Wprowadzenie cewnika obwodowego

W największej dostępnej żyle obwodowej.

Najważniejsze jest, aby wziąć największy cewnik, który zapewnia wymaganą szybkość wstrzykiwania roztworu

Niezbędny jest materiał cewnika. Cewniki domowe są wykonane głównie z polietylenu. Jest to najłatwiejszy w obróbce materiał, jednak wykazuje zwiększoną trombogenność, podrażnia wewnętrzną wyściółkę naczyń krwionośnych, a dzięki swojej sztywności jest w stanie je przebić. Preferowane są cewniki teflonowe i poliuretanowe. Przy ich stosowaniu występuje znacznie mniej komplikacji; jeśli zapewnisz im wysokiej jakości opiekę, ich żywotność jest znacznie dłuższa niż polietylenowych. Daje to wyraźny efekt ekonomiczny, pomimo stosunkowo wysokiego kosztu tych cewników..

Najczęstszymi przyczynami niepowodzeń i powikłań w cewnikowaniu żył obwodowych są brak praktycznych umiejętności personelu medycznego, naruszenie techniki wprowadzania i pielęgnacji cewnika żylnego.

Wyposażenie: jałowa taca, strzykawka z 10 ml heparynizowanego roztworu, plaster samoprzylepny, alkohol etylowy 70%, opaska uciskowa, cewniki obwodowe różnych rozmiarów, sterylne rękawiczki, nożyczki, taca na śmieci

GradacjaUsprawiedliwienie
1. Przeprowadzić higieniczne mycie rąk. Załóż maskęZapewnienie bezpieczeństwa infekcyjnego
2. Zmontować standardowy zestaw do cewnikowania żył obwodowychZapewnienie jasności i skuteczności procedury
3. Wyjaśnij pacjentowi cel i przebieg zabiegu, stwórz atmosferę zaufania, uzyskaj zgodę pacjentaZapewnienie prawa pacjenta do informacji
4. Zapewnij dobre oświetlenie i pomóż pacjentowi przyjąć wygodną pozycję podczas siedzenia lub leżenia.Zapewnienie bezpieczeństwa i komfortu pacjenta
5. Przeprowadzić higieniczną dezynfekcję rąk. W tym celu nałożyć na dłonie 3 ml 70% alkoholu etylowego i rozcierać preparat przez 1 min.Zapewnienie bezpieczeństwa infekcyjnego
6. Wybierz lokalizację proponowanej strefy cewnikowania. Aby to zrobić · Założyć opaskę uciskową żylną · Poprosić pacjenta o ściśnięcie i rozluźnienie palców, aby poprawić wypełnienie żył krwią · Wybrać odpowiednią żyłę palpacyjnie, biorąc pod uwagę charakterystykę roztworu infuzyjnego · Rozluźnić opaskę uciskowąPrzygotowanie do zabiegu. Wybór optymalnej żyły do ​​cewnikowania.
7. Wybierz, jeśli to możliwe, największą średnicę cewnika, biorąc pod uwagę wielkość żyły, wymaganą szybkość wprowadzania, lepkość roztworu infuzyjnego.Optymalny rozmiar cewnika do żyły obwodowej.
8. Przeprowadzić chirurgiczną antyseptykę dłoni. W tym celu nałóż na dłonie 5 ml 70% alkoholu etylowego i rozetrzyj preparat przez 1 min, powtórz zabieg na dłoniach. Nosić sterylne rękawiczkiZapewnienie bezpieczeństwa infekcyjnego
9. Załóż opaskę uciskową dożylnąZapewnienie łatwości wejścia do żyły
10.Probić miejsce cewnikowania dwukrotnie 70% alkoholem etylowym, dwoma jałowymi gazikami w odstępie 1 minuty..Zapewnienie bezpieczeństwa infekcyjnego
11.Otwórz cewnik o wybranym rozmiarze.Przygotowanie do zabiegu
12. Zablokować żyłę, naciskając ją palcem poniżej zamierzonego miejsca wprowadzenia cewnikaMocowanie żyły w celu łatwego wprowadzenia cewnika
13. Wprowadzić cewnik równolegle do żyły, obserwując pojawienie się krwi w komorze wskaźnika.Kontrolowanie wejścia igły do ​​żyły
14. Kiedy w komorze wskaźnika pojawi się krew, wprowadzić cewnik na kilka mm do żyłyZapewnienie wymaganej głębokości wprowadzenia igły do ​​żyły
15. Przymocować mandryn igły i powoli przesuwać kaniulę od igły do ​​żyły do ​​końcaZapewnienie wymaganej głębokości wprowadzenia kaniuli do żyły
16. Zdjąć żylną opaskę uciskową
17. Uchwycić żyłę, aby zmniejszyć krwawienie i trwale wyjąć igłę z cewnikaZmniejszone krwawienie
18. Przykryć cewnik korkiemZapobieganie możliwym powikłaniom
19. Przymocować cewnik plastrem samoprzylepnym lub bandażem mocującymZapobieganie przemieszczeniu cewnika
20. Przeprowadzić rejestrację cewnikowania żył zgodnie z wymaganiami placówki medycznejZapewnienie ciągłości pracy

Data dodania: 2014-01-13; Wyświetlenia: 17010; naruszenie praw autorskich?

Twoja opinia jest dla nas ważna! Czy zamieszczony materiał był pomocny? Tak | Nie

Umieszczenie cewnika do żyły obwodowej

Cewnik do żyły obwodowej wprowadza się do żyły obwodowej i zapewnia dostęp do krwiobiegu, umożliwia długotrwałą terapię infuzyjną i zmniejsza częstość urazów psychicznych (zwłaszcza u dzieci) związanych z wielokrotnymi nakłuciami żył obwodowych.

Przy wyborze cewnika należy wziąć pod uwagę następujące zasady:

- cewnik powinien powodować jak najmniejszy dyskomfort u pacjenta;

- zapewnić optymalną szybkość wlewu (podawanie leku);

- długość cewnika powinna odpowiadać długości prostego odcinka używanej żyły;

- średnica cewnika powinna odpowiadać średnicy wybranej żyły (cewniki o mniejszej średnicy umożliwiają lepszy przepływ krwi dookoła cewnika i rozcieńczenie leku krwią, cewniki o dużej średnicy mogą zamknąć światło żyły lub uszkodzić wewnętrzną wyściółkę żyły);

- pomarańczowy - do szybkiej transfuzji krwi;

- szary - do transfuzji krwi i jej składników;

- zielony - do transfuzji krwi lub wprowadzenia dużych objętości płynu;

- różowy - do wprowadzania dużych objętości płynu, szybkiego wprowadzania środków kontrastowych podczas procedur diagnostycznych;

- niebieski - do długotrwałej dożylnej terapii lekowej u dzieci i dorosłych (małe żyły);

- żółty - dla noworodków, chemioterapii.

Czas działania jednego cewnika wynosi 3 dni. Podczas używania cewnika należy ściśle przestrzegać zasad aseptyki i antyseptyki. Na połączeniu cewnika z systemem do dożylnego podawania kroplówki, korek należy dokładnie oczyścić z pozostałości krwi, przykryć sterylną serwetką. Monitoruj stan żyły i skóry w miejscu nakłucia. Aby uniknąć zakrzepicy cewnika przez skrzepy krwi, należy wypełnić go roztworem heparyny. Aby uniknąć migracji cewnika, stale monitoruj niezawodność jego mocowania.

Wskazania: 1) podawanie leków pacjentom, którzy nie mogą ich przyjmować doustnie; jeśli lek w skutecznym stężeniu musi być podawany szybko i dokładnie, zwłaszcza jeśli lek może zmienić swoje właściwości po podaniu doustnym;

2) przypadki, gdy może być konieczne pilne podanie leku lub roztworu; 3) częste dożylne podawanie leków; 4) pobieranie próbek krwi do badań klinicznych prowadzonych w odstępach czasu (np. Oznaczenie tolerancji glukozy, stężenia leków w osoczu i krwi);

5) przetaczanie produktów krwiopochodnych; 6) żywienie pozajelitowe (z wyjątkiem wprowadzania mieszanek odżywczych zawierających lipidy); 7) odwodnienie organizmu (przywrócenie równowagi wodno-elektrolitowej).

Przeciwwskazania Nie wprowadzać cewnika do: 1) żył twardych w dotyku i stwardniałych (ich wewnętrzna błona może ulec uszkodzeniu); 2) żyły zginaczy powierzchni stawów (duże ryzyko uszkodzenia mechanicznego); 3) żyły zlokalizowane blisko tętnic lub ich wypustki (istnieje ryzyko nakłucia tętnicy); 4) żyły kończyn dolnych; 5) wcześniej cewnikowane żyły (możliwe uszkodzenie wewnętrznej ściany naczynia); 6) małe widoczne, ale niewyczuwalne żyłki; 7) żyły powierzchni dłoniowej dłoni, środkowe żyły łokciowe (zwykle służą do pobierania krwi do badań); 8) żyły kończyny, które przeszły operację lub chemioterapię.

Wyposażenie stanowiska pracy: 1) sterylne rękawiczki; 2) czyste rękawiczki; 3) maska; 4) okulary ochronne (osłona plastikowa);

5) wodoodporny fartuch; 6) fiolkę z produktem leczniczym do podawania dożylnego; 7) butelkę z 0,9% roztworem chlorku sodu; 8) heparyna; 9) plik do otwierania ampułek; 10) nożyczki; 11) sterylne pęsety; 12) sterylny materiał opatrunkowy w opakowaniach (waciki, serwetki z gazy); 13) tynk lub taśma klejąca (typu Tegoderm); 14) dwie jałowe strzykawki jednorazowego użytku 5,0 ml; 15) butelka z roztworem dezynfekującym do przygotowania ampułek i fiolek; 16) butelka ze środkiem antyseptycznym do pielęgnacji skóry pacjentów i rąk z miodem. personel; 17) pojemniki z roztworem dezynfekującym do dezynfekcji odpadów; 18) taca na odpady; 19) szyna; 20) stół narzędziowy; 21) pojemniki z roztworem dezynfekującym do obróbki powierzchni; 22) czyste szmaty, zacisk hemostatyczny.

Umieszczenie cewnika do żyły obwodowej

Cewnik dożylny obwodowy Podczas prowadzenia terapii dożylnej przez cewnik dożylny obwodowej (PVC) wyklucza się powikłania, jeśli spełnione są następujące podstawowe warunki: metoda nie powinna być stosowana sporadycznie (w praktyce utrwalona i nawykowa), cewnik należy zapewnić z doskonałą pielęgnacją. Dobrze dobrany dostęp żylny ma zasadnicze znaczenie dla powodzenia terapii dożylnej.

KROK 1. Wybór miejsca nakłucia

Wybierając miejsce cewnikowania, należy wziąć pod uwagę preferencje pacjenta, łatwość dostępu do miejsca nakłucia oraz przydatność naczynia do cewnikowania..

Kaniule do żył obwodowych są przeznaczone wyłącznie do instalacji w żyłach obwodowych. Priorytety wyboru żyły do ​​nakłucia:

  1. Dobrze uwidocznione żyły z dobrze rozwiniętymi zabezpieczeniami.
  2. Żyły po niedominującej stronie ciała (praworęczne - leworęczne, leworęczne - prawe).
  3. Najpierw użyj żył dystalnych
  4. Używaj żył, które są miękkie i elastyczne w dotyku
  5. Żyły po stronie przeciwnej do operacji.
  6. Żyły o największej średnicy.
  7. Obecność prostego odcinka żyły na długości odpowiadającej długości kaniuli.

Żyły i strefy najbardziej odpowiednie do montażu PVC: grzbiet dłoni, wewnętrzna powierzchnia przedramienia.

Następujące żyły są uważane za nieodpowiednie do kaniulacji:

  1. Żyły kończyn dolnych (mała prędkość przepływu krwi w żyłach kończyn dolnych prowadzi do zwiększonego ryzyka powstania skrzepliny).
  2. Miejsca zgięć kończyn (okolice okołostawowe).
  3. Wcześniej cewnikowane żyły (możliwe uszkodzenie wewnętrznej ściany naczynia).
  4. Żyły zlokalizowane blisko tętnic (możliwość nakłucia tętnicy).
  5. Żyła łokciowa pośrodkowa (Vena mediana cubiti). Nakłucie tej żyły zgodnie z protokołami jest dopuszczalne w 2 przypadkach - pobranie krwi do analizy, udzielenie pomocy doraźnej i słaba ekspresja pozostałych żył.
  6. Żyły na powierzchni dłoniowej dłoni (ryzyko uszkodzenia naczyń).
  7. Żyły w kończynie poddanej operacji lub chemioterapii.
  8. Żyły zranionej kończyny.
  9. Słabo uwidocznione powierzchowne żyły.
  10. Kruche i stwardniałe żyły.
  11. Obszary limfadenopatii.
  12. Zainfekowane obszary i obszary uszkodzeń skóry.
  13. Głębokie żyły.

Parametry i zakres różnych typów cewników żylnych obwodowych

Kolor

Wymiary

Przepustowość PVC

Obszar zastosowań

Pomarańczowy

Szybka transfuzja dużych ilości płynów lub produktów krwiopochodnych.

Szary

Szybka transfuzja dużych ilości płynów lub produktów krwiopochodnych.

Biały

Przetaczanie dużych ilości płynów i produktów krwiopochodnych.

Zielony

18G
(1,2 x 32-45 mm)

Pacjenci, u których przetacza się produkty krwiopochodne (masa erytrocytów) w sposób zaplanowany.

Różowy

Pacjenci na długotrwałej terapii dożylnej (od 2-3 litrów dziennie).

niebieski

Pacjenci poddawani długotrwałej terapii dożylnej, pediatrii, onkologii.

Żółty

Onkologia, pediatria, cienkie stwardniałe żyły.

Onkologia, pediatria, cienkie stwardniałe żyły.

KROK 2. Wybór typu i rozmiaru cewnika

Wybierając cewnik, musisz skupić się na następujących kryteriach:

  1. Średnica żyły;
  2. Wymagana szybkość wprowadzania rozwiązania;
  3. Potencjalny czas, w którym cewnik znajduje się w żyle;
  4. Właściwości wstrzykiwanego roztworu;
  5. Kaniula nigdy nie powinna całkowicie blokować żyły..

Główną zasadą przy wyborze cewnika jest użycie najmniejszego rozmiaru, który zapewnia wymaganą prędkość wprowadzania w największej dostępnej żyle obwodowej.

Wszystkie PVC są podzielone na portowane (z dodatkowym portem wtryskowym) i bez portu (bez portu). Portowane PVC mają dodatkowy port do wstrzykiwania leków bez dodatkowego nakłuwania. Z jego pomocą możliwe jest bezigłowe podawanie leków w bolusie (przerywane) bez przerywania wlewu dożylnego.

W ich konstrukcji zawsze występują takie podstawowe elementy jak cewnik, prowadnik-igła, zatyczka i nasadka ochronna. Za pomocą igły wykonuje się żyłkę, podczas gdy wprowadza się cewnik. Zatyczka służy do zamykania otworu cewnika, gdy nie jest wykonywana infuzja (w celu uniknięcia zakażenia), nasadka ochronna chroni igłę i cewnik i jest usuwana bezpośrednio przed zabiegiem. Aby ułatwić wprowadzenie cewnika (kaniuli) do żyły, końcówka cewnika ma kształt stożka.

Dodatkowo cewnikom może towarzyszyć dodatkowy element konstrukcyjny - „skrzydełka”. Z ich pomocą PVC są nie tylko bezpiecznie mocowane na skórze, ale także zapewniają zmniejszenie ryzyka zakażenia bakteryjnego, ponieważ nie pozwalają na bezpośredni kontakt tylnej części zatyczki cewnika ze skórą.

KROK 3. Wprowadzenie cewnika do żyły obwodowej

  1. Myć dłonie;
  2. Zmontować standardowy zestaw do cewnikowania żył, zawierający kilka cewników o różnych średnicach;
  3. Sprawdź integralność opakowania i okres przydatności do użycia sprzętu;
  4. Upewnij się, że jesteś przed pacjentem, który ma zostać poddany cewnikowaniu żył;
  5. Zapewnij dobre oświetlenie, pomóż pacjentowi znaleźć wygodną pozycję;
  6. Wyjaśnić pacjentowi istotę zbliżającego się zabiegu, stworzyć atmosferę zaufania, dać możliwość zadawania pytań, określić preferencje pacjenta w miejscu założenia cewnika;
  7. Przygotuj pojemnik na ostre odpady w łatwo dostępnym miejscu;
  8. Umyj dokładnie ręce i wysusz je;
  9. Zastosuj opaskę uciskową 10-15 cm powyżej proponowanej strefy cewnikowania;
  10. Poproś pacjenta, aby ścisnął i rozluźnił palce, aby poprawić wypełnienie żył krwią;
  11. Wybierz żyłę palpacyjnie;
  12. Zdejmij opaskę uciskową;
  13. Wybierz najmniejszy cewnik, biorąc pod uwagę: wielkość żyły, wymaganą szybkość iniekcji, harmonogram terapii dożylnej, lepkość wlewu;
  14. Ponownie potraktuj ręce środkiem antyseptycznym i załóż rękawiczki;
  15. Zastosuj opaskę uciskową 10-15 cm nad wybranym obszarem;
  16. Potraktuj miejsce cewnikowania środkiem antyseptycznym na skórę przez 30-60 sekund, nie dotykając nieleczonych obszarów skóry, pozwól mu wyschnąć samodzielnie; NIE WOLNO PONOWNIE PALIĆ ŻYŁ;
  17. Umocuj żyłę, naciskając ją palcem poniżej zamierzonego miejsca wprowadzenia cewnika;
  18. Wziąć cewnik o wybranej średnicy za pomocą jednej z opcji chwytania (podłużny lub poprzeczny) i zdjąć osłonę ochronną. Jeśli na pokrywie znajduje się dodatkowa wtyczka, nie wyrzucaj osłony, ale przytrzymaj ją między palcami wolnej ręki;
  19. Upewnij się, że nacięcie igły PVC jest w górnej pozycji;
  20. Wprowadzić cewnik na igłę pod kątem 15 stopni do skóry, obserwując pojawienie się krwi w komorze wskaźnika;
  21. Gdy w komorze wskaźnika pojawi się krew, dalsze przesuwanie igły należy zatrzymać;
  22. Zamocuj igłę mandrynu i powoli przesuń kaniulę do końca od igły do ​​żyły (igła mandrynu jest całkowicie usunięta z cewnika);
  23. Zdejmij uprząż. NIE WKŁADAĆ IGŁY DO CEWNIKA PO WYSUNIĘCIU Z IGŁY DO WIEDEŃ
  24. Zacisnąć żyłę, aby zmniejszyć krwawienie i trwale wyjąć igłę z cewnika;
  25. Bezpiecznie wyrzucić igłę;
  26. Jeżeli po wyjęciu igły okazało się, że żyła została zgubiona, konieczne jest całkowite wyjęcie cewnika spod powierzchni skóry, wówczas pod kontrolą wzrokową montujemy PVC (nałóż cewnik na igłę), a następnie całą procedurę zakładania PVC od początku powtórz;
  27. Wyjąć zatyczkę z koszulki ochronnej i zamknąć cewnik, wkładając zatyczkę heparynową przez port lub podłączając zestaw infuzyjny;
  28. Przymocuj cewnik do kończyny;
  29. Zarejestruj procedurę cewnikowania żył zgodnie z wymaganiami szpitala;
  30. Utylizować odpady zgodnie z przepisami bezpieczeństwa i reżimem sanitarno-epidemiologicznym.

Standardowy zestaw do cewnikowania żył obwodowych:

  1. Sterylna taca
  2. Kosz na śmieci
  3. Strzykawka z heparynizowanym roztworem 10 ml (1: 100)
  4. Sterylne waciki i chusteczki
  5. Plaster samoprzylepny i / lub bandaż samoprzylepny
  6. Antyseptyczny dla skóry
  7. Cewniki dożylne obwodowe w kilku rozmiarach
  8. Adapter i / lub rura łącząca lub obturator
  9. Uprząż
  10. Sterylne rękawiczki
  11. Nożyce
  12. Langeta
  13. Medium bandażowe
  14. 3% roztwór nadtlenku wodoru

KROK 4. Usunięcie cewnika żylnego

  1. Myć dłonie
  2. Przerwać infuzję lub usunąć bandaż ochronny (jeśli jest na wyposażeniu)
  3. Antyseptyczne ręce i nosić rękawiczki
  4. Od obrzeża do środka usuń bandaż mocujący bez użycia nożyczek
  5. Powoli i ostrożnie wyjmij cewnik z żyły
  6. Delikatnie uciskaj miejsce cewnikowania jałowym gazikiem przez 2-3 minuty
  7. Potraktuj miejsce cewnikowania środkiem antyseptycznym do skóry, nałóż sterylny bandaż uciskowy na miejsce cewnikowania i przymocuj bandażem. Zaleca się, aby nie zdejmować opatrunku ani nie zwilżać miejsca cewnikowania przez 24 godziny
  8. Sprawdź integralność kaniuli cewnika. W przypadku wystąpienia zakrzepu krwi lub podejrzenia zakażenia cewnika odciąć końcówkę kaniuli sterylnymi nożyczkami, umieścić w sterylnej probówce i przesłać do laboratorium bakteriologicznego w celu zbadania (zgodnie z zaleceniem lekarza)
  9. Zapisz godzinę, datę i powód usunięcia
  10. Utylizować odpady zgodnie z przepisami bezpieczeństwa i reżimem sanitarno-epidemiologicznym

Zestaw do usuwania cewnika żylnego

  1. Sterylne rękawiczki
  2. Sterylne kulki z gazy
  3. Plaster
  4. Nożyce
  5. Antyseptyczny dla skóry
  6. Kosz na śmieci
  7. Sterylna rurka, nożyczki i taca (używane w przypadku zakrzepicy cewnika lub podejrzenia zakażenia cewnika)

KROK 5. Kolejne nakłucie żyły

W przypadku konieczności wykonania kilku etapów IVC, ich zmiany ze względu na zakończenie zalecanego okresu PCV w żyle lub wystąpienie powikłań, istnieją zalecenia dotyczące wyboru miejsca wkłucia dożylnego:

  1. Zaleca się zmianę miejsca cewnikowania co 48-72 godziny.
  2. Każde kolejne nakłucie żyły wykonuje się na przeciwległym ramieniu lub proksymalnie (powyżej żyły) poprzedniego nakłucia żyły.

KROK 6. Codzienna pielęgnacja cewnika

  1. Każde połączenie cewnika jest bramą do infekcji. Unikaj wielokrotnego dotykania sprzętu rękami. Ściśle przestrzegać zasad aseptyki, pracować tylko w sterylnych rękawiczkach.
  2. Często zmieniaj sterylne wtyczki, nigdy nie używaj wtyczek, które mogły zainfekować wnętrze.
  3. Natychmiast po podaniu antybiotyków, stężonych roztworów glukozy, preparatów krwiopochodnych, cewnik przepłukać niewielką ilością soli fizjologicznej.
  4. Monitoruj stan bandaża mocującego i zmieniaj go w razie potrzeby lub co trzy dni.
  5. Regularnie sprawdzaj miejsce nakłucia, aby wcześnie wykryć powikłania. Jeśli wystąpi obrzęk, zaczerwienienie, miejscowy wzrost temperatury, niedrożność cewnika, wyciek lub bolesne odczucia podczas podawania leków, należy powiadomić lekarza i usunąć cewnik.
  6. Podczas zmiany bandaża nie używaj nożyczek. Istnieje niebezpieczeństwo odcięcia cewnika i przedostania się cewnika do krwiobiegu.
  7. W celu zapobiegania zakrzepowemu zapaleniu żył nałóż cienką warstwę maści trombolitycznych na żyłę powyżej miejsca nakłucia (na przykład Traumeel, Heparyna, Troxevasin).
  8. Cewnik należy przepłukać przed i po każdej sesji wlewu heparynizowanym roztworem (5 ml izotonicznego roztworu chlorku sodu + 2500 U heparyny) przez port.

Możliwe komplikacje:

Pomimo tego, że cewnikowanie żył obwodowych jest zabiegiem znacznie mniej niebezpiecznym w porównaniu z cewnikowaniem dożylnym centralnym, niesie za sobą potencjalne powikłania, jak każdy zabieg naruszający integralność skóry. Większości powikłań można uniknąć dzięki dobrej technice manipulacji pielęgniarki, ścisłemu przestrzeganiu zasad aseptycznych i antyseptycznych oraz właściwej pielęgnacji cewnika.

Możliwe powikłania i ich zapobieganie

Możliwe komplikacje

Zalecenia dotyczące zapobiegania powikłaniom

Zator powietrzny

Konieczne jest całkowite usunięcie powietrza ze wszystkich korków, dodatkowych elementów i „zakraplaczy” przed podłączeniem do PVVK, a także zatrzymanie infuzji przed opróżnieniem fiolki lub worka z roztworem leku; stosować urządzenia dożylne o odpowiedniej długości tak, aby końcówkę można było obniżyć poniżej miejsca instalacji, zapobiegając w ten sposób przedostaniu się powietrza do systemu infuzyjnego. Niezawodne uszczelnienie całego systemu odgrywa ważną rolę. Ryzyko zatorowości powietrznej przy kaniulacji obwodowej jest ograniczone do dodatniego obwodowego ciśnienia żylnego (3–5 mm H2O). Podciśnienie w żyłach obwodowych może powstać przy wyborze miejsca montażu PVC powyżej poziomu serca.

Krwiak związany z usunięciem cewnika

Naciśnięcie miejsca wkłucia dożylnego po usunięciu cewnika
3-4 minuty lub podnieś kończynę.

Krwiak związany z instalacją PVC

Konieczne jest zapewnienie odpowiedniego wypełnienia żyły i staranne zaplanowanie zabiegu nakłucia żyły, aby nie nakłuwać źle wyprofilowanych naczyń.

Choroba zakrzepowo-zatorowa

Należy unikać nakłucia żył kończyn dolnych i stosować możliwie najmniejszą średnicę PVVK, co zapewnia ciągłe przemywanie krwią końcówki cewnika w naczyniu..

Zapalenie żyły

Konieczne jest zastosowanie aseptycznej techniki instalowania PVVK, wybranie najmniejszego możliwego rozmiaru, aby osiągnąć objętości wymagane do terapii dożylnej; bezpiecznie zamocować cewnik, aby zapobiec jego ruchowi w żyle; zapewnić odpowiednie rozpuszczanie narkotyków i ich wprowadzenie w odpowiednim tempie; wymieniać PVAC co 48-72 godziny lub wcześniej (w zależności od warunków) i po kolei zmieniać stronę ciała dla miejsca wprowadzenia cewnika.

KROK 7. Dbanie o cewnik centralny

Cewnikowanie nakłucia naczyń centralnych jest zabiegiem medycznym. Można nakłuć żyłę podobojczykową, szyjną i udową, zarówno po lewej, jak i po prawej stronie. Centralny cewnik żylny może funkcjonować i być niezakażony przez wiele tygodni. Osiąga się to poprzez ścisłe przestrzeganie zasad pielęgnacji cewnika, w tym przestrzeganie zasad aseptyki podczas jego montażu, środków ostrożności przy wykonywaniu wlewów i iniekcji..

Długotrwała obecność cewnika w PV może powodować następujące komplikacje:

- zator zakrzepowy i powietrzny;

- powikłania infekcyjne (5-40%), takie jak ropienie, posocznica itp..

Dlatego centralne cewnikowanie żyły wymaga starannego przestrzegania zasad pielęgnacji i monitorowania cewnika:

1. Przed wszelkimi manipulacjami należy umyć ręce mydłem, osuszyć i potraktować 70% alkoholem, założyć sterylne gumowe rękawiczki.

2. Skóra wokół cewnika jest codziennie sprawdzana i traktowana 70% alkoholem i 2% roztworem jodu lub 1% brylantowo-zielonym roztworem.

3. Opatrunek jest zmieniany codziennie i gdy się brudzi.

4. Przed rozpoczęciem terapii infuzyjnej poproś pacjenta o wykonanie wdechu i wstrzymanie oddechu. Zdjąć gumowy korek, podłączyć strzykawkę z 0,5 ml roztworu soli fizjologicznej do cewnika, pociągnąć tłok do siebie i upewnić się, że krew swobodnie przepływa do strzykawki. Podłączyć system do infuzji dożylnej do cewnika, pozwolić pacjentowi oddychać, dostosować częstotliwość kropli. Wlej krew ze strzykawki do tacy.

5. Po zakończeniu infuzji należy założyć blokadę heparynową w następujący sposób:

- Poproś pacjenta o wykonanie wdechu i wstrzymanie oddechu;

- Zablokować cewnik gumowym korkiem i pozwolić pacjentowi oddychać;

- przez korek, uprzednio nasączony alkoholem, wstrzyknąć igłą śródskórną 5 ml roztworu: 2500 U (0,5 ml) heparyny + 4,5 ml soli fizjologicznej;

- zamocować korek na cewniku taśmą samoprzylepną.

6. Pamiętaj, aby przepłukać cewnik tym samym roztworem, co podczas ustawiania blokady heparynowej w następujących przypadkach:

- po wstrzyknięciu leku przez cewnik;

- kiedy krew pojawi się w cewniku.

7. Załamania cewnika, założenie zacisków na cewnik nieprzewidziane w konstrukcji, przedostawanie się powietrza do cewnika są zabronione..

8. W przypadku stwierdzenia problemów związanych z cewnikiem: ból, obrzęk ramienia, nasiąkanie opatrunku krwią, wysięk lub środek infuzyjny, gorączka, załamania cewnika, należy niezwłocznie poinformować lekarza..

9. Cewnik jest usuwany przez lekarza prowadzącego lub personel anestezjologiczny, po czym następuje odnotowanie historii choroby.

10. Zabrania się opuszczania szpitala z cewnikiem! W przypadku skierowania do innej placówki medycznej pacjentowi musi towarzyszyć pracownik służby zdrowia; w podsumowaniu wypisu odnotowano, że pacjent ma cewnik podobojczykowy.

Jak założyć cewnik dożylny łokciowy. Technika manipulacji. Jak przebiega procedura

Umieszczenie cewnika do żyły obwodowej

Uwaga. Wybierając cewnik, weź pod uwagę:

  • średnica żyły
  • wymagana prędkość wtrysku
  • potencjalny czas trwania cewnika w żyle
  • właściwości wstrzykiwanego roztworu
Lepiej jest wkładać cewniki teflonowe i poliuretanowe, ponieważ ich użycie jest znacznie mniej skomplikowane. Jeśli zapewnisz im dobrą opiekę, ich żywotność jest znacznie dłuższa niż cewników polietylenowych..
Powikłania podczas cewnikowania żył obwodowych - od naruszenia techniki zakładania cewnika żylnego i opieki nad nim.

Niezbędne narzędzia

  • sterylna taca
  • taca na odpady
  • sterylne kulki i chusteczki
  • plaster lub bandaż samoprzylepny
  • antyseptyczny - 70% alkohol
  • kilka rozmiarów obwodowych cewników dożylnych
  • adapter lub rura łącząca lub obturator
  • sterylne rękawiczki
  • nożyce
  • bandaż o szerokości 7-10 cm
  • roztwór nadtlenku wodoru 3%

Sekwencjonowanie

Cel: Cewnik do żyły obwodowej wprowadza się do żyły obwodowej i zapewnia dostęp do krwiobiegu, umożliwia długotrwałą terapię infuzyjną oraz zmniejsza częstość urazów psychicznych (zwłaszcza u dzieci) związanych z wielokrotnymi nakłuciami żył obwodowych.

Wybierając cewnik, weź pod uwagę następujące zasady :

ü Cewnik powinien powodować najmniejszy dyskomfort u pacjenta;

ü Zapewnij optymalną szybkość wlewu (podawanie leku);

ü Długość cewnika powinna odpowiadać długości prostego odcinka używanej żyły;

ü Średnica cewnika musi odpowiadać średnicy wybranej żyły (cewniki o mniejszej średnicy dają...
możliwość lepszego przepływu krwi wokół cewnika i rozcieńczenia leku krwią, cewniki o dużej średnicy mogą zamknąć światło żyły lub uszkodzić wewnętrzną wyściółkę żyły).

ü Pomarańczowy - do szybkiej transfuzji krwi;

ü Gray - do przetaczania krwi i jej składników;

ü Zielony - do transfuzji krwi lub podawania chorej objętości płynu;

ü Różowy - do wprowadzania dużych objętości płynu, szybkiego wprowadzania środków kontrastowych podczas procedur diagnostycznych;

ü Niebieski - do długotrwałej dożylnej terapii lekowej u dzieci i dorosłych (małe żyły);

ü Żółty - dla noworodków, chemioterapii.

Czas działania jednego cewnika wynosi 3 dni. Podczas obsługi łodzi odleci ściśle przestrzegając zasad aseptyki i antyseptyki. Na połączeniu cewnika z systemem do dożylnego podawania kroplówki, korek należy dokładnie oczyścić z pozostałości krwi, przykryć sterylną serwetką. Monitoruj stan żyły i skóry w miejscu nakłucia. Aby uniknąć krzepnięcia krwi w cewniku, napełnij go roztworem heparyny. Aby uniknąć migracji cewnika, stale monitoruj niezawodność jego mocowania.

Wskazania: 1. podawanie leków pacjentom, którzy nie mogą ich przyjmować doustnie; jeśli lek musi być podawany w skutecznym stężeniu i dokładnie, zwłaszcza jeśli lek może zmienić swoje właściwości po przyjęciu doustnym;

2. Przypadki, w których może być konieczne pilne podanie leku lub roztworu;

3. Częste dożylne podawanie leków;

4. Pobieranie próbek krwi do badań klinicznych przeprowadzanych w odstępach czasowych (na przykład określenie tolerancji glukozy, poziomów leku w osoczu i krwi;

5. Transfuzja produktów krwiopochodnych;

6. Żywienie pozajelitowe (z wyjątkiem wprowadzania mieszanek odżywczych zawierających lipidy);

7. Nawodnienie organizmu (przywrócenie równowagi wodno-elektrolitowej).

Przeciwwskazania: Cewnika nie należy wprowadzać do: 1. żył trudnych w dotyku i stwardniałych (ich wewnętrzna wyściółka może ulec uszkodzeniu); 2. Żył powierzchni zginaczy stawów (duże ryzyko uszkodzenia mechanicznego); 3. Żyły zlokalizowane blisko tętnic lub ich wypustki (istnieje ryzyko nakłucia tętnicy); 4. Żyły kończyn dolnych; 5. Wcześniej cewnikowane żyły (możliwe uszkodzenie wewnętrznej ściany naczynia); 6. Małe, widoczne, ale niewyczuwalne żyłki; 7. Żyły powierzchni dłoni, środkowe żyły łokciowe (zwykle służą do pobierania krwi do badań); 8. Żyły kończyny poddanej operacji lub chemioterapii.

Wyposażenie stanowiska pracy: sterylne rękawiczki, czyste rękawiczki, maska, gogle, wodoodporny fartuch, fiolka z lekiem do podania dożylnego, fiolka z 0,9% roztworami chlorku sodu, heparyna, pilnik do otwierania ampułek, nożyczki, sterylne kleszcze, sterylny opatrunek materiał w opakowaniu (waciki, gaziki), plaster samoprzylepny, dwie sterylne strzykawki jednorazowe o pojemności 0,5 ml, butelka z roztworami dezynfekującymi do przygotowania ampułek i fiolek, butelka ze środkiem antyseptycznym do pielęgnacji skóry pacjenta i rąk personelu medycznego, pojemniki z roztworem dezynfekującym do dezynfekcja odpadów, pojemniki na odpady, szyna, stolik instrumentalny, pojemniki z roztworem dezynfekującym do obróbki powierzchni, czyste szmaty, zacisk hemostatyczny.

Nie.GradacjaUsprawiedliwienie
Etap przygotowawczy
1.Poinformuj pacjenta o zbliżającej się manipulacji, wyjaśnij cel i przebieg zabiegu. Uzyskaj ustną zgodę. Wykonaj cewnikowanie żył w gabinecie zabiegowym lub oddziale.Zapewnienie prawa pacjenta do informacji, jego udział w manipulacji.
2.Zapytaj pacjenta o wywiad alergiczny.Zapobieganie reakcjom alergicznym.
3.Usuń przedmioty z rąk (pierścionki, zegarki, bransoletki). Przeprowadzaj higieniczne środki antyseptyczne. Nosić osobistą odzież ochronną.
4.Przygotuj stół manipulacyjny do pracy: ü Czystą szmatką zwilżoną roztworem dezynfekującym oczyść powierzchnie stołu, najpierw górę, a następnie spód i boki; 2 razy w odstępie 15 minut. ü Na dolnej półce stawiamy pojemniki do dezynfekcji odpadów pocztowych. Nr 147. ü Zdejmij rękawiczki, zdezynfekuj je.
pięć.Sprawdź datę sterylizacji bix i pincety. Zaznacz datę sekcji i podpisz pielęgniarkę. Otworzyć bix, upewnić się, że materiał jest sterylny zgodnie ze wskaźnikiem sterylności, za pomocą sterylnej pincety wyjąć sterylny materiał z bix i położyć go na górnej półce stołu manipulacyjnego, w indywidualnym opakowaniu - zaznaczyć ilość otworów.Kontrola warunków użytkowania.
6.Umieść niezbędny sprzęt na górnej półce stolika instrumentalnego, sprawdź daty przydatności leków, integralność opakowań.Sprawdzenie poprawności zażytej substancji leczniczej. Kontrola warunków użytkowania.
7.Na etykiecie butelki z roztworem umieść datę otwarcia butelki i podpis. Weź dwie kulki, zwilż je środkiem antyseptycznym, potraktuj metalową nakrętkę i górną trzecią część butelki jedną kulką, usuń środkową część metalowego korka pęsetą lub nożyczkami, potraktuj dostępną część gumowego korka inną kulką środkiem antyseptycznym; zostawić piłkę. Postępuj także z innymi fiolkami.Zgodność z bezpieczeństwem infekcji.
8.Wziąć opakowanie ze strzykawką, zebrać, sprawdzić drożność igły i nabrać 5 ml 0,9% roztworu chlorku sodu i umieścić w otwartym opakowaniu.Do dalszej manipulacji.
dziewięć.Wziąć opakowanie ze strzykawką, zebrać, sprawdzić drożność igły, pobrać heparynę z szybkością 1 ml heparyny na 100 ml 0,9% roztworu chlorku sodu, wstrzyknąć do fiolki z roztworami fizjologicznymi, pobrać 2-3 ml powstałego roztworu do strzykawki i umieścić wewnątrz otwartego opakowania.Do dalszej manipulacji; zapobieganie zakrzepicy cewnika.
dziesięć.Zaproponuj pacjentowi zajęcie wygodnej pozycji, poinformuj o zasadach zachowania podczas manipulacji.
jedenaście.Wybierz miejsce proponowanego cewnikowania żyły.Do manipulacji.
12.Zastosuj opaskę uciskową 10-12 cm powyżej łokcia (na serwetce lub ubraniu w środkowej trzeciej części ramienia).
trzynaście.Sprawdź tętno na tętnicy promieniowej poniżej opaski uciskowej.Zapobieganie zaciskaniu tętnic.
czternaście.Wykonuj ruchy masujące krawędzią dłoni w kierunku zgięcia łokcia, prosząc pacjenta o zaciśnięcie i rozluźnienie pięści. Dotknij żyły zaciśniętą pięścią, zdejmij opaskę uciskową (upewnij się, że opaskę można łatwo zdjąć po nakłuciu żyły).Wzmacniający zastój żylny, ułatwiający nakłucie żył.
Scena główna
1.Nosić okulary ochronne, maskę, środek do dezynfekcji rąk i sterylne rękawiczki.
2.Przyłóż opaskę uciskową 10-15 cm powyżej miejsca nakłucia żyły.Stworzenie sztucznego zastoju żylnego (obrzęk żył).
3.Weź dwie stalowe kulki, zwilż je środkiem antyseptycznym. Miejsce wstrzyknięcia traktuj ruchami od dołu do góry lub od obwodu do środka, jedną kulką - szeroką, drugą - wąską, pozostawić na 1-2 minuty. Do suszenia.Dezynfekcja pola wtrysku.
4.Nałożyć sterylną serwetkę na pole wstrzyknięcia poniżej miejsca nakłucia.Zapewnienie bezpieczeństwa infekcyjnego zgodnie z instrukcją.
pięć.Otwórz opakowanie cewnika i wyjmij je, zginając skrzydełka cewnika, chwyć cewnik trzema palcami prawej ręki, zdejmij nasadkę ochronną.Zapewnienie bezpieczeństwa infekcyjnego.
6.Zamocuj żyłę lewą ręką, dociśnij ją kciukiem poniżej miejsca wkłucia.Zapewnij wyraźną manipulację.
7.Wprowadzić cewnik na igłę do żyły pod kątem 25-30 0 do skóry, obserwując pojawienie się krwi w komorze wskaźnikowej cewnika.Zapobieganie potencjalnym problemom z żyłami igłowymi.
8.Gdy w komorze wskaźnika pojawi się krew, należy zmniejszyć kąt nachylenia igły mandrynu do skóry do 10-15 i przesunąć igłę i cewnik o kilka milimetrów wzdłuż żyły.Zapobieganie powikłaniom.
dziewięć.Prawą ręką unieruchomić igłę sztyletu nieruchomo przy komorze wskaźnika (lub podpórce na kciuk). Lewą ręką powoli przesuwaj kaniulę cewnika do żyły wzdłuż igły mandrynu, aż pawilon cewnika dotknie skóry. (igła mandrynu nie została całkowicie usunięta z cewnika).Zapewnij wyraźną manipulację.
dziesięć.Zdejmij uprząż. Uciśnij żyłę wolną ręką kilka centymetrów powyżej zamierzonego końca cewnika. Całkowicie wyciągnij igłę do szpilki.Aby zapobiec wyciekaniu krwi z cewnika.
jedenaście.Podłączyć strzykawkę do cewnika z 0,9% roztworem chlorku sodu i wstrzyknąć 4-5 ml roztworu (brak infiltracji potwierdza prawidłowe założenie cewnika).Potwierdzenie prawidłowego umieszczenia cewnika.
12.Ściśnij żyłę, odłącz strzykawkę, podłącz strzykawkę z roztworem heparyny, wstrzyknij roztwór do cewnika aż do jego napełnienia (1-2 ml).Zapobieganie zakrzepicy cewnika.
trzynaście.Ścisnąć żyłę, odłączyć strzykawkę i zabezpieczyć cewnik jałową zatyczką.Zapobieganie powikłaniom.
czternaście.Oczyść zewnętrzną stronę cewnika i skórę ze śladów krwi.Zapewnienie bezpieczeństwa infekcyjnego.
piętnaście.Przymocuj cewnik specjalnym bandażem samoprzylepnym lub plastrem samoprzylepnym.Zapewnienie bezpieczeństwa infekcyjnego.
szesnaście.Owinąć zatyczkę cewnika sterylną gazą i zabezpieczyć plastrem samoprzylepnym.Zapobieganie powikłaniom.
17.Zastosuj bandaż ochronny.Zapobieganie powikłaniom.
Ostatni etap
1.Zdezynfekować zużyty materiał medyczny i narzędzia zanieczyszczone krwią zgodnie z instrukcją dezynfekcji. (zarządzenie nr 165 Ministerstwa Zdrowia Republiki Białorusi)Zapobieganie infekcjom szpitalnym.
2.Powierzchnie robocze należy traktować roztworami dezynfekującymi.Zapewnienie bezpieczeństwa infekcyjnego.
3.Zdejmij wodoodporny fartuch, ekran ochronny, rękawiczki, odkaż je.Zapobieganie infekcjom szpitalnym.
4.Umyj ręce pod bieżącą wodą mydłem w płynie o neutralnym pH, osusz jednorazową serwetką i nałóż krem.Aby wyeliminować potencjalne problemy.
pięć.Regularnie sprawdzaj miejsce cewnikowania. Nad miejscem cewnikowania codziennie nakładamy maści trombolityczne w celu zmniejszenia zakrzepicy i ryzyka zapalenia żył.Zapobieganie powikłaniom.

Możliwe komplikacje:

Ogólne: posocznica, zatorowość (zator cewnikowy), zator powietrzny, wstrząs anafilaktyczny.

Miejscowe: zapalenie żył (zapalenie żył), zakrzepowe zapalenie żył (zapalenie żyły z utworzeniem skrzepu krwi), naciekanie i martwica tkanek, krwiak, zablokowanie cewnika, skurcz żylny, uszkodzenie pobliskiego nerwu.

Kto inny oprócz mnie może powiedzieć o cewniku w żyle, jeśli nie tylko umieściłbym go w szpitalu ratunkowym, ale sam byłbym pacjentem. W przypadku pilnej terapii pojawia się potrzeba cewnika. Inne wskazania do jego ustawienia to:

  • długotrwała intensywna terapia,
  • „Zła” - słabo widoczne, słabo uwidocznione żyły.
  • konieczność transportu pacjenta w celu ochrony naczynia przed przekłuciami i krwiakami podczas ruchu.

Osobiście miałem „złe” żyły. Były praktycznie niewidoczne, słabo wyczuwalne. Wtedy dostałem cewnik dożylny. To dlatego, że kiedyś przeszedłem długą kurację w szpitalu wojskowym, obejmującą codzienne zastrzyki dożylne. Dzięki tej specyfice leczenia żyły mogą się schować, zagłębić. Tak się złożyło, że musiałem poddać się leczeniu w życiu cywilnym i na podstawie własnego doświadczenia ocenić zalety tej techniki..

Może mieć różne rozmiary i odmiany. Wykonany jest z mocnych materiałów termoplastycznych o wysokiej biokompatybilności i niskim współczynniku tarcia. Dzięki tym właściwościom cewnik przy odpowiedniej pielęgnacji może służyć przez kilka dni lub dłużej..

Co to jest cewnikowanie żył.

Wprowadzenie cewnika dożylnego zapewnia pracownikom służby zdrowia długotrwały dostęp do krwiobiegu pacjenta. Taka procedura nie jest już nowością i każdego roku na świecie instaluje się do pół miliona PVK (cewników do żył obwodowych). W Federacji Rosyjskiej technika ta staje się coraz bardziej rozpowszechniona i rozpoznawana przez pracowników służby zdrowia i ich pacjentów..

Cewnik dożylny. Zalety w porównaniu z konwencjonalną igłą iniekcyjną:

  • Nie ma potrzeby regularnego nakłuwania żyły. Zapewnia stabilny i wygodny dostęp do naczynia.
  • Cewnik dożylny nie wyskoczy z naczynia krwionośnego.
  • Skuteczne i szybkie podawanie leków.
  • Zmniejszenie obciążenia psychicznego pacjenta.
  • Oszczędność czasu pracowników służby zdrowia.
  • Ściany żylne pozostają nienaruszone, wyklucza się występowanie krwiaków, naciek.
  • Pacjent z cewnikiem dożylnym pozostaje ruchomy, może się swobodnie poruszać nawet z IV.
  • Przy odpowiedniej pielęgnacji cewnik minimalizuje poważne komplikacje.

Ustawienie PVC wymaga ścisłego przestrzegania pewnych instrukcji.

  • Asepsa i antyseptyki.
  • Wybór najbardziej optymalnego rozmiaru cewnika IV.
  • Wdrożenie niezawodności mocowania PVC.
  • Umieść wysokiej jakości cewnik dożylny.
  • Praktykuj powolne podawanie leków.
  • Rozcieńczyć leki przed ich podaniem.
  • Nasmaruj nasączoną alkoholem skórę wokół żyły żelami przeciwzapalnymi.
  • Okresowo przepłukać zainstalowany cewnik roztworem heparyny.
  • Żyłę, w której zainstalowany jest PVK, należy okresowo wymieniać. W przypadku braku przeciwwskazań cewnik dożylny może służyć przez cały czas terapii infuzyjnej.

Stworzenie systemu kontroli wewnętrznej - stworzenie niezbędnych warunków

  • Porządkowanie miejsca pracy, zapewnienie optymalnego oświetlenia.
  • Sprawdzenie trwałości użytych leków i użytych materiałów.
  • Konieczne jest uwzględnienie czynnika psychologicznego. Pacjent powinien zostać poinformowany o wszystkich punktach późniejszej manipulacji i mieć wgląd w istotę zabiegu. Jest możliwe, że pacjent preferuje określoną żyłę do umieszczenia cewnika. Należy wziąć pod uwagę wszystkie te aspekty.

Po wybraniu odpowiedniej żyły i ustaleniu wielkości cewnika dożylnego należy założyć bandaż z gazy i przygotować cały zestaw narzędzi niezbędnych do cewnikowania. Pacjent powinien siedzieć lub układać w najwygodniejszy sposób. Położyli mnie na plecach i życzę zdrowia!

We współczesnej medycynie istnieje ciągła potrzeba jednorazowego lub doraźnego wstrzyknięcia leków do żyły (np. Antybiotyku, środka znieczulającego) lub pobrania krwi do dalszej diagnostyki i badań laboratoryjnych. Skuteczność w tej kwestii można osiągnąć jedynie poprzez cewnikowanie żył..

Tak więc cewnikowanie żył polega na wprowadzeniu specjalnego narzędzia - cewnika do odpowiedniego światła żyły przez nakłucie żyły odpiszczelowej lub przez żyłkowanie. Zadaniem manipulacji jest zdiagnozowanie krwi lub osiągnięcie efektu terapeutycznego na korzyść pacjenta..

Z kolei cewnik żylny (dożylny) to specjalny wyrób medyczny (igła z cienką, wydrążoną rurką) o niewielkich wymiarach, który ma za zadanie uzyskać dostęp do krwiobiegu poprzez wprowadzenie go do żyły.

Istnieją dwa główne typy kaniulacji: centralne cewnikowanie żyły i obwodowe.

Zabieg ten jest zwykle wykonywany na oddziale intensywnej terapii lub na oddziałach intensywnej terapii z udziałem doświadczonego lekarza..

Podstawowe metody postępowania, zakotwiczenie cewnika i dobór żyły

Istnieje kilka popularnych technik wprowadzania cewnika do żyły, na przykład:

Do leczenia żylaków i oczyszczania naczyń krwionośnych z zakrzepicy Elena Malysheva poleca nową metodę opartą na kremie Cream of Varicose Veins. Zawiera 8 pożytecznych roślin leczniczych, które są niezwykle skuteczne w leczeniu VARICOSIS. Jednocześnie używane są tylko naturalne składniki, bez chemii i hormonów!

Najważniejszą rzeczą do zapamiętania przy wprowadzaniu cewnika jest to, że w przypadku nieprawidłowego wprowadzenia warto go natychmiast wyjąć i spróbować ponownie wprowadzić, ale już w innym miejscu nakłucia.

W takim przypadku w żadnym przypadku nie należy podejmować żadnego wysiłku, aby dalej popychać cewnik, w przeciwnym razie nie będzie możliwe uniknięcie uszkodzenia miejsca nakłucia lub naczynia..

Upewnij się, że po włożeniu cewnika musi być bezpiecznie zamocowany, a mianowicie:


Dzięki niezawodnemu mocowaniu cewnika traci on zdolność poruszania się, co eliminuje prawdopodobieństwo podrażnienia żył i miejsca nakłucia.

W medycynie istnieje kilka głównych żył centralnych i sposobów ich cewnikowania. W takim przypadku cewnikowanie żył centralnych jest możliwe tylko wtedy, gdy żyły obwodowe nie są do tego odpowiednie..

Ważne jest, aby wiedzieć, że z wyjątkiem żyły szyjnej wszystkie inne naczynia centralne znajdują się wystarczająco głęboko pod skórą, dlatego nakłucie wykonuje się prawie na ślepo iw określonych sytuacjach.

Często wprowadzenie cewnika i nakłucie do żyły podobojczykowej jest wykonywane przez anestezjologa lub chirurga, aw rzadkich przypadkach przez przeszkolonego terapeutę. Można go wykonać od prawej do lewej i odwrotnie nadobojczykowo i podobojczykowo w znieczuleniu miejscowym.

Ponieważ to naczynie podobojczykowe ma doskonały przepływ krwi, zmniejsza się prawdopodobieństwo zakrzepicy podczas cewnikowania..

Wskazania do cewnikowania żył podobojczykowych są następujące:

Jeśli zabieg przeprowadza doświadczony lekarz, praktycznie nie ma możliwości powikłań. Ale to cewnikowanie nie jest odpowiednie dla wszystkich..

Istnieją pewne przeciwwskazania, w przypadku których nie można przeprowadzić zabiegu, a mianowicie:

Lekarz przed podjęciem decyzji o wykonaniu cewnikowania żylnego do żyły podobojczykowej koniecznie musi sprawdzić pacjenta pod kątem braku przeciwwskazań do zabiegu.

Należy zauważyć, że cewnikowanie żyły podobojczykowej jest dość prostą procedurą. Jeśli jednak przeprowadzi to niedoświadczony specjalista, niezwykle trudno będzie uniknąć komplikacji. Możliwe są następujące komplikacje:

Recenzja naszej czytelniczki - Aliny Mezentseva

Niedawno przeczytałem artykuł, który opowiada o naturalnym kremie „Uzdrowiska Kasztanowa Pszczoła” do leczenia żylaków i oczyszczania naczyń krwionośnych z zakrzepów. Z pomocą tego kremu możesz NA ZAWSZE wyleczyć żylaki, zlikwidować ból, poprawić krążenie, zwiększyć napięcie żył, szybko odbudować ściany naczyń krwionośnych, oczyścić i zregenerować żylaki w domu.

Nie byłem przyzwyczajony do ufania jakimkolwiek informacjom, ale postanowiłem sprawdzić i zamówić jedną paczkę. Zauważyłem zmiany w ciągu tygodnia: ból ustąpił, nogi przestały bzyczeć i puchnąć, a po 2 tygodniach czopki żylne zaczęły się zmniejszać. Spróbuj i ty, a jeśli ktoś jest zainteresowany, to link do artykułu.

Przy odpowiedniej pielęgnacji cewnik może trwać długo, do trzech miesięcy. W takim przypadku pacjent może się poruszać, biorąc zakraplacz w dłonie.

Cewnikowanie tętnic obwodowych

Technika ta polega na uzyskaniu dostępu do krwiobiegu na dłuższy okres czasu, co osiąga się poprzez umieszczenie cewnika w tętnicach lub żyłach obwodowych. Ta procedura rzadko powoduje jakiekolwiek komplikacje. Cewnikowanie odbywa się za pomocą dożylnego układu obwodowego (cewnika) do żył z rozwiniętymi naczynkami włosowatymi, które są doskonale uwidocznione.

Istnieje wiele wskazań do dostępu żylnego przy użyciu cewnikowania żył obwodowych. Najważniejsze z nich to:

Jeśli specjalista prawidłowo wybierze dostęp żylny, to sukces terapii dożylnej jest gwarantowany. Jednocześnie lekarz zawsze bierze pod uwagę życzenia pacjenta w zakresie wyboru miejsca cewnikowania, a także bierze pod uwagę dostępność przy wyborze punktu nakłucia oraz przydatność żyły do ​​zabiegu.

Podczas przeprowadzania terapii żylnej obwodowej przeciwwskazania są niezwykle rzadkie. Istnieją jednak pewne warunki, które ograniczają dostęp do tej procedury, a mianowicie:

Pomimo pewnych przeciwwskazań zabieg ten ma szereg niepodważalnych zalet, w tym szybki i bezpieczny dostęp do żyły, co pozwala na skuteczne wstrzyknięcie leków w znalezione miejsce nakłucia.

Jeśli chodzi o powikłania, są one niezwykle rzadkie w praktyce, jeśli lekarz przestrzega wszystkich warunków nakłucia i cewnikowania. Ale nadal mogą pojawić się następujące komplikacje:

Jak widać, powikłania są jedynie konsekwencją złych działań lekarza, a nie wynikiem cech ciała pacjenta.

Tętnica jest zlokalizowana dostatecznie głęboko, na zewnątrz kanału szyjnego, w pobliżu nerwu błędnego, tuż poniżej mięśnia mostkowo-obojczykowo-sutkowego.

Osobliwością żyły szyjnej jest to, że jest ona doskonale widoczna, szczególnie w szyi pacjenta. Jednak ze względu na silną ruchomość tętnicy tego typu nakłucie jest znacznie trudniejsze niż cewnikowanie innych typów żył centralnych..

Należy zaznaczyć, że zabieg wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym wyłącznie przez specjalistę posiadającego odpowiednią wiedzę i umiejętności praktyczne w zakresie cewnikowania żył szyjnych. Procedura jest przeprowadzana w następujących przypadkach:

Pomimo tego, że ta technika cewnikowania jest dość skomplikowana, przy kompetentnym podejściu lekarza ma jedną niezaprzeczalną zaletę: podczas nakłucia szyjnego i wprowadzenia cewnika bardzo rzadko dochodzi do uszkodzenia płuc i opłucnej..

Przed wyborem żyły do ​​dalszego cewnikowania lekarz musi upewnić się, że pacjent nie ma określonych przeciwwskazań do zabiegu. Mogą to być:

Jeśli nie ma przeciwwskazań, lekarz w znieczuleniu miejscowym wykonuje zabieg. Jedyne, o czym pacjent powinien pamiętać, to fakt, że tej technice cewnikowania towarzyszy upośledzenie ruchomości szyi..

Nieprawidłowo założony cewnik lub nieprzestrzeganie warunków sanitarnych podczas instalacji narzędzia może prowadzić do niekorzystnych konsekwencji dla pacjenta, na przykład:

Prawdopodobieństwo powikłań, w szczególności w przypadku cewnikowania szyjnego, często zależy od czynnika ludzkiego, a mianowicie od braku profesjonalizmu u lekarza.

Sama technika cewnikowania dożylnego nie jest skomplikowana, dlatego często nie występuje ryzyko poważnych powikłań. Niemniej jednak bez odpowiednich umiejętności nie warto samodzielnie przeprowadzać tej procedury, ponieważ do właściwego wprowadzenia takiego urządzenia wymagane jest odpowiednie przeszkolenie medyczne i praktyka..

WCIĄŻ MYŚLISZ, ŻE NIEMOŻLIWE JEST USUNIĘCIE WARIKOZY!?

Czy kiedykolwiek próbowałeś pozbyć się VARICOSIS? Sądząc po tym, że czytasz ten artykuł, zwycięstwo nie było po twojej stronie. I oczywiście nie wiesz, słysząc, co to jest:

  • uczucie ciężkości nóg, mrowienie.
  • obrzęk nóg, gorzej wieczorem, obrzęk żył.
  • guzy na żyłach rąk i nóg.

Teraz odpowiedz na pytanie: czy to ci odpowiada? Czy wszystkie te symptomy mogą być tolerowane? Ile wysiłku, pieniędzy i czasu już „zmarnowałeś” na nieskuteczne leczenie? W końcu prędzej czy później SYTUACJA ZMNIEJSZA i jedynym wyjściem będzie tylko interwencja chirurgiczna!

Zgadza się - czas zacząć rozwiązywać ten problem! Czy sie zgadzasz? Dlatego zdecydowaliśmy się opublikować ekskluzywny wywiad z szefem Instytutu Flebologii Ministerstwa Zdrowia Federacji Rosyjskiej W.M. Semenowem, w którym ujawnił tajemnicę groszowej metody leczenia żylaków i całkowitej odbudowy naczyń krwionośnych. Przeczytaj wywiad.

Cewnikowanie żył - centralne i obwodowe: wskazania, zasady i algorytm umieszczania cewnika

Wszystkie materiały na stronie są publikowane pod autorstwem lub redagowane przez profesjonalnych lekarzy,
ale nie są receptą na leczenie. Skontaktuj się ze specjalistami!

Cewnikowanie żył (centralne lub obwodowe) to manipulacja, która pozwala na zapewnienie pełnego dostępu żylnego do krwiobiegu u pacjentów wymagających długotrwałych lub ciągłych wlewów dożylnych, a także w celu zapewnienia szybszej pomocy doraźnej.

Cewniki żylne są odpowiednio centralne i obwodowe, te pierwsze służą do nakłuwania żył centralnych (podobojczykowej, szyjnej lub udowej) i mogą być instalowane tylko przez resuscytatora-anestezjologa, a drugie są instalowane w świetle żyły obwodowej (łokciowej). Ostatnią manipulację może wykonać nie tylko lekarz, ale także pielęgniarka lub anestezjolog..

Centralny cewnik dożylny to długa elastyczna rurka (około 10-15 cm), która jest mocno osadzona w świetle dużej żyły. W tym przypadku przeprowadza się specjalny dostęp, ponieważ żyły centralne znajdują się dość głęboko, w przeciwieństwie do żył odpiszczelowych obwodowych..

Cewnik obwodowy jest reprezentowany przez krótszą wydrążoną igłę z umieszczoną wewnątrz cienką igłą do mandrynu, która nakłuwa skórę i ścianę żyły. Następnie igła mandrynu jest usuwana, a cienki cewnik pozostaje w świetle żyły obwodowej. Dostęp do żyły odpiszczelowej zazwyczaj nie jest trudny, dlatego zabieg może wykonać pielęgniarka.

Zalety i wady tej techniki

Niewątpliwą zaletą cewnikowania jest wdrożenie szybkiego dostępu do krwiobiegu pacjenta. Ponadto po wprowadzeniu cewnika eliminuje się potrzebę codziennego nakłuwania żyły w celu kroplówki dożylnej. Oznacza to, że wystarczy, aby pacjent raz wprowadził cewnik zamiast „nakłuwania” żyły ponownie każdego ranka.

Zalety obejmują również wystarczającą aktywność i mobilność pacjenta z cewnikiem, ponieważ pacjent może się poruszać po infuzji i nie ma ograniczeń dotyczących ruchów ręki z zainstalowanym cewnikiem..

Wśród niedociągnięć można zauważyć niemożność długotrwałej obecności cewnika w żyle obwodowej (nie więcej niż trzy dni), a także ryzyko powikłań (choć niezwykle niskie).

Wskazania do wprowadzenia cewnika do żyły

Często w stanach nagłych dostępu do łożyska naczyniowego pacjenta nie można uzyskać innymi metodami z wielu powodów (wstrząs, zapaść, niskie ciśnienie krwi, zapadnięte żyły itp.). W takim przypadku, aby uratować życie poważnego pacjenta, konieczne jest podawanie leków, aby natychmiast dostały się do krwiobiegu. I tu właśnie wkracza centralne cewnikowanie żylne. Stąd głównym wskazaniem do wprowadzenia cewnika do żyły centralnej jest udzielenie pomocy doraźnej i pilnej w warunkach oddziału intensywnej terapii lub oddziału, na którym prowadzona jest intensywna terapia pacjentów z ciężkimi chorobami i zaburzeniami funkcji życiowych..

Czasami można wykonać cewnikowanie żyły udowej, np. Jeśli wykonują lekarze (sztuczna wentylacja + ucisk klatki piersiowej), a inny lekarz zapewnia dostęp żylny i nie przeszkadza współpracownikom w manipulacjach na klatce piersiowej. Również w karetce można podjąć próbę cewnikowania żyły udowej, gdy nie można znaleźć żył obwodowych, a w nagłych wypadkach konieczne jest podanie leków.

cewnikowanie żyły centralnej

Ponadto istnieją następujące wskazania do umieszczenia cewnika do żyły centralnej:

  • Operacja na otwartym sercu z użyciem płuco-serca (AIC).
  • Dostęp do krwiobiegu u krytycznie chorych pacjentów na oddziale intensywnej terapii i intensywnej terapii.
  • Instalowanie rozrusznika serca.
  • Wprowadzenie sondy do komór serca.
  • Pomiar centralnego ciśnienia żylnego (CVP).
  • Przeprowadzanie badań kontrastu rentgenowskiego układu sercowo-naczyniowego.

Instalacja cewnika obwodowego jest wskazana w następujących przypadkach:

  • Wczesne rozpoczęcie terapii infuzyjnej na etapie ratownictwa medycznego. Po przyjęciu do szpitala pacjent z założonym cewnikiem kontynuuje rozpoczęte leczenie, oszczędzając w ten sposób czas na założenie zakraplacza.
  • Wprowadzenie cewnika dla pacjentów planujących obfite i / lub całodobowe wlewy leków i roztworów medycznych (sól fizjologiczna, glukoza, płyn Ringera).
  • Wlewy dożylne dla pacjentów chirurgicznych, gdy operacja może być wymagana w dowolnym momencie.
  • Zastosowanie znieczulenia dożylnego przy drobnych zabiegach chirurgicznych.
  • Założenie cewnika dla kobiet rodzących na początku porodu, aby nie było problemów z dostępem żylnym podczas porodu.
  • Potrzeba wielokrotnego pobierania krwi żylnej do badań.
  • Transfuzje krwi, zwłaszcza wielokrotne.
  • Niemożność nakarmienia pacjenta ustami, a następnie za pomocą cewnika żylnego można przeprowadzić żywienie pozajelitowe.
  • Nawodnienie dożylne w przypadku odwodnienia i zmian elektrolitowych pacjenta.

Przeciwwskazania do cewnikowania żylnego

Założenie cewnika do żyły centralnej jest przeciwwskazane, jeśli u pacjenta występują zmiany zapalne skóry okolicy podobojczykowej, zaburzenia krzepnięcia lub uraz obojczyka. Ze względu na to, że cewnikowanie żyły podobojczykowej można przeprowadzić zarówno po prawej, jak i po lewej stronie, obecność jednostronnego procesu nie przeszkodzi w założeniu cewnika po zdrowej stronie.

Spośród przeciwwskazań do cewnika żylnego obwodowego można zauważyć, że pacjent ma żyłę łokciową, ale ponownie, jeśli istnieje potrzeba cewnikowania, można wykonać manipulację na zdrowym ramieniu.

Jak przebiega procedura?

Nie jest wymagane specjalne przygotowanie do cewnikowania żył centralnych i obwodowych. Jedynym warunkiem przystąpienia do pracy z cewnikiem jest pełne przestrzeganie zasad aseptyki i antyseptyki, w tym leczenie rąk personelu zakładającego cewnik oraz staranne leczenie skóry w miejscu nakłucia żyły. Oczywiście praca z cewnikiem jest konieczna przy użyciu sterylnych narzędzi - zestawu do cewnikowania.

Centralne cewnikowanie żylne

Cewnikowanie żyły podobojczykowej

Podczas cewnikowania żyły podobojczykowej (z „podobojczykowej”, w slangu anestezjologów) wykonywany jest następujący algorytm:

Wideo: Cewnikowanie żyły podobojczykowej - film szkoleniowy

Cewnikowanie żyły szyjnej wewnętrznej

cewnikowanie żyły szyjnej wewnętrznej

Technika cewnikowania żyły szyjnej wewnętrznej jest nieco inna:

  • Pozycja pacjenta i uśmierzanie bólu są takie same jak przy cewnikowaniu żyły podobojczykowej,
  • Lekarz, będąc przy głowie pacjenta, określa miejsce nakłucia - trójkąt utworzony przez nogi mięśnia mostkowo-obojczykowo-sutkowego, ale 0,5-1 cm na zewnątrz od mostka obojczyka,
  • Igła jest wprowadzana pod kątem 30-40 stopni w kierunku pępka,
  • Pozostałe etapy manipulacji są takie same jak przy cewnikowaniu żyły podobojczykowej.

Cewnikowanie żyły udowej

Cewnikowanie żyły udowej różni się znacznie od opisanych powyżej:

  1. Pacjent kładzie się na plecach z biodrem wyciągniętym na zewnątrz,
  2. Wizualnie zmierzyć odległość między przednim kolcem biodrowym a spojeniem łonowym (spojenie łonowe),
  3. Wynikowa wartość jest dzielona przez trzy trzecie,
  4. Znajdź granicę między wewnętrzną a środkową trzecią,
  5. Określić pulsację tętnicy udowej w dole pachwinowym w uzyskanym punkcie,
  6. Żyła udowa znajduje się 1-2 cm bliżej genitaliów.,
  7. Dostęp żylny wykonuje się za pomocą igły i prowadnika pod kątem 30-45 stopni w kierunku pępka.

Wideo: Cewnikowanie żyły centralnej - film instruktażowy

Cewnikowanie żył obwodowych

Spośród żył obwodowych najkorzystniejsze pod względem nakłucia są żyły boczne i przyśrodkowe przedramienia, żyła łokciowa pośrednia, a także żyła na grzbiecie dłoni..

cewnikowanie żył obwodowych

Algorytm wprowadzania cewnika do żyły w ramieniu jest następujący:

  • Po potraktowaniu rąk roztworami antyseptycznymi wybiera się wymagany cewnik. Zazwyczaj cewniki są oznaczone według rozmiaru i mają różne kolory - fioletowe dla najkrótszych cewników o małej średnicy, a pomarańczowe dla najdłuższych o dużej średnicy..
  • Ponad miejscem cewnikowania na ramię pacjenta zakłada się opaskę uciskową.
  • Pacjent proszony jest o „zaciśnięcie” pięści, zaciskanie i rozluźnianie palców.
  • Po badaniu palpacyjnym żyły skórę traktuje się środkiem antyseptycznym.
  • Nakłucie skóry i żyły szpilką.
  • Igłę sztyletową wyciąga się z żyły, podczas gdy kaniula cewnika jest wprowadzana do żyły.
  • Następnie do cewnika podłącza się system infuzji dożylnej i podaje się roztwory medyczne.

Wideo: nakłucie i cewnikowanie żyły łokciowej

Pielęgnacja cewnika

Aby zminimalizować ryzyko powikłań, cewnik należy odpowiednio pielęgnować..


Po pierwsze, cewnik obwodowy należy umieścić nie dłużej niż na trzy dni. Oznacza to, że cewnik może stać w żyle nie dłużej niż 72 godziny. Jeśli pacjent wymaga dodatkowej infuzji płynów, pierwszy cewnik należy usunąć, a drugi umieścić na drugim ramieniu lub żyle. W przeciwieństwie do obwodowego, centralny cewnik żylny może pozostawać w żyle przez dwa do trzech miesięcy, ale podlega cotygodniowej wymianie cewnika na nowy.

Po drugie, zatyczkę cewnika należy przepłukiwać heparynizowanym roztworem co 6-8 godzin. Ma to na celu zapobieganie powstawaniu zakrzepów krwi w świetle cewnika..

Po trzecie, wszelkie manipulacje przy cewniku należy wykonywać zgodnie z zasadami aseptyki i antyseptyki - personel powinien ostrożnie obchodzić się z rękami i pracować w rękawiczkach, a miejsce cewnikowania należy zabezpieczyć sterylnym bandażem.

Po czwarte, aby zapobiec przypadkowemu przecięciu cewnika, bezwzględnie zabrania się używania nożyczek podczas pracy z cewnikiem, na przykład do przycięcia plastra samoprzylepnego, którym bandaż jest przymocowany do skóry.

Wymienione zasady podczas pracy z cewnikiem mogą znacznie zmniejszyć częstość powikłań zakrzepowo-zatorowych i infekcyjnych..

Czy możliwe są komplikacje podczas cewnikowania żylnego??

Ze względu na to, że cewnikowanie żył jest interwencją w organizmie człowieka, nie można przewidzieć, jak organizm zareaguje na tę interwencję. Oczywiście zdecydowana większość pacjentów nie doświadcza żadnych powikłań, ale w niezwykle rzadkich przypadkach jest to możliwe..

Tak więc podczas zakładania cewnika centralnego rzadkimi powikłaniami są uszkodzenia sąsiednich narządów - tętnicy podobojczykowej, szyjnej lub udowej, splotu ramiennego, perforacja (perforacja) kopuły opłucnej z wnikaniem powietrza do jamy opłucnej (odma opłucnowa), uszkodzenie tchawicy lub przełyku. Do tego rodzaju powikłań należy również zator powietrzny - przenikanie pęcherzyków powietrza z otoczenia do krwiobiegu. Zapobieganie powikłaniom polega na poprawnym technicznie cewnikowaniu żyły centralnej.

Podczas instalowania zarówno cewników centralnych, jak i obwodowych, powikłania zakrzepowo-zatorowe i infekcyjne są groźne. W pierwszym przypadku możliwy jest również rozwój zakrzepicy, w drugim - ogólnoustrojowe zapalenie aż do posocznicy

Rekomendacje dla czytelników internetowego magazynu SosudInfo udzielają lekarze zawodowi z wyższym wykształceniem i doświadczeniem w pracy specjalistycznej.
Uwaga! Nie jesteśmy „kliniką” i nie jesteśmy zainteresowani świadczeniem usług medycznych naszym czytelnikom. Zwracamy również uwagę na to, że nie da się przepisać całkowicie bezpiecznego leczenia „przez Internet” bez osobistego spotkania! Wszystkie zalecenia mają charakter orientacyjny. Skontaktuj się ze specjalistami.

Krok 1: zapłać za konsultację za pomocą formularza →

Możesz zwiększyć kwotę, jeśli Twoje pytanie jest złożone, wymaga głębokiego namysłu i / lub długiej odpowiedzi (na przykład szczegółowe wyjaśnienie analizy itp.).

Krok 2: po dokonaniu płatności zadaj pytanie w poniższym formularzu ↓

Nie zapomnij podać kodu płatności na końcu pytania!
(w przeciwnym razie nie zostaniesz zidentyfikowany)
Płatne pozycje są zwykle przetwarzane w ciągu 48 godzin

Krok 3: Możesz dodatkowo podziękować specjaliście kolejną wpłatą na dowolną kwotę

Drętwienie rąk: jak leczyć?

Norma wskaźników KTG podczas ciąży