Wady serca: klasyfikacja, diagnostyka, leczenie i profilaktyka

Wady serca to grupa chorób charakteryzujących się naruszeniem anatomicznej struktury zastawek serca lub przegród. Zwykle objawiają się naruszeniem hemodynamiki.

Choroby te występują zarówno u dorosłych, jak iu dzieci i mogą być związane z wieloma czynnikami. Aby zrozumieć, czym jest wada, musisz znać nie tylko przyczyny tej choroby, ale także jej wpływ na ogólne funkcjonowanie organizmu..

Klasyfikacja

Aby zrozumieć, jakie są wady serca, musisz znać ich klasyfikację. Na początek należy powiedzieć, że istnieją wady wrodzone i nabyte..

W zależności od lokalizacji zmiany występują następujące rodzaje wad:

  • Patologie zastawkowe.
  • Patologie przegrodowe.

W zależności od liczby dotkniętych struktur wyróżnia się następujące rodzaje wad serca:

  • Prosty. Pokonanie jednego zaworu.
  • Trudny. Zaangażowanie wielu zaworów.
  • Łączny. Połączenie niewydolności i zwężenia w jednej zastawce.

Klasyfikacja wad serca uwzględnia również poziom ogólnego niedotlenienia organizmu. W zależności od tego czynnika wyróżnia się następujące typy:

  • Biały. Wystarczające zaopatrzenie w tlen tkanek i narządów. Sinica nie powstaje.
  • Niebieski. Wczesna manifestacja niedotlenienia, tworzenie centralnej sinicy.

Ponadto do prawidłowej klasyfikacji form wrodzonych stosuje się tabelę Mardera:

ZMIANA HEMODYNAMIKIBIAŁYNIEBIESKI
Nie zepsuteSerce prawostronne, niewspółosiowość aorty, niewielki ubytek przegrody międzykomorowej (VSD)-
Mały przelew kołaVSD, ubytek przegrody międzyprzedsionkowej, przetrwały przewód tętniczy, nieprawidłowy drenaż żyły płucnejTranspozycja głównych naczyń, niedorozwój komór, wspólny pień tętniczy
Niewielkie zubożenieZwężenie tętnicy płucnejTetralogia Fallota, fałszywy wspólny pień tętniczy, choroba Ebsteina
Naruszenie przepływu krwi w dużym koleZwężenie jamy ustnej i koarktacja aorty-

Przyczyny występowania

Etiologia form wrodzonych jest reprezentowana przez różne nieprawidłowości chromosomalne. Ważną rolę odgrywają również czynniki środowiskowe. W przypadku, gdy matka w ciąży zachorowała na różyczkę, u dziecka ujawniają się następujące trzy zespoły:

  1. Zaćma.
  2. Głuchota.
  3. Wrodzone anomalie serca. Najczęściej może to być tetrada Fallota (złożona wrodzona wada rozwojowa, do której należy zwężenie drogi odpływu prawej komory, ubytek przegrody międzykomorowej, przemieszczenie aorty, przerost prawej komory).
  4. Oprócz różyczki na rozwój embrionalny układu sercowo-naczyniowego wpływają następujące czynniki zakaźne:
  • Wirus opryszczki pospolitej.
  • Adenowirus.
  • Wirus cytomegalii.
  • Mycoplasma.
  • Toxoplasma.
  • Blada treponema.
  • Listeria.

Etiologia wrodzonych wad rozwojowych jest wystarczająco szeroka. Obejmuje to używanie alkoholu i narkotyków przez kobietę w ciąży. Udowodnione działanie teratogenne amfetamin na płód.

Pomimo faktu, że wady nie są dziedziczone, obecność patologii sercowo-naczyniowych w wywiadzie rodzinnym zwiększa ryzyko wad zastawkowych serca u dzieci. Ponadto niektórzy eksperci mówią o możliwym rozwoju wrodzonej wady w przyszłych pokoleniach z blisko spokrewnionym małżeństwem.

Nabyte wady serca są najczęściej spowodowane ostrą gorączką reumatyczną. Ponadto etiologia obejmuje następujące choroby:

  • Miażdżyca tętnic.
  • Syfilis.
  • Choroby autoimmunologiczne.
  • Uraz serca.

Główne przejawy

Patofizjologia wrodzonych wad serca polega w dużej mierze na zaburzeniu prawidłowego krążenia krwi. Najczęściej ułatwia to:

  1. Zwiększona odporność na przepływ krwi prowadząca do przerostu odpowiedniego regionu serca.
  2. Tworzenie błędnego komunikatu między oboma kręgami krążenia.

Bardzo często oba te mechanizmy patogenetyczne można łączyć. W związku z tym można wyróżnić następujące oznaki wad serca:

  • Duszność.
  • Patologiczne szmery.
  • Omdlenia.
  • Sinica.
  • Bicie serca.
  • Zaburzenia rytmu.
  • Obrzęk obwodowy nóg.
  • Wodobrzusze (nagromadzenie płynu w jamie brzusznej).
  • Hydrothorax (nagromadzenie płynu w jamie opłucnej).

Warto zwrócić uwagę, że skompensowane wady najczęściej przebiegają bezobjawowo i są wykrywane podczas rutynowego badania. Główne objawy wad serca pojawiają się, gdy organizm sam nie radzi sobie z zaburzeniami hemodynamicznymi.

Diagnostyka

Na podstawie samych objawów stwierdzonych podczas badania nie można rozpoznać choroby serca. W tym celu lekarz potrzebuje wielu metod fizycznych i instrumentalnych. Bezpośrednio przy pierwszej wizycie u specjalisty istotną rolę odgrywa propedeutyka chorób wewnętrznych, aw szczególności osłuchiwanie i badanie palpacyjne.

Aby zrozumieć, jak określić wadę serca, ważne jest poznanie podstawowych metod instrumentalnych stosowanych w diagnostyce takich chorób. Stosowane są następujące badania:

  1. Elektrokardiografia. Elektrokardiogram pomoże wykryć zmiany w pracy serca. EKG w przypadku wad serca nie odgrywa dużej roli i najczęściej pomaga zidentyfikować konsekwencje choroby.
  2. Echokardiografia. Jest to diagnostyka ultrasonograficzna przeznaczona do dokładnego badania czynnościowych i morfologicznych cech serca..
  3. Fonokardiografia - technika umożliwiająca wyświetlanie dźwięków serca w formie graficznej.
  4. RTG. Pozwala zidentyfikować konfigurację serca, a także wykryć transpozycję naczyniową.

Współczesna pediatria przypisuje szczególne miejsce w definicji wad wrodzonych wykrywaniu prenatalnym. Taka diagnoza wad serca odbywa się w kilku etapach. Początkowy etap spoczywa na barkach zwykłego ginekologa, a po podejrzeniu obecności zmian ciężarną kobietę kieruje się do specjalisty echokardiografii płodu.

Działania lecznicze

Główną metodą leczenia większości wad serca jest operacja. Niemniej jednak, aby zmniejszyć intensywność postępu choroby, a także normalizować krążenie krwi, stosuje się następujące grupy leków:

  1. Antykoagulanty. Ich stosowanie tłumaczy się potrzebą zmniejszenia ryzyka powstania zakrzepów krwi..
  2. Diuretyki. Diuretyki są potrzebne do złagodzenia zespołu obrzęku, a także do wyrównania niewydolności serca.
  3. β-blokery. Niezbędny do zmniejszenia obciążenia serca i normalizacji ciśnienia krwi.
  4. Inhibitory ACE. Podobnie jak poprzednie leki są potrzebne do zwalczania nadciśnienia tętniczego..
  5. Leki przeciwarytmiczne. Używany w przypadku wad, podczas których dochodzi do naruszenia rytmu serca.
  6. Środki rozszerzające naczynia. Zmniejsz stres w sercu.

Tylko lekarz będzie mógł odpowiedzieć, jak leczyć wadę serca w każdym konkretnym przypadku, po uprzednim przeprowadzeniu diagnozy. Niezwykle ważne jest przestrzeganie wszystkich zaleceń lekarskich i stosowanie leków ściśle w określonych dawkach.

Metody chirurgicznego leczenia chorób serca u dorosłych i dzieci są dość zróżnicowane. Leczenie stosuje się zarówno w przypadku wad nabytych, jak i wrodzonych. Wskazania do interwencji chirurgicznej zależą bezpośrednio od stopnia zaburzeń hemodynamicznych. W formach wrodzonych i przy niedrożności przepływu krwi przeprowadza się następujące interwencje w celu jej wyeliminowania:

  • Wycięcie zwężenia zastawki w pniu płucnym.
  • Wycięcie zwężonych obszarów aorty.

W przypadku, gdy wadzie towarzyszy przelewanie się małego koła, konieczne jest wyeliminowanie patologicznego wypływu krwi. Osiąga się to poprzez następujące działania:

  • Otwarte podwiązanie aorty.
  • Szycie istniejącego ubytku przegrody międzyprzedsionkowej lub międzykomorowej.

Oprócz powyższego, w przypadku postaci wrodzonych stosuje się następujące operacje wad serca:

  1. Plastikowy zawór.
  2. Protetyka.
  3. Rekonstrukcja.

Rekonstrukcja jest stosowana w przypadku złożonych patologii, którym towarzyszy nie tylko naruszenie aparatu zastawkowego, ale także nieprawidłowe położenie dużych naczyń.

Przez długi czas uważano, że leczenie operacyjne wrodzonych wad serca należy przeprowadzić już w wieku pięciu lat, a nawet później. Jednak poziom medycyny pozwala obecnie na korekcję chirurgiczną w pierwszych latach życia..

W przypadku nabytych patologii aparatu zastawkowego główną interwencją chirurgiczną jest protetyka. Pacjent zostaje zastąpiony sztuczną zastawką w miejsce uszkodzonej zastawki.

W przypadku nabytego zwężenia w celu wyeliminowania istniejącej przeszkody wykonuje się plastik zaworu.

Komplikacje

Aby zrozumieć, jak niebezpieczna jest wada serca, musisz wiedzieć, jakie mogą być konsekwencje. Główne powikłania są związane z powstaniem niewydolności krążenia. Istnieją następujące typy:

  1. Niewydolność lewej komory.
  2. Niewydolność prawej komory.

Jednym z głównych objawów ciężkiej niewydolności lewej komory jest duszność, której towarzyszy uwolnienie krwawej, spienionej plwociny. Jego kolor wynika z obecności specjalnych komórek. Komórki wad serca reprezentowane są przez makrofagi pęcherzykowe zawierające hemosyderynę. Obecność tych komórek obserwuje się przy zawale płucnym lub zastoju w krążeniu płucnym. I to z ich powodu plwocina z tymi patologiami ma „rdzawy” kolor.

Proces pielęgnacyjny

Proces pielęgnowania wad serca odgrywa ważną rolę w poprawie jakości życia pacjenta. Ten proces ma następujące cele:

  1. Poprawa jakości życia pacjenta do akceptowalnego poziomu.
  2. Minimalizowanie pojawiających się problemów.
  3. Pomóż pacjentowi i jego rodzinie przystosować się do choroby.
  4. Wsparcie dla podstawowych potrzeb pacjenta lub pełne wyzdrowienie.

W przypadku wad serca proces ten przebiega w kilku etapach. W pierwszym etapie pielęgniarka musi określić podstawowe potrzeby pacjenta. Drugi etap polega na postawieniu diagnozy pielęgniarskiej i zidentyfikowaniu głównych problemów pacjenta, wśród których należy wyróżnić:

  • Fizjologiczny. Ta grupa obejmuje wszystkie powikłania głównej diagnozy..
  • Psychologiczny. Lęk przed zmianami jakości życia, a także lęk przed pogorszeniem rokowania choroby. Obejmuje to również brak wiedzy i umiejętności w zakresie ogólnej opieki zdrowotnej..
  • Obawy dotyczące bezpieczeństwa. Należy zwrócić uwagę na zwiększone ryzyko infekcji, niewłaściwe stosowanie przepisanych leków oraz ryzyko upadków w przypadku omdlenia..

Trzeci etap to ustalenie celów, jakie pielęgniarka powinna sobie postawić, aby złagodzić ogólny stan pacjenta. Czwarty etap obejmuje realizację wszystkich interwencji pielęgniarskich, które należy przeprowadzić zgodnie z protokołem leczenia i diagnostyki wady. Ostatni etap - ocena skuteczności opieki pielęgniarskiej przeprowadzana jest nie tylko przez pielęgniarkę, ale także przez jej bezpośrednich przełożonych, a także przez samego pacjenta.

Działania zapobiegawcze

Zapobieganie wadom serca to niezwykle ważny zestaw środków zmniejszających ryzyko zaburzeń pracy aparatu zastawkowego serca. Warto zauważyć, że aby zapobiec wrodzonym wadom rozwojowym, przyszła mama musi przestrzegać następujących zaleceń:

  1. Terminowa rejestracja.
  2. Regularne wizyty u ginekologa na czas w celu wykonania badania profilaktycznego.
  3. Odpowiednie odżywianie.
  4. Eliminacja złych nawyków.
  5. Korekta chorób towarzyszących.
  6. Jeśli nie są szczepione przeciwko wirusowi różyczki, zaszczepić na około 6 miesięcy przed planowanym poczęciem.
  7. Profilaktyka kwasu foliowego.

Główną przyczyną nabytych wad serca jest reumatyzm. Dlatego jednym z głównych środków zapobiegawczych jest zapobieganie rozwojowi ostrej gorączki reumatycznej..

Zalecane jest również:

  • Prowadzenie zdrowego stylu życia.
  • Odpowiednie odżywianie.
  • Terminowe leczenie zaostrzeń przewlekłych patologii.
  • Leczenie ognisk zakaźnych.

Po leczeniu dorosłych i młodzieży z powodu reumatyzmu zaleca się prowadzenie profilaktyki bicillin.

Również w celu zmniejszenia objawów procesu reumatycznego, a także zapobieżenia możliwym konsekwencjom, zaleca się wykonanie masażu na wady serca. Wyróżnia się następujące wskazania do masażu:

  • Nieaktywny etap choroby.
  • Okres spadku głównych przejawów.
  • Powstała niewydolność krążenia.

W okresie aktywnych zmian zapalnych w błonach serca nie wolno stosować masażu.

Co to jest choroba serca i jak niebezpieczne?

Wyższa edukacja:

Kardiochirurg

Uniwersytet Kabardyno-Bałkarski im H.M. Berbekova, Wydział Lekarski (KBSU)

Poziom wykształcenia - specjalista

Dodatkowa edukacja:

Cykl certyfikacji dla programu „Kardiologia kliniczna”

Moskiewska Akademia Medyczna. IM. Sechenov

Choroba serca, co to jest i jak bardzo jest niebezpieczna? Jeśli dana osoba nie wie, czym jest ta lub inna choroba, zaczyna panikować, podejmować pochopne decyzje, które mogą prowadzić do pogorszenia jego stanu zdrowia. Obecność choćby płytkiej, ale poprawnej wiedzy o tym, co zagraża chorobom serca u dorosłych czy dzieci, pomoże w podejmowaniu odpowiednich decyzji w pojawiających się sytuacjach, co pozwoli zachować zdrowie i zapobiec rozwojowi poważniejszych powikłań.

Jaka jest określona choroba?

Aby zrozumieć, czym jest wada serca, konieczne jest zrozumienie, jaką funkcję w organizmie spełnia określony organ i jaką ma budowę. Serce jest jednym z podstawowych elementów układu krążenia, który zapewnia przepływ krwi. Kiedy serce się kurczy, wypychana jest krew, która najpierw wpływa do dużych naczyń, a następnie do mniejszych..

Jeśli dochodzi do naruszenia struktury określonego narządu, a może to być zarówno przed narodzinami osoby, czyli wada wrodzona, jak i już w życiu jako powikłanie po chorobie, to możemy mówić o rozwoju wady. Jeśli stopień niedostatecznego ukrwienia jest wysoki, osoba może zostać niepełnosprawna.

Jeśli mówimy o tym, czym jest taka choroba serca - wada będzie odchyleniem od normy, która nie pozwala na normalne krążenie krwi lub nie pozwala na normalne nasycenie krwi tlenem i dwutlenkiem węgla. W wyniku rozwoju takiej choroby w sercu pojawiają się obce dźwięki, a wszystkie narządy i układy ciała zaczynają cierpieć w takim czy innym stopniu..

Aby zrozumieć, czym jest ta choroba, musisz zrozumieć, jaką strukturę ma serce i jak działa. U ludzi narząd ten ma 2 części, z których jedna pompuje krew tętniczą, a druga - żylną. Jeśli wszystko jest w porządku i nie ma patologii, to przegroda serca nie ma dziur, dlatego krew żylna i tętnicza nie mieszają się w jamie serca.

Układ krążenia wygląda jak błędne koło, w ludzkim ciele krew krąży w dużym i małym kole. Duże naczynia, które dostają się do tego narządu, nazywane są żyłami, a te, które go opuszczają, nazywane są tętnicami, podczas normalnego rozwoju organizmu nie przecinają się one ze sobą, a zatem krew się nie miesza.

W sercu występują zastawki, najczęściej problem dotyczy zastawki mitralnej, rzadziej aorty, trójdzielnej i bardzo rzadko zastawki płucnej. Zwykle problemy z zaworami przejawiają się w nabytych wadach. Przy wysokim stopniu niedostatecznego ukrwienia można podać niepełnosprawność.

Rodzaje wad

Istnieje następująca, zrozumiała dla pacjentów, klasyfikacja tej patologii:

  • wrodzone i nabyte w tym przypadku zmiany w budowie serca i jego naczyń, a także w położeniu określonego narządu wystąpiły przed narodzinami dziecka lub pojawiły się już w trakcie jego życia, aw obu przypadkach w zależności od ciężkości choroby można ją podać inwalidztwo;
  • zmiany mogą być pojedyncze lub wielokrotne, dlatego rozróżnia się choroby izolowane i połączone;
  • z sinicą, w którym to przypadku skóra staje się sinica lub bez sinicy, wówczas kolor skóry pozostaje naturalny. Sinica może być powszechna, w takich przypadkach zwykle występuje niepełnosprawność i miejscowa, gdy uszy, opuszki palców, usta i czubek nosa stają się niebieskie.

Wrodzone wady powstają w łonie dziecka, ich kwalifikacje będą następujące:

  • wrodzona patologia ze wzrostem przepływu krwi w płucach, w tym przypadku może wystąpić sinica lub nie;
  • wada z prawidłowym przepływem krwi w płucach;
  • patologia ze zmniejszonym przepływem krwi w płucach, która może również występować z sinicą lub bez.

Komórki wad serca - makrofagi pęcherzykowe - pojawiają się wraz z rozwojem zawału płuca, krwotokiem lub zastojem krwi w krążeniu płucnym.

Hemodynamika jest upośledzona w wadach serca, którym towarzyszy niewydolność zastawek, zwężenia, patologie komunikacji między dużym i małym kręgiem krążenia krwi.

Wady wrodzone

Jeśli mówi o wadach wrodzonych, to najczęściej wśród nich występują problemy z przegrody międzykomorowej, w tym przypadku krew z lewej komory wchodzi w prawo, a tym samym zwiększa się obciążenie małego koła. Podczas przeprowadzania prześwietlenia patologia ta wygląda jak piłka, co wiąże się ze wzrostem ściany mięśniowej.

Jeśli taki otwór jest mały, operacja nie jest wymagana. Jeśli dziura jest duża, wówczas taka wada jest zszywana, po czym pacjenci żyją normalnie do starości, niepełnosprawność w takich przypadkach zwykle nie jest podawana.

Jeśli ubytek przegrody jest duży lub nie ma go wcale, prowadzi to do zmieszania krwi i słabego nasycenia tlenem. U tych pacjentów podczas wykonywania zdjęcia rentgenowskiego widoczny jest garb serca, słychać szmery zmniejszające duszność, często kucają. Jeśli operacja nie zostanie wykonana na czas, tacy ludzie rzadko żyją do 25-30 lat.

Może występować wrodzona patologia w postaci otwartego owalnego otworu, jeśli jest mały, to tacy ludzie praktycznie nie odczuwają dyskomfortu i żyją normalnie. Jeśli wada jest duża, osoba cierpi na duszność.

Jeśli rozwinie się patologia złożona, wraz z otworem pojawia się zwężenie zastawki mitralnej lub aortalnej, co powoduje bladość skóry i duszność, słychać obce dźwięki.

Jeśli rozwinie się taka wada serca, operację wykonuje się z poważnymi wadami, jeśli wada jest izolowana, wówczas rokowanie jej leczenia będzie pozytywne, jeśli zostanie połączone, wszystko zależy od stopnia zaburzeń krążenia.

Jeśli po urodzeniu dziecko ma wiadomość między tętnicą płucną a aortą, wówczas taką patologię nazywa się przetrwałym przewodem tętniczym. W tym przypadku wzrasta również obciążenie krążenia płucnego, pojawia się duszność i sinica..

Jeśli rozmiar wady jest niewielki, taka patologia może nie dać się odczuć i nie stanowi zagrożenia dla życia pacjenta. Jeśli wada jest duża, operacja jest nieunikniona, a rokowanie jest w większości negatywne..

Kiedy aorta zwęża się, krew nie spływa normalnie, co prowadzi do pojawienia się dodatkowych naczyń. W takim przypadku objawy choroby serca będą w postaci drętwienia nóg, ciężkości głowy i pieczenia na twarzy, tętno wzrośnie w dłoniach, a osłabione w nogach, to samo dotyczy ciśnienia krwi.

Leczenie polega na wykonaniu operacji, podczas której zmienia się zwężony obszar aorty, po czym ludzie wracają do normalnego życia i nie są zagrożeni niepełnosprawnością.

Najcięższą i najczęstszą wrodzoną wadą rozwojową jest tetrada Fallota, jej objawy będą występować w postaci sinicy, która pojawia się nawet przy lekkim wysiłku, słychać obce odgłosy. Występują zaburzenia w pracy przewodu pokarmowego, układu nerwowego, spowolnienie wzrostu i rozwoju. Jeśli przypadek nie jest bardzo ciężki, wykonuje się operację, w trudnych przypadkach rokowanie będzie niekorzystne, a takie dzieci nie żyją długo.

Zwężenie ujścia tętnicy płucnej jest zwykle spowodowane nieprawidłowym rozwojem pierścienia zastawkowego, w niektórych przypadkach przyczyną wad serca prowadzących do zwężenia tętnicy płucnej, a czasami obecność guza lub tętniaka aorty może prowadzić do pojawienia się takiej patologii.

Takie dzieci mają niebieskawą cerę, opóźniają się w rozwoju, słychać odgłosy, w tym przypadku tylko operacja może pomóc, rokowanie będzie zależeć od ciężkości choroby.

W większości przypadków wrodzone wady serca można skutecznie leczyć zarówno w dzieciństwie, jak iu dorosłych. Nie powinieneś bać się operacji, a jej wynik będzie zależał od ciężkości choroby i od tego, jak szybko zostanie wykonana. Współcześni chirurdzy posiadają wysokie kwalifikacje oraz posługują się nowoczesnym sprzętem, co zapewnia wysoki poziom osiągania pozytywnych wyników.

Nabyte wady

Od chwili narodzin dziecka i pojawienia się problemów z sercem i dużymi naczyniami jest zdrowy. Głównym powodem, który prowadzi do rozwoju wady nabytej, jest reumatyzm i inne choroby określonego narządu, odchodzące od niego duże naczynia.

Jeśli nastąpi zmiana w zaworach, powoduje to rozwój zwężenia i powstanie niewydolności zastawki. W zależności od upośledzenia przepływu krwi występują skompensowane i zdekompensowane wady nabyte..

Niewydolność zastawki mitralnej związana z niepełnym zamknięciem jej zastawek rozwija się w wyniku zapalenia. Następuje odwrócony przepływ krwi do lewego przedsionka, co po pewnym czasie prowadzi do niewystarczającego przepływu krwi w małym kole, po czym krew żylna zatrzymuje się w dużym kole i rozwija się zastoinowa niewydolność.

W takim przypadku, jeśli położysz rękę na klatce piersiowej, poczujesz drżenie w klatce piersiowej, usta, nos, uszy i palce stają się sinicze, na policzkach pojawia się różowawo-niebieski rumieniec, objawy te występują z niewyrównaną wadą, jeśli rozwinie się skompensowana wada, to nie będą.

Jeśli choroba jest na etapie kompensacji, ludzie mogą nawet nie być świadomi jej obecności, w ciężkich przypadkach konieczna jest wymiana zastawki, a jeśli zostanie to zrobione na czas, rokowanie będzie pozytywne.

Zwężenie zastawki mitralnej rozpoznaje się 2 razy częściej u kobiet niż u mężczyzn. Zwykle ta patologia jest połączona z problemami zastawki trójdzielnej i zastawki aortalnej..

W takim przypadku zostanie zauważony bulgoczący oddech w płucach, z ust może uwolnić się różowa piana i obserwuje się ogólną sinicę. Kiedy pojawią się takie objawy, konieczne jest pilne wezwanie lekarza, a przed jego przybyciem osoba musi zostać uwięziona, a jeśli w ampułkach znajduje się środek moczopędny, wstrzyknij lek domięśniowo, co zmniejszy objętość płynu, co doprowadzi do zmniejszenia ciśnienia na małym kole i złagodzi obrzęk.

Jeśli ten problem nie zostanie rozwiązany, z czasem wymiana gazowa w płucach maleje. Jeśli zwężenie jest małe, pacjent odczuwa minimalny dyskomfort, jeśli średnica otworu spadnie poniżej 1,5 cm², konieczna jest operacja.

U mężczyzn taka patologia, jak niewydolność zastawki aortalnej, rozwija się częściej, aw połowie przypadków łączy się z wadami zastawki mitralnej. Ta patologia prowadzi do rozwoju zastoju krwi w małym kręgu i rozwoju przerostu ściany mięśniowej..

Wraz z rozwojem zdekompensowanej wady niższe ciśnienie może spaść prawie do zera, osoba ma zawroty głowy, skóra staje się blada. Jeśli wada zostanie skompensowana, przeprowadza się leczenie profilaktyczne, w razie potrzeby wszywa się sztuczny zastawkę.

Jeśli wyjście krwi z lewej komory jest trudne, wówczas rozwija się zwężenie otworu aorty, im mniejszy jest ten otwór, tym wyraźniejsza będzie wada.

Pacjent ma zawroty głowy, bladość skóry, ból serca. Jeśli nie ma wyraźnej niewydolności krążenia, przeprowadza się ogólną terapię wzmacniającą, zmniejsza się aktywność fizyczna, a osoba żyje normalnie. W przypadku poważnych naruszeń zawór jest wymieniany lub jego klapy są wycinane.

Wraz z rozwojem połączonej choroby aorty objawy będą takie same, jak w przypadku zwężenia, ale mniej zauważalne. Prowadzona jest terapia profilaktyczna i objawowa. Jeśli przypadek jest ciężki, wówczas podczas operacji zmienia się zastawkę aortalną lub wycina się zrośnięte płatki. Jeśli leczenie zostanie przeprowadzone na czas, rokowanie będzie pozytywne..

Wraz z rozwojem niewydolności zastawki trójdzielnej nastąpi zwiększona pulsacja żył szyi, sinica i spadek ciśnienia krwi. Jeśli rozwinie się ciężki przypadek, pojawi się obrzęk i gromadzenie się płynu w jamie brzusznej, przeprowadza się leczenie zachowawcze, które ma na celu wyeliminowanie zastoju krwi w żyłach.

Zwężenie prawego otworu przedsionkowo-komorowego prowadzi do zastoju krwi w wątrobie, co prowadzi do wzrostu jej wielkości, pojawia się obrzęk i wodobrzusze, sinica będzie z żółtawym zabarwieniem, pojawi się ból i ciężkość w prawym podżebrzu, ciśnienie krwi spada, żyły na szyi intensywnie pulsują.

Nie warto opóźniać operacji, a przy umiarkowanym wysiłku osoba poczuje się normalnie.

Zapobieganie

W przypadku rozwoju wad serca, profilaktyka i rehabilitacja obejmuje system ćwiczeń podnoszących poziom sprawności organizmu.

System rekreacyjnego wychowania fizycznego ma na celu podniesienie poziomu kondycji fizycznej pacjenta do bezpiecznych wartości. Jest przepisywany w celu zapobiegania chorobom sercowo-naczyniowym..

W zależności od wieku i rozwoju pacjenta, lekarz dobiera metodykę treningu i obciążenia. Podczas treningu wykonywane są cykliczne ćwiczenia aerobowe, które mogą zwiększyć ogólną wytrzymałość organizmu. Zalecane są ćwiczenia aerobowo-beztlenowe rozwijające wytrzymałość szybkościową i ćwiczenia acykliczne ukierunkowane na rozwój wytrzymałości siłowej.

Leczenie takich pacjentów nie może być przeprowadzone bez treningu wytrzymałościowego, ale ćwiczenia są wykonywane przy stopniowym zwiększaniu obciążenia i wydłużaniu czasu jego trwania. Po przejściu rehabilitacji w wyspecjalizowanej placówce osoba musi wykonać w domu gimnastykę prozdrowotną, która zapewni normalne funkcjonowanie organizmu.

Zreasumowanie

Zwykle wady nabyte mają charakter reumatyczny, ich leczenie polega na wyeliminowaniu choroby podstawowej i zmniejszeniu konsekwencji, które powstały po rozwoju wady. Jeśli wystąpiła poważna dekompensacja krążenia, wówczas w takich sytuacjach operacja jest warunkiem wstępnym.

Szans na skuteczne leczenie takich patologii będzie znacznie większe dzięki szybkiej pomocy medycznej. Nie trzeba czekać, aż pojawią się oznaki rozwoju choroby, zaleca się okresowe badania profilaktyczne u lekarza, a następnie można zidentyfikować rozwój choroby w jej początkowym stadium. Pozwala to na skuteczne leczenie, a konsekwencje choroby nie będą groźne..

MedGlav.com

Medyczny katalog chorób

Wady serca. Rodzaje, objawy i leczenie wad serca.

CHOROBY SERCA.


Wady serca to choroby serca związane z naruszeniem jego funkcji w wyniku uszkodzenia (deformacji) zastawek serca lub zwężenia (zwężenia) otworów zakrytych zastawkami. Często u tego samego pacjenta występuje jednocześnie deformacja zastawek i zwężenie otworów. Ponadto często stwierdza się złożone wady serca, gdy nie dotyczy to jednej zastawki ani otworu, ale 2 lub 3 zastawki.


Etiologia.

Rodzaje wad serca.

Wyróżnia się wady serca: Nabyte i wrodzone,
Powstają w wyniku nieprawidłowego ukształtowania serca w okresie rozwoju wewnątrzmacicznego płodu (głównie po prawej stronie serca).

Wrodzona wada serca odnosić się:

  • Zawór,
  • Wady przegrody między poszczególnymi komorami serca (np. Ubytek w przegrodzie międzykomorowej lub otwór otworu owalnego w przegrodzie między przedsionkami),
  • Wady dużych naczyń, takie jak przewód dolny, zwężenie tętnicy płucnej lub zwężenie cieśni aorty.

Nabyte wady serca najczęściej rozwijają się po reumatyzmie (reumatycznej chorobie serca), rzadziej po kiły i miażdżycy, a bardzo rzadko po urazie (urazie) serca. Reumatyczne choroby serca charakteryzują się:

  • Uszkodzenie zastawki dwupłatkowej i otwarcie lewego przedsionka,
  • Rzadziej dotyczy to zastawek aortalnych. W wadach serca pochodzenia syfilitycznego dotyczy tylko zastawek aortalnych.


Patogeneza.

W przypadku awarii zaworu w, ze względu na to, że nie mogą całkowicie zakryć otworu, krew podczas skurczu serca (skurczu) częściowo wraca do komory serca, z którego właśnie wyszła, co prowadzi do jej przepełnienia. Tak więc w komorze serca, znajdującej się nad chorą zastawką, dochodzi do stagnacji krwi. Kiedy serce rozluźnia się (rozkurcz), ta zwiększona ilość krwi w górnej komorze serca jest kierowana do komory poniżej chorej zastawki i przepływa przez nią.

Ze zwężeniem (zwężeniem) to lub inne otwarcie serca, to samo dzieje się, ponieważ komora serca leżąca nad zwężonym otworem, z powodu istniejącego zwężenia, nie może przejąć całej krwi.

Przy takiej zmianie pracy serca szybko nastąpiłoby zaburzenie krążenia, gdyby serce nie przystosowało się do nowych warunków pracy: jam tej części serca, w której gromadzi się więcej niż normalnie ilości krwi, powiększa się, ścianki mięśniowe serca pogrubiają się (przerost), W związku z tym siła mięśnia wzrasta, a tym samym może on poradzić sobie ze zwiększonym obciążeniem.
Tak się rozwija Kompensacja serca. W sprzyjających warunkach wady serca są kompensowane przez długi czas, a serce zachowuje zdolność do pracy, podobnie jak zdrowe serce..

Jednak przerośnięty mięsień sercowy wymaga dostarczania mu większej ilości krwi niż normalnie, aby mógł się odżywiać. W przypadku braku takiego wzrostu ukrwienia mięśnia sercowego jego siła słabnie i nie jest już w stanie wykonać wzmożonej pracy, która jest niezbędna do przezwyciężenia istniejącej wady i prawidłowego ukrwienia organizmu. W tym samym kierunku inne czynniki oddziałują na mięsień sercowy (na przykład nowy wybuch reumatyzmu, wielokrotnie wpływający na mięsień sercowy). W komorach serca znajdujących się powyżej zajętej zastawki lub zwężonego otworu dochodzi do stagnacji krwi. Potem się rozwija Dekompensacja serca.

Objawy kliniczne.

Zastój krwi zaczyna rozprzestrzeniać się po całym ciele - w tkankach, narządach i jamach ciała.
Przejawia się to w następujących przypadkach:

  • Niebieskawe przebarwienia skóry (szczególnie na twarzy i kończynach),
  • Obrzęk (bardziej na nogach),
  • Duszność,
  • Kaszel z flegmą,
  • Powiększona wątroba,
  • Gromadzenie się płynu w jamie opłucnej i jamie brzusznej (wodobrzusze).


Prognozy dotyczące chorób serca.

Rokowanie w przypadku wad serca zależy od wielu czynników, przede wszystkim od charakteru wady zastawki, stopnia wady zastawki, a także od połączenia naruszenia aparatu zastawkowego (wada dwóch lub trzech zastawek). Połączone wady zastawkowe zawsze mają bardziej niekorzystny wpływ na pracę serca niż każda z nich z osobna. Między innymi należy wziąć pod uwagę charakter bolesnego procesu, który doprowadził do powstania wad serca, jego aktywność, a także obecność kompensacji serca.

Ogromne znaczenie ma stan innych narządów - płuc, nerek, układu wewnątrzwydzielniczego i nerwowego, krwi, gdyż ich aktywność jest ściśle związana z pracą serca.
Na przykład obecność rozedmy płuc, niedokrwistość, uszkodzenie nerek i dysfunkcja tarczycy w przypadku wad serca wymagają zwiększonej pracy serca, a tym samym pogarszają przewidywanie wad serca. W celu prognozowania, zapobiegania i leczenia konieczne jest również uwzględnienie warunków pracy i życia pacjenta..


Zapobieganie.

Zapobieganie rozwojowi wad serca zbiega się z zapobieganiem chorobom, które mogą je powodować..
W przypadku istniejącej wcześniej choroby serca środki zapobiegawcze powinny mieć na celu zapobieganie dekompensacji.
Pacjent musi ustanowić taki reżim i zapewnić taką pracę, która odpowiada jego stanowi.

Poprawę funkcji serca osiąga się poprzez odpowiednie ćwiczenia.
Granice obciążenia, jakie można dopuścić do pacjenta, ustala lekarz, ale szczególnie ważna jest kontrola samego pacjenta.
Pacjent powinien wiedzieć, że każdy stres, który powoduje takie lub inne nieprzyjemne doznanie, na przykład duszność, kołatanie serca, ból serca lub wątroby itp. źle dla niego. Powinien wiedzieć, że wszelkie przepracowanie (fizyczne lub psychiczne), nieprzespane noce, gorące kąpiele, kąpiele, opalanie się, picie alkoholu, palenie tytoniu, nadmierne stosunki seksualne itp., Które dla osoby zdrowej w pewnych granicach mogą przejść bezkarnie, mogą powodują dekompensację pracy serca i przyczyniają się do złego stanu zdrowia.

Jedzenie pacjenta powinno być regularne i umiarkowane, ostatni posiłek powinien być 3-4 godziny przed snem. Pacjent z wadą serca musi monitorować regularną pracę jelit, walczyć z nadwagą, ponieważ gromadzenie się nadmiaru tłuszczu w organizmie znacznie utrudnia krążenie krwi i powoduje zwiększone obciążenie serca.

LECZENIE.

Leczenie wyrównanej wady ogranicza się do umiarkowanego treningu pacjentów przy pomocy ćwiczeń fizjoterapeutycznych i hydroterapii (kąpiele węglanowe w Kisłowodzku, Darasun, kąpiele siarkowodoru w Soczi-Matsesta itp.). Leczenie wyrównane wad serca zwykle nie jest wymagane.
Gdy pojawiają się oznaki dekompensacji, pacjent powinien ograniczyć pracę, czasem ją zmienić, zmienić reżim, pozostawać pod nadzorem lekarza.

Przy znacznej dekompensacji wymagany jest odpoczynek w łóżku, zagłówek podniesiony.
Zaleca się dietę mleczno-roślinną bogatą w witaminy, z ograniczeniem zawartości chlorku sodu i płynów.
Jeśli pacjent ma obrzęk i rozwinął się ubytek, dieta pacjenta powinna zawierać pokarmy bogate w białko (jajka, mięso, wątroba, witaminy, zwłaszcza z grupy B).
Leczenie odbywa się zgodnie z zaleceniami lekarza. Możliwe jest leczenie operacyjne zarówno nabytych, jak i wrodzonych wad serca. Sukces leczenia dodatkowo wzmacnia trening serca poprzez ćwiczenia fizjoterapeutyczne.

Choroba mitralna serca: objawy, leczenie i zapobieganie

Słowa „wada serca” brzmią przerażająco, szczególnie przerażające jest usłyszenie ich od lekarza. Przez długi czas od pierwszego opisu tej patologii lekarze nie mieli pojęcia, jak ją leczyć. Na szczęście od tego czasu minęło wiele lat, a medycyna posunęła się naprzód, więc taka diagnoza nie brzmi już jak wyrok..

Choroba serca to choroba charakteryzująca się naruszeniem struktury zastawek serca. Wady zastawek stopniowo prowadzą do niewydolności serca. Rozróżnij wady wrodzone (powstają podczas rozwoju wewnątrzmacicznego) i nabyte (występują po różnych chorobach). W miejscu wystąpienia rozróżnia się wady zastawki mitralnej, zastawki trójdzielnej, wady aorty oraz wady zastawki płucnej.

Najczęściej występują wady mitralne. Występują na zastawce dwudzielnej (mitralnej) znajdującej się pomiędzy lewym przedsionkiem a lewą komorą. Znaczenie wad polega na zmianie obszaru otworu. Zwykle powierzchnia otworu mitralnego wynosi 4-6 cm2. Ten rozmiar zapewnia normalny i wystarczający przepływ krwi, doskonałe samopoczucie zarówno w spoczynku, jak i podczas aktywności fizycznej. Zmniejszenie obszaru otwarcia zastawki (zwężenie) lub jej zwiększenie (niewydolność) prowadzi do upośledzenia krążenia krwi, pojawienia się dolegliwości dysfunkcji serca.

Zwężenie zastawki dwudzielnej

Ta wada charakteryzuje się zwężeniem otworu zaworu. „Krytyczna” wartość obszaru to 1-1,5 cm. Im mniejszy obszar, tym więcej objawów choroby.

Może to spowodować zwężenie zastawki mitralnej

- odkładanie się wapnia na klapach zaworów;

- choroby tkanki łącznej (zespół Marfana);

- śluzak (łagodny guz) lewego przedsionka.

1 - zastawka trójdzielna;

2 - zastawka aortalna;

3 - zastawka płucna;

4 - zastawka mitralna;

5 - zwężenie otwarcia zastawki mitralnej.

Krew z lewego przedsionka do lewej komory z trudnością przechodzi przez zwężony otwór mitralny: przedsionek musi pracować coraz ciężej, aby przepchnąć krew. Ta zwiększona praca prowadzi do zwiększenia przedsionka. Stopniowo rozwija się zastój krwi w płucach, az biegiem czasu poprawiają się również odpowiednie części serca. Powiększone serce działa gorzej, rozwija się niewydolność serca.

Objawy

Na początkowych etapach zwężenie nie daje się w żaden sposób odczuć. Ludzie czują się całkowicie zdrowi i mogą wykonywać znaczną aktywność fizyczną. W miarę postępu wady pojawia się duszność (zastój krwi w płucach), początkowo tylko podczas ruchu, później w spoczynku. Mniej więcej w tym samym czasie może pojawić się kaszel z niewielką ilością flegmy; Czasami obserwuje się krwioplucie. Występuje niemotywowane osłabienie, szybkie męczliwość, uczucie przerw w sercu, rozlane bóle w klatce piersiowej. W zaawansowanych przypadkach powiększone serce może uciskać przełyk i krtań - zmienia się głos i zaburza połykanie.

Diagnostyka

Dla osób ze zwężeniem zastawki dwudzielnej charakterystyczny jest specyficzny wygląd: blada twarz, ostro zarysowana przez rumieniec policzków z niebieskawym odcieniem, sinica warg i czubka nosa. Na przedniej klatce piersiowej znajduje się garb serca - tak wystaje powiększone serce. Puls na rękach nie jest taki sam. Przy dokładnym badaniu przez lekarza z reguły nie ma wątpliwości co do diagnozy, ponieważ tony serca i zmiany w danych klinicznych i laboratoryjnych to specyficzne zmiany, które trudno pomylić z innymi schorzeniami.

Leczenie

W początkowej fazie rozwoju stosuje się niektóre leki poprawiające pracę serca. W późniejszych stadiach i wraz z postępem choroby leczenie przeprowadza się chirurgicznie: wycięcie zrośniętych płatków zastawki lub zastąpienie zastawką sztuczną.

Zapobieganie

W prawie połowie przypadków przyczyną zwężenia zastawki mitralnej jest gorączka reumatyczna (stara nazwa to reumatyzm). Można na nią zachorować niewłaściwym leczeniem banalnego bólu gardła (choć nie wszystkie osoby, które miały ból gardła, chorują na reumatyzm!), Wywołanego przez paciorkowce - powoduje również reumatyczne uszkodzenie zastawek serca. Wadzie można zapobiec poprzez prawidłowe leczenie dusznicy bolesnej pod nadzorem lekarza, z zastosowaniem antybiotyków, a następnie kontrolnym zapisem EKG..

Niewydolność zastawki mitralnej

W przypadku tej wady klapki zastawek nie zamykają się całkowicie, następuje odwrócony przepływ krwi z lewej komory do lewego przedsionka. Choroby, które mogą prowadzić do tego typu wady, są takie same jak w przypadku zwężenia zastawki mitralnej. Znacznie rzadziej niż zwężenie zastawki mitralnej.

Odwrotny przepływ krwi, który występuje przy tego typu wadzie, rozciąga lewy przedsionek, w którym gromadzi się zbyt dużo krwi. Organizm od jakiegoś czasu korzysta z mechanizmów obronnych, ale gdy wyczerpią się jego zapasy, w płucach dochodzi do stagnacji krwi, a wielkość prawego serca nieznacznie się zwiększa. W zaawansowanych przypadkach pojawiają się wyraźne oznaki niewydolności serca..

Objawy

Podobnie jak w przypadku zwężenia zastawki mitralnej, niedomykalność zastawki może nie być odczuwalna przez długi czas. Często taka diagnoza jest przypadkowym stwierdzeniem podczas corocznego badania lekarskiego lub podczas badania lekarskiego. W miarę postępu wady podczas wysiłku pojawia się duszność, a następnie w spoczynku uczucie szybkiego bicia serca. Może pojawić się kaszel z skąpą plwociną. Często martwi się bólem serca: bólem, szwami, uciskami i niekoniecznie są one związane z aktywnością fizyczną.

Diagnostyka

Pojawienie się takich pacjentów nie ma osobliwości. Podczas badania lekarz może podejrzewać wadę, co można łatwo potwierdzić metodami instrumentalnymi (EKG, ECHOKG).

Leczenie

Chirurgiczne: przywrócenie normalnej wielkości pierścienia zastawki.

Choroba serca

Informacje ogólne

Wrodzone wady serca to anatomiczne wady samego serca, jego aparatu zastawkowego i naczyń krwionośnych. Jest to dość rozległa grupa chorób, a wśród nich płuca zagubione i nie dające się pogodzić z życiem. Kod wrodzonej choroby serca według MCB-10 Q20-Q28. Do 30% wad ma charakter krytyczny, a podczas przebiegu bez operacji jedna trzecia noworodków umiera w pierwszych dniach życia lub tygodniu. Śmiertelność sięga 80%. Większość z tych dzieci można uratować operacją..

Wrodzone wady serca rozwijają się in utero w okresie od 3 do 10 tygodnia ciąży - w tym czasie następuje różnicowanie narządów i możliwy jest rozwój:

  • Proste (izolowane) wady.
  • Wiele wad u noworodków. Jeśli wada wystąpi we wczesnych stadiach, prawdopodobieństwo zaangażowania wielu pobliskich struktur jest wystarczająco wysokie, a następnie powstaje kaskada wielu wad rozwojowych..

Klasyfikacja wrodzonych wad serca zostanie omówiona poniżej. Rozwój nowoczesnej diagnostyki (wiele wad jest rozpoznawanych w czasie ciąży) i terminowe wdrożenie odpowiedniego leczenia pozwala 95% dzieci na pełne życie. Dowodem na to jest forum poświęcone temu tematowi oraz relacje fundacji charytatywnych, dzięki którym te dzieci są ratowane..

Nabyte wady serca nabywane są w trakcie życia na tle różnych chorób i stanowią 2,5% w strukturze wszystkich chorób. U dzieci zmiany w układzie sercowo-naczyniowym obserwuje się częściej niż u dorosłych. Zmiany te dotyczą zastawek serca, które powodują minimalne zaburzenia (niewielka niedomykalność, zgrubienie płatków), wykrywane w badaniu instrumentalnym, oraz ciężkie wady (niewydolność, zwężenie zastawki dwudzielnej, trójdzielnej lub aortalnej).

Jeśli weźmiemy pod uwagę nabyte wady u dorosłych, to częściej występuje zwężenie aorty, niedomykalność aorty i zastawki mitralnej. Problem wad nabytych u osób starszych jest szczególnie ważny. Ponieważ nawet przy poważnych objawach klinicznych mogą odmówić operacji z powodu starości.

Patogeneza

W rozwoju wrodzonych wad rozwojowych ważny jest proces mutacji, który zależy od statusu genetycznego. W wyniku uruchomienia mechanizmów genetycznych u kobiety ciężarnej dochodzi do gestozy (wczesnej lub późnej), różnych wad rozwojowych płodu i chorób w okresie noworodkowym.

Czynnikiem wyzwalającym jest homocysteina (produkt przemiany metioniny). Przyczyny wzrostu jej poziomu to zwiększone spożycie metioniny w organizmie, złe nawyki, niedobór witamin, zażywanie narkotyków, choroby współistniejące, czynnik wieku. Wolne rodniki i aktywny tlen mają również negatywny wpływ na procesy morfogenezy w sercu..

Klasyfikacja wad serca

Klasyfikacja wad wrodzonych obejmuje kilka aspektów.
Zgodnie z zasadą anatomiczną i fizjologiczną wady są podzielone:

  • Z wydzieliną tętniczo-żylną, która jest blada i towarzyszy jej przeciążenie małego koła.
  • Z wydzieliną żylno-tętniczą - są to wady typu „niebieskiego” (zarośnięcie zastawki trójdzielnej, tetralogia Fallota).
  • Utrudniony przepływ krwi (różne typy zwężeń).

Obecność dominującego zespołu:

  • Towarzyszy hipoksemia tętnicza.
  • Objawia się niewydolnością serca.
  • Płynie z zaburzeniami rytmu.

Jeśli to możliwe, radykalna korekta:

  • Wymagana jest tylko radykalna korekta (PDA, zwężenie aorty, zastawka mitralna, tętnica płucna, koarktacja aorty, serce trójprzedsionkowe, VSD).
  • Celowość operacji uzależniona jest od wieku, budowy anatomicznej ubytku (brak tętnicy płucnej, tetrada Fallota, niewłaściwa lokalizacja wielkich naczyń, wspólny pień tętniczy, wada przegrody międzykomorowej).
  • Możliwe są tylko operacje paliatywne w okresie niemowlęcym (zarośnięcie pojedynczej komory, zastawki trójdzielnej lub zastawki mitralnej).

Rozróżnij połączoną chorobę serca i połączoną. Choroba złożona serca to zarówno zwężenie, jak i niewydolność tej samej zastawki. Współistniejąca choroba serca jest poważniejszą patologią, ponieważ współistniejąca choroba serca oznacza jednoczesne uszkodzenie kilku zastawek serca z poważnymi zaburzeniami hemodynamicznymi.

Powody

Przyczyny nabytej choroby serca

Wśród wad nabytych najczęstsze są patologie zastawki mitralnej (34%) i zastawki aortalnej (44%). Głównymi czynnikami etiologicznymi nabytej patologii zastawek są:

  • zmiany niezapalne (zwapnienie, lipoidoza, zwyrodnienie zastawki spowodowane wzrostem zawartości mukopolisacharydów w komórkach);
  • infekcyjne zapalenie wsierdzia;
  • reumatyzm;
  • reumatoidalne zapalenie stawów.

Miażdżycowe zmiany naczyniowe i zwapnienia są głównymi przyczynami zwężenia aorty. Nasilenie zwężenia może być łagodne do ciężkiego. Określenie ciężkości jest możliwe za pomocą ultrasonografii dopplerowskiej. Zmiany zwyrodnieniowe w aparacie zastawkowym są także przyczyną rozwoju niedomykalności zastawki mitralnej i aorty.

Częstość występowania infekcyjnego zapalenia wsierdzia jest dość wysoka ze względu na powszechne stosowanie inwazyjnych interwencji diagnostycznych i terapeutycznych oraz wzrost liczby narkomanów iniekcyjnych. Znane są główne czynniki sprawcze procesu zakaźnego - enterobakterie, gronkowce, paciorkowce, grzyby i różne wirusy. Zapalenie wsierdzia rozwija się częściej u mężczyzn po 50 latach. Objawy kliniczne zmieniają się wraz z wiekiem: gorączka jest mniej wyraźna, szybko rozwija się niewydolność serca i zwiększa się liczba powikłań zatorowych. Częstość występowania reumatyzmu ma tendencję spadkową, ale jest to główny czynnik we wtórnym infekcyjnym zapaleniu wsierdzia..

Reumatyczna choroba serca rozwija się na tle reumatyzmu wywołanego przez paciorkowce hemolityczne. Jednym z głównych objawów reumatyzmu jest zapalenie serca - choroba serca, taka jak zapalenie zastawek (zapalenie tkanek tworzących zastawki serca). Za wybiórcze uszkodzenie zastawki odpowiedzialne są przeciwciała przeciwko paciorkowcom, które reagują z tkanką serca. W przypadku zapalenia zastawek zastawki gęstnieją, a ich krawędzie poluzowują się. Po 6 miesiącach rozwija się zwłóknienie (zgrubienie i blizny w tkance łącznej zastawki), co z pewnością wpływa na ich funkcję.

Liczba komór serca odpowiada liczbie zastawek. Pomiędzy lewym przedsionkiem a komorą znajduje się zastawka mitralna, składająca się z dwóch guzków, do których przyczepione są struktury (struny ścięgniste) z lewej komory. Główną funkcją struny jest ograniczenie zwiotczenia płatków w jamie serca podczas czynności serca.

Z lewej komory odchodzi aorta, u ujścia której znajduje się zastawka aortalna (zwykle zawiera trzy guzki), która ogranicza lewą komorę i aortę. Gdy zastawka aortalna jest otwarta, płatki są dociskane do aorty, a krew swobodnie przepływa do głównej tętnicy ciała.

Zastawka trójdzielna znajduje się między prawą komorą a przedsionkiem. Jak sama nazwa wskazuje, posiada trzy klapki. Tętnica płucna opuszcza prawą komorę, w której ustach znajduje się zastawka płucna. Zwykle prawa i lewa połowa serca nie są komunikowane. Z procesem reumatycznym. W 85% przypadków reumatyzm dotyczy zastawki mitralnej, rzadziej aorty i dwuzaworowych.

Jeszcze 50 lat temu głównym czynnikiem był reumatyzm, ale w ostatnich dziesięcioleciach reumatyczna geneza wad schodzi na dalszy plan, a na pierwszy plan wysunęły się zmiany zwyrodnieniowe i infekcyjne zapalenie wsierdzia. Wielu pediatrów uważa problem reumatyzmu u dzieci za problem, który traci na znaczeniu. Środki organizacyjne wystarczyły, aby zmniejszyć częstość występowania choroby. Zapobieganie infekcjom wywołanym przez paciorkowce β-hemolityczne, wprowadzenie antybiotykoterapii w zapaleniu migdałków, zapaleniu zatok, zapaleniu gardła, ropni otrzewnej i gardła, zapaleniu ucha środkowego istotnie zmniejszyło występowanie reumatyzmu. W zmianach reumatycznych ostatnio odnotowano mniej wyraźne zmiany zwyrodnieniowe kolagenu, co świadczy o skuteczności profilaktyki i leczenia tej choroby.

Choroba reumatoidalna serca u pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów jest podobna do tej występującej w reumatyzmie, ponieważ występuje również przy tworzeniu się wad zastawkowych. W samych zastawkach obserwuje się deformację, ziarniniaki reumatoidalne w pierścieniu zastawki mitralnej, aortalnej i trójdzielnej, w cięciwie, ale uszkodzenie zastawek nie jest tak wyraźne jak w reumatyzmie. Specyfika zapalenia serca w reumatoidalnym zapaleniu stawów determinuje również oryginalność jego objawów: niewyraźne objawy kliniczne, powolny postęp, rzadkie dekompensacje czynności serca i słabe zainteresowanie aparatem zastawkowym.

Przyczyny chorób serca u noworodka (wrodzone)

Wrodzone wady rozwojowe są wynikiem interakcji czynników genetycznych i środowiskowych, które mają wpływ na płód. Na powstawanie defektów wpływają:

  • Genetyczne predyspozycje. Ryzyko powstania wad jest minimalne u dzieci, których rodzice nie mają wrodzonej patologii. Jeśli rodzice mają wrodzoną wadę serca, ryzyko wzrasta do 50%. Jeśli pierwsze dziecko urodziło się z wadą, istnieje możliwość rozwoju patologii u drugiego dziecka.
  • Przyjmowanie leków przeciwdepresyjnych, przeciwpadaczkowych, barbituranów i benzodiazepin, leków przeciwgrzybiczych, sulfamidów i niesteroidowych leków przeciwzapalnych.
  • Matczyna hiperglikemia, fenyloketonuria, otyłość, padaczka, infekcje dróg moczowych. Z cukrzycą kobieta w ciąży jest narażona na ubytki przegrody międzykomorowej, obturacyjne wady lewej i prawej komory, ubytki przegrody międzyprzedsionkowej i międzykomorowej.
  • Choroby wirusowe w czasie ciąży.
  • Wiek matki. Dziecko jest bardziej narażone na wystąpienie wady rozwojowej niż starsza kobieta w ciąży..
  • Wiek ojca.
  • Przewlekły alkoholizm matki.
  • Palenie.
  • Stres w ciąży.
  • Narażenie na szkodliwe czynniki. Rozpuszczalniki i barwniki organiczne, z którymi kobieta ma kontakt w czasie ciąży, zwiększają ryzyko wystąpienia niedorozwoju lewej połowy serca, zwężenia tętnicy płucnej, tetralogii Fallota, koarktacji aorty, wad przegrody. Kiedy kobieta dostanie się do organizmu kobiety zawierającego pestycydy, zwiększa się ryzyko uszkodzenia przegrody międzykomorowej u płodu.
  • Spożywanie pokarmów zawierających aspartam, inne sztuczne słodziki, glutaminian sodu, azotany.

Objawy choroby serca

Wada układu sercowo-naczyniowego objawia się różnymi objawami, co wiąże się z wadą anatomiczną i stopniem zaburzeń hemodynamicznych.

Objawy chorób serca u dorosłych

U dorosłych częściej występuje nabyta zastawkowa choroba serca spowodowana reumatyzmem, reumatoidalnym zapaleniem stawów, infekcyjnym zapaleniem wsierdzia. Wśród zmian można zauważyć patologię zastawki mitralnej i aortalnej.

Mitralna choroba serca

Izolowane wrodzone wady zastawki dwupłatkowej są bardzo rzadkie, dlatego nie uwzględnia się wad tej zastawki u noworodków. Często zmiany w samej zastawce są połączone z niedorozwojem całej lewej połowy serca (niedorozwój lewej komory).

Znacznie częściej na zastawkę mitralną wpływa infekcyjne zapalenie wsierdzia lub reumatyzm, które mogą wystąpić u dzieci w wieku szkolnym i dorosłych. Twierdzenie o całkowitej eliminacji reumatyzmu jest przedwczesne. Do tej pory w strukturze reumatycznych wad serca dominują izolowane: niedomykalność zastawki mitralnej, rzadziej zwężenie zastawki mitralnej i niedomykalność zastawki aortalnej.

Niedomykalności zastawki mitralnej towarzyszy niepełne zamknięcie zastawek w okresie skurczu lewej komory. Powoduje to cofanie się krwi z lewej komory do przedsionka. Niedomykalność w ilości 25-30 ml uważana jest za ciężki stopień niewydolności zastawki. W lewym przedsionku jest więcej krwi, która w okresie przedskurczowym przedostaje się do komory i powoduje jej rozszerzanie się i przerost.

Umiarkowana niedomykalność mitralna jest przez długi czas kompensowana przerostem lewej komory i jej nadczynnością. Dlatego pacjenci na etapie odszkodowania nie narzekają. W fazie dekompensacji pojawia się duszność (najpierw z wysiłkiem, a następnie w spoczynku), pojawiają się ataki astmy sercowej. W płucach dochodzi do przekrwienia, które u pacjentów powoduje suchy kaszel, często zmieszany z krwią. Pacjent ma akrocyjanozę (zasinienie czubka nosa, palców rąk i nóg), obrzęk żył szyi.

Wraz z postępującą niewydolnością zastawki dochodzi do niewydolności prawej komory. Charakteryzuje się zastojem w krążeniu ogólnoustrojowym - powiększeniem wątroby, bólem wątroby, obrzękiem nóg, wodobrzuszem. Utrzymująca się niewydolność prawej komory i ekspansja prawego serca powoduje powstanie względnej niewydolności zastawki trójdzielnej, która pogarsza sytuację i towarzyszy jej poważne nieodwracalne zmiany w narządach wewnętrznych oraz upośledzenie funkcji wątroby i nerek.

Wypadanie płatka zastawki mitralnej jest genetycznie uwarunkowaną mikroanomalią budowy płatków, pierścieni i struny związanej z ubytkiem tkanki łącznej. Według niektórych autorów wypadanie łączy się z innymi dysplazjami tkanki łącznej. Przy tej wrodzonej patologii, podczas skurczu, jeden lub oba płatki zastawki przesuwają się do góry i do tyłu, wybrzuszają się i zapadają do jamy przedsionkowej. Stopień wypadania może być różny (od 3 do 9 mm), inny jest też stopień niedomykalności i powiększenia lewego przedsionka. Parametry te determinują bezobjawowy wariant przebiegu, arytmiczny, astenoneurotyczny, omdlenia i rzekomocieńkowy.

Opadanie występuje u dzieci w wieku od 13 lat na tle dystonii wegetatywno-naczyniowej i objawia się różnymi dolegliwościami sercowymi, zmęczeniem, bólami głowy, nudnościami, zawrotami głowy, kołataniem serca, dusznością. Należy zauważyć tendencję do omdleń. Bóle serca (pieczenie, bóle, przeszywające) występują u 32–65% pacjentów. Trwają 5-15 minut i odchodzą same lub po zażyciu środków uspokajających.

W przypadku ciężkiego wypadania i niedomykalności mitralnej znacznie wzrasta ryzyko zastoinowej niewydolności serca, infekcyjnego zapalenia wsierdzia, arytmii i nagłej śmierci. Takie dzieci wymagają szczególnej uwagi: nie powinny być hipotermiczne, mieć ból gardła, zapalenie zatok, zapalenie ucha środkowego, konieczne jest zdezynfekowanie jamy ustnej na czas, ponieważ mają większe prawdopodobieństwo infekcyjnego zapalenia wsierdzia niż zdrowe dzieci.

Zwężenie zastawki mitralnej to zwężenie otworu przedsionkowo-komorowego, które utrudnia przepływ krwi z przedsionka do komory podczas rozkurczu. Zwykle u ludzi otwór przedsionkowo-komorowy ma wielkość 4-6 cm2. Jeśli obszar zostanie zmniejszony o połowę, pojawią się oznaki wewnątrzsercowych zaburzeń hemodynamicznych, obszar 1 cm2 uważa się za krytyczny.

Zmniejszenie obszaru otworu znacznie komplikuje odpływ krwi i powoduje wzrost ciśnienia w przedsionku i odpowiednio w naczyniach płucnych.

W przypadku subkompensacji i dekompensacji podczas wysiłku pojawia się duszność, która stopniowo przechodzi w duszność w spoczynku. Ze względu na niewydolność lewego przedsionka z zachowaną zdolnością skurczu prawej komory dochodzi do napadów astmy sercowej (napady ciężkiej duszności, dochodzenie do uduszenia) na skutek wzrostu ciśnienia w lewym przedsionku i naczyniach włosowatych płuc.

Nadciśnienie płucne (podwyższone ciśnienie w tętnicach płucnych) objawia się odkrztuszaniem plwociny z krwią (krwioplucie). Pacjenci martwią się kołataniem serca, silnym osłabieniem, zmęczeniem, bólem serca. Tacy pacjenci mają delikatną sylwetkę, jeśli wada pojawiła się w dzieciństwie - karłowatość, infantylizm. Typowa twarz o bladej skórze i sinicowym rumieniu. Występuje sinica ust, nosa, małżowiny usznej; przy wysiłku fizycznym sinica staje się popielata..

Choroba serca aorty

Zwykle zastawka aortalna ma trzy guzki, a dwupłatkowa zastawka aortalna jest wadą wrodzoną. Jest to struktura trójdzielna, która zapewnia przepływ krwi z serca do aorty w jednym kierunku i zapobiega odwrotnemu wypływowi krwi (niedomykalności) do lewej komory.

W młodym wieku ta nieprawidłowość zastawki nie ma żadnych objawów. W pierwszych dekadach życia pacjenta aparat zastawkowy funkcjonuje normalnie, w większości przypadków wada jest kompensowana i może pojawić się dopiero w wieku dorosłym. Operacja jest potrzebna u pacjentów, u których z czasem dochodzi do upośledzenia przepływu krwi związanego ze zwężeniem zastawki aortalnej (zwężeniem światła) lub częściej z niewydolnością aorty, gdy zastawka dwupłatkowa nie zamyka się całkowicie, dlatego dochodzi do odwrotnego przepływu krwi z aorty do komory. Przy krytycznej objętości niedomykalności lewa komora jest obciążona, hemodynamika jest znacznie upośledzona i pojawiają się dolegliwości charakterystyczne dla niewydolności zastawki aortalnej: duszność podczas wysiłku, nasila się podczas wchodzenia po schodach, a po chwili zaczyna przeszkadzać pacjentowi nawet w spoczynku. W fazie dekompensacji pojawiają się tachykardia, zawroty głowy, pulsacja żył szyi, omdlenia, ból serca związany z przerostem lewej komory.

Choroba zastawki aortalnej może mieć postać zwężenia (zwężenia) lub niewydolności. Zwężenie zastawki aortalnej jest dość powszechną patologią wrodzoną. W tym przypadku zwężenie następuje z powodu niedorozwoju i narastania zaworów między sobą lub z powodu zwężenia pierścienia, do którego są przymocowane zawory. Częściej obserwuje się połączenie tych zmian strukturalnych, a następnie występuje połączona choroba serca aorty.

Anatomiczna patologia w postaci zwężenia powoduje utrudnienie przepływu krwi i różnicę ciśnień w komorze i aorcie. Obciążenie lewej komory wzrasta, szczególnie przy znacznym zwężeniu.

W przypadku ciężkiego zwężenia światło wynosi 1-2 mm, a noworodek jest w stanie krytycznym. Jeśli nie zostanie podjęte pilne leczenie chirurgiczne, może umrzeć. Jednak najczęściej pierścień zastawki jest umiarkowanie zwężony, a płatki nie są całkowicie zrośnięte, dzięki czemu funkcja serca jest zachowana, ale nie na odpowiednim poziomie. Ściana lewej komory pogrubia się, masa serca rośnie, a jama komory maleje. Pogarsza się również odżywianie mięśnia sercowego krwią tętniczą..

Zwężenie u starszych dzieci jest bardziej wyrównane, a objawy niewydolności serca nie pojawiają się przez długi czas. Jednak wzrost wielkości serca prowadzi do tego, że u dzieci, które wcześniej nie miały dolegliwości, pojawiają się oznaki chorób serca. Zwróć uwagę na zmiany rytmu, ból w klatce piersiowej, zawroty głowy, nagłe omdlenia. Wszystkie te objawy świadczą o konieczności operacji. Wynika to również z faktu, że długie (10 lub więcej lat) życie ze zwężeniem może powodować zatrzymanie akcji serca u dzieci i nagłą śmierć..

Zwężenie aorty u dorosłych z reumatyzmem jest jedną z najdłużej kompensowanych wad spowodowanych przerostem mięśnia sercowego. Trudności w wypełnieniu lewej komory podczas wysiłku i tachykardia. Narastająca duszność jest konsekwencją dysfunkcji rozkurczowej lewej komory. Wzrost jego masy pociąga za sobą zwiększone zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen, którego ściskane tętnice wieńcowe nie są w stanie zaspokoić. To wyjaśnia ból dławicowy i zaburzenia rytmu typowe dla tych pacjentów. Typową dolegliwością są również zawroty głowy i omdlenia spowodowane zmniejszeniem rzutu serca. Zniszczenie zaworów i osadzanie się w nich wapnia obserwuje się po 40-50 latach.

W przypadku niewydolności aorty klapa zastawki zapada się do lewej komory i jednocześnie rozszerza się pierścień włókniakowy. W rezultacie krew wraca do lewej komory (płynie w przeciwnym kierunku), jej ścianki gęstnieją, a jama powiększa się.

U dorosłych wtórne uszkodzenie zastawki jest spowodowane infekcyjnym zapaleniem wsierdzia, reumatyzmem, reumatoidalnym zapaleniem stawów, zwapnieniem płatków lub zwłóknieniem. Objawy zależą od stopnia kompensacji usterki. W początkowych stadiach dolegliwości pacjent nie zgłasza się, a określa się jedynie powiększenie jamy lewej komory.

Później pojawiają się bóle w klatce piersiowej, tachykardia, osłabienie, duszność, wzmożone pulsacje w okolicy szyi i głowy (ze względu na to, że do aorty wpływa większa niż normalnie objętość krwi w wyniku powrotu przez niezamkniętą zastawkę aortalną). W końcowym etapie rozwija się niewydolność lewej komory, która objawia się uduszeniem, obrzękiem płuc, zastojem w narządach wewnętrznych z powodu zmniejszenia siły skurczów wszystkich części serca.

Jeśli weźmiemy pod uwagę wrodzoną patologię, stan ten można zaobserwować za pomocą zastawki dwudzielnej i czterolistnej, z wypadaniem płatków.

Objawy wady serca u noworodka

Ujawniony zaraz po urodzeniu:

  • Blada, niebieskawa skóra i usta.
  • Sinica nasila się wraz z krzykiem lub karmieniem.
  • Kończyny chłodne w dotyku.
  • Garb serca.
  • Zwiększona potliwość.
  • Zmęczenie podczas karmienia.
  • Drżenie w okolicy osierdzia.
  • Szmery serca podczas słuchania (nie we wszystkich przypadkach).
  • Duszność (objaw niewydolności serca).
  • Tachy lub bradykardia.
  • Zmiana granic serca (częściej wzrost).
  • Szybki i wysoki puls z przetrwałym przewodem tętniczym. Osłabienie tętna na nogach i ramionach ze zwężeniem ujścia aorty, z koarktacją aorty - różnica między tętnem na nogach i ramionach.

Objawy chorób serca u niemowląt narastają, a rodzice mogą zauważyć, że u dziecka nasilona jest niemotywowana duszność i sinica.

Zmęczenie występuje wtedy, gdy dziecko słabo ssie i robi długie przerwy podczas ssania. Ma patologiczną pulsację i zmianę tętna. Występuje również zauważalne opóźnienie w rozwoju fizycznym - brak przyrostu masy ciała i wzrostu w pierwszym miesiącu. Podczas badania lekarz stwierdza nasilenie drgawek okołowierzchołkowych i mięśnia sercowego, powiększenie wątroby i pojawienie się obrzęku obwodowego.

Wszystkie te znaki powinny ostrzec rodziców. Nie oczekuj, że wszystko zniknie wraz z dzieckiem. Leczenie chorób serca zależy od nasilenia zaburzeń krążenia i w niektórych przypadkach należy je rozpocząć natychmiast..

U niemowląt z krytycznymi wadami serca interwencja chirurgiczna powinna być przeprowadzona w pierwszych godzinach lub dniach życia, z wyjątkiem wad nieoperacyjnych lub dzieci nieoperacyjnych. Częstą przyczyną przedwczesnej korekcji chirurgicznej są infekcje wirusowe lub towarzyszące występujące na tle zmienionej reaktywności immunologicznej noworodków z wadami serca.

Zespół hipoplazji lewego serca

Ta anomalia rozwojowa charakteryzuje się hipoplazją (niedorozwojem) lewej komory, wyraźnym zwężeniem zastawki aortalnej lub mitralnej, niedorozwojem łuku aorty i jej wstępującej części. Możliwe są różne anatomiczne kombinacje wady.

W 95% przypadków przegroda międzykomorowa nie ulega zmianie, a jamę lewej komory reprezentuje niewielka szczelina z gęstym wsierdziem. U 80% noworodków występuje koarktacja aorty (zwężenie). Przy naturalnym przebiegu wady bez korekcji kardiochirurgicznej noworodki umierają z powodu wstrząsu, postępującej hipoksemii i kwasicy. Po urodzeniu są w stanie krytycznym: ostra duszność, tachykardia, słaby puls na obwodzie, skurcz naczyń obwodowych, świszczący oddech w płucach.

Jeśli zespół ten zostanie wykryty w pierwszych godzinach po urodzeniu, wskazana jest hospitalizacja w ośrodku kardiologicznym i przygotowanie do operacji. W szpitalu położniczym rozpoczyna się infuzję prostaglandyny E i kontynuuje ją podczas transportu do ośrodka kardiochirurgii.

Zespół hipoplazji lewego serca poddaje się korekcji chirurgicznej, która odbywa się w trzech etapach:

  • W pierwszych dwóch tygodniach życia - Operacja Norwood I..
  • W wieku 4-6 miesięcy - zakładane jest częściowe zespolenie jamowo-płucne.
  • Po dwóch latach - całkowite zespolenie jamowo-płucne. Tylko w ten sposób można zapewnić pacjentowi normalną jakość życia.

Przetrwały przewód tętniczy

Ta wada serca u dzieci odnosi się do wrodzonych anomalii dużych tętnic i występuje częściej u wcześniaków. Zwykle płód ma przewód tętniczy, ale zamyka się po urodzeniu (maksymalnie dwa tygodnie), zamieniając się w więzadło tętnicze. W takim przypadku przewód nie jest zamknięty, a przesłanie aortalno-płucne zostaje zachowane. Czynniki ryzyka tej patologii to wcześniactwo (im mniejsza waga noworodka, tym częściej ta patologia), przedwczesny poród, choroby zakaźne i różne choroby somatyczne u kobiety w ciąży.

W związku z napływem krwi z aorty do tętnicy płucnej (komunikacja aortalno-płucna) ciśnienie rozkurczowe spada (czasem znacznie „do zera”), a ciśnienie tętna noworodka wzrasta. Najpierw rozszerza się lewa, a następnie prawa komora.

Przetrwały przewód tętniczy u dzieci (przewód Batałowa) objawia się nieswoistymi dolegliwościami. Klinika zależy od wielkości przewodu i nasilenia zaburzeń hemodynamicznych. Jeśli średnica kanału jest mała, nie ma reklamacji i nie jest wymagane żadne leczenie. Jeśli średnica jest duża, wówczas krew nienasycona tlenem idzie w złym kierunku, mięsień sercowy jest przeciążony i osłabiony, może rozwinąć się niewydolność serca.

Przy wąskich i długich otwartych kanałach dzieci rozwijają się bez odchyleń do 5-6 lat, a następnie po raz pierwszy wada objawia się i pojawiają się dolegliwości: rzadkie omdlenia, kołatanie serca i ból serca. W sercu występuje szmer skurczowo-rozkurczowy. Przy szerokim i krótkim kanale objawy kliniczne obserwuje się w pierwszych miesiącach życia. Takie dzieci są blade (efekt zespołu „kradzieży” dużego koła). Podczas wysiłku lub kaszlu, krzyku i ssania pojawia się przejściowa sinica. Niemowlęta pozostają w tyle pod względem wagi, rozwoju fizycznego, często cierpią na zapalenie oskrzeli i zapalenie płuc. Po 3-5 latach pojawiają się omdlenia, kołatanie serca, duszność podczas wysiłku.

Przy dużym kanale objawy niewydolności serca pojawiają się od pierwszych tygodni - słaby apetyt, szybkie bicie serca i oddychanie, duszność podczas karmienia. Dzieci rozwijają sinicę podczas płaczu, która jest bardziej widoczna w dolnej połowie ciała (na nogach). Charakterystyczne jest, że sinica przechodzi w spokojnym stanie dziecka, gdy ładunek ustaje.

Wcześniaki ze znacznym przeciekiem mają niewydolność oddechową, szybkie tętno i bezdech. Duży przeciek kanałowy jest jedną z przyczyn poważnych chorób płuc u wcześniaków.

Często jednocześnie z niezamykaniem przewodu Batalova u dzieci dochodzi do koarktacji aorty - jest to wada związana ze zwężeniem aorty. Zwężenie częściej znajduje się w miejscu przejścia łuku aorty do jego zstępującego oddziału. U niemowląt ta lokalizacja jest zawsze obecna i, w przeciwieństwie do dorosłych, zwężenie może być bardzo długie i ciężkie - aż do całkowitego zerwania. Ponadto w całej aorcie może występować zwężenie. W rezultacie przeszkoda w przepływie krwi rozwija się w większym lub mniejszym stopniu, co decyduje o nasileniu manifestacji patologii. Około 90% zgonów w okresie niemowlęcym jest spowodowanych tą wadą wrodzoną. Jeśli niedrożność nie zagraża życiu, to w pierwszych 2-3 miesiącach życia rozpoczyna się faza zwłóknienia tkanek. Wraz ze wzrostem dziecka zwiększa się zwłóknienie i w świetle aorty tworzy się gruba błona..

Z powodu zwężenia aorty ciśnienie w lewej komorze gwałtownie rośnie, ponieważ do przepchnięcia krwi przez zwężoną część wymagana jest siła. Charakterystyczny jest wzrost ciśnienia krwi w dłoniach, naczyniach głowy i serca (czasami dochodzi do 200 mm Hg). Wysokie ciśnienie krwi nie reaguje na leczenie („nadciśnienie złośliwe”) i grozi groźnymi powikłaniami. U dzieci w pierwszym roku życia rozpoznanie jest trudne, ponieważ krążenie krwi jest kompensowane przez nieszczelny przewód Batalovy. Przy niewielkim zwężeniu aorty i nadal funkcjonującym przewodzie tętniczym nie ma żadnych objawów. Przy silnym zwężeniu i już zamkniętym przewodzie tętniczym charakterystyczne są objawy niewydolności serca i nerek: duszność, letarg, brak moczu, zatrzymanie płynów i obrzęk tkanek.

Choroba jest zwykle diagnozowana później, gdy w okresie dojrzewania stwierdza się wysokie ciśnienie krwi. Dzieci martwią się bólami głowy, mruganiem w oczach, zawrotami głowy, krwawieniami z nosa, szumami usznymi, kołataniem serca, pulsowaniem naczyń głowy, dusznością. Kończyny dolne nie są odpowiednio ukrwione i są zimne, słabe, zmęczone, chwiejne podczas chodzenia i niskie ciśnienie krwi. Charakterystyczną cechą jest znaczna różnica nacisku na ręce i nogi, a także brak tętna na naczyniach kończyn dolnych. Te same dolegliwości są typowe dla dorosłych. Oczekiwana długość życia pacjentów bez leczenia operacyjnego wynosi nie więcej niż 40 lat.

Choroba serca u dorosłych w postaci przetrwałego przewodu tętniczego występuje rzadko, ponieważ w okresie noworodkowym patologia ta jest rozpoznawana i eliminowana operacyjnie lub interwencją wewnątrznaczyniową. Prowadzi to do mniejszej liczby rozpoznań choroby w wieku dorosłym. Jednak mała średnica naturalnego przecieku może nie objawiać się klinicznie przez długi czas i mieć korzystny przebieg dzięki kompensacji. Jeśli po latach wypływ krwi jest bardziej wyraźny, rozwija się przeciążenie prawej i lewej sekcji, dochodzi do zmian w naczyniach płucnych i zapalenia wsierdzia. W związku z tym objawy wady są zróżnicowane: od bezobjawowego szmeru do nadkomorowych zaburzeń rytmu, nadciśnienia płucnego i infekcyjnego zapalenia wsierdzia..

Przetrwały przewód tętniczy u dorosłych objawia się utrzymującą się sinicą i rozwojem głównej dolegliwości - duszności z niewielkim wysiłkiem w wyniku nadciśnienia płucnego. Charakteryzuje się również zwiększonym ciśnieniem, kołataniem serca i bólem serca. Wiele z nich nie operowanych dożyło 40-50 lat. Przyczyną śmierci nieoperowanego przetrwałego przewodu tętniczego są: niewydolność serca (następstwo przerostu mięśnia sercowego lewej komory), zaostrzenie nadciśnienia płucnego, infekcyjne zapalenie wsierdzia, infekcja płuc oraz rozwój tętniaka przewodowego z jego pęknięciem. Operację eliminacji PDA należy wykonać przed pojawieniem się trwałych zmian w naczyniach płucnych i rozwojem nadciśnienia płucnego.

Wada serca Tetrad Fallot

Tetralogia Fallota obejmuje cztery składowe patologii - ubytek przegrody międzykomorowej, zwężenie prawej komory i tętnicy płucnej, przerost prawej komory, przemieszczenie (prawoskrętność) aorty do prawej komory serca.

Stan dziecka zależy od stopnia zwężenia tętnicy płucnej i obecności tętnic obocznych. Gdy zwężenie tętnicy płucnej postępuje, a otwarty przewód i tętnice poboczne są zamknięte, stan pogarsza się gwałtownie do krytycznego.

Klinicznymi objawami tej patologii są: sinica warg i końcowych paliczków palców, duszność i opóźnienia w rozwoju fizycznym. Wraz ze wzrostem duszności stan pogarsza się, więc dzieci mogą zrobić tylko kilka kroków bez zatrzymywania się. Ciężko nieoperowani pacjenci umierają z powodu zakrzepicy z zatorami, niewydolności serca i infekcyjnego zapalenia wsierdzia. Takie dzieci mają charakterystyczny wygląd - są hipostenikami, cylindryczną klatką piersiową bez garbu serca. Skóra i błony śluzowe mają niebieskawy odcień. Narzekają na zmęczenie i duszność. Pacjenci kucają, ponieważ czują się lepiej w tej pozycji, gdy krew napływa do płuc.

Niewydolność zastawki płucnej

Ta patologia charakteryzuje się niepełnym zamknięciem zastawek tętnicy płucnej, co prowadzi do powrotu krwi podczas rozkurczu z tętnicy płucnej do komory (po prawej). Ten ostatni jest przeciążony dużą objętością krwi. Prawda (z organiczną wymianą zaworu) niewydolność tego zaworu jest rzadka. Jej przyczyny to: reumatyzm, infekcyjne zapalenie wsierdzia, kiła, które powodują zmarszczki i deformacje zastawek. Względna niewydolność występuje częściej i występuje w chorobach, którym towarzyszy nadciśnienie płucne, a także często jest wykrywana u pacjentów, którzy przeszli operację tetrady Fallota. Rozwój nadciśnienia płucnego jest spowodowany zamknięciem światła naczyń płucnych (średnim i małym) - wzrasta ciśnienie w naczyniach płucnych i pogarsza się funkcja pompująca prawej połowy serca.

Choroby, którym towarzyszy nadciśnienie płucne:

  • pierwotne nadciśnienie płucne;
  • zwężenie zastawki dwudzielnej;
  • zatorowość płucna;
  • jakiekolwiek wady serca z nadciśnieniem płucnym;
  • nieprawidłowości zastawki aortalnej;
  • toczeń rumieniowaty układowy;
  • choroby hematologiczne;
  • zakrzepica lewego przedsionka,
  • twardzina skóry;
  • operowane wrodzone wady serca.

Ciężka niewydolność zastawki występuje rzadko. W obrazie klinicznym przeważają objawy niewydolności prawej komory: duszność narastająca z upływem czasu, osłabienie, zmęczenie, ból w klatce piersiowej, zawroty głowy, dyskomfort w prawym podżebrzu, wodobrzusze (obecność płynu w jamie brzusznej), obrzęki obwodowe (szczególnie kostek).

Analizy i diagnostyka

Aby zidentyfikować wiele rodzajów wad, wykonuje się USG, echokardiografię. Jeśli diagnostyka ultrasonograficzna nie pozwala na wyjaśnienie diagnozy, wskazane jest wykonanie MRI i wielorzędowej tomografii komputerowej.

  • Jedną z głównych metod diagnostyki prenatalnej wad jest badanie USG, które powinno być wykonywane w ciąży. Głównym zadaniem jest zapobieganie urodzeniom dzieci z wadami, których nie można operować - zespół hipoplazji lewego serca, kardiomiopatia przerostowa, liczne wady rozwojowe. Diagnostyka wewnątrzmaciczna (diagnostyka płodu) w 12 tygodniu ciąży służy do wykrywania nieprawidłowości chromosomalnych (pomiar grubości fałdów potylicznych), a także wad serca. Niektóre wady, które są niezgodne z życiem, są wykrywane w 13-14 tygodniu ciąży, ale większość wad rozpoznaje się w 18-22 tygodniu (drugie badanie przesiewowe). Kobiety w ciąży z ryzykiem (jeśli matka ma wadę wrodzoną) otrzymują dodatkowe badanie USG.

Wczesne wykrycie poważnych wad daje możliwość rozważenia opcji, w tym przerwania ciąży w przypadku stwierdzenia wad, które są niezgodne z życiem.

W przypadku podejrzenia wady celowane badanie ultrasonograficzne wykonywane jest na aparacie klasy eksperckiej. Ultrasonograf Philips EPIQ 7 ma najwyższą dokładność w diagnostyce chorób serca i naczyń. Badania powinny być wykonywane przez wykwalifikowanych specjalistów, którzy będą w stanie zaplanować dalsze taktyki leczenia noworodka.

Po urodzeniu

  • Pulsoksymetria jako badanie przesiewowe jest wykonywana u wszystkich noworodków.
  • Echokardiografia jest uważana za złoty standard w diagnostyce wad rozwojowych, ponieważ pozwala dokładnie określić nieprawidłowości rozwojowe. Jej rodzaje: echokardiografia przezklatkowa i echokardiografia przezprzełykowa z dodatkowym badaniem dopplerowskim to najbezpieczniejsze metody diagnostyczne w przypadku podejrzenia przetrwałego przewodu tętniczego i innych anomalii..
  • W przypadku podejrzenia otwartego przewodu aortalno-płucnego wykonuje się również cewnikowanie serca z angiografią. Badanie to pozwala ocenić wypływ krwi i jej wielkość, kierunek, całkowity opór płucny. Angiografia określa rozmiar i kształt przewodu.

Leczenie

Jak się leczy choroby serca? Do podstawowych zasad postępowania u noworodków z tą patologią należą: reżim temperaturowy, charakterystyka żywienia i odpowiednie leczenie na oddziale intensywnej terapii noworodków.

  • Komfortowa temperatura.
  • Trwałe usuwanie śluzu z dróg oddechowych.
  • W razie potrzeby stosowanie środków uspokajających (zmniejszają potrzeby metaboliczne organizmu).
  • Wysycenie krwi tlenem (utrzymanie 75-85%) przy normalnym oddychaniu i bez kwasicy.
  • Delikatny schemat żywienia - z częstymi małymi dawkami odciągniętego mleka (mieszanek) przez rurkę, obliczanie dziennej zawartości kalorii (160-200 kcal na kg masy ciała dziennie).
  • Monitorowanie równowagi płynów.
  • Śledzenie tętna, ciśnienia krwi, częstości oddechów, utlenowania krwi i temperatury.
  • Ważenie codziennie.
  • Monitorowanie parametrów laboratoryjnych, w tym poziomu cukru we krwi, elektrolitów, równowagi kwasowo-zasadowej, mocznika i kreatyniny.

Otwarty przewód płucny można leczyć lekami. Leczenie w tym przypadku polega na powołaniu indometacyny (hamuje produkcję prostaglandyn) u wcześniaków. Spadek stężenia prostaglandyn powoduje zamknięcie przewodu tętniczego. Po podaniu dojelitowym (połknięciu) zamknięcie następuje w 20% przypadków, a przy podaniu dożylnym - w 89-90% przypadków. Indometacyna u noworodków urodzonych o czasie jest zwykle nieskuteczna. Ograniczenie spożycia płynów również przyczynia się do jego zamknięcia.

U noworodków z koarktacją i dekompensacją aorty przeciwnie, konieczne jest podawanie leków prostaglandynowych E1 i kardiotoniki. Do zabiegu dodaje się digoksynę i diuretyki. W razie potrzeby przeprowadza się planową intubację i wentylację płuc, utrzymując ciśnienie CO2 powyżej 45 mm Hg. Sztuka. Jeśli noworodek dobrze zareaguje na leczenie, w ciągu 24 godzin przeprowadza się operację wady serca w celu skorygowania koarktacji. Jeśli jednak nie zareaguje na leczenie poprawą hemodynamiki i okresowo pojawi się kwasica lub bezmocz, to operacja wykonywana jest natychmiast..

Zachowawcze leczenie pacjentów z tetralogią Fallota obejmuje przyjmowanie:

  • Leki przeciwzakrzepowe na choroby zakrzepowo-zatorowe, napady niedokrwienne i migotanie przedsionków.
  • Leki przeciwarytmiczne na arytmię.
  • Leki moczopędne stosowane w niewydolności serca.
  • Dożylne podawanie roztworów krystaloidów w celu poprawy reologii krwi.

W leczeniu wypadania zastawki dwupłatkowej w celu wyeliminowania lub złagodzenia objawów klinicznych stosuje się metody nielekowe (reżim, terapia ruchowa, psychoterapia, dieta) i lekowe. Jeśli to konieczne, skorzystaj z leczenia chirurgicznego.

Przy objawach bezobjawowych lub niewyrażonych nie jest wymagana terapia lekowa. Dzieci potrzebują tylko zajęć regeneracyjnych, masaży, zabiegów wodnych, umiarkowanej wychowania fizycznego i autotreningu. Dietoterapia uwzględnia stan przewodu pokarmowego dziecka. Zalecana jest żywność z dużą zawartością białka, aminokwasów, witamin, mikro i makroelementów. Wskazane jest stosowanie potraw zawierających siarczany chondroityny (galareta z mięsa i ryb, mocne buliony, galaretka).

Leczenie rozpoczyna się od normalizacji schematu leczenia. Dla dziecka ważna jest racjonalna przemiana stresu fizycznego i psychicznego. Jeśli nie ma znaczących zaburzeń czynnościowych serca, wskazane jest wychowanie fizyczne. Z metod psychoterapeutycznych można zastosować trening autogenny, psychoterapię lub hipnozę..

Wpływ na układ nerwowy zaczyna się od stosowania ziołowych środków uspokajających. Przy przewadze sympatotonii (pobudzenie, tachykardia, wysokie ciśnienie krwi, zły sen, wzmożona aktywność) wskazane jest stosowanie preparatów z kozłka lekarskiego, matki, głogu. U wagotoników z niskim ciśnieniem krwi zaleca się stosowanie używek - preparatów z żeń-szenia, eleutherococcus i chińskiej magnolii. W przypadku nieskuteczności uspokajających leków ziołowych w ciągu dnia przepisuje się środki uspokajające na dzień, aby zmniejszyć zjawiska nerwicowe, a w nocy, aby normalizować sen.

W przypadku napadów paniki i niewystarczającej skuteczności środków uspokajających, anksjolityków (Clonazepam, Alprozalam) i przeciwdepresyjnych (Amitriptyline, Anafranil, Pyrazidol) zaleca się nie dłużej niż miesiąc. Jeśli objawem wypadania jest kołatanie serca, ból serca i zwiększone ciśnienie, które są związane ze zwiększoną produkcją katecholamin, zalecane są leki beta-adrenolityczne (Metaprolol, Corvitol, Egilok).

W celu pobudzenia syntezy kolagenu zaleca się stosowanie kwasu askorbinowego, preparatów zawierających siarczan chondroityny i siarczan glukozaminy (Chondroflex, Chondrogluxid, Artra, Teraflex), ciała szklistego, karnityny, kalcytryny wraz z witaminami z grupy B oraz mikro-, makroelementami (magnez, miedź, cynk, cynk,.

Zmniejszona liczba neutrofili we krwi

Dlaczego liczba neutrofili wzrasta u osoby dorosłej?