Co zagraża otwartemu kanałowi tętniczemu (Botallova) u dziecka?

Data publikacji artykułu: 02.10.2018

Data aktualizacji artykułu: 14.06.2019

Zwykle dziecko po urodzeniu jest zakażone przetrwałym przewodem tętniczym (PDA), zwanym w kardiologii również Botallovem..

Ale czasami tak się nie dzieje, tę anomalię uważa się za wadę serca, chociaż uważa się ją za najmniej niebezpieczną i podlegającą korekcie, jeśli zostanie wykryta w odpowiednim czasie. Występuje głównie u wcześniaków (około 0,8% przypadków), natomiast u dzieci urodzonych o czasie jest znacznie rzadszy (około 0,2% przypadków).

Mechanizm i przyczyny rozwoju patologii

Anatomia i funkcjonowanie serca płodu w macicy różni się od funkcjonowania narządu noworodka i osoby dorosłej. Podczas formowania się zarodka powstają pomocnicze kanały i dziury.

Przewód tętniczy łączy aortę z tętnicą płucną. Krążenie krwi odbywa się z pominięciem płuc, ponieważ nie działają one na płód. Otrzymuje tlen i inne niezbędne pierwiastki przez łożysko.

Podczas formowania się płodu płuca potrzebują bardzo mało krwi. Nadmiar płynu przepływa przez otwarty przewód Botalla z tętnicy płucnej do aorty. Sam kanał jest zespoleniem o długości od 4 do 12 mm i średnicy od 2 mm do 9 mm.

Wraz z pojawieniem się dziecka płuca zaczynają działać. Naczynia wypełniają się krwią z prawej komory. Ciało syntetyzuje specjalną substancję, tkanka łączna rośnie i anatomicznie zamyka otwarty wcześniej kanał. Proces trwa krótko - od jednego dnia do kilku miesięcy.

Jednak z pewnych powodów kanał Botallova może się nie zatkać. Etiologia i patogeneza choroby nie są w pełni poznane..

Istnieją tylko znane czynniki, które zwiększają ryzyko rozwoju tej patologii:

  • przedwczesny poród przed 37 tygodniem;
  • niska waga i wcześniactwo dziecka;
  • niedotlenienie płodu lub noworodka;
  • patologie genów;
  • inne CHD dziecka;
  • ostre i przewlekłe choroby kobiety w ciąży;
  • dziedziczność;
  • małżeństwa krwi;
  • choroby zakaźne przez pierwsze 10 tygodni;
  • wiek kobiety powyżej 35 lat;
  • złe nawyki matki;
  • niekontrolowane przyjmowanie leków;
  • narażenie na chemikalia i narażenie na promieniowanie.

Objawy

Fakt, że przewód nie zarasta, prowadzi do zmiany hemodynamiki. W układzie krążenia brakuje krwi, cierpi mózg, nerki i mięśnie szkieletowe. A lewy przedsionek i komora powiększają się z powodu zwiększonego obciążenia. Nadmiar tlenu powoduje zmiany w naczyniach płucnych, pojawia się nadciśnienie płucne.

W przypadku naruszenia mechanizmu zamykania przewodu objawy choroby mogą być różne. Jeśli średnica zespolenia jest mniejsza niż 1 mm, objawy mogą być nieobecne przez długi czas. Jeśli choroba nie zostanie wykryta w pierwszym roku życia dziecka, stan szybko się pogarsza, pojawiają się bardziej charakterystyczne objawy kliniczne.

W przypadku przetrwałego szerokiego przewodu tętniczego u noworodków można go wykryć w pierwszych tygodniach. Głównym wskaźnikiem jest bladość skóry, pojawienie się sinicy z aktywnością, karmieniem, płaczem, dziecko dużo się poci. W przyszłości brakuje wagi, opóźnia się rozwój psychomotoryczny. Takie dzieci częściej cierpią na zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc. Cierpią na suchy, przewlekły kaszel, zmienia się barwa głosu. Aktywność fizyczna prowadzi do duszności, dzieci szybko się męczą. Częstość akcji serca jest zaburzona, obserwuje się tachykardię.

Postęp choroby objawia się u młodzieży w związku z wysiłkiem fizycznym, zwłaszcza w okresie dojrzewania. Niewydolność serca objawia się uporczywą sinicą skóry. Serce jest powiększone, duże naczynia pulsują. Kości klatki piersiowej są zdeformowane w projekcji lokalizacji serca. Znak osłuchowy to charakterystyczny szmer nad drugą przestrzenią międzyżebrową po lewej stronie. Pojawia się w momencie, gdy krew przepływa wzdłuż kanału Botallov..

Klasyfikacja

Jeśli po trzech miesiącach kanał Botalla nadal pozostaje otwarty, dziecko zostaje odpowiednio zdiagnozowane.

Istnieją dwa rodzaje chorób - wada izolowana i wada złożona. Pierwsza występuje u 10% niemowląt. Drugie można łączyć z różnymi postaciami zwężenia tętnicy płucnej, ubytków przegrody międzyprzedsionkowej, tętniaka aorty. Aby określić rodzaj choroby, konieczna jest diagnostyka różnicowa.

W wyniku dodatkowej ilości krwi wchodzącej przez otwarty przewód zwiększa się obciążenie naczyń płucnych..

W zależności od siły nacisku na tętnicę wyróżnia się cztery stopnie nasilenia choroby:

  1. Obciążenie nie przekracza 40% całkowitego ciśnienia krwi ciała.
  2. Niskie nadciśnienie tętnicze - 40 do 75%.
  3. Przepływ krwi obserwuje się od lewej do prawej, ciśnienie przekracza 75%.
  4. Ciśnienie równe całkowitemu ciśnieniu krwi, krew przepływa od prawej do lewej.

Klinika drożnego przewodu podzielona jest na kilka faz:

EtapKropkaCharakterystyka
jaWstępna adaptacja (2 do 3 lat).Pierwsze objawy z okresowymi zaostrzeniami.
IIWzględne odszkodowanie może trwać od 3 do 20 lat.Obniżenie ciśnienia w naczyniach płucnych, zwiększenie obciążenia prawego serca. Śmiertelność nieleczona wynosi 20%.
IIIUszkodzenie ścian naczyniowych. Grupa wiekowa od 20 do 45 lat.Zmiany sklerotyczne w dużych i małych naczyniach. Ciężkie nadciśnienie płucne. Tylko około 40% żyje do 45 lat.

Jeśli w dzieciństwie dziecko nie zostało zdiagnozowane na czas i nie przeprowadzono leczenia, wówczas nadciśnienie płucne rozwija się w wieku dorosłym. Istnieje ograniczenie aktywności fizycznej, osoba ma trudności z dbaniem o siebie, co ostatecznie prowadzi do niepełnosprawności.

Metody diagnostyczne

Neonatolog powinien podejrzewać PDA u niemowlęcia za pomocą osłuchiwania, jeśli szmer nie ustąpi w ciągu trzech dni życia.

Aby potwierdzić diagnozę, przeprowadza się badania instrumentalne:

  • EKG. Jeśli kanał jest wąski, to badanie nie będzie w stanie ujawnić patologii, widoczna będzie tylko powiększona lewa komora.
  • Radiografia płuc. Określa wzmocnienie wzoru płucnego, rozszerzony cień serca, patologię wiązki naczyniowej, obecność wysięku w płucach. Rodzaj prześwietlenia to angiografia - potwierdza wadę serca. Za pomocą środka kontrastowego można ustalić kierunek przepływu krwi.
  • Fonokardiografia. Wizualnie rejestruje hałas zakrzywionej linii na taśmie papierowej podczas skurczu i rozluźnienia serca.
  • Echokardiografia (echokardiografia) lub USG. Daje możliwość zobaczenia pracujących części serca i zastawek. Urządzenie przekształca odbite ultradźwięki w obraz wyświetlany na monitorze. Określa się parametry przewodu i grubość mięśnia sercowego. Metoda ta jest szczególnie pouczająca podczas leczenia PDA, kardiolog może śledzić dynamikę i oceniać skuteczność terapii.
  • Brzmi serce. Jest to test diagnostyczny wykrywający inne wady. Cewnik wprowadza się do naczynia w okolicy pachwiny i przesuwa do serca. Wstrzykuje się przez nią środek kontrastowy, który umożliwia zobaczenie naruszeń na zdjęciu rentgenowskim.
  • MRI serca. Wykonywany w przypadku patologii złożonych - ciężkiego nadciśnienia płucnego, PDA i innych wad.

Środki diagnostyczne potwierdzające chorobę są takie same dla dzieci i dorosłych. Ci ostatni częściej mierzą ciśnienie w komorach serca za pomocą sondowania.

Metody leczenia

W leczeniu przetrwałego przewodu tętniczego stosuje się metody zachowawcze i operacyjne. Celem jest zamknięcie przewodu, przywracając w ten sposób funkcje serca, aby uniknąć komplikacji. Pierwsza metoda polega na zastosowaniu leków, druga - na małoinwazyjnej interwencji i operacji jamy brzusznej.

Małe przewody tętnicze zamykają się samoistnie bez leczenia. Obliteracja otworu u urodzonych przedwcześnie w 75% przypadków występuje do trzech miesięcy. Po tym okresie prawdopodobieństwo zamknięcia się dąży do zera, a samozapalenie nie występuje. Ważne jest, aby wykryć patologię i rozpocząć leczenie tak wcześnie, jak to możliwe. Terminowa pomoc to gwarancja pełnego wyzdrowienia dziecka.

Terapia lekowa

Ten rodzaj leczenia jest wskazany dla małych pacjentów z ustąpionymi objawami i bez powikłań. Im młodsze dziecko, tym większy efekt terapii. Dzieciom pokazano NLPZ (niesteroidowe leki przeciwzapalne). Przeciwdziałają substancjom, które przeszkadzają w zamykaniu kanału. Najczęściej stosowane to indometacyna lub ibuprofen. Są podawane dożylnie, zgodnie z pewnym schematem..

Ponadto dziecku przepisuje się leki moczopędne, glikozydy nasercowe. Aby zapobiec powikłaniom, dodaje się leki przeciwbakteryjne. Wymagane są różne metody dostarczania mieszaniny oddechowej do wentylacji płuc. Jeśli oznaki niepowodzenia nasilają się, a przejście nie zamyka się po trzech cyklach terapii, dziecko wymaga operacji.

Operacja otwarta

W kardiochirurgii dziecięcej stosuje się operacje brzucha i zabiegi wewnątrznaczyniowe.

Wskazania do operacji zamknięcia otwartego kanału Botallova to:

  • leczenie odwykowe nie zadziałało;
  • krew z aorty dostaje się do tętnicy płucnej;
  • wysokie ciśnienie w naczyniach krwionośnych, stagnacja;
  • oporne odoskrzelowe zapalenie płuc;
  • choroba serca.

Przeciwwskazania obejmują ostre zaburzenia pracy serca, podwyższone ciśnienie w naczyniach płucnych, inne choroby i stany, które mogą prowadzić do śmierci pacjenta.

Najbardziej odpowiedni wiek do zabiegu to od dwóch do pięciu lat. Kanał poszerzony do 9 mm jest operowany trzy dni po urodzeniu. Jeśli objawy pojawią się po okresie dojrzewania, wada zostanie wyeliminowana w każdym wieku.

Operacja otwarta wymaga pewnego przygotowania. Konieczne jest zdanie testów, przeprowadzenie dodatkowych egzaminów. Kardiochirurg operuje w znieczuleniu ogólnym, wykonując nacięcie między żebrami.

Istnieje kilka metod zamykania otworu:

  • Jedną ze starych metod jest podwiązanie, czyli podwiązanie przewodu Botallova za pomocą nici.
  • Klipsowanie polega na umieszczeniu zacisku lub klipsa na naczyniu.
  • Innym sposobem usunięcia wady jest wypreparowanie przewodu tętniczego, a następnie zszycie obu końców..

Takie operacje dają dobre rezultaty. Specjalista może zablokować kanał o dowolnej średnicy, co jest szczególnie ważne w przypadku wcześniaków. Czasami wymagana jest ponowna operacja.

Rehabilitacja po operacji brzucha trwa od dwóch do sześciu tygodni. W zależności od wieku i stanu dziecku przypisuje się określoną grupę zdrowia.

Minimalnie inwazyjne interwencje

Zaletą takich metod jest szybki powrót pacjenta do zdrowia, minimalne ryzyko zakaźnego zapalenia serca. Podobne manipulacje są wykonywane zarówno dla dorosłych, jak i dzieci w znieczuleniu. Zespolenie zamyka się za pomocą specjalnego urządzenia. Embolizacja cewkowa służy do zamykania małych przewodów. Spirala jest kierowana do aorty za pomocą przewodu wprowadzonego do naczynia udowego i ustawiana w żądanym położeniu.

Jeśli pacjent ma krótki i szeroki przewód, okluzja spiralna nie jest możliwa ze względów technicznych. W takiej sytuacji zamknięcie wykonuje się okluderem tą samą techniką. Po złożeniu urządzenie ma nie więcej niż 3 mm średnicy. Wykonany jest ze specjalnego stopu, posiada konstrukcję siatkową, nie powoduje odrzucenia przez organizm. Otwieranie - okluder rozszerza się i zatrzymuje przepływ krwi.

Zastosowanie nowych technologii umożliwiło wykonanie większości operacji zamknięcia PDA poprzez interwencje przezskórne.

Wskazania do operacji to:

  • otwarte zespolenie dowolnej wielkości;
  • przepływ krwi z aorty do tętnicy płucnej;
  • brak efektu leczenia zachowawczego.

Przeciwwskazaniami do tej metody są następujące przypadki:

  • przepływ krwi z tętnicy płucnej do aorty;
  • nieodwracalne zmiany w sercu i płucach;
  • zwężenia naczyniowe, ich nietypowe położenie;
  • tętnica udowa o średnicy poniżej 2 mm;
  • choroby zakaźne i zapalne serca.

Zaletą metody jest niewielki uraz warstwy mięśniowo-skórnej oraz niewielkie ryzyko powikłań. Okres rekonwalescencji trwa do dwóch tygodni. Czasami dziura może się ponownie powiększyć, następuje rekanalizacja, w tym przypadku wykonywana jest druga operacja.

Możliwe komplikacje

Niezatykany przewód jest uważany za wrodzoną białą wadę. Jednocześnie krew żylna nie miesza się z krwią tętniczą w krążeniu ogólnoustrojowym. Jeśli problem nie zostanie rozwiązany na czas, wada przekształca się w niebieską wadę - krew przepływa od prawej do lewej. Ucisk na tętnicę płucną wpływa na kurczliwość mięśnia sercowego. Zatory powodują zapalenie wsierdzia.

Szeroki kanał prowadzi do wzrostu wielkości serca. Rozszerzanie się komór narządowych powoduje zaburzenia rytmu serca, skoki ciśnienia zwiększają ryzyko udarów. W wyniku rozciągania mięśnia sercowego powstają tętniaki jego ścian i naczyń przewodowych.

Występują zmiany dystroficzne i sklerotyczne w tkance płucnej. Przystąpienie infekcji prowadzi do trwałego odoskrzelowego zapalenia płuc. W przypadku PDA może rozwinąć się istotne hemodynamicznie zwężenie naczyń. Na sercu pojawiają się obszary uszkodzenia tkanki niedokrwiennej, które są warunkiem wstępnym rozwoju zawału mięśnia sercowego.

Mniej powszechne konsekwencje to: pęknięty przewód, niezgodność z życiem, zatrzymanie akcji serca.

Prognoza

Kardiolodzy próbują przeprowadzać operacje na wczesnym etapie rozwoju patologii. Kiedy rodzice odmawiają pomocy lub zapobiegają badaniom profilaktycznym, prawdopodobieństwo śmierci dziecka wielokrotnie wzrasta. Osoby z dużym przetrwałym przewodem tętniczym rzadko dożywają 40 lat bez odpowiedniej terapii.

Terapia lekowa pomaga pozbyć się problemu w 80% wszystkich przypadków. Śmiertelność podczas zabiegów chirurgicznych nie przekracza 3%, głównie wcześniaków. Po chwili kanał może się otworzyć. Odsetek takich dzieci to 0,1% wszystkich operowanych.

W celach profilaktycznych, przed planowaniem dziecka, konieczne jest poradnictwo genetyczne, zwłaszcza jeśli krewni w wywiadzie mieli lub mają problemy z sercem. Dzięki szybkiemu wykryciu choroby, prawidłowo zdiagnozowanemu i wybranemu leczeniu rokowanie jest korzystne. Po zamknięciu kanału dyskomfort i wszystkie objawy znikają.

Jakie jest niebezpieczeństwo otwartego przewodu tętniczego (PDA serca)

Zaburzenia w rozwoju serca i naczyń krwionośnych mogą powodować spowolnienie rozwoju dziecka, obniżenie jego odporności i jakości życia. Przetrwały przewód tętniczy u dzieci (Botallov) jest częstą odmianą wady, która występuje u 7-10 niemowląt z wrodzonymi chorobami układu sercowo-naczyniowego.

Dzięki szybkiemu wykryciu możliwe jest skuteczne leczenie preparatami farmakologicznymi, z opóźnieniem - nawet operacja może być nieskuteczna z powodu nieodwracalnego uszkodzenia naczyń krwionośnych.

Co to jest kanał Botallova?

Krew w organizmie porusza się w ściśle uporządkowany sposób w dwóch kręgach krążenia: dużym (przenosi składniki odżywcze do narządów wewnętrznych) i małym (wzbogaca krew w płucach w tlen). Porządek jest utrzymywany przez prawidłowe ułożenie naczyń i różne ciśnienia naczyniowe w różnych częściach systemu.

Ruch przepływu krwi można opisać za pomocą następującej sekwencji:

  1. Krew żylna (zubożona w tlen) przepływa z prawego przedsionka do prawej komory.
  2. Prawa komora przechodzi do pnia płucnego, rozgałęziając się w mniejsze naczynia w płucach.
  3. Krew jest wzbogacona tlenem i staje się tętnicza.
  4. Przepływa przez żyły płucne do lewego przedsionka.
  5. Lewy przedsionek przechodzi do lewej komory.
  6. Komora wypycha krew tętniczą do aorty, która rozgałęziając się w małe tętnice i tętniczki, przenosi ją do narządów wewnętrznych.
  7. Wyczerpana krew przechodzi przez żyły do ​​prawego przedsionka.

Przetrwały przewód tętniczy u noworodków (w skrócie PDA) znajduje się pomiędzy aortą a pniem płucnym, co prowadzi do wypływu krwi z dużego koła do małego. W związku ze wzrostem objętości płynu w pniu płucnym następuje znaczny wzrost ciśnienia w tym naczyniu. Taka patologiczna hemodynamika prowadzi do:

  • zmniejszenie przepływu wzbogaconej krwi do narządów, m.in. mózg,
  • uszkodzenie naczyń płucnych,
  • wzrost obciążenia prawej połowy serca.

Przewód tętniczy u dziecka powinien zamknąć się 7-14 dni po urodzeniu. Patologiczna jest obecność otwartej komunikacji między aortą a krążeniem płucnym w wieku powyżej dwóch tygodni.

Powody

  1. Przedwczesne porody. Zwykle proces dostawy powinien rozpocząć się po 37-42 tygodniach. Do tego czasu ciało jest już całkowicie gotowe do kontaktu ze światem zewnętrznym. Kiedy rodzi się wcześniak (przed 37 tygodniem), niektóre układy regulacyjne organizmu nie mają czasu na pełne ukształtowanie się, przez co może nie dojść do zamknięcia przewodu tętniczego.
  2. Opóźniony rozwój wewnątrzmaciczny dziecka to zespół, który pojawia się, gdy u matki występuje przewlekła choroba lub mutacja u płodu. Objawia się szeregiem zaburzeń, w tym spadkiem prawidłowego wzrostu i masy ciała u dzieci.
  3. Choroby wirusowe i sercowo-naczyniowe kobiet w ciąży - czynniki te zwiększają ryzyko zaburzeń w tworzeniu się błon serca i patologicznych komunikatów między naczyniami.

Dodatkowym ryzykiem jest obecność wad wrodzonych u bliskich, zwłaszcza naczyń krwionośnych i serca (w skrócie - CHD). Ich obecność może wskazywać na niewykryty gen lub zaburzenie chromosomalne, które może zostać przeniesione na dziecko.

Stopnie i stopnie

Zgodnie z wytycznymi klinicznymi chorobę tę dzieli się ze względu na nasilenie przebiegu na stopień i czas trwania choroby na etapie.

Etapy przetrwałego przewodu tętniczego:

EtapCzas trwania chorobykrótki opis
I - adaptacjeDo 2 latNajniebezpieczniejszy okres pod względem częstości powikłań - 20% wszystkich pacjentów umiera bez szybkiej interwencji chirurga naczyniowego / farmakoterapii.
II - częściowa dekompensacja2 lata - 20 latW tym czasie osoba dostosowuje się do patologicznej hemodynamiki i może nie odczuwać objawów, pomimo obecności zwiększonego ciśnienia w małym kółku i zwiększonego obciążenia serca.
III - stwardnienie naczyniowePonad 20 latDługotrwałe niszczące działanie wysokiego ciśnienia prowadzi do uszkodzenia ściany naczyniowej i proliferacji znajdujących się w niej włókien tkanki łącznej. Zmiany te są nieodwracalne i prowadzą do upośledzenia czynności płuc..

Ciężkość choroby określa stosunek ciśnienia w dużych tętnicach (ciśnienie krwi, które określa się za pomocą konwencjonalnego tonometru) i ciśnienie w naczyniach płucnych. Zgodnie z klasyfikacją określa się 4 stopnie ciężkości tej wady:

MocCiśnienie w tętnicy płucnej z tętnicy systemowej
NormaMniej niż 25 mm Hg.
jaMniej niż 40%
II40–75%
IIIPonad 75%
IVSpełnia lub przekracza systemowe ciśnienie krwi

Nasilenie choroby i nasilenie objawów nie zawsze zależą od siebie. Nawet z klasami II-III osoba może nie odczuwać dyskomfortu przez pewien czas..

Objawy PDA

Ważne jest, aby zwracać uwagę na ogólne wskaźniki stanu zdrowia dziecka, takie jak wzrost, waga i dieta. Znaczne opóźnienie w stosunku do średnich wartości rozwoju fizycznego (ponad 20-25%) może świadczyć o przewlekłej chorobie, w tym PDA serca u noworodków.

Wiek w miesiącachDziewczynyChłopcy
Waga (kgWzrost (cmWaga (kgWzrost (cm
14.1853.34.3554.2
25.0256.85.2657.5
36.0860.46.2761.1
46.5762,76.8163.5
pięć7.4163.77.8466.7
67,9866.18.7868,0
78.2767.28.9069.4
88.7569.69.4771,0
dziewięć9.2370.49,9072.6
dziesięć9.5371.910.3473,7
jedenaście9.8273.410.4974.6
1210.0574.510,6775.7

Pierwszymi objawami w klinice wskazującymi na naruszenie hemodynamiki u dziecka mogą być:

  • duszność - szybki oddech. Najbardziej widoczne podczas ćwiczeń i po płaczu / krzyku,
  • blade dłonie i stopy,
  • krótki, słaby płacz,
  • zawroty głowy i uporczywy ból głowy,
  • mała liczba aktywnych ruchów w ciągu dnia i szybkie męczenie się,
  • pojawienie się gęstego obrzęku rąk i nóg, przy poważnych zaburzeniach obrzęk może znajdować się na dowolnej części ciała,
  • pojawienie się tępego ciągnącego bólu w podżebrzu po prawej stronie jest oznaką obrzęku torebki wątroby z powodu zastoju płynu.

Może również wystąpić suchy kaszel, który z czasem staje się mokry - jest to jeden z objawów zastoju krwi w naczyniach płucnych.

Przebieg choroby u dorosłych może mieć różny stopień nasilenia. W większości przypadków przy kilku z powyższych objawów i dolegliwościach związanych z przerwami w pracy serca odnotowuje się uczucie „mocnego bicia serca”. Jednak choroba może długo nie objawiać się w żaden sposób, uszkadzając naczynia płucne i mięsień sercowy..

Komplikacje

Powikłanie PDAkrótki opis
Niedokrwienie sercaZwiększone obciążenie prawego serca prowadzi do wzrostu ich mięśnia sercowego. Duży mięsień sercowy potrzebuje więcej krwi do odżywienia, podczas gdy w narządzie nie dochodzi do wzrostu dodatkowych naczyń. Niedopasowanie zapotrzebowania na krew w mięśniu do jego potrzeb prowadzi do charakterystycznego bólu, który ma następujące objawy:
  • znajduje się bezpośrednio za mostkiem,
  • ma naciskający / bolesny charakter,
  • jego intensywność jest słaba lub umiarkowana, w rzadkich przypadkach silna,
  • pojawia się podczas stresu emocjonalnego lub fizycznego i szybko mija po jego ustąpieniu (maksymalnie w ciągu 5 minut),
  • „Nitrogliceryna” dobrze pomaga przy bólu.
Aneurysmalne poszerzenie przewodu, a następnie pęknięciePrzy dużej ilości krwi wypływającej z nieprawidłowego naczynia może się rozszerzać. Z biegiem czasu jego ściany stają się cieńsze, prawdopodobnie ich rozwarstwienie. Wraz ze spadkiem ciśnienia krwi lub wzrostem obciążenia serca ściana przewodu tętniczego może pęknąć, co prowadzi do szybkiego wypływu dużych ilości krwi. Często ta komplikacja kończy się śmiercią pacjenta..
Bakteryjne zapalenie wsierdziaKażde naruszenie prawidłowej hemodynamiki prowadzi do „zawirowania” przepływu krwi w dotkniętym obszarze. Ta lokalna stagnacja, pod warunkiem obecności bakterii w organizmie, sprzyja ich wprowadzeniu do ściany serca i rozwojowi zakaźnego zapalenia..
PneumosklerozaWysokie ciśnienie w naczyniach płucnych jest przyczyną proliferacji tkanki łącznej w ich ścianach. Prowadzi to do pogorszenia ukrwienia płuc i oskrzeli. Z biegiem czasu taki „głód tlenu” prowadzi do proliferacji włókien tkanki łącznej w narządach oddechowych.

Diagnostyka

Możliwe jest podejrzenie choroby podczas pierwszego pełnego badania pediatry, które musi koniecznie obejmować zbieranie skarg (od rodziców i dziecka, jeśli to możliwe), badanie pacjenta oraz słuchanie płuc i serca za pomocą fonendoskopu (osłuchiwanie). Typowe znaki sugerujące PDA to:

  • silny hałas w drugiej lub trzeciej przestrzeni międzyżebrowej po lewej stronie, który słychać w naczyniach szyi i między łopatkami,
  • spadek ciśnienia krwi i wzrost ciśnienia tętna (różnica między „górną” i „dolną” wartością pomiaru),
  • podczas uderzania w płuca na tle wykrytego hałasu słychać głuchy, stłumiony lub „skrzynkowy” dźwięk.

Nie ma specjalnego testu laboratoryjnego potwierdzającego rozpoznanie CHD. Aby dokładnie określić obecność / brak przetrwałego przewodu tętniczego, konieczne są następujące badania:

  1. USG serca wykonywane standardowymi pozycjami głowicy (echokardiografia przezklatkowa) ze skanowaniem duplex jest powszechną, nieszkodliwą i bezbolesną procedurą badania. Pozwala ocenić wielkość narządu, obecność nieprawidłowych naczyń, charakter przepływu krwi przez nie.
  2. Angiografia - zalecana w przypadku podejrzenia wielu CHD. Badanie polega na wprowadzeniu środka kontrastowego do jamy serca i najbliższych dużych naczyń (przez tętnicę udową). Następnie za pomocą tomografii komputerowej (CT) lub rezonansu magnetycznego (MRI) ocenia się zidentyfikowane naruszenia w dystrybucji substancji.
  3. MRI serca - stosowane również tylko w przypadku obecności kilku wad, pozwala na dokładniejszą ocenę ich ciężkości i zaplanowanie dalszej taktyki leczenia.

Kompleks powyższych metod badawczych umożliwia ustalenie ostatecznej diagnozy Q25.0 - jest to kod ICD-10 wskazujący na obecność otwartego przewodu. W większości przypadków wystarczy do tego zbieranie reklamacji, osłuchiwanie i echokardiografia (metoda badania ultrasonograficznego)..

Test: Co wiesz o ludzkiej krwi?

Dołącz do naszej grupy Telegram i bądź pierwszym, który dowie się o nowych testach! Idź do Telegramu

Leczenie

Zamknięcie przewodu bez operacji

W przypadku wczesnego rozpoznania choroby można zastosować preparaty farmakologiczne - niehormonalne leki przeciwzapalne (w skrócie NLPZ) - do zamknięcia przewodu tętniczego. Działają specyficznie na naczynie zamykając jego światło, co prowadzi do przywrócenia prawidłowego krążenia krwi. W tej chwili zalecane są tylko 2 leki - „indometacyna” i „ibuprofen”.

Taka terapia jest prowadzona w warunkach stacjonarnych i ma szereg przeciwwskazań:

  • słaba krzepliwość krwi,
  • zapalenie jelit,
  • zawartość bilirubiny we krwi przekracza 0,1 g / l,
  • uszkodzenie nerek.

Operacja

Metoda ta polega na bandażowaniu lub zakładaniu klipsów na naczynie, co prowadzi do jego stopniowego zakażenia. Chirurgiczne usunięcie wady można wykonać w każdym wieku, jeśli jest to wskazane, jednak optymalnym pacjentem jest dziecko w wieku 2-5 lat - w tym czasie nieodwracalne powikłania nie mają czasu na powstanie.

Koszt operacji pokrywa firma ubezpieczeniowa przy posiadaniu obowiązkowej polisy medycznej, więc dla rodziców jest ona bezpłatna.

Leczenie wewnątrznaczyniowe

W przypadku ciężkiego uszkodzenia mięśnia sercowego, wysokiego ciśnienia w naczyniach płucnych lub przebytego bakteryjnego zapalenia wsierdzia zaleca się leczenie wewnątrznaczyniowe przetrwałego przewodu tętniczego. Metoda ta polega na zamknięciu kanału poprzez wprowadzenie do jego światła specjalnych substancji (obliteracja).

Aby to zrobić, chirurg wykonuje niewielkie nacięcie w udzie i wprowadza specjalne urządzenie przez naczynie udowe, które wygląda jak cienka elastyczna długa rurka (cewnik). Urządzenie jest stopniowo wprowadzane przez układ krążenia do otwartego przewodu, po czym wykonuje się obliterację.

Leczenie wewnątrznaczyniowe przewodu Botallova

  • wiek dziecka do 3 lat,
  • niedowaga.

Po tym zabiegu istnieje możliwość ponownego otwarcia patologicznego naczynia (rekanalizacja), ale nie przekracza on 7%.

Rehabilitacja

W ciągu 1-3 miesięcy po zabiegu pacjent wymaga niespecyficznej rehabilitacji z ograniczeniem znacznej aktywności fizycznej. Jego celem jest przywrócenie rezerw organizmu wydatkowanych na walkę z chorobą i stopniowe przystosowanie człowieka do aktywności fizycznej..

Aby to zrobić, potrzebujesz pełnowartościowej diety wysokokalorycznej (dla dziecka poniżej 6 miesiąca życia - karmienie piersią jest optymalne), prawidłowego codziennego schematu i mechanicznego treningu mięśni.

Trening mięśni dla dziecka niezdolnego do samodzielnych, celowych ruchówTrening dla osoby dorosłej
Masaż tkanek miękkich rąk i nóg, mięśni pleców i okolicy szyi i kołnierza.Pływanie to najlepsza metoda rehabilitacji po chorobach serca i zaburzeniach naczyniowych. Zalecana częstotliwość to 2-3 razy w tygodniu.
Bierne zginanie i prostowanie nóg i ramion.Spaceruj w wygodnym tempie przez co najmniej 60 minut dziennie. Innym zalecanym sposobem oceny efektywności chodzenia jest liczenie kroków przy pomocy gadżetów (norma to co najmniej 10 tys. Dziennie)
Zajęcia z rodzicem i instruktorem na basenie.Jazda na rowerze po stosunkowo płaskiej powierzchni (bez stromych gór i zjazdów) przez co najmniej 30 minut dziennie.
Stymulowanie niezależnych zamachów stanu i pełzającego postępu.Zimą 60 minut jazdy na nartach dziennie można wykorzystać jako opcję ćwiczeń.

Jako środek rehabilitacji fizycznej wystarczy wybrać jeden z powyższych, a następnie przestrzegać go przez cały okres rehabilitacji.

Profilaktyka i rokowanie

Rokowanie jest korzystne w przypadku szybkiego leczenia i zamknięcia przewodu tętniczego. Zwłaszcza jeśli jego wymiary nie przekraczały 2 mm, według dr Komarovsky'ego i wielu innych specjalistów. Jeśli zaburzenia hemodynamiczne zostały przywrócone przed pojawieniem się trwałych zmian w naczyniach, nie ma konsekwencji przeniesionej choroby. Wszelka aktywność fizyczna po zakończeniu rehabilitacji jest dopuszczalna, w tym służba wojskowa nie jest przeciwwskazana.

Jeżeli leczenie rozpoczęto w drugiej lub trzeciej fazie choroby, istnieje możliwość wystąpienia nieodwracalnych zaburzeń ze strony układu oddechowego lub sercowo-naczyniowego. W pierwszym przypadku powstaje jedno lub więcej ognisk pneumosklerozy, które mogą się objawiać:

  • uporczywy suchy kaszel,
  • duszność, szczególnie podczas ćwiczeń,
  • częste infekcje dolnych dróg oddechowych, płuc.

Przy długotrwałym występowaniu wysokiego ciśnienia w pniu płucnym niewydolność serca powstaje w typie prawokomorowym. Zespół ten charakteryzuje się występowaniem gęstego, „zimnego” obrzęku i bólu w prawym podżebrzu. Najczęściej znajdują się na nogach i ramionach, jednak przy poważnych naruszeniach obrzęk można znaleźć w całym ciele.

Obrzęk u dziecka

Jak długo pacjenci żyją z późnym leczeniem? Jeśli rozwiną się trwałe zmiany w tkankach, można znacznie skrócić długość życia, a także jego jakość. W takim przypadku zaleca się konsultację z lekarzem specjalistą w celu ustalenia indywidualnego planu terapii i rehabilitacji..

Profilaktyka PDA u dziecka polega na prawidłowym prowadzeniu ciąży, co eliminuje większość czynników ryzyka oraz pełnym przygotowaniu przed ciążą. Rozpoczyna się co najmniej 6 miesięcy przed planowaną ciążą i składa się z:

  • konsultacja z położnikiem-ginekologiem w sprawie planowania ciąży wraz z ustaleniem niezbędnych badań,
  • odrzucenie złych nawyków przez potencjalnych rodziców (palenie, alkohol, narkotyki),
  • minimalizacja kontaktu z zagrożeniami przemysłowymi,
  • leczenie istniejących chorób przewlekłych u przyszłego ojca i matki,
  • suplementacja kwasem foliowym,
  • rozwiązanie problemu konieczności przepisywania preparatów jodu.

Powyższe działania zminimalizują ryzyko porodu przedwczesnego i wewnątrzmacicznego opóźnienia wzrostu, które są niezależnymi czynnikami PDA. Nie ma konkretnych środków zapobiegania chorobom.

Przetrwały przewód tętniczy u dzieci

W większości przypadków operacja ma na celu usunięcie przetrwałego przewodu tętniczego u dzieci.

Powody

Naukowcom nie udało się jeszcze ustalić prawdziwych powodów, dla których przewód tętniczy nie zamyka się. Obserwacje pokazują, że wada wrodzona często rozwija się pod wpływem następujących czynników:

  • wcześniactwo lub niska masa urodzeniowa - poniżej 2500 g;
  • obecność innych wrodzonych anomalii w rozwoju serca, naczyń krwionośnych i innych narządów;
  • niedotlenienie lub asfiksja podczas porodu;
  • nieprawidłowości chromosomalne;
  • wpływ niekorzystnych czynników na organizm przyszłej matki: choroby wirusowe, nadużywanie alkoholu i narkotyków, leczenie lekami teratogennymi, powikłania cukrzycy itp.;
  • długotrwałe natlenienie dziecka po urodzeniu;
  • przedłużona kwasica metaboliczna;
  • niepotrzebnie nadmierne płyny dożylne.

Według obserwacji specjalistów 2-krotnie częściej pozostaje otwarty przewód tętniczy u dziewcząt, a jego rozpowszechnienie wśród innych wad wrodzonych jest bliskie 9,8%.

Hemodynamika w kardiologicznych PDA

Aby zrozumieć, czym jest PDA, pomoże znajomość procesu zmiany hemodynamiki na tle wady. Jeśli naczynie dodatkowe nie zatyka się po porodzie, krew w aorcie, z powodu wyższego ciśnienia, przepływa przez obecny przetok do światła tętnicy płucnej. Prowadzi to do przepełnienia prawej komory. Naruszenie dystrybucji krwi w komorach serca powoduje wzrost obciążenia prawych części wzrostu ciśnienia w naczyniach płucnych - nadciśnienie płucne.

Przed narodzinami dziecka światło przewodu pomocniczego i owalne okienko są niezbędnymi strukturami funkcjonalnymi, które zapewniają odpowiednie krążenie krwi przy braku wentylacji powietrza przez płuca i odłączeniu małego koła. Dzięki ich obecności płód otrzymuje tlen z naczyń matki..

Bezpośrednio po urodzeniu i pierwszej inhalacji wzrasta ciśnienie w świetle aorty, co powoduje skurcz mięśni gładkich i zapadnięcie się przewodu Botallovy'ego. Ponadto światło naczynia pomocniczego jest zarośnięte tkanką łączną, co prowadzi do całkowitego zamknięcia PDA.

Jeśli PDA nie zostanie zakażone, wówczas hemodynamika jest upośledzona, u dziecka rozwija się nadciśnienie płucne. Stopień jego nasilenia zależy od kształtu i wielkości tego przecieku między aortą a tętnicą płucną, ponieważ to właśnie te parametry określają objętość krwi wpływającej do prawej komory. W niektórych przypadkach, przy pewnych współistniejących wadach serca, PDA wręcz przeciwnie pomaga w normalizacji krążenia krwi.

Dzięki długiemu i zawiłemu bocznikowi pomocniczemu, który odchodzi od ściany aorty pod ostrym kątem, nie ma poważnych zmian w krążeniu krwi. Z czasem może nastąpić zamknięcie PDA.

Jeśli komunikat pomocniczy jest krótki i szeroki, wypływ natlenionej krwi staje się znaczący i u dziecka rozwija się nadciśnienie płucne. W przyszłości samozamykanie PDA stanie się niemożliwe, wymagana jest operacja w celu jego wyeliminowania..

Klasyfikacja

W swoim rozwoju PDA przechodzi przez trzy etapy:

  • adaptacja pierwotna - występuje do 2-3 lat, towarzyszy jej pojawienie się pierwszych klinicznych objawów wady i czasami prowadzi do stanów krytycznych. W trudnych przypadkach te niebezpieczne epizody mogą spowodować śmierć dziecka;
  • względna kompensacja - obserwowana w starszym wieku i utrzymująca się do 20 lat, dziecko ujawnia objawy niewydolności krążenia w naczyniach małego koła i zwiększone obciążenie prawej komory;
  • stwardnienie - charakteryzujące się wyraźnymi zmianami w naczyniach płucnych, w których ścianie odkłada się tkanka łączna, co wywołuje nadciśnienie płucne.

W zależności od wskaźników różnicy ciśnienia krwi w małych i dużych układach krążenia eksperci rozróżniają 4 stopnie ciężkości wady:

  • I (lekki) - płucne nie przekracza 40% układowego;
  • II (umiarkowane) - 40-75%;
  • III (wymawiane) - osiąga 75% lub więcej;
  • IV (ciężki) - następuje wyrównanie wskaźników lub wzrost ogólnoustrojowego ciśnienia krwi.

Kierując się danymi dotyczącymi zmian ciśnienia w tętnicy płucnej, eksperci oceniają stopień ciężkości wady wrodzonej. Na podstawie analizy wyników decydują o terminie operacji korekcyjnej w celu wyeliminowania PDA i innych nieprawidłowości serca, które należy wyeliminować..

Objawy

PDA u dzieci może występować zarówno bez widocznych objawów, jak iz objawami nadciśnienia płucnego o różnym nasileniu. W trudnych przypadkach debiut wady następuje już w pierwszych dniach lub miesiącach życia dziecka. W przyszłości około 20% dzieci, już z oczywistymi objawami choroby, może doświadczyć zagrażających życiu zjawisk spowodowanych niewydolnością serca.

Zaburzeniom krążenia w PDA towarzyszą następujące objawy:

  • zmniejszona wytrzymałość na aktywność fizyczną;
  • okresowa sinica podczas płaczu, wysiłku, krzyku itp.;
  • epizodyczna duszność;
  • częstoskurcz;
  • bladość;
  • wyzysk;
  • powolny przyrost masy ciała.

Wraz z postępem patologii inne dołączają do powyższych objawów:

  • bardziej długotrwała lub uporczywa sinica;
  • hipotrofia;
  • kaszel;
  • zaburzenia rytmu serca;
  • chrypka głosu;
  • opóźnienie w rozwoju intelektualnym;
  • skłonność do częstych procesów zapalnych oskrzeli i płuc.

Oznaki progresji PDA pojawiają się zwykle podczas intensywnej aktywności fizycznej lub po rozpoczęciu dojrzewania i pierwszym porodzie. Wskazują na wystąpienie niepowodzenia w pracy serca i pokazują, jak niebezpieczna jest ta wada wrodzona..

W rzadkich przypadkach PDA zamyka się samoczynnie i stan ustabilizuje się.

Badanie przedmiotowe dziecka z przewodem tętniczym ujawnia:

  • garb serca;
  • wizualnie zauważalna pulsacja w okolicy klatki piersiowej;
  • szorstki hałas „maszyny” w drugiej przestrzeni międzyżebrowej po lewej stronie.

PDA może prowadzić do następujących konsekwencji:

  • bakteryjne zapalenie wsierdzia;
  • zawał mięśnia sercowego;
  • pęknięcie tętniaka, który pojawia się w ścianach przewodu.

Wszystkie powyższe komplikacje mogą spowodować śmierć dziecka. Średnio, przy braku odpowiedniego leczenia PDA, pacjenci żyją nie dłużej niż 25 lat.

Dopiero po postawieniu diagnozy możemy powiedzieć, jakie jest zagrożenie PDA w konkretnym przypadku

Diagnostyka

W celu szybkiego wykrycia przetrwałego przewodu tętniczego u dzieci przeprowadza się następujące badania:

  • EKG;
  • fonokardiografia;
  • Echo-KG z Dopplerem.

Te techniki badania pozwalają wykryć usterkę i częściowo ocenić stopień jej nasilenia..

W celu dokładniejszej diagnozy i identyfikacji wskazań do określonej metody korekcji chirurgicznej należy wykonać następujące badania:

  • MRI i MSCT serca;
  • aortografia;
  • sondowanie komór prawej połowy serca.

Są zwykle przepisywane w przypadku znacznego nadciśnienia płucnego, gdy istnieje wskazanie do operacji..

Uzyskane dane pozwalają nie tylko ocenić nasilenie PDA, ale także odróżnić je od innych patologii, np. Przetoki tętniczo-żylnej, niewydolności zastawki aortalnej, tętniaka zatoki Valsalvy, ubytku przegrody międzypłucnej aortalnej czy wspólnego pnia tętniczego..

Leczenie

Po wykryciu PDA zdecydowanej większości pacjentów przepisuje się operację kardio-korekcyjną. Prawdopodobieństwo samoleczenia przewodu wymaga równoległej terapii lekowej, która pomaga wyeliminować patologiczną komunikację między głównymi naczyniami. Dziecku przepisuje się niesteroidowe leki przeciwzapalne, leczenie objawowe w celu wyeliminowania przeciążenia serca (diuretyki, glikozydy nasercowe), kontrola kardiologa dziecięcego.

Szczególną uwagę należy zwrócić na postępowanie z PDA u wcześniaka.!

U wcześniaków operację usunięcia PDA można przeprowadzić po ustabilizowaniu się stanu

W ciężkich przypadkach lub przy nieskuteczności trzech cykli leczenia zachowawczego operacja jest wskazana u młodych pacjentów powyżej 3 tygodnia życia. W przypadku innych dzieci interwencję można przeprowadzić po 1 roku. Większość ekspertów uważa, że ​​optymalny wiek do korekcji cardio to mniej niż 3 lata..

Aby zamknąć PDA, w tym u noworodków, można zastosować różne operacje kardiologiczne wykonywane przez dostęp otwarty lub wewnątrznaczyniowy:

  • embolizacja wewnątrznaczyniowa cewnika za pomocą cewek;
  • przycięcie przewodu pomocniczego podczas torakoskopii;
  • podwiązanie patologicznego zespolenia;
  • przecięcie PDA ze szyciem końcówek aorty i płuc.

Wielu rodziców zadaje specjalistom pytanie: „Jakie jest niebezpieczeństwo interwencji w celu naprawy PDA?” W większości przypadków operacja usunięcia otwartej ubytku tętnicy jest dobrze tolerowana i wiąże się z niskim ryzykiem powikłań.

Obecność przetrwałego przewodu tętniczego u dzieci w różnym wieku jest zawsze wskazaniem do dynamicznej obserwacji przez kardiologa. Ta wrodzona wada częściej występuje u wcześniaków. Zdecydowana większość pacjentów z tą diagnozą jest kierowana do operacji kardiochirurgicznej w celu usunięcia nieprawidłowego komunikatu. Aby zrozumieć, jak rozwija się patologia i czym jest, informacje o strukturze przewodu Botallovy u dziecka przed i po urodzeniu pomogą zbadać zasady normalnej hemodynamiki.

Przetrwały przewód tętniczy

Przewód tętniczy to krótkie naczynie o długości 4-12 mm i średnicy 2-10 mm, które łączy aortę i tętnicę płucną. Jest to niezbędne dla dziecka przed urodzeniem. Kiedy dziecko jest w macicy, płuca jeszcze nie pracują i jest w nich bardzo mało krwi. Aby uniknąć przeciążenia naczyń płucnych i prawej strony serca, nadmiar krwi jest przenoszony z tętnicy płucnej do aorty przez przewód tętniczy.

Po urodzeniu płuca rozszerzają się i wymagają całej krwi z prawej komory. Dlatego organizm wytwarza specjalną substancję - bradykininę, która powoduje kurczenie się ścian mięśni przewodu tętniczego. Zwykle ma to miejsce w pierwszych dniach po porodzie. Stopniowo w przewodzie rośnie tkanka łączna i zamienia się w więzadło. Ten proces może potrwać do trzech miesięcy..

Ale czasami infekcja nie występuje i pozostaje połączenie między aortą a tętnicą płucną - przetrwały przewód tętniczy (PDA). Ciśnienie krwi w aorcie jest kilkakrotnie wyższe niż w naczyniach płucnych. Dlatego krew z niego wlewa się do tętnicy płucnej i łączy się z objętością, która wypchnęła prawą komorę. W takim przypadku w płucach krąży duża objętość krwi i serce staje się trudniejsze do jej pompowania. Jeśli rozmiar przewodu tętniczego nie jest duży, organizm przyzwyczaja się do takiego obciążenia. Ale w tym przypadku serce pracuje ciężej i szybciej się zużywa. Dlatego uważa się, że bez leczenia osoby z taką wadą serca mogą żyć nawet 40 lat..

Przetrwały przewód tętniczy u dzieci

Przetrwały przewód tętniczy (botall) u dzieci odnosi się do wrodzonych wad serca. Ta patologia jest uważana za dość łagodną. W większości przypadków nie powoduje poważnych problemów zdrowotnych u noworodków i starszych dzieci.

Jedno dziecko na 2000 noworodków ma tę wadę. A u wcześniaków taką diagnozę stawia się prawie co drugiemu dziecku. Objawy choroby i taktyki leczenia zależą od wielkości przewodu..

Wrodzone przyczyny

  • dziecko urodziło się przedwcześnie, do 37 tygodnia, im krótszy termin i im niższa waga dziecka, tym większe ryzyko rozwoju PDA;
  • dziecko w ciąży i kilka minut po urodzeniu doświadczyło głodu tlenu (niedotlenienia);
  • w ciąży matka chorowała na różyczkę, au dziecka wrodzona różyczka;
  • dziecko urodziło się z zespołem Downa, zespołem Edwardsa lub innymi zaburzeniami chromosomowymi;
  • używanie przez matkę alkoholu, środków hormonalnych lub nasennych lub innych substancji toksycznych w czasie ciąży;
  • niedorozwój warstwy mięśniowej, co powinno zapewnić kompresję i zamknięcie przewodu tętniczego;
  • wysoki poziom substancji biologicznie czynnych - prostaglandyn, które zapobiegają kurczeniu się ścianek przewodu.

Objawy i oznaki zewnętrzne

Dobre samopoczucie

Lekarze określają przetrwały przewód tętniczy u dzieci jako wady „białe”. Oznacza to, że w momencie urodzenia skóra dziecka jest blada i nie ma niebieskawego odcienia. Przy takich wadach krew żylna z niewielką ilością tlenu nie przedostaje się do lewej połowy serca i aorty, co oznacza, że ​​narządom dziecka nie brakuje tlenu. Dlatego w większości przypadków urodzone dzieci czują się normalnie..

Wielkość przewodu tętniczego, przy którym pojawiają się objawy choroby u noworodków:

  1. Dzieci urodzone o czasie - rozmiar kanału jest prawie równy średnicy aorty, ponad 9 mm;
  2. Wcześniaki - rozmiar kanału powyżej 1,5 mm.
Jeśli kanał jest węższy, choroba objawia się tylko szmerem w sercu..

Dobre samopoczucie dziecka

  • szybki puls ponad 150 uderzeń na minutę;
  • duszność, szybki oddech;
  • dziecko szybko się męczy i nie może normalnie ssać;
  • zaburzenia oddychania, dziecko potrzebuje sztucznej wentylacji;
  • mało śpi, często budzi się i płacze;
  • opóźnienie w rozwoju fizycznym;
  • słaby przyrost masy ciała;
  • wczesne zapalenie płuc, które jest trudne do leczenia;
  • starsze dzieci odmawiają aktywnych zabaw.

Obiektywne objawy

Wcześniaki i niemowlęta ze średnimi i dużymi wadami wykazują następujące objawy PDA:

  • serce jest znacznie powiększone i zajmuje prawie całą klatkę piersiową, co ujawnia się po dotknięciu;
  • podczas słuchania słychać mocne i szybkie bicie serca. W ten sposób serce próbuje zwiększyć objętość krwi przepływającej do narządów, ponieważ część z niej wraca do płuc;
  • wyraźnie widoczna pulsacja w dużych naczyniach, będąca wynikiem podwyższonego ciśnienia krwi w tętnicach po silnym skurczu komór;
  • za pomocą stetoskopu słychać szmer serca, który pojawia się, gdy krew przepływa z aorty do tętnicy płucnej przez przewód lędźwiowy;
  • skóra jest blada z powodu odruchowego skurczu małych naczyń;
  • z wiekiem na klatce piersiowej pojawia się podwyższenie - „garb piersiowy”.

Diagnostyka

  1. Elektrokardiogram - w większości przypadków bez zmian. Oznaki zatoru po prawej stronie serca pojawiają się po skurczu naczyń płucnych w odpowiedzi na przelew krwi. Sercu trudno jest pompować przez nie krew, a jego komory ulegają rozciągnięciu.
  2. RTG klatki piersiowej pokazuje zmiany związane z przepełnieniem naczyń płucnych krwią i obciążeniem prawego przedsionka i komory:
    • wzrost prawej połowy serca;
    • wybrzuszenie tętnicy płucnej;
    • ekspansja dużych naczyń płucnych.
  3. Angiografia to rodzaj badania rentgenowskiego, w którym do naczyń wstrzykuje się środek kontrastowy w celu zbadania kierunku przepływu krwi:
    • „Zamalowana” krew z lewej strony serca przez przewód trafia do tętnicy płucnej;
    • wypełnienie pnia płucnego krwią z kontrastem.
  4. Fonokardiografia - graficzny zapis dźwięków serca.
    • wykrywa określony hałas, który jest powszechnie nazywany „maszyną”.
  5. Echokardiografia lub USG serca pozwala na:
    • zobacz obecność otwartego przewodu tętniczego;
    • ustawić średnicę otworu;
    • obliczyć ilość i kierunek przepływającej przez nią krwi (przy użyciu ultrasonografii dopplerowskiej).
  6. Cewnikowanie serca (intubacja lub koronogram) ujawnia:
    • zwiększone ciśnienie w prawej komorze;
    • wysycenie krwi tlenem w prawym sercu i tętnicy płucnej;
    • czasami cewnik można wprowadzić z tętnicy płucnej do aorty.
  7. Tomografia komputerowa na PDA określa:
    • otwarty kanał;
    • jego rozmiar i cechy lokalizacji.
Więcej o metodach diagnostycznych
Elektrokardiogram. Badanie prądów elektrycznych, które pojawiają się w sercu i powodują jego skurcze. Te wyładowania są wychwytywane przez czułe czujniki urządzenia, które są przymocowane do klatki piersiowej. Następnie potencjały elektryczne są rejestrowane w postaci krzywej, której zęby odzwierciedlają rozprzestrzenianie się wzbudzenia w sercu. Zmiany z przetrwałym przewodem tętniczym:

  • przeciążenie i zgrubienie ścian lewej komory;
  • przeciążenie i zgrubienie prawego serca, rozwija się po znacznym wzroście ciśnienia w naczyniach płucnych.
Rentgen klatki piersiowej. Badania oparte na właściwościach promieni rentgenowskich. Przechodzą przez ludzkie ciało prawie bez przeszkód, ale niektóre tkanki pochłaniają część promieniowania. W rezultacie na wrażliwym filmie pojawiają się obrazy organów wewnętrznych. Znaki PDA:

  • duże naczynia płucne są rozszerzone. Wynika to ze stagnacji w nich dużej ilości krwi;
  • wzrost granic serca;
  • wzrost pnia płucnego, do którego wlewa się dodatkową objętość krwi z aorty;
  • w ciężkich przypadkach widoczne są oznaki obrzęku płuc.
Fonokardiografia. Rejestracja i analiza dźwięków, które pojawiają się w sercu podczas jego skurczu i rozluźnienia. W przeciwieństwie do tradycyjnego słuchania za pomocą stetoskopu, wyniki fonokardiografii są zapisywane na papierze jako zakrzywiona linia. Charakterystyczny objaw wady:

  • ciągły hałas „mechaniczny”, który słychać podczas skurczu i rozluźnienia serca.

Echokardiografia (USG serca). Urządzenie diagnostyczne wytwarza falę ultradźwiękową, która przedostaje się do organizmu i jest odbijana lub absorbowana przez różne narządy o różnych częstotliwościach. Przetwornik przekształca „echo ultradźwiękowe” w ruchomy obraz na ekranie monitora. Umożliwia to rozważenie:

  • otwarty przewód tętniczy;
  • średnica otworu w nim;
  • stan i grubość mięśnia sercowego;
  • przepływ krwi pompowany z aorty do tętnicy płucnej (badanie dopplerowskie).
Cewnikowanie serca. Wykonuje się niewielkie nacięcie w tętnicy w górnej części uda. Przez niego wprowadza się cienki i elastyczny cewnik (sondę), który jest pusty w środku. Pod kontrolą RTG jest przenoszony do serca. Sonda może mierzyć ciśnienie i zawartość tlenu w tętnicach i różnych komorach serca. Zmiany z przetrwałym przewodem tętniczym:

  • zwiększona zawartość tlenu w prawym przedsionku, komorze i tętnicy płucnej;
  • zwiększone ciśnienie w prawym sercu i pniu płucnym;
  • jeśli otwór w kanale jest wystarczająco duży, można wprowadzić sondę z tętnicy płucnej do aorty.
Cewnik może nie tylko wyjaśnić diagnozę, ale także zablokować przewód tętniczy za pomocą specjalnego urządzenia - okludera, który jest przymocowany do jego końca.

Angiografia. Procedura diagnostyczna polegająca na wstrzyknięciu środka kontrastowego przez otwór w cewniku. W naczyniach krwionośnych rozprzestrzenia się i jest dobrze widoczny na zdjęciach rentgenowskich. W przypadku podejrzenia otwartego przewodu krew w lewej komorze zostaje zabarwiona „kontrastem” i trafia do aorty. Jeśli przewód tętniczy jest otwarty, to przez niego zabarwiona krew wchodzi do tętnicy płucnej i do naczyń płucnych. W ciągu minuty zdjęcie rentgenowskie określi obecność tej substancji w płucach.

Spiralna tomografia komputerowa z rekonstrukcją obrazu 3D. Ta metoda łączy właściwości promieni rentgenowskich i możliwości komputera. Po zeskanowaniu ciała promieniami rentgenowskimi z różnych stron komputer tworzy trójwymiarowy obraz badanego obszaru ciała ze wszystkimi najmniejszymi szczegółami:

  • otwarty przewód tętniczy;
  • jego długość, szerokość;
  • obecność zwężeń w różnych jego częściach;
  • budowa i stan naczyń, przez które ma być włożona sonda;
  • cechy ruchu krwi przez przewód dolny.
W większości przypadków badanie to wykonuje się przed operacją, aby chirurg mógł sporządzić plan działania.

Leczenie

Farmakoterapia

Leki na przetrwały przewód tętniczy mają na celu zablokowanie wytwarzania prostaglandyn, które przeszkadzają w zamknięciu tego naczynia. Pomocne mogą być diuretyki i niesteroidowe leki przeciwzapalne. W pierwszych dniach po urodzeniu szansa na skuteczne leczenie jest znacznie większa.

Inhibitory cykloksygenazy: indometacyna, nurofen.

Te niesteroidowe leki przeciwzapalne działają poprzez blokowanie działania substancji, które zakłócają naturalne zamknięcie przewodu. Rezultatem jest skurcz ściany mięśni gładkich przewodu tętniczego, który zamyka się.

Opracowano schemat dożylnego podawania indometacyny:

  1. pierwsze dwa dni: początkowa dawka 200 mcg / kg, następnie 2 dawki 100 mcg / kg co 12 godzin.
  2. 2-7 dni: początkowa dawka 200 mcg / kg, następnie 2 dawki 200 mcg / kg w odstępie jednego dnia.
  3. 7-9 dni: początkowa dawka 200 mcg / kg, następnie 2 dawki 250 mcg / kg w odstępie jednego dnia.
Diuretyki, diuretyki: Lasix, Furosemid, Hypothiazide

Leki te przyspieszają tworzenie i wydalanie moczu, pomagając w ten sposób zmniejszyć objętość krwi krążącej w organizmie. To łagodzi obrzęki i ułatwia pracę serca. Dawkowanie leków w stosunku 1-4 mg / kg dziennie.

Glikozydy nasercowe: izolanide, celanide

Poprawiają pracę serca, pomagając mu intensywniej i mocniej się kurczyć. Środki te zmniejszają obciążenie mięśnia sercowego i dają mu możliwość odpoczynku, wydłużając okresy rozluźnienia (rozkurcz). W pierwszym etapie przyjmuje się 0,02-0,04 mg / kg dziennie w celu nasycenia organizmu. Od czwartego dnia dawkę zmniejsza się o 5-6 razy.

Zwykle przeprowadza się dwa cykle leczenia farmakologicznego. Jeśli nie dały wyniku, a kanał się nie zamknął, wówczas w tym przypadku zalecana jest operacja.

Chirurgiczne leczenie PDA

Chirurgia jest najbardziej niezawodną metodą leczenia przetrwałego przewodu tętniczego u dzieci i dorosłych.

Wskazania do operacji

  1. Leczenie farmakologiczne nie spowodowało zamknięcia przewodu.
  2. Przeniesienie krwi z aorty do tętnicy płucnej.
  3. Występują oznaki zastoju krwi i zwiększonego ciśnienia w naczyniach płucnych.
  4. Długotrwałe zapalenie oskrzeli i zapalenie płuc, które są trudne do leczenia.
  5. Zaburzenia serca - niewydolność serca.
Optymalny wiek do operacji to 2-5 lat.

Przeciwwskazania do operacji

  1. Wrzucanie krwi z tętnicy płucnej do aorty, co wskazuje na poważne zmiany w płucach, których nie można skorygować chirurgicznie.
  2. Ciężka choroba wątroby i nerek.
Zalety operacji:
  1. Całkowicie wyeliminowana jest przyczyna zaburzeń krążenia,
  2. Bezpośrednio po zabiegu oddychanie staje się łatwiejsze, a czynność płuc jest stopniowo przywracana.
  3. Bardzo mały odsetek śmiertelności i powikłań po operacji 0,3-3%.
Brak operacji
W około 0,1% przypadków przewód aortalny może się ponownie otworzyć po kilku latach. Ponowna operacja niesie ze sobą pewne ryzyko ze względu na tworzenie się zrostów.

Rodzaje operacji

  1. Wewnątrznaczyniowe zamknięcie przewodu tętniczego jest operacją mało urazową, która nie wymaga otwierania klatki piersiowej. Lekarz przez duże naczynie wkłada do przewodu tętniczego specjalne urządzenie - okluder, który blokuje przepływ krwi.
  2. Operacja otwarta. Lekarz wykonuje stosunkowo małe nacięcie w klatce piersiowej i zachodzi na ubytek. W wyniku operacji przepływ krwi ustaje, a tkanka łączna stopniowo odkłada się w samym kanale i zarasta.
    • szycie przewodu tętniczego;
    • podwiązanie kanału grubą jedwabną nicią;
    • zaciskanie kanału specjalną obejmą.

Leczenie przetrwałego przewodu tętniczego
Najskuteczniejszym leczeniem przetrwałego przewodu tętniczego jest zabieg chirurgiczny, podczas którego lekarz blokuje przepływ krwi z aorty do tętnicy płucnej..

W jakim wieku lepiej jest mieć operację?

Optymalny wiek do usunięcia wady średniej wielkości (4-9 mm) to 3-5 lat.

Przy szerokim kanale (powyżej 9 mm) lub kanale większym niż 1,5 mm u wcześniaka operację wykonuje się kilka dni po urodzeniu.

W przypadku, gdy przetrwały przewód tętniczy ujawnia się po okresie dojrzewania, operację można wykonać w każdym wieku.

Otwórz operację, aby zamknąć PDA

Kardiochirurg wykonuje nacięcie między żebrami i zamyka kanał.

Wskazania do operacji

  1. Rozmiar przewodu u noworodków urodzonych w terminie przekracza 9 mm, u wcześniaków powyżej 1,5 mm.
  2. Przeniesienie krwi z aorty do tętnicy płucnej.
  3. Uzależnienie noworodka od respiratora, gdy dziecko nie może samodzielnie oddychać.
  4. Wczesne utrzymujące się zapalenie płuc, trudne do leczenia.
  5. Kanał pozostaje otwarty po dwóch cyklach leczenia niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (indometacyna).
  6. Oznaki dysfunkcji płuc i serca w wyniku wrzucenia dodatkowej objętości krwi do naczyń płucnych.
Przeciwwskazania
  1. Ciężka niewydolność serca - serce nie radzi sobie z pompowaniem krwi w całym organizmie, narządy wewnętrzne cierpią na brak składników odżywczych i tlenu. Objawy: przerwy w pracy serca, zasinienie skóry i błon śluzowych, obrzęk płuc, zaburzenia czynności nerek, powiększenie wątroby, obrzęk kończyn, nagromadzenie płynu w jamie brzusznej.
  2. Wysokie nadciśnienie płucne - stwardnienie małych naczyń płucnych i pęcherzyków płucnych, czyli pęcherzyków, w których krew jest wzbogacona tlenem. Ciśnienie w naczyniach płucnych wzrasta powyżej 70 mm Hg. Sztuka i to prowadzi do tego, że krew jest wyrzucana z tętnicy płucnej do aorty.
  3. Ciężkie choroby współistniejące, które mogą spowodować śmierć w trakcie i po operacji.
Zalety operacji
  • lekarze mają duże doświadczenie w wykonywaniu takich operacji, co gwarantuje dobry wynik;
  • chirurg może usunąć wady o dowolnej średnicy;
  • operację można wykonać dla każdej szerokości naczynia, co jest szczególnie ważne, gdy dziecko urodziło się przedwcześnie.
Wady operacji
  • w około jednym procencie przypadków przewód tętniczy otwiera się ponownie;
  • operacja jest urazem fizycznym, a rehabilitacja trwa 2-6 tygodni;
  • powikłania związane z krwawieniem lub stanem zapalnym rany mogą wystąpić w trakcie i po operacji.
Otwarte etapy operacji
  1. Przygotowanie do zabiegu:
    • badanie krwi na grupę i czynnik Rh, pod kątem koagulacji;
    • badanie krwi na AIDS i kiłę;
    • ogólna analiza krwi;
    • ogólna analiza moczu;
    • analiza kału na jaja robaków;
    • Rentgen klatki piersiowej;
    • USG serca.
    Jeśli zostaną zidentyfikowane współistniejące choroby, najpierw są one leczone, aby uniknąć powikłań po operacji.
  2. Konsultacja z lekarzami. Przed operacją na pewno spotkasz się z chirurgiem i anestezjologiem, który opowie Ci o przebiegu operacji i rozwiąże Twoje obawy. Zostaniesz zapytany, czy jesteś uczulony na leki, aby wybrać odpowiedni lek do znieczulenia.
  3. W noc poprzedzającą operację, aby dobrze wypocząć, zażyj tabletki nasenne..
  4. Przed operacją lekarz wstrzykuje dożylnie leki w celu znieczulenia ogólnego. Po kilku minutach pojawia się głęboki sen leczniczy.
  5. Kardiochirurg wykonuje niewielkie nacięcie między żebrami, przez które uzyskuje dostęp do serca i aorty. Podczas tej operacji nie ma potrzeby podłączania aparatu płuco-serce, ponieważ serce samo pompuje krew w organizmie.
  6. Lekarz usuwa wadę w najbardziej akceptowalny sposób:
    • bandaże z grubą jedwabną nicią;
    • ściska kanał specjalnym zaciskiem (klipsem);
    • przecina przewód tętniczy, a następnie zszywa oba końce.
  7. Lekarz zakłada szew na ranę, pozostawia gumową rurkę, aby spuścić płyn. Następnie założyli bandaż.
Operację zamknięcia przewodu tętniczego przeprowadza się w ten sam sposób zarówno u dzieci, jak iu dorosłych.

Wewnątrznaczyniowe zamknięcie przewodu tętniczego
Ostatnio większość operacji wykonuje się przez duże naczynia w górnej części uda.

  1. Jeśli średnica kanału jest mniejsza niż 3,5 mm, użyj spirali Gianturco;
  2. Jeśli średnica przewodu jest większa, należy zastosować okluder Amplatzer.

Rehabilitacja po operacji otwartej na PDA

Zostaniesz przeniesiony z sali operacyjnej na oddział intensywnej terapii; może być konieczne podłączenie do specjalnych urządzeń, które będą monitorować puls, ciśnienie krwi, tętno i wspierać Twój organizm. Aby zapewnić bezproblemowe oddychanie, do ust wkładana jest specjalna rurka do oddychania, przez co nie będziesz mógł mówić.

Nowoczesne środki znieczulające eliminują problemy po przebudzeniu. Aby zapobiec dokuczliwemu bólowi w klatce piersiowej, zostaną przepisane leki przeciwbólowe, aby zapobiec zapaleniu rany..

Pierwszego dnia będziesz musiał przestrzegać ścisłego leżenia w łóżku. Oznacza to, że nie możesz wstać. Ale po jednym dniu zostaniesz przeniesiony na oddział intensywnej terapii i będziesz mógł poruszać się po oddziale.

Dopóki szew się nie zagoi, będziesz musiał ubierać się codziennie. Dzień później drenaż zostanie usunięty z rany i zaleca się założenie specjalnego gorsetu, który nie pozwoli na rozproszenie się szwu.

Przez pierwsze 3-4 dni temperatura może nieznacznie wzrosnąć - tak organizm reaguje na operację. W porządku, ale lepiej poinformować o tym lekarza..

Wykonuj ćwiczenia oddechowe z gwałtownym wyjściem co godzinę i wykonuj fizjoterapię: rozciągnij ręce. Leżąc w łóżku, ugnij kolana, trzymając stopy na łóżku. Poruszaj rękami w stawie barkowym, nie podnosząc się z łóżka.

Będziesz musiał pozostać w szpitalu przez 5-7 dni. Kiedy lekarz stwierdzi, że stan pacjenta stale się poprawia, zostaniesz wypisany do domu. Na początku twoje opcje będą nieco ograniczone, więc konieczne jest, aby w pobliżu był ktoś, kto pomoże ci w pracach domowych.

Zanim wyjdziesz, dowiesz się, jak czyścić szwy. Raz dziennie należy je smarować brylantową zielenią lub nalewką z nagietka. W przyszłości lekarz zaleci maść zapobiegającą powstawaniu blizn: Kontraktubex.
Po zagojeniu rany można wziąć prysznic. Wystarczy umyć szew ciepłą wodą z mydłem, a następnie delikatnie osuszyć miękkim ręcznikiem..

Zwiększaj stopniowo aktywność fizyczną. Zacznij od krótkiego spaceru - 100-200 metrów. Każdego dnia zwiększaj trochę obciążenie. Prawie całkowicie wyzdrowiejesz w ciągu 2-3 tygodni..

Odżywianie po operacji

Przez pierwsze dwa dni jedzenie powinno być płynne: buliony, galaretki, soki z miąższem, jogurty, puree zupy.
Trzeciego dnia możesz wziąć stały pokarm. Na razie będziesz musiał powstrzymać się od tłustego wędzenia i smażenia. Rozszerz swoją dietę w ciągu tygodnia i przejdź do zwykłego jedzenia.

Ważne jest, aby przez pierwsze dwa tygodnie unikać zaparć. Dlatego jedz więcej warzyw i owoców w dowolnej postaci, sfermentowanych produktów mlecznych, suszonych owoców.

Aby szybciej wyzdrowieć po operacji, będziesz potrzebować dużo białka (mięso i drób, ryby i owoce morza) oraz witamin, które są bogate w świeże owoce. Jeśli nie jest możliwe zaspokojenie potrzeb organizmu pokarmem, lekarz zaleci dodatkowe przyjęcie kompleksu witamin.

Aby zachować zdrowie serca i naczyń krwionośnych, trzeba będzie przestrzegać pewnych ograniczeń. Unikaj margaryny i tłuszczów zwierzęcych, ciastek, babeczek i staraj się nie przejadać.

Jeśli operacja została wykonana na dziecku, rodzice muszą pamiętać o kilku zasadach:

  • nie podnoś dziecka pod pachy i nie ciągnij za ręce;
  • przez pierwsze dwa tygodnie unikaj wysiłku fizycznego, staraj się, aby dziecko płakało mniej;
  • jeśli dziecko jest małe, często noś je w ramionach;
  • jeśli dziecko spędza dużo czasu w łóżeczku, obracaj go z boku na bok raz na godzinę;
  • Naucz dziecko dmuchać bąbelki lub piłkę plażową, aby poprawić czynność płuc;
  • wykonywać ćwiczenia oddechowe kilka razy dziennie: wydech przez usta złożone w rurkę, wydech przez słomkę do wody;
  • przez pierwsze sześć miesięcy unikaj niebezpiecznych sytuacji, które mogą skutkować urazami klatki piersiowej;
  • po wypisie wykonaj głaskający masaż zdrowych obszarów ciała, aby poprawić krążenie krwi.
Pełny masaż można wykonać 3-4 miesiące po operacji.

Powrót do zdrowia po operacji przetrwałego przewodu tętniczego jest znacznie łatwiejszy i szybszy niż po innych operacjach serca. W ciągu sześciu miesięcy Twoje dziecko nie będzie się różniło od innych dzieci i na zawsze zapomnisz o dniach spędzonych w szpitalu.

Niewydolność zastawki mitralnej

Płytki krwi są niskie