Analiza czasu protrombinowego

Liczba płytek krwi.

1) PŁYTA:

Liczbę płytek krwi mierzy się w tysiącach na mikrolitr krwi. Dla mężczyzn za normę uważa się 200-400 tysięcy U / μl, a dla kobiet - 180-320 tysięcy U / μl. Podczas menstruacji poziom może spaść do 75-220 tysięcy U / μl - to normalne. Wskaźnik spada również w czasie ciąży - do około 100-310 tys.U / μl.

2) APTT:

Po co określać APTT?

⦁diagnostyka przyczyn krwawień i skłonności do tworzenia się skrzepów krwi

Ocena prawidłowości leczenia przeciwzakrzepowego

Przyczyny wzrostu APTT:

Podwyższone wyniki APTT wskazują na zwiększone ryzyko krwawienia z powodu wrodzonych lub nabytych niedoborów jednego lub więcej czynników krzepnięcia.

Testy do monitorowania leczenia przeciwzakrzepowego:

Laboratoryjne monitorowanie stosowania heparyny prowadzi się za pomocą kontroli APTT (czas częściowej tromboplastyny ​​po aktywacji). Ten test jest jednym z głównych testów do monitorowania leczenia heparyną. U pacjentów leczonych heparyną APTT wydłuża się 1,5-2,5 razy, co świadczy o skuteczności leczenia.

Określenie APTT pozwala ostatecznie rozstrzygnąć kwestię tolerancji na heparynę: w tym celu aPTT określa się na 1 godzinę przed kolejnym podaniem heparyny. Jeśli APTT okaże się ponad 2,5 razy dłuższy niż normalnie, obserwuje się zwiększoną wrażliwość na heparynę, zmniejsza się jej dawkę lub wydłuża się odstęp między wstrzyknięciami.

Norma APTT dla dorosłych 28-40 sekund.

Zwykle 0,8-1,2, z leczeniem heparyną - 2-4.

Pamiętajmy, że każde laboratorium, a właściwie sprzęt laboratoryjny i odczynniki, ma swoje „własne” standardy. W formularzu testu laboratoryjnego wpisują się w kolumnie - wartości referencyjne lub norma.

Wynik APTT w normalnym zakresie wskazuje na prawidłową funkcję krzepnięcia krwi na drogach wewnętrznych i ogólnych, ale nie wyklucza umiarkowanego niedoboru jednego z czynników krzepnięcia i obecności antykoagulantu toczniowego. APTT zmieni się tylko przy 30-40% braku jednego z czynników krzepnięcia krwi.

3) CZAS PROTROMBINY I JEGO WSKAŹNIKI:

Czas protrombinowy jest specjalnym wskaźnikiem laboratoryjnym, który odzwierciedla zewnętrzną ścieżkę aktywacji układu krzepnięcia krwi.
Często czas protrombinowy mierzy się za pomocą czasu częściowej tromboplastyny ​​po aktywacji (APTT), który mierzy wewnętrzną ścieżkę aktywacji. Łącznie te dwa wskaźniki odzwierciedlają układ krzepnięcia i przeciwzakrzepowy jako całość oraz jego zmiany w patologii narządów wewnętrznych Norma czasu protrombinowego wynosi 11-16 sekund..

Ponadto, aby określić funkcje układu krzepnięcia, określa się więcej wskaźników - wskaźnik protrombiny i międzynarodowy współczynnik znormalizowany (INR).

Wskaźnik protrombiny (PTI) jest wskaźnikiem procentowym określanym jako stosunek czasu protrombinowego osocza kontrolnego do PTV badanego osocza ludzkiego. Zwykle powinno wynosić 95-105%.

Międzynarodowy współczynnik znormalizowany (INR) - to badanie porównuje krew pobraną od pacjenta z osoczem znormalizowanym na poziomie międzynarodowym; normalna wartość może wynosić od 0,85 do 1,25.

Skrócenie czasu protrombinowego jest rzadkie. Nie ma wartości diagnostycznej, ale sygnalizuje zwiększoną skłonność do tworzenia się skrzepów krwi..

Czas protrombinowy podczas ciąży:
Analiza zmiany czasu protrombinowego w czasie ciąży jest jedną z ważnych metod diagnostycznych stosowanych w biochemicznych badaniach przesiewowych. Szczególną uwagę należy zwrócić na tę grupę pacjentów. Wskazaniem do okresowego monitorowania czasu protrombinowego u kobiet w ciąży jest:

1. Historia poronień, poronień samoistnych, ciąż zamrożonych.

2. Hipertoniczność macicy i inne groźne stany.

3. Obecność objawów gestozy u kobiety ciężarnej we wszystkich fazach ciąży.

Normalny czas protrombinowy podczas ciąży wynosi 11-18 s. W przypadku podwyższenia PTT należy założyć, że możliwe krwawienie w okresie porodu i połogu. Jeśli czas protrombinowy jest obniżony, należy uważać na rozwój zespołu DIC.


4) CZAS PRZEKROCZENIA:

Czas trombinowy zależy od poziomu fibrynogenu we krwi: obniżenie poziomu fibrynogenu zwiększa czas trombiny iz tego powodu analizę czasu trombinowego zwykle łączy się z analizą fibrynogenu, a także innymi wskaźnikami koagulogramu.

Czas trombiny - norma to 15-18 sekund. Jednak w różnych chorobach czas trombiny wykracza poza normalny zakres - wydłuża się lub zmniejsza czas trombiny.

Wydłużenie czasu trombiny - wskazuje na tendencję do hipokoagulacji.

Czas trombiny wydłuża się wraz z:

-leczenie fibrynolitami, heparyną;

-znaczny spadek wskaźnika fibrynogenu w osoczu krwi (z zaburzeniami czynności wątroby);

-nadmiar fizjologicznych antykoagulantów;

-niektóre choroby krwi;

-drugi etap zespołu DIC (naruszenie procesów krzepnięcia krwi w stanach krytycznych: ciężkie urazy, wstrząs, oparzenia, masywna zakrzepica.

Skrócenie czasu trombinowego wskazuje na ryzyko powstania skrzepliny, a także występuje w stanach, którym towarzyszy wzrost zawartości fibrynogenu we krwi oraz w pierwszym stadium zespołu DIC.

Zmiana czasu trombinowego podczas analizy wskazuje na patologie nie tylko w układzie krążenia, ale także w innych narządach. Zwiększenie czasu trombiny w koagulogramie oznacza uszkodzenie układu krwiotwórczego, co może prowadzić do zakrzepicy. Ta choroba nazywa się hiperfibrynogenemią. Jeśli badanie ujawni czas poniżej normy (hipofbrinogenemia), to w przypadku urazów naczyń krwionośnych lub narządów może to prowadzić do przedłużonego krwawienia. Choroby mogą być zarówno nabyte, jak i dziedziczne.

5) FIBRYNOGEN:

Jedną z ważnych cech krwi jest badanie jej zdolności do krzepnięcia. Wśród głównych wskaźników koagulogramu bardzo istotna jest szybkość fibrynogenu we krwi. Opis tej substancji, jej rola w organizmie, a także główne procesy patologiczne, w których może uczestniczyć.

Normy:

-Dorośli 2-4 g / l;

-Kobiety w ciąży nie więcej niż 6g / l;

Przyczyny i niebezpieczeństwa wzrostu wskaźnika:

Kobiety w ciąży mają wyższą zawartość fibrynogenu niż inne kategorie dorosłych. To jedyny stan fizjologiczny, który nie wymaga korekty. Ale dla niego została ustalona norma, której nadmiar należy uznać za patologię. Niebezpieczeństwo stanów, w których odnotowuje się zwiększony fibrynogen, polega na tym, że istnieje wysokie ryzyko zwiększonego krzepnięcia krwi w naczyniach. Staje się to przyczyną powstawania skrzepów krwi i zakłócenia procesów mikrokrążenia. W rezultacie - uszkodzenie narządów wewnętrznych, serca i mózgu w postaci zawału serca, udaru lub zgorzeli.

Jak możesz pomóc:

Konieczność obniżenia poziomu fibrynogenu występuje głównie w sytuacjach trudnych. W większości przypadków badania osób z przewlekłą patologią naczyniową, stanowiących główną grupę ryzyka wzmożonego krzepnięcia krwi, wykazuje wartości fibrynogenu odpowiadające normom. O wszystkich działaniach terapeutycznych decyduje przyczyna wzrostu tego wskaźnika i realne zagrożenia tego stanu..

Zwykle używaj:
-Antykoagulanty. Może to być heparyna lub leki o niskiej masie cząsteczkowej (fraxiparyna, keksan);

-Fibrynolityki - streptokinaza, alteplaza, farmakinaza. Przed ich użyciem należy dokładnie zbadać pacjenta, ponieważ leki z tej serii powodują dużą liczbę powikłań. Dlatego są mianowani głównie w sytuacjach krytycznych i tylko w placówce medycznej;

-Leki przeciwpłytkowe. Preparaty kwasu acetylosalicylowego (aspiryna, kardiomagnyl, ascard, lospiryna) i klopidogrel. Pomagają nie tyle w redukcji fibrynogenu, co blokują początek wzmożonej koagulacji na tle jej wzrostu;

-Żywność uboga w tłuszcze zwierzęce i cholesterol;

-Przyjmowanie preparatów witaminowych i mikroelementów (witamina E, omega-3, witaminy A, C, kwas nikotynowy). Przy długotrwałym stosowaniu są w stanie skutecznie korygować indeks fibrynogenu;

-Rośliny lecznicze i zielona herbata;

-Dozowana aktywność fizyczna, z wyłączeniem hipodynamiki i przeciążenia mięśni.

Wzrost fibrynogenu towarzyszy oparzeniom, zabiegom chirurgicznym, stosowaniu estrogenów i doustnych środków antykoncepcyjnych.


Jeśli koagulogram krwi wykazuje znaczny spadek wskaźnika, może to być oznaką następujących patologii:

⦁ciężkie uszkodzenie wątroby;

⦁toksykoza w okresie rodzenia dziecka;

⦁ hipowitaminoza w grupie B i niedobór kwasu askorbinowego.

Poziom spada podczas terapii antykoagulantami i sterydami anabolicznymi, a także na tle spożywania oleju rybnego.

Wzrost zawartości fibrynogenu odnotowuje się przy niedoczynności tarczycy, znacznych oparzeniach, ostrych zaburzeniach krążenia (udary i zawały serca), ostrych infekcjach, po operacjach, na tle terapii hormonalnej, a u kobiet - w okresie rodzenia dziecka.

Fibrynogen B nie jest normalnie wykrywany.


6) RFMK:

Co oznacza skrót RFMK w hemostazogramie (koagulogramie)?

Wszystko jest bardzo proste: rozpuszczalne kompleksy fibryny i monomeru. Jednak wiele osób, które żyły swoim życiem, nigdy o nich nie wiedziało i nigdy nie słyszało. A wszystko dlatego, że określenie ilości rozpuszczalnych kompleksów fibryna-monomeryczne czyli RFMK, choć uważane jest za ważny test laboratoryjny charakteryzujący stan układu hemostazy, nie jest uwzględniane w analizach każdego dnia. Z reguły koagulogram jest ograniczony przez wskaźniki, takie jak fibrynogen, APTT, PTI, INR i inne, ale niektóre parametry, takie jak D-dimer, RFMK, antykoagulant toczniowy itp., Są przepisywane w razie potrzeby i są uważane za dodatkowe badania zdolności krzepnięcia krwi.
Test RFMK uznawany jest za ważny marker trombinemii - pojawienie się w łożysku naczyniowym znacznej liczby małych „skrzeplin”, co jest bardzo charakterystyczne dla rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego (DIC).

Szybkość rozpuszczalnych kompleksów fibryna-monomeryczne nie różni się znacznie i wynosi 3,38 + 0,02 mg / 100 ml, natomiast stężenie RFMK nie powinno przekraczać górnej granicy 4,0 mg / 100 ml (według niektórych źródeł).

RFMK ma ogromne znaczenie w okresie ciąży, gdzie badanie to jest wysoce pożądane dla każdej przyszłej matki, ponieważ zakrzepica i rozsiana wykrzepianie wewnątrznaczyniowe należą do grupy poważnych powikłań, które stanowią poważne zagrożenie dla życia kobiety i jej nienarodzonego dziecka..

Pojawienie się nowego kręgu krążenia, który zapewnia żywienie łożyska i rozwijającemu się płodowi, powoduje oczywiście reakcję układu hemokoagulacji, który teraz nie tylko musi pracować w nowych i ciągle zmieniających się warunkach rosnącej ciąży, ale także przygotować się do porodu bezpiecznie i „dać się w to”. zamówienie ”po nich. Krew zmienia swoje parametry (lepkość, liczba płytek krwi - płytki, poziom fibrynogenu itp.). Oczywiście wpływa to na takie parametry koagulogramu jak RFMK, D-dimer itp. Wskaźniki RFMK w czasie ciąży będą wyższe, ale jeszcze raz przypominam o wartościach referencyjnych laboratorium, które przeprowadziło badanie, z którym należy porównać wyniki własnej analizy. Powiedzmy, że wskaźnik przed zajściem w ciążę dla danego laboratorium określono na 5,0 mg / 100 ml.

W takim przypadku stawka za trymestry będzie wyglądać następująco:

-W pierwszym trymestrze układ hemostatyczny nie „zauważył” jeszcze żadnych szczególnych zmian, a mianowicie początku powstawania łożyska, dlatego zachowuje się spokojnie, czyli bez zmiany jego wskaźników - ilość RFMK w tym okresie zwykle nie przekracza 5,5 mg / 100 ml;

-W drugim trymestrze, gdy łożysko już się uformowało (do 16 tygodni) i aby normalnie funkcjonować, zaczęło wymagać pełnego ukrwienia, stężenie rozpuszczalnych kompleksów fibryna-monomeryczne wzrasta do 6,5 mg / 100 ml;

-W III trymestrze łożysko już się starzeje i przygotowuje do opuszczenia organizmu kobiety, system hemostazy „wyczuwa” zbliżającą się utratę krwi i uruchamia mechanizmy obronne z pełną siłą - ilościowa zawartość RFMK wzrasta do 7,5 mg / 100 ml, co jest uważane za normę na ten okres. - sprawa lekarza, jednak kobieta w ciąży nie powinna stać na uboczu i wiedzieć, co robić, gdy zwiększa się RFMK.


Co zagraża zwiększonemu poziomowi RFMK podczas ciąży?

Nie zamierzamy zastraszyć przyszłej mamy, ale przypominamy, że znacznie podwyższony wynik jest spowodowany dalece nieszkodliwymi przyczynami..

-Trombofilia, która z reguły jest dziedziczna i objawia się szczególnie agresywnie podczas ciąży. Ta patologia, stwarzając wysokie ryzyko tworzenia się skrzepów, zakłóca normalny przebieg procesu ciąży (poronienia). Zadaniem ginekologa w tym przypadku jest skrupulatne przemyślenie planu działań terapeutycznych, które stwarzają warunki do urodzenia płodu do 7 miesięcy (35 - 36 tygodni), kiedy dziecko, choć słabe, jest całkiem żywotne;

-Historia zakrzepicy podczas ciąży może się powtórzyć, więc stan ten określa się jako wskazania do częstszego badania rozpuszczalnych kompleksów fibryny i monomeru;

-Zespół rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego, który może powodować wiele różnych przyczyn (infekcje, stany wstrząsowe, urazy, choroby autoimmunologiczne, nowotwory, późna toksykoza, zapalenie ropne, sercowo-naczyniowe i inne przewlekłe patologie), podczas porodu może stać się niekontrolowanym procesem o bardzo smutnym zakończeniu.

Ryzyko rozwoju DIC powoduje konieczność bardzo częstej kontroli poziomu RFMK, co przyszła mama powinna rozumieć i ściśle przestrzegać zaleceń lekarza, aby ratować życie swoje i dziecka.

Uwaga: RFMK to marker, który pozwala na podjęcie w odpowiednim czasie działań, aby zapobiec rozwojowi DIC.

7) AKTYWNOŚĆ FIBRINOLITYCZNA:

Aktywność fibrynolityczna jest wskaźnikiem koagulogramu, który odzwierciedla zdolność krwi pacjenta do rozpuszczania utworzonych skrzepów krwi. Za tę funkcję odpowiada składnik układu antykoagulacyjnego organizmu - fibrynolizyna. Przy wysokim stężeniu szybkość rozpuszczania skrzepów krwi odpowiednio wzrasta, wzrasta krwawienie.

8) PTI:
PTI (indeks protrombiny) odzwierciedla stosunek normalnego czasu trwania krzepnięcia krwi do czasu krzepnięcia u pacjenta.

Wartości referencyjne (opcje standardowe) - od 97 do 100%.

U kobiet w ciąży wskaźnik wzrasta (do 150% i więcej), co nie jest patologią.

Numery PTI pozwalają zidentyfikować obecność lub brak patologii wątroby. Wskaźnik rośnie podczas przyjmowania hormonalnych środków antykoncepcyjnych. Wzrost wartości w stosunku do normy wskazuje na ryzyko zakrzepicy i zmniejszenie prawdopodobieństwa krwawienia.

9) THROMBOTEST pozwala na wizualne określenie ilości fibrynogenu w badanym materiale. Norma to trombotest stopień 4-5.

10) TOLERANCJA OSOCZA NA HEPARYNĘ jest cechą, która odzwierciedla czas powstania skrzepu fibryny po dodaniu heparyny do badanego materiału. Wartość odniesienia - od 7 do 15 minut.
Analiza ujawnia poziom trombiny we krwi. Spadek wskaźnika z dużym prawdopodobieństwem wskazuje na uszkodzenie wątroby. Jeśli przerwa jest krótsza niż 7 minut, można podejrzewać patologię sercowo-naczyniową lub obecność nowotworów złośliwych. Hiperkoagulacja jest typowa dla późnej ciąży (III trymestr) i stanów pooperacyjnych.

11) ŚCIEMNIACZ:

U zdrowej osoby poziom d-dimerów jest w przybliżeniu stały i nie przekracza 500 ng / ml we krwi. Jego definicja jest zwykle zawarta w analizie zwanej koagulogramem..

D-dimer zaczął być określany stosunkowo niedawno. Oznaczanie d-dimerów we krwi jest szeroko stosowane na oddziale ratunkowym. Gdy pacjent zostaje przyjęty w stanie ciężkim z podejrzeniem choroby zakrzepowo-zatorowej, analiza ta pomaga szybko ustalić, czy w organizmie występuje zakrzepica.

Często zalecana jest analiza składająca się z dwóch wskaźników: RFMK i d-dimeru. Jeśli zarówno wskaźnik RFMK, jak i D-dimer są podwyższone, uważa się, że istnieje duże prawdopodobieństwo powstania skrzepu krwi.
W czasie ciąży poziom d-dimeru może wzrosnąć kilkakrotnie, nie jest to uważane za patologię. W czasie ciąży zwiększa się aktywność układu krzepnięcia, o czym świadczy analiza. Jednak bardzo wysokie poziomy d-dimerów w ciąży wymagają większej uwagi i leczenia..

Zwykle wskazuje to na wystąpienie gestozy lub stanu przedrzucawkowego, powikłań ciąży. Podwyższone poziomy d-dimerów ponad 5-6 razy są również wykrywane u kobiet w ciąży z chorobami nerek lub cukrzycą.
Znaczny wzrost d-dimeru jest możliwy w przypadku ciężkiej patologii zwanej zespołem rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego, w którym we wszystkich naczyniach powstaje ogromna liczba mikroskopijnych skrzeplin, które zatykają wszystkie małe naczynia w organizmie. Choroba charakteryzuje się dużą śmiertelnością..

D-dimer u kobiet w ciąży:
Jak już wiesz, pod wpływem estrogenów układ hemostazy pozostaje w pogotowiu podczas ciąży. Znajduje to odzwierciedlenie w analizach: zwiększony fibrynogen, protrombina, antytrombina, d-dimer, RFMK. Skraca się czas krzepnięcia krwi (RSC), APTT, INR.

Można to po prostu wyjaśnić: ponieważ układ hemostazy jest aktywowany i chętny do walki, procesy fibrynolizy również ulegają wzmocnieniu. W czasie ciąży układ krzepnięcia, pomimo wskaźników, jest w stanie równowagi.
Kilka badań wykazało, że stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych powoduje znacznie większe ryzyko zakrzepicy niż ciąża fizjologiczna..

D-dimer w III trymestrze może być kilkakrotnie wyższy niż przed ciążą. I to jest norma. Nie musisz regularnie wykonywać badań na obecność D-dimerów w III trymestrze, jeśli nie masz chorób układu hemostazy - na przykład trombofilia lub żylaki kończyn dolnych, często powikłane zakrzepicą.
Jeśli jesteś zdrowy, test d-dimerów nie ma dla ciebie znaczenia. Co więcej, nie ma potrzeby zmniejszania jego skuteczności za pomocą antykoagulantów, a niektórzy lekarze bezzasadnie przepisują regularne testy na d-dimer; fraxiparin, clexane lub heparyna codziennie.

Ponadto taka terapia może zwiększać ryzyko przedwczesnego oderwania łożyska, krwawienia w okresie poporodowym. Niektóre badania w tej dziedzinie wskazują na wzrost parametrów d-dimerów przy przepisywaniu bezpośrednich leków przeciwzakrzepowych (heparyna, fraxiparyna, kleksan), ponieważ nasilają one procesy rozpadu fibryny.

Stawka D-dimeru podczas ciąży różni się znacznie w zależności od okresu:

-Pierwszy trymestr. Kwota wzrasta o półtora raza w porównaniu do ilości przed poczęciem (średnio nie powinna przekraczać 750 ng / ml);
-Drugi trymestr. Wskaźniki podwoiły się (nie przekraczają 1000 ng / ml);

-Trzeci trymestr. Kwota wzrasta trzykrotnie (nie więcej niż 1500 ng / ml).

P.S. Wartości referencyjne poszczególnych wskaźników koaulogramu krwi kobiet w ciąży:

Czas ⦁trombinowy - 11-18 sekund;

⦁ATCHTV - 17-20 sek.;

⦁ fibrynogen - 6 g / l;

⦁protrombina - 78-142%.

Ważne: odchylenie poziomu protrombiny od wartości prawidłowych może wskazywać na przerwanie łożyska!

W pierwszym trymestrze czas krzepnięcia z reguły znacznie się wydłuża, aw III trymestrze ulega znacznemu skróceniu, zapewniając w ten sposób kobiecie ochronę przed ewentualną utratą krwi podczas porodu..

Koagulogram krwi pozwala zidentyfikować zagrożenie spontaniczną aborcją lub przedwczesnym porodem z powodu tworzenia się skrzepów krwi. Zaburzenia z układu krzepnięcia kobiety ciężarnej wpływają negatywnie na ośrodkowy układ nerwowy nienarodzonego dziecka.

Ważne: dostępność danych dotyczących koagulogramu krwi i ich porównanie z normą umożliwia położnikom podjęcie odpowiednich działań, aby zapobiec poważnemu krwawieniu podczas porodu. Obowiązkowe badanie koagulogramu krwi jest konieczne, jeśli u kobiety zdiagnozowano choroby naczyniowe (w szczególności żylaki) lub niewydolność wątroby.

Badano również koagulogram krwi ze spadkiem odporności i ujemnym czynnikiem Rh.

Tabela norm koaulogramu podczas ciąży:

Czas protrombinowy jest prawidłowy podczas ciąży

Koagulogram (lub hemostazogram) to analiza niezbędna do oceny zdolności krwi do krzepnięcia. Potrafi wskazać skłonność kobiety ciężarnej do tworzenia się skrzepów krwi lub krwawienia, co pomaga zapobiegać rozwojowi patologii tworzenia się płodu, przederwania łożyska i powikłań podczas porodu.

  • Wskazania i przygotowanie do oddania krwi do koagulogramu
  • Dekodowanie wskaźników koagulogramu:
    • Protrombina + INR
    • APTT
    • Fibrynogen
    • Czas trombiny

iz rozszerzonym koagulogramem:

    • Antytrombina III
    • D-dimer
    • Antykoagulant tocznia

Wskazania i przygotowanie do oddania krwi do koagulogramu

W czasie ciąży wykonuje się trzy pobrane krwi w celu wykonania koagulogramu:

  1. Bezpośrednio po rejestracji do ciąży.
  2. Od 22 do 24 tygodni.
  3. Od 30 do 36 tygodni.

Nieplanowe oddanie krwi do hemostazogramu wykonuje się zgodnie ze wskazaniami:

Aby uzyskać wiarygodne wskaźniki krzepnięcia krwi, należy wykonać hemostazogram na czczo. Nie zaleca się przyjmowania posiłków na 8 godzin przed badaniem, w tym soków, herbaty, kawy. Powstrzymaj się od jedzenia słodyczy (w tym gumy cukrowej). Możesz pić tylko czystą wodę bez gazu.

Na pół godziny przed oddaniem krwi należy powstrzymać się od palenia, jeśli przyszła mama ma tak zły nawyk. Nie zaleca się również fizycznego przemęczania się na 30-40 minut przed badaniem. Pod względem emocjonalnym kobieta powinna być spokojna, dopuszczalne jest tylko lekkie podniecenie.

Krew do analizy pobierana jest z żyły w zgięciu ramienia.

Dekodowanie wskaźników koagulogramu

Za pomocą prostego hemostazogramu należy zidentyfikować:

  • Protrombina + INR
  • APTT
  • Fibrynogen
  • Czas trombiny

Rozszerzony koagulogram jest zalecany, jeśli występują odchylenia w prostym koagulogramie lub jest wykonywany natychmiast zamiast niego. Następnie dodatkowo wskazują:

  • Antytrombina III (AT3)
  • D-dimer
  • Antykoagulant tocznia

Skierowanie na rozszerzony hemostazogram wydawane jest zgodnie ze wskazaniami. Obejmują one:

  • nawykowe poronienie;
  • wcześniejsza długotrwała bezpłodność;
  • wewnątrzmaciczna śmierć płodu w przeszłości;
  • ciąża mnoga;
  • dziedziczne choroby krwi;
  • ciężkie postacie zatrucia (gestoza).

Analiza jest odczytywana przez lekarza prowadzącego w poradni przedporodowej.

Protrombina + INR

Protrombina (czynnik II) jest jednym z głównych czynników krzepnięcia krwi. Dzięki szybkiemu wykryciu odchylenia tego wskaźnika od normy lekarz jest w stanie w odpowiednim czasie zapobiec rozwojowi zakrzepicy, oderwaniu łożyska lub pojawieniu się krwawienia podczas porodu. Dlatego wskazane jest wykonanie koagulogramu w każdym trymestrze ciąży..

Ponadto poziom protrombiny pozwala lekarzowi założyć, że występuje uszkodzenie wątroby i układu pokarmowego kobiety. W jaki sposób protrombina wiąże się z tymi narządami? - ty pytasz.

Odpowiedź brzmi: protrombina jest wytwarzana w wątrobie przy udziale witaminy K. Jedna część tej witaminy jest wytwarzana przez mikroflorę jelitową, a druga część dostaje się do organizmu z pożywieniem, który musi zostać strawiony, aby uzyskać upragnioną witaminę K.

W procesie trawienia bierze udział przewód pokarmowy i wątroba, ponieważ produkuje żółć do soku żołądkowego. A jeśli poziom protrombiny zostanie obniżony, to:

1) wątroba nie spełnia swoich obowiązków;

2) trudno jest wchłonąć witaminę K z przewodu pokarmowego (np. Z powodu chorób takich jak zapalenie jelit lub wrzodziejące zapalenie okrężnicy);

3) produkcja witaminy K nie jest całkowicie spowodowana zaburzeniem mikroflory jelitowej.

W takim przypadku przepisuje się dodatkowe badania krwi na enzymy wątrobowe (ALT i AST), które są najczęściej częścią biochemicznego badania krwi „plus”, przepisuje się wskazówki dotyczące powtórnej ogólnej analizy krwi i moczu (ewentualnie kału). W razie potrzeby można przepisać USG tych narządów lub inne badania diagnostyczne.

Nowoczesne laboratoria mierzą protrombinę według Quick (w%). Normalna wartość protrombiny mieści się w zakresie 78-142%.

Niektóre laboratoria obliczają tylko wskaźnik protrombotyczny (PTI). Jego norma w różnych laboratoriach jest inna, trzeba się tego nauczyć od asystenta laboratorium.

Podwyższony poziom protrombiny (ponad 142%) można wykryć, gdy:

Jeśli poziom protrombiny zostanie obniżony (mniej niż 78%), ujawnia się:

  • hipofibrynogenemia, charakteryzująca się niskim poziomem fibrynogenu we krwi;
  • brak witaminy K w organizmie kobiety (skaza krwotoczna u dziecka);
  • niewydolność czynnika krzepnięcia protrombiny, w wyniku której kobieta w ciąży ma skłonność do krwawień.

Spożycie antykoagulantów i kumaryn przez przyszłą matkę, a także leków wzmacniających ich działanie, również prowadzi do obniżenia poziomu protrombiny we krwi..

INR (międzynarodowy współczynnik znormalizowany) wskazuje szybkość, z jaką tworzy się skrzep krwi. Analiza w celu określenia poziomu protrombiny + INR jest regularnie przepisywana osobom przyjmującym antykoagulanty - leki zapobiegające zakrzepicy.

Jeśli przyszła mama jest leczona bezpośrednimi antykoagulantami, to w wynikach koagulogramu należy również wskazać wartość Międzynarodowego współczynnika znormalizowanego, o czym kobieta musi poinformować z wyprzedzeniem, aby dodatkowe obliczenia i INR (w języku angielskim INR - International znormalizowany współczynnik).

Jeśli kobieta nie jest leczona lekami rozrzedzającymi krew, wówczas wartość INR w wynikach testu z reguły nie jest wskazana (po prostu nie jest obliczana, ponieważ nie jest to konieczne).

INR osoby zdrowej mieści się w przedziale 0,8-1,2. Ale w zależności od choroby i taktyki jej leczenia zakres normatywny może być inny. Dlatego dla każdego pacjenta norma tego wskaźnika jest określana przez lekarza prowadzącego i nazywana jest „docelowym zakresem INR”.

Jeśli INR jest poniżej normy, dawka antykoagulantu jest niewystarczająca, a ryzyko zakrzepicy jest nadal wysokie.

Jeśli INR jest wyższy niż normalnie, to wybrana dawka antykoagulantu jest nadmierna i teraz zwiększa się ryzyko krwawienia.

Dlatego obliczenie INR jest konieczne, aby dostosować dawkę przepisanego leku, aby zmniejszyć ryzyko zakrzepów krwi..

APTT (czas częściowej tromboplastyny ​​po aktywacji) - okres, w którym tworzy się skrzep krwi.

W laboratorium ten czas jest określany za pomocą następującego eksperymentu. Najpierw oddziela się osocze krwi, a następnie dodaje do niego odczynniki (sól wapniowa kwasu solnego, mieszanina kaolin-kefalina i inne). Imituje to początek naturalnego procesu krzepnięcia krwi w organizmie człowieka..

W wyniku eksperymentu stwierdza się obecność czynników związanych z koagulacją lub ich niedobór. Określa się również obecność we krwi składników spowalniających proces krzepnięcia. I oczywiście dokładnie czas, w którym wykrywa się skrzep krwi..

Normalna wartość APTT dla przyszłych matek mieści się w zakresie 17–20 sekund.

W przypadku kobiety niebędącej w ciąży wskaźnik APTT zawiera się w następującym przedziale czasowym 24,0 - 38,2 sekundy.

APTT = 21 lub więcej sekund. Jeśli po dodaniu odczynników do osocza krwi skrzep tworzy się przez ponad 20 sekund, oznacza to skłonność do krwawienia z powodu:

  • druga lub trzecia faza rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego (zespół DIC);
  • hemofilia A, B, C;
  • zwiększona produkcja przeciwciał przeciwko fosfolipidom.

APTT można zwiększyć, gdy przyszła mama jest leczona heparyną, dlatego w celu uzyskania miarodajnego wyniku konieczne jest anulowanie heparyny na 2 dni przed analizą lub oddanie dodatkowej krwi na antykoagulant toczniowy i przeciwciała przeciwko kardiolipinie.

APTT = 16 lub mniej sekund. A jeśli skrzep powstał w mniej niż 17 sekund, oznacza to:

  • początkowa faza zespołu DIC, charakteryzująca się zwiększoną krzepliwością krwi, kiedy po zranieniu szybko tworzą się skrzepy w dużych naczyniach krwionośnych, a skrzepy krwi w małych;
  • choroba zakrzepowo-zatorowa lub zakrzepica;
  • zwiększona zawartość aktywowanych czynników krzepnięcia;
  • uraz podczas pobierania krwi do analizy (analizę należy powtórzyć, lepiej pobrać krew z żyły drugiej ręki).

Fibrynogen

Innym czynnikiem krzepnięcia krwi jest fibrynogen. Fibrynogen (czynnik I) to specjalne białko, które ma być uważane za główny składnik skrzepu krwi. U zdrowych ludzi jest wytwarzana przez wątrobę i rozprowadzana po całym układzie krążenia. W miejscu uszkodzenia ściany naczynia fibrynogen przekształca się w nierozpuszczalną fibrynę, która staje się podstawą skrzepliny. Taka skrzeplina zatyka uszkodzone naczynie, zatrzymując w ten sposób krwawienie..

Tylko przy wystarczającej liczbie składników skrzepu skrzeplina jest stabilna i pozostaje w miejscu uszkodzenia naczynia aż do wygojenia. Jeśli występuje niedobór czynników I i II - osoba ma skłonność do zwiększonego krwawienia, a jeśli występuje nadmiar, obserwuje się zakrzepicę bez uszkodzeń (to znaczy powstają patologiczne skrzepy krwi, które są w stanie oderwać ściany naczyń krwionośnych i zablokować przepływ krwi).

Fibrynogen mierzy się w mg / dl lub g / l. Aby uzyskać wartość składnika wg / l, należy obliczyć za pomocą wzoru:

  • do około 12 tygodnia ciąży wynosi 2,00-4,00 g / l;
  • od 3 miesiąca do końca ciąży dopuszczalny jest wzrost fibryny do 6,5 g / l;

Poziom fibrynogenu nie powinien spaść poniżej 0,5 g / l. To krytyczny poziom fibrynogenu we krwi.

Wzrost poziomu fibrynogenu może wskazywać na:

  • przebieg ostrej choroby o charakterze zapalnym i zakaźnym (na przykład grypa);
  • brak hormonów wytwarzanych przez tarczycę;
  • naruszenie metabolizmu białek;
  • niedawna operacja;
  • zwiększona zawartość estrogenu;
  • rozległe oparzenie.

Niski poziom fibrynogenu (poniżej 2,0 g / l) może wynikać z:

  • Zespół DIC;
  • brak witamin B12 i C;
  • toksykoza;
  • niewydolność serca;
  • ostra białaczka promielocytowa;
  • powikłania po porodzie;
  • ciężkie uszkodzenie wątroby;
  • terapia trombolityczna.

Czas trombiny

Czas trombiny (TB) to czas, w którym tworzy się skrzep po zmieszaniu osocza krwi z trombiną. W czasie ciąży norma telewizyjna wynosi od 10,3 do 25 sekund.

Wzrost TV (ponad 25 sekund) wskazuje:

  • niski fibrynogen (do 0,5 g / l);
  • patologia wątroby spowodowana obecnością defektów fibrynogenu na poziomie molekularnym;
  • produkt terapii fibrynolitycznej;
  • wysoka zawartość bilirubiny w surowicy krwi;
  • obecność bezpośrednich antykoagulantów we krwi podczas leczenia heparyną lub innymi podobnymi lekami.

Niska TV (poniżej 10,3 sek.) Występuje, gdy:

  • wysoki poziom fibrynogenu we krwi;
  • początkowy etap rozwoju DIC.

Antytrombina III

Antytrombina III (AT3) to złożone białko wytwarzane przez komórki naczyniowe i wątrobowe oraz hamujące proces krzepnięcia krwi. Jest to konieczne, aby zapobiec zwiększonemu tworzeniu się skrzepów krwi (skrzeplin).

Zwykle AT3 wynosi 70-120%.

Wysoki AT3 (ponad 120%) obserwuje się, gdy:

  • ostre zapalenie wątroby;
  • obecność zapalenia;
  • cholestaza;
  • ciężki przebieg ostrego zapalenia trzustki;
  • leczenie przeciwzakrzepowe;
  • brak witaminy K..

Zmniejszony AT3 (mniej niż 70%) może wynikać z:

  • wrodzony niedobór antytrombiny III;
  • zespół ostrego rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego;
  • miażdżyca;
  • przewlekła niewydolność wątroby;
  • leczenie heparyną;
  • zablokowanie naczynia z zakrzepem.

D-dimer

D-dimer jest wskaźnikiem charakteryzującym proces tworzenia się skrzepliny i rozpuszczania fibryny. Zwykle pod koniec ciąży wzrasta 3-4 razy od poziomu początkowego. Ale wzrost D-dimeru powinien być stopniowy. Szybki wzrost może wskazywać na powikłania ciąży, możliwą chorobę nerek i cukrzycę..

Stawka D-dimerów zależy od laboratorium.

Dla niezależnego laboratorium „Invitro” i kliniki „Euromed” standardowe wartości dla kobiet w ciąży:

  • I trymestr - mniej niż 286 ng / ml;
  • II trymestr - poniżej 457 ng / ml;
  • III trymestr - poniżej 644 ng / ml.

Wartość D-dimerów nie powinna spaść poniżej 33 ng / ml.

W klinice AltraVita wskaźnik D-dimerów podczas ciąży jest inny:

  • I trymestr - od 0 do 525 ng / ml;
  • II trymestr - od 438 do 1200 ng / ml;
  • III trymestr - od 888 do 2085 ng / ml.

Serwis laboratoryjny „Helix” ma własne standardy D-dimerów dla kobiet w ciąży:

  • do 13 tygodni - 0-0,55 mcg / ml;
  • 13-21 tygodni - 0,2-1,4 μg / ml;
  • 21-29 tygodni - 0,3-1,7 μg / ml;
  • 29-35 tygodni - 0,3-3 μg / ml;
  • 35-42 tygodnie - 0,4-3,1 mcg / ml.

μg / ml • 1000 = ng / ml

ng / ml • 0,001 = μg / ml

Na przykład 500 ng / ml = 0,5 μg / ml.

Wzrost poziomu obserwuje się w obecności:

  • zakrzepica żył głębokich, zator tętnicy płucnej;
  • Zespół DIC;
  • infekcje, posocznica;
  • zapalenie (z niewielkim wzrostem wartości D-dimeru);
  • choroba wątroby;
  • rozległe krwiaki.

Po leczeniu zakrzepowym lub operacji (nawet po ekstrakcji zęba) wartość D-dimerów może wzrosnąć. Do wzrostu tego wskaźnika przyczynia się również późna toksykoza..

Proces krzepnięcia krwi

Aby zrozumieć, czym jest czas protrombinowy (PTT), należy wziąć pod uwagę proces krzepnięcia krwi.

Krzepnięcie krwi to złożony proces, który jest uruchamiany, gdy pojawiają się rany. Na ich powierzchni tworzy się skrzeplina, która zapobiega przenikaniu infekcji do organizmu, a jednocześnie zapobiega dużej utracie krwi. Za tę funkcję odpowiada fibrynogen, specjalne białko krwi. Po zranieniu zmienia się w częste włókna fibrynowe, podobnie jak sieć. Zapobiegają opuszczaniu rany przez krew. Dzięki fibrynie tworzy się skrzeplina, która z czasem gęstnieje, co prowadzi do gojenia się ran.

Proces krzepnięcia składa się z trzech etapów i jest złożonym łańcuchem oddziaływań molekularnych:

Aktywacja. Na tym etapie protrombina - złożone białko - zamienia się w trombinę.

Koagulacja. Na tym etapie fibryna powstaje z fibrynogenu.

Wycofanie. Na ostatnim etapie tworzy się gęsty skrzep fibryny, skrzeplina.

Jednak ten scenariusz nie zawsze działa. Jeśli dana osoba ma poważne choroby, proces krzepnięcia zostaje zakłócony - prowadzi to do wydłużenia czasu. W rezultacie pacjent może doświadczyć silnego krwawienia..

Istnieją inne zaburzenia procesu krzepnięcia, kiedy zakrzep tworzy się zbyt szybko. Jest to możliwe, ponieważ krew staje się gęstsza i bardziej lepka. Dzieje się tak w wyniku niektórych chorób. Wczesne tworzenie się skrzepów krwi jest śmiertelne dla organizmu. może prowadzić do nagłej śmierci z powodu zawału serca, udaru mózgu, gangreny kończyn i innych poważnych chorób.

Aby zapobiec tak niebezpiecznym patologiom i ich wczesnej diagnostyce, wykonuje się badanie krwi na czas protrombinowy.

Normalne i patologiczne wskaźniki czasu protrombinowego

Aby dowiedzieć się, jak funkcjonuje cały układ krzepnięcia, w laboratoriach klinicznych przeprowadza się testy krzepnięcia. Dają wyobrażenie o działaniu całego kompleksu protrombiny. Obejmuje:

wskaźnik protrombotyczny (PTI), w procentach;

czas protrombinowy (PT), w sekundach;

międzynarodowy współczynnik znormalizowany (INR), w procentach.

Indeks protrombiny

Pacjenci, którzy mają być poddani analizie, zadają sobie pytanie: jaki jest indeks protrombiny? To jeden z najważniejszych wskaźników koagulogramu..

Jest to stosunek czasu krzepnięcia osocza danego pacjenta do czasu krzepnięcia osocza kontrolnego.

Zwykle wskaźnik ten nie powinien odbiegać od granic 95-105%. Jednak na jego wiarygodność często wpływa jakość odczynników użytych do analizy..

W wątpliwych przypadkach przeprowadza się analizę wskaźnika protrombiny według Quick. Uważa się, że jest dokładniejszy. Wyniki są również mierzone w procentach, ale stosunek oparty jest na aktywności protrombiny do wyników pomiarów w kontrolnych roztworach osocza o różnych rozcieńczeniach. Normalne wskaźniki wskaźnika protrombiny według Quick - 78-142%.

Jeśli analiza wykazała wynik, który jest mniejszy niż dolna wartość progowa normy, następuje hipokoagulacja. Termin ten oznacza skłonność do krwawień. Ułatwiają to następujące czynniki:

choroby jelit, które powodują brak witaminy K, ważnego uczestnika procesu krzepnięcia krwi;

przyjmowanie leków mających na celu poprawę krzepnięcia;

dziedziczny niedobór białka fibrynogenu.

Jeśli wynikiem analizy jest wskaźnik protrombiny wyższy niż wartość progowa, to istnieją zaburzenia związane z hiperkoagulacją, to znaczy wydłużony czas protrombinowy z pewnych powodów. Prowadzi to do tworzenia się skrzepów krwi. Ten problem może mieć kilka przyczyn, w tym:

choroby onkologiczne krwi;

przewlekła choroba wątroby;

sztuczna zastawka serca;

przyjmowanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych;

stosowanie leków poprawiających krzepnięcie, antybiotyków, aspiryny, chininy i środków przeczyszczających.

Czasami wskaźnik prozakrzepowy jest zastępowany inną definicją MSC - międzynarodowych standaryzowanych współczynników.

Wskaźniki czasu protrombinowego należy monitorować we krwi kobiet noszących dziecko. Zwiększony czas protrombinowy i wskaźnik wskazują na nieprawidłowości w ciele kobiety w ciąży. Powinno to obejmować dorosłość, stresujące sytuacje i możliwe mutacje w genach płodu. Zespół hiperkoagulacyjny jest wyzwalany w ich ciałach podczas ciąży jako reakcja ochronna związana z szybką utratą krwi podczas porodu.

Czas protrombinowy i międzynarodowy współczynnik znormalizowany

Czas protrombinowy w analizie jest podawany w sekundach. Określa się przedział czasu wymagany do powstania skrzepu krwi.

Wydłużenie czasu protrombinowego oznacza, że ​​u pacjenta występuje skłonność do krwawień, tj. hipokoagulacja.

Innymi słowy, czas protrombinowy to test krzepnięcia, w którym czas krzepnięcia osocza pacjenta określa się po dodaniu do niego mieszaniny tkankowej tromboplastyny ​​i jonów wapnia.

Międzynarodowy współczynnik znormalizowany jest wskaźnikiem, który jest obliczany ze stosunku czasu protrombinowego pacjenta do czasu protrombinowego idealnej próbki krwi. Wynik zawsze będzie taki sam, niezależnie od laboratorium i stosowanych w nim odczynników..

Wyniki dla mężczyzn będą takie same jak dla kobiet. Jeśli pacjent przyjmuje leki rozrzedzające krew, na przykład warfarynę, wówczas wskaźnik może normalnie wahać się od 2 do 3. Wszystkie inne wskaźniki wskazują na zaburzenia w procesach krzepnięcia. Zwykle wzrost INR wskazuje na hipokoagulację, a spadek INR wskazuje na hiperkoagulację. Przyczyny tych zespołów zostały wymienione powyżej..

Co to jest koagulogram i dlaczego należy go przyjmować w czasie ciąży?

Koagulogram - badanie krwi pokazujące poziom jej krzepliwości w organizmie (hemostaza). W medycynie analiza koagulogramu nazywana jest również hemostazogramem. Badanie jest złożone, ponieważ wymaga zbadania układów krzepnięcia i przeciwzakrzepowych.

Dlaczego potrzebujesz koagulogramu? Stan układu krążenia jest ważnym wskaźnikiem zdrowia. Podczas ciąży zachodzi wiele zmian, a funkcja układu krążenia nie jest wyjątkiem. Wskaźniki hemostazy rosną, ponieważ organizm człowieka i kobiety dodaje dodatkowy krąg krwi i przygotowuje się do utraty krwi podczas porodu.

Wszelkie zmiany wskaźników koagulogramu powinny ostrzec przyszłą matkę. Jeśli poziom hemostazy jest niski, możliwe jest przerwanie łożyska i ciężka utrata krwi. Jeśli jest podwyższony, istnieje ryzyko zakrzepicy i niedotlenienia płodu w czasie ciąży. Oczywiście to wszystko jest złe dla dziecka.

Tworzenie się skrzepów krwi grozi zablokowaniem naczyń tętnicy płucnej, zakrzepicą żylną. Zaburzenie krwawienia może prowadzić do samoistnej aborcji.

Przede wszystkim lepiej byłoby wykonać koagulogram dla kobiet z czynnikami ryzyka niepowodzenia ciąży:

  • dziedziczna słaba krzepliwość krwi;
  • historia poronień i wewnątrzmacicznej śmierci płodu z gestozą;
  • skłonność do chorób zakrzepowo-zatorowych, zawału serca, udaru mózgu.

Zaawansowane opcje testu krzepnięcia krwi

Koagulogram może być normalny i rozszerzony. W konwencjonalnym badaniu sprawdzane są 4 główne wskaźniki:

  • APTT;
  • protrombina;
  • czas trombinowy;
  • fibrynogen.

Wraz z rozszerzonym koagulogramem dodawane są inne wskaźniki. Wszystkie są ze sobą połączone. Nieznaczne wahania jednego wskaźnika mogą prowadzić do naruszenia drugiego.

APTT (jaka jest norma)

APTT odnosi się do czasu potrzebnego do utworzenia skrzepu krwi. Wskaźnik powinien mieścić się w przedziale 23-35 sekund. W czasie ciąży dozwolone jest skrócenie czasu częściowej tromboplastyny ​​po aktywacji do 17 sekund.

Przy wydłużaniu APTT w czasie ciąży grozi krwawienie hipotoniczne, a przy skracaniu ryzyko rozwoju DIC.

Fibrynogen

Jest to białko z grupy globulin biorących udział w krzepnięciu krwi.

Wskaźniki fibrynogenu, które mieszczą się w normalnym zakresie, to 2-4 g / l, ale jego ilość wzrasta do 4,8 g / l w II trymestrze, a do czasu porodu - do 6 g / l.

Przy wysokim poziomie fibrynogenu we krwi istnieje możliwość infekcji i procesów martwiczych w tkankach..

Czas trombiny

Jest to czas, w którym fibrynogen zamienia się w fibrynę, a ten z kolei zamieniając się w skrzep krwi kończy proces tamowania krwawienia.

Czas trombiny (TB) wynosi 11-18 sekund.

Protrombina (indeks protrombiny)

Norma protrombiny podczas ciąży wynosi 78-140% i wskazuje na aktywność kompleksu protrombiny w osoczu w porównaniu z czasem protrombiny w osoczu.
Zwiększony PTI sygnalizuje ryzyko wystąpienia oderwania łożyska.

Czas protrombinowy (PTT)

Jest to czas, w którym trombina powstaje z protrombiny, która bierze udział w tworzeniu skrzepu krwi, który zatrzymuje krwawienie.

Norma czasu protrombinowego u kobiet w ciąży wynosi 14-18 sekund.

Antytrombina III

To białko zapobiega krzepnięciu krwi. Jego wartości powinny zawierać się w przedziale 71-115%.

Obniżenie poziomu antytrombiny 3 w czasie ciąży wskazuje na ryzyko powstania zakrzepów krwi. Odchylenia od normy mogą również powodować rozwój niewydolności łożyska i spontaniczne poronienie..

Płytki krwi

Te krwinki zawierają skrzepy krwi, które powstają w ranie podczas krwawienia. Zwykle liczba płytek krwi wynosi 150-400 tysięcy / μl.

Spadek liczby płytek krwi sygnalizuje albo spadek ich syntezy, albo wysoki stopień zniszczenia. Spadek wskaźników może wskazywać na niewystarczające odżywianie i zagrożenie rozwojem DIC.

Międzynarodowy współczynnik znormalizowany (INR)

INR - obliczona wartość koagulogramu, która przedstawia stosunek czasu protrombinowego kobiety do normalnego średniego czasu protrombinowego.
Wskaźnik międzynarodowego znormalizowanego stosunku INR pozwala kontrolować stan układu krzepnięcia, jeśli bierzesz leki rozrzedzające krew (na przykład antykoagulant w normalnym przebiegu ciąży Curantil).

Zwykle wartości INR wynoszą 0,8-1,2. Podczas leczenia antykoagulantami - nie więcej niż 2,5.

Nadmierne wartości INR podczas ciąży wskazują na ryzyko krwawienia. Zmniejszone wykazują niewystarczającą skuteczność leczenia przeciwzakrzepowego i ryzyko powstania zakrzepów.

D-dimer

Wskaźnik ten odpowiada za proces zakrzepicy i umożliwia szybkie wykrycie zakrzepicy. D-dimer ocenia się zarówno przed poczęciem (koagulogram przy planowaniu ciąży), jak i podczas ciąży.

Poziom dimeru przed ciążą wynosi 248 ng / ml, nie więcej niż 500 ng / ml. Częstość w czasie ciąży zależy od trymestru:

  • 1 trymestr - do 750 ng / ml;
  • II trymestr - nie więcej niż 1000;
  • 3 trymestr - nie więcej niż 1500.

Jeśli wartość d dimeru była wyższa niż normalnie, może to wskazywać:

  • choroby nerek, wątroby i naczyń krwionośnych;
  • cukrzyca;
  • późna toksykoza;
  • przedwczesne oddzielenie łożyska.

Antykoagulant tocznia

Grupa specyficznych przeciwciał, które nie powinny występować u kobiet w ciąży. Jeśli zostaną znalezione, oznacza to choroby autoimmunologiczne i gestozę..

Antykoagulant tocznia jest powszechny w konflikcie Rh.

Rozpuszczalne monomeryczne kompleksy hemostazogramu RFMK pozwalają ocenić stopień masowego tworzenia skrzepliny. Normalny wskaźnik RVMC wynosi 3,38-4,7 mg / 100 ml. W czasie ciąży wskaźnik może wzrosnąć 3 razy.
Na przykład podwyższony poziom RFMK obserwuje się w zespole rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego, w którym występuje zaburzenie wszystkich etapów krzepnięcia. Wysokie wskaźniki RFMK są typowe dla warunków wstrząsu, ciężkich obrażeń, rozległej zakrzepicy itp..

Jak przygotować i oddać krew do koagulogramu?

Zwyczajowo oddaje się krew do koagulogramu 3 razy w czasie ciąży:

  • podczas rejestracji;
  • przez okres 22-24 tygodni;
  • przez okres 30-36 tygodni.

W razie potrzeby przeprowadza się nieplanowane oddanie krwi:

  • niepłodność poprzedzająca ciążę;
  • poronienie wcześniej;
  • obecność powikłań;
  • phlebeurysm;
  • zwiększone krwawienie;
  • długotrwała terapia przeciwzakrzepowa.

Aby wskaźniki krzepnięcia krwi były wiarygodne podczas ciąży, musisz wiedzieć, jak wykonuje się test.

  • badanie przeprowadza się na czczo;
  • nie zaleca się spożywania 8-12 godzin przed badaniem, a także picia kawy, herbaty, soków;
  • nie możesz jeść słodyczy, nawet gumy do żucia. Dozwolona jest tylko czysta woda bez gazu;
  • nie możesz przemęczać się na pół godziny przed wykonaniem analizy. Kobieta powinna być spokojna emocjonalnie..

Dekodowanie koagulogramu kobiet w ciąży (norma w tabeli)

Odszyfrowanie wyników krwi u kobiet w ciąży jest wykonywane przez lekarza w poradni przedporodowej, ponieważ mogą mieć błędy związane z brakiem witamin, brakiem odżywiania lub piciem niektórych leków. Specjalista bierze pod uwagę wszystkie te czynniki podczas dekodowania badania..

Jeśli wskaźniki koagulogramu są prawidłowe, wnioskuje się o izokoagulacji lub innych, w przypadku odchyleń lekarz mówi, jakie leczenie ciąży i co jest możliwe, jakie tabletki pić. Zobacz wskaźniki ciąż w tabeli.

Koagulogram w czasie ciąży: szczegółowa interpretacja wskaźników:

IndeksNorma
Fibrynogen1 trymestr - 2-4 g / l;

3 trymestr - 6.

APTT17-20 sek.
Czas trombiny18-25 sek.
Płytki krwi150-400 tysięcy / μl.
D-dimer1 trymestr - 750 ng / ml;

II trymestr - 1000;

3 trymestr - 1500.

Antykoagulant tocznia0
Antytrombina III74-115%
Protrombina78-142%

Lista możliwych patologii

Jeśli wyniki koagulogramu podczas ciąży zostaną odrzucone w kierunku wzrostu lub spadku, oznacza to rozwój patologii:

  • cukrzyca podczas ciąży;
  • choroba nerek lub wątroby.

Jeśli nie ma krzepnięcia krwi, prowadzi to do krwawienia z macicy i poronienia. Wraz ze wzrostem krzepnięcia krwi istnieje ryzyko powstania zakrzepów krwi, które powodują niedobór tlenu u płodu, czyli jego niedotlenienie.

Zmiany wartości hemostazy są możliwe w przypadku późnej zatrucia kobiet w ciąży, obarczonej poważnymi konsekwencjami:

  • przedwczesny poród;
  • Opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego;
  • niewydolność nerek i serca;
  • oderwanie łożyska.

Podczas sprawdzania wskaźników lekarz patrzy na koagulant tocznia. W normalnym przebiegu ciąży nie powinno tak być. Jeśli tak, mówi o patologiach autoimmunologicznych i rozwoju chorób, takich jak:

  • reumatoidalne uszkodzenie stawów (zapalenie stawów);
  • Choroba Liebmana-Sachsa (toczeń);
  • udar niedokrwienny (upośledzenie krążenia mózgowego);
  • spontaniczna aborcja;
  • wewnątrzmaciczna śmierć dziecka;
  • zawał łożyska (nagłe przerwanie dopływu krwi do łożyska);
  • zakrzepica naczyń krwionośnych.

Podczas noszenia dziecka zwiększa się prawdopodobieństwo rozwoju DIC. Jest to spowodowane naruszeniem układu krzepnięcia krwi z powodu następujących sytuacji:

  • przedwczesne przerwanie łożyska;
  • gestoza;
  • wprowadzenie płynu owodniowego do krwiobiegu kobiety;
  • łożysko przednie;
  • patologia wątroby;
  • wysokie ciśnienie krwi;
  • zespół antyfosfolipidowy;
  • konflikt na rezus;
  • infekcje, zaburzenia hormonalne zagrażające ciąży;
  • wstrząs krwotoczny;
  • przewlekłe patologie matki (cukrzyca, choroby nerek, patologie ogólnoustrojowe).

Jeśli rozszyfrujesz na czas, jaki to rodzaj analizy, możesz w odpowiednim czasie zidentyfikować patologię i zwiększyć szanse na zapobieżenie jej dalszemu rozwojowi.

Przyczyny odchyleń koagulacji od normy

Poniżej znajduje się tabela odchyleń wskaźników koagulogramu od normy i możliwe przyczyny:

IndeksNormaOdchyleniaMożliwe przyczyny
APTT15-20 sek.Zwiększ do 25-39 sek. Lub zmniejsz do 10-12 sek.Niedobór witaminy K;

Zespół DIC.

Fibrynogen6 g / lZwiększyć powyżej 6 g / l· Infekcje;

Zawał serca.

D-dimer250 ng / mlPonad 4,5-krotny wzrostChoroba nerek;

Krwotoki wewnętrzne i krwiaki.

Płytki krwi150-400 tysięcy / μl.Znaczący wzrost lub spadek ilości· Toksykoza;

• złe odżywianie, brak przyjmowania pokarmu;

Nieprawidłowe działanie układu odpornościowego.

Zmiana wskaźników koagulogramu według trymestru

Prawidłowa hemostaza jest kluczem do udanej ciąży i łatwego porodu. Dlatego szczególną uwagę zwraca się na jakość krzepnięcia krwi. W tym okresie ilość krwi w ciele kobiety wzrasta, wszelkie niepowodzenia krzepnięcia są obarczone powikłaniami.

Planowany koagulogram wykonywany jest u kobiet w ciąży w każdym trymestrze. Jeżeli lekarz ma wątpliwości co do stanu zdrowia przyszłej mamy, krew należy oddawać częściej..
Wraz z rozwojem ciąży zmienia się wskaźnik wskaźników koagulogramu, dlatego badanie przeprowadza się co najmniej 3 razy na ciążę.
Zmiany wskaźników w ciele kobiety w ciąży są normalne. Przygotowuje się więc na wielką utratę krwi nieuniknioną podczas porodu. Ważne jest, aby hemostaza na tym etapie była wysoka, a krwawienie szybko ustało, aby nie zagrażać matce i dziecku..

  • we wczesnych stadiach ciąży zwiększa się fibrynogen płytek krwi. Pojawiają się krótsze okresy krzepnięcia.
  • w czasie ciąży wzrasta fibrynogen, aw trzecim trymestrze wzrasta do poziomu 6 g / ml;
  • D-dimer również wzrasta. Jeśli u zdrowej kobiety wskaźnik nie przekracza 250 ng / ml, to w III trymestrze ciąży osiąga 1500 ng / ml;
  • jednym wskaźnikiem koagulogramu, który nie powinien zmieniać się przez wszystkie 9 miesięcy, jest indeks protrombiny. Jego wzrost mówi o rozwijającym się procesie oderwania i poważnym zagrożeniu dla dziecka..

Wskazania i przygotowanie do oddania krwi do koagulogramu

W czasie ciąży wykonuje się trzy pobrane krwi w celu wykonania koagulogramu:

  1. Bezpośrednio po rejestracji do ciąży.
  2. Od 22 do 24 tygodni.
  3. Od 30 do 36 tygodni.

Nieplanowe oddanie krwi do hemostazogramu wykonuje się zgodnie ze wskazaniami:

  • przedłużona wcześniejsza niepłodność;
  • nawykowe poronienie;
  • powikłania (ciąża mnoga; ciąża wynikająca z IVF; a także opóźnienie płodu w rozwoju wewnątrzmacicznym; wczesna lub późna ciąża; niewydolność łożyska);
  • żylaki u przyszłej matki;
  • powstawanie krwiaków (siniaków) po drobnych siniakach, krwawieniach z nosa, krwawieniu dziąseł podczas mycia zębów;
  • palenie i inne złe nawyki kobiety w ciąży;
  • potrzeba oceny pracy wątroby. W tym przypadku hemostazogram umożliwia ocenę funkcjonowania wątroby poprzez monitorowanie tworzenia się w niej czynników kompleksu protrombiny;
  • monitorowanie stanu układu krzepnięcia krwi u kobiet, które przez długi czas były leczone bezpośrednimi lekami przeciwzakrzepowymi (na przykład heparyną);
  • podejrzenie zaburzeń krzepnięcia krwi.

Aby uzyskać wiarygodne wskaźniki krzepnięcia krwi, należy wykonać hemostazogram na czczo. Nie zaleca się przyjmowania posiłków na 8 godzin przed badaniem, w tym soków, herbaty, kawy. Powstrzymaj się od jedzenia słodyczy (w tym gumy cukrowej). Możesz pić tylko czystą wodę bez gazu.

Na pół godziny przed oddaniem krwi należy powstrzymać się od palenia, jeśli przyszła mama ma tak zły nawyk. Nie zaleca się również fizycznego przemęczania się na 30-40 minut przed badaniem. Pod względem emocjonalnym kobieta powinna być spokojna, dopuszczalne jest tylko lekkie podniecenie.

Krew do analizy pobierana jest z żyły w zgięciu ramienia.

Dekodowanie wskaźników koagulogramu

Za pomocą prostego hemostazogramu należy zidentyfikować:

  • Protrombina + INR
  • APTT
  • Fibrynogen
  • Czas trombiny

Rozszerzony koagulogram jest zalecany, jeśli występują odchylenia w prostym koagulogramie lub jest wykonywany natychmiast zamiast niego. Następnie dodatkowo wskazują:

  • Antytrombina III (AT3)
  • D-dimer
  • Antykoagulant tocznia

Skierowanie na rozszerzony hemostazogram wydawane jest zgodnie ze wskazaniami. Obejmują one:

  • nawykowe poronienie;
  • wcześniejsza długotrwała bezpłodność;
  • wewnątrzmaciczna śmierć płodu w przeszłości;
  • ciąża mnoga;
  • dziedziczne choroby krwi;
  • ciężkie postacie zatrucia (gestoza).

Analiza jest odczytywana przez lekarza prowadzącego w poradni przedporodowej.

Protrombina + INR

Protrombina (czynnik II) jest jednym z głównych czynników krzepnięcia krwi. Dzięki szybkiemu wykryciu odchylenia tego wskaźnika od normy lekarz jest w stanie w odpowiednim czasie zapobiec rozwojowi zakrzepicy, oderwaniu łożyska lub pojawieniu się krwawienia podczas porodu. Dlatego wskazane jest wykonanie koagulogramu w każdym trymestrze ciąży..

Ponadto poziom protrombiny pozwala lekarzowi założyć, że występuje uszkodzenie wątroby i układu pokarmowego kobiety. W jaki sposób protrombina wiąże się z tymi narządami? - ty pytasz.

Odpowiedź brzmi: protrombina jest wytwarzana w wątrobie przy udziale witaminy K. Jedna część tej witaminy jest wytwarzana przez mikroflorę jelitową, a druga część dostaje się do organizmu z pożywieniem, który musi zostać strawiony, aby uzyskać upragnioną witaminę K.

W procesie trawienia bierze udział przewód pokarmowy i wątroba, ponieważ produkuje żółć do soku żołądkowego. A jeśli poziom protrombiny zostanie obniżony, to:

1) wątroba nie spełnia swoich obowiązków;

2) trudno jest wchłonąć witaminę K z przewodu pokarmowego (np. Z powodu chorób takich jak zapalenie jelit lub wrzodziejące zapalenie okrężnicy);

3) produkcja witaminy K nie jest całkowicie spowodowana zaburzeniem mikroflory jelitowej.

W takim przypadku przepisuje się dodatkowe badania krwi na enzymy wątrobowe (ALT i AST), które są najczęściej częścią biochemicznego badania krwi „plus”, przepisuje się wskazówki dotyczące powtórnej ogólnej analizy krwi i moczu (ewentualnie kału). W razie potrzeby można przepisać USG tych narządów lub inne badania diagnostyczne.

Nowoczesne laboratoria mierzą protrombinę według Quick (w%). Normalna wartość protrombiny mieści się w zakresie 78-142%.

Niektóre laboratoria obliczają tylko wskaźnik protrombotyczny (PTI). Jego norma w różnych laboratoriach jest inna, trzeba się tego nauczyć od asystenta laboratorium.

Podwyższony poziom protrombiny (ponad 142%) można wykryć, gdy:

  • skłonność do tworzenia skrzepów krwi. Obejmuje to stan przed zawałem i zawał mięśnia sercowego, stany zakrzepowo-zatorowe, podwyższony poziom globulin we krwi i hipohydrację, która jest spowodowana zwiększoną lepkością krwi;
  • przyjmowanie leków, które hamują działanie kumaryny (np. witamina K) lub mogą je osłabiać (meprobamat i kortykosteroidy).

Jeśli poziom protrombiny zostanie obniżony (mniej niż 78%), ujawnia się:

  • hipofibrynogenemia, charakteryzująca się niskim poziomem fibrynogenu we krwi;
  • brak witaminy K w organizmie kobiety (skaza krwotoczna u dziecka);
  • niewydolność czynnika krzepnięcia protrombiny, w wyniku której kobieta w ciąży ma skłonność do krwawień.

Spożycie antykoagulantów i kumaryn przez przyszłą matkę, a także leków wzmacniających ich działanie, również prowadzi do obniżenia poziomu protrombiny we krwi..

INR (międzynarodowy współczynnik znormalizowany) wskazuje szybkość, z jaką tworzy się skrzep krwi. Analiza w celu określenia poziomu protrombiny + INR jest regularnie przepisywana osobom przyjmującym antykoagulanty - leki zapobiegające zakrzepicy.

Jeśli przyszła mama jest leczona bezpośrednimi antykoagulantami, to w wynikach koagulogramu należy również wskazać wartość Międzynarodowego współczynnika znormalizowanego, o czym kobieta musi poinformować z wyprzedzeniem, aby dodatkowe obliczenia i INR (w języku angielskim INR - International znormalizowany współczynnik).

Jeśli kobieta nie jest leczona lekami rozrzedzającymi krew, wówczas wartość INR w wynikach testu z reguły nie jest wskazana (po prostu nie jest obliczana, ponieważ nie jest to konieczne).

INR osoby zdrowej mieści się w przedziale 0,8-1,2. Ale w zależności od choroby i taktyki jej leczenia zakres normatywny może być inny. Dlatego dla każdego pacjenta norma tego wskaźnika jest określana przez lekarza prowadzącego i nazywana jest „docelowym zakresem INR”.

Jeśli INR jest poniżej normy, dawka antykoagulantu jest niewystarczająca, a ryzyko zakrzepicy jest nadal wysokie.

Jeśli INR jest wyższy niż normalnie, to wybrana dawka antykoagulantu jest nadmierna i teraz zwiększa się ryzyko krwawienia.

Dlatego obliczenie INR jest konieczne, aby dostosować dawkę przepisanego leku, aby zmniejszyć ryzyko zakrzepów krwi..

APTT (czas częściowej tromboplastyny ​​po aktywacji) - okres, w którym tworzy się skrzep krwi.

W laboratorium ten czas jest określany za pomocą następującego eksperymentu. Najpierw oddziela się osocze krwi, a następnie dodaje do niego odczynniki (sól wapniowa kwasu solnego, mieszanina kaolin-kefalina i inne). Imituje to początek naturalnego procesu krzepnięcia krwi w organizmie człowieka..

W wyniku eksperymentu stwierdza się obecność czynników związanych z koagulacją lub ich niedobór. Określa się również obecność we krwi składników spowalniających proces krzepnięcia. I oczywiście dokładnie czas, w którym wykrywa się skrzep krwi..

Normalna wartość APTT dla przyszłych matek mieści się w zakresie 17–20 sekund.

W przypadku kobiety niebędącej w ciąży wskaźnik APTT zawiera się w następującym przedziale czasowym 24,0 - 38,2 sekundy.

APTT = 21 lub więcej sekund. Jeśli po dodaniu odczynników do osocza krwi skrzep tworzy się przez ponad 20 sekund, oznacza to skłonność do krwawienia z powodu:

  • druga lub trzecia faza rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego (zespół DIC);
  • hemofilia A, B, C;
  • zwiększona produkcja przeciwciał przeciwko fosfolipidom.

APTT można zwiększyć, gdy przyszła mama jest leczona heparyną, dlatego w celu uzyskania miarodajnego wyniku konieczne jest anulowanie heparyny na 2 dni przed analizą lub oddanie dodatkowej krwi na antykoagulant toczniowy i przeciwciała przeciwko kardiolipinie.

APTT = 16 lub mniej sekund. A jeśli skrzep powstał w mniej niż 17 sekund, oznacza to:

  • początkowa faza zespołu DIC, charakteryzująca się zwiększoną krzepliwością krwi, kiedy po zranieniu szybko tworzą się skrzepy w dużych naczyniach krwionośnych, a skrzepy krwi w małych;
  • choroba zakrzepowo-zatorowa lub zakrzepica;
  • zwiększona zawartość aktywowanych czynników krzepnięcia;
  • uraz podczas pobierania krwi do analizy (analizę należy powtórzyć, lepiej pobrać krew z żyły drugiej ręki).

Fibrynogen

Innym czynnikiem krzepnięcia krwi jest fibrynogen. Fibrynogen (czynnik I) to specjalne białko, które ma być uważane za główny składnik skrzepu krwi. U zdrowych ludzi jest wytwarzana przez wątrobę i rozprowadzana po całym układzie krążenia. W miejscu uszkodzenia ściany naczynia fibrynogen przekształca się w nierozpuszczalną fibrynę, która staje się podstawą skrzepliny. Taka skrzeplina zatyka uszkodzone naczynie, zatrzymując w ten sposób krwawienie..

Tylko przy wystarczającej liczbie składników skrzepu skrzeplina jest stabilna i pozostaje w miejscu uszkodzenia naczynia aż do wygojenia. Jeśli występuje niedobór czynników I i II - osoba ma skłonność do zwiększonego krwawienia, a jeśli występuje nadmiar, obserwuje się zakrzepicę bez uszkodzeń (to znaczy powstają patologiczne skrzepy krwi, które są w stanie oderwać ściany naczyń krwionośnych i zablokować przepływ krwi).

Fibrynogen mierzy się w mg / dl lub g / l. Aby uzyskać wartość składnika wg / l, należy obliczyć za pomocą wzoru:

  • do około 12 tygodnia ciąży wynosi 2,00-4,00 g / l;
  • od 3 miesiąca do końca ciąży dopuszczalny jest wzrost fibryny do 6,5 g / l;

Poziom fibrynogenu nie powinien spaść poniżej 0,5 g / l. To krytyczny poziom fibrynogenu we krwi.

Wzrost poziomu fibrynogenu może wskazywać na:

  • przebieg ostrej choroby o charakterze zapalnym i zakaźnym (na przykład grypa);
  • brak hormonów wytwarzanych przez tarczycę;
  • naruszenie metabolizmu białek;
  • niedawna operacja;
  • zwiększona zawartość estrogenu;
  • rozległe oparzenie.

Niski poziom fibrynogenu (poniżej 2,0 g / l) może wynikać z:

  • Zespół DIC;
  • brak witamin B12 i C;
  • toksykoza;
  • niewydolność serca;
  • ostra białaczka promielocytowa;
  • powikłania po porodzie;
  • ciężkie uszkodzenie wątroby;
  • terapia trombolityczna.

Czas trombiny

Czas trombiny (TB) to czas, w którym tworzy się skrzep po zmieszaniu osocza krwi z trombiną. W czasie ciąży norma telewizyjna wynosi od 10,3 do 25 sekund.

Wzrost TV (ponad 25 sekund) wskazuje:

  • niski fibrynogen (do 0,5 g / l);
  • patologia wątroby spowodowana obecnością defektów fibrynogenu na poziomie molekularnym;
  • produkt terapii fibrynolitycznej;
  • wysoka zawartość bilirubiny w surowicy krwi;
  • obecność bezpośrednich antykoagulantów we krwi podczas leczenia heparyną lub innymi podobnymi lekami.

Niska TV (poniżej 10,3 sek.) Występuje, gdy:

  • wysoki poziom fibrynogenu we krwi;
  • początkowy etap rozwoju DIC.

Antytrombina III

Antytrombina III (AT3) to złożone białko wytwarzane przez komórki naczyniowe i wątrobowe oraz hamujące proces krzepnięcia krwi. Jest to konieczne, aby zapobiec zwiększonemu tworzeniu się skrzepów krwi (skrzeplin).

Zwykle AT3 wynosi 70-120%.

Wysoki AT3 (ponad 120%) obserwuje się, gdy:

  • ostre zapalenie wątroby;
  • obecność zapalenia;
  • cholestaza;
  • ciężki przebieg ostrego zapalenia trzustki;
  • leczenie przeciwzakrzepowe;
  • brak witaminy K..

Zmniejszony AT3 (mniej niż 70%) może wynikać z:

  • wrodzony niedobór antytrombiny III;
  • zespół ostrego rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego;
  • miażdżyca;
  • przewlekła niewydolność wątroby;
  • leczenie heparyną;
  • zablokowanie naczynia z zakrzepem.

D-dimer

D-dimer jest wskaźnikiem charakteryzującym proces tworzenia się skrzepliny i rozpuszczania fibryny. Zwykle pod koniec ciąży wzrasta 3-4 razy od poziomu początkowego. Ale wzrost D-dimeru powinien być stopniowy. Szybki wzrost może wskazywać na powikłania ciąży, możliwą chorobę nerek i cukrzycę..

Stawka D-dimerów zależy od laboratorium.

Dla niezależnego laboratorium „Invitro” i kliniki „Euromed” standardowe wartości dla kobiet w ciąży:

  • I trymestr - mniej niż 286 ng / ml;
  • II trymestr - poniżej 457 ng / ml;
  • III trymestr - poniżej 644 ng / ml.

Wartość D-dimerów nie powinna spaść poniżej 33 ng / ml.

W klinice AltraVita wskaźnik D-dimerów podczas ciąży jest inny:

  • I trymestr - od 0 do 525 ng / ml;
  • II trymestr - od 438 do 1200 ng / ml;
  • III trymestr - od 888 do 2085 ng / ml.

Serwis laboratoryjny „Helix” ma własne standardy D-dimerów dla kobiet w ciąży:

  • do 13 tygodni - 0-0,55 mcg / ml;
  • 13-21 tygodni - 0,2-1,4 μg / ml;
  • 21-29 tygodni - 0,3-1,7 μg / ml;
  • 29-35 tygodni - 0,3-3 μg / ml;
  • 35-42 tygodnie - 0,4-3,1 mcg / ml.

μg / ml • 1000 = ng / ml

ng / ml • 0,001 = μg / ml

Na przykład 500 ng / ml = 0,5 μg / ml.

Wzrost poziomu obserwuje się w obecności:

  • zakrzepica żył głębokich, zator tętnicy płucnej;
  • Zespół DIC;
  • infekcje, posocznica;
  • zapalenie (z niewielkim wzrostem wartości D-dimeru);
  • choroba wątroby;
  • rozległe krwiaki.

Po leczeniu zakrzepowym lub operacji (nawet po ekstrakcji zęba) wartość D-dimerów może wzrosnąć. Do wzrostu tego wskaźnika przyczynia się również późna toksykoza..

Wskaźnik ciśnienia krwi u dorosłych i dzieci

Dlaczego krew jest gęsta i co zrobić, aby ją rozrzedzić?