdżycy nie ma żadnych objawów, są tylko zmiany w naczyniach, które są wykrywane instrumentalnie.

Początkowy etap miażdżycy mózgowej

To jest faza ogólnego złego samopoczucia. Nazywa się to również astenicznym.

  • Bóle głowy;
  • Ciężkość w głowie, zawroty głowy;
  • Hałas w uszach;
  • Słabość, niezdolność do pracy przez długi czas;
  • Szybka męczliwość;
  • Problemy ze snem;
  • Wahania nastroju;
  • Utrata pamięci, koncentracja uwagi.

Miażdżyca tętnic mózgowych jest rzadko rozpoznawana na tym etapie. Przy takim obrazie klinicznym pacjenci z reguły nie chodzą do lekarza, odpisując swój zły stan zdrowia z powodu wysokiego ciśnienia krwi lub przepracowania.

Drugi etap miażdżycy mózgowej

W drugim etapie poprzednie dolegliwości są zaostrzone i uzupełnione o nowe objawy neurologiczne:

  • Zaburzenia połykania. Występuje z powodu zaburzenia unerwienia podniebienia, gardła i języka.
  • Zmiana mowy i głosu. Powód tego jest taki sam, jak w przypadku zaburzeń połykania. Głos staje się głuchy, a mowa niezrozumiała i niewyraźna.
  • Mimowolny śmiech, płacz. Nie są one jednak związane ze stanem emocjonalnym pacjenta..
  • Upośledzona koordynacja. Chodzenie staje się trudne, a ruchy rąk zanikają. Pogorszenie zdolności motorycznych.
  • Zespół amiostatyczny: spowolnienie ruchów, zwiększone napięcie mięśniowe, utrata gestów i mimiki.
  • Odruchy automatyzmu jamy ustnej. Kiedy dotykasz warg lub nosa, następuje odruchowe rozciąganie warg. Zwykle nie jest wykrywany w życiu codziennym.
  • Upośledzona pamięć i inteligencja. Rozwija się demencja naczyniowa (konsekwencje patrz poniżej).

Trzeci etap miażdżycy mózgowej

  • Pogorszenie pamięci, inteligencji. Znikają długotrwałe wspomnienia, tracone są umiejętności zawodowe. Pacjent staje się bezradny, niezdolny do samodzielnej służby. Zagubiony w znanych miejscach.
  • Zaburzenia postawy. Jeszcze bardziej widoczne są zaburzenia chodu i ruchu.
  • Półomdlały. Chwilowa utrata przytomności w wersji klasycznej.
  • TIA - przemijający napad niedokrwienny. Objawia się zawrotami głowy z nudnościami, wymiotami. Towarzyszą temu jasne błyski światła przed oczami. Po ataku pacjent czuje się zdezorientowany i chwilowo traci pamięć. Atak TIA jest bardzo podobny do udaru. Główna różnica polega na tym, że TIA nie towarzyszy martwica kory mózgowej. Wszystkie objawy znikają całkowicie w ciągu 24 godzin.
  • Mały skok. Podobny do TIA, ale objawy neurologiczne trwają od 2 do 21 dni. Po niewielkim udarze, podobnie jak w TIA, nie ma organicznego uszkodzenia kory mózgowej.

Diagnostyka miażdżycy tętnic mózgowych

Niemożliwe jest zdiagnozowanie miażdżycy tętnic mózgowych na podstawie samych dolegliwości. Ankieta obejmuje badania obowiązkowe i dodatkowe.

  • Biochemia krwi: cholesterol całkowity, LDL, HDL, trójglicerydy;
  • Ogólna analiza krwi;
  • Stężenie cukru we krwi;
  • Koagulogram;
  • Współczynnik aterogenny;
  • EKG;
  • USG Doppler tętnic zewnątrzczaszkowych.
  • Biochemia krwi: transaminazy wątrobowe (ALT, AST), kreatynina, CPK;
  • Koagulogram dla D-dimeru;
  • Test immunoenzymatyczny (ELISA): oznaczanie czynnika przeciwjądrowego;
  • Frakcje białkowe;
  • Białko C-reaktywne;
  • Skanowanie dwustronne naczyń głowy i szyi;
  • Mapowanie Color Doppler (opcja ultradźwiękowa);
  • Echokardiografia;
  • MRI, CT ze wzmocnieniem kontrastowym;
  • POKLEPAĆ;
  • Angiografia TK tętnic ramienno-głowowych;
  • Badanie dna oka w celu wykrycia zmian w naczyniach siatkówki.

Kompleks niezbędnych badań jest dostępny w szpitalu Jusupow.

Przypadki, w których wymagane są konsultacje wąskich specjalistów:

  • Podejrzenie ostrego zespołu wieńcowego - kardiolog.
  • Zmiany zwężające naczynia szyi - angiochirurg.
  • Choroba tętnic wewnątrzczaszkowych - neurochirurg.
  • Problemy z krzepnięciem krwi - hematolog.
  • Wysoki poziom cukru we krwi - endokrynolog.
  • Ciężkie zaburzenia psychiczne - psychiatra.

Leczenie miażdżycy tętnic mózgowych

Leczenie choroby zależy od wielu czynników: stadium procesu, parametrów laboratoryjnych, współistniejących patologii.

Stosowane są następujące metody:

  • Przyjmowanie leków;
  • Terapia dietetyczna;
  • Operacja;
  • Korekta stylu życia (o tym - w dziale profilaktyka).

Terapia lekowa

Celem leczenia jest usunięcie zaburzeń równowagi lipidowej i zapobieganie tworzeniu się blaszki miażdżycowej..

  • Leki obniżające poziom lipidów. Dosłowne tłumaczenie z łaciny - leki obniżające poziom lipidów we krwi.
    • Statyny. Najskuteczniejsi przedstawiciele tej grupy. Zmniejsza stężenie wszystkich rodzajów lipidów we krwi.
    • Fibraty. Niższy poziom trójglicerydów lepszy niż statyny, ale mniej skuteczny przeciwko LDL.
    • Kwas nikotynowy. Zmniejsza również stężenie lipidów, ale mniej skutecznie niż statyny i fibraty.
    • Środki wiążące kwasy żółciowe. Zmniejsza wchłanianie cholesterolu z przewodu pokarmowego.
  • Leki przeciwpłytkowe. Leki z tej grupy zmniejszają agregację płytek krwi na ścianach naczyń krwionośnych. Są w stanie usunąć istniejące skrzepy krwi z powierzchni naczynia.
  • Hipotensyjne. Przepisywany na wysokie ciśnienie krwi.
  • Leki przeciwcukrzycowe. Pokazywany pacjentom z cukrzycą.

W żadnym wypadku nie należy samodzielnie rozpoczynać przyjmowania leków. Wszystko powinno być według indywidualnie dobranego schematu. Statyny są niekompatybilne z niektórymi lekami, a przyjmowane z fibratami i kwasem nikotynowym są obarczone rabdomiolizą - zniszczeniem mięśni szkieletowych.

Dieta na miażdżycę naczyń mózgu

W przypadku miażdżycy, tabela nr 10C jest przepisywana według Pevznera. Podstawowe zasady:

  • Zmniejszenie zawartości kalorii;
  • Zmniejszenie spożycia tłuszczów, łatwo przyswajalnych węglowodanów;
  • Gotowanie żywności przez gotowanie lub gotowanie na parze;
  • Unikanie soli podczas gotowania;
  • Posiłki ułamkowe 5 razy dziennie.

Istnieją dwie opcje diety: dla pacjentów z prawidłową wagą iz nadwagą.

1 opcja. Pacjenci z prawidłową masą ciała.

  • Białka - 90-100 g
  • Tłuszcz - 80 g
  • Węglowodany - 350 g, w tym do 50 g cukru
  • Zawartość kalorii - 2300-2500 kcal dziennie.

2. opcja. Pacjenci otyli.

  • Białka - 80-90 g
  • Tłuszcz - 70 g
  • Węglowodany - 250-300 g, z wyłączeniem cukru
  • Zawartość kalorii - 1800-2100 kcal dziennie.

Normy kalorii są warunkowe. Możliwe są dostosowania w zależności od płci, wieku i aktywności fizycznej.

Niektóre z kwalifikujących się produktów:

  • Z mąki: chleb żytni, chleb z otrębów pszennych, ziarno.
  • Ze zbóż: płatki owsiane, żyto, gryka, proso w postaci zbóż. Limitowany - ryż, kasza manna.
  • Mięso: kurczak, indyk, gotowany królik, chuda wołowina.
  • Z ryb: chude ryby, gotowane i pieczone.
  • Z nabiału: kefir, jogurt, mleko i twarożek z niską zawartością tłuszczu, roślinne analogi mleka.
  • Z jajek: omlet na parze.
  • Z warzyw: marchew, kapusta, cukinia, ogórki.
  • Z owoców i jagód: dowolne, z wyjątkiem mocno słodkich.
  • Z napojów: zielona herbata, cykoria, chleb świętojański, napoje roślinne „mleczne”.

Brak jakiegokolwiek produktu na liście nie oznacza, że ​​nie należy go spożywać.

  • Tłuste mięso i ryby;
  • Smażone jedzenie;
  • Pikle i potrawy solone w zasadzie;
  • Wędzony;
  • Gorące zioła i przyprawy;
  • Winogrona;
  • Mocna kawa;
  • Czekolady, słodycze i inne słodkie produkty;
  • Słodkie wypieki;
  • Miód, melasa, konfitury i dżemy;
  • Rzodkiewka, rzodkiewka, szpinak;
  • Soki cukrowe.

Jedna z opcji menu:

  • Pierwsze śniadanie: płatki owsiane w wodzie, twarożek niskotłuszczowy, herbata.
  • Drugie śniadanie: banan lub jabłko.
  • Obiad: zupa z chudej kapusty z kawałkiem chleba żytniego, kotlet z indyka gotowany na parze.
  • Popołudniowa przekąska: szklanka kefiru.
  • Kolacja: filet z kurczaka, duszony kalafior z zielonym groszkiem, surówka ze świeżych warzyw.

Specjaliści szpitala w Jusupowie przygotowują indywidualne menu dla każdego pacjenta, biorąc pod uwagę preferencje smakowe. Podczas pobytu w szpitalu pacjenci otrzymują posiłki przygotowywane przez profesjonalnych szefów kuchni z doświadczeniem w prywatnych szpitalach w Europie.

Interwencja chirurgiczna

Operacja nie jest konieczna dla wszystkich pacjentów z miażdżycą. Wskazania:

  • Przełożony przejściowy atak niedokrwienny w ciągu ostatnich 6 miesięcy;
  • Przełożony udar niedokrwienny w ciągu ostatnich 6 miesięcy;
  • Zwężenie tętnicy szyjnej wewnętrznej.

Endarterektomia szyjna

Interwencja chirurgiczna o wysokiej skuteczności. Jego istotą jest usunięcie wewnętrznej warstwy naczynia z blaszką miażdżycową. Celem jest poprawa krążenia krwi i zapobieganie udarowi.

Przed operacją należy koniecznie sprawdzić reakcję pacjenta na ustanie przepływu krwi przez tętnicę szyjną wewnętrzną.

Operacja wykonywana jest w znieczuleniu miejscowym lub ogólnym. Wybór środka przeciwbólowego zależy od stanu pacjenta.

Istnieją dwie opcje operacji: klasyczna i ewersyjna, z tętnicą skierowaną na zewnątrz. Dla pacjenta nie ma zasadniczej różnicy. Chirurdzy wybierają taką lub inną taktykę już podczas operacji.

Główne etapy klasycznej endarterektomii:

  • Nacięcie skóry wykonuje się od ucha i wyrostka sutkowatego do połowy szyi;
  • Tłuszcz podskórny, mięsień podskórny, powięź rozcina się warstwami;
  • Przydziel, krzyżuj i podwiąż wewnętrzną żyłę szyjną;
  • Przydziel wspólną tętnicę szyjną;
  • Uciskaj tętnice szyjne wspólne, wewnętrzne i zewnętrzne;
  • Przecina się tętnicę szyjną wewnętrzną;
  • Tablica z wewnętrzną i środkową ścianą jest oddzielona;
  • Kontroluj przyczepność wewnętrznych warstw naczynia do nienaruszonych obszarów;
  • Zamknij nacięcie tętnicy;
  • Usuń zaciski z naczyń;
  • Szwy na mięśnie i skórę.

Mikroanastomoza naczyń zewnątrzczaszkowych (EICMA)

Wskazanie - całkowite zablokowanie tętnicy szyjnej wewnętrznej.

Istota operacji - pomiędzy tętnicą wewnątrzczaszkową a tętnicą szyjną zewnętrzną powstaje komunikat.

W rezultacie krew omija blokadę tętnicy szyjnej wewnętrznej..

Stentowanie tętnicy szyjnej

Wskazanie - pacjentka obarczona jest dużym ryzykiem powikłań po endarterektomii.

Istota operacji - w tętnicy instalowany jest stent, który rozszerza jej światło.

Operacja jest mało inwazyjna i nie wymaga znieczulenia. Tętnicę udową nakłuwa się, wprowadza do niej cewnik ze stentem, który dociera do tętnicy szyjnej wewnętrznej i „otwiera się” jak parasolka. Światło tętnicy rozszerza się, a dopływ krwi do mózgu ulega normalizacji.

Prognoza i konsekwencje

Rokowanie dla pacjentów z miażdżycą mózgu jest niejednoznaczne. Następujące czynniki odgrywają rolę:

  • Wiek;
  • Stadium choroby;
  • Terminowość rozpoczęcia leczenia;
  • Eliminacja czynników ryzyka, przestrzeganie zaleceń;
  • Choroby towarzyszące.

Jeśli pacjent na czas skonsultuje się z lekarzem i natychmiast rozpocznie leczenie, ma szansę zapanować nad chorobą. Jednocześnie jakość życia nie ulegnie pogorszeniu..

Jednak bez leczenia i zaniedbania zaleceń następują komplikacje.

Udar niedokrwienny. Blaszki miażdżycowe predysponują do powstawania zakrzepów. Skrzeplina zatyka światło, krew nie płynie, część kory mózgowej obumiera.

Taki udar rozwija się stopniowo, często po przebytych już przejściowych atakach niedokrwiennych. Często występuje podczas snu. Pacjent budzi się z bólem głowy, osłabieniem, drętwieniem kończyn. Jego mowa jest upośledzona. Pojawiają się dalsze objawy neurologiczne.

  • naruszenie wrażliwości po jednej stronie twarzy;
  • paraliż połowy twarzy;
  • problemy ze wzrokiem: pacjenci widzą „muchy” przed oczami, błyski światła, podwójne widzenie przedmiotów;
  • chwiejny chód;
  • ogólne osłabienie, drętwienie kończyn.

W przypadku takich objawów należy natychmiast skonsultować się z lekarzem. Przeprowadzi diagnostykę różnicową. Udar niedokrwienny jest podobny do krwotoku mózgowego. Błąd w diagnozie będzie kosztował pacjenta życie.

Natychmiast zostanie przepisane leczenie w celu zminimalizowania obszaru martwicy kory mózgowej. Aby określić dotknięty obszar, wykonuje się MRI, CT z kontrastem.

Pacjenci po udarze potrzebują wyzdrowienia i powrotu do normalnego życia. Szpital Jusupow posiada klinikę rehabilitacyjną wyposażoną w wysokiej jakości sprzęt, w której pacjenci po udarze otrzymują niezbędną pomoc. Metody rehabilitacji:

  • Kinezyterapia;
  • Masoterapia;
  • Metoda biofeedbacku;
  • Elektromiostymulacja.

Demencja naczyniowa. W wyniku miażdżycy naczynia mózgowe ulegają zwężeniu. Wpływa mniej krwi. Z powodu braku dopływu krwi do mózgu jego funkcje są upośledzone. Pierwsze oznaki demencji naczyniowej: osłabienie pamięci, dezorientacja, zmniejszenie koncentracji. Pacjent nie pamięta ostatnich wydarzeń, myli nazwiska. Jednak zdaje sobie sprawę, że stał się zapominalski..

Na tym etapie ważne jest jak najszybsze rozpoczęcie leczenia, ponieważ objawy nadal się nasilają, a zmiany w sferze psychicznej staną się nieodwracalne..

Stwardnienie naczyniowo-mózgowe

Wraz z wiekiem człowiek doświadcza nieodwracalnych zaburzeń w funkcjonowaniu narządów i układów. Po rozpoczęciu pięćdziesięcioletniego kamienia milowego często obserwuje się stwardnienie naczyń mózgowych. Chociaż objawy choroby nie są rzadkie u młodych ludzi w wieku 20–25 lat. Najczęściej na tę dolegliwość podatni są przedstawiciele silniejszej płci..

Główną przyczyną takich niepowodzeń jest tworzenie się blaszek cholesterolu na wewnętrznej ścianie naczyń krwionośnych. Mechanizm działania patologii polega na tym, że złogi te nie pozwalają układowi naczyniowemu na transport tlenu i innych użytecznych substancji do komórek mózgowych w niezbędnej dla nich objętości..

Powody

Stwardnienie naczyń mózgowych z jego charakterystycznymi objawami może być wywołane przez choroby, które spowodowały gromadzenie się takich złogów we krwi. Prowokatorami negatywnych procesów są:

  • dziedziczność;
  • naruszenia ciśnienia krwi;
  • zaburzenia w układzie hormonalnym (tarczyca, trzustka);
  • otyłość;
  • złe nawyki (palenie i alkohol);
  • nadużywanie produktów zwierzęcych;
  • hipodynamia;
  • choroby serca;
  • dysfunkcja układu hemostatycznego powodująca zwiększoną krzepliwość krwi;
  • uszkodzenie organizmu przez wirusy;
  • patologie zakaźne, które powodują osłabienie ścian naczyń krwionośnych;
  • reakcja zapalna z przedłużającą się gorączką.

Klasyfikacja

W zależności od przyczyny źródłowej i stopnia uszkodzenia klasyfikuje się 2 formy stwardnienia naczyniowego:

  • progresywny;
  • mózgowy.

Aby skutecznie wyeliminować stwardnienie naczyń mózgowych, należy jak najwcześniej rozpocząć odpowiednie leczenie. Patologia może mieć 3 stopnie uszkodzenia:

  • Inicjał;
  • średni;
  • ciężki.

etap początkowy

  • hałas w uszach;
  • ciągły letarg;
  • zmęczenie;
  • lekkie zawroty głowy;
  • senność;
  • zaniki pamięci;
  • wysoka pobudliwość;
  • drobne bóle głowy.

Najczęściej w początkowej fazie zmian u 90% pacjentów występują bóle głowy o różnym nasileniu (ucisk, pęknięcie, pulsacja). Taki dyskomfort niepokoi osobę o każdej porze dnia i często przeszkadza w normalnym śnie. Wraz ze wzrostem wysiłku psychicznego i fizycznego objawy te nasilają się.

Etap drugi

Jeśli proces nie zostanie zatrzymany, patologia nabiera poważniejszej kliniki. Z powodu problemu cierpi intelekt, który wyraża się w słabej pamięci, niezdolności do koncentracji. W tej fazie pacjent zaczyna zapominać nawet o podstawowych umiejętnościach zawodowych. Do tych manifestacji dodaje się:

  • brak koordynacji;
  • utrata mowy o różnym nasileniu;
  • drażliwość.

Aby zapobiec takiemu efektowi, ważne jest, aby w odpowiednim czasie zauważyć wszelkie odchylenia w stanie naturalnym i pilnie pozbyć się choroby..

Trzeci

To najtrudniejszy stopień uszkodzenia naczyń. Pacjent otrzymuje częściową i całkowitą niezdolność, niepełnosprawność. Wynika to z faktu, że pacjenci:

  • nie pamiętam dużo;
  • nie mogą sobie służyć;
  • niezdolny do czytania, mówienia.

Niebezpieczeństwo rozwoju patologii

Mózgowe i postępujące stwardnienie naczyniowe, jeśli nie jest leczone, jest niebezpieczne dla życia ludzkiego. Ten stan jest obarczony upośledzonym dopływem krwi, co prowadzi do niedotlenienia, wywołując niedokrwienie komórek tkankowych. Często pacjenci cierpią na udary. Mają następujące zmiany:

  • wpływa na centralny układ nerwowy;
  • wizja spada;
  • reakcja na światło i dźwięk jest przytłumiona;
  • słuch się pogarsza;
  • pojawia się drżenie kończyn;
  • symetria twarzy jest zerwana.

Aby nie pogorszyć stanu, ważne są środki zapobiegawcze i szybki dostęp do wykwalifikowanego specjalisty, który wie, jak pozbyć się początku stwardnienia rozsianego.

Diagnostyka

Przed wyborem strategii leczenia lekarz przepisuje badanie. W tym celu stosuje się następujące metody:

  • USG naczyniowe. Procedura identyfikuje problemy z ukrwieniem szyi i głowy. Dzięki temu zdarzeniu określa się stan pacjenta.
  • Dodatkowo stosowane jest badanie dupleksowe, które ma 2 tryby. Jest dwuwymiarowy, którego zadaniem jest badanie wszystkich naczyń zbliżających się do głowy, a także przezczaszkowych, co pozwala na badanie naczyń wewnątrz czaszki.
  • Angiografia naczyniowa to manipulacja polegająca na wprowadzeniu środka kontrastowego do naczyń, co pojawia się na obrazach. W zależności od szybkości napełniania tym płynem specjalista wyciąga wniosek o stanie układu naczyniowego głowy.
  • Angiografia rezonansu magnetycznego jest najdokładniejszą metodą diagnostyki naczyń włosowatych. Zabieg przeprowadza się poprzez wprowadzenie substancji kontrastowej i bez niej.

Pacjentowi zostaje również przydzielona diagnostyka laboratoryjna, która obejmuje:

  • ogólna i biochemiczna analiza płynu krwi;
  • oznaczanie stężenia cukru we krwi;
  • analiza lipidów.

Na podstawie pomiarów diagnostycznych lekarz określa, jak leczyć stwardnienie naczyń mózgowych.

Terapia

Kompleksowe rozwiązanie problemu pozwala szybko zlikwidować nieprzyjemne objawy choroby, a także całkowicie wyleczyć. Terapia stwardnienia rozsianego obejmuje następujące czynności:

  • dieta;
  • przyjmowanie leków;
  • fizjoterapia;
  • aktywność fizyczna;
  • operacja.

Jako dodatkowe narzędzie wpływu, a także w celu zapobiegania, można zastosować tradycyjną medycynę.

Dieta

W leczeniu wielu chorób wymagana jest specjalna dieta. Stwardnienie rozsiane nie jest wyjątkiem, w którym zalecana jest dieta wykluczająca gromadzenie się cholesterolu. Istotą tego stołu dietetycznego jest zbilansowane spożycie tłuszczów roślinnych i zwierzęcych oraz żywności wzbogaconej witaminami. Dieta pacjenta powinna składać się z owoców morza, ryb, składników roślinnych.

Warto ograniczyć użycie:

  • produkty mączne;
  • jajka;
  • tłuste mięso;
  • ogórki konserwowe;
  • wędliny.

Menu osób otyłych powinno być mniej kaloryczne. Dla osób z podobną diagnozą zaleca się tabelę dietetyczną nr 10 według Pevznera. Lista zdrowych potraw:

  • pierwsze dania z chudego mięsa i warzyw;
  • owsianka z płatków owsianych, kaszy manny, kaszy pszennej, gryki;
  • gruby chleb (szary i czarny);
  • orzechy;
  • świeże owoce i warzywa;
  • produkty z chudego mleka fermentowanego;
  • napoje owocowe, soki i kompoty;
  • ziołowe herbaty.

Farmakoterapia

Rewitalizacja naczyń krwionośnych jest niemożliwa bez użycia leków. Podczas terapii pacjentowi przypisuje się:

  • leki poprawiające ukrwienie (zapewniające efekt rozszerzający, zmniejszające lepkość substancji krwi);
  • środki normalizujące metabolizm lipidów, blokujące tworzenie się blaszek cholesterolu, poprawiające elastyczność ścian naczyń;
  • leki aktywujące aktywność mózgu, a także zwiększające przeżycie komórek w przypadku niedoboru tlenu;
  • leki, które leczą współistniejące patologie (nadciśnienie, choroby wątroby, cukrzyca);
  • kompleksy witaminowe;
  • preparaty immunomodulujące.

Często stosuje się następujące leki:

  1. Leki obniżające stężenie lipidów: atorwastatyna, lowastatyna, rozuwastatyna, fluwastatyna i atorwastatyna.
  2. Nootropy: Cortexin, Actovegin, Wyciąg z żeń-szenia, Piracetam, Glicyna lub Phenibut. Takie leki przywracają procesy metaboliczne w mózgu..
  3. Leki wazoaktywne: Vinpocetine, Cinnarizine lub Cavinton. Regulują dostarczanie tlenu wraz z glukozą do komórek nerwowych.
  4. Leki przeciwpłytkowe (Vesel, kwas acetylosalicylowy i jego pochodne). Poprawiają reologię krwi

Fizjoterapia

Oprócz przyjmowania tabletek lekarz może przepisać zabiegi fizjoterapeutyczne. Do leczenia przydatne są balneoterapia, masaże. Zadaniem wszystkich tych środków jest zablokowanie zespołu bólowego, poprawa ukrwienia komórek mózgowych. Ponadto takie procedury aktywują reakcje metaboliczne i normalizują ciśnienie krwi..

Pacjenci ze stwardnieniem rozsianym mogą wykonywać różne zabiegi fizjoterapeutyczne bez obaw związanych z innymi chorobami. Dostępne dla nich:

  • kąpiele inhalacyjne i tlenowe;
  • wprowadzenie przez wstrzyknięcie tlenu;
  • kąpiele węglanowe;
  • wszelkie procedury wodne;
  • kąpiele solankowe, które pomagają tonizować i przywracać siłę;
  • uzdatnianie za pomocą wód mineralnych.

Gimnastyka specjalna dla naczyń mózgowych

Dodatkowo w trakcie rekonwalescencji pacjentowi przepisuje się terapię ruchową. Ćwiczenia pomagają obniżyć poziom lipidów aterogennych, do których należą:

  • cholesterol jest głównym substratem do tworzenia formacji;
  • lipoproteina o niskiej gęstości, ponieważ jej zwiększone stężenie przyczynia się do odkładania się blaszek na ścianach naczyń krwionośnych;
  • lipoproteina (niska gęstość), która zatrzymuje te złogi na śródbłonku.

Zwróć uwagę na światowe zalecenia dotyczące terapii ruchowej dla pacjentów z podobną diagnozą. Ćwiczenia powinny być dozowane i adekwatne, dlatego dobierane są ściśle indywidualnie.

Głównym zadaniem aktywności fizycznej jest poprawa stanu pacjenta, co nie powoduje zaostrzenia problemu. Specjalne ćwiczenie pomoże oczyścić naczynia z blaszek stwardniałych. Terapia ruchowa obejmuje następujące ćwiczenia:

  • zakręty;
  • stoki;
  • obrót;
  • podnoszenie kończyn;
  • salto.

Proste ćwiczenie pomoże poprawić aktywność naczyń krwionośnych - naprzemiennie stać przez chwilę na jednej z nóg. Zwykłe spacery na świeżym powietrzu również doskonale poprawiają pracę naczyń krwionośnych. Musisz wybrać ćwiczenia z kardiologiem, aby nie zaszkodzić ciału. Wiosłowanie lub bieganie jest wysoce niepożądane.

Przepisy ludowe

Dodatkowym środkiem terapeutycznym dla choroby mogą być przepisy ludowe. Poniższe zalecenia są skuteczne i dostępne w leczeniu stwardnienia naczyń mózgowych:

  • Połącz szklankę soku z cebuli z taką samą ilością płynnego miodu. Spożywać trzy razy dziennie przed posiłkami. Jednorazowa dawka wynosi 20 ml.
  • Połącz sok z mniszka lekarskiego z płynem pozostałym po ugotowaniu ryżu. Produkt należy pić 4 razy dziennie w ilości 50 ml 30 minut przed posiłkiem..
  • Herbata z tymianku i mięty pomaga normalizować krążenie krwi. Aby go przygotować, musisz wziąć 1 łyżkę. l. oba składniki i 0,5 litra wrzącej wody. Wlew należy przechowywać przez 40 minut. Weź 2 łyżki. l. Zabieg przeprowadzaj kilka dni w tygodniu.
  • 300 g kory jarzębiny zalać litrem wrzącej wody. Kontynuuj gotowanie mieszaniny przez 1,5 godziny na małym ogniu. Wypij 1 łyżeczkę. powstały bulion przed każdym posiłkiem.

Tradycyjni uzdrowiciele są przekonani, że stosowanie takich improwizowanych receptur pomoże skutecznie wyeliminować chorobę bez stosowania innych, alternatywnych metod. Należy jednak pamiętać, że proponowane napary ziołowe mają pewne wady:

  • Istnieją przeciwwskazania do ich stosowania. Oczyszczania naczyń krwionośnych takimi środkami ludowymi nie można wykonać u pacjentów z patologiami wątroby.
  • Skuteczność terapii jest zauważalna dopiero po bardzo długim czasie. Zwykle stan pacjenta może się poprawić dopiero po kilku miesiącach..
  • Pacjenci często potrzebują dodatkowych leków, aby przywrócić im dobre samopoczucie, zatrzymać kliniczne objawy tej choroby.
  • Istnieje duże prawdopodobieństwo wystąpienia reakcji alergicznej na niektóre składniki receptury.

Interwencja operacyjna

Jeśli pacjent ma blokadę przekraczającą 70% światła, zaleca się operację. Niemal zawsze interwencja chirurgiczna jest wymagana, gdy istnieje zagrożenie życia ludzkiego..

Z reguły specjaliści próbują wyciąć zarośnięte blaszki lub część dotkniętego naczynia. W ostatnich latach coraz częściej stosuje się metodę stentowania. Do naczynia wprowadza się sondę w celu rozszerzenia światła. Chociaż takie zdarzenie nie jest w stanie w 100% wyleczyć stwardnienia, może poprawić ukrwienie tkanek mózgu..

Działania zapobiegawcze

Aby zapobiec wystąpieniu poważnego problemu naczyniowego, ważna jest profilaktyka. Takie działania nie wymagają wykonania określonych czynności. Trudność polega tylko na tym, że muszą stać się obowiązkowym nawykiem. Podstawowe zasady to:

  • być aktywnym fizycznie;
  • wyjść na zewnątrz;
  • naprzemienny stres fizyczny i psychiczny;
  • monitorować ciśnienie krwi i poziom glukozy;
  • Jeść prawidłowo;
  • porzucić nałogi;
  • zapewnij sobie dobry wypoczynek i sen;
  • pamięć pociągu.

Wniosek

Zintegrowane podejście do rozwiązania problemu z naczyniami krwionośnymi może zapewnić trwały efekt. Pacjent musi łączyć farmakoterapię z aktywnością fizyczną, fizjoterapią i odpowiednim odżywianiem. Tylko taki wpływ na patologię pozwoli osiągnąć poprawę stanu i stabilną remisję..

Teleangiektazje (pajączki) - dlaczego występują?

Niedokrwienie serca