Jak działa centrum tomografii komputerowej

W oparciu o polikliniki miejskie zorganizowano specjalne ośrodki CT. Diagnozuje się tam pacjentów z ARVI, pozaszpitalnym zapaleniem płuc i podejrzeniem zakażenia koronawirusem..

Głównym zadaniem takich ośrodków jest zmniejszenie obciążenia szpitali w stolicy, skrócenie czasu oczekiwania na oddziałach przyjęć szpitali w kontekście rozprzestrzeniania się zakażenia koronawirusem. Elena Shaklycheva-Kompanets, naczelna lekarka instytucji, opowiedziała mos.ru o tym, jak działa ośrodek tomografii komputerowej, utworzony na bazie miejskiej polikliniki nr 69..

Złap na noc

Decyzja o utworzeniu poradni na bazie poliklinik, których specjaliści zajmą się diagnostyką koronawirusa, zapadła na wniosek komisji klinicznej.

Centrum TK w poliklinice nr 69 rozpoczęło pracę 11 kwietnia. Wszystkie czynności przygotowawcze przebiegły szybko i przejrzyście.

Bez przerw i dni wolnych

Pacjenci w ośrodku TK przyjmowani są przez całą dobę. Na zmianie w poliklinice numer 69 jednocześnie pracuje trzech lekarzy rodzinnych, czterech asystentów laboratoryjnych w gabinecie rentgenowskim, a także pielęgniarki. Radiolog zajmuje się dekodowaniem otrzymanych obrazów i nie kontaktuje się z pacjentami. Jednocześnie lekarze ośrodka referencyjnego dwukrotnie sprawdzają postawione przez niego diagnozy. Zmiany robocze trwają 12 godzin.

Czas pobytu pacjenta z podejrzeniem koronawirusa w klinice wynosi zwykle od jednej do dwóch godzin. W tym czasie osoba przechodzi badanie tomografii komputerowej i inne niezbędne procedury, komunikuje się z lekarzem.

„Podczas gdy lekarz bada pacjenta, wprowadza dane do elektronicznej dokumentacji medycznej, zbiera skargi, pielęgniarka wykonuje badanie krwi, wymaz na koronawirusa i wykonuje EKG. Kiedy przepisujemy terapię, ważne jest, abyśmy wiedzieli, czy pacjent ma problemy z sercem ”- mówi główny lekarz.

Centrum przyjmuje około 70 do 110 pacjentów dziennie. Według statystyk u większości z nich ostatecznie zdiagnozowano wirusowe zapalenie płuc i zdiagnozowano COVID-19. Jest bardzo niewielu pacjentów z bakteryjnym zapaleniem płuc. Ale po postawieniu diagnozy są również leczeni pod nadzorem lekarzy..

Jeśli choroba ma przebieg łagodny, pacjent, niezależnie od miejsca zamieszkania, od razu otrzymuje w poradni bezpłatne leki na cały cykl leczenia. Informacje o nim trafiają do systemu UMIAS, a lekarze pracujący w drodze lub za pośrednictwem telemedycyny zaczynają monitorować jego stan zdrowia..

Jeśli stan pacjenta jest ciężki, wezwana zostaje pogotowie ratunkowe i trafia do szpitala bezpośrednio z przychodni.

„Przy podejmowaniu decyzji bierze się pod uwagę różne czynniki: ogólny stan i wiek pacjenta, występowanie chorób przewlekłych. Może to nie jest tak ciężkie zapalenie płuc, ale jednocześnie osoba ma już dobrze ponad 70 lat i ma wiele chorób przewlekłych, na przykład niewydolność sercowo-naczyniową. Taki pacjent oczywiście wymaga hospitalizacji ”- wyjaśnia Elena Shaklycheva-Kompanets.

Rentgen widzi wszystko

Tomografia komputerowa to dziś najlepszy sposób na identyfikację osób, które trudno tolerować koronawirusa. Wymaz może wykazać, czy pacjent jest zakażony, czy nie, ale nie pokazuje zakresu choroby.

„Jeśli pacjent nagle zaczyna wykazywać oznaki niewydolności oddechowej, wówczas konieczna jest tomografia komputerowa i bardzo ważne jest, aby badanie przeprowadzić jak najwcześniej. Jest to konieczne właśnie do oceny ciężkości schorzenia, a im szybciej się to robi, tym szybciej możemy się połączyć i podjąć właściwą decyzję ”- wyjaśnił ordynator. - Istnieją bardzo charakterystyczne objawy zapalenia płuc wywołanego przez COVID-19. Jeśli na tomografii komputerowej zobaczymy obraz typowy dla zapalenia płuc wywołanego koronawirusem, to wiemy już, jak się zachować z tym pacjentem, jak go obserwować i co mu przepisać ”..

Do ośrodka TK można dostać się na trzy sposoby, ale w każdym przypadku lekarz decyduje, czy przeprowadzić badanie. Terapeuta obserwujący pacjenta z ARVI lub koronawirusem może wysłać na tomografię komputerową. Lekarze codziennie dzwonią do swoich pacjentów. A jeśli stan pacjenta się pogorszy, jest rejestrowany na CT.

Lekarz wezwany do domu może również zostać skierowany na badania, jeśli zauważy narastającą duszność pacjenta. Pracownik służby zdrowia mierzy zawartość tlenu we krwi pacjenta za pomocą specjalnego urządzenia, monitoruje pacjenta i podejmuje decyzję.

Pacjenci mogą być również przewożeni do ośrodka TK karetką, także z sąsiedniego obszaru..

Bezpieczeństwo przede wszystkim

Poliklinika przekształcona w ośrodek TK jest podzielona na obszary „czyste” i „brudne”. Lekarze i pielęgniarki w strefie „brudnej” pracują w specjalnych kombinezonach ochronnych, okularach ochronnych i respiratorach. Podczas przemieszczania się z jednego obszaru do drugiego obsługa całkowicie zmienia ubranie. Brudną umieszcza się w specjalnych pojemnikach z roztworem dezynfekującym. Również lekarze mają możliwość wzięcia prysznica.

Wszystkie powierzchnie, z którymi stykają się pacjenci, są regularnie dezynfekowane.

„Każdy pacjent, wchodząc do budynku, otrzymuje rękawiczki i maskę. Dbają również o traktowanie rąk środkiem antyseptycznym. Po każdym pacjencie spraye do dezynfekcji należy traktować sprayami do dezynfekcji wszystkich powierzchni, których dotknął, przede wszystkim tomografu komputerowego i całego sprzętu ”- mówi Elena Shaklycheva-Kompanets.

Ponadto rutynowe czyszczenie odbywa się co cztery godziny..

Pacjenci z różnymi postaciami choroby są leczeni w różnych gabinetach. Nie przecinają się również w poczekalniach..

Cały personel kliniki regularnie przechodzi testy na koronawirusa.

Co to jest tomografia komputerowa

Proces badania pacjenta we współczesnej medycynie w coraz większym stopniu opiera się na wykorzystaniu sprzętu, którego udoskonalanie technologiczne następuje w niezwykle szybkim tempie. Pod naciskiem informacji diagnostycznych uzyskanych w wyniku komputerowego przetwarzania wyników badań rentgenowskich lub rezonansu magnetycznego, samodzielne wnioski lekarza, zbudowane na podstawie własnego doświadczenia i klasycznych technik diagnostycznych (badanie palpacyjne, osłuchiwanie) tracą na znaczeniu..

Tomografię komputerową można uznać za doskonały etap w rozwoju metod badań rentgenowskich, których podstawowe zasady stanowiły później podstawę do opracowania MRI. Termin „tomografia komputerowa” obejmuje ogólną koncepcję badania tomograficznego, co oznacza komputerowe przetwarzanie wszelkich informacji uzyskanych za pomocą radioterapii i diagnostyki niepromieniowej, a węższy - obejmując jedynie rentgenowską tomografię komputerową.

Jak pouczająca jest tomografia komputerowa, czym jest i jaka jest jej rola w rozpoznawaniu chorób? Nie upiększając ani nie umniejszając znaczenia tomografii możemy śmiało stwierdzić, że jej wkład w badanie wielu chorób jest ogromny, gdyż daje możliwość uzyskania obrazu badanego obiektu w przekroju.

Istota metody

Tomografia komputerowa (CT) opiera się na zdolności tkanek ludzkiego ciała o różnym nasileniu do pochłaniania promieniowania jonizującego. Wiadomo, że ta właściwość jest podstawą klasycznej radiologii. Przy stałej sile wiązki promieniowania rentgenowskiego tkanki o większej gęstości wchłoną większość z nich, a tkanki o mniejszej gęstości odpowiednio mniej.

Nie jest trudno zarejestrować początkową i końcową moc wiązki promieni rentgenowskich, która przeszła przez ciało, ale należy pamiętać, że ciało ludzkie jest niejednorodnym przedmiotem z obiektami o różnej gęstości na drodze wiązki. W fotografii rentgenowskiej różnicę między zeskanowanymi nośnikami można określić jedynie na podstawie intensywności nałożonych cieni na papierze fotograficznym..

Zastosowanie CT pozwala całkowicie uniknąć efektu nakładania się na siebie projekcji różnych narządów. Skanowanie CT przeprowadza się za pomocą jednej lub więcej wiązek wiązek jonizujących przesyłanych przez ludzkie ciało i rejestrowanych z przeciwnej strony przez detektor. Wskaźnikiem określającym jakość uzyskanego obrazu jest liczba detektorów.

Jednocześnie źródło promieniowania i detektory poruszają się synchronicznie w przeciwnych kierunkach wokół ciała pacjenta i rejestrują od 1,5 do 6 milionów sygnałów, co pozwala na uzyskanie wielu projekcji tego samego punktu i otaczających tkanek. Innymi słowy, lampa rentgenowska wygina się wokół badanego obiektu, utrzymując się co 3 ° i wykonując przemieszczenie wzdłużne, detektory rejestrują informacje o stopniu tłumienia promieniowania w każdym położeniu lampy, a komputer rekonstruuje stopień pochłaniania i rozkład punktów w przestrzeni.

Zastosowanie złożonych algorytmów do komputerowego przetwarzania wyników skanowania pozwala uzyskać obraz z obrazem tkanek zróżnicowanych według gęstości, z dokładnym zdefiniowaniem granic, samych narządów i dotkniętych obszarów w postaci przekroju.

Renderowanie obrazu

Do wizualnego określenia gęstości tkanki podczas tomografii komputerowej wykorzystuje się czarno-białą skalę Hounsfielda, która ma 4096 jednostek zmiany natężenia promieniowania. Punktem wyjścia na skali jest wskaźnik odzwierciedlający gęstość wody - 0 HU. Wskaźniki, które odzwierciedlają mniej gęste ilości, takie jak powietrze i tkanka tłuszczowa, są poniżej zera w zakresie od 0 do -1024, a gęstsze (tkanki miękkie, kości) są powyżej zera, w zakresie od 0 do 3071.

Jednak nowoczesny monitor komputerowy nie jest w stanie wyświetlić tak wielu odcieni szarości. W związku z tym, aby odzwierciedlić pożądany zakres, programowe przeliczenie otrzymanych danych jest stosowane do działki elementarnej dostępnej do wyświetlenia..

W konwencjonalnym skanie tomografia przedstawia obraz wszystkich struktur, które różnią się znacznie gęstością, ale struktury o podobnych wskaźnikach nie są wizualizowane na monitorze; stosuje się zwężenie „okna” (zakresu) obrazu. Jednocześnie wszystkie obiekty w polu widzenia są wyraźnie rozróżnialne, ale otaczających struktur nie można już dostrzec..

Ewolucja maszyn CT

Zwyczajowo wyróżnia się 4 etapy doskonalenia tomografów komputerowych, których każda generacja wyróżniała się poprawą jakości pozyskiwania informacji ze względu na wzrost liczby detektorów odbiorczych, a tym samym liczby uzyskiwanych projekcji..

1. generacji. Pierwsze tomografy komputerowe pojawiły się w 1973 roku i składały się z jednej lampy rentgenowskiej i jednego detektora. Proces skanowania polegał na odwróceniu ciała pacjenta, w wyniku czego uzyskano jeden przekrój, którego obróbka trwała około 4-5 minut.

2. generacji. Tomografy krok po kroku zostały zastąpione maszynami wykorzystującymi metodę skanowania w kształcie wachlarza. W urządzeniach tego typu zastosowano jednocześnie kilka detektorów umieszczonych naprzeciw emitera, dzięki czemu czas pozyskiwania i przetwarzania informacji skrócił się ponad 10-krotnie.

3. generacja. Pojawienie się skanerów tomografii komputerowej trzeciej generacji położyło podwaliny pod późniejszy rozwój spiralnej CT. Konstrukcja urządzenia przewidywała nie tylko zwiększenie ilości sensorów luminescencyjnych, ale także możliwość stopniowego przesuwania stołu, podczas którego urządzenie skanujące było w pełni obracane.

4. generacja. Pomimo tego, że nie udało się osiągnąć znaczących zmian w jakości otrzymywanych informacji przy pomocy nowych tomografów, pozytywną zmianą było skrócenie czasu badań. Dzięki dużej liczbie czujników elektronicznych (ponad 1000), stacjonarnych rozmieszczonych na całym obwodzie pierścienia i niezależnemu obrotowi lampy RTG, czas spędzony na jeden obrót wynosi 0,7 sekundy..

Rodzaje tomografii

Pierwszym obszarem badań z TK była głowa, ale dzięki ciągłemu doskonaleniu używanego sprzętu dziś możliwe jest badanie dowolnej części ludzkiego ciała. Obecnie można wyróżnić następujące rodzaje tomografii, wykorzystując promieniowanie rentgenowskie do skanowania:

  • spiralny CT;
  • MSCT;
  • CT z dwoma źródłami promieniowania;
  • tomografia wiązki stożkowej;
  • angiografia.

Spiralne CT

Istota skanowania spiralnego sprowadza się do jednoczesnego wykonywania następujących czynności:

  • stały obrót lampy rentgenowskiej, która skanuje ciało pacjenta;
  • stały ruch stołu z leżącym na nim pacjentem w kierunku osi skanowania po obwodzie tomografu.

Ze względu na ruch stołu trajektoria promienia przybiera postać spirali. W zależności od celów badania można regulować prędkość stołu, co nie wpływa na jakość otrzymanego obrazu. Siłą tomografii komputerowej jest możliwość badania budowy narządów miąższowych jamy brzusznej (wątroba, śledziona, trzustka, nerki) i płuc.

Wielowarstwowa (wielowarstwowa, wielowarstwowa) tomografia komputerowa (MSCT) to stosunkowo młody kierunek TK, który pojawił się na początku lat 90. Główną różnicą między MSCT a helikalnym CT jest obecność kilku rzędów detektorów stacjonarnych w kole. Aby zapewnić stabilny i jednolity odbiór promieniowania przez wszystkie czujniki, zmieniono kształt wiązki emitowanej przez lampę rentgenowską..

Ilość rzędów detektorów zapewnia jednoczesne uzyskanie kilku sekcji optycznych, np. 2 rzędy detektorów, zapewnia uzyskanie odpowiednio 2 sekcji i 4 rzędów 4 sekcji jednocześnie. Liczba uzyskanych przekrojów zależy od liczby rzędów detektorów przewidzianych w tomografie..

Za najnowsze osiągnięcie MSCT uważa się tomografy 320-rzędowe, które pozwalają nie tylko uzyskać obraz wolumetryczny, ale także obserwować procesy fizjologiczne zachodzące w czasie badania (np. Obserwację czynności serca). Kolejną pozytywną cechą najnowszej generacji MSCT jest możliwość uzyskania pełnej informacji o badanym narządzie już po jednym obrocie lampy rentgenowskiej..

CT z dwoma źródłami promieniowania

CT z dwoma źródłami promieniowania można uznać za jedną z odmian MSCT. Warunkiem powstania takiego aparatu była potrzeba badania poruszających się obiektów. Na przykład, aby uzyskać fragment badania serca, potrzebny jest okres czasu, w którym serce jest we względnym spoczynku. Ten odstęp powinien być równy jednej trzeciej sekundy, co stanowi połowę czasu obrotu lampy rentgenowskiej.

Ponieważ wraz ze wzrostem prędkości obrotowej lampy rośnie jej waga, a co za tym idzie wzrasta przeciążenie, jedynym sposobem na uzyskanie informacji w tak krótkim czasie jest użycie 2 lamp rentgenowskich. Ustawione pod kątem 90 ° emitery pozwalają na badanie serca, a częstotliwość skurczów nie jest w stanie wpłynąć na jakość uzyskanych wyników.

Tomografia wiązką stożkową

Tomografia komputerowa z wiązką stożkową (CBCT), jak każda inna, składa się z lampy rentgenowskiej, czujników rejestrujących i pakietu oprogramowania. Jeśli jednak w tomografie konwencjonalnym (spiralnym) wiązka promieniowania ma kształt wachlarza, a czujniki rejestrujące znajdują się na tej samej linii, to cechą konstrukcyjną CBCT jest prostokątne rozmieszczenie czujników i mały rozmiar ogniska, co umożliwia uzyskanie obrazu małego obiektu w 1 obrocie emitera.

Taki mechanizm uzyskiwania informacji diagnostycznych kilkakrotnie zmniejsza obciążenie radiacyjne pacjenta, co pozwala na zastosowanie tej metody w następujących dziedzinach medycyny, w których zapotrzebowanie na diagnostykę rentgenowską jest niezwykle duże:

  • stomatologia;
  • ortopedia (badanie stawu kolanowego, łokciowego lub skokowego);
  • traumatologia.

Dodatkowo przy zastosowaniu CBCT możliwe jest dalsze zmniejszenie ekspozycji na promieniowanie poprzez przełączenie tomografu w tryb pulsacyjny, podczas którego promieniowanie nie jest dostarczane w sposób ciągły, lecz impulsowo, co pozwala zmniejszyć dawkę promieniowania o kolejne 40%.

Angiografia

Informacje uzyskane za pomocą angiografii CT to trójwymiarowy obraz naczyń krwionośnych uzyskany za pomocą klasycznej tomografii rentgenowskiej i rekonstrukcji obrazu komputerowego. Aby uzyskać obraz objętościowy układu naczyniowego, wstrzykuje się do żyły pacjenta substancję nieprzepuszczającą promieni rentgenowskich (zwykle zawierającą jod) i wykonuje serię zdjęć badanego obszaru..

Pomimo tego, że TK rozumiane jest głównie jako rentgenowska tomografia komputerowa, w wielu przypadkach pojęcie to obejmuje również inne metody diagnostyczne oparte na innej metodzie pozyskiwania danych wyjściowych, ale podobnej metodzie ich przetwarzania..

Przykładami takich technik są:

Pomimo tego, że rezonans magnetyczny opiera się na zasadzie przetwarzania informacji podobnej do tomografii komputerowej, sposób pozyskiwania danych wyjściowych ma istotne różnice. Jeśli podczas TK zostanie zarejestrowane tłumienie promieniowania jonizującego przechodzącego przez badany obiekt, to podczas MRI rejestrowana jest różnica między stężeniem jonów wodoru w różnych tkankach.

W tym celu jony wodoru są wzbudzane za pomocą silnego pola magnetycznego, a uwalnianie energii jest rejestrowane, co pozwala zorientować się w budowie wszystkich narządów wewnętrznych. Ze względu na brak negatywnego wpływu na organizm promieniowania jonizującego i wysoką dokładność otrzymywanych informacji, rezonans magnetyczny stał się godną alternatywą dla CT.

Ponadto MRI ma pewną przewagę nad radioterapią CT podczas badania następujących obiektów:

  • miękkie chusteczki;
  • puste narządy wewnętrzne (odbytnica, pęcherz, macica);
  • mózg i rdzeń kręgowy.

Diagnozę za pomocą optycznej koherentnej tomografii przeprowadza się poprzez pomiar odbicia ekstremalnie krótkiego promieniowania podczerwonego. Mechanizm akwizycji danych ma pewne podobieństwa z badaniem ultrasonograficznym, jednak w przeciwieństwie do tego ostatniego pozwala na badanie tylko blisko rozstawionych i średniej wielkości obiektów, na przykład:

  • błona śluzowa;
  • Siatkówka oka;
  • Skórzany;
  • tkanki dziąseł i zębów.

Pozytonowy tomograf emisyjny nie posiada w swojej strukturze lampy rentgenowskiej, gdyż rejestruje promieniowanie radionuklidu znajdującego się bezpośrednio w ciele pacjenta. Metoda nie daje wyobrażenia o budowie narządu, ale pozwala ocenić jego aktywność funkcjonalną. PET jest najczęściej stosowany do oceny czynności nerek i tarczycy..

Poprawa kontrastu

Konieczność ciągłego doskonalenia wyników badań komplikuje proces diagnostyczny. Zwiększenie zawartości informacji dzięki kontrastowaniu polega na możliwości różnicowania struktur tkankowych, które mają nawet niewielkie różnice w gęstości, często niewykrywalne podczas konwencjonalnej TK.

Wiadomo, że zdrowa i chora tkanka ma różną intensywność ukrwienia, co powoduje różnicę w objętości dopływającej krwi. Wprowadzenie substancji nieprzepuszczalnej dla promieni rentgenowskich umożliwia zwiększenie gęstości obrazu, która jest ściśle związana ze stężeniem kontrastu nieprzepuszczającego promieniowania zawierającego jod. Wstrzyknięcie 60% środka kontrastowego do żyły w ilości 1 mg na 1 kg masy ciała pacjenta poprawia wizualizację badanego narządu o około 40-50 jednostek Hounsfielda.

Istnieją 2 sposoby na wprowadzenie kontrastu do ciała:

  • doustny;
  • dożylny.

W pierwszym przypadku pacjent wypija lek. Zwykle ta metoda jest używana do wizualizacji pustych narządów przewodu pokarmowego. Podanie dożylne pozwala ocenić stopień kumulacji leku przez tkanki badanych narządów. Można to przeprowadzić poprzez ręczne lub automatyczne (bolus) podanie substancji..

Wskazania

Zakres tomografii komputerowej praktycznie nie ma ograniczeń. Tomografia narządów jamy brzusznej, mózgu, aparatu kostnego jest niezwykle pouczająca, podczas gdy wykrywanie formacji nowotworowych, urazów i typowych procesów zapalnych zwykle nie wymaga dodatkowych wyjaśnień (na przykład biopsji).

CT jest wskazany w następujących przypadkach:

  • gdy konieczne jest wykluczenie prawdopodobnej diagnozy wśród pacjentów z grupy ryzyka (badanie przesiewowe), przeprowadza się ją w następujących współistniejących okolicznościach:
  • uporczywe bóle głowy;
  • uraz głowy;
  • omdlenie, nie sprowokowane z oczywistych powodów;
  • podejrzenia rozwoju złośliwych nowotworów w płucach;
  • jeśli wymagane jest pilne badanie mózgu:
  • zespół konwulsyjny powikłany gorączką, utratą przytomności, zaburzeniami psychicznymi;
  • uraz głowy z penetrującym uszkodzeniem czaszki lub zaburzeniem krwawienia;
  • ból głowy, któremu towarzyszy upośledzenie umysłowe, zaburzenia poznawcze, podwyższone ciśnienie krwi;
  • podejrzenie urazowego lub innego uszkodzenia głównych tętnic, na przykład tętniaka aorty;
  • podejrzenie obecności zmian patologicznych w narządach, spowodowanych wcześniejszym leczeniem lub jeśli jest wywiad z rozpoznaniem onkologicznym.

Wykonywanie

Pomimo tego, że do przeprowadzenia diagnostyki wymagany jest skomplikowany i drogi sprzęt, procedura jest dość prosta do wykonania i nie wymaga od pacjenta żadnego wysiłku. Na liście kroków opisujących sposób wykonywania tomografii komputerowej można zawrzeć 6 punktów:

  • Analiza wskazań do diagnozy i opracowania taktyki badawczej.
  • Przygotowanie i ułożenie pacjenta na stole.
  • Korekta mocy promieniowania.
  • Wykonywanie skanowania.
  • Utrwalanie otrzymanych informacji na nośnikach wymiennych lub papierze fotograficznym.
  • Sporządzenie protokołu opisującego wynik egzaminu.

W przeddzień lub w dniu badania dane paszportowe pacjenta, wywiad i wskazania do zabiegu są rejestrowane w bazie danych przychodni. Wprowadzane są również wyniki tomografii komputerowej..

Raczej trudno objąć wszystkie kierunki rozwoju i możliwości diagnostyczne TK, które do tej pory stale się poszerzają. Pojawiają się nowe programy, które pozwalają uzyskać trójwymiarowy obraz interesującego nas organu, „oczyszczonego” z obcych struktur, które nie mają nic wspólnego z badanym obiektem. Opracowanie sprzętu „niskodawkowego”, zapewniającego wyniki podobnej jakości, będzie w stanie konkurować z nie mniej pouczającą metodą MRI.

Jak przebiega tomografia komputerowa

Tomografia komputerowa to nowoczesna, zaawansowana technologicznie metoda diagnostyczna, której istotą jest naświetlenie ciała pacjenta promieniami rentgenowskimi oraz stworzenie komputerowego obrazu narządów wewnętrznych. Dzięki zastosowaniu tego bezbolesnego i bezpiecznego badania uzyskuje się dane dotyczące obecności procesów zapalnych, guzów, ropni, urazów i anomalii rozwojowych.

Tomografię komputerową można uzyskać w Moskwie w przystępnej cenie w jednym z wiodących ośrodków medycznych - Szpitalu Jusupowa. Radiolodzy wykonują tomografię komputerową przy użyciu najnowszego sprzętu czołowych światowych producentów. Badanie pacjentów i interpretację wyników badań przeprowadzają lekarze, którzy przeszli specjalne szkolenie i posiadają duże doświadczenie praktyczne. W przypadku stwierdzenia złożonej patologii podczas tomografii komputerowej, wyniki badania omawiane są na posiedzeniu Rady Ekspertów z udziałem lekarzy i kandydatów nauk medycznych, lekarzy najwyższej kategorii.

Wskazania i przeciwwskazania

Tomografia komputerowa w szpitalu Jusupow jest stosowana przez lekarzy jako rutynowe badanie i do wskazań nagłych (w przypadku urazów, podejrzenia krwawienia, incydentu naczyniowo-mózgowego). Podczas badania pacjent jest narażony na promieniowanie. Z tego powodu lekarze w szpitalu w Jusupowie przepisują tomografię komputerową tylko wtedy, gdy występują następujące wskazania:

  • Choroby mózgu i rdzenia kręgowego;
  • Patologia narządów laryngologicznych;
  • Urazowe urazy i choroby kręgosłupa;
  • Patologia naczyniowa;
  • Choroby narządów wewnętrznych (serca, płuc, nerek, wątroby, trzustki, śródpiersia i układu rozrodczego).
Pomimo dobrej tolerancji zabiegu przez pacjentów i braku bezwzględnych przeciwwskazań, badanie zleca lekarz po szczegółowej ocenie dolegliwości pacjenta, danych z obiektywnego badania, wynikach badań laboratoryjnych i instrumentalnych (z wyjątkiem przypadków nagłych). Tomografia komputerowa nie jest wykonywana dla kobiet w ciąży. Obciążenie radiacyjne organizmu podczas skanu komputerowego znacznie przewyższa dawkę otrzymaną przez pacjentkę podczas standardowego badania rentgenowskiego, zwiększa się ryzyko wystąpienia wad u płodu. Z tego samego powodu małym dzieciom przepisuje się tomografię komputerową tylko wtedy, gdy inne metody badawcze nie pozwalają na ustalenie dokładnej diagnozy..

Jeśli podczas tomografii komputerowej planowane jest podanie środków kontrastowych, lekarze dowiedzą się, czy pacjent miał wcześniej reakcje alergiczne na leki zawierające jod. W przypadku uczulenia na jod nie wykonuje się tomografii komputerowej z kontrastem.

Przeciwwskazaniem do badania TK jest trudny stan ogólny pacjenta spowodowany niewyrównaną cukrzycą, niewydolnością nerek, szpiczakiem, chorobami tarczycy i innych narządów. Tomografii komputerowej nie wykonuje się u pacjentów z zaburzeniami psychicznymi (klaustrofobia - lęk przed zamkniętymi przestrzeniami). Badanie TK nie może być wykonywane u pacjentów, których waga przekracza obciążenie, dla którego urządzenie zostało zaprojektowane. Przed badaniem TK radiolodzy uzyskują umotywowaną zgodę pacjenta na przeprowadzenie badania.

Przygotowanie do badań

Na początku badania pacjentowi należy przekazać radiologowi wszystkie niezbędne informacje kliniczne, a także dane z poprzednich badań. Lekarze zalecają noszenie luźnej odzieży bez metalowych urządzeń i zdejmowanie biżuterii. Jeżeli planowana jest tomografia komputerowa z kontrastem, należy w pierwszej kolejności rozstrzygnąć z lekarzem prowadzącym kwestię możliwości zastosowania kontrastu w przypadku, gdy pacjent przyjmuje następujące leki:

  • beta-blokery;
  • Glucophage (metformina);
  • Interleukina;
  • Guanidyny;
  • Niesteroidowe leki przeciwzapalne.
W przypadku przewlekłej choroby nerek lekarze w Szpitalu Jusupow oceniają stan czynności nerek (stężenie kreatyny w osoczu powinno wynosić 60-130 mikronów na litr). Jeśli czynność nerek jest upośledzona, rozważane są inne alternatywne badania (USG, rezonans magnetyczny). Planując tomografię komputerową, wstępne przygotowanie przeprowadza się w zależności od stopnia ryzyka, które jest przepisane przez anestezjologa.

Jeśli pacjent ma choroby tarczycy (nadczynność tarczycy, rak brodawkowaty lub pęcherzykowy tarczycy), planując scyntygrafię (badania z podaniem jodu) lub leczenie jodem radioaktywnym należy rozważyć możliwość zastosowania innych alternatywnych metod badawczych, przygotować się do badania, skonsultować się z lekarzem prowadzącym i lekarzem- anestezjolog. W przypadku podejrzenia nadczynności tarczycy bada się poziom hormonów TK, T4 i tyroksyny w surowicy krwi. Aktywna nadczynność tarczycy jest przeciwwskazaniem do stosowania środków kontrastowych.

U chorych na cukrzycę (nefropatia cukrzycowa) ocenia się stan czynności nerek (stężenie kreatyny w osoczu powinno mieścić się w przedziale 60-130 mikronów / l). W przypadku upośledzenia czynności nerek stosuje się alternatywne metody badawcze. W przeddzień tomografii komputerowej przeprowadza się wstępne przygotowanie w zależności od stopnia ryzyka, które określa anestezjolog.

Należy zachować ostrożność podczas wykonywania tomografii komputerowej z kontrastem u pacjentów z astmą oskrzelową i polialergią. Jeśli pacjent ma chorobę serca z niewydolnością serca, preferowany jest etap 3-4, który niedawno przeszedł zawał serca, badanie ultrasonograficzne lub rezonans magnetyczny. Jeśli jednak zachodzi potrzeba wykonania tomografii komputerowej, pacjenci są wstępnie konsultowani przez kardiologa i anestezjologa..

Jeśli są informacje o reakcjach alergicznych na jod, o swędzeniu, pokrzywce, anestezjolog przepisuje premedykację. W przypadku badania z dożylnym wzmocnieniem kontrastu pacjentowi odradza się spożywanie posiłków na 4 godziny przed badaniem. Podczas badania kości, tkanek miękkich, głowy, szyi, kręgosłupa i klatki piersiowej zwykle nie jest wymagane specjalne przygotowanie do badania. Lekarstwa, zabiegi medyczne i napoje można przyjmować jak zwykle.

Przed tomografią komputerową serca zliczane jest tętno. Nie powinien przekraczać 70-75 uderzeń na minutę. W dniu badania pacjenci powinni zaprzestać palenia i picia alkoholu, wykluczyć przyjmowanie atropiny, kofeiny, wprowadzenie N-butyloskopolaminy i teofiliny. Przy wyższym tętnie kwestia możliwości przyjmowania substancji leczniczych (b-blokerów) jest wstępnie uzgadniana z anestezjologiem lub lekarzem prowadzącym. Leki te nie są stosowane, jeśli pacjent ma astmę oskrzelową, blokadę, ciężkie niedociśnienie, ciężką niewydolność serca i istnieją dowody na nietolerancję beta-adrenolityków.

Przygotowując się do tomografii komputerowej jamy brzusznej, pacjent wypija 1-1,5 litra niegazowanej wody oczyszczonej porcjami na 1-1,5 godziny przed badaniem. Radiologa należy również poinformować, jeśli operacja planowana jest bezpośrednio po badaniu, istnieje podejrzenie perforacji wydrążonego narządu lub obecności przetoki. Tomografię komputerową jamy brzusznej i miednicy małej wykonuje się nie wcześniej niż trzy dni (i przy zaparciach i więcej) po badaniu RTG jelita lub żołądka zawiesiną barową.

W tomografii komputerowej narządów miednicy pacjentowi proponuje się wypicie 1-1,5 litra zwykłej niegazowanej wody w małych porcjach w ciągu 1-1,5 godziny przed badaniem. Musisz mieć umiarkowanie pełny pęcherz. Jeżeli pacjent posiada cewnik, zamyka się go 30 minut przed badaniem.

Jeżeli podczas badania TK planowane jest dwukrotne wzmocnienie kontrastu, pacjent powinien przybyć do szpitala godzinę przed zabiegiem. Asystent laboratoryjny podaje badany środek kontrastowy odpowiednio rozcieńczony. Pacjent wypija go w ciągu godziny bezpośrednio przed badaniem. Nie wpływa to na koszt tomografii komputerowej.

Postęp procedury

Podczas TK pacjent leży nieruchomo na specjalnym ruchomym stole. Najdokładniejszy obraz można uzyskać poprzez okresowe wstrzymywanie oddechu, o czym pacjent jest ostrzegany w trakcie zabiegu przez radiologa przez zestaw głośnomówiący, obserwując pacjenta przez wziernik. Pierścień tomografu porusza się wzdłuż ciała pacjenta, podczas gdy promienie rentgenowskie prześwitują przez wymagany obszar.

Tomografia komputerowa charakteryzuje się dużą szybkością skanowania i niewielkim obciążeniem ciała promieniami rentgenowskimi. Wysoka jakość obrazów zapewnia wykrywanie patologii na najwcześniejszych etapach ich rozwoju.

Co pokazuje CT?

Tomografia komputerowa czaszki i mózgu pozwala na kompleksową ocenę tkanek miękkich, naczyń krwionośnych, kości, próchnicy. Jest stosowany przy urazach czaszkowo-mózgowych, guzach opon mózgowych i mózgu, patologiach naczyniowych, udarach krwotocznych.

Tomografia komputerowa stawu skroniowo-żuchwowego jest niezawodną nieinwazyjną metodą diagnozowania najmniejszych schorzeń struktur mięśniowo-szkieletowych. Jest przepisywany do oznaczania i planowania implantacji zębów, pozwala zidentyfikować i wyjaśnić charakter złośliwego guza, zidentyfikować konsekwencje urazu.

Tomografia komputerowa jamy brzusznej - wykonywana jest w celu wykrycia zapalenia wyrostka robaczkowego, ropni jelitowych, guzów, torbieli, tętniaka aorty brzusznej, zakrzepów w jamie brzusznej, wodobrzusza. Tomografia komputerowa wątroby pozwala nie tylko uzyskać standardowe dane dotyczące gęstości tkanki, wykrywanie nowotworów i patologii, ale także ocenę zawartości żelaza w narządzie.

Tomografia komputerowa narządów śródpiersia i płuc zapewnia najdokładniejszą wizualizację struktur, które nie są rozróżniane za pomocą fluorografii i radiografii. Przed TK płuc wymagane jest zwykłe zdjęcie rentgenowskie.

Tomografia komputerowa kręgosłupa jest zalecana w celu określenia obecności i zakresu uszkodzenia tkanki chrzęstnej i kostnej. Służy do diagnozowania następujących chorób:

  • Osteoporoza;
  • Zapalenie szpiku;
  • Osteochondroza;
  • Artretyzm;
  • Urazy, skrzywienie kręgosłupa;
  • Przemieszczenie kręgów;
  • Nowotwory struktur chrzęstnych i kostnych.
Tomografia komputerowa nerek i dróg moczowych pomaga zidentyfikować i zbadać procesy zakaźne, guzy i konsekwencje urazów. TK nerek jest przepisywany pacjentom z dolegliwościami bólowymi krzyża, z podejrzeniem odmiedniczkowego zapalenia nerek, raka, torbieli. Badania nie przeprowadza się u pacjentów z niewydolnością nerek.

Tomografia komputerowa zatok przynosowych znajduje zastosowanie w otolaryngologii w stanach zapalnych dróg łzowych, zatok przynosowych i jamy nosowej, przy podejrzeniu guza, a także przy urazach nosa. Uważany za złoty standard w diagnozowaniu przewlekłego zapalenia zatok.
Tomografia komputerowa klatki piersiowej jest przepisywana do diagnostyki zakaźnych, onkologicznych, zapalnych i innych patologii wpływających na płuca i opłucną, serce, przełyk, żebra, mostek, gruczoły sutkowe itp..

Tomografia komputerowa stawów pozwala na identyfikację urazów, chorób zapalnych i zwyrodnieniowych stawów. TK stawów służy do oceny wielkości stawów i przestrzeni stawowych, jakości powierzchni stawowych, wykrywania rozlanych, ogniskowych lub dystroficznych zmian w tkance chrzęstnej i kostnej, objętości mazi stawowej w kaletkach stawowych, obecności narośli chrzęstnych i osteofitów, obrzęku i wysięku w stawach.

Tomografia komputerowa miednicy małej pozwala na pierwotną i różnicową diagnostykę patologii onkologicznych i chirurgicznych, identyfikację urazów, schorzeń ginekologiczno-urologicznych, patologii naczyniowych. Często CT stawów wymaga zastosowania kontrastu. Badanie pozwala wykryć płyn, krew, ropę w miednicy małej, ocenić charakter wrodzonych patologii, rozmiary, lokalizację i cechy strukturalne narządów, struktury kostne miednicy i zidentyfikować obecność w nich procesów patologicznych.

Tomografia komputerowa w Moskwie: adresy i ceny

CT znajduje się na liście usług medycznych, które państwo zapewnia bezpłatnie każdemu obywatelowi Rosji. Dlatego badanie jest możliwe tylko wtedy, gdy jest specjalne skierowanie od lekarza prowadzącego w poliklinice w miejscu zamieszkania. W przypadku braku aparatu do wykonywania TK w samej placówce, w kierunku lekarza może wskazać przychodnię lub ośrodek medyczny, w którym wykonać TK w Moskwie (ceny za dodatkowe usługi można sprawdzić samodzielnie u administratorów ośrodka).

Pacjent jest ustawiany w specjalnej kolejce, w której nie może czekać dłużej niż miesiąc, aw przypadku podejrzenia złośliwego guza nie dłużej niż dwa tygodnie. Jeśli choroba postępuje w czasie oczekiwania, każdy pacjent ma prawo dowiedzieć się, gdzie w Moskwie można wykonać tomografię komputerową niedrogo i wysokiej jakości. Prawie każde prywatne centrum medyczne w stolicy oferuje płatną usługę tomografii komputerowej. Cena tomografii komputerowej w Moskwie zależy od skanowanej części ciała i waha się od trzech do siedmiu tysięcy rubli. Koszt CT z kontrastem jest wyższy niż bez niego.

Ze względu na mniejszy przepływ pacjentów w prywatnych ośrodkach medycznych, w tym w szpitalu Jusupow, CT będzie znacznie łatwiejsze i szybsze. Na badanie pacjent ma możliwość umówienia się na wizytę w dogodnym dla siebie dniu i godzinie. Jednocześnie jakość zabiegu w ogóle nie ucierpiała, gdyż w szpitalu w Jusupowie zainstalowano nowoczesny tomograf komputerowy piątej generacji. Koszt zabiegu w Moskwie jest nieco wyższy niż w innych regionach Rosji.

Ile kosztuje tomografia komputerowa w szpitalu Jusupow

Dzięki wysokiej jakości usług diagnostycznych, komfortowym warunkom stworzonym z myślą o wygodzie każdego pacjenta oraz konkurencyjnym cenom, Szpital Jusupow cieszy się zasłużonym zaufaniem. Badanie przeprowadzane jest na nowoczesnym tomografie komputerowym nowej generacji, wyniki tomografii komputerowej odczytywane są przez kompetentnych specjalistów, co łącznie gwarantuje wysoką jakość zabiegu, trafną diagnozę oraz najskuteczniejszy schemat leczenia stwierdzonej choroby.

Wyniki badania wręczane są pacjentowi na rękach i w formie elektronicznej, tak aby w przyszłości można było przekazać lekarzowi prowadzącemu informacje o tym, co wykazała tomografia komputerowa. Cena za tomografię komputerową w szpitalu Jusupow jest dość przystępna dla każdego i zależy od kierunku studiów i rodzaju tomografii (z kontrastem lub bez). Aby dowiedzieć się o kosztach tomografii komputerowej, zadzwoń do centrum kontaktowego szpitala Jusupow.

Tomografia komputerowa. Informacje dla pacjentów

Co to jest tomografia komputerowa?

Tomografia komputerowa w diagnostyce gruźlicy klatki piersiowej.

Co to jest tomografia komputerowa. Wskazania do.

Na ilustracji przedstawiono zdjęcia rentgenowskie płuc uzyskane podczas tomografii komputerowej. Lewy (A) - przekrój podłużny (przedni), prawy (B) - przekrój poprzeczny (osiowy). Schemat przedstawia drogę promieni, czołową (C) i poprzeczną (D) (osiową)

Promieniowanie rentgenowskie. Liczby i fakty

Jak działa tomografia komputerowa

Generator promieni rentgenowskich emituje promienie, które przechodząc przez ludzkie ciało są wychwytywane przez specjalny detektor. Podczas przejścia promienie tracą część swojej energii; im gęstszy narząd, tym więcej energii jest tracone. Na podstawie różnicy między energią początkową wiązki a energią wiązki, która przeszła przez ciało, system komputerowy tworzy obraz, który jest następnie badany przez radiologa..

W klasycznym skanerze CT, seria obrazów jest tworzona przez fotografowanie w trybie „time-lapse”. Wiązka promieniowania rentgenowskiego przechodzi przez ciało pacjenta, jest ustalana przez detektor, poddawana obróbce komputerowej, po czym pacjent jest przemieszczany w stosunku do źródła promieniowania i formowany jest kolejny przekrój.

Wyobraź sobie, że widzisz szczegółowo kromkę chleba bez krojenia samego chleba. To jest tomografia komputerowa.

Czym i jak jest tomografia komputerowa stosowana w medycynie

Tomografia komputerowa zapewnia obrazy:

  • delikatna chusteczka
  • narządy miednicy
  • naczynia krwionośne
  • płuca
  • mózg
  • brzuszny
  • kości

CT jest często preferowaną metodą diagnozowania wielu typów nowotworów złośliwych (rak wątroby, płuc i trzustki).

CT może również dostarczyć ważnych informacji o urazach dłoni, stóp i innych struktur kostnych pacjenta. Nawet małe kości i otaczające tkanki są wyraźnie widoczne w TK.

CT vs MRI

Kluczowe różnice między CT i MRI:

  • CT wykorzystuje promieniowanie rentgenowskie, MRI wykorzystuje magnesy i fale radiowe.
  • W przeciwieństwie do MRI, CT nie uwidacznia ścięgien i więzadeł.
  • MRI nadaje się do badania rdzenia kręgowego.
  • CT nadaje się do wykrywania nowotworów złośliwych, zapalenia płuc, patologii na rtg klatki piersiowej, krwawień w mózgu, zwłaszcza po urazach.
  • Guz mózgu jest bardziej widoczny w badaniu MRI.
  • Tomografia komputerowa pozwala szybko zidentyfikować łzy i uszkodzenia narządów wewnętrznych, dlatego może być bardziej odpowiednia do badania pacjenta po urazie.
  • Złamane kości i kręgi są lepiej widoczne w TK.
  • CT lepiej pokazuje płuca i narządy w jamie klatki piersiowej między płucami.

O kontrastowaniu podczas tomografii komputerowej

Zanim zaczniemy mówić o wzmocnieniu kontrastu zdjęć rentgenowskich, konieczne jest zdefiniowanie, czym są dodatnie i ujemne promieniowanie rentgenowskie..

Narządy, tkanki lub formacje z dodatnim wynikiem promieniowania rentgenowskiego nazywamy strukturami, które są wyraźnie widoczne na zdjęciu rentgenowskim. Struktury kostne są najlepszym przykładem dodatniego promieniowania rentgenowskiego..

Negatywne narządy, tkanki lub formacje rentgenowskie nazywamy strukturami, które nie są widoczne na zdjęciu rentgenowskim. Najlepszym przykładem negatywnego wpływu promieni rentgenowskich jest krew.

Odmowa niezbędnego kontrastowania prowadzi albo do błędów w diagnozie, albo do konieczności powtarzania badań, co w konsekwencji prowadzi do dodatkowych nakładów finansowych i czasowych.

O niebezpieczeństwach tomografii komputerowej

Przy całej swojej skuteczności CT jako metoda diagnostyczna badań z wykorzystaniem promieniowania jonizującego ma swoje niepożądane aspekty związane z tą metodą, zarówno bezpośrednio, jak i pośrednio..

Oto dawka promieniowania, jaką pacjent otrzymuje podczas wykonywania tomografii komputerowej:

Procedura diagnostyczna

Zwykłe skuteczne dawki (mSv)

Równoważny okres naturalnej ekspozycji tła

Dodatkowe ryzyko raka w ciągu całego życia ze skutkiem śmiertelnym na badanie

Kończyny i stawy (z wyłączeniem stawu biodrowego)

Tomografia komputerowa: przegląd metody i urządzeń diagnostycznych, wskazania, technika badawcza

Tomografia komputerowa to metoda diagnostyczna do wizualizacji struktur tkanek i narządów, która w celu uzyskania obrazu wykorzystuje promieniowanie rentgenowskie, cyfrową rekonstrukcję danych.

Możliwość badania przekrojów warstwa po warstwie z rekonstrukcją trójwymiarowego obrazu narządu spowodowała zwiększone zapotrzebowanie na tę metodę we współczesnej medycynie.

CT dostarcza wyczerpujących informacji na temat obszaru zainteresowań, co pomaga zawęzić listę dodatkowych badań do postawienia diagnozy.

  1. Jaka jest istota metody
  2. Wizualizacja i przeglądanie danych graficznych
  3. Rozwój skanerów CT
  4. Odmiany badań tomograficznych
  5. Spiralne CT
  6. Wielospiralna CT
  7. CT z dwoma źródłami energii
  8. CT wiązki stożkowej
  9. Angiografia CT
  10. Perfusion CT
  11. Pozytonowa emisyjna tomografia komputerowa
  12. Stosowanie środków kontrastowych
  13. Wskazania i ograniczenia badań
  14. Jak idzie badanie
  15. Badanie rzetelności
  16. Badawczy czynnik ryzyka
  17. Wideo

Jaka jest istota metody

Zasada metody opiera się na zdolności tkanek do pochłaniania promieni rentgenowskich w różnym stopniu. Podczas skanowania detektory rejestrują tłumienie lub tłumienie wiązki i przekształcają je na sygnały elektryczne. Następnie uzyskane dane analogowe za pomocą specjalnych algorytmów są rekonstruowane na obraz.

Każde zdjęcie jest przekrojem poprzecznym obiektu. Dodając obrazy sekcji warstwa po warstwie, odtwarzany jest trójwymiarowy model organu.

W porównaniu z konwencjonalnymi promieniami rentgenowskimi technologia CT umożliwia bardzo precyzyjne pomiary zależności geometrycznych badanych struktur.

Powstałe obrazy po obróbce cyfrowej odzwierciedlają stan badanych struktur anatomicznych i nie zależą od prawa cieniowania.

Wizualizacja i przeglądanie danych graficznych

Cyfrowe przetwarzanie danych pomaga rozróżnić stopień zmiany gęstości na podstawie intensywności promieniowania rentgenowskiego.

Poziom gęstości badanych tkanek wyrażany jest w jednostkach Hounsfielda. Jednostki tworzą skalę Hounsfielda, zawierającą 4096 odcieni, z których 256 jest wyświetlanych na ekranie monitora, a tylko 20 jest postrzeganych przez ludzki narząd wzroku.

Przyjmuje się, że współczynnik tłumienia wody wynosi 0 HU, tłuszcz i powietrze mają wartości ujemne. Wartości dodatnie na skali odpowiadają narządom miąższowym, kościom, mięśniom, skrzepniętej krwi.

Aby uwidocznić tkanki o wymaganym zakresie gęstości, dostosowuje się okno obrazu. W tym celu ustala się średnią gęstość, zbliżoną do poziomu gęstości badanych struktur. Wyniki skanowania są przechowywane w bazie danych CT. Rozszyfrowanie przez radiologa.

Obrazy są zapisywane na dysku jako plik DICOM. Dane osobowe pacjenta, informacje o sprzęcie, protokół badania, notatki personelu medycznego zapisywane są na nośniku elektronicznym Aby otworzyć i wyświetlić plik, musisz zainstalować specjalne programy.

Rozwój skanerów CT

Przez dwie dekady doskonalenie tomografów prowadzono poprzez wprowadzanie zmian w ich konstrukcji..

Zwiększono kąt obrotu lampy rentgenowskiej, zwiększono liczbę detektorów.

W rezultacie powstały precyzyjne urządzenia, które są w stanie zidentyfikować organiczne, funkcjonalne zmiany we wczesnych stadiach choroby:

  1. Tomografy komputerowe I generacji powstały w 1973 roku. Urządzenie składało się z pojedynczej lampy emitującej promieniowanie rentgenowskie w wąskiej wiązce oraz detektora odbiorczego umieszczonego po przeciwnej stronie. Podczas skanowania rurka została przesunięta o 160 pozycji z kątem obrotu 10˚. W efekcie uzyskanie jednego obrazu zajęło 4,5 minuty, a przetwarzanie danych i rekonstrukcja obrazu na komputerze 2,5 godziny..
  2. Urządzenia drugiej generacji zostały wyposażone w dodatkowe detektory, a lampę dostrojono do emisji promieniowania rentgenowskiego w kształcie wachlarza o kącie obrotu 30˚. Skróciło to czas potrzebny na pomiar danych i pobranie jednego obrazu skanowanego obszaru do 20 sekund.
  3. W przypadku urządzeń 3. generacji na łuku umieszcza się 500-700 detektorów. Emitując wiązkę promieniowania wachlarzowego, rurka wraz z czujnikami obraca się o 360 ° wokół ciała badanego. Stwarza to warunki do badania narządów ruchomych, między innymi struktur ludzkiego ciała. Przetworzenie jednego zdjęcia zajmuje 10 sekund.
  4. Tomografy czwartej generacji wyposażone są w 1088 czujników umieszczonych na obrzeżu pierścienia. Wewnątrz tego ostatniego rura z wachlarzowym rozkładem wiązki obraca się wokół ciała pacjenta. Nowy projekt poprawił jakość obrazu. Czas uzyskania jednego plastra skrócony do 0,7 sek.
  5. Tomografy piątej generacji służą do badania budowy serca. Ich praca opiera się na działaniu promiennika elektrycznego. Emituje elektrony, które są kierowane przez cewki elektromagnetyczne przez ciało pacjenta do wolframowych celów znajdujących się pod stołem tomografu, które zamieniają sygnał na obraz..

Odmiany badań tomograficznych

Potrzeba poprawy jakości diagnostyki doprowadziła do opracowania nowych metod badań radiologicznych oraz udoskonalenia technologii uzyskiwania precyzyjnych danych..

W praktyce klinicznej i badaniach naukowych stosuje się różne rodzaje tomografii w zależności od możliwości metody, celów i wskazań..

Spiralne CT

Skanery spiralne składają się z lampy rentgenowskiej w kształcie wachlarza i detektorów fluorescencyjnych rozmieszczonych w 1-2 rzędach.

Podczas pracy urządzenia rura obraca się w sposób ciągły o 360˚ z opisem spiralnej trajektorii wokół ciała pacjenta, a platforma porusza się wewnątrz suwnicy z zadaną prędkością. Zbieranie danych odbywa się bez przerwy w trakcie skanowania.

Zalety metody to:

  • identyfikacja elementów patologicznych, których wymiary są mniejsze niż grubość cięcia;
  • czas badań 10-15 minut;
  • redukcja ekspozycji na promieniowanie w porównaniu z tradycyjnym CT.

Wielospiralna CT

TK wielowarstwowy lub wielowarstwowy, w przeciwieństwie do tomografii spiralnej, posiada wielorzędowy układ czujników (od 4 do 256 rzędów) oraz specjalny kształt wiązki promieni emitowanych przez tubus.

Urządzenia nowej generacji wyposażone są w 2 lampy rentgenowskie. Liczba uzyskanych wycinków, w zależności od typu urządzenia, waha się od 32 do 640.

MSCT dostarcza objętościowych informacji o stanie narządów wewnętrznych przez 1 obrót lampy rentgenowskiej.

Przy jednoczesnym odtworzeniu kilku przekrojów uzyskanych poprzez obrót emitera o 360˚, obwód struktur anatomicznych wzrasta.

MSCT skanuje obiekt za pomocą 4-spirali w jednym obrocie rury, a prędkość obrotowa jest o 0,5 sekundy większa niż SCT.

Skrócenie czasu obrotu rury wokół badanego obiektu doprowadziło do 30% zmniejszenia ekspozycji na promieniowanie. Aby zbadać serce, EKG wykonuje się synchronicznie z tomografią.

CT z dwoma źródłami energii

Metoda tomografii, która wykorzystuje 2 źródła promieniowania, w rosyjskojęzycznej literaturze naukowej ma skrót MSCT-DI.

Rdzeń tomografii dwuwiązkowej oparty jest na tomografii wielowarstwowej. Skanery posiadają 2 lampy rentgenowskie umieszczone pod kątem 90˚.

Jeden z nich emituje energię małej mocy, za pomocą której uzyskuje się dane o wysokim kontraście i poziomie szumów, drugi emituje energię dużej mocy o niskim kontraście, co redukuje szumy.

Technologia podwójnej wiązki zapewnia czasową rozdzielczość 83 ms na obrót 0,33 s. Pomaga uzyskać i rozszyfrować obraz serca i tętnic wieńcowych, niezależnie od cyklu pracy serca i tętna..

Służy do wykrywania zaburzeń hemodynamicznych, stanu łożyska wieńcowego oraz do wykrywania zwężeń, niedrożności tętnic u pacjentów z chorobą wieńcową.

CT wiązki stożkowej

Badanie CT z wiązką stożkową przeprowadzane jest za pomocą emitera emitującego wiązkę w postaci wąskiego stożka, odbiornika sygnału i oprogramowania.

Obraz badanej konstrukcji uzyskuje się w 1 obrocie tuby, co zmniejsza ekspozycję pacjenta na promieniowanie..

CBCT służy do badania struktur ograniczonych obszarowo. W stomatologii, chirurgii szczękowo-twarzowej, otolaryngologii, traumatologii służą do:

  • identyfikacja anomalii rozwojowych, urazów zębów, szczęki;
  • choroby nowotworowe, złamania kości twarzoczaszki;
  • planowanie małych operacji: ekstrakcja zęba, implantacja;
  • identyfikacja patologii nosa, zatok przynosowych, kości skroniowej;
  • skanowanie stawów kończyn górnych i dolnych.

Wśród wad CBCT wyróżnia się niski kontrast tkanek miękkich..

Angiografia CT

Angiografia łożyska naczyniowego za pomocą tomografów i rentgenowskich środków kontrastowych pomaga uzyskać obrazy naczyń krwionośnych, ocenić stan przepływu krwi i określić charakter zaburzeń hemodynamicznych.

Po dożylnym podaniu kontrastu uzyskuje się skrawki cienkowarstwowe, które po poddaniu obróbce komputerowej rekonstruuje się na trójwymiarowy obraz.

Metodą ujawnia się oboczny przepływ krwi, krwotoki, stopień zwężenia, wielkość blaszek miażdżycowych.

Główną zaletą angiografii komputerowej jest określenie budowy anatomicznej naczyń krwionośnych i ich relacji z sąsiednimi narządami i tkankami..

Perfusion CT

Tomografia perfuzyjna ma na celu badanie hemodynamiki tkanek na poziomie naczyń włosowatych i uzupełnia angiografię..

Metoda wizualizuje i szacuje wielkość przepływu krwi poprzez ocenę zmian w gęstości promieniowania rentgenowskiego podczas wzmocnienia kontrastu łożyska naczyniowego.

Zakres zastosowania - badania zaburzeń krążenia mózgowego, zmian nowotworowych mózgu, wątroby, trzustki.

PCT służy do dynamicznego monitorowania pacjentów po udarze oraz do identyfikacji grupy pacjentów wymagających trombolizy i rewaskularyzacji.

Pozytonowa emisyjna tomografia komputerowa

Zasada działania PET opiera się na analizie biochemicznych, fizjologicznych funkcji narządów ludzkich poprzez pomiar stężenia radionuklidu w tkankach za pomocą skanera.

Dane otrzymane przez czujniki są rekonstruowane komputerowo. Połączenie PET z urządzeniami TK dostarcza zestawu informacji o budowie i czynności funkcjonalnej narządów.

Technologia PET pozwala na:

  • identyfikacja i różnicowanie nowotworów, stopień inwazji;
  • określenie szybkości procesów metabolicznych, dopływ krwi do mięśnia sercowego;
  • obliczanie przyswajalności tlenu i glukozy przez komórki mózgowe;
  • pomiar metabolizmu glukozy.

Stosowanie środków kontrastowych

Wzmocnienie kontrastu rozszerza zakres możliwości diagnostycznych TK. Wprowadzenie środka kontrastowego poprawia jakość obrazu obszaru zainteresowania i pomaga w różnicowaniu struktur anatomicznych.

Kontrast jest używany do badań:

  • naturalne ubytki, puste narządy (przewód pokarmowy, macica, pęcherz, przetoki);
  • narządy miąższowe;
  • mózg, rdzeń kręgowy;
  • narządy rozrodcze;
  • aorta, tętnice wieńcowe, tętnice płucne, wrotny, żyła główna, żyły biodrowe;
  • naczynia obwodowe, węzły chłonne;
  • kości, mięśnie;
  • perfuzja tkanki.

Aby zbadać jamę brzuszną, kontrast przyjmuje się doustnie na pusty żołądek. 30-60 minut przed zabiegiem lek pije się w małych porcjach, które dzieli się na 4-5 dawek.

Użyj siarczanu baru (zawiesina baru) lub środków rozpuszczalnych w wodzie („Gastrografin”). Wypełnienie jelita kontrastem daje wyraźny obraz pętli jelitowych na tomogramie i oddziela je od otaczających tkanek.

Istnieje możliwość oceny stanu ścian żołądka poprzez napełnienie narządu wodą i wstępne domięśniowe podanie środków przeciwskurczowych.

Zawiesina baru jest przeciwwskazana u pacjentów z podejrzeniem perforacji podczas planowania operacji na żołądku i pętlach jelitowych.

Czas wypełnienia przełyku, żołądka, jelita cienkiego kontrastem 20-25 minut. W przeciwieństwie do okrężnicy, odbytnica zajmuje 50-60 minut.

Dzięki dożylnemu wzmocnieniu kontrastu lek gromadzi się w tkankach, co zwiększa gęstość i poprawia wizualizację struktur.

Dawkę środka kontrastowego wstrzykuje się ręcznie do żyły łokciowej lub instaluje się automatyczny strzykawkę-strzykawkę, która dozuje substancję.

Aby uzyskać odpowiedni kontrast i zapobiec niepożądanym skutkom leków, przeprowadza się ścisłą selekcję dawkowania substancji:

Typ kontrastuDawkowanieSposób stosowania
Siarczan baru250-300 ml na 1 badanieZawiesinę siarczanu baru miesza się z wodą do całkowitej objętości 1 litra. Zrobiono wewnętrznie.
Rozpuszczalny w wodzie jod organiczny
znajomości:

-„Gastrografin”

Do badania przewodu pokarmowego - 10-20 ml, do narządów miednicy - 100-200 ml.
Lek miesza się w 1 litrze wody. Jest pobierana wewnętrznie. Do kontrastowania narządów miednicy, wstrzyknięty do odbytnicy.
Jonowe i niejonowe substancje zawierające jod:

-„Ultravist”

Całkowita dawka dla dorosłych 100-150 ml do urografii IV, aortografii.
80-150 ml substancji o zawartości jodu 300 mg / ml.
Wstrzyknięcie IV w bolusie za pomocą automatycznego wstrzykiwacza.

Wskazania i ograniczenia badań

Ze względu na zawartość informacyjną tomografii komputerowej metoda jest wykorzystywana do rutynowych i doraźnych badań pacjentów z podejrzeniem nowotworów, urazów, chorób zapalnych i zwyrodnieniowo-dystroficznych..

W praktyce klinicznej CT jest przepisywane w następujących przypadkach:

  • wykrywanie i zapobieganie chorobie u osób zagrożonych złośliwymi guzami płuc (test przesiewowy);
  • podejrzenie organicznego uszkodzenia mózgu, w obecności częstych bólów głowy, omdleń, zaburzeń osobowości;
  • zespół konwulsyjny o niewyjaśnionej etiologii;
  • Poważny uraz mózgu;
  • uszkodzenie naczyń;
  • urazy, choroby zapalne narządów miąższowych z powikłaniami;
  • wyjaśnienie diagnozy z wątpliwymi wynikami innych metod diagnostycznych;
  • monitorowanie skuteczności środków podejmowanych w celu leczenia choroby.

Tomografia nie jest zalecana w ciąży, osobom otyłym, których masa ciała przekracza 120 kg.

Zastosowanie tej metody jest ograniczone do skanowania ze wzmocnieniem kontrastu u pacjentów z nietolerancją środka kontrastowego, zaburzeniami czynności nerek, cukrzycą i patologią tarczycy.

Jak idzie badanie

W gabinecie TK pacjent otrzymuje informację o przebiegu zabiegu i podpisuje świadomą zgodę. Biżuteria, protezy, aparaty słuchowe są usuwane z głowy i ciała. Pacjent przebiera się w ubranie bez metalowych guzików, haczyków, które powodują pojawienie się artefaktów.

Pacjentom cierpiącym na lęk przed ograniczoną przestrzenią, niestabilnością emocjonalną wstępnie wstrzykuje się środki uspokajające.

Jeśli planowane jest wzmocnienie kontrastu, przeprowadza się test alergiczny. W przypadku braku pozytywnej reakcji ustala się dostęp żylny.

Pacjent przy pomocy asystenta laboratorium rentgenowskiego przyjmuje poziomą pozycję na plecach, boku lub brzuchu na ruchomym stole przenośnika.

Ciało i kończyny mocowane są paskami, które ograniczają ruch. Komunikacja z lekarzem, który podczas badania będzie przebywał w innym pomieszczeniu, odbywa się za pośrednictwem domofonu. Po przesunięciu stołu wewnątrz suwnicy rozpoczyna się skanowanie i komputerowe przetwarzanie danych.

Podczas badania, aby poprawić wyrazistość i jakość obrazu, lekarz wydaje polecenia wstrzymania oddechu na 20-30 sekund lub ograniczenia ruchów połykania.

Czas trwania skanowania to 5-20 minut. Podczas korzystania ze wzmocnienia kontrastu czas ulega podwojeniu.

W ciągu 24 godzin od zakończenia badania pacjent otrzymuje wniosek wraz z protokołem opisującym zidentyfikowane zmiany, fotografie lub nośniki elektroniczne z obrazami.

Jeśli hałas w twojej głowie, co to znaczy

Lipoproteiny o dużej gęstości (HDL)