Oznaki napadowej aktywności

Ludzki mózg dojrzewa stopniowo. W wieku 21 lat struktury mózgu są w pełni ukształtowane. O dojrzałości kory mózgowej i podkorowej świadczy elektroencefalografia - metoda usuwania impulsów bioelektrycznych, które pojawiają się podczas elektrycznej aktywności mózgu. Zwykle u zdrowej osoby wszystkie fale EEG mają prawidłowy rytm i amplitudę.

Jeśli mózg jest niedojrzały lub osoba cierpi na choroby psychiczne i neurologiczne, zmieniają się jakościowe i ilościowe wskaźniki fal w elektroencefalografii. Jedną z tych manifestacji jest aktywność napadowa..

Co to jest

Aktywność napadowa to wartość, która jest rejestrowana na elektroencefalogramie. Napadowa aktywność mózgu jest zmianą normalnej fali i objawia się szczytami, falami spiczastymi, patologicznymi kompleksami i spowolnieniem aktywności elektrycznej mózgu.

W szerokim sensie aktywność napadowa to nieprawidłowa aktywność elektryczna w mózgu..

Skupienie aktywności napadowej występuje w wielu stanach patologicznych człowieka:

  1. Neurotyczne (depresja, fobia społeczna, ataki paniki) i ciężkie zaburzenia psychiczne (schizofrenia).
  2. Niedojrzałość mózgu.
  3. Padaczka i zaburzenia epileptopodobne.
  4. Demencja.
  5. Poważne zatrucie narkotykami, alkoholem, metalami.
  6. Encefalopatia.
  7. Przewlekły stres, silne zmęczenie fizyczne lub wyczerpanie neuropsychiatryczne.
  8. Zwiększone ciśnienie wewnątrzczaszkowe.
  9. Psychopatyczne zmiany osobowości.
  10. Zaburzenia wegetatywne.

Kiedy odnotowuje się aktywność napadową, lekarze rozumieją przez to zjawisko, w którym procesy pobudzenia w korze i podkorowej silnie przeważają nad procesami hamowania. Oznaki napadowej aktywności: nagły początek, przemijanie, nagły koniec i skłonność do nawrotów.

Na elektroencefalogramie napadowa aktywność mózgu objawia się jako seria fal, których amplituda szybko dąży do szczytu. Aktywność napadowa obejmuje rytmy EEG: rytmy alfa, beta, delta i theta.

Aby zbadać niuanse, lekarze porównują fale spiczaste z normalnymi. Uwzględniono podstawowe wskaźniki aktywności: aktywność podstawową, symetrię, rytm i amplitudę. Rejestrowane są również zmiany w aktywności podczas stymulacji mózgu: stymulacja świetlna lub dźwiękowa, stan hiperwentylacji, otwieranie lub zamykanie oczu.

Klasyfikacja chorób napadowych na podstawie zmian typów fal na elektroencefalogramie.

Rytm alfa. Jego normalna częstotliwość wynosi od 8 do 13 Hz, amplituda sięga 100 μV. Napadowa aktywność mózgu u dzieci z rytmem alfa wskazuje na takie prawdopodobne patologie:

  • Trzeci typ reakcji nerwicowych to ciągły przebieg, skłonny do nawrotów i zaostrzeń obrazu klinicznego.
  • Guz, torbiel i inne wewnątrzczaszkowe procesy wolumetryczne. Różnica w aktywności prawej i lewej półkuli mózgu przemawia na ich korzyść..
  • Niedawno doznał urazu głowy przy niestabilnej częstotliwości.

Rytm beta. Zwykle jego amplituda wynosi od 3 do 5 μV, częstotliwość od 14 do 30 Hz. Lokalna i napadowa aktywność patologiczna występuje, gdy częstotliwość osiąga 50 μV. Jest zarejestrowany jako opóźniony rozwój psychomotoryczny dziecka.

Rytmy delta i theta. Napadową aktywność mózgu u osoby dorosłej rejestruje się w przewlekłych zanikowych i dystroficznych zmianach w korze i strukturach podkorowych. Najczęściej wiąże się z encefalopatią dyssunkcyjną, guzami, zespołem nadciśnieniowym, otępieniem nabytym głęboko. Za demencją przemawia obustronnie synchroniczna aktywność napadowa.

Najbardziej wyraźną aktywność napadową obserwuje się w padaczce. Aktywność napadową na EEG u dziecka o łagodnym przebiegu ujawniają się centralne i skroniowe fale szczytowe, ogniskowe wyładowania z ostrymi falami, głównie w korze skroniowej..

Na podstawie rodzaju patologicznej aktywności można ocenić rodzaj epilepsji. Padaczka dziecięca z nieobecnościami charakteryzuje się obustronnymi falami synchronicznymi o częstotliwości szczytowej 3 Hz. Czas trwania aktywności wynosi do 10 sekund na odcinek. Atak zaczyna się z częstotliwością 3 Hz, po czym rytm zwalnia. W przypadku młodzieńczej padaczki nieobecności charakterystyczne są polikolce, których częstotliwość jest wyższa niż 3 Hz..

Zespół Landau-Kleffnera charakteryzuje się ostrymi i wolnymi falami w projekcji kory skroniowej. Są bisynchroniczne i wieloogniskowe. W miarę postępu choroby pojawia się elektryczny stan snu wolnofalowego. Charakteryzuje się ciągłymi falami szczytowymi, które są aktywowane podczas fazy snu - szybkiego ruchu oczu.

Postępujące epilepsje z miokloniami charakteryzują się uogólnionymi falami szczytowymi, wzmocnionymi amplitudami i zaburzonymi rytmami fal.

Kiedy występuje hipersynchronizacja wszystkich fal w EEG, jest to obniżenie progu napadowej aktywności. Zwykle przy hipersynchronii amplituda znacznie wzrasta, a fala uzyskuje zaostrzony szczyt. Jeśli obniża się próg aktywności napadowej, zmniejsza się próg aktywności napadowej mózgu. Oznacza to, że aby wystąpił napad, potrzebne jest napadowe skupienie na dużą skalę w mózgu, to znaczy łagodna napadowa aktywność kory mózgowej nie wywoła napadu, a system przeciwdrgawkowy mózgu będzie działał. Niski próg wskazuje na skuteczne leczenie przeciwpadaczkowe.

Terapia

Aktywność napadowa nie jest celem terapii. Początkowo eliminowana jest przyczyna, która spowodowała nieprawidłowe funkcjonowanie mózgu. Stosowane są następujące zasady leczenia:

  1. Terapia etiotropowa. Ma na celu wyeliminowanie przyczyny. Na przykład w przypadku encefalopatii dyskulacyjnej - poprawa krążenia mózgowego, z nerwicami - psychoterapia.
  2. Terapia patogenetyczna. Ma na celu wyeliminowanie czynników patologicznych. Na przykład w przypadku zatrucia metalami przepisywane są leki, które wiążą metal ciężki i usuwają go z organizmu.
  3. Leczenie objawowe. Ma na celu wyeliminowanie objawów.

Kiedy te trzy zabiegi zostaną przepisane i wystąpią efekty, napadowa aktywność mózgu zostanie wyeliminowana sama..

Napadowa aktywność mózgu - co to jest

Napadowa aktywność mózgu to dość szerokie pojęcie, które charakteryzuje przejawy pewnego zakresu zaburzeń. Ten rodzaj aktywności mózgu jest aktywnością elektryczną kory mózgowej, w której jednym z odcinków procesy pobudzenia przewyższają procesy hamowania. W tym przypadku proces podniecenia charakteryzuje się nagłym początkiem, szybkim przebiegiem i tym samym nagłym końcem.

Na EEG powstająca aktywność napadowa przejawia się w postaci ostrych fal, które charakteryzują się jak najszybszym osiągnięciem ich szczytu (najwyższy punkt). Istnieją dwa rodzaje napadowej aktywności mózgu: epileptyczne i nieepileptyczne.

Napadowe działanie padaczkowe jest wywoływane przez chorobę, taką jak padaczka. Padaczka to przewlekła patologia mózgu, która przejawia się w postaci różnego rodzaju napadów, ze skłonnością do nawrotów.

Napad padaczkowy może mieć przebieg drgawkowy lub niekonwulsyjny. Istnieje dość szeroka typologia napadów:

  • Duży napad.
  • Mały napad.
  • Napady psychosensoryczne.
  • Stan świadomości o zmierzchu.
  • Napady uogólnione.
  • Częściowe (ogniskowe).

Nieepileptyczną aktywność napadową wyrażają następujące objawy:

  • Zaburzenia autonomiczne (zawroty głowy, spadki ciśnienia, nudności, tachykardia, dławica piersiowa, osłabienie, rozstrój stolca, dreszcze, krztuszenie, duszność, pocenie się, ból po lewej stronie klatki piersiowej).
  • Bóle głowy.
  • Zaburzenia hiperkinetyczne: tiki, wzdęcia miokloniczne, zespół Friedreicha, choroba Unferrichta-Lundborga, ataksja, dyzartria, choroba Crumpy'ego itp..
  • Zespoły dystoniczne układu mięśniowego (skrzywienie tułowia, skurcz skrętny, skolioza).
  • Migreny (proste iz aurą).

Postać nieepileptyczna najczęściej występuje u dzieci, młodzieży, osób starszych, a także u osób ze skłonnością do zaburzeń nerwicowych.

Powody

  • Naruszenie metabolizmu organizmu. Należą do nich: niedoczynność i nadczynność tarczycy, cukrzyca, choroba Cushinga, menopauza itp..
  • Zespół psychowegetatywny: nerwice, depresja, fobie, histeryczny rozwój osobowości, mania itp.;
  • Nasilenie objawów może spowodować zaostrzenie następujących chorób: odmiedniczkowe zapalenie nerek, niewydolność wątroby, zapalenie płuc itp..
  • Zatrucie alkoholowe i narkotykowe.

Badanie elektroencefalogramu (EEG)

EEG to jedna z najpopularniejszych metod diagnozowania wielu rodzajów chorób. Jest przeznaczony do badania aktywności elektrycznej mózgu bez uszkadzania skóry głowy. Za pomocą specjalnych elektrod następuje odczyt aktywności mózgu w postaci fal alfa, beta, theta i delta. W przypadku napadów zaburzony jest głównie rytm alfa (zwykle obserwuje się go w spoczynku).

To EEG może wykryć aktywność napadową. Przy takim czy innym rodzaju aktywności mózgu zmienia się rytm fal. Przy napadowej aktywności mózgu następuje gwałtowny wzrost amplitudy fali, a także wyraźnie widać, że taka aktywność ma centra - ogniska. EEG jest w stanie wykryć nie tylko lokalizację ogniska napadowej aktywności, ale także jej rozmiar.

Aktywność mózgu jest wyświetlana graficznie - można zobaczyć długość i częstotliwość każdej fali w momencie czuwania, zasypiania, głębokiego snu, niepokoju, aktywności umysłowej itp. Przy napadowej aktywności kory mózgowej fale będą wyglądać następująco: piki przeważają, szczyty mogą przeplatać się z falą wolną (długą), a przy zwiększonej aktywności obserwowane będą tzw. Fale szczytowe - duża liczba pików następujących po sobie.

Leczenie

Przede wszystkim leczy się nie samą czynność napadową, ale jej przyczyny i konsekwencje. W zależności od choroby, która spowodowała napady.

  • Jeśli jest to uraz głowy, usuwa się miejscowe uszkodzenie, przywraca krążenie krwi, a następnie następuje leczenie objawowe..
  • W przypadku epilepsji należy najpierw sprawdzić, co może ją wywołać (na przykład guz). Jeśli padaczka jest wrodzona, to przede wszystkim zmagają się z liczbą napadów, zespołem bólowym i szkodliwymi konsekwencjami dla psychiki.
  • Jeśli napady powodują problemy z ciśnieniem, wówczas leczenie będzie ukierunkowane na terapię układu sercowo-naczyniowego itp..

Najważniejsze, że każdy powinien wiedzieć, że jeśli lekarz we wniosku pisze „obecność napadowej czynności mózgu” - to nie jest ostateczna diagnoza. I na pewno nie oznacza to, że powinieneś mieć epilepsję lub inną poważną chorobę. Zaleca się, aby nie wpadać w panikę, ale poddać się badaniu przez terapeutę, neurologa i psychoterapeutę.

Jak diagnozowana jest aktywność napadowa i jakie objawy może mieć taka patologia mózgu

Ludzki mózg do dziś pozostaje słabo zbadanym narządem. Procesy psychiczne zachodzące w mózgu, ich pochodzenie, kontrola i modyfikacja są nieustannie przedmiotem zainteresowania neuropatologów badających pracę mózgu. Od czasu możliwości zapisu wskaźników funkcji mózgu na elektroencefalogramie, aktywność napadową została zidentyfikowana i zbadana jako zbiorowa koncepcja wielu procesów patologicznych..

Pojęcie aktywności napadowej

Stany napadowe w neurologii są procesem zwiększania amplitudy aktywności mózgu na elektroencefalogramie. Ciekawostką jest to, że amplituda fali nie tylko gwałtownie rośnie, ale także nie pojawia się chaotycznie. Oprócz samych fal rejestruje się również źródło ich wystąpienia. Czasami niektórzy lekarze celowo zawężają aktywność napadową do napadów padaczkowych, jednak nie jest to prawdą.

W rzeczywistości pojęcie aktywności napadowej jest znacznie szersze, obejmuje różne stany patologiczne, oprócz najsłynniejszego odchylenia - epilepsji. Na przykład typowe wzrosty fal z centrum pochodzenia aktywności są rejestrowane zarówno w nerwicach, jak iw nabytej demencji..

Ciekawostką jest to, że dziecko może mieć napady jako wariant normy, ponieważ napadowa aktywność mózgu nie będzie wspierana przez patologiczne zmiany w strukturach mózgu..

Nawet przy zdiagnozowanych ogniskach napadów lekarze uważają, że jest za wcześnie na alarm przed 21 rokiem życia - w tym czasie bioelektryczna aktywność mózgu może nie być synchroniczna, a takim potwierdzeniem jest przypadek napadowy.

U dorosłych warto mówić o napadach jako patologicznym procesie zachodzącym w korze mózgowej. Jeśli mówimy o napadach, jako o najbardziej ogólnej koncepcji, możemy podsumować, co następuje: napad to nasilony atak, który pojawia się przy maksymalnym napięciu i jest powtarzany określoną liczbę razy.

Zatem stan napadowy będzie miał następujące cechy:

  • w korze mózgowej znajduje się miejsce z procesami pobudzenia, które przeważają nad procesami hamowania;
  • pobudzenie kory charakteryzuje się nagłym początkiem i tym samym nieoczekiwanym spadkiem aktywności;
  • podczas badania impulsów mózgu na elektroencefalogramie zauważalny jest charakterystyczny wzór, w którym można prześledzić fale, które osiągają najwyższą amplitudę.

Analiza rytmu impulsów bioelektrycznych

Biorytmy mózgu są podzielone na kilka grup, z których każda nosi nazwę łacińską. Tak więc istnieją rytmy alfa, rytmy beta, theta i deltarrhythms. W zależności od wybranego rytmu działania można przypuszczać, z jaką patologią takie impulsy są związane.

Jest to niezwykle ważne w diagnostyce ukrytych patologii mózgu, które czasami objawiają się stanami napadowymi..

Podczas dekodowania elektroencefalogramu główną uwagę zwraca się na rytmy. Podczas odczytywania wyników diagnostycznych bardzo ważne jest uwzględnienie symetrii pojawiania się aktywności w obu półkulach, rytmu podstawowego, zmiany rytmów podczas obciążeń funkcjonalnych organizmu.

Rytmy alfa mają zwykle częstotliwość oscylacji od 8 do 13 herców (Hz). Amplituda normalnych drgań dochodzi do 100 μV. O patologiach rytmicznych mówi się w następujących przypadkach:

  • jeśli rytm jest związany z nerwicami trzeciego typu;
  • z asymetrią międzypółkulową ponad jedną trzecią można mówić o guzie lub mukowiscydozie, stanie po udarze z bliznowaceniem tkanek, o krwotoku wcześniej przeniesionym w to miejsce;
  • jeśli rytm jest niestabilny, lekarze podejrzewają wstrząs mózgu.

Rytmy beta są również obecne podczas normalnej aktywności mózgu i przy pewnych parametrach w ogóle nie wskazują na stan napadowy. Ten rytm jest najbardziej wyraźny w płatach czołowych mózgu..

Amplituda jest zwykle mała - od 3 do 5 μV. Normalna marża to 50-procentowy wzrost aktywności, tj. nawet przy amplitudzie 7 μV rytmy beta można warunkowo uznać za normalne, ale już po przekroczeniu tej liczby klasyfikuje się je jako aktywność napadową.

Na przykład fale tego typu o charakterze rozproszonym o długości do 50 μV wskazują na wstrząs mózgu. Krótkie wrzecionowate fale będą wskazywać na obecność zapalenia mózgu, choroby zapalnej opon mózgowych, a częstotliwość i czas trwania fali ilustrują nasilenie procesu zapalnego.

Fale theta i delta są głównie rejestrowane u ludzi podczas snu. Dlatego podczas badania przez lekarza w stanie czuwania nie są zwykle rejestrowane. Jeśli pojawią się takie fale, oznacza to procesy dystroficzne w mózgu..

Stan napadowy zwykle pojawia się, gdy rdzeń jest ściśnięty, więc lekarz może podejrzewać obrzęk mózgu lub obrzęk. Fale theta i delta różnią się tym, że wskazują na poważne i głębokie zmiany w mózgu. Podobnie jak wszystkie fale, fale theta i delta w wieku poniżej 21 lat nie są uważane za patologię, ponieważ u dzieci i młodzieży są wariantem normy.

U osób starszych niż w tym wieku obecność takich fal wskazuje na nabytą demencję. Równolegle potwierdzają to również synchroniczne wybuchy fal theta o wysokiej amplitudzie. Ponadto takie fale wskazują na obecność nerwicy..

Rodzaje czynności napadowych

Biorąc pod uwagę wszystkie cechy, zjawisko stanów napadowych dzieli się na dwie duże kategorie - epileptyczne i nieepileptyczne.

Aktywność epileptyczna objawia się u chorego typowymi stanami - napadami padaczkowymi, które pojawiają się od czasu do czasu. Są to stany konwulsyjne, które pojawiają się w regularnych odstępach czasu, a czasami powtarzają się jeden po drugim..

Duży napad

Najczęściej ten rodzaj napadu występuje w stanie padaczkowym. Przechodzi przez kilka faz, naprzemiennie jedna po drugiej. W początkowej fazie rozwoju stanu patologicznego pacjent ma tzw. Aurę. Trwa kilka sekund i wskazuje na rychłe nadejście epilepsji..

W przypadku aury u pacjentów występuje zmętnienie umysłu, wypada ono z wydarzeń zachodzących wokół niego, a halucynacje i fakty afektywne wysuwają się na pierwszy plan w świadomości. Biorąc pod uwagę kliniczne objawy aury, możemy mówić o obecności ogniska pobudzenia. Aura w stanach napadowych może być:

  • trzewno-czuciowy - towarzyszy mu napad mdłości, nieprzyjemne doznania w żołądku, po których wszystkie te oznaki „unoszą się” w płucach, za mostkiem, a aura ta kończy się uderzeniem w głowę i utratą przytomności;
  • wisceromotor - stan ten ma różne objawy, na przykład poszerzenie i zwężenie źrenicy, niezwiązane ze zmianą światła wpadającego do narządu wzroku, naprzemiennie atak gorąca z dreszczami, pojawienie się gęsiej skórki, ból brzucha i napady biegunki;
  • aura czuciowa charakteryzuje się różnymi zaburzeniami narządów zmysłów, halucynacjami słuchowymi i wzrokowymi, zawrotami głowy, wzmożonymi zapachami;
  • aura impulsywna objawia się nieprawidłową aktywnością motoryczną. Mogą to być ostre krzyki, agresja wobec innych, piromania lub kleptomania, akty ekshibicjonizmu;
  • aura psychiczna - zwykle przejawiająca się halucynacją, podczas której człowiek wykonuje aktywne czynności w wymyślonym świecie - śpiewa piosenki, tańczy, idzie na pokaz, kłóci się z kimś. Ten rodzaj zaburzenia nazywany jest halucynacyjną aktywnością umysłową. Jest też działalność ideologiczna, przejawiająca się w problemach z myśleniem. Sami pacjenci, którzy doświadczyli takich napadów z działaniem ideatorskim, opisują je jako otępienie myśli.

Wszystkie te różne aury są zwiastunami stanów napadowych i wskazują na nieuchronny początek napadu padaczkowego..

Zwykle sam napad padaczkowy rozpoczyna się natychmiast po aurze, nie ma konkretnych sygnałów o jego wystąpieniu. Napad może następować po scenariuszu konwulsyjnym lub bez drgawek. Nietypowe formy napadów są fazami tonicznymi lub klonicznymi. Czasami następuje całkowite rozluźnienie ciała pacjenta, a czasami aktywność konwulsyjna jest rejestrowana tylko w jednej połowie ciała.

Klasycznymi objawami padaczki są napady, które obejmują całe ciało. Konwulsje i skurcze są obserwowane w kończynach i na całym ciele, dlatego epilepsja jest niezwykle trudna do przeniesienia.

Napady w ciężkich przypadkach są dość długie, około pół godziny. I podążają za sobą. Wydaje się, że osoba jest w śpiączce, w odrętwieniu. Mocznik rośnie we krwi, aw moczu znajduje się zwiększona zawartość białka.

Często ostatni napad nie ustąpił jeszcze przed rozpoczęciem kolejnego napadu. A jeśli organizm nadal radzi sobie z pojedynczymi atakami i je zatrzymuje, to przy częstych atakach tak się nie dzieje. U takich pacjentów diagnozuje się stan padaczkowy..

Mały napad

Drobny napad, chociaż mniejszy pod względem objętości, jest znacznie trudniejszy do rozpoznania, ponieważ istnieje wiele cech małych napadów, które mogą być trudne do prawidłowego sklasyfikowania. Wśród oznak tego rodzaju napadu są:

  • krótkotrwałe wyłączenie świadomości;
  • nieoczekiwane drganie kończyn, rozluźnienie dłoni;
  • upadek na ziemię;
  • ruchy napędowe - podmuchy do przodu, na przykład gwałtowne pchnięcie głowy do przodu;
  • upadki i drgawki po osiowym obrocie.

Stany napadowe o charakterze niekonwulsyjnym wiążą się z krótkotrwałym zaciemnieniem świadomości, wizją delirium z fantastycznymi wątkami. Ze względu na ich podobieństwo takie napady nazywane są narkoleptycznymi.

W przypadku automatyzmu ambulatoryjnego osoba odłącza się od otoczenia i zaczyna wykonywać jakąś nieświadomość, czyli automatyczne ruchy. Czasami może to być spowodowane agresywnym zachowaniem wobec innych..

Stany napadowe snu charakteryzują się określonymi znakami - człowiek pamięta wszystko, co widzi i doświadcza, ale absolutnie nie dostrzega obrazu świata zewnętrznego.

Warunki nieepileptyczne

Taką napadową aktywność można podzielić na kilka typów - dystonię mięśniową, zaburzenia autonomiczne, bóle głowy, zespoły miokloniczne. Zwykle pojawiają się po raz pierwszy w młodym wieku i już postępują w starszym wieku.

Zwykle wpływa na to naruszenie krążenia mózgowego, obserwowane u osób starszych. Dlatego w celu zapobiegania takim stanom pacjentom przepisuje się z wyprzedzeniem leki aktywujące mózgowy przepływ krwi. Robią to z dużą ostrożnością, ponieważ niewłaściwe leki mogą wywołać napad..

Terapia napadowa

Niemożliwe jest wyleczenie objawów napadowej aktywności, dopóki nie zostaną usunięte przyczyny jej pojawienia się. Jeśli dana osoba ma uraz głowy, lekarze starają się jak najwcześniej wyeliminować działanie czynnika uszkadzającego i przywrócić krążenie krwi w uszkodzonym miejscu, aby nie wywoływać pojawienia się napadowej aktywności.

Jeśli napady pojawiły się w wyniku zwiększonego ciśnienia wewnątrzczaszkowego, wówczas podejmuje się wszelkie środki w celu normalizacji krążenia krwi, określa się taktykę dalszej przedłużonej opieki nad takimi pacjentami.

Trudniej poradzić sobie z dużymi napadami, leczone są operacyjnie, a nawet wtedy leczenie nie zawsze daje stabilny efekt..

W przypadku napadu chora osoba musi być chroniona przed obrażeniami, a po ustąpieniu napadu pomoc w wyzdrowieniu. Jeśli atak trwa dłużej niż 5-7 minut, należy wezwać karetkę, pacjentowi zostaną podane leki przeciwdrgawkowe. W leczeniu napadowych stanów nieepileptycznych pacjentom przepisuje się leki.

Epileptyczny typ czynności napadowej

Zwiększ swoją wydajność, popraw pamięć, koncentrację i uwagę

Osiąganie celów, przypływ siły, realizacja planów w pracy, brak depresji i utrata energii - to nie hasło trenera specjalisty, to Twoje możliwości. Do tego potrzebujesz tylko 2 razy dziennie...

Dowiedz się więcej >>

Aktywność napadowa mózgu to wartość rejestrowana w EEG, charakteryzująca się gwałtownym wzrostem amplitudy fali, z wyznaczonym epicentrum - ogniskiem propagacji fali. Pojęcie to jest często zawężane, mówiąc o napadowej aktywności mózgu, że jest to takie zjawisko związane z epilepsją i niczym więcej. W rzeczywistości napad falowy może korelować z różnymi patologiami, w zależności od umiejscowienia ogniska i rodzaju elektromagnetycznej fali mózgowej (nerwice, nabyta demencja, epilepsja itp.). A u dzieci wyładowania napadowe mogą być również wariantem normy, bez ilustrowania patologicznych przemian w strukturach mózgu..

Terminologia i pojęcia pokrewne

U osób dorosłych (po 21 roku życia) bioelektryczna aktywność mózgu (BEA) powinna normalnie być synchroniczna, rytmiczna i nie mieć ognisk napadów. Ogólnie rzecz biorąc, napad jest wzrostem do maksimum każdego patologicznego ataku lub (w węższym sensie) - jego nawrotem. W tym przypadku napadowa aktywność mózgu oznacza, że:

  • mierząc aktywność elektryczną kory mózgowej za pomocą EEG, stwierdza się, że w jednym z obszarów procesy pobudzenia przeważają nad procesami hamowania;
  • proces pobudzenia charakteryzuje się nagłym początkiem, przemijaniem i nagłym zakończeniem.

Ponadto, podczas sprawdzania stanu mózgu na EEG, u pacjentów pojawia się specyficzny wzór w postaci wzrostu ostrych fal, które bardzo szybko osiągają swój szczyt. Patologie mogą występować w różnych rytmach: rytmach alfa, beta, theta i delta. W takim przypadku można zastosować dodatkowe cechy, aby zasugerować lub zdiagnozować chorobę. Podczas dekodowania i interpretacji EEG należy wziąć pod uwagę objawy kliniczne i ogólne wskaźniki:

  • podstawowy rytm,
  • stopień symetrii przejawiania się aktywności elektrycznej neuronów w prawej i lewej półkuli,
  • zmiana harmonogramów podczas badań funkcjonalnych (fotostymulacja, naprzemienność zamykania i otwierania oczu, hiperwentylacja).

Rytm alfa

Norma dla częstotliwości alfa u zdrowych dorosłych wynosi 8-13 Hz, wahania amplitudy dochodzą do 100 μV. Patologie rytmu alfa obejmują:

  • Rytm napadowy, który obok słabego nasilenia lub słabych reakcji aktywacyjnych u dzieci może wskazywać na trzeci typ nerwicy.
  • Asymetria międzypółkulowa przekraczająca 30% - może wskazywać na guz, torbiel, objawy udaru lub bliznę w miejscu wcześniejszego krwotoku.
  • Naruszenie fal sinusoidalnych.
  • Niestabilna częstotliwość - sugeruje wstrząs mózgu po urazie głowy.
  • Ciągłe przemieszczanie rytmu alfa do przednich obszarów mózgu.
  • Ekstremalne wartości amplitudy (mniej niż 20 μV i więcej niż 90 μV).
  • Indeks rytmu o wartości mniejszej niż 50%.

Rytm beta

Podczas normalnej pracy mózgu najbardziej zaznacza się w płatach czołowych. Dla niego postać ma symetryczną amplitudę 3-5 μV. Patologie są rejestrowane, gdy:

  • wyładowania napadowe,
  • asymetria międzypółkulowa w amplitudzie powyżej 50%,
  • zwiększenie amplitudy do 7 μV,
  • rytm niskiej częstotliwości wzdłuż powierzchni wypukłej,
  • wykres sinusoidalny.

Na tej liście rozproszone (niezlokalizowane) fale beta o amplitudzie do 50 μV mówią o wstrząśnięciu mózgu. Na zapalenie mózgu wskazują krótkie wrzeciona, których częstotliwość, czas trwania i amplituda jest wprost proporcjonalna do ciężkości zapalenia. Na opóźnienie psychomotoryczne w rozwoju dziecka - wysoka amplituda (30-40 μV) i częstotliwość 16-18 Hz.

Rytmy theta i delta

Rytmy te są zwykle rejestrowane u osób śpiących, a gdy występują u czuwających, mówią o procesach dystroficznych rozwijających się w tkankach mózgu i związanych z wysokim ciśnieniem i kompresją. W tym przypadku napadowy charakter fal theta i delta wskazuje na głębokie uszkodzenie mózgu. Do 21 roku życia wyładowania napadowe nie są uważane za patologię. Ale jeśli naruszenie tego rodzaju zostanie odnotowane u dorosłych w centralnych częściach, można zdiagnozować nabytą demencję. Świadczyć o tym mogą również rozbłyski dwustronnie synchronicznych fal theta o wysokiej amplitudzie. Ponadto napady tych fal korelują również z trzecim typem nerwic..

Podsumowując wszystkie objawy napadowe, wyróżnia się dwa rodzaje stanów napadowych: epileptyczne i nieepileptyczne.

Epileptyczny typ czynności napadowej

Patologicznym stanem charakteryzującym się drgawkami, napadami padaczkowymi, czasami nawracającymi po kolei, jest padaczka. Może być wrodzona lub nabyta w wyniku urazu czaszkowo-mózgowego, guzów, ostrych zaburzeń krążenia, zatrucia. Inna klasyfikacja padaczki opiera się na czynniku lokalizacji ogniska napadowego, który wywołuje drgawki. Z kolei napady padaczkowe dzielą się również na napady drgawkowe i niekonwulsyjne o szerokim spektrum typologicznym..

Duży napad

Ten typ napadu najczęściej występuje w padaczce. W jej przebiegu obserwuje się kilka faz:

  • aura,
  • fazy toniczne, kloniczne (formy nietypowe),
  • zmętnienie świadomości (zmierzchowe zaburzenie świadomości lub oszołomienie).

1. Aura to krótkotrwałe (mierzone w sekundach) zmętnienie świadomości, podczas którego otaczające zdarzenia nie są postrzegane przez pacjenta i są wymazywane z pamięci, ale zapamiętywane są halucynacje, fakty afektywne, psychosensoryczne, depersonalizacyjne.

Niektórzy badacze (na przykład W. Penfield) uważają, że aura to napad padaczkowy, a późniejszy duży napad drgawkowy jest już konsekwencją uogólnienia pobudzenia w mózgu. Kliniczne objawy aury służą do oceny lokalizacji ognisk i rozprzestrzeniania się podniecenia. Spośród kilku klasyfikacji aury najczęstszy podział na:

  • trzewno-czuciowy - zaczyna się nudnościami i dyskomfortem w okolicy nadbrzusza, kontynuuje przemieszczanie się w górę, a kończy „uderzeniem” w głowę i utratą przytomności;
  • trzewno-motoryczne - objawia się na różne sposoby: czasami - nie jest związana ze zmianą oświetlenia poprzez rozszerzenie źrenicy, czasami - na przemian zaczerwienienie i ciepło skóry z bladością i dreszczami, czasami - „gęsią skórkę”, czasami - biegunka, ból i dudnienie w jamie brzusznej;
  • sensoryczne - z różnymi przejawami postaci słuchowych, wzrokowych, węchowych i innych, zawroty głowy;
  • impulsywny - przejawiający się różnymi aktami ruchowymi (chodzenie, bieganie, gwałtowne śpiewy i krzyki), agresją wobec innych, epizodami ekshibicjonizmu, kleptomanii i piromanii (pociąg do podpalenia);
  • mentalny - gdzie halucynacyjny wygląd przejawia się w wizualnych halucynacjach scen świąt, manifestacji, katastrof, pożarów w jasnych odcieniach czerwieni lub błękitu, w halucynacjach węchowych i werbalnych oraz w typie wyobraźni aury psychicznej - w postaci zaburzenia myślenia (recenzje ocalałych opisują to jako „blokadę myśli „,„ Korek mentalny ”).

Do ostatniego, mentalnego typu aury zalicza się także deja vu (deja vu - uczucie już widzianego) i jamais vu (jamais vu - przeciwieństwo wrażenia nigdy nie widzianego, choć obiektywnie znajomego).

Ważne jest, aby te zaburzenia podlegały definicji „aury” tylko wtedy, gdy staną się prekursorami napadu uogólnionego. Przejście od aury do napadu dużego następuje bez etapu pośredniego. Jeśli etap napadu nie występuje, zaburzenia te odnoszą się do niezależnych napadów niekonwulsyjnych.

2. Podstawowe (nietypowe) formy napadu dużego są możliwe w postaci faz tonicznych lub klonicznych. Takie formy są charakterystyczne, gdy przejawiają się we wczesnym dzieciństwie. Czasami ich manifestacja wyraża się w niekonwulsyjnym rozluźnieniu mięśni ciała, czasami - z przewagą drgawek po lewej lub prawej stronie ciała.

3. Stan (stan) padaczkowy. Niebezpieczny stan, który przy długotrwałej manifestacji może prowadzić do śmierci pacjenta z powodu narastającego niedotlenienia lub obrzęku mózgu. Wcześniej stanowi padaczkowemu mogą towarzyszyć objawy somatowegetatywne:

  • wzrost temperatury,
  • przyspieszone tętno,
  • gwałtowny spadek ciśnienia krwi,
  • pocenie się itp..

W tym stanie napady trwające 30 lub więcej minut następują po sobie, a czasami trwają nawet kilka dni, tak że pacjenci nie odzyskują przytomności będąc w stanie oszołomienia, śpiączki i senności. W tym samym czasie wzrasta stężenie mocznika w surowicy krwi, aw moczu pojawia się białko. W takim przypadku każdy kolejny napad występuje jeszcze zanim naruszenia po poprzednim ataku mają czas ustąpić. W przeciwieństwie do pojedynczego napadu w przypadku stanu padaczkowego organizm nie jest w stanie go zatrzymać. Na każde 100 tysięcy osób stan padaczkowy występuje u 20.

Drobne napady

Objawy kliniczne małych napadów są jeszcze szersze niż w przypadku dużych, co wprowadza znaczne zamieszanie w ich definicji. Ułatwia to fakt, że przedstawiciele różnych szkół psychiatrii umieszczają różne treści kliniczne w podstawowym pojęciu. W rezultacie niektórzy uważają małe napady tylko te, które mają komponent napadowy, podczas gdy inni dedukują typologię, która obejmuje:

  • typowe - nieobecności i piknoleptyki - drobne napady padaczkowe,
  • impulsywny (miokloniczny) i retropulsywny,
  • akinetyczny (obejmujący pecks, skinienie głową, napady atoniczno-akinetyczne i salaam).
  1. Nieobecności to stany związane z krótkotrwałym nagłym wyłączeniem świadomości. Może to wyglądać jak nieoczekiwane przerwanie rozmowy w środku frazy lub działanie „w środku” procesu, wzrok zaczyna wędrować lub zatrzymuje się, a następnie proces trwa od momentu przerwania. Czasami w momencie ataku zmienia się napięcie mięśni szyi, twarzy, ramion, ramion, czasami - pojawia się lekkie obustronne skurcze mięśni, zaburzenia autonomiczne. Z reguły te napady kończą się w wieku 10 lat i są zastępowane dużymi napadami..
  2. Napady impulsowe (miokloniczne). Objawia się nieoczekiwanym zaskoczeniem szarpanymi ruchami rąk, ich zmniejszeniem i rozdzieleniem, w którym człowiek nie może trzymać przedmiotów. W przypadku dłuższego napadu przytomność wyłącza się na kilka sekund, ale szybko wraca i jeśli osoba upadnie, szybko wstaje. Podstawą takich ruchów, które można powtarzać w „wolejach” 10-20 przez kilka godzin, jest „odruch antygrawitacyjny” - przesadne prostowanie.
  3. Gatunki akinetyczne (napędowe) wyróżniają się określonymi ruchami do przodu (napędem). Wynikający z tego ruch tułowia lub głowy tłumaczy się ostrym osłabieniem napięcia mięśniowego. Częściej występuje w nocy u chłopców w wieku poniżej 4 lat. Później wraz z nimi pojawiają się duże napady drgawek. Jednocześnie kiwanie głową i dziobanie - ostre przechylenie głowy do przodu i do dołu - jest bardziej typowe dla dzieci poniżej 5 miesiąca życia. Inny typ - napady salamów mają swoją nazwę przez analogię do ułożenia rąk, ciała i głowy, które są charakterystyczne dla osoby kłaniającej się w muzułmańskim powitaniu.

Jedna osoba nigdy nie ma napadów o innym charakterze klinicznym lub przejściu z jednego gatunku na inny.

Napady ogniskowe (ogniskowe)

Ta forma epileptyczna ma trzy typy:

  1. Przeciwne drgawki. Różni się określonym obrotem ciała wokół własnej osi: zwracają się oczy, za nimi jest głowa, a za nią całe ciało, po którym człowiek upada. Ognisko padaczkowe w tym przypadku znajduje się w przednim odcinku skroniowym lub czołowym. Jeśli jednak ognisko napadowe znajduje się na lewej półkuli, upadek następuje wolniej.
  2. Częściowe (Jacksonian). Różni się od klasycznej manifestacji tym, że faza toniczna i kloniczna wpływa tylko na niektóre grupy mięśni. Na przykład skurcz dłoni przechodzi do przedramienia i dalej do ramienia, od stopy do podudzia i uda, od mięśni w pobliżu ust do mięśni twarzy, w której zaczął się skurcz. Jeśli występuje uogólnienie takiego napadu, kończy się to utratą przytomności..
  3. Toniczne drgawki posturalne. Wraz z lokalizacją napadowej aktywności w części łodygi natychmiast rozpoczynają się silne drgawki, które kończą się wstrzymaniem oddechu i utratą przytomności.

Niekonwulsyjne postacie napadów

Dość rozpowszechnione i zróżnicowane są również paroksyzmy związane z zamgleniem świadomości, stanami zmierzchu, majaczeniem sennym z fantastyczną fabułą, a także formy bez zaburzeń świadomości (paroksyzmy narkoleptyczne, psychomotoryczne, afektywne).

  • Automatyzmy ambulatoryjne to krótkotrwałe stany zmierzchowe o charakterze napadowym. Osoba wykonuje automatyczne czynności, całkowicie odrywając się od otaczającego go świata. Mogą to być czynności związane z żuciem, połykaniem, lizaniem (automatyzmy ustne), obracaniem w miejscu (automatyzmy rotatorów), próbami otrzepania się z „kurzu”, metodycznym rozbieraniem, ucieczką w nieokreślonym kierunku (tzw. „Fugi”). Czasami dochodzi do agresywnych, aspołecznych zachowań przy jednoczesnym całkowitym oderwaniu się od otoczenia.
  • Stany snu (specjalne). Wyglądają jak senne delirium. U nich nie ma całkowitej amnezji - człowiek pamięta swoje wizje, ale nie pamięta otoczenia.

Stany napadowe niepadaczkowe

Warunki te można podzielić na cztery formy:

  1. Zespoły dystoniczne mięśni (dystonia).
  2. Zespoły miokloniczne (obejmuje to również inne stany hiperkinetyczne).
  3. Zaburzenia wegetatywne.
  4. Bóle głowy.

Są związane z chorobami neurologicznymi, które pojawiają się w młodym wieku. Ale zespoły nieodłącznie związane z tymi stanami pojawiają się po raz pierwszy lub też postępują u dorosłych i osób starszych. Pogłębienie się stanu w tym przypadku wiąże się zarówno z przewlekłymi zaburzeniami krążenia mózgu, jak i związanymi z wiekiem zaburzeniami mózgowymi..

W związku z tym, w celu zapobiegania takim stanom napadowym, logiczne byłoby stosowanie leków zapewniających dopływ krwi do mózgu i aktywujących mikrokrążenie. Jednak jakość działania takich leków może odgrywać decydującą rolę w ich wyborze, ponieważ nieepileptyczne stany napadowe często stają się wynikiem zwiększonego długotrwałego przyjmowania leków kompensujących brak krążenia krwi..

Dlatego przyjmuje się, że środki profilaktyczne poprawiające krążenie krwi,

  • po pierwsze, muszą oddziaływać na mózg nie od razu i nie trwale, ale poprzez procesową kumulację substancji aktywnych (po czym następuje przerwa w przyjmowaniu leku),
  • po drugie, muszą mieć „łagodne”, nieagresywne działanie bez wyraźnych skutków ubocznych, z zastrzeżeniem zalecanych dawek.

Wymagania te spełniają naturalne preparaty ziołowe, których składniki oprócz pobudzania krążenia mózgowego wzmacniają ściany naczyń krwionośnych, zmniejszają ryzyko powstawania zakrzepów krwi oraz zmniejszają przyleganie erytrocytów. Najpopularniejsze z tej serii to naturalny HeadBuster, czyli naturalny Optimentis z dodatkiem witamin - oba kompleksy na bazie (lub z) ekstraktami z miłorzębu i żeń-szenia.

Dystonia

Stany objawiają się okresowymi lub uporczywymi skurczami mięśni, które zmuszają osobę do przyjęcia „dystonicznych” pozycji. Rozkład hiperkinezji w grupach mięśniowych wraz ze stopniem uogólnienia pozwala podzielić dystonie na 5 form:

  1. Ogniskowy. Mięśnie tylko jednej części ciała są zaangażowane z podziałem na skurcz powiek, skurcz pisarski, dystonię stopy, spastyczny kręcz szyi, dystonię ustno-żuchwową.
  2. Segmentowy. Zajęte są dwie sąsiednie części ciała (mięśnie szyi i ramion, nóg i miednicy itp.).
  3. Hemidystonia. Zajęte są mięśnie połowy ciała.
  4. Uogólnione. Wpływa na mięśnie całego ciała.
  5. Wieloogniskowe. Wpływa na dwa (lub więcej) nieprzylegające do siebie obszary ciała.

Typowe pozycje i zespoły dystoniczne mogą mieć „wymowną” nazwę, która sama w sobie opisuje stan osoby: „taniec brzucha”, „stopa baletnicy” itp..

Najczęstszą postacią dystonii jest spastyczny kręcz szyi. Zespół ten charakteryzuje się zaburzeniem podczas próby utrzymania głowy w pozycji pionowej. Pierwsze objawy występują w wieku 30-40 lat i częściej (półtora raza) obserwuje się u kobiet. Jedna trzecia przypadków jest w fazie remisji. Ta forma jest bardzo rzadko uogólniona, ale można ją łączyć z innymi typami ogniskowej dystonii.

Zespoły miokloniczne

Mioklonie to gwałtowne, krótkie szarpnięcie mięśnia, podobne do odpowiedzi skurczowej z pojedynczym wyładowaniem elektrycznym, które podrażnia odpowiedni nerw. Zespół może obejmować kilka grup mięśni jednocześnie, czasami prowadząc do całkowitego uogólnienia lub może być ograniczony do jednego mięśnia. Tego rodzaju drgania (gwałtowne) są synchroniczne i asynchroniczne. Większość z nich ma zaburzenia rytmu. Czasami są bardzo mocne i ostre, co prowadzi do upadku osoby. Opisano mioklonie, które zależą od cyklu „czuwanie-sen”.

Zgodnie z parametrem lokalizacji w układzie nerwowym powstawania wyładowań mioklonicznych wyróżnia się 4 typy:

  • korowy,
  • trzon,
  • rdzeniowy,
  • peryferyjny.

Inne zespoły hiperkinetyczne

Objawia się w postaci epizodów skurczów mięśni i drżeń. Zgodnie z objawami klinicznymi znajdują się one między miokloniami a dystonią mięśniową, przypominając obie.

Drgawki są tutaj spontanicznymi (lub powstającymi po wysiłku) bolesnymi mimowolnymi skurczami mięśni przy braku antagonistycznego regulacyjnego wpływu przeciwstawnych mięśni. Drżenie niezwiązane z chorobą Parkinsona objawia się drżącą hiperkinezą, która pojawia się podczas ruchu.

Bóle głowy

Statystyczną częstość występowania bólów głowy szacuje się na 50-200 przypadków na 1000 osób, co jest głównym zespołem w pięćdziesięciu różnych chorobach. Istnieje kilka jego klasyfikacji. W Rosji lepiej znany jest patogenetyczny (zapas V.N.), w którym wyróżnia się 6 podstawowych typów:

  • naczyniowy,
  • napięcie mięśni,
  • newralgiczny,
  • likorodynamiczny,
  • mieszany,
  • centralny (psychalgia).

W klasyfikacji międzynarodowej przedstawiono migrenę (bez aury i towarzyszących jej), bóle klasterowe, zakaźne, nowotworowe, czaszkowo-mózgowe itp. Niektóre bóle głowy (na przykład migrena) pojawiają się zarówno jako niezależna choroba, jak i jako objaw towarzyszący każdej innej choroby. Migrena, bóle klasterowe i napięcie głowy mają charakter psychogenny i charakteryzują się napadowym przebiegiem.

Zaburzenia wegetatywne

W kontekście zespołu dystonii autonomicznej wyróżnia się następujące grupy zaburzeń autonomicznych:

  • zespół psychowegetatywny,
  • zespół wegetatywno-naczyniowo-troficzny,
  • zespół postępującej niewydolności autonomicznej.

Pierwsza grupa występuje częściej i wyraża się w zaburzeniach emocjonalnych z równoległymi zaburzeniami autonomicznymi o charakterze trwałym i / lub napadowym (patologia przewodu pokarmowego, termoregulacja, oddychanie, układ sercowo-naczyniowy itp.). Najbardziej oczywistymi ilustracjami naruszeń tej grupy są:

napady paniki (u 1-3% osób, ale 2 razy częściej u kobiet w wieku 20-45 lat) i omdlenia neurogenne (częstość do 3%, ale w okresie dojrzewania odsetek wzrasta do 30%).

Formy leczenia i pierwsza pomoc

Leczenie nie jest ukierunkowane na napadową aktywność, ale na jej przyczyny i kolejne objawy:

  • W przypadku urazu głowy eliminuje się czynnik uszkadzający, przywraca krążenie krwi, ustala objawy do dalszego leczenia.
  • Terapia napadów związanych z uciskiem ma na celu leczenie układu sercowo-naczyniowego.
  • Charakter padaczkowy, zwłaszcza z objawami dużego napadu, sugeruje udanie się na oddział neurologiczny lub neurochirurgiczny. Świadkowie napadu powinni, aby uniknąć kontuzji, używać rozszerzaczy ust lub używać łyżki owiniętej bandażem, zapobiegać uduszeniu z powodu zapadniętego języka lub wymiotów, wezwać pogotowie ratunkowe. Leczenie pacjentów z podobnymi objawami padaczkowymi rozpoczyna się w karetce, w której stosuje się leki przeciwpadaczkowe (przeciwdrgawkowe). Te same środki są skuteczne w pozbyciu się ataków paniki i omdleń..
  • Napady wegetatywne leczy się lekami wpływającymi na układ GABA-ergiczny (Clonazepam, Alprozolam). Wiele osób zwraca uwagę na skuteczność Finlepsin i Cavinton w leczeniu stanów napadowych o charakterze nieepileptycznym..

Aktywność napadowa jako przejaw patologii mózgu

Metodą elektroencefalografii (skrót EEG) wraz z obrazowaniem komputerowym lub rezonansem magnetycznym (CT, MRI) bada się aktywność mózgu, stan jego struktur anatomicznych. Procedura odgrywa ogromną rolę w identyfikacji różnych anomalii poprzez badanie aktywności elektrycznej mózgu..

EEG to automatyczna rejestracja aktywności elektrycznej neuronów w strukturach mózgu, wykonywana za pomocą elektrod na specjalnym papierze. Elektrody są przymocowane do różnych części głowy i rejestrują aktywność mózgu. W ten sposób EEG jest rejestrowane w postaci krzywej tła funkcjonalności struktur centrum myślenia u osoby w każdym wieku..

Procedura diagnostyczna jest wykonywana w przypadku różnych zmian w ośrodkowym układzie nerwowym, na przykład dyzartrii, neuroinfekcji, zapalenia mózgu, zapalenia opon mózgowych. Wyniki pozwalają na ocenę dynamiki patologii i wyjaśnienie konkretnej lokalizacji uszkodzenia.

EEG jest wykonywane zgodnie ze standardowym protokołem, który śledzi aktywność w stanie snu i czuwania, ze specjalnymi testami odpowiedzi aktywacyjnej.

Dorośli pacjenci są diagnozowani w poradniach neurologicznych, oddziałach szpitali miejskich i powiatowych oraz poradni psychiatrycznej. Dla pewności analizy wskazane jest skontaktowanie się z doświadczonym specjalistą pracującym w Klinice Neurologii.

Co pokazują wyniki EEG?

Elektroencefalogram pokazuje stan funkcjonalny struktur mózgu podczas wysiłku psychicznego, fizycznego, podczas snu i czuwania. Jest to metoda całkowicie bezpieczna i prosta, bezbolesna i nie wymagająca poważnej interwencji..

Dzisiaj EEG jest szeroko stosowany w praktyce neurologów w diagnostyce naczyniowych, zwyrodnieniowych, zapalnych zmian mózgu, padaczce. Metoda pozwala również określić lokalizację guzów, urazów, cyst.

EEG z wpływem dźwięku lub światła na pacjenta pomaga wyrazić rzeczywiste upośledzenie wzroku i słuchu od histerycznych. Metoda służy do dynamicznego monitorowania pacjentów przebywających na oddziałach intensywnej terapii w śpiączce.

Norma i zaburzenia u dzieci

  1. EEG dla dzieci poniżej 1 roku życia przeprowadza się w obecności matki. Dziecko zostaje w pokoju izolowanym dźwiękiem i światłem, gdzie leży na kanapie. Diagnostyka trwa około 20 minut.
  2. Dziecko zwilża się wodą lub żelem, a następnie zakłada czapkę, pod którą umieszcza się elektrody.

Na uszach umieszczane są dwie nieaktywne elektrody.

  • Elementy są połączone specjalnymi zaciskami z przewodami przystosowanymi do encefalografu. Ze względu na niską siłę prądu zabieg jest całkowicie bezpieczny nawet dla niemowląt..
  • Przed rozpoczęciem monitorowania głowa dziecka jest ustawiona prosto, aby nie było przechylenia do przodu.

    Może to powodować artefakty i zniekształcenia wyników. W przypadku niemowląt EEG wykonuje się podczas snu po karmieniu. Ważne jest, aby przed zabiegiem pozwolić chłopcu lub dziewczynce napełnić się, aby zasnął. Mieszankę podaje się bezpośrednio w szpitalu po ogólnym badaniu lekarskim.

    W przypadku dzieci w wieku poniżej 3 lat encefalogram jest usuwany tylko w stanie snu. Starsze dzieci mogą nie spać. Aby uspokoić dziecko, daj mu zabawkę lub książkę.

    Ważną częścią diagnostyki są badania z otwieraniem i zamykaniem oczu, hiperwentylacją (głębokie i rzadkie oddychanie) z EEG, zaciskaniem i rozluźnianiem palców, co pozwala na dezorganizację rytmu. Wszystkie testy są przeprowadzane jako gra.

    Po otrzymaniu atlasu EEG lekarze diagnozują stany zapalne błon i struktur mózgu, utajoną padaczkę, guzy, dysfunkcje, stres, przepracowanie.

    Stopień opóźnienia rozwoju fizycznego, psychicznego, umysłowego, mowy przeprowadza się za pomocą fotostymulacji (mruganie żarówki przy zamkniętych oczach).

    Wartości EEG u dorosłych

    W przypadku osób dorosłych zabieg przeprowadza się zgodnie z następującymi warunkami:

    • trzymaj głowę nieruchomo podczas manipulacji, eliminuj wszelkie czynniki drażniące;
    • nie przyjmuj środków uspokajających i innych leków wpływających na pracę półkul przed rozpoznaniem (Nerviplex-N).

    Przed manipulacją lekarz przeprowadza rozmowę z pacjentem, pozytywnie go nastawiając, uspokaja i zaszczepia optymizm. Następnie do głowicy przymocowane są specjalne elektrody, podłączone do urządzenia, odczytują odczyty.

    Badanie trwa tylko kilka minut i jest całkowicie bezbolesne.

    Pod warunkiem przestrzegania powyższych zasad, nawet drobne zmiany aktywności bioelektrycznej mózgu są określane za pomocą EEG, wskazując na obecność guzów lub początek patologii.

    Rytmy elektroencefalogramu

    Elektroencefalogram mózgu pokazuje regularne rytmy określonego typu. Ich synchroniczność zapewnia praca wzgórza, które odpowiada za funkcjonalność wszystkich struktur ośrodkowego układu nerwowego..

    Rytm alfa

    Częstotliwość tego rytmu zmienia się w przedziale 8-14 Hz (u dzieci w wieku 9-10 lat iu dorosłych). Przejawia się u prawie każdej zdrowej osoby. Brak rytmu alfa wskazuje na naruszenie symetrii półkul..

    Najwyższa amplituda jest typowa w stanie spokojnym, gdy osoba znajduje się w ciemnym pomieszczeniu z zamkniętymi oczami. Częściowo zablokowany podczas aktywności umysłowej lub wizualnej.

    Częstotliwość w zakresie 8-14 Hz wskazuje na brak patologii. Następujące wskaźniki wskazują naruszenia:

    • aktywność alfa jest rejestrowana w płacie czołowym;
    • asymetria międzypółkul przekracza 35%;
    • sinusoidalność fal jest przerwana;
    • występuje rozrzut częstotliwości;
    • wykres polimorficzny o niskiej amplitudzie poniżej 25 μV lub wysoki (powyżej 95 μV).

    Naruszenie rytmu alfa wskazuje na prawdopodobną asymetrię półkul (asymetrię) z powodu formacji patologicznych (zawał serca, udar). Wysoka częstotliwość wskazuje na różne uszkodzenia mózgu lub urazowe uszkodzenie mózgu.

    U dziecka odchylenia fal alfa od normy są oznakami upośledzenia umysłowego. W przypadku demencji aktywność alfa może być nieobecna.

    Aktywność beta

    Rytm beta obserwuje się w granicznym zakresie 13-30 Hz i zmienia się, gdy pacjent jest aktywny. W normalnych warunkach wyraża się w płacie czołowym, ma amplitudę 3-5 μV.

    Duże wahania dają podstawy do rozpoznania wstrząsu mózgu, pojawienia się krótkich wrzecion - zapalenie mózgu i rozwijający się proces zapalny.

    U dzieci patologiczny rytm beta objawia się przy wskaźniku 15-16 Hz i amplitudzie 40-50 μV. Wskazuje to na duże prawdopodobieństwo opóźnień rozwojowych. Aktywność beta może dominować ze względu na przyjmowanie różnych leków.

    Rytm theta i rytm delta

    Fale delta pojawiają się w głębokim śnie i śpiączce. Są rejestrowane w obszarach kory mózgowej graniczącej z guzem. Rzadko spotykane u dzieci w wieku 4-6 lat.

    Rytmy theta mieszczą się w zakresie 4-8 Hz, są wytwarzane przez hipokamp i wykrywane podczas snu. Przy stałym wzroście amplitudy (powyżej 45 μV) mówią o dysfunkcji mózgu.

    Jeśli aktywność theta wzrasta na wszystkich oddziałach, można dyskutować o poważnych patologiach ośrodkowego układu nerwowego. Duże fluktuacje sygnalizują obecność guza. Wysokie wskaźniki fal theta i delta w okolicy potylicznej wskazują na zahamowanie w dzieciństwie i opóźnienie rozwoju, a także wskazują na zaburzenia krążenia.

    BEA - aktywność bioelektryczna mózgu

    Różne zmiany w aktywności bioelektrycznej mają interpretację EEG:

    • stosunkowo rytmiczny BEA - może wskazywać na obecność migren i bólów głowy;
    • działalność rozproszona jest wariantem normy, pod warunkiem że nie ma innych odchyleń. W połączeniu z patologicznymi uogólnieniami i napadami wskazuje na epilepsję lub skłonność do drgawek;
    • obniżone BEA - może sygnalizować depresję.

    Inne wskaźniki we wnioskach

    Jak nauczyć się samodzielnie interpretować opinie ekspertów? Dekodowanie wskaźników EEG przedstawiono w tabeli:

    IndeksOpis
    Dysfunkcja środkowych struktur mózguUmiarkowane upośledzenie aktywności neuronalnej, typowe dla osób zdrowych. Wskazuje na dysfunkcje po stresie itp. Wymaga leczenia objawowego.
    Asymetria międzypółkulowaUpośledzenie funkcji, nie zawsze wskazujące na patologię. Konieczne jest zorganizowanie dodatkowego badania przez neurologa.
    Rozproszona dezorganizacja rytmu alfaTyp zdezorganizowany aktywuje struktury międzymózgowia-pnia mózgu. Wariant normy, pod warunkiem, że pacjent nie zgłasza reklamacji.
    Przedmiot działalności patologicznejWzrost aktywności obszaru testowego, sygnalizujący początek epilepsji lub skłonność do napadów.
    Podrażnienie struktur mózgowychZwiązany z zaburzeniami krążenia o różnej etiologii (uraz, podwyższone ciśnienie wewnątrzczaszkowe, miażdżyca itp.).
    ParoksyzmyMówią o zmniejszeniu zahamowania i wzroście pobudzenia, któremu często towarzyszą migreny i bóle głowy. Prawdopodobnie podatny na epilepsję.
    Obniżenie progu aktywności napadowejPośredni znak skłonności do napadów. Wskazuje na to również napadowa aktywność mózgu, zwiększona synchronizacja, patologiczna aktywność struktur środkowych, zmiany potencjałów elektrycznych.
    Aktywność przypominająca padaczkęAktywność padaczkowa i zwiększona skłonność do napadów.
    Zwiększony ton synchronizujących się struktur i umiarkowana dysrytmiaNie należą do poważnych zaburzeń i patologii. Wymagają leczenia objawowego.
    Oznaki niedojrzałości neurofizjologicznejDzieci mówią o opóźnionym rozwoju psychomotorycznym, fizjologii, deprywacji.
    Resztkowe zmiany organiczne ze zwiększoną dezorganizacją na tle testów, napadami we wszystkich częściach mózguTe złe objawy towarzyszą silnym bólom głowy, brakowi uwagi i zaburzeniom nadpobudliwości u dziecka, zwiększonemu ciśnieniu wewnątrzczaszkowemu.
    Upośledzona aktywność mózguWystępuje po urazie, objawia się utratą przytomności i zawrotami głowy.
    Organiczne zmiany strukturalne u dzieciKonsekwencją infekcji, na przykład cytomegalowirusem lub toksoplazmozą lub głodem tlenowym podczas porodu. Wymagają kompleksowej diagnostyki i terapii.
    Zmiany regulacyjneLeczy się nadciśnienie.
    Obecność aktywnych zrzutów w dowolnych działachW odpowiedzi na aktywność fizyczną rozwija się upośledzenie wzroku, słuch i utrata przytomności. Konieczne jest ograniczenie obciążeń. W guzach pojawia się wolnofalowa aktywność theta i delta.
    Typ desynchroniczny, rytm hipersynchroniczny, płaska krzywa EEGWersja płaska jest typowa dla chorób naczyniowo-mózgowych. Stopień zakłócenia zależy od tego, jak silny będzie rytm nadmiernie zsynchronizowany lub zsynchronizowany.
    Zwolnij rytm alfaMoże towarzyszyć chorobie Parkinsona, chorobie Alzheimera, otępieniu pozawałowym, grupie chorób, w których mózg może ulegać demielinizacji.

    Konsultacje medyczne online pomagają ludziom zrozumieć, w jaki sposób można rozszyfrować określone klinicznie istotne wskaźniki.

    Powody naruszeń

    Istnieje kilka przyczyn naruszeń BEA:

    • uraz i wstrząs mózgu - intensywność zmian zależy od ciężkości. Umiarkowanym zmianom rozproszonym towarzyszy łagodny dyskomfort i wymagają leczenia objawowego. W przypadku ciężkich obrażeń charakterystyczne jest poważne uszkodzenie przewodzenia impulsów;
    • zapalenie obejmujące substancję mózgową i płyn mózgowo-rdzeniowy. Zaburzenia BEA obserwuje się po zapaleniu opon mózgowych lub zapaleniu mózgu;
    • uszkodzenie naczyń przez miażdżycę. Na początkowym etapie zaburzenia są umiarkowane. W miarę obumierania tkanek z powodu braku dopływu krwi postępuje pogorszenie przewodnictwa nerwowego;
    • promieniowanie, zatrucie. W przypadku uszkodzenia radiologicznego występują ogólne zaburzenia BEA. Oznaki toksyczności są nieodwracalne, wymagają leczenia i wpływają na zdolność pacjenta do wykonywania codziennych czynności;
    • towarzyszące naruszenia. Często wiąże się z ciężkim uszkodzeniem podwzgórza i przysadki mózgowej.

    EEG pomaga ujawnić naturę zmienności BEA i zalecić właściwe leczenie, które pomaga aktywować biopotencjał.

    Aktywność napadowa

    Jest to zarejestrowany wskaźnik wskazujący na gwałtowny wzrost amplitudy fali EEG, z wyznaczonym ogniskiem występowania. Uważa się, że zjawisko to jest związane tylko z epilepsją. W rzeczywistości napad jest charakterystyczny dla różnych patologii, w tym nabytej demencji, nerwicy itp..

    Paroksyzmy wyglądają tak: przeważają ogniska ostre, które na przemian z falami wolnymi, a wraz ze wzrostem aktywności powstają tzw. Fale ostre (spike) - wiele szczytów, które następują jeden po drugim.

    Napad EEG wymaga dodatkowego badania przez terapeutę, neurologa, psychoterapeutę, miogramu i innych procedur diagnostycznych. Leczenie polega na eliminowaniu przyczyn i konsekwencji.

    W przypadku urazów głowy następuje likwidacja uszkodzeń, przywrócenie krążenia i leczenie objawowe, aw przypadku epilepsji szukanie przyczyny (guz itp.). Jeśli choroba jest wrodzona, liczba napadów, bólu i negatywnego wpływu na psychikę są zminimalizowane.

    Jeśli napady są wynikiem problemów z ciśnieniem, leczony jest układ sercowo-naczyniowy.

    Arytmia czynności tła

    Wskazuje na nieregularne częstotliwości elektrycznych procesów mózgowych. Wynika to z następujących powodów:

    1. Padaczka o różnej etiologii, nadciśnienie pierwotne. W obu półkulach występuje asymetria o nieregularnej częstotliwości i amplitudzie.
    2. Nadciśnienie - rytm może się zmniejszyć.
    3. Oligofrenia - aktywność fal alfa w górę.
    4. Guz lub torbiel. Istnieje asymetria między lewą a prawą półkulą do 30%.
    5. Zaburzenia krążenia. Częstotliwość i aktywność zmniejsza się w zależności od ciężkości patologii.

    Do oceny arytmii wskazaniem do EEG są takie choroby jak dystonia wegetatywno-naczyniowa, otępienie związane z wiekiem lub wrodzone, uraz czaszkowo-mózgowy. Zabieg wykonywany jest również przy podwyższonym ciśnieniu, nudnościach, wymiotach u ludzi..

    Irytujące zmiany w eeg

    Ta forma zaburzeń występuje głównie w guzach z torbielami. Charakteryzuje się ogólnymi zmianami mózgowego EEG w postaci rozproszonego rytmu korowego z przewagą fluktuacji beta.

    Mogą również wystąpić zmiany drażniące z powodu patologii, takich jak:

    • zapalenie opon mózgowych;
    • zapalenie mózgu;
    • miażdżyca.

    Co to jest dezorganizacja rytmu korowego

    Pojawiają się w wyniku urazów głowy i wstrząsów, które mogą wywołać poważne problemy. W takich przypadkach encefalogram pokazuje zmiany w mózgu i podkorach..

    Dobre samopoczucie pacjenta zależy od występowania powikłań i ich nasilenia. Kiedy niedostatecznie zorganizowany rytm korowy dominuje w łagodnej postaci, nie wpływa to na samopoczucie pacjenta, chociaż może powodować pewien dyskomfort.

    Napadowa aktywność mózgu: objawy, przyczyny i metody leczenia

    Przyczyny występowania

    Napadowa aktywność mózgu występuje na podstawie kilku czynników. Istnieje wiele punktów prowadzących do rozwoju tej patologii, których listę należy uwzględnić:

    Przyczyn może być kilka. Prowokują pojawienie się patologii:

    • ciężkie zatrucie alkoholem lub narkotykami, a także innymi toksynami (patrz. Wpływ alkoholu na mózg);
    • obecność przewlekłej (ogólnoustrojowej) choroby układu hormonalnego lub nerwowego;
    • naruszenie procesów metabolicznych w organizmie.

    Dowiedz się, czym jest aura w padaczce: cechy rozwojowe, typy i objawy.

    Przeczytaj, jakie są rozproszone zmiany w aktywności bioelektrycznej mózgu: objawy, diagnoza, leczenie.

    Wybuchy aktywności napadowej obserwuje się również u osób podatnych na nerwice, depresję i różne stany histeryczne. W takiej sytuacji pojawienie się „błysku” wiąże się z niestabilnością tła emocjonalnego, zwiększoną pobudliwością nerwową i psychiczną, a nie z obecnością procesów patologicznych.

    Dolegliwości, które nie mają bezpośredniego związku ze stanem psychoemocjonalnym człowieka i chorobami mózgu, mogą wywołać pojawienie się patologii:

    1. Odmiedniczkowe zapalenie nerek (zapalenie nerek).
    2. Niewydolność wątroby.
    3. Zapalenie płuc (zapalenie płuc).

    Opis objawów choroby

    Objawy napadowej aktywności zależą od przyczyny jej wystąpienia. Rozróżnij formy nieepileptyczne i epileptyczne z charakterystycznymi cechami. W przypadku postaci nieepileptycznej u pacjentów rozwijają się:

    1. Migrena.
    2. Dysfunkcja autonomiczna: zawroty głowy, nudności, przekrwienie w uszach.
    3. Ból głowy, pocenie się.
    4. Wszelkiego rodzaju tiki i wzdęcia miokloniczne.
    • zmierzch świadomości;
    • napady drgawkowe, psychosensoryczne, uogólnione i ogniskowe.

    Oznaki napadowej aktywności tej formy przypominają objawy epilepsji. Obecność takich objawów wskazuje, że stan rozwinął się na tle wrodzonej lub nabytej padaczki..

    Uwaga! Klasyfikacja epilepsji zależy od części mózgu, w której znajduje się ognisko napadowe (płat czołowy, skroniowy lub potyliczny).

    Rozpoznanie napadowej czynności mózgu

    Nominalnie istnieje kilka metod diagnostycznych, ale w rzeczywistości wystarczy tylko EEG. W rzadkich przypadkach, jeśli to konieczne, dozwolone jest badanie MRI mózgu.

    Możliwe jest wykrycie napadowej aktywności na EEG, nawet jeśli osoba jest nieprzytomna. To jedyne badanie, które przeprowadza się podczas głębokiego snu, aktywności fizycznej i czuwania..

    Czasami lekarz stosuje stymulację, aby zlokalizować zmianę. W przypadku EEG mogą to być różne bodźce:

    1. Jasne światło.
    2. Głośny hałas.
    3. Mniejsze prawdopodobieństwo zażywania leków.

    Badanie pozwala na wykrycie ogniska epilepsji, guza, a także analizę stanu naczyń krwionośnych i przepływu krwi. EEG jest dopuszczalne, jeśli istnieją wskazania, którymi są drgawki, drgawki, utrata przytomności. Skierowanie na badanie zleca neurolog, w razie potrzeby pacjent konsultuje się z psychiatrą.

    Kto jest zagrożony

    Napadową aktywność mózgu rozpoznaje się najczęściej u dzieci, młodzieży, a także osób starszych i kobiet w okresie menopauzy.

    Do grupy ryzyka należy zaliczyć także osoby cierpiące na choroby układu hormonalnego, nerwowego czy sercowo-naczyniowego..

    Regularne spożywanie alkoholu, narkotyków lub kontakt z substancjami toksycznymi również zwiększa prawdopodobieństwo rozwoju choroby.

    Leczenie napadowej aktywności

    W związku z tym specyficzna terapia celowana nie istnieje. Jeśli EEG wykazał obecność „ogniska” zwiększonej aktywności, konieczne jest ustalenie, dlaczego powstało, i przepisanie odpowiedniego leczenia:

    1. W przypadku urazu głowy usuwa się zlokalizowane uszkodzenie, przywraca się dopływ krwi, a następnie przeprowadza się leczenie objawowe.
    2. W padaczce terapia ma na celu wyeliminowanie napadów, zmniejszenie ich częstotliwości oraz usunięcie szkodliwego wpływu choroby na psychikę człowieka. Jeśli padaczka jest nabyta w naturze, wówczas leczenie ogranicza się do wyeliminowania przyczyny rozwoju choroby (na przykład guza).
    3. W przypadku spadków ciśnienia krwi dobierana jest terapia, która pozwala ustabilizować poziom ciśnienia krwi, normalizować pracę serca i naczyń krwionośnych.

    Przeczytaj, dlaczego ręce drętwieją i zawroty głowy: przyczyny, diagnoza i leczenie.

    Uwaga dla rodziców! Manifestacje nieobecności u dzieci: metody badawcze i zasady leczenia.

    Dowiedz się o encefalogramie mózgu: przygotowanie do badania i przeprowadzenie.

    Napady mają inną przyczynę. Jeśli lekarz, badając wyniki, szuka ich ognisk, nie oznacza to wcale, że pacjent ma epilepsję lub inne poważne zmiany patologiczne w strukturze lub pracy mózgu. Każdy przypadek rozpatrywany jest indywidualnie.

    (1

    Aktywność przypominająca padaczkę: kiedy i kiedy się nie bać

    Niemal półtora wieku temu, w maju 1873 roku, urodził się w Niemczech Hans Berger, pionier rytmu alfa ludzkiego mózgu i twórca metody elektroencefalografii. Należy zaznaczyć, że sam fakt generowania prądu elektrycznego przez mózg odkrył Anglik Richard Cato. Ale to Berger w 1924 r. Był w stanie zarejestrować po raz pierwszy na taśmie papierowej za pomocą galwanometru sygnały elektryczne pobierane z powierzchni głowy bez penetracji mózgu. Po przedstawieniu pierwszego opisu encefalogramu w 1929 roku rozpoczęła się nowa era w epileptologii..

    Dziś metoda elektroencefalografii (EEG) jest szeroko stosowana przez neurologów i innych lekarzy zajmujących się chorobami ośrodkowego układu nerwowego - w szczególności mózgu. EEG jest obowiązkowym narzędziem diagnostycznym w przypadku epilepsji.

    Dlatego skierowanie na EEG trafia do osób, których zawód wiąże się z wykluczeniem tej choroby. A czasami zupełnie zdrowa osoba nieoczekiwanie otrzymuje wyniki testu z tajemniczym i przerażającym stwierdzeniem „Znaleziono oznaki aktywności przypominającej padaczkę”..

    Co robić, gdzie iść i czy wpadać w panikę - mówi MedAboutMe.

    Padaczka to zaburzenie ośrodkowego układu nerwowego, w którym dochodzi do nieprawidłowej aktywności mózgu powodującej drgawki, okresy nietypowego zachowania, a czasem utratę przytomności.

    Na zewnątrz objawy napadu mogą wyglądać inaczej: u niektórych pojawiają się drgawki w postaci drgawek kończyn, u innych „zastyga”, „wyłącza się” z rzeczywistości na kilka sekund.

    Pojedynczy przypadek napadu nie oznacza, że ​​dana osoba ma epilepsję, ale dwa lub więcej napadów nieprowokowanych zewnętrznie są już przyczyną diagnozy. Jednocześnie problem diagnozowania padaczki dotyka neurologów przez cały okres poznawania tej choroby..

    Nadmierna diagnoza padaczki, czyli jej wykrycie u osób, które faktycznie jej nie mają, nie jest tak rzadkie. W latach osiemdziesiątych lekarze stwierdzili, że 20–25% nowo zdiagnozowanych przypadków padaczki zostało nadpoznanych. Niedodiagnoza, czyli sytuacja, w której dana osoba ma epilepsję, ale nie można jej zdiagnozować, występuje znacznie rzadziej - tylko w 10% przypadków.

    Wydawać by się mogło, że istnieje taka wspaniała metoda jak elektroencefalografia - co uniemożliwia trafne zdiagnozowanie padaczki? Najczęstszym błędem, jak się okazuje, jest problem zdiagnozowania epileptopodobnej aktywności mózgu..

    Jak sama nazwa wskazuje, ta aktywność jest podejrzanie podobna do epilepsji..

    Na encefalogramie przedstawia wibracje elektryczne, które wyglądają jak ostre fale i szczyty, które różnią się o 50% lub więcej od tak zwanej aktywności tła mózgu. Te same szczyty w większości przypadków można znaleźć na encefalogramie osób z padaczką..

    Przyczyną aktywności padaczkopodobnej jest sumowanie potencjałów - zarówno hamujących, jak i pobudzających, które są związane z silnym wyładowaniem neuronalnym i hiperpolaryzacją neuronów.

    Sam termin „działanie padaczkowe” często wprowadza pacjentów w błąd.

    Już sami neurolodzy zgodzili się, że opisując encefalogram, należy unikać takich terminów, jak „aktywność padaczkowa” czy „wyładowanie konwulsyjne”, a także „wyładowanie napadowe” i „zwiększona gotowość konwulsyjna”, aby nie przerażało to pacjentów. A za najbardziej poprawny termin uznano „działanie epileptopodobne”, które jednak dla zwykłego człowieka, dzięki przedrostkowi „epi-”, wciąż brzmi groźnie.

    Ważne jest, aby zrozumieć, że aktywność epileptopodobna nie zawsze objawia się u osób z padaczką. Jak również nie zawsze jest to zarejestrowane u tych, którzy mają tę diagnozę. Częstotliwość jego wykrycia w tym drugim przypadku podczas rutynowego (czyli niezwiązanego z napadami) badania wynosi 29-55%.

    Potwierdzenie epilepsji jest możliwe poprzez wykonanie kilku powtarzanych badań EEG na tle ukierunkowanej deprywacji snu (deprywacji snu) - w tym przypadku aktywność padaczkopodobna u pacjentów z padaczką przejawi się w 80% przypadków. Rejestracja EEG podczas snu pozwala wykryć zmiany padaczkowe z częstotliwością 85-90%. Wreszcie podczas ataku podobny wzór na encefalogramie obserwuje się w 95% przypadków..

    Zwróć uwagę, że w rzadkich sytuacjach, gdy nieprawidłowa aktywność neuronów rozwija się głęboko w korze, impulsy elektryczne mogą nie odbijać się na powierzchni mózgu i nawet na tle trwającego napadu padaczkowego nie można w żaden sposób zarejestrować..

    Osoby, które nie mają padaczki, jak wspomniano powyżej, mogą również wykazywać aktywność epileptopodobną. Często zdarza się to w sytuacjach tego samego rutynowego badania..

    Na przykład wiele zawodów wymaga dokumentacji medycznej, a lista lekarzy, których należy zaliczyć, obejmuje neurologa, a lista testów i badań obejmuje encefalogram..

    Eksperci z klinik zajmujący się przygotowywaniem tego typu dokumentów podają, że przypadki wykrycia aktywności padaczkopodobnej podczas encefalografii u osoby faktycznie zdrowej nie zdarzają się tak rzadko.

    Skąd bierze się nieprawidłowa aktywność neuronów w mózgu, jeśli dana osoba nie ma epilepsji? Cóż, na przykład niektórzy ludzie mają genetyczne predyspozycje do epileptopodobnej aktywności neuronów mózgu, ale jednocześnie nie są na nią podatni w postaci rozwoju drgawkowego napadu padaczkowego.

    Tak więc aktywność epileptopodobną wykryto w 0,5% przypadków wśród młodych ludzi w wieku 17-25 lat - studentów placówek edukacyjnych Brytyjskich Sił Powietrznych. Co więcej, w 58% przypadków nieprawidłową aktywność mózgu obserwowano jedynie w wyniku rytmicznej fotostymulacji - tak nazywa się zabieg wywierania wpływu na pacjenta za pomocą błysków światła migających w określonym rytmie..

    Aktywność podobną do padaczki podczas rejestracji EEG podczas snu można również wykryć u 2% dorosłych, którzy nie cierpią na padaczkę.

    Częściej aktywność epileptopodobna występuje u dzieci, które nie mają padaczki. Tak więc u 2-5% dzieci w wieku 6-13 lat w EEG można wykryć zmiany przypominające padaczkę. Tylko u 3,5-8% z nich rozwija się następnie epilepsja.

    Jeszcze częściej (w 10-30% przypadków) aktywność epileptopodobna występuje u osób po udarze, z guzami mózgu i urazami mózgu, z różnymi wrodzonymi wadami mózgu. Tylko u 14% tych pacjentów w przyszłości wystąpi epilepsja..

    Pewne rodzaje aktywności padaczkopodobnej można również znaleźć w EEG u osób z encefalopatiami metabolicznymi (hipokalcemia, tyreotoksykoza, mocznica i encefalopatia Hashimoto itp.) Oraz u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek..

    Wreszcie, niektóre leki, szczególnie w dużych dawkach: lit, chloropromazyna i klozapina, mogą powodować działanie przypominające padaczkę. Podobny wynik uzyskuje się, anulując wcześniej pobrane barbiturany..

    Po znalezieniu w wynikach EEG wyrażenia „oznaki aktywności padaczkopodobnej” nie panikuj. Dodatkowe badanie przez neurologa pomoże zrozumieć przyczyny tego stanu..

    Napadowa aktywność mózgu - co to jest

    Napadowa aktywność mózgu to dość szerokie pojęcie, które charakteryzuje przejawy pewnego zakresu zaburzeń. Ten rodzaj aktywności mózgu jest aktywnością elektryczną kory mózgowej, w której jednym z odcinków procesy pobudzenia przewyższają procesy hamowania. W tym przypadku proces podniecenia charakteryzuje się nagłym początkiem, szybkim przebiegiem i tym samym nagłym końcem.

    Na EEG powstająca aktywność napadowa przejawia się w postaci ostrych fal, które charakteryzują się jak najszybszym osiągnięciem ich szczytu (najwyższy punkt). Istnieją dwa rodzaje napadowej aktywności mózgu: epileptyczne i nieepileptyczne.

    Napadowe działanie padaczkowe jest wywoływane przez chorobę, taką jak padaczka. Padaczka to przewlekła patologia mózgu, która przejawia się w postaci różnego rodzaju napadów, ze skłonnością do nawrotów.

    Napad padaczkowy może mieć przebieg drgawkowy lub niekonwulsyjny. Istnieje dość szeroka typologia napadów:

    • Duży napad.
    • Mały napad.
    • Napady psychosensoryczne.
    • Stan świadomości o zmierzchu.
    • Napady uogólnione.
    • Częściowe (ogniskowe).

    Nieepileptyczną aktywność napadową wyrażają następujące objawy:

    • Zaburzenia autonomiczne (zawroty głowy, spadki ciśnienia, nudności, tachykardia, dławica piersiowa, osłabienie, rozstrój stolca, dreszcze, krztuszenie, duszność, pocenie się, ból po lewej stronie klatki piersiowej).
    • Bóle głowy.
    • Zaburzenia hiperkinetyczne: tiki, wzdęcia miokloniczne, zespół Friedreicha, choroba Unferrichta-Lundborga, ataksja, dyzartria, choroba Crumpy'ego itp..
    • Zespoły dystoniczne układu mięśniowego (skrzywienie tułowia, skurcz skrętny, skolioza).
    • Migreny (proste iz aurą).

    Postać nieepileptyczna najczęściej występuje u dzieci, młodzieży, osób starszych, a także u osób ze skłonnością do zaburzeń nerwicowych.

    Powody

    • Naruszenie metabolizmu organizmu. Należą do nich: niedoczynność i nadczynność tarczycy, cukrzyca, choroba Cushinga, menopauza itp..
    • Zespół psychowegetatywny: nerwice, depresja, fobie, histeryczny rozwój osobowości, mania itp.;
    • Nasilenie objawów może spowodować zaostrzenie następujących chorób: odmiedniczkowe zapalenie nerek, niewydolność wątroby, zapalenie płuc itp..
    • Zatrucie alkoholowe i narkotykowe.

    Badanie elektroencefalogramu (EEG)

    EEG to jedna z najpopularniejszych metod diagnozowania wielu rodzajów chorób. Jest przeznaczony do badania aktywności elektrycznej mózgu bez uszkadzania skóry głowy..

    Za pomocą specjalnych elektrod odczytuje się aktywność mózgu w postaci fal alfa, beta, theta i delta.

    W przypadku napadów zaburzony jest głównie rytm alfa (zwykle obserwuje się go w spoczynku).

    Aktywność mózgu jest wyświetlana graficznie - można zobaczyć długość i częstotliwość każdej fali w momencie czuwania, zasypiania, głębokiego snu, niepokoju, aktywności umysłowej itp..

    Przy napadowej aktywności kory mózgowej fale będą wyglądać następująco: piki przeważają, szczyty mogą przeplatać się z falą wolną (długą), a przy zwiększonej aktywności obserwowane będą tzw. Fale szczytowe - duża liczba pików następujących po sobie.

    Leczenie

    Przede wszystkim leczy się nie samą czynność napadową, ale jej przyczyny i konsekwencje. W zależności od choroby, która spowodowała napady.

    • Jeśli jest to uraz głowy, usuwa się miejscowe uszkodzenie, przywraca krążenie krwi, a następnie następuje leczenie objawowe..
    • W przypadku epilepsji należy najpierw sprawdzić, co może ją wywołać (na przykład guz). Jeśli padaczka jest wrodzona, to przede wszystkim zmagają się z liczbą napadów, zespołem bólowym i szkodliwymi konsekwencjami dla psychiki.
    • Jeśli napady powodują problemy z ciśnieniem, wówczas leczenie będzie ukierunkowane na terapię układu sercowo-naczyniowego itp..

    Najważniejsze, że każdy powinien wiedzieć, że jeśli lekarz we wniosku pisze „obecność napadowej czynności mózgu” - to nie jest ostateczna diagnoza. I na pewno nie oznacza to, że powinieneś mieć epilepsję lub inną poważną chorobę. Zaleca się, aby nie wpadać w panikę, ale poddać się badaniu przez terapeutę, neurologa i psychoterapeutę.

    Napadowe zaburzenia świadomości w neurologii: z epilepsją, zaburzeniami snu, zaburzeniami lękowymi. Leczenie w Moskwie

    Napadowe zaburzenia świadomości w neurologii to zespół patologiczny, który pojawia się w wyniku przebiegu choroby lub reakcji organizmu na bodziec zewnętrzny.

    Zaburzenia objawiają się w postaci ataków (napadów) o innym charakterze.

    Zaburzenia napadowe obejmują napady migreny, ataki paniki, omdlenia, zawroty głowy, napady padaczkowe z konwulsjami lub bez..

    Neurolodzy ze Szpitala Jusupowa mają duże doświadczenie w leczeniu stanów napadowych. Lekarze dysponują nowoczesnymi skutecznymi metodami leczenia patologii neurologicznych.

    Napadowe zaburzenia świadomości

    Napadowe zaburzenia świadomości objawiają się napadami neurologicznymi. Może wystąpić na tle widocznego stanu zdrowia lub z zaostrzeniem choroby przewlekłej. Często w przebiegu choroby, która początkowo nie była związana z układem nerwowym, odnotowuje się zaburzenie napadowe..

    Stan napadowy charakteryzuje się krótkim czasem trwania ataku i skłonnością do nawrotów. Zaburzenia mają różne objawy, w zależności od prowokującego stanu. Napadowe zaburzenia świadomości mogą objawiać się jako:

    • atak padaczki,
    • półomdlały,
    • zaburzenia snu,
    • atak paniki,
    • napadowy ból głowy.

    Przyczyną rozwoju stanów napadowych mogą być wrodzone patologie, urazy (w tym przy urodzeniu), choroby przewlekłe, infekcje, zatrucia.

    U pacjentów z zaburzeniami napadowymi często obserwuje się dziedziczną predyspozycję do takich stanów. Warunki społeczne i szkodliwe warunki pracy mogą również powodować rozwój patologii..

    Napadowe zaburzenia świadomości mogą powodować:

    • złe nawyki (alkoholizm, palenie, narkomania);
    • stresujące sytuacje (zwłaszcza przy ich częstym powtarzaniu);
    • naruszenie snu i czuwania;
    • ciężka aktywność fizyczna;
    • długotrwała ekspozycja na silny hałas lub jasne światło;
    • niekorzystne warunki środowiskowe;
    • toksyny;
    • nagła zmiana warunków klimatycznych.

    Zaburzenia napadowe w padaczce

    W epilepsji stany napadowe mogą objawiać się napadami, nieobecnościami i transami (napadami niekonwulsyjnymi). Przed wystąpieniem dużego napadu wielu pacjentów odczuwa pewien rodzaj zwiastunów - tak zwaną aurę.

    Mogą wystąpić halucynacje słuchowe, słuchowe i wzrokowe. Ktoś słyszy charakterystyczne dzwonienie lub wyczuwa pewne mrowienie lub łaskotanie.

    Napady drgawek w padaczce trwają kilka minut, mogą im towarzyszyć utrata przytomności, chwilowe zatrzymanie oddechu, mimowolne wypróżnianie i oddawanie moczu.

    Napady niekonwulsyjne pojawiają się nagle, bez prekursorów. W przypadku nieobecności osoba nagle przestaje się poruszać, jego wzrok pędzi przed nim, nie reaguje na bodźce zewnętrzne.

    Atak nie trwa długo, po czym aktywność umysłowa ulega normalizacji. Atak na pacjenta pozostaje niezauważony.

    Nieobecności charakteryzują się dużą częstotliwością napadów: mogą powtarzać się dziesiątki, a nawet setki razy dziennie..

    Lęk napadowy (epizodyczny napadowy lęk)

    Lęk napadowy to zaburzenie psychiczne, w którym pacjent doświadcza spontanicznych napadów paniki. Zespół lęku napadowego nazywany jest również epizodycznym napadowym lękiem..

    Ataki paniki mogą występować od kilku razy dziennie do jednego lub dwóch w roku, podczas gdy osoba stale się ich spodziewa.

    Ciężkie ataki lęku są nieprzewidywalne, ponieważ ich wystąpienie nie zależy od sytuacji ani okoliczności..

    Ten stan może znacznie pogorszyć jakość życia człowieka. Uczucie paniki może powtarzać się kilka razy dziennie i utrzymywać się przez godzinę. Lęk napadowy może wystąpić nagle i nie można go kontrolować. W rezultacie osoba będzie czuła się nieswojo będąc w społeczeństwie..

    Napadowe zaburzenia snu

    Objawy napadowych zaburzeń snu są bardzo zróżnicowane. Mogą to być:

    • koszmary;
    • rozmowy i krzyki we śnie;
    • chodzenie we śnie;
    • aktywność silnika;
    • nocne kurcze;
    • wzdrygnięcie się podczas zasypiania.

    Napadowe zaburzenia snu nie pozwalają pacjentowi na regenerację i prawidłowy wypoczynek. Po przebudzeniu osoba może odczuwać bóle głowy, zmęczenie i osłabienie. Zaburzenia snu są częste u osób z padaczką.

    Osoby z taką diagnozą często widzą realistyczne, żywe koszmary, w których gdzieś biegają lub spadają z wysokości. Podczas koszmarów bicie serca może przyspieszyć, może pojawić się pot. Takie sny są zwykle zapamiętywane i mogą się z czasem powtarzać..

    W niektórych przypadkach, podczas zaburzeń snu, oddychanie jest zaburzone, osoba może wstrzymać oddech na długi czas, można zaobserwować nieregularne ruchy rąk i nóg.

    Leczenie zaburzeń napadowych

    W leczeniu stanów napadowych konieczna jest konsultacja z neurologiem. Przed przepisaniem leczenia neurolog musi dokładnie znać rodzaj napadów i ich przyczynę..

    Aby zdiagnozować stan, lekarz wyjaśnia historię pacjenta: kiedy zaczęły się pierwsze epizody napadów, w jakich okolicznościach, jaka jest ich natura, czy są jakieś choroby współistniejące.

    Następnie musisz przejść badania instrumentalne, które mogą obejmować EEG, monitorowanie wideo EEG, MRI mózgu i inne.

    Po dokładnym badaniu i wyjaśnieniu diagnozy neurolog dobiera leczenie ściśle indywidualnie dla każdego pacjenta. Leczenie stanów napadowych polega na przyjmowaniu leków w określonych dawkach. Często dawkę i same leki dobiera się stopniowo, aż do uzyskania pożądanego efektu terapeutycznego..

    Zwykle leczenie stanów napadowych trwa długo. Pacjent powinien być stale monitorowany przez neurologa w celu szybkiego dostosowania terapii, jeśli to konieczne. Lekarz monitoruje stan pacjenta, ocenia tolerancję leków i nasilenie działań niepożądanych (jeśli występują).

    Szpital Jusupow zatrudnia kadrę profesjonalnych neurologów, którzy mają duże doświadczenie w leczeniu stanów napadowych.

    Lekarze dysponują nowoczesnymi skutecznymi metodami leczenia patologii neurologicznych, co pozwala im osiągać świetne rezultaty. Diagnostyka dowolnej złożoności jest wykonywana w szpitalu Jusupow.

    Za pomocą nowoczesnego sprzętu, który przyczynia się do terminowego rozpoczęcia leczenia i znacznie zmniejsza ryzyko powikłań i negatywnych konsekwencji.

    Klinika znajduje się w pobliżu centrum Moskwy, pacjenci są tu leczeni przez całą dobę. Możesz umówić się na wizytę i uzyskać specjalistyczną poradę, dzwoniąc do szpitala Jusupow.

    Neurolog, kandydat nauk medycznych

    • ICD-10 (Międzynarodowa Klasyfikacja Chorób)
    • Szpital Jusupow
    • "Diagnostyka". - Krótka encyklopedia medyczna. - M.: Soviet Encyclopedia, 1989.
    • „Kliniczna ocena wyników badań laboratoryjnych” // G. I. Nazarenko, A. A. Kishkun. Moskwa, 2005.
    • Analiza laboratoryjna kliniczna. Podstawy klinicznej analizy laboratoryjnej V.V. Menshikov, 2002.

    * Informacje na stronie służą wyłącznie celom informacyjnym. Wszystkie materiały i ceny zamieszczone w serwisie nie stanowią oferty publicznej w rozumieniu art. 437 Kodeksu cywilnego Federacji Rosyjskiej. Aby uzyskać dokładne informacje, skontaktuj się z personelem kliniki lub odwiedź naszą klinikę.

    Pobierz cennik usług

    Napadowa aktywność mózgu - objawy i terapia

    Ludzki mózg dojrzewa stopniowo. W wieku 21 lat struktury mózgu są w pełni ukształtowane. O dojrzałości kory mózgowej i podkorowej świadczy elektroencefalografia - metoda usuwania impulsów bioelektrycznych, które pojawiają się podczas elektrycznej aktywności mózgu. Zwykle u zdrowej osoby wszystkie fale EEG mają prawidłowy rytm i amplitudę.

    Jeśli mózg jest niedojrzały lub osoba cierpi na choroby psychiczne i neurologiczne, zmieniają się jakościowe i ilościowe wskaźniki fal w elektroencefalografii. Jedną z tych manifestacji jest aktywność napadowa..

    Co to jest

    Aktywność napadowa to wartość, która jest rejestrowana na elektroencefalogramie. Napadowa aktywność mózgu jest zmianą normalnej fali i objawia się szczytami, falami spiczastymi, patologicznymi kompleksami i spowolnieniem aktywności elektrycznej mózgu.

    W szerokim sensie aktywność napadowa to nieprawidłowa aktywność elektryczna w mózgu..

    Skupienie aktywności napadowej występuje w wielu stanach patologicznych człowieka:

    1. Neurotyczne (depresja, fobia społeczna, ataki paniki) i ciężkie zaburzenia psychiczne (schizofrenia).
    2. Niedojrzałość mózgu.
    3. Padaczka i zaburzenia epileptopodobne.
    4. Demencja.
    5. Poważne zatrucie narkotykami, alkoholem, metalami.
    6. Encefalopatia.
    7. Przewlekły stres, silne zmęczenie fizyczne lub wyczerpanie neuropsychiatryczne.
    8. Zwiększone ciśnienie wewnątrzczaszkowe.
    9. Psychopatyczne zmiany osobowości.
    10. Zaburzenia wegetatywne.

    Kiedy odnotowuje się aktywność napadową, lekarze rozumieją przez to zjawisko, w którym procesy pobudzenia w korze i podkorowej silnie przeważają nad procesami hamowania. Oznaki napadowej aktywności: nagły początek, przemijanie, nagły koniec i skłonność do nawrotów.

    Na elektroencefalogramie napadowa aktywność mózgu objawia się jako seria fal, których amplituda szybko dąży do szczytu. Aktywność napadowa obejmuje rytmy EEG: rytmy alfa, beta, delta i theta.

    Aby zbadać niuanse, lekarze porównują fale spiczaste z normalnymi. Uwzględniono podstawowe wskaźniki aktywności: aktywność podstawową, symetrię, rytm i amplitudę. Rejestrowane są również zmiany w aktywności podczas stymulacji mózgu: stymulacja świetlna lub dźwiękowa, stan hiperwentylacji, otwieranie lub zamykanie oczu.

    Klasyfikacja chorób napadowych na podstawie zmian typów fal na elektroencefalogramie.

    Rytm alfa. Jego normalna częstotliwość wynosi od 8 do 13 Hz, amplituda sięga 100 μV. Napadowa aktywność mózgu u dzieci z rytmem alfa wskazuje na takie prawdopodobne patologie:

    • Trzeci typ reakcji nerwicowych to ciągły przebieg, skłonny do nawrotów i zaostrzeń obrazu klinicznego.
    • Guz, torbiel i inne wewnątrzczaszkowe procesy wolumetryczne. Różnica w aktywności prawej i lewej półkuli mózgu przemawia na ich korzyść..
    • Niedawno doznał urazu głowy przy niestabilnej częstotliwości.

    Rytm beta. Zwykle jego amplituda wynosi od 3 do 5 μV, częstotliwość od 14 do 30 Hz. Lokalna i napadowa aktywność patologiczna występuje, gdy częstotliwość osiąga 50 μV. Jest zarejestrowany jako opóźniony rozwój psychomotoryczny dziecka.

    Rytmy delta i theta. Napadową aktywność mózgu u osoby dorosłej rejestruje się w przewlekłych zanikowych i dystroficznych zmianach w korze i strukturach podkorowych. Najczęściej wiąże się z encefalopatią dyssunkcyjną, guzami, zespołem nadciśnieniowym, otępieniem nabytym głęboko. Za demencją przemawia obustronnie synchroniczna aktywność napadowa.

    Najbardziej wyraźną aktywność napadową obserwuje się w padaczce. Aktywność napadową na EEG u dziecka o łagodnym przebiegu ujawniają się centralne i skroniowe fale szczytowe, ogniskowe wyładowania z ostrymi falami, głównie w korze skroniowej..

    Na podstawie rodzaju patologicznej aktywności można ocenić rodzaj epilepsji. Padaczka dziecięca z nieobecnościami charakteryzuje się obustronnymi falami synchronicznymi o częstotliwości szczytowej 3 Hz. Czas trwania aktywności wynosi do 10 sekund na odcinek. Atak zaczyna się z częstotliwością 3 Hz, po czym rytm zwalnia. W przypadku młodzieńczej padaczki nieobecności charakterystyczne są polikolce, których częstotliwość jest wyższa niż 3 Hz..

    Zespół Landau-Kleffnera charakteryzuje się ostrymi i wolnymi falami w projekcji kory skroniowej. Są bisynchroniczne i wieloogniskowe. W miarę postępu choroby pojawia się elektryczny stan snu wolnofalowego. Charakteryzuje się ciągłymi falami szczytowymi, które są aktywowane podczas fazy snu - szybkiego ruchu oczu.

    Postępujące epilepsje z miokloniami charakteryzują się uogólnionymi falami szczytowymi, wzmocnionymi amplitudami i zaburzonymi rytmami fal.

    Kiedy występuje hipersynchronizacja wszystkich fal w EEG, jest to obniżenie progu napadowej aktywności. Zwykle przy hipersynchronii amplituda znacznie wzrasta, a fala uzyskuje zaostrzony szczyt. Jeśli obniża się próg aktywności napadowej, zmniejsza się próg aktywności napadowej mózgu.

    Oznacza to, że aby wystąpił napad, potrzebne jest napadowe skupienie na dużą skalę w mózgu, to znaczy lekka napadowa aktywność kory mózgowej nie wywoła napadu, a system przeciwdrgawkowy mózgu będzie działał..

    Niski próg wskazuje na skuteczne leczenie przeciwpadaczkowe.

    Terapia

    Aktywność napadowa nie jest celem terapii. Początkowo eliminowana jest przyczyna, która spowodowała nieprawidłowe funkcjonowanie mózgu. Stosowane są następujące zasady leczenia:

    1. Terapia etiotropowa. Ma na celu wyeliminowanie przyczyny. Na przykład w przypadku encefalopatii dyskulacyjnej - poprawa krążenia mózgowego, z nerwicami - psychoterapia.
    2. Terapia patogenetyczna. Ma na celu wyeliminowanie czynników patologicznych. Na przykład w przypadku zatrucia metalami przepisywane są leki, które wiążą metal ciężki i usuwają go z organizmu.
    3. Leczenie objawowe. Ma na celu wyeliminowanie objawów.

    Kiedy te trzy zabiegi zostaną przepisane i wystąpią efekty, napadowa aktywność mózgu zostanie wyeliminowana sama..

    Nie znalazłeś odpowiedniej odpowiedzi? Poszukaj lekarza i zadaj mu pytanie!

    Dekodowanie EEG u dzieci i dorosłych

    Co pokazuje EEG mózgu, jakie rytmy i fale znajdują się na encefalogramie w zdrowiu i chorobie, w jaki sposób odczytywane są wskaźniki EEG, który lekarz lepiej skonsultować z wnioskiem elektroencefalogramu?

    EEG pozwala rejestrować aktywność bioelektryczną różnych części mózgu, utrwalać uzyskane wyniki na papierze lub na monitorze komputera. W efekcie uzyskuje się krzywą graficzną w postaci rytmów o różnej wysokości, amplitudzie, czasie trwania, wśród których mogą występować elementy patologiczne. Analiza uzyskanych wyników.

    Rytmy EEG

    Na elektroencefalogramie można wyróżnić cztery główne rytmy EEG mózgu - alfa, beta, delta i theta.

    1. Rytm alfa (lub fale alfa) jest głównym składnikiem encefalogramu zdrowej osoby dorosłej (jest rejestrowany u 85-90% osób). Fale takie mają zwykle częstotliwość od 8 do 13 Hz (oscylacje na sekundę) i dominują w stanie przebudzenia (kiedy pacjent leży spokojnie z zamkniętymi oczami). Maksymalną aktywność alfa określa się w okolicy potylicznej i ciemieniowej.
    2. Rytm beta, podobnie jak fale alfa, odnosi się do normalnych przejawów czynności funkcjonalnej człowieka. W tym przypadku częstotliwość oscylacji wynosi 14-35 na sekundę i są one rejestrowane głównie powyżej płatów czołowych mózgu. Rytm beta EEG pojawia się, gdy narządy zmysłów są podrażnione (dotyk, światło, stymulacja dźwiękiem), ruchy, aktywność umysłowa.
    3. Rytm delta (częstotliwość 0,5-3 Hz) podczas dekodowania EEG występuje normalnie u dziecka w pierwszym roku życia, czasami częściowo utrzymuje się do siódmego roku życia. Później fale delta są rejestrowane głównie podczas snu..
    4. Rytm theta w encefalogramie (częstotliwość od 4 do 7 oscylacji na sekundę) zwykle występuje u dzieci w wieku od 1 do 6 lat i stopniowo zastępuje, gdy dorastają do rytmu alfa. Aktywność theta obserwuje się również podczas snu, w tym u dorosłych.

    Co pokazuje EEG u dzieci i dorosłych

    U noworodków i małych dzieci podczas dekodowania EEG przeważają powolne fale na elektroencefalogramie (rytm delta i theta). Jednak wraz z upływem roku życia rytm alfa staje się coraz bardziej aktywny, aw wieku 8-9 lat zaczyna dominować..

    Pełny obraz EEG typowy dla osoby dorosłej powstaje w wieku 16-18 lat i pozostaje względnie stabilny do około 50 lat.

    W miarę starzenia się organizmu dominacja rytmu alfa staje się mniej wyraźna, a w wieku 60-70 lat normalnie (jak w dzieciństwie) w EEG rejestruje się powolne fale delta i theta..

    Rozszyfrowanie wskaźników encefalogramu

    Teraz o tym, jak dekodowane jest EEG mózgu. Analizuje encefalogram i wystawia wniosek neurologa (neurofizjologa), uwzględniając wiek pacjenta, dolegliwości, obraz kliniczny istniejących zaburzeń i inne czynniki.

    1. Ujawnia się główny, dominujący rytm encefalogramu (u większości zdrowych dorosłych i młodzieży jest to rytm alfa).
    2. Badana jest symetria potencjałów elektrycznych komórek nerwowych zarejestrowanych z lewej i prawej półkuli mózgu.
    3. Analizowane są patologiczne rytmy obecne w EEG, na przykład rytm delta i theta u dorosłych w stanie czuwania.
    4. Sprawdzana jest regularność aktywności bioelektrycznej, amplituda rytmów
    5. Na elektroencefalogramie ujawnia się aktywność napadowa, obecność ostrych fal, szczytów, fal kolczastych
    6. W przypadku braku zmian patologicznych w encefalogramie tła przeprowadza się testy funkcjonalne (fotostymulacja, hiperwentylacja itp.), Wielokrotną rejestrację potencjałów elektrycznych mózgu i dekodowanie EEG.

    Co pokazuje elektroencefalogram w epilepsji

    • Rejestracja EEG podczas napadu padaczkowego pozwala na rejestrację napadowej aktywności o wysokiej amplitudzie w postaci fal szczytowych i fal ostrych
    • Poza atakiem konwulsyjna gotowość mózgu może się nie objawiać, dlatego stosuje się różne testy, aby wywołać aktywność epileptyczną. Wysokonapięciowe fale theta i delta są często dowodem napadowej aktywności.
    • Do długotrwałego rejestrowania encefalogramu mózgu można wykorzystać monitorowanie EEG lub monitorowanie wideo-EEG (rejestracja elektroencefalogramu i rejestracja wideo zachowania pacjenta przez 3-8 godzin, czasami w ciągu dnia) z późniejszym dekodowaniem.

    Dekodowanie EEG dla innych zaburzeń neurologicznych

    • Najczęstszym objawem organicznych chorób mózgu - guzów, urazów czaszkowo-mózgowych, zaburzeń naczyniowych, jest obecność asymetrii międzypółkulowej, spowolnienie częstotliwości rytmu elektroencefalogramu, a także pojawienie się objawów napadowej aktywności w niektórych częściach mózgu
    • Aby zdiagnozować zaburzenia snu i problemy z nimi związane (chrapanie, bezsenność, zespół obturacyjnego bezdechu sennego) często konieczna jest polisomnografia (EEG, EKG, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, nasycenie krwi tlenem, nasilenie chrapania, oddychanie, ruchy nóg, ramion, oczu... )
    • Analiza encefalogramu w dynamice jest szeroko stosowana w przypadku skutków urazu porodowego u dziecka, z opóźnieniem rozwoju umysłowego, motorycznego i mowy u dzieci. W tym przypadku dekodowanie opiera się na badaniu różnych znaków pośrednich (spowolnienie powstawania rytmu alfa o niskiej amplitudzie i dezorganizacji, przewaga fal wolnych w stanie czuwania w wieku 5-7 lat i starszych, przesunięcie skupienia aktywności na przednie części mózgu itp.).

    Który lekarz skonsultować się z wnioskiem eeg?

    Dekodowanie EEG pomaga w rozpoznaniu wielu chorób, jednak dla prawidłowego rozpoznania najważniejsze jest dokładne zbadanie pacjenta przez neurologa (epileptologa), analiza istniejących dolegliwości, obraz kliniczny, rezonans magnetyczny, tomografia komputerowa i inne badania. Wniosek EEG ma sens tylko po uwzględnieniu powyższych badań i indywidualnych cech (istniejących problemów) tej konkretnej osoby.

    Jednocześnie wizyta na konsultację z epileptologiem z wynikami EEG będzie najlepszym wyborem, ponieważ specjalista ten jest lepiej zorientowany w dekodowaniu encefalogramu i będzie w stanie rozróżnić zmiany. występujące w padaczce z innych podobnych zaburzeń (VSD, zwykłe omdlenia, choroby serca itp.).

    Jeśli konieczne będzie przepisanie leków przeciwdrgawkowych i skorygowanie ich z biegiem czasu, epileptolog będzie mógł również wybrać najlepszą kombinację skutecznych leków dla tego konkretnego pacjenta, biorąc pod uwagę wiek, ogólny stan zdrowia i obecność chorób współistniejących. Jeśli w Twoim mieście nie ma takiego specjalisty, skonsultuj się z neurologiem dziecięcym lub dorosłym.

  • O czym mówią wystające żyły?

    Leczenie dystonii naczyniowej mózgu