Przetrwały przewód tętniczy u dzieci

W większości przypadków operacja ma na celu usunięcie przetrwałego przewodu tętniczego u dzieci.

Powody

Naukowcom nie udało się jeszcze ustalić prawdziwych powodów, dla których przewód tętniczy nie zamyka się. Obserwacje pokazują, że wada wrodzona często rozwija się pod wpływem następujących czynników:

  • wcześniactwo lub niska masa urodzeniowa - poniżej 2500 g;
  • obecność innych wrodzonych anomalii w rozwoju serca, naczyń krwionośnych i innych narządów;
  • niedotlenienie lub asfiksja podczas porodu;
  • nieprawidłowości chromosomalne;
  • wpływ niekorzystnych czynników na organizm przyszłej matki: choroby wirusowe, nadużywanie alkoholu i narkotyków, leczenie lekami teratogennymi, powikłania cukrzycy itp.;
  • długotrwałe natlenienie dziecka po urodzeniu;
  • przedłużona kwasica metaboliczna;
  • niepotrzebnie nadmierne płyny dożylne.

Według obserwacji specjalistów 2-krotnie częściej pozostaje otwarty przewód tętniczy u dziewcząt, a jego rozpowszechnienie wśród innych wad wrodzonych jest bliskie 9,8%.

Hemodynamika w kardiologicznych PDA

Aby zrozumieć, czym jest PDA, pomoże znajomość procesu zmiany hemodynamiki na tle wady. Jeśli naczynie dodatkowe nie zatyka się po porodzie, krew w aorcie, z powodu wyższego ciśnienia, przepływa przez obecny przetok do światła tętnicy płucnej. Prowadzi to do przepełnienia prawej komory. Naruszenie dystrybucji krwi w komorach serca powoduje wzrost obciążenia prawych części wzrostu ciśnienia w naczyniach płucnych - nadciśnienie płucne.

Przed narodzinami dziecka światło przewodu pomocniczego i owalne okienko są niezbędnymi strukturami funkcjonalnymi, które zapewniają odpowiednie krążenie krwi przy braku wentylacji powietrza przez płuca i odłączeniu małego koła. Dzięki ich obecności płód otrzymuje tlen z naczyń matki..

Bezpośrednio po urodzeniu i pierwszej inhalacji wzrasta ciśnienie w świetle aorty, co powoduje skurcz mięśni gładkich i zapadnięcie się przewodu Botallovy'ego. Ponadto światło naczynia pomocniczego jest zarośnięte tkanką łączną, co prowadzi do całkowitego zamknięcia PDA.

Jeśli PDA nie zostanie zakażone, wówczas hemodynamika jest upośledzona, u dziecka rozwija się nadciśnienie płucne. Stopień jego nasilenia zależy od kształtu i wielkości tego przecieku między aortą a tętnicą płucną, ponieważ to właśnie te parametry określają objętość krwi wpływającej do prawej komory. W niektórych przypadkach, przy pewnych współistniejących wadach serca, PDA wręcz przeciwnie pomaga w normalizacji krążenia krwi.

Dzięki długiemu i zawiłemu bocznikowi pomocniczemu, który odchodzi od ściany aorty pod ostrym kątem, nie ma poważnych zmian w krążeniu krwi. Z czasem może nastąpić zamknięcie PDA.

Jeśli komunikat pomocniczy jest krótki i szeroki, wypływ natlenionej krwi staje się znaczący i u dziecka rozwija się nadciśnienie płucne. W przyszłości samozamykanie PDA stanie się niemożliwe, wymagana jest operacja w celu jego wyeliminowania..

Klasyfikacja

W swoim rozwoju PDA przechodzi przez trzy etapy:

  • adaptacja pierwotna - występuje do 2-3 lat, towarzyszy jej pojawienie się pierwszych klinicznych objawów wady i czasami prowadzi do stanów krytycznych. W trudnych przypadkach te niebezpieczne epizody mogą spowodować śmierć dziecka;
  • względna kompensacja - obserwowana w starszym wieku i utrzymująca się do 20 lat, dziecko ujawnia objawy niewydolności krążenia w naczyniach małego koła i zwiększone obciążenie prawej komory;
  • stwardnienie - charakteryzujące się wyraźnymi zmianami w naczyniach płucnych, w których ścianie odkłada się tkanka łączna, co wywołuje nadciśnienie płucne.

W zależności od wskaźników różnicy ciśnienia krwi w małych i dużych układach krążenia eksperci rozróżniają 4 stopnie ciężkości wady:

  • I (lekki) - płucne nie przekracza 40% układowego;
  • II (umiarkowane) - 40-75%;
  • III (wymawiane) - osiąga 75% lub więcej;
  • IV (ciężki) - następuje wyrównanie wskaźników lub wzrost ogólnoustrojowego ciśnienia krwi.

Kierując się danymi dotyczącymi zmian ciśnienia w tętnicy płucnej, eksperci oceniają stopień ciężkości wady wrodzonej. Na podstawie analizy wyników decydują o terminie operacji korekcyjnej w celu wyeliminowania PDA i innych nieprawidłowości serca, które należy wyeliminować..

Objawy

PDA u dzieci może występować zarówno bez widocznych objawów, jak iz objawami nadciśnienia płucnego o różnym nasileniu. W trudnych przypadkach debiut wady następuje już w pierwszych dniach lub miesiącach życia dziecka. W przyszłości około 20% dzieci, już z oczywistymi objawami choroby, może doświadczyć zagrażających życiu zjawisk spowodowanych niewydolnością serca.

Zaburzeniom krążenia w PDA towarzyszą następujące objawy:

  • zmniejszona wytrzymałość na aktywność fizyczną;
  • okresowa sinica podczas płaczu, wysiłku, krzyku itp.;
  • epizodyczna duszność;
  • częstoskurcz;
  • bladość;
  • wyzysk;
  • powolny przyrost masy ciała.

Wraz z postępem patologii inne dołączają do powyższych objawów:

  • bardziej długotrwała lub uporczywa sinica;
  • hipotrofia;
  • kaszel;
  • zaburzenia rytmu serca;
  • chrypka głosu;
  • opóźnienie w rozwoju intelektualnym;
  • skłonność do częstych procesów zapalnych oskrzeli i płuc.

Oznaki progresji PDA pojawiają się zwykle podczas intensywnej aktywności fizycznej lub po rozpoczęciu dojrzewania i pierwszym porodzie. Wskazują na wystąpienie niepowodzenia w pracy serca i pokazują, jak niebezpieczna jest ta wada wrodzona..

W rzadkich przypadkach PDA zamyka się samoczynnie i stan ustabilizuje się.

Badanie przedmiotowe dziecka z przewodem tętniczym ujawnia:

  • garb serca;
  • wizualnie zauważalna pulsacja w okolicy klatki piersiowej;
  • szorstki hałas „maszyny” w drugiej przestrzeni międzyżebrowej po lewej stronie.

PDA może prowadzić do następujących konsekwencji:

  • bakteryjne zapalenie wsierdzia;
  • zawał mięśnia sercowego;
  • pęknięcie tętniaka, który pojawia się w ścianach przewodu.

Wszystkie powyższe komplikacje mogą spowodować śmierć dziecka. Średnio, przy braku odpowiedniego leczenia PDA, pacjenci żyją nie dłużej niż 25 lat.

Dopiero po postawieniu diagnozy możemy powiedzieć, jakie jest zagrożenie PDA w konkretnym przypadku

Diagnostyka

W celu szybkiego wykrycia przetrwałego przewodu tętniczego u dzieci przeprowadza się następujące badania:

  • EKG;
  • fonokardiografia;
  • Echo-KG z Dopplerem.

Te techniki badania pozwalają wykryć usterkę i częściowo ocenić stopień jej nasilenia..

W celu dokładniejszej diagnozy i identyfikacji wskazań do określonej metody korekcji chirurgicznej należy wykonać następujące badania:

  • MRI i MSCT serca;
  • aortografia;
  • sondowanie komór prawej połowy serca.

Są zwykle przepisywane w przypadku znacznego nadciśnienia płucnego, gdy istnieje wskazanie do operacji..

Uzyskane dane pozwalają nie tylko ocenić nasilenie PDA, ale także odróżnić je od innych patologii, np. Przetoki tętniczo-żylnej, niewydolności zastawki aortalnej, tętniaka zatoki Valsalvy, ubytku przegrody międzypłucnej aortalnej czy wspólnego pnia tętniczego..

Leczenie

Po wykryciu PDA zdecydowanej większości pacjentów przepisuje się operację kardio-korekcyjną. Prawdopodobieństwo samoleczenia przewodu wymaga równoległej terapii lekowej, która pomaga wyeliminować patologiczną komunikację między głównymi naczyniami. Dziecku przepisuje się niesteroidowe leki przeciwzapalne, leczenie objawowe w celu wyeliminowania przeciążenia serca (diuretyki, glikozydy nasercowe), kontrola kardiologa dziecięcego.

Szczególną uwagę należy zwrócić na postępowanie z PDA u wcześniaka.!

U wcześniaków operację usunięcia PDA można przeprowadzić po ustabilizowaniu się stanu

W ciężkich przypadkach lub przy nieskuteczności trzech cykli leczenia zachowawczego operacja jest wskazana u młodych pacjentów powyżej 3 tygodnia życia. W przypadku innych dzieci interwencję można przeprowadzić po 1 roku. Większość ekspertów uważa, że ​​optymalny wiek do korekcji cardio to mniej niż 3 lata..

Aby zamknąć PDA, w tym u noworodków, można zastosować różne operacje kardiologiczne wykonywane przez dostęp otwarty lub wewnątrznaczyniowy:

  • embolizacja wewnątrznaczyniowa cewnika za pomocą cewek;
  • przycięcie przewodu pomocniczego podczas torakoskopii;
  • podwiązanie patologicznego zespolenia;
  • przecięcie PDA ze szyciem końcówek aorty i płuc.

Wielu rodziców zadaje specjalistom pytanie: „Jakie jest niebezpieczeństwo interwencji w celu naprawy PDA?” W większości przypadków operacja usunięcia otwartej ubytku tętnicy jest dobrze tolerowana i wiąże się z niskim ryzykiem powikłań.

Obecność przetrwałego przewodu tętniczego u dzieci w różnym wieku jest zawsze wskazaniem do dynamicznej obserwacji przez kardiologa. Ta wrodzona wada częściej występuje u wcześniaków. Zdecydowana większość pacjentów z tą diagnozą jest kierowana do operacji kardiochirurgicznej w celu usunięcia nieprawidłowego komunikatu. Aby zrozumieć, jak rozwija się patologia i czym jest, informacje o strukturze przewodu Botallovy u dziecka przed i po urodzeniu pomogą zbadać zasady normalnej hemodynamiki.

PDA 1,2 mm u dziecka w wieku 1,2

Konsultacja

Badanie ultrasonograficzne serca u 1,1-letniego dziecka ujawniło w pniu LA 1,2 mm PDA. Zgodnie z wnioskiem: jamy serca nie są poszerzone, nie ma przerostu mięśnia sercowego, funkcja skurczowa LV jest zadowalająca, funkcja rozkurczowa nie jest upośledzona, guzki zastawkowe nie zachodzą na siebie, nie stwierdza się nadciśnienia płucnego.

Krótka historia - przy urodzeniu stan niezwykle poważny - okołoporodowe uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego, w stanie neurologicznym po urodzeniu, śpiączka, przeprowadzono masywną terapię kardiotoniczną, zmniejszono dawki kardiotoniki od 5-6 dni życia, odwołano od 10 sekund. fa.

Na EKG zgodnie z wyładowaniem nastąpił wzrost aktywności elektrycznej mięśnia sercowego LV, pionowe położenie EOS. Wniosek EKG z 18.01.2018 łagodna bradykardia zatokowa, arytmia 96-108.

co grozi dziecku w przyszłości z PDA 1,2 mm?

czy wykonuje się wewnątrznaczyniowe zamknięcie tak wąskiego kanału?

Jeśli zostanie przeprowadzony, to w jakim wieku należy go przeprowadzić?

Odpowiedzi lekarzy

  • Konsultacja osobista
  • Whatsapp / Viber
  • Kontynuuj czat

Średnica przetrwałego przewodu tętniczego, równa 1,2 mm, jest naprawdę małą średnicą (do 4 mm uważa się za małe). Z reguły przy PDA o takiej średnicy nie występują objawy kliniczne..
Zgodnie z wynikami echokardiografii, w przeciwnym razie twoje dziecko jest w porządku.
Istnieją wewnątrznaczyniowe sposoby zamykania przetrwałego przewodu tętniczego. Według wieku - operację można wykonać w każdym wieku, po zidentyfikowaniu PDA. W niektórych przypadkach wybiera się taktykę obserwacji i operację można opóźnić.
Teraz musisz pokazać swoje dziecko kardiochirurgowi, aby zdecydował o czasie operacji i wybrać najkorzystniejszy sposób zamknięcia PDA.

    2018-01-30 15:38:22

dzień dobry,
Maria Feodorovna,
Dziękuję za odpowiedź!
Więc nadal przeprowadzają operacje zamykania PDA 1,2 mm?
Na podstawie wyników kardiolog z regionalnego PC ustalił dla nas taktykę obserwacji, stwierdził, że zamykanie takiej średnicy na ogół w ogóle się nie wykonuje. Ale znalazłem inne informacje, że według statystyk, jeśli zamknięcie OAP nie nastąpi wcześniej niż sześć miesięcy, to tak się nie stanie..
Dlatego zadaję pytanie, czy można zamknąć taką średnicę czy lek jeszcze nie zadziała przy tak małych otwartych kanałach?
Z góry dziękuję!

  • Konsultacja osobista
  • Whatsapp / Viber
  • Kontynuuj czat


Jeśli PDA nie zamknie się samoistnie po urodzeniu, w danym wieku, to nie zamknie się w Twoim dziecku. Znalazłeś prawidłowe informacje w tej sprawie.
Uważa się, że przy tak małej średnicy nie występują istotne zmiany w hemodynamice i można wybrać taktykę `` poczekaj i zobacz '' - obserwować kardiologa, wykonywać echokardiografię 1-2 razy w roku i monitorować dynamikę. Jeśli PDA jest mniejsze niż 2 mm, zamknięcie wewnątrznaczyniowe nie jest wykonywane.
Ale w tym przypadku konieczne jest pokazanie dziecka kardiochirurgowi (nie kardiologowi), ponieważ tylko przy bezpośrednim badaniu lekarz może podjąć decyzję o wskazaniach do operacji.
Może zalecić ponowną echokardiografię w celu potwierdzenia PDA. Wskazane jest, aby badanie było wykonywane przez doświadczonego specjalistę, aby aparat był klasy eksperckiej - przy jednoczesnym zmniejszeniu prawdopodobieństwa błędów technicznych.

Przetrwały przewód tętniczy

Przewód tętniczy to krótkie naczynie o długości 4-12 mm i średnicy 2-10 mm, które łączy aortę i tętnicę płucną. Jest to niezbędne dla dziecka przed urodzeniem. Kiedy dziecko jest w macicy, płuca jeszcze nie pracują i jest w nich bardzo mało krwi. Aby uniknąć przeciążenia naczyń płucnych i prawej strony serca, nadmiar krwi jest przenoszony z tętnicy płucnej do aorty przez przewód tętniczy.

Po urodzeniu płuca rozszerzają się i wymagają całej krwi z prawej komory. Dlatego organizm wytwarza specjalną substancję - bradykininę, która powoduje kurczenie się ścian mięśni przewodu tętniczego. Zwykle ma to miejsce w pierwszych dniach po porodzie. Stopniowo w przewodzie rośnie tkanka łączna i zamienia się w więzadło. Ten proces może potrwać do trzech miesięcy..

Ale czasami infekcja nie występuje i pozostaje połączenie między aortą a tętnicą płucną - przetrwały przewód tętniczy (PDA). Ciśnienie krwi w aorcie jest kilkakrotnie wyższe niż w naczyniach płucnych. Dlatego krew z niego wlewa się do tętnicy płucnej i łączy się z objętością, która wypchnęła prawą komorę. W takim przypadku w płucach krąży duża objętość krwi i serce staje się trudniejsze do jej pompowania. Jeśli rozmiar przewodu tętniczego nie jest duży, organizm przyzwyczaja się do takiego obciążenia. Ale w tym przypadku serce pracuje ciężej i szybciej się zużywa. Dlatego uważa się, że bez leczenia osoby z taką wadą serca mogą żyć nawet 40 lat..

Przetrwały przewód tętniczy u dzieci

Przetrwały przewód tętniczy (botall) u dzieci odnosi się do wrodzonych wad serca. Ta patologia jest uważana za dość łagodną. W większości przypadków nie powoduje poważnych problemów zdrowotnych u noworodków i starszych dzieci.

Jedno dziecko na 2000 noworodków ma tę wadę. A u wcześniaków taką diagnozę stawia się prawie co drugiemu dziecku. Objawy choroby i taktyki leczenia zależą od wielkości przewodu..

Wrodzone przyczyny

  • dziecko urodziło się przedwcześnie, do 37 tygodnia, im krótszy termin i im niższa waga dziecka, tym większe ryzyko rozwoju PDA;
  • dziecko w ciąży i kilka minut po urodzeniu doświadczyło głodu tlenu (niedotlenienia);
  • w ciąży matka chorowała na różyczkę, au dziecka wrodzona różyczka;
  • dziecko urodziło się z zespołem Downa, zespołem Edwardsa lub innymi zaburzeniami chromosomowymi;
  • używanie przez matkę alkoholu, środków hormonalnych lub nasennych lub innych substancji toksycznych w czasie ciąży;
  • niedorozwój warstwy mięśniowej, co powinno zapewnić kompresję i zamknięcie przewodu tętniczego;
  • wysoki poziom substancji biologicznie czynnych - prostaglandyn, które zapobiegają kurczeniu się ścianek przewodu.

Objawy i oznaki zewnętrzne

Dobre samopoczucie

Lekarze określają przetrwały przewód tętniczy u dzieci jako wady „białe”. Oznacza to, że w momencie urodzenia skóra dziecka jest blada i nie ma niebieskawego odcienia. Przy takich wadach krew żylna z niewielką ilością tlenu nie przedostaje się do lewej połowy serca i aorty, co oznacza, że ​​narządom dziecka nie brakuje tlenu. Dlatego w większości przypadków urodzone dzieci czują się normalnie..

Wielkość przewodu tętniczego, przy którym pojawiają się objawy choroby u noworodków:

  1. Dzieci urodzone o czasie - rozmiar kanału jest prawie równy średnicy aorty, ponad 9 mm;
  2. Wcześniaki - rozmiar kanału powyżej 1,5 mm.
Jeśli kanał jest węższy, choroba objawia się tylko szmerem w sercu..

Dobre samopoczucie dziecka

  • szybki puls ponad 150 uderzeń na minutę;
  • duszność, szybki oddech;
  • dziecko szybko się męczy i nie może normalnie ssać;
  • zaburzenia oddychania, dziecko potrzebuje sztucznej wentylacji;
  • mało śpi, często budzi się i płacze;
  • opóźnienie w rozwoju fizycznym;
  • słaby przyrost masy ciała;
  • wczesne zapalenie płuc, które jest trudne do leczenia;
  • starsze dzieci odmawiają aktywnych zabaw.

Obiektywne objawy

Wcześniaki i niemowlęta ze średnimi i dużymi wadami wykazują następujące objawy PDA:

  • serce jest znacznie powiększone i zajmuje prawie całą klatkę piersiową, co ujawnia się po dotknięciu;
  • podczas słuchania słychać mocne i szybkie bicie serca. W ten sposób serce próbuje zwiększyć objętość krwi przepływającej do narządów, ponieważ część z niej wraca do płuc;
  • wyraźnie widoczna pulsacja w dużych naczyniach, będąca wynikiem podwyższonego ciśnienia krwi w tętnicach po silnym skurczu komór;
  • za pomocą stetoskopu słychać szmer serca, który pojawia się, gdy krew przepływa z aorty do tętnicy płucnej przez przewód lędźwiowy;
  • skóra jest blada z powodu odruchowego skurczu małych naczyń;
  • z wiekiem na klatce piersiowej pojawia się podwyższenie - „garb piersiowy”.

Diagnostyka

  1. Elektrokardiogram - w większości przypadków bez zmian. Oznaki zatoru po prawej stronie serca pojawiają się po skurczu naczyń płucnych w odpowiedzi na przelew krwi. Sercu trudno jest pompować przez nie krew, a jego komory ulegają rozciągnięciu.
  2. RTG klatki piersiowej pokazuje zmiany związane z przepełnieniem naczyń płucnych krwią i obciążeniem prawego przedsionka i komory:
    • wzrost prawej połowy serca;
    • wybrzuszenie tętnicy płucnej;
    • ekspansja dużych naczyń płucnych.
  3. Angiografia to rodzaj badania rentgenowskiego, w którym do naczyń wstrzykuje się środek kontrastowy w celu zbadania kierunku przepływu krwi:
    • „Zamalowana” krew z lewej strony serca przez przewód trafia do tętnicy płucnej;
    • wypełnienie pnia płucnego krwią z kontrastem.
  4. Fonokardiografia - graficzny zapis dźwięków serca.
    • wykrywa określony hałas, który jest powszechnie nazywany „maszyną”.
  5. Echokardiografia lub USG serca pozwala na:
    • zobacz obecność otwartego przewodu tętniczego;
    • ustawić średnicę otworu;
    • obliczyć ilość i kierunek przepływającej przez nią krwi (przy użyciu ultrasonografii dopplerowskiej).
  6. Cewnikowanie serca (intubacja lub koronogram) ujawnia:
    • zwiększone ciśnienie w prawej komorze;
    • wysycenie krwi tlenem w prawym sercu i tętnicy płucnej;
    • czasami cewnik można wprowadzić z tętnicy płucnej do aorty.
  7. Tomografia komputerowa na PDA określa:
    • otwarty kanał;
    • jego rozmiar i cechy lokalizacji.
Więcej o metodach diagnostycznych
Elektrokardiogram. Badanie prądów elektrycznych, które pojawiają się w sercu i powodują jego skurcze. Te wyładowania są wychwytywane przez czułe czujniki urządzenia, które są przymocowane do klatki piersiowej. Następnie potencjały elektryczne są rejestrowane w postaci krzywej, której zęby odzwierciedlają rozprzestrzenianie się wzbudzenia w sercu. Zmiany z przetrwałym przewodem tętniczym:

  • przeciążenie i zgrubienie ścian lewej komory;
  • przeciążenie i zgrubienie prawego serca, rozwija się po znacznym wzroście ciśnienia w naczyniach płucnych.
Rentgen klatki piersiowej. Badania oparte na właściwościach promieni rentgenowskich. Przechodzą przez ludzkie ciało prawie bez przeszkód, ale niektóre tkanki pochłaniają część promieniowania. W rezultacie na wrażliwym filmie pojawiają się obrazy organów wewnętrznych. Znaki PDA:

  • duże naczynia płucne są rozszerzone. Wynika to ze stagnacji w nich dużej ilości krwi;
  • wzrost granic serca;
  • wzrost pnia płucnego, do którego wlewa się dodatkową objętość krwi z aorty;
  • w ciężkich przypadkach widoczne są oznaki obrzęku płuc.
Fonokardiografia. Rejestracja i analiza dźwięków, które pojawiają się w sercu podczas jego skurczu i rozluźnienia. W przeciwieństwie do tradycyjnego słuchania za pomocą stetoskopu, wyniki fonokardiografii są zapisywane na papierze jako zakrzywiona linia. Charakterystyczny objaw wady:

  • ciągły hałas „mechaniczny”, który słychać podczas skurczu i rozluźnienia serca.

Echokardiografia (USG serca). Urządzenie diagnostyczne wytwarza falę ultradźwiękową, która przedostaje się do organizmu i jest odbijana lub absorbowana przez różne narządy o różnych częstotliwościach. Przetwornik przekształca „echo ultradźwiękowe” w ruchomy obraz na ekranie monitora. Umożliwia to rozważenie:

  • otwarty przewód tętniczy;
  • średnica otworu w nim;
  • stan i grubość mięśnia sercowego;
  • przepływ krwi pompowany z aorty do tętnicy płucnej (badanie dopplerowskie).
Cewnikowanie serca. Wykonuje się niewielkie nacięcie w tętnicy w górnej części uda. Przez niego wprowadza się cienki i elastyczny cewnik (sondę), który jest pusty w środku. Pod kontrolą RTG jest przenoszony do serca. Sonda może mierzyć ciśnienie i zawartość tlenu w tętnicach i różnych komorach serca. Zmiany z przetrwałym przewodem tętniczym:

  • zwiększona zawartość tlenu w prawym przedsionku, komorze i tętnicy płucnej;
  • zwiększone ciśnienie w prawym sercu i pniu płucnym;
  • jeśli otwór w kanale jest wystarczająco duży, można wprowadzić sondę z tętnicy płucnej do aorty.
Cewnik może nie tylko wyjaśnić diagnozę, ale także zablokować przewód tętniczy za pomocą specjalnego urządzenia - okludera, który jest przymocowany do jego końca.

Angiografia. Procedura diagnostyczna polegająca na wstrzyknięciu środka kontrastowego przez otwór w cewniku. W naczyniach krwionośnych rozprzestrzenia się i jest dobrze widoczny na zdjęciach rentgenowskich. W przypadku podejrzenia otwartego przewodu krew w lewej komorze zostaje zabarwiona „kontrastem” i trafia do aorty. Jeśli przewód tętniczy jest otwarty, to przez niego zabarwiona krew wchodzi do tętnicy płucnej i do naczyń płucnych. W ciągu minuty zdjęcie rentgenowskie określi obecność tej substancji w płucach.

Spiralna tomografia komputerowa z rekonstrukcją obrazu 3D. Ta metoda łączy właściwości promieni rentgenowskich i możliwości komputera. Po zeskanowaniu ciała promieniami rentgenowskimi z różnych stron komputer tworzy trójwymiarowy obraz badanego obszaru ciała ze wszystkimi najmniejszymi szczegółami:

  • otwarty przewód tętniczy;
  • jego długość, szerokość;
  • obecność zwężeń w różnych jego częściach;
  • budowa i stan naczyń, przez które ma być włożona sonda;
  • cechy ruchu krwi przez przewód dolny.
W większości przypadków badanie to wykonuje się przed operacją, aby chirurg mógł sporządzić plan działania.

Leczenie

Farmakoterapia

Leki na przetrwały przewód tętniczy mają na celu zablokowanie wytwarzania prostaglandyn, które przeszkadzają w zamknięciu tego naczynia. Pomocne mogą być diuretyki i niesteroidowe leki przeciwzapalne. W pierwszych dniach po urodzeniu szansa na skuteczne leczenie jest znacznie większa.

Inhibitory cykloksygenazy: indometacyna, nurofen.

Te niesteroidowe leki przeciwzapalne działają poprzez blokowanie działania substancji, które zakłócają naturalne zamknięcie przewodu. Rezultatem jest skurcz ściany mięśni gładkich przewodu tętniczego, który zamyka się.

Opracowano schemat dożylnego podawania indometacyny:

  1. pierwsze dwa dni: początkowa dawka 200 mcg / kg, następnie 2 dawki 100 mcg / kg co 12 godzin.
  2. 2-7 dni: początkowa dawka 200 mcg / kg, następnie 2 dawki 200 mcg / kg w odstępie jednego dnia.
  3. 7-9 dni: początkowa dawka 200 mcg / kg, następnie 2 dawki 250 mcg / kg w odstępie jednego dnia.
Diuretyki, diuretyki: Lasix, Furosemid, Hypothiazide

Leki te przyspieszają tworzenie i wydalanie moczu, pomagając w ten sposób zmniejszyć objętość krwi krążącej w organizmie. To łagodzi obrzęki i ułatwia pracę serca. Dawkowanie leków w stosunku 1-4 mg / kg dziennie.

Glikozydy nasercowe: izolanide, celanide

Poprawiają pracę serca, pomagając mu intensywniej i mocniej się kurczyć. Środki te zmniejszają obciążenie mięśnia sercowego i dają mu możliwość odpoczynku, wydłużając okresy rozluźnienia (rozkurcz). W pierwszym etapie przyjmuje się 0,02-0,04 mg / kg dziennie w celu nasycenia organizmu. Od czwartego dnia dawkę zmniejsza się o 5-6 razy.

Zwykle przeprowadza się dwa cykle leczenia farmakologicznego. Jeśli nie dały wyniku, a kanał się nie zamknął, wówczas w tym przypadku zalecana jest operacja.

Chirurgiczne leczenie PDA

Chirurgia jest najbardziej niezawodną metodą leczenia przetrwałego przewodu tętniczego u dzieci i dorosłych.

Wskazania do operacji

  1. Leczenie farmakologiczne nie spowodowało zamknięcia przewodu.
  2. Przeniesienie krwi z aorty do tętnicy płucnej.
  3. Występują oznaki zastoju krwi i zwiększonego ciśnienia w naczyniach płucnych.
  4. Długotrwałe zapalenie oskrzeli i zapalenie płuc, które są trudne do leczenia.
  5. Zaburzenia serca - niewydolność serca.
Optymalny wiek do operacji to 2-5 lat.

Przeciwwskazania do operacji

  1. Wrzucanie krwi z tętnicy płucnej do aorty, co wskazuje na poważne zmiany w płucach, których nie można skorygować chirurgicznie.
  2. Ciężka choroba wątroby i nerek.
Zalety operacji:
  1. Całkowicie wyeliminowana jest przyczyna zaburzeń krążenia,
  2. Bezpośrednio po zabiegu oddychanie staje się łatwiejsze, a czynność płuc jest stopniowo przywracana.
  3. Bardzo mały odsetek śmiertelności i powikłań po operacji 0,3-3%.
Brak operacji
W około 0,1% przypadków przewód aortalny może się ponownie otworzyć po kilku latach. Ponowna operacja niesie ze sobą pewne ryzyko ze względu na tworzenie się zrostów.

Rodzaje operacji

  1. Wewnątrznaczyniowe zamknięcie przewodu tętniczego jest operacją mało urazową, która nie wymaga otwierania klatki piersiowej. Lekarz przez duże naczynie wkłada do przewodu tętniczego specjalne urządzenie - okluder, który blokuje przepływ krwi.
  2. Operacja otwarta. Lekarz wykonuje stosunkowo małe nacięcie w klatce piersiowej i zachodzi na ubytek. W wyniku operacji przepływ krwi ustaje, a tkanka łączna stopniowo odkłada się w samym kanale i zarasta.
    • szycie przewodu tętniczego;
    • podwiązanie kanału grubą jedwabną nicią;
    • zaciskanie kanału specjalną obejmą.

Leczenie przetrwałego przewodu tętniczego
Najskuteczniejszym leczeniem przetrwałego przewodu tętniczego jest zabieg chirurgiczny, podczas którego lekarz blokuje przepływ krwi z aorty do tętnicy płucnej..

W jakim wieku lepiej jest mieć operację?

Optymalny wiek do usunięcia wady średniej wielkości (4-9 mm) to 3-5 lat.

Przy szerokim kanale (powyżej 9 mm) lub kanale większym niż 1,5 mm u wcześniaka operację wykonuje się kilka dni po urodzeniu.

W przypadku, gdy przetrwały przewód tętniczy ujawnia się po okresie dojrzewania, operację można wykonać w każdym wieku.

Otwórz operację, aby zamknąć PDA

Kardiochirurg wykonuje nacięcie między żebrami i zamyka kanał.

Wskazania do operacji

  1. Rozmiar przewodu u noworodków urodzonych w terminie przekracza 9 mm, u wcześniaków powyżej 1,5 mm.
  2. Przeniesienie krwi z aorty do tętnicy płucnej.
  3. Uzależnienie noworodka od respiratora, gdy dziecko nie może samodzielnie oddychać.
  4. Wczesne utrzymujące się zapalenie płuc, trudne do leczenia.
  5. Kanał pozostaje otwarty po dwóch cyklach leczenia niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (indometacyna).
  6. Oznaki dysfunkcji płuc i serca w wyniku wrzucenia dodatkowej objętości krwi do naczyń płucnych.
Przeciwwskazania
  1. Ciężka niewydolność serca - serce nie radzi sobie z pompowaniem krwi w całym organizmie, narządy wewnętrzne cierpią na brak składników odżywczych i tlenu. Objawy: przerwy w pracy serca, zasinienie skóry i błon śluzowych, obrzęk płuc, zaburzenia czynności nerek, powiększenie wątroby, obrzęk kończyn, nagromadzenie płynu w jamie brzusznej.
  2. Wysokie nadciśnienie płucne - stwardnienie małych naczyń płucnych i pęcherzyków płucnych, czyli pęcherzyków, w których krew jest wzbogacona tlenem. Ciśnienie w naczyniach płucnych wzrasta powyżej 70 mm Hg. Sztuka i to prowadzi do tego, że krew jest wyrzucana z tętnicy płucnej do aorty.
  3. Ciężkie choroby współistniejące, które mogą spowodować śmierć w trakcie i po operacji.
Zalety operacji
  • lekarze mają duże doświadczenie w wykonywaniu takich operacji, co gwarantuje dobry wynik;
  • chirurg może usunąć wady o dowolnej średnicy;
  • operację można wykonać dla każdej szerokości naczynia, co jest szczególnie ważne, gdy dziecko urodziło się przedwcześnie.
Wady operacji
  • w około jednym procencie przypadków przewód tętniczy otwiera się ponownie;
  • operacja jest urazem fizycznym, a rehabilitacja trwa 2-6 tygodni;
  • powikłania związane z krwawieniem lub stanem zapalnym rany mogą wystąpić w trakcie i po operacji.
Otwarte etapy operacji
  1. Przygotowanie do zabiegu:
    • badanie krwi na grupę i czynnik Rh, pod kątem koagulacji;
    • badanie krwi na AIDS i kiłę;
    • ogólna analiza krwi;
    • ogólna analiza moczu;
    • analiza kału na jaja robaków;
    • Rentgen klatki piersiowej;
    • USG serca.
    Jeśli zostaną zidentyfikowane współistniejące choroby, najpierw są one leczone, aby uniknąć powikłań po operacji.
  2. Konsultacja z lekarzami. Przed operacją na pewno spotkasz się z chirurgiem i anestezjologiem, który opowie Ci o przebiegu operacji i rozwiąże Twoje obawy. Zostaniesz zapytany, czy jesteś uczulony na leki, aby wybrać odpowiedni lek do znieczulenia.
  3. W noc poprzedzającą operację, aby dobrze wypocząć, zażyj tabletki nasenne..
  4. Przed operacją lekarz wstrzykuje dożylnie leki w celu znieczulenia ogólnego. Po kilku minutach pojawia się głęboki sen leczniczy.
  5. Kardiochirurg wykonuje niewielkie nacięcie między żebrami, przez które uzyskuje dostęp do serca i aorty. Podczas tej operacji nie ma potrzeby podłączania aparatu płuco-serce, ponieważ serce samo pompuje krew w organizmie.
  6. Lekarz usuwa wadę w najbardziej akceptowalny sposób:
    • bandaże z grubą jedwabną nicią;
    • ściska kanał specjalnym zaciskiem (klipsem);
    • przecina przewód tętniczy, a następnie zszywa oba końce.
  7. Lekarz zakłada szew na ranę, pozostawia gumową rurkę, aby spuścić płyn. Następnie założyli bandaż.
Operację zamknięcia przewodu tętniczego przeprowadza się w ten sam sposób zarówno u dzieci, jak iu dorosłych.

Wewnątrznaczyniowe zamknięcie przewodu tętniczego
Ostatnio większość operacji wykonuje się przez duże naczynia w górnej części uda.

  1. Jeśli średnica kanału jest mniejsza niż 3,5 mm, użyj spirali Gianturco;
  2. Jeśli średnica przewodu jest większa, należy zastosować okluder Amplatzer.

Rehabilitacja po operacji otwartej na PDA

Zostaniesz przeniesiony z sali operacyjnej na oddział intensywnej terapii; może być konieczne podłączenie do specjalnych urządzeń, które będą monitorować puls, ciśnienie krwi, tętno i wspierać Twój organizm. Aby zapewnić bezproblemowe oddychanie, do ust wkładana jest specjalna rurka do oddychania, przez co nie będziesz mógł mówić.

Nowoczesne środki znieczulające eliminują problemy po przebudzeniu. Aby zapobiec dokuczliwemu bólowi w klatce piersiowej, zostaną przepisane leki przeciwbólowe, aby zapobiec zapaleniu rany..

Pierwszego dnia będziesz musiał przestrzegać ścisłego leżenia w łóżku. Oznacza to, że nie możesz wstać. Ale po jednym dniu zostaniesz przeniesiony na oddział intensywnej terapii i będziesz mógł poruszać się po oddziale.

Dopóki szew się nie zagoi, będziesz musiał ubierać się codziennie. Dzień później drenaż zostanie usunięty z rany i zaleca się założenie specjalnego gorsetu, który nie pozwoli na rozproszenie się szwu.

Przez pierwsze 3-4 dni temperatura może nieznacznie wzrosnąć - tak organizm reaguje na operację. W porządku, ale lepiej poinformować o tym lekarza..

Wykonuj ćwiczenia oddechowe z gwałtownym wyjściem co godzinę i wykonuj fizjoterapię: rozciągnij ręce. Leżąc w łóżku, ugnij kolana, trzymając stopy na łóżku. Poruszaj rękami w stawie barkowym, nie podnosząc się z łóżka.

Będziesz musiał pozostać w szpitalu przez 5-7 dni. Kiedy lekarz stwierdzi, że stan pacjenta stale się poprawia, zostaniesz wypisany do domu. Na początku twoje opcje będą nieco ograniczone, więc konieczne jest, aby w pobliżu był ktoś, kto pomoże ci w pracach domowych.

Zanim wyjdziesz, dowiesz się, jak czyścić szwy. Raz dziennie należy je smarować brylantową zielenią lub nalewką z nagietka. W przyszłości lekarz zaleci maść zapobiegającą powstawaniu blizn: Kontraktubex.
Po zagojeniu rany można wziąć prysznic. Wystarczy umyć szew ciepłą wodą z mydłem, a następnie delikatnie osuszyć miękkim ręcznikiem..

Zwiększaj stopniowo aktywność fizyczną. Zacznij od krótkiego spaceru - 100-200 metrów. Każdego dnia zwiększaj trochę obciążenie. Prawie całkowicie wyzdrowiejesz w ciągu 2-3 tygodni..

Odżywianie po operacji

Przez pierwsze dwa dni jedzenie powinno być płynne: buliony, galaretki, soki z miąższem, jogurty, puree zupy.
Trzeciego dnia możesz wziąć stały pokarm. Na razie będziesz musiał powstrzymać się od tłustego wędzenia i smażenia. Rozszerz swoją dietę w ciągu tygodnia i przejdź do zwykłego jedzenia.

Ważne jest, aby przez pierwsze dwa tygodnie unikać zaparć. Dlatego jedz więcej warzyw i owoców w dowolnej postaci, sfermentowanych produktów mlecznych, suszonych owoców.

Aby szybciej wyzdrowieć po operacji, będziesz potrzebować dużo białka (mięso i drób, ryby i owoce morza) oraz witamin, które są bogate w świeże owoce. Jeśli nie jest możliwe zaspokojenie potrzeb organizmu pokarmem, lekarz zaleci dodatkowe przyjęcie kompleksu witamin.

Aby zachować zdrowie serca i naczyń krwionośnych, trzeba będzie przestrzegać pewnych ograniczeń. Unikaj margaryny i tłuszczów zwierzęcych, ciastek, babeczek i staraj się nie przejadać.

Jeśli operacja została wykonana na dziecku, rodzice muszą pamiętać o kilku zasadach:

  • nie podnoś dziecka pod pachy i nie ciągnij za ręce;
  • przez pierwsze dwa tygodnie unikaj wysiłku fizycznego, staraj się, aby dziecko płakało mniej;
  • jeśli dziecko jest małe, często noś je w ramionach;
  • jeśli dziecko spędza dużo czasu w łóżeczku, obracaj go z boku na bok raz na godzinę;
  • Naucz dziecko dmuchać bąbelki lub piłkę plażową, aby poprawić czynność płuc;
  • wykonywać ćwiczenia oddechowe kilka razy dziennie: wydech przez usta złożone w rurkę, wydech przez słomkę do wody;
  • przez pierwsze sześć miesięcy unikaj niebezpiecznych sytuacji, które mogą skutkować urazami klatki piersiowej;
  • po wypisie wykonaj głaskający masaż zdrowych obszarów ciała, aby poprawić krążenie krwi.
Pełny masaż można wykonać 3-4 miesiące po operacji.

Powrót do zdrowia po operacji przetrwałego przewodu tętniczego jest znacznie łatwiejszy i szybszy niż po innych operacjach serca. W ciągu sześciu miesięcy Twoje dziecko nie będzie się różniło od innych dzieci i na zawsze zapomnisz o dniach spędzonych w szpitalu.

Przetrwały przewód tętniczy (PDA) serca u dzieci

Budowa i funkcja serca u płodu różnią się od funkcjonowania tego narządu u dzieci po urodzeniu iu dorosłych. Przede wszystkim fakt, że w sercu dziecka przebywającego w łonie matki znajdują się dodatkowe otwory i przewody. Jednym z nich jest przewód tętniczy, który normalnie powinien zamknąć się po porodzie, ale u niektórych dzieci tak się nie dzieje..

Co to jest przetrwały przewód tętniczy u dzieci

Przewód tętniczy lub Botallovy jest naczyniem obecnym w sercu płodu. Średnica takiego naczynia może wynosić od 2 do 10 mm, a długość - od 4 do 12 mm. Jego funkcją jest połączenie tętnicy płucnej z aortą. Jest to konieczne, aby przenosić krew w płucach, ponieważ nie działają one podczas rozwoju płodu.

Kanał zamyka się, gdy rodzi się dziecko, przekształcając się w nieprzenikalny dla krwi przewód, składający się z tkanki łącznej. W niektórych przypadkach zamknięcie przewodu nie występuje, a patologia ta nazywana jest otwartym przewodem tętniczym lub w skrócie PDA. Rozpoznaje się go u jednego na 2000 noworodków, podczas gdy występuje u prawie połowy wcześniaków. Według statystyk dziewczęta mają tę wadę dwukrotnie częściej..

Przykład tego, jak wygląda PDA w badaniu ultrasonograficznym, można zobaczyć na poniższym filmie.

Kiedy powinno się zamknąć?

U większości niemowląt zamknięcie przewodu między tętnicą płucną a aortą następuje w pierwszych 2 dniach życia. Jeśli dziecko jest przedwczesne, za normalne zamknięcie przewodu uważa się do ośmiu tygodni. Rozpoznanie PDA podaje się dzieciom, u których przewód Botallova pozostawał otwarty po osiągnięciu 3 miesiąca życia.

Dlaczego nie wszystkie noworodki się zamykają?

Patologię taką jak PDA dość często rozpoznaje się jako wcześniak, ale dokładne przyczyny, dla których przewód pozostaje otwarty, nie zostały jeszcze zidentyfikowane. Czynniki prowokujące obejmują:

  • Dziedziczność.
  • Niska masa urodzeniowa (poniżej 2500 g).
  • Obecność innych wad serca.
  • Niedotlenienie podczas rozwoju wewnątrzmacicznego i podczas porodu.
  • Zespół Downa i inne nieprawidłowości chromosomalne.
  • Matka ma cukrzycę.
  • Różyczka u kobiety w okresie ciąży.
  • Ekspozycja na promieniowanie kobiety w ciąży.
  • Używanie przez przyszłą matkę napojów alkoholowych lub środków odurzających.
  • Przyjmowanie leków, które negatywnie wpływają na płód.

Hemodynamika w PDA

Jeśli przewód nie zarasta, to z powodu wyższego ciśnienia w aorcie krew z tego dużego naczynia przez PDA wpływa do tętnicy płucnej, łącząc się z objętością krwi z prawej komory. W efekcie więcej krwi dostaje się do naczyń płucnych, co powoduje wzrost obciążenia krążenia płucnego, a także prawej części serca.

Istnieją trzy fazy rozwoju objawów klinicznych PDA:

  1. Podstawowa adaptacja. Ten etap obserwuje się u dzieci w pierwszych latach życia i charakteryzuje się wyraźną kliniką, w zależności od wielkości otwartego przewodu..
  2. Względna rekompensata. Na tym etapie ciśnienie w naczyniach płucnych spada, aw jamie prawej komory - wzrasta. Rezultatem będzie funkcjonalne przeciążenie prawej strony serca. Ta faza występuje w wieku 3-20 lat..
  3. Stwardnienie naczyń płucnych. Na tym etapie rozwija się nadciśnienie płucne..

Oznaki

U niemowląt w pierwszym roku życia PDA objawia się:

  • Przyspieszone tętno.
  • Duszność.
  • Mały przyrost masy ciała.
  • Blada skóra.
  • Wyzysk.
  • Zwiększone zmęczenie.

Na nasilenie manifestacji wady wpływa średnica przewodu. Jeśli jest niewielka, choroba może przebiegać bez żadnych objawów. Gdy rozmiar naczynia jest większy niż 9 mm u noworodków urodzonych o czasie i ponad 1,5 mm u wcześniaków, objawy są bardziej wyraźne. Dołączają do nich:

  • Kaszel.
  • Ochrypły głos.
  • Częste zapalenie oskrzeli i zapalenie płuc.
  • Opóźnienie w rozwoju.
  • Utrata masy ciała.

Jeśli patologia nie została wykryta przed rokiem, starsze dzieci mają następujące objawy PDA:

  • Problemy z oddychaniem przy niewielkim wysiłku (zwiększona częstotliwość, duszność).
  • Częste infekcje układu oddechowego.
  • Sinica skóry nóg.
  • Niedowaga jak na twój wiek.
  • Szybkie pojawienie się zmęczenia podczas gier na świeżym powietrzu.

Niebezpieczeństwo

Kiedy przewód Botalovy'ego nie jest zamknięty, krew z aorty dostaje się do naczyń płucnych i je przeciąża. Zagraża to stopniowemu rozwojowi nadciśnienia płucnego, zmęczeniu serca i skróceniu średniej długości życia..

Oprócz negatywnego wpływu na płuca, obecność PDA zwiększa ryzyko powikłań takich jak:

  • Pęknięcie aorty jest śmiertelnym stanem.
  • Zapalenie wsierdzia, choroba bakteryjna atakująca zastawki.
  • Atak serca - śmierć części mięśnia sercowego.

Jeśli średnica otwartego przewodu jest znaczna i nie ma leczenia, dziecko zaczyna rozwijać niewydolność serca. Objawia się dusznością, przyspieszeniem oddechu, przyspieszeniem akcji serca, obniżeniem ciśnienia krwi. Ten stan wymaga natychmiastowego leczenia w szpitalu..

Diagnostyka

Aby zidentyfikować PDA u dziecka, użyj:

  • Osłuchiwanie - lekarz nasłuchuje bicia serca dziecka przez klatkę piersiową, wykrywając szmery.
  • Ultradźwięki - ta metoda wykrywa otwarty przewód, a jeśli badanie jest uzupełnione dopplerem, to jest w stanie określić objętość i kierunek krwi, która jest odprowadzana przez PDA.
  • Rentgen - takie badanie określi zmiany w płucach, a także granice serca.
  • EKG - wyniki ujawnią zwiększone obciążenie lewej komory.
  • Sondowanie komór serca i naczyń krwionośnych - badanie to określa kontrastem obecność otwartego przewodu, a także mierzy ciśnienie.
  • Tomografia komputerowa to najdokładniejsza metoda, która jest często stosowana przed operacją.

Leczenie

Lekarz określa taktykę leczenia, biorąc pod uwagę objawy wady, średnicę przewodu, wiek dziecka, obecność powikłań i inne patologie. Terapią PDA mogą być leki i zabiegi chirurgiczne.

Leczenie zachowawcze

Stosuje się do niewyrażonych klinicznych objawów wady i braku powikłań. Z reguły leczenie niemowląt, u których PDA jest wykrywane bezpośrednio po porodzie, jest pierwszym lekiem. Dziecko może otrzymać leki przeciwzapalne, takie jak ibuprofen lub indometacyna. Najskuteczniejsze są w pierwszych miesiącach po porodzie, ponieważ blokują substancje, które uniemożliwiają naturalne zamknięcie przewodu..

Leki moczopędne i glikozydy nasercowe są również przepisywane w celu zmniejszenia obciążenia serca..

Operacja

Takie leczenie jest najbardziej niezawodne i polega na:

  1. Cewnikowanie kanałowe. Zabieg ten jest często stosowany powyżej 12 miesiąca życia. To bezpieczna i dość skuteczna manipulacja, której istotą jest wprowadzenie cewnika do dużej tętnicy dziecka, którą podaje się do PDA, w celu zainstalowania okludera (urządzenia do blokowania przepływu krwi) wewnątrz przewodu.
  2. Podwiązanie przewodu podczas operacji otwartej. Zabieg ten często przeprowadza się w wieku 2-5 lat. Zamiast bandażowania można zszyć kanał lub zacisnąć naczynie specjalnym zaciskiem.

Wszystkie te określenia brzmią trochę przerażająco, ale aby się nie bać, musisz wiedzieć, co dokładnie stanie się z Twoim dzieckiem i jak to się stanie. Na następnym filmie można zobaczyć, jak okluder jest instalowany w kanale w praktyce.

Wskazaniami do interwencji chirurgicznej za pomocą PDA są następujące sytuacje:

  • Terapia lekowa okazała się nieskuteczna.
  • Dziecko ma objawy zastoju krwi w płucach, a ciśnienie w naczyniach płucnych wzrosło.
  • Dziecko często ma zapalenie płuc lub zapalenie oskrzeli, które jest trudne do wyleczenia.
  • Dziecko ma niewydolność serca.

Operacja nie jest zalecana w przypadku ciężkiej choroby nerek lub wątroby, a także w sytuacji, gdy krew jest wyrzucana nie z aorty, ale do aorty, co jest oznaką poważnego uszkodzenia naczyń płucnych, którego nie można skorygować chirurgicznie.

Prognoza

Jeśli kanał Botallova nie zamyka się w ciągu pierwszych 3 miesięcy, w przyszłości zdarza się to bardzo rzadko. Dziecku urodzonemu z PDA przepisuje się farmakoterapię w celu stymulacji krzepnięcia przewodu, czyli 1-3 cykli wstrzyknięć leków przeciwzapalnych. W 70-80% przypadków takie leki pomagają wyeliminować problem. Jeśli są nieskuteczne, zaleca się leczenie chirurgiczne..

Operacja pozwala na całkowite wyeliminowanie samej wady, ułatwia oddychanie i przywraca czynność płuc. Śmiertelność podczas operacji z powodu PDA sięga 3% (u urodzonych w terminie prawie nie ma przypadków śmiertelnych), au 0,1% operowanych dzieci przewód otwiera się ponownie po kilku latach.

Bez leczenia niewiele dzieci urodzonych z dużym PDA przeżywa powyżej 40 lat. Najczęściej rozwija się u nich nadciśnienie płucne od drugiego lub trzeciego roku życia, które jest nieodwracalne. Ponadto zwiększa się ryzyko zapalenia wsierdzia i innych powikłań. Podczas gdy leczenie chirurgiczne zapewnia korzystny wynik w 98% przypadków.

Zapobieganie

Aby zmniejszyć ryzyko urodzenia dziecka z PDA, ważne jest:

  • W okresie ciąży przestań spożywać napoje alkoholowe i palić.
  • W okresie ciąży nie należy przyjmować leków nie przepisanych przez lekarza.
  • Podejmij środki ochronne przed chorobami zakaźnymi.
  • Jeśli masz w rodzinie wady serca, przed poczęciem skonsultuj się z genetykiem.

Przetrwały przewód tętniczy

Przetrwały przewód tętniczy to funkcjonująca patologiczna komunikacja między aortą a pniem płucnym, która normalnie zapewnia krążenie embrionalne i jest zatarta w pierwszych godzinach po urodzeniu. Przetrwały przewód tętniczy objawia się opóźnieniem w rozwoju dziecka, zwiększonym zmęczeniem, przyspieszeniem oddechu, kołataniem serca i przerwami w czynności serca. Dane z echokardiografii, elektrokardiografii, radiografii, aortografii, cewnikowania serca pomagają w rozpoznaniu przetrwałego przewodu tętniczego. Chirurgiczne leczenie wady, w tym podwiązanie (podwiązanie) lub przecięcie przetrwałego przewodu tętniczego z szyciem końcówek aorty i płuc.

ICD-10

  • Powody
  • Cechy hemodynamiki z przetrwałym przewodem tętniczym
  • Klasyfikacja przetrwałego przewodu tętniczego
  • Objawy przetrwałego przewodu tętniczego
  • Diagnostyka przetrwałego przewodu tętniczego
  • Leczenie przetrwałego przewodu tętniczego
  • Prognozowanie i zapobieganie przetrwałemu przewodzie tętniczym
  • Ceny zabiegów

Informacje ogólne

Przetrwały przewód tętniczy (Botalov) to niezamknięcie dodatkowego naczynia łączącego aortę z tętnicą płucną, które nadal funkcjonuje po wygaśnięciu obliteracji. Przewód tętniczy (dustus arteriosus) jest niezbędną strukturą anatomiczną w zarodkowym układzie krążenia. Jednak po urodzeniu, z powodu pojawienia się oddychania płucnego, znika potrzeba przewodu tętniczego, przestaje on funkcjonować i stopniowo się zamyka. Zwykle przewód przestaje funkcjonować w ciągu pierwszych 15-20 godzin po urodzeniu, całkowite anatomiczne zamknięcie trwa od 2 do 8 tygodni.

W kardiologii przetrwały przewód tętniczy stanowi 9,8% wszystkich wrodzonych wad serca i jest dwukrotnie częściej rozpoznawany u kobiet. Przetrwały przewód tętniczy występuje zarówno w postaci izolowanej, jak iw połączeniu z innymi anomaliami serca i naczyń krwionośnych (5-10%):

  • zwężenie aorty;
  • zwężenie i zarośnięcie tętnic płucnych;
  • koarktacja aorty;
  • otwarty kanał przedsionkowo-komorowy;
  • DMZhP, DMPP itp..

W przypadku wad serca z krążeniem krwi zależnym od przewodów (transpozycja głównych tętnic, skrajna postać tetrady Fallota, pęknięcie łuku aorty, krytyczne zwężenie płucne lub aorty, zespół hipoplazji lewej komory), przetrwały przewód tętniczy jest istotną komunikacją towarzyszącą.

Powody

Przetrwały przewód tętniczy zwykle występuje u wcześniaków i jest niezwykle rzadki u noworodków urodzonych o czasie. U wcześniaków o masie ciała poniżej 1750 g częstość przetrwałego przewodu tętniczego wynosi 30-40%, u dzieci, których masa urodzeniowa nie przekracza 1000 g - 80%. Często takie dzieci mają wrodzone anomalie w rozwoju przewodu pokarmowego i układu moczowo-płciowego. Brak komunikacji płodowej u wcześniaków w okresie poporodowym wiąże się z zespołem zaburzeń oddechowych, asfiksji podczas porodu, uporczywej kwasicy metabolicznej, długotrwałej tlenoterapii z dużymi stężeniami tlenu i nadmiernej płynoterapii.

U dzieci urodzonych o czasie przetrwały przewód tętniczy występuje znacznie częściej na obszarach położonych na dużych wysokościach. W niektórych przypadkach jego niezamknięcie jest spowodowane patologią samego kanału. Dość często przetrwały przewód tętniczy jest wrodzoną wadą serca. Przewód tętniczy może pozostawać otwarty u dzieci, których matki miały różyczkę w pierwszym trymestrze ciąży.

Zatem czynnikami ryzyka przetrwałego przewodu tętniczego są przedwczesne porody i wcześniaki, wywiad rodzinny, obecność innych wrodzonych wad serca, choroby zakaźne i somatyczne kobiety ciężarnej..

Cechy hemodynamiki z przetrwałym przewodem tętniczym

Przetrwały przewód tętniczy zlokalizowany jest w górnej części przedniego śródpiersia; pochodzi z łuku aorty na poziomie lewej tętnicy podobojczykowej i wpada do pnia płucnego w miejscu jego rozwidlenia i częściowo do lewej tętnicy płucnej; czasami występuje prawostronny lub obustronny przewód tętniczy. Kanał Botallova może mieć kształt cylindryczny, stożkowy, okienkowy, tętniakowy; jego długość wynosi 3-25 mm, szerokość 3-15 mm.

Przewód tętniczy i otwarte owalne okienko są podstawowymi fizjologicznymi składnikami krążenia płodu. U płodu krew z prawej komory wchodzi do tętnicy płucnej, a stamtąd (ponieważ płuca nie funkcjonują) przez przewód tętniczy do aorty zstępującej. Bezpośrednio po urodzeniu, wraz z pierwszą spontaniczną inhalacją noworodka, opór płucny spada, a ciśnienie w aorcie wzrasta, co prowadzi do przecieku z aorty do tętnicy płucnej. Włączenie oddychania płucnego przyczynia się do skurczu przewodu z powodu skurczu ściany mięśni gładkich. Funkcjonalne zamknięcie przewodu tętniczego u noworodków urodzonych o czasie następuje w ciągu 15-20 godzin po urodzeniu. Jednak całkowite anatomiczne zatarcie przewodu Botallova następuje po 2-8 tygodniach życia pozamacicznego..

O przetrwałym przewodzie tętniczym mówi się, jeśli jego funkcjonowanie nie ustaje 2 tygodnie po urodzeniu. Przetrwały przewód tętniczy należy do bladych wad, ponieważ odprowadza natlenioną krew z aorty do tętnicy płucnej. Wydzielina tętniczo-żylna warunkuje dopływ dodatkowej objętości krwi do płuc, przepełnienie łożyska naczyniowego płuc i rozwój nadciśnienia płucnego. Zwiększone obciążenie wolumetryczne lewego serca prowadzi do ich przerostu i dylatacji..

Zaburzenia hemodynamiczne przetrwałego przewodu tętniczego zależą od wielkości komunikatu, kąta jego wypływu z aorty oraz różnicy ciśnień między krążeniem dużym i płucnym. Na przykład długi, cienki, kręty przewód rozciągający się pod ostrym kątem od aorty przeciwdziała odwrotnemu przepływowi krwi i zapobiega rozwojowi poważnych zaburzeń hemodynamicznych. Z biegiem czasu taki kanał może ulec samozatarciu. Natomiast obecność krótkiego, szerokiego przetrwałego przewodu tętniczego powoduje znaczne wydzielanie tętniczo-żylne i wyraźne zaburzenia hemodynamiczne. Takie kanały nie są zdolne do zatarcia..

Klasyfikacja przetrwałego przewodu tętniczego

Biorąc pod uwagę poziom ciśnienia w tętnicy płucnej, wyróżnia się 4 stopnie ubytku:

  1. Ciśnienie w LA podczas skurczu nie przekracza 40% ciśnienia tętniczego;
  2. Umiarkowane nadciśnienie płucne; ciśnienie w LA wynosi 40-75% tętnicy;
  3. Ciężkie nadciśnienie płucne; ciśnienie w LA przekracza 75% tętnicy; bocznik lewo-prawo jest zachowany;
  4. Ciężkie nadciśnienie płucne; ciśnienie w PA jest równe lub przewyższające ciśnienie ogólnoustrojowe, co prowadzi do wystąpienia wypływu krwi z prawej strony lewej.

W naturalnym przebiegu przetrwałego przewodu tętniczego można prześledzić 3 etapy:

  • I - etap pierwotnej adaptacji (pierwsze 2-3 lata życia dziecka). Charakteryzuje się kliniczną manifestacją przetrwałego przewodu tętniczego; często towarzyszy rozwój stanów krytycznych, które w 20% przypadków kończą się śmiercią bez przeprowadzonej na czas operacji kardiochirurgicznej.
  • II - etap względnej rekompensaty (od 2-3 lat do 20 lat). Charakteryzuje się rozwojem i długotrwałym występowaniem hiperwolemii płucnej, względnym zwężeniem lewego otworu przedsionkowo-komorowego, skurczowym przeciążeniem prawej komory.
  • III - stadium zmian sklerotycznych w naczyniach płucnych. Dalszemu naturalnemu przebiegowi przetrwałego przewodu tętniczego towarzyszy przebudowa naczyń włosowatych i tętniczek płucnych z rozwojem w nich nieodwracalnych zmian sklerotycznych. Na tym etapie objawy kliniczne przetrwałego przewodu tętniczego są stopniowo zastępowane objawami nadciśnienia płucnego..

Objawy przetrwałego przewodu tętniczego

Przebieg kliniczny przetrwałego przewodu tętniczego waha się od bezobjawowego do skrajnie ciężkiego. Przetrwały przewód tętniczy o małej średnicy, który nie prowadzi do naruszenia hemodynamiki, może pozostawać nierozpoznany przez długi czas. I wręcz przeciwnie, obecność szerokiego przewodu tętniczego warunkuje szybki rozwój objawów już w pierwszych dniach i miesiącach życia dziecka..

Pierwsze oznaki wady mogą być stałą bladością skóry, przemijającą sinicą podczas ssania, krzykiem, wysiłkiem; niedowaga, opóźniony rozwój motoryczny. Dzieci z przetrwałym przewodem tętniczym są podatne na częste choroby, takie jak zapalenie oskrzeli i zapalenie płuc. Przy aktywności fizycznej rozwija się duszność, zmęczenie, tachykardia, nieregularne bicie serca.

Progresja wady i pogorszenie samopoczucia może nastąpić w okresie dojrzewania, po porodzie, z powodu znacznego przeciążenia fizycznego. W tym przypadku sinica staje się trwała, co wskazuje na rozwój wyładowania żylnego i wzrost niewydolności serca..

Powikłaniami przetrwałego przewodu tętniczego mogą być bakteryjne zapalenie wsierdzia, tętniak przewodu i pęknięcie. Średnia długość życia w naturalnym przebiegu przewodu wynosi 25 lat. Samoistne obliteracja i zamknięcie przetrwałego przewodu tętniczego jest niezwykle rzadkie.

Diagnostyka przetrwałego przewodu tętniczego

Badanie pacjenta z przetrwałym przewodem tętniczym często ujawnia deformację klatki piersiowej (garb sercowy), wzmożoną pulsację w projekcji koniuszka serca. Głównym objawem osłuchowym przetrwałego przewodu tętniczego jest szorstki szmer skurczowo-rozkurczowy z elementem „maszynowym” w drugiej przestrzeni międzyżebrowej po lewej stronie..

Obowiązkowe minimum badań w przypadku przetrwałego przewodu tętniczego obejmuje RTG klatki piersiowej, EKG, fonokardiografię, USG serca. Kardiomegalia uwidoczniona na zdjęciu radiologicznym spowodowana powiększeniem lewej komory, wybrzuszeniem łuku tętnicy płucnej, zwiększonym obrazem płucnym, pulsacją korzeni płuc. Objawy w EKG przetrwałego przewodu tętniczego obejmują oznaki przerostu i przeciążenia lewej komory; z nadciśnieniem płucnym - na przerost i przeciążenie prawej komory. Za pomocą echokardiografii ustala się pośrednie oznaki wady, wykonuje się bezpośrednią wizualizację przetrwałego przewodu tętniczego, mierzy się jego wymiary.

Aortografia, sondowanie prawego serca, MSCT i MRI serca są stosowane w przypadku wysokiego nadciśnienia płucnego oraz połączenia otwartej wady tętniczej z innymi wadami serca. Diagnostykę różnicową przetoki tętnicy i przetoki aortalnej należy przeprowadzić z ubytkiem przegrody aortalno-płucnej, tętniakiem zatoki Valsalva, niedomykalnością aorty i przetoką tętniczo-żylną..

Leczenie przetrwałego przewodu tętniczego

U wcześniaków stosuje się zachowawcze postępowanie w przetrwałym przewodzie tętniczym. Polega na wprowadzeniu inhibitorów syntezy prostaglandyn (indometacyny) w celu pobudzenia samozatarcia przewodu. W przypadku braku efektu 3-krotnego powtórzenia kuracji lekowej u dzieci w wieku powyżej 3 tygodni wskazane jest chirurgiczne zamknięcie przewodu.

W kardiochirurgii dziecięcej z przetrwałym przewodem tętniczym stosuje się operacje otwarte i wewnątrznaczyniowe. Interwencje otwarte mogą obejmować podwiązanie przetrwałego przewodu tętniczego, jego przycięcie klipsami naczyniowymi, przecięcie przewodu z szyciem końcówek płucnych i aorty. Alternatywnymi metodami zamykania przetrwałego przewodu tętniczego są obcinanie podczas torakoskopii i zamknięcie wewnątrznaczyniowe cewnika (embolizacja) specjalnymi cewkami.

Prognozowanie i zapobieganie przetrwałemu przewodzie tętniczym

Przetrwały przewód tętniczy, nawet niewielki, wiąże się ze zwiększonym ryzykiem przedwczesnej śmierci, ponieważ prowadzi do zmniejszenia rezerw kompensacyjnych mięśnia sercowego i naczyń płucnych, a także do poważnych powikłań. Pacjenci, którzy przeszli chirurgiczne zamknięcie przewodu, mają lepsze parametry hemodynamiczne i dłuższą oczekiwaną długość życia. Śmiertelność pooperacyjna jest niska.

Aby zmniejszyć prawdopodobieństwo urodzenia dziecka z przetrwałym przewodem tętniczym należy wykluczyć wszystkie możliwe czynniki ryzyka: palenie tytoniu, alkohol, przyjmowanie leków, stres, kontakty z pacjentkami zakaźnymi itp. W przypadku obecności CHD u bliskich krewnych na etapie planowania ciąży konieczna jest konsultacja genetyczna.

Leki rozpuszczające skrzepy krwi w naczyniach krwionośnych

Neutrofile u dzieci: norma, tabela według wieku, odchylenia