Jak zwiększyć poziom wapnia we krwi?

Cała zawartość iLive jest sprawdzana przez ekspertów medycznych, aby upewnić się, że jest jak najbardziej dokładna i rzeczowa.

Mamy ścisłe wytyczne dotyczące wyboru źródeł informacji i podajemy tylko linki do renomowanych stron internetowych, akademickich instytucji badawczych oraz, w miarę możliwości, sprawdzonych badań medycznych. Należy pamiętać, że liczby w nawiasach ([1], [2] itp.) To klikalne linki do takich badań.

Jeśli uważasz, że którakolwiek z naszych treści jest niedokładna, nieaktualna lub w inny sposób wątpliwa, zaznacz ją i naciśnij Ctrl + Enter.

Pytanie, jak zwiększyć poziom wapnia we krwi, staje się coraz bardziej istotne, ponieważ wapń jest jednym z najważniejszych składników diety człowieka..

Wapń jest składnikiem strukturalnym kości, zębów i tkanek miękkich. Jest to bardzo ważne w wielu procesach metabolicznych organizmu. Wapń stanowi od 1 do 2% masy ciała osoby dorosłej, z czego 99% jest przechowywany w kościach i zębach. Na poziomie komórkowym wapń służy do regulacji przepuszczalności i przewodnictwa elektrycznego błon biologicznych (np. Ścian komórkowych), które kontrolują funkcje mięśni i nerwów, wydzielanie gruczołów i naczyń krwionośnych oraz ich elastyczność. Wapń jest również potrzebny do promowania krzepnięcia krwi.

Średnia zawartość wapnia we krwi osoby dorosłej wynosi 2,15 - 2,50 mola / litr. Spadek tego wskaźnika jest raczej niepożądany i może wynikać z szeregu groźnych chorób. W takim przypadku będziesz musiał pomyśleć o tym, jak zwiększyć poziom wapnia we krwi..

Wraz z gwałtownym spadkiem poziomu wapnia w organizmie należy przede wszystkim wykluczyć takie choroby, jak osteoporoza, choroby układu sercowo-naczyniowego, wzrost tarczycy, a także obecność nowotworów złośliwych. Niestety wzrost tych chorób w dzisiejszej populacji już stał się krytyczny..

Przyczyny zmniejszenia stężenia wapnia we krwi

Lista przyczyn spadku poziomu wapnia w organizmie jest dość obszerna. Przede wszystkim należy zauważyć, że wapń dostaje się do organizmu wraz z pożywieniem i wodą. Dlatego w dzisiejszych czasach pytanie, jak zwiększyć poziom wapnia we krwi, jest szczególnie istotne dla osób, które nadużywają niezrównoważonej diety i poszczą. Zagrożone są również kobiety w okresie ciąży i laktacji, w okresie pomenopauzalnym, a także dzieci w okresie aktywnego wzrostu. Nadmierne spożycie kawy, palenie i częsty stres to również przyczyny wysokiego wydatku wapnia. Dlatego tak ważne jest, aby wiedzieć, jak zwiększyć poziom wapnia we krwi..

Przyczyną spadku wapnia mogą być problemy z przewodem pokarmowym, takie jak dysbioza jelitowa, alergie pokarmowe; choroby tarczycy i przytarczyc, choroby nerek. Przy niezrównoważonej diecie miejsce wapnia w organizmie mogą zająć inne pierwiastki chemiczne, które uniemożliwiają normalne wchłanianie wapnia. Należą do nich żelazo, sód, potas, fosfor, magnez, a także ołów i cynk. Obecność wystarczającej ilości witaminy D w organizmie odgrywa ważną rolę w przyswajaniu wapnia..

Objawy niskiego poziomu wapnia we krwi

Objawy niskiego poziomu wapnia we krwi zwykle nie pojawiają się długo. Przede wszystkim na brak tego pierwiastka śladowego zareagują kości i mięśnie, których stan znacznie się pogorszy. Kości stają się porowate i kruche, pojawia się próchnica, obserwuje się kołatanie serca i skurcze mięśni. Brak wapnia wpływa również na zdrowie innych narządów. W takim przypadku pojawia się pytanie: jak zwiększyć poziom wapnia we krwi?

Osoby z niedoborem wapnia wydają się blade i ospałe, szybko się męczą i stają się leniwe. Są bardziej wrażliwe na zimno. Najbardziej oczywistym objawem jest pocenie się wokół głowy, nawet w chłodne dni. Nerwowość i zaburzenia psychiczne mogą być również wymownymi objawami niskiego poziomu wapnia we krwi..

Dzieci urodzone przez matki, których poziom wapnia we krwi był poniżej minimum normalnego, zwykle również cierpią na brak tego pierwiastka śladowego. Niedobór wapnia u tych dzieci staje się bardziej zauważalny, jeśli nie ma wystarczającej podaży wapnia, białek, minerałów i witamin z pełnego mleka, świeżych owoców i warzyw.

Dzieci, które nie otrzymują wystarczającej ilości wapnia, przestają rosnąć, a rozwój tkanki mięśniowej spowalnia. Mają słaby apetyt i odruch wymiotny, jeśli są karmieni siłą. Często występują również niestrawność i biegunka. Niedobór wapnia obniża odporność organizmu. Takie dzieci stają się łatwą ofiarą infekcji dróg oddechowych i jelit. Rodzice takich dzieci muszą koniecznie mieć informacje o tym, jak zwiększyć poziom wapnia we krwi..

Niedobór wapnia u młodych dziewcząt powoduje późne dojrzewanie, częste nieregularne miesiączki, nadmierne krwawienia, anemię. Zmniejsza się odporność organizmu na infekcje.

W przypadku niedostatecznej ilości wapnia w czasie ciąży, rozwój płodu przebiega dalej, w zależności od rezerwy wapnia z kości matki, co w przyszłości może spowodować u niej poważne choroby. Krwawienie, brak mleka matki, słaba koncentracja umysłu i przedłużony okres poporodowy to typowe objawy niskiego poziomu wapnia we krwi po porodzie. W tym przypadku szczególnie istotne staje się skuteczne rozwiązanie problemu zwiększania poziomu wapnia we krwi..

U osób starszych brak wapnia we krwi może powodować zaostrzenie chorób przewlekłych i problemów układu sercowo-naczyniowego, ponieważ praca serca, elastyczność naczyń krwionośnych i włókien nerwowych są bezpośrednio związane z bilansem wapnia we krwi.

Z kim się skontaktować?

Leczenie niskiego poziomu wapnia we krwi

Leczenie niskiego poziomu wapnia we krwi powinno rozpocząć się od zrównoważenia diety. Jak zwiększyć poziom wapnia we krwi? Przede wszystkim należy zwrócić uwagę na dostarczenie organizmowi szeregu witamin, które przyczyniają się do optymalnego wchłaniania wapnia..

Witamina D, umożliwiająca organizmowi wchłanianie wapnia z jelit poprzez jego interakcję z białkami potrzebnymi do transportu wapnia przez błonę jelitową do krwiobiegu. Witamina D pomaga również w utrzymaniu optymalnej równowagi wapnia i fosforu podczas mineralizacji kości.

Witamina C aktywnie sprzyja również wchłanianiu dodatkowego wapnia oraz pomaga wzmocnić odporność organizmu na szkodliwe grzyby i bakterie (np. Grzyby z rodzaju Candida), które również zakłócają efektywne wchłanianie wapnia.

Magnez współdziała z wapniem w regulacji układu sercowo-naczyniowego, aktywności mięśni, układu krążenia i układu nerwowego. Optymalny stosunek wapnia do magnezu wynosi 2: 1, przy czym bardzo ważne jest, aby wskaźnik magnezu nie przekraczał górnych dopuszczalnych granic.

Laktoza, znajdująca się w produktach mlecznych, sprzyja wchłanianiu wapnia w jelitach u niemowląt, chociaż nie ma dowodów, że zasada ta dotyczy również dorosłych.

Jak wspomniano wcześniej, dieta ma kluczowe znaczenie przy podejmowaniu decyzji o zwiększeniu poziomu wapnia we krwi. Najważniejsze jest, aby zachować jego prawidłową równowagę. Na przykład tłuszcze i białka w naszej diecie wspomagają wchłanianie wapnia, ale tylko wtedy, gdy nie są one nadmiernie spożywane. Diety wysokobiałkowe, popularne od późnych lat 90. XX wieku, faktycznie pomagają zmniejszyć całkowite wchłanianie wapnia poprzez zwiększenie szybkości uwalniania wapnia z organizmu do jelit..

Pokarmy zwiększające poziom wapnia we krwi

Wiele powiedziano o potrzebie prawidłowego odżywiania. Ale warto bardziej szczegółowo omówić listę produktów, które pomogą zwiększyć poziom wapnia we krwi. Dla osób cierpiących na niedobór wapnia dietetycy zalecają włączenie do diety produktów mlecznych. Są to różne sery, jogurty, mleko (najlepiej niskotłuszczowe lub beztłuszczowe) itp..

Źródłem wapnia mogą być również produkty niemleczarskie. Należą do nich: łosoś, sardynki, kapusta zielona, ​​tofu, rabarbar, szpinak, rzepa, kawior, biała fasola, brokuły, groszek, brukselka.

Nie zaleca się częstego spożywania pokarmów bogatych w kwas szczawiowy i fitynowy oraz kofeinę. Szkoda tych pierwiastków śladowych dla organizmu polega na ich zdolności do blokowania wapnia.

Kwas szczawiowy występuje w dużych ilościach w produktach spożywczych, takich jak szpinak, rabarbar, czekolada, kakao, pietruszka, mak, buraki, boćwina, karambol, orzechy, jagody i fasola. W liściach herbaty jest dużo kwasu szczawiowego, chociaż na szczęście dla miłośników tego produktu kwas szczawiowy zawarty jest w samym napoju w bardzo ograniczonej ilości, gdyż do parzenia nie używa się zbyt wielu liści.

Kwas fitowy to kolejna substancja chemiczna, która hamuje wchłanianie wapnia. Występuje w zbożach, ziarnach, nasionach i orzechach.

Stężenie kwasu fitynowego można zmniejszyć przez obróbkę cieplną żywności, moczenie jej w kwaśnym środowisku, fermentację lub kiełkowanie ziaren..

Na przykład można powiedzieć, że chleb wyprodukowany ze zbóż w rzeczywistości nie zakłóca wchłaniania wapnia, ponieważ kwas fitynowy rozkłada się po dodaniu drożdży do zaczynu do ciasta. Należy zauważyć, że fitina tak naprawdę nie należy do mikroelementów szkodliwych dla człowieka, po prostu hamuje wchłanianie wapnia. Tak więc jedzenie produktów bogatych w kwas fitynowy jest całkiem możliwe, ale w ograniczonych ilościach..

Podobnie jest z kofeiną. Spożywana z umiarem kofeina ma bardzo niewielki wpływ na wchłanianie wapnia. Możesz zmniejszyć i zrekompensować utratę wapnia, dodając jedną lub dwie łyżki mleka do kawy..

Tabletki zwiększające poziom wapnia we krwi

Jak zwiększyć poziom wapnia we krwi za pomocą tabletek? Przyjmowanie tabletek zwiększających poziom wapnia we krwi powinno być bardzo ostrożne. Ważne jest przestrzeganie instrukcji i porad lekarzy, ponieważ nadmiar wapnia we krwi jest nie mniej niebezpieczny niż jego brak.

Istnieją ustalone normy dotyczące dziennego spożycia wapnia (w tym wapnia, który dostał się do organizmu z pożywieniem). Dzieci w wieku od 1 do 3 lat potrzebują 500 mg, od 4 do 8 lat - 800 mg; młodzież w wieku do 18 lat potrzebuje 1300 mg; dorośli w wieku od 19 do 50 lat - 1000 mg; osoby powyżej 51 roku życia potrzebują 1200 mg wapnia dziennie.

Tabletki zwiększające poziom wapnia we krwi zaleca się łączyć z przyjmowaniem witamin D, C, a także magnezu (na przykład MAGNE-B6). Odpowiednie są również różne multiwitaminy.

Warto również zwrócić uwagę na pozytywną rolę białka we wchłanianiu wapnia, w szczególności aminokwasów lizyny i glicyny. Dlatego suplementy wapnia są często wytwarzane w postaci chelatów (niekoniecznie z tymi dwoma aminokwasami). Suplementy chelatowane są związane z aminokwasami, które pomagają lepiej wchłaniać wapń.

Należy również pamiętać, że wszystkie leki mogą powodować skutki uboczne i nie należy ich przyjmować bez zalecenia lekarza..

Jak zwiększyć poziom wapnia we krwi za pomocą leków? Wśród najbardziej znanych leków, które pomagają zwiększyć wapń, należy zwrócić uwagę na: WAPNIA + KWAS ASKORBINOWY (Wapń + kwas askorbinowy), GLUKONIAN WAPNIA (Calcii Glukonas), MLECZAN WAPNIA (Calcii lactas), CHLOREK WAPNIA (Calcii chloridum) itp..

Hipokalcemia

Hipokalcemia to stan związany ze spadkiem zawartości wapnia całkowitego we krwi poniżej 1,87 mmol / l, zjonizowany - mniej niż 1,07 mmol / l, co objawia się naruszeniem procesów elektrofizjologicznych na błonach komórkowych.

Przyczyny tego stanu są związane z niedoborem witaminy D w organizmie, chorobami nerek, niedoczynnością przytarczyc..

Większość objawów hipokalcemii wiąże się ze zwiększoną pobudliwością nerwowo-mięśniową lub odkładaniem się wapnia w tkankach miękkich.

W leczeniu ostrej hipokalcemii stosuje się chlorek wapnia lub glucepat. Przewlekłą hipokalcemię leczy się suplementami wapnia i witaminy D..

Przyczyny hipokalcemii

Hipokalcemia może być spowodowana chorobami prowadzącymi do upośledzonego uwalniania wapnia z kości lub chronicznej utraty wapnia wraz z moczem. Ponieważ większość wapnia jest związana z albuminami, brak tego białka powoduje spadek poziomu wapnia we krwi. Ale hipokalcemia spowodowana brakiem albuminy nie prowadzi do żadnych konsekwencji, ponieważ objawy hipokalcemii są determinowane jedynie przez zawartość wapnia, który nie jest związany z albuminą..

Przyczyny hipokalcemii to również:

  • niedobór witaminy D;
  • niewystarczające spożycie wapnia z pożywienia na czczo, wykluczenie produktów mlecznych z diety,
  • obfite pocenie;
  • ciąża i karmienie piersią;
  • naruszenie wchłaniania wapnia z powodu biegunki, resekcji jelit, niewystarczającej funkcji trzustki;
  • hipodynamia;
  • reakcje alergiczne;
  • różne nowotwory;
  • choroby przytarczyc lub ich resekcja;
  • toksyczne uszkodzenie wątroby w wyniku zatrucia niskiej jakości alkoholem lub solami metali ciężkich;
  • hipoalbuminemia;
  • hipernatremia;
  • przyjmowanie kortykosteroidów i interleukin;
  • przyjmowanie leków stosowanych w leczeniu hiperkalcemii: leki przeciwdrgawkowe (fenytoina, fenobarbital) i ryfampicyna;
  • stosowanie środków radiokontrastowych zawierających etylenodiaminotetraoctan;
  • transfuzja krwi cytrynianowej (ponad 10 jednostek);

Hipokalcemia może być spowodowana wstrząsem lub posocznicą.

Objawy hipokalcemii są spowodowane niedoczynnością przytarczyc, czyli osłabieniem funkcji przytarczyc, które są odpowiedzialne za proces metabolizmu wapnia w organizmie..

Inną przyczyną hipokalcemii jest rzekoma niedoczynność przytarczyc, która jest chorobą dziedziczną związaną z niewrażliwością organizmu na parathormon, co powoduje obniżenie poziomu wapnia i wzrost stężenia fosforu..

Choroba Albrighta, niewydolność nerek, któremu towarzyszy upośledzony metabolizm witaminy D, fosforu i soli wapnia może przyczyniać się do obniżenia poziomu wapnia.

Objawy hipokalcemii

Dość często hipokalcemia przebiega bezobjawowo.

Objawy hipokalcemii są związane z zaburzeniem potencjału błony, co prowadzi do podrażnienia nerwowo-mięśniowego. Najczęstsze skurcze występują w mięśniach nóg i pleców..

Rozwijająca się hipokalcemia może prowadzić do łagodnej rozlanej encefalopatii, którą należy podejrzewać w przypadku niewyjaśnionej depresji, demencji lub psychozy. W niektórych przypadkach rozwija się obrzęk nerwu wzrokowego. Długotrwała hipokalcemia może prowadzić do rozwoju zaćmy.

U pacjentów z ciężką hipokalcemią, w niektórych przypadkach arytmii, występują blokady serca.

Objawy przewlekłej hipokalcemii objawiają się suchością, łuszczeniem się skóry, zwiększoną sztywnością włosów, łamliwymi paznokciami.

Jeśli stężenie wapnia zostanie szybko przywrócone do normalnych wartości, objawy hipokalcemii są odwracalne..

Wraz ze spadkiem stężenia wapnia do 1,25-1,175 mmol / l dochodzi do tzw. Przełomu hipokalcemicznego lub ostrej tężyczki.

Stan ten charakteryzuje się: bolesnymi skurczami tonicznymi, które wpływają na symetryczne grupy mięśni, trudnościami w oddychaniu, drgawkami. Tetania często poprzedzona jest „pełzaniem po ciele”, drętwieniem kończyn, uczuciem skurczów mięśni zginaczy kończyn, „rybie usta”, sardonicznym uśmiechem, zaciśnięciem szczęk, opistotonusem. Z powodu konwulsyjnych skurczów mięśni oddechowych może wystąpić niewydolność oddechowa. Do tego dochodzą: kolka, obfite pocenie się, skurcz oskrzeli, wielomocz, biegunka, zmiany ciśnienia krwi. Kryzysowi mogą towarzyszyć ostre zaburzenia psychiczne.

Objawy hipokalcemii u dzieci (postać ostra) to: ciężka hipertoniczność aż do drgawek, skurcz krtani, skurcz mięśni gładkich, drgawki hipokalcemiczne.

Hipokalcemia u dzieci objawia się obniżeniem poziomu wapnia z powodu krzywicy (spazmofilia). Stan ten charakteryzuje się arytmicznym oddychaniem, skurczem krtani z pianiem koguta, skurczem nadgarstka (skurcz mięśni stóp i dłoni trwający od kilku sekund do kilku godzin). Mogą wystąpić napady kloniczne obejmujące wszystkie grupy mięśni, którym towarzyszy zmętnienie świadomości.

Leczenie hipokalcemii

Wybór metody leczenia hipokalcemii u dzieci i dorosłych zależy od jej przyczyny..

W celu uzupełnienia niedoboru wapnia stosuje się podawanie dożylne lub doustne preparatów wapniowych. W przypadku przewlekłej postaci choroby preparaty wapniowe przyjmuje się doustnie. W przypadku wystąpienia charakterystycznych objawów hipokalcemii wymagane jest podanie dożylne..

Aby poprawić wchłanianie wapnia, pacjentom przepisuje się witaminę D..

Jeśli proces wchłaniania wapnia w jelicie cienkim nie zostanie zakłócony, wówczas stosowanie preparatów wapniowych jest skuteczne nawet w przypadku ciężkich postaci hipokalcemii.

Monoterapię preparatami wapniowymi z reguły stosuje się przez krótki czas, chociaż w niektórych przypadkach takie leczenie hipokalcemii umożliwia utrzymanie niezbędnego poziomu wapnia we krwi przez dość długi czas.

Konsekwencje hipokalcemii

Niedobór wapnia w organizmie prowadzi do zahamowania wzrostu, krzywicy u dzieci, skoliozy, alergii, skrzywienia kości, upośledzenia krzepnięcia krwi, tworzenia się kamieni nerkowych, kruchości naczyń włosowatych.

Osoby cierpiące na chroniczny niedobór wapnia są trudne do zniesienia stresu fizycznego i psychicznego, są podatne na infekcje; próchnieją zęby, krwawienie dziąseł, konwulsje.

Najcięższe choroby wywołane niedoborem wapnia to osteoporoza i osteomalacja, charakteryzująca się rozmiękczeniem kości..

Brak wapnia może powodować stwardnienie rozsiane. Jeśli wymagana ilość wapnia nie dostanie się do organizmu człowieka przed 15 rokiem życia, prowadzi to do osłabienia tkanki nerwowej i wzrostu ryzyka wystąpienia stwardnienia rozsianego.

Zatem hipokalcemia jest stanem patologicznym organizmu, który przy braku odpowiedniego leczenia (stosowanie preparatów wapnia, witaminy D) może prowadzić do poważnych chorób i skrócenia oczekiwanej długości życia. Dlatego tak ważne jest racjonalne i terminowe odżywianie się w chorobach, które mogą prowadzić do rozwoju hipokalcemii..

Zmniejszony poziom wapnia we krwi, co to znaczy

Wapń zjonizowany: norma i odchylenia

Istotnym wskaźnikiem naturalnego procesu metabolizmu minerałów w organizmie jest zawartość takiego pierwiastka jak wapń zjonizowany. Pierwiastek śladowy ma ogromny wpływ na procesy życiowe, jest szczególnie niezbędny w okresie wzrostu i ciąży. Jeśli poziom zjonizowanego wapnia we krwi zostanie przekroczony lub obniżony, często oznacza to patologiczne zmiany w organizmie..

Wartość wapnia w organizmie

Prawidłowa zawartość wapnia zapewnia tworzenie tkanki kostnej, stabilną pracę układu krążenia, nerwowego i mięśni. Minerał ten bierze udział w przemianie protrombiny we krwi w trombinę, co powoduje naturalną koagulację. W osoczu pierwiastek występuje w kilku typach: 40% wapnia przenika do związków z białkami, około 15% jest związane z minerałami (np. Fosforem), z całkowitej ilości tego minerału, wolny zjonizowany wapń to około 45%.

Poziom wolnego minerału zależy od kwasowości krwi. Wraz ze wzrostem wskaźnika do strony alkalicznej jego ilość wzrasta. Makroskładnik pokarmowy znajdujący się w osoczu jest filtrowany przez nerki. W warunkach prawidłowego metabolizmu minerałów jego główna część jest ponownie wchłaniana do krwi.

Normy i odchylenia wapnia

Liczba jonów pierwiastka nie jest związana z zawartością białek krwi, dlatego badając patologie metabolizmu minerałów bierze się pod uwagę taki wskaźnik, jak wapń zjonizowany. Współczynnik obecności pierwiastka zależy od wieku osoby. U noworodka wartość wskaźnika wynosi 1,03 - 1,37 (mol / l), u dzieci w wieku powyżej 1 roku do 16 lat - 1,29 - 1,31. Norma dla osoby dorosłej wynosi 1,17 - 1,29.

Test przeprowadza się zarówno dla wapnia całkowitego, jak i zjonizowanego. Pierwszy jest bardziej przystępny cenowo, można go wykonać w prawie każdym laboratorium. Ale druga ma największą zawartość informacyjną. Wskaźniki całkowitego wapnia, zwiększone lub zmniejszone, nie zawsze są charakterystyczne dla patologii metabolizmu minerałów. Prawidłową diagnozę można postawić, analizując zjonizowany wapń i określając poziom wolnych jonów w osoczu.

Przyczyny wzrostu poziomu wapnia w organizmie

Przypadki zwiększonego stężenia wapnia charakteryzują się rozwojem kwasicy u pacjenta. Przy tej patologii następuje gwałtowne przesunięcie równowagi kwasowo-zasadowej, obniża się poziom pH, a wskaźniki kwasowości rosną w biologicznych mediach organizmu. Również przyczyny wskazujące na wzrost tego pierwiastka mogą być następujące:

  • W przypadku nadmiernego spożycia witaminy D całkowity poziom wapnia wzrasta.
  • Nadczynność przytarczyc rozwija się w wyniku patologii endokrynologicznych, które prowadzą do nadmiaru hormonów przytarczyc. Występuje naruszenie wymiany wapnia i fosforu. W rezultacie kości stają się kruche, co zwiększa ryzyko urazów i złamań.
  • Złośliwe formacje, ponieważ guz może wydzielać wydzieliny o działaniu podobnym do pracy hormonów przytarczyc.
  • Różne narośla przytarczyc.
  • Przerzuty do kości mogą wpływać na tkankę kostną. W wyniku tego procesu możliwe jest uwolnienie jonów wapnia do krwi..
  • Dysfunkcja nerek i kory nadnerczy.
  • Dziedziczna hiperkalcemia.
  • Zwiększone wchłanianie pokarmów zawierających wapń.

Nadmiar wapnia: objawy

Oznaki wzrostu minerału w organizmie są podobne do jego niedoboru. Dlatego nawet przy wyraźnych objawach hiperkalcemii najdokładniejszym sposobem upewnienia się, że poziom zjonizowanego wapnia jest podwyższony, jest wykonanie analizy.

Objawy nadmiaru pierwiastka:

  • nudności i towarzyszące wymioty, zaparcia, utrata apetytu;
  • arytmia i niewydolność serca;
  • dysfunkcja nerek;
  • zaburzenia psychiczne, aż do halucynacji;
  • szybkie zmęczenie i osłabienie.

Nadmiar wapnia jest rzadkim zjawiskiem. Jeśli pacjent ma objawy wymienione powyżej, to w celu wyjaśnienia diagnozy konieczne jest zbadanie krwi pod kątem zjonizowanego wapnia, ponieważ istnieje możliwość wystąpienia innych patologii.

Przyczyny spadku wapnia w organizmie

Jeśli wapń zjonizowany we krwi jest poniżej normy, podstawą tej patologii jest:

  • Przesunięcie równowagi kwasowo-zasadowej w kierunku wzrostu pH, rozwija się zasadowica (alkalizacja).
  • W wyniku transfuzji krwi z nadmiernym poziomem cytrynianu.
  • Rozległe oparzenia i urazy, zabiegi chirurgiczne, infekcje ropno-septyczne (posocznica).
  • Dysfunkcja gruczołów przytarczycznych, charakteryzująca się zmniejszonym wydzielaniem parahormonu.
  • Choroba trzustki - zapalenie trzustki.
  • Niedobór witaminy D lub magnezu.

Niedobór wapnia: objawy

Brak wapnia w organizmie ma wyraźne objawy:

  • zespół bólowy i łamliwość kości;
  • osłabienie i ból mięśni, skurcze;
  • zmiana płytki paznokcia;
  • zniszczenie szkliwa zębów, rozwój próchnicy;
  • problemy z włosami objawiające się nadmiernym wypadaniem, powolnym wzrostem, utratą blasku, przedwczesnym siwieniem;
  • niedociśnienie i zmęczenie;
  • przy braku minerału następuje gwałtowne osłabienie funkcji ochronnych organizmu.

Wskazania do badań laboratoryjnych

Proporcjonalna wartość całkowitego i wolnego wapnia ma zwykle stałą wartość, ale różne patologie mogą prowadzić do jego braku równowagi. Badanie zawartości całkowitego wapnia nie ma charakteru informacyjnego, jeśli konieczne jest sprawdzenie metabolizmu minerałów.

Ważnym testem diagnostycznym jest analiza zjonizowanego wapnia we krwi. Normalny poziom wapnia we krwi zależy od wieku osoby (zostały one opisane powyżej).

Główne wskazania do analizy wolnego wapnia są następujące:

  • Procedura jest zwykle wykonywana w tym samym czasie, co test parathormonu w celu wykrycia nadczynności tarczycy.
  • Oznaki hiperkalcemii i hipokalcemii.
  • Podczas leczenia, podczas którego do organizmu wstrzykuje się płyny zastępujące krew.
  • W ramach przygotowań do operacji, urazów i oparzeń.
  • Do diagnostyki onkologicznej i osteoporozy.

Badając próbkę krwi żylnej pacjenta, wykrywa się patologię lub oblicza się szybkość zjonizowanego wapnia. Analiza wykonywana jest rano na czczo. Aby uzyskać wiarygodny wynik, konieczne jest podjęcie działań przygotowawczych przed pobraniem materiału: na dzień przed zabiegiem zabrania się spożywania napojów alkoholowych, tłustych i pikantnych potraw, rano wolno pić tylko czystą wodę.

Zalecenia dotyczące niedoboru i nadmiaru wapnia w organizmie

Jeśli pojawią się oznaki niedoboru wapnia, należy skonsultować się ze specjalistą w celu zbadania, ustalenia diagnozy i metody leczenia.

Często objawy hipokalcemii są eliminowane poprzez stosowanie preparatów nasyconych wapniem i witaminą D. Zaleca się spożywanie pokarmów zawierających ten minerał w łatwo przyswajalnej postaci. Najbardziej przydatne są twarożek i mleko. Jeśli to możliwe, powinieneś spróbować się opalać. Przy niedoborze wapnia obserwuje się spadek odporności, dlatego konieczne jest stosowanie kompleksu multiwitaminowego. Jest również przepisywany po operacjach, utracie krwi, po urazach, przy zmianach hormonalnych, gdy zaburzone jest wchłanianie pierwiastka..

Tylko specjalista może przepisać niezbędne leczenie w celu usunięcia nadmiaru wapnia z organizmu. Pacjent sam ma szansę poprawić swoje zdrowie dzięki zbilansowanej diecie.

Minerał dostaje się do organizmu wraz z pożywieniem. Dlatego należy unikać pokarmów zawierających wapń. Są to przetwory mleczne i mleczne, dania z ryżu, nasiona sezamu, orzechy, czekolada, chałwa, pieczywo z mąki pszennej.

Woda destylowana pomaga obniżyć poziom wapnia we krwi. Posiada zdolność rozpuszczania pierwiastków śladowych i usuwania ich z organizmu. Ponieważ destylat jest całkowicie pozbawiony składników mineralnych, należy go na przemian z przegotowaną wodą, wymieniając go co dwa miesiące. Również przy nadmiarze wapnia kwas szczawiowy ma korzystny wpływ na organizm..

Należy pamiętać, że w przypadku odchyleń w metabolizmie wapnia w organizmie ostateczną diagnozę, właściwe leczenie i środki zapobiegawcze może ustalić i przepisać tylko lekarz..

Jaka jest norma wapnia w ludzkiej krwi?

Jest takie powiedzenie: „Lekarstwa można kupić, ale zdrowia nie można kupić za żadne pieniądze”. Jesteśmy gotowi wiele zrobić, aby to mieć. Dlatego ostatnio na pierwszy plan wysunęła się medycyna zapobiegawcza, a nie lecznicza. Aby zapobiec chorobie na czas, konieczne jest okresowe wykonywanie testów, monitorowanie wskaźników pierwiastków śladowych w organizmie, a także kontakt ze specjalistą przy najmniejszym odchyleniu..

Znaczenie zawartości wapnia w naszym organizmie

Wapń odgrywa znaczącą rolę biologiczną w organizmie, dlatego ważne jest, aby wiedzieć, jaka jest jego zawartość we krwi. Jego główne zadania to:

  • wymiana żelaza;
  • utrzymanie normalnego tętna i całego układu sercowo-naczyniowego;
  • krzepliwość krwi, gdzie aktywowana jest dobra przepuszczalność błon komórkowych;
  • regulacja aktywności enzymatycznej;
  • normalizacja pracy niektórych gruczołów dokrewnych;
  • zdrowie stomatologiczne;
  • wytrzymałość kości;
  • rytmiczne skurcze mięśni;
  • normalizacja ośrodkowego układu nerwowego;
  • pozbycie się bezsenności.

Poziom wapnia we krwi pomaga czuć się aktywnym, wesołym i spokojnym. W końcu bierze udział w wielu układach i narządach.

W jakie procesy chemiczne organizmu bierze udział ten pierwiastek??

Wapń jest bardzo powszechnym i niezbędnym pierwiastkiem dla ludzi. Szczególnie zwracają uwagę na jego zawartość w organizmie dziecka, ponieważ poziom wapnia we krwi niemowląt determinuje ich rozwój. Większość wapnia zawarta jest w kościach, stanowiąc szkielet naszego szkieletu i wzmacniając go, jest też podstawą wzrostu i rozwoju zębów, jest częścią paznokci i włosów. Wysoka zawartość tego pierwiastka śladowego w kościach wynika z tego, że stanowią one dla nas rezerwuar.

Wapń jest niezastąpiony, występuje w niemal każdej komórce ludzkiego ciała. Szczególnie duża ilość znajduje się w komórkach nerwów, mięśni i serca. Pierwiastek śladowy jest niezbędny do przekazywania impulsów nerwowych, dlatego znajduje się wszędzie tam, gdzie funkcjonują neurony. Narządy te obejmują mózg, a także komórki nerwowe z zakończeniami (aksonami i dendrytami). Mięśnie również wykorzystują wapń do normalizacji swojej pracy..

Wapń w wysokim stężeniu znajduje się we krwi, to przez niego dostaje się do mięśni, kości lub odwrotnie, opuszcza kości. W ten sposób zapewnia normalne funkcjonowanie narządów i organizmu jako całości. Stawka wapnia we krwi wynosi 2,50 mmol / l u osoby dorosłej.

Jakie warunki wskazują na problemy z wapniem w organizmie?

Przy obniżonym i podwyższonym poziomie tego pierwiastka we krwi obserwuje się szereg objawów, które objawiają się na różne sposoby..

W przypadku hipokalcemii (niewystarczającej ilości wapnia u ludzi) mogą wystąpić pewne procesy patologiczne, które są wezwaniem organizmu do badania i leczenia.

Objawom psychicznym towarzyszą:

  • bóle głowy, które często są podobne do migreny;
  • zawroty głowy.

Ze strony skóry i kości może objawiać się hipokalcemia:

  • z suchą skórą, a następnie pęknięciami;
  • z próchnicą zębów;
  • z uszkodzeniem płytki paznokcia;
  • z obfitym wypadaniem włosów;
  • z osteoporozą (upośledzona gęstość kości).

Zaburzenie układu nerwowo-mięśniowego charakteryzuje się:

  • poważna słabość;
  • drgawki tężcowe po nadmiernie przesadnych odruchach.

Zaburzenie układu sercowo-naczyniowego obejmuje:

  • długotrwałe krzepnięcie krwi;
  • zwiększone tętno;
  • choroba niedokrwienna serca.

Stany z hiperkalcemią różnią się nieco od poprzednich, dzięki czemu lekarz może zrozumieć, że pacjent ma wyższy poziom wapnia we krwi.

Naruszenie ośrodkowego układu nerwowego i mięśni charakteryzuje się:

  • bół głowy;
  • utrata orientacji w przestrzeni;
  • wymioty, nudności;
  • ogólne osłabienie organizmu;
  • silne zmęczenie;
  • zwiększona intensywność i liczba odruchów;
  • w niektórych przypadkach bezruch.

Zaburzenie układu sercowo-naczyniowego obejmuje:

  • odkładanie się wapnia na ścianach naczyń krwionośnych;
  • zwiększone tętno i opóźnienie;
  • niewystarczające funkcje tego ciała.

Ponadto bardzo często występuje brak oddawania moczu, aw konsekwencji niewydolność nerek.

Jakie hormony regulują produkcję wapnia?

Produkcja wszelkich pierwiastków śladowych w organizmie człowieka jest regulowana przez specjalne substancje zwane hormonami. Kontrolują również zawartość wapnia we krwi (którego norma mieści się w granicach 2,50 mmol / l).

Kalcytonina przyczynia się do regulacji metabolizmu wapnia. Wytwarzany jest przez tarczycę i jest jednym z głównych informatorów określających obecność nowotworów złośliwych w organizmie..

Osteokalcyna pojawia się poprzez tworzenie tkanki kostnej przez specjalne struktury komórkowe.

Paratynina powoduje wymianę wapnia. Jest uwalniany z komórek przytarczyc.

Kortyzol jest najbardziej aktywnym hormonem glukokortykoidowym. Jest produkowany przez korę nadnerczy, przejmuje kontrolę nad produkcją innych hormonów i absolutnie wszystkimi procesami zachodzącymi w organizmie związanymi z syntezą.

Aldosteron. Realizuje metabolizm wodno-solny: zatrzymuje sole sodowe, usuwa z organizmu sole potasu.

Za wzrost odpowiada hormon wzrostu. Reguluje przede wszystkim wzrost tkanki kostnej, a także narządów i mięśni.

Funkcja hormonu adrenogenitalnego kory nadnerczy ma na celu utrzymanie stanu narządów płciowych i rozwój charakterystycznych cech.

Kortykotropina jest wytwarzana z przedniego płata przysadki mózgowej. Aktywuje produkcję kortyzolu, reguluje wygląd hormonów i normalizuje metabolizm.

Analiza w celu określenia ilości tego pierwiastka we krwi

Bezpośrednimi wskazaniami do wykonania tego testu wapniowego są skurcze mięśni, nerwowość, przedłużająca się bezsenność, a także choroby takie jak kacheksja, niewydolność wątroby, gruźlica kręgosłupa. Ta skuteczna metoda testowa pozwala lekarzom określić ilość wapnia i jego zawartość we krwi. Wapń w badaniu krwi, którego norma jest zawsze zapisywana jako wynik, jest określana z dokładnością tylko wtedy, gdy przestrzegane są zasady przygotowania do badania. Odbywa się rano (nie przyjmuj jedzenia przez 8-12 godzin), aktywność fizyczna w tym okresie jest wykluczona, alkohol nie jest spożywany. Jeśli nie ma możliwości wykonania analizy rano, to po 6-godzinnym poście pobiera się krew, a z porannego posiłku wyklucza się tłuszcze. Spożywanie produktów mlecznych, kapusty i orzechów jest surowo zabronione, ponieważ są one głównym źródłem wapnia.

Norma wapnia we krwi osoby dorosłej i dziecka

U osoby dorosłej pierwiastek ten stanowi tylko 1% całkowitej ilości wapnia we wszystkich narządach, tkankach i układach. Dlatego poziom wapnia we krwi (jego norma) mieści się w niewielkim zakresie, tylko 2,15 - 2,50 mmol / l. Odchylenia od tych wartości już poważnie wpływają na nasz organizm..

Wyniki badań dorosłych różnią się od wyników analiz dzieci. Analiza zawartości wapnia we krwi nie jest wyjątkiem. Norma u noworodków wynosi 1,75 mmol / l, u dzieci w pierwszym miesiącu 2,2-2,5 mmol / l. U młodzieży poniżej 14 roku życia zawartość tego pierwiastka wynosi 2,3-2,87 mmol / l.

Różnica całkowitego wapnia zjonizowanego

Wapń całkowity zlokalizowany jest głównie w tkance kostnej. Aktywnie współdziała z jonami surowicy krwi. Głównym celem całkowitego wapnia jest korygowanie fluktuacji surowicy..

Wapń zjonizowany nie jest w żaden sposób związany z białkami, dlatego nazywany jest również wolnym. Chociaż występuje w mniejszych ilościach w organizmie człowieka, spełnia bardzo ważne funkcje. Metabolizm, funkcja wydzielnicza, wzrost komórek, skurcze mięśni i wiele innych regulują zjonizowany wapń we krwi. Stawka tego elementu jest równie ważna jak ogólna.

Całkowita zawartość wapnia w kościach wynosi około 99%. Zawiera wapń zjonizowany we krwi (którego norma wynosi 1%) tylko w surowicy krwi.

Hipokalcemia, przyczyny

Jeśli zawartość wapnia we krwi (której norma jest podana powyżej) jest znacznie niższa niż oczekiwana, należy znaleźć przyczyny tego stanu. Wśród nich często są następujące.

  1. Brak witaminy D w organizmie.
  2. Minimalne spożycie wapnia z pożywienia.
  3. Patologiczne procesy, w których dochodzi do naruszenia wchłaniania. Należą do nich resekcja jelit, niewydolność trzustki i częste biegunki.
  4. Krzywica.
  5. Choroby onkologiczne.
  6. Przewlekła sepsa.
  7. Niska mobilność (brak aktywności fizycznej).
  8. Reakcje alergiczne.
  9. Dysfunkcja wątroby z powodu uszkodzenia toksyn (zatrucie po spożyciu alkoholu lub narażenie na produkty z metalami ciężkimi).
  10. Przyjmowanie leków (interleukiny lub kortykosteroidy).
  11. Zwiększona zawartość estrogenu.

Jeśli takie warunki występują w życiu człowieka, można przeprowadzić analizę w celu określenia całkowitego wapnia we krwi. Norma wskaże, że na narządy i układy nie ma wpływu proces patologiczny.

Jak możesz zwiększyć zawartość tego pierwiastka śladowego w organizmie??

Aby poziom wapnia we krwi ludzkiej występował, konieczne jest podjęcie pewnych działań. Najpierw musisz skontaktować się ze specjalistą, ponieważ sam nie będziesz w stanie określić przyczyn takiego odchylenia. Po drugie, jeśli nie ma poważnych przyczyn niskiego poziomu wapnia (złożone choroby lub guzy nowotworowe), jego poziom można skorygować poprzez odżywianie.

Głównymi produktami zawierającymi wapń są sery twarde, twarożek, sezam i jego olej, jajka, mleko, nabiał, zioła, orzechy. Średnio osoba powinna spożywać od 800 do 1200 mg wapnia dziennie.

Hiperkalcemia, dlaczego się pojawia?

Jeśli hipokalcemia jest łatwiejsza do wyleczenia, a osoba szybciej wraca do zdrowia, to stan, w którym poziom wapnia jest znacznie wyższy niż normalnie, nie zawsze może zostać skorygowany. Dzieje się tak, ponieważ wysoki poziom wapnia jest spowodowany poważnymi schorzeniami, takimi jak:

  • niewydolność serca;
  • białaczka;
  • zapalenie płuc;
  • Choroba Addisona;
  • zapalenie otrzewnej;
  • zapalenie płuc;
  • zapalenie wątroby;
  • rak;
  • nadczynność tarczycy.

Co zrobić, aby utrzymać niski poziom wapnia?

Jednym z najskuteczniejszych sposobów jest picie miękkiej wody. Należy pić nie dłużej niż 2 miesiące, ponieważ wraz z wapniem mogą zostać uwolnione inne ważne pierwiastki. Światłoterapia jest również stosowana poprzez wprowadzenie soli fizjologicznej do organizmu człowieka. Ale przy tym wszystkim ważne jest, aby określić przyczyny zwiększonego poziomu wapnia, aby nie przegapić poważnej choroby..

Wapń zjonizowany: norma i odchylenia

W przypadku prawie każdej choroby lub jej podejrzenia lekarze wysyłają osobę do wykonania badania krwi, którego jednym z ważnych pierwiastków śladowych jest wapń zjonizowany. Jego norma wynosi 1,2-1,3 mmol / l..

Rola wapnia w organizmie

Dla ludzi wapń jest jednym z najważniejszych pierwiastków, ponieważ jest zawarty w szkielecie i zębach..

Wapń zjonizowany bierze udział w krzepnięciu krwi. Dodatkowo reguluje liczne procesy życiowe komórek: ich uwalnianie hormonów, skurcz mięśni, uwalnianie bardzo ważnych substancji - neuroprzekaźników, bez których przekazywanie impulsów z neuronów do różnych tkanek byłoby niemożliwe. Zjonizowany wapń zmniejsza również przepuszczalność ścian komórkowych naczyń krwionośnych oraz zwiększa ich odporność na wirusy i alergeny.

Dla organizmu człowieka ważniejsze jest, aby wapń przedostał się do krwi, dlatego jeśli zabraknie wapnia, to początek problemów z zębami i kośćmi będzie wyraźnym sygnałem. Należy pamiętać, że wapń zjonizowany, obok magnezu, sodu i potasu, odgrywa ważną rolę w regulacji ciśnienia krwi. Podobnie jak wiele innych minerałów wzmacnia układ odpornościowy organizmu, wyzwala działanie wielu hormonów i enzymów.

Pokarmy bogate w wapń

Większość wapnia przedostaje się do organizmu człowieka wraz z mlekiem i produktami mlecznymi (twarożek, ser topiony). Jeśli mówimy o innych jego źródłach, będą to zboża (na przykład kasza gryczana), niektóre owoce (pomarańcze), orzechy i rośliny strączkowe, a także warzywa. Witamina D odgrywa ważną rolę we wchłanianiu wapnia, dlatego rodzice zdecydowanie powinni podawać ją swoim dzieciom już od najmłodszych lat. Najmniej wapnia znajduje się w marchwi i burakach, chlebie pszennym i zbożach.

Jeśli zwrócimy uwagę na dzienne spożycie wapnia, to waha się ono od 850 do 1300 mg dziennie, ale nie więcej niż 2500 mg. Jednak może się zwiększyć, gdy kobieta jest w ciąży lub karmi piersią, ponieważ dziecko pobiera wapń z jej organizmu. Czasami spożycie tej substancji jest wyższe u sportowców..

Absorpcja wapnia

Ważne jest, aby pamiętać, że istnieją pokarmy, które pomagają uzyskać wapń, i są takie, które zakłócają jego wchłanianie. Te ostatnie obejmują olej palmowy, który często znajduje się w mieszankach dla niemowląt i niektóre tłuszcze zwierzęce..

Dodatkowo, aby ulec wchłanianiu w jelitach, zjonizowany wapń należy rozpuścić za pomocą kwasu solnego zawartego w soku wydzielanym przez żołądek. Dlatego słodycze i inne słodycze, które sprzyjają wydzielaniu soku alkalicznego, zakłócają jego wchłanianie, podobnie jak inne substancje alkaliczne. W końcu zasady wchodzą w reakcję chemicznej neutralizacji z kwasami. Nawiasem mówiąc, należy zauważyć, że istnieje opinia o pożądanym stosowaniu zjonizowanego wapnia jako witaminy, ponieważ ze względu na właściwości chemiczne nie reaguje z alkaliami, a także nie pozostaje nierozpuszczalną pozostałością.

Wskazania do wyznaczenia analizy

Istnieje wiele oznak wskazujących na brak wapnia w organizmie, wszystkie z nich powinny być wzięte pod uwagę przez lekarza łącznie..

Spośród nich można wyróżnić główne:

  • powolny wzrost;
  • przyspieszone tętno;
  • wysoka kruchość paznokci;
  • wysokie ciśnienie;
  • drażliwość, silna drażliwość nerwowa;
  • skurcze, mrowienie w kończynach.

Cel analizy pojawia się również w przypadku podejrzeń chorób związanych z układem mięśniowo-szkieletowym, różnymi formami złośliwymi, a także chorobami tarczycy..

Dostarczenie analizy

Analizę pod kątem zjonizowanego wapnia przeprowadza się podczas pobierania krwi, którą podobnie jak w przypadku wielu innych zabiegów należy pobrać na pusty żołądek 8 godzin po ostatnim posiłku. Możesz jednak użyć zwykłej wody pitnej, jeśli naprawdę chcesz coś zjeść..

Nie należy dzień wcześniej przyjmować napojów alkoholowych, pokarmów o dużej zawartości tłuszczu, a także narażać organizmu na zwiększony wysiłek fizyczny. Musisz również pamiętać, że jeśli chcesz poznać najbardziej miarodajny wynik testu na wapń zjonizowany, to musisz go wykonać, gdy nie bierzesz żadnych leków..

Odchylenia od normy. Wzmocnienie

Zjonizowany poziom wapnia we krwi może być podwyższony w przypadkach, gdy:

  • gigantyzm;
  • nadmiar witaminy D;
  • zapalenie jelit w fazie przewlekłej;
  • różne złośliwe formacje, wśród których szczególnie wyróżnia się szpiczaka i białaczkę.

Przed analizą takie zmiany w stanie organizmu będą mówić o hiperkalcemii, takie jak:

  • ciągłe uczucie nudności lub wymiotów;
  • uczucie pragnienia;
  • drgawki;
  • ogólna słabość.

Wśród przyczyn zwiększonej zawartości wapnia mogą być: nadmierne spożycie tej substancji czy zaburzenia metaboliczne.

Zmniejszona zawartość pierwiastków

Zjonizowany wapń jest obniżony, jeśli dana osoba:

  • różne choroby nerek;
  • brak witaminy D;
  • krzywica;
  • brak magnezu;
  • zapalenie trzustki itp..

Tak więc, jak wspomniano powyżej, jeśli w organizmie występuje niedobór wapnia lub hipokalcemia, może to wyrażać się zbyt nerwowym zachowaniem i pogorszeniem stanu emocjonalnego, obniżonym nastrojem.

Przyczyną obniżenia poziomu wapnia będą również takie procesy jak problemy z wchłanianiem substancji w jelicie, tworzenie się kamieni wapniowych w nerkach, a także jej nadmierne wydalanie z moczem oraz stałe wysokie ciśnienie krwi..

Diagnoza lekarska

Na koniec warto zaznaczyć, że nie trzeba przeprowadzać autodiagnostyki, szukać w encyklopediach medycznych czy w Internecie, co oznacza taką czy inną liczbę wpisaną w kolumnie analizy naprzeciwko pierwiastka śladowego „wapń zjonizowany”. Może to zrobić tylko lekarz. Ponieważ diagnoza nie jest przeprowadzana tylko na podstawie jednej analizy, wymagane jest zintegrowane podejście, a zwykła osoba, która nie ma wykształcenia medycznego, nie ma niezbędnej wiedzy.

Najprawdopodobniej osobie, która ma problemy z brakiem wapnia w organizmie, zostaną przepisane witaminy, które go zawierają. A ponieważ jest to naprawdę ważny element, nie możesz pozwolić, aby cała sytuacja przebiegła sama..

Więc o czym należy pamiętać:

  1. Powinieneś sprytnie podchodzić do spożycia wapnia, a także być wrażliwym na wszystkie objawy wskazujące na spadek lub wzrost..
  2. Jeśli zjonizowany wapń jest obniżony, warto spożywać częściej te produkty, w których jest zawarty.
  3. Jeśli zjonizowany wapń jest podwyższony, należy przynajmniej ograniczyć spożycie napojów kawowych, soli, produktów zawierających białka zwierzęce.
  4. W obu przypadkach warto skontaktować się z lekarzem w celu skierowania na specjalistyczną analizę i dalszą diagnostykę.
  5. Nie powinieneś angażować się w autodiagnozę i samoleczenie, ponieważ może to prowadzić do negatywnych konsekwencji..

Kto miał niski poziom wapnia we krwi? Odpowiadać!

Jak to się objawiało? Czy miałeś bóle głowy? Zmęczenie? Wsparcie mięśni?

Evgeny Stepochkin

Jaki jest wpływ nierównowagi wapnia na organizm?

System Niedobór wapnia Nadmiar wapnia

System nerwowy
Lęk, drżenie mięśni jamy ustnej, skurcze i skurcze
Senność, letarg, bóle głowy, depresja lub letarg, drażliwość i splątanie
świadomość

Układ mięśniowo-szkieletowy
Mrowienie i drętwienie palców, toniczne skurcze mięśni, tiki twarzy, skurcze
skurcze brzucha i mięśni Osłabienie, zwiotczenie mięśni, bóle kości i
patologiczne złamania

Układ sercowo-naczyniowy
Zaburzenia rytmu serca i niskie ciśnienie krwi
Objawy bloku serca, depresji serca i wysokiego ciśnienia krwi

Trawienny
Biegunka
Utrata apetytu, nudności, wymioty, zaparcia, odwodnienie i silne pragnienie

brak wapnia i witaminy D w żywności;

ciężka choroba zakaźna lub ciężkie oparzenia;

zmiany w metabolizmie wapnia w kwasicy;

dysfunkcja trzustki;

Co powoduje, że nadmiar wapnia?

Nadmiar wapnia jest spowodowany:

zwiększona funkcja przytarczyc;

za dużo witaminy D;

liczne złamania i długotrwała bezczynność;

rak kości.

Jakie są objawy niedoboru wapnia?

W ostrym niedoborze wapnia obserwuje się zwiększoną pobudliwość układu nerwowego i skurcze mięśni; możliwe mrowienie wokół ust, tiki na twarzy, skurcze, drgawki, a czasem dysfunkcje serca (patrz JAK DZIAŁANIE WYKONUJE NIERÓWNOWAGĘ WAPNIA NA ORGANIZM).

Podczas badania pacjenta lekarz zwraca uwagę na dwa objawy wskazujące na niedobór wapnia:

drganie górnej wargi w odpowiedzi na lekkie uderzenie wzdłuż nerwu twarzowego w płatku ucha;

drżenie palców na ramieniu, gdy mankiet do pomiaru ciśnienia jest napełniony.

Jakie są objawy nadmiaru wapnia?

Nadmierny poziom wapnia może powodować osłabienie, zmniejszenie napięcia mięśniowego, senność, utratę apetytu, zaparcia, nudności, wymioty, odwodnienie, silne pragnienie i zwiększone oddawanie moczu. W ciężkich przypadkach rytm skurczów serca może być zaburzony, może wystąpić śpiączka.

Przyczyny niskiego poziomu wapnia we krwi

a) Pseudohypokalcemia. Podobnie jak w przypadku opisanej powyżej pseudohyperkalcemii, możliwy jest rozwój pseudohipokalcemii, która polega na zmniejszeniu ilości białek osocza wiążących wapń. Najczęstszą przyczyną pseudohipokalcemii jest obniżenie poziomu albuminy z powodu choroby nerek lub wątroby. Również spadek poziomu całkowitego wapnia w osoczu rozwija się z kwasicą, ponieważ zwiększa zdolność wiązania albuminy.

b) Hipokalcemia na tle obniżonego poziomu parathormonu. Najczęściej niedoczynność przytarczyc rozwija się w wyniku wcześniejszych zabiegów chirurgicznych, najczęściej tarczycy, przytarczyc lub innych narządów szyi. Przemijająca niedoczynność przytarczyc występuje u około 50% pacjentów poddawanych tyreoidektomii z powodu raka tarczycy; U 20% pacjentów po rozwarstwieniu węzłów chłonnych szyjnych dochodzi do trwałej niedoczynności przytarczyc.

W przypadku tyreoidektomii w przypadku łagodnych guzów częstość występowania utrzymującej się niedoczynności przytarczyc może sięgać 1–3%. Inne przyczyny obejmują autoimmunologiczną niedoczynność przytarczyc, a także inne rzadkie przyczyny. Autosomalna dominująca hipokalcemia jest przeciwieństwem rodzinnej hiperkalcemii, tylko tutaj, w wyniku mutacji receptorów wrażliwych na wapń, niski poziom wapnia we krwi zaczyna być postrzegany przez komórki jako normalny.

Przyczyny hipokalcemii:
• Poziom parathormonu jest obniżony:
- Pooperacyjna niedoczynność przytarczyc
- Niedoczynność przytarczyc o podłożu autoimmunologicznym
- Autosomalna dominująca hipokalcemia
• Zwiększenie poziomu parathormonu:
- Ostre zapalenie trzustki
- Ciężki niedobór witaminy D.
- Rzekoma niedoczynność przytarczyc

Leczenie hipolkacemii z niskim poziomem PTH, z wyjątkiem hipokalcemii autosomalnej dominującej, polega na przepisywaniu suplementów wapnia i zwiększonych dawkach witaminy D.Zwykle przepisuje się do 6 g wapnia i 2 μg kalcytriolu lub 1,25- (OH) 2 witaminy D. u tych pacjentów reabsorpcja wapnia w nerkach jest zmniejszona, konieczne jest kontrolowanie poziomu wydalania wapnia z moczem, aby uniknąć hiperkalciurii, kamicy moczowej, nefrokalcynozy.

Aby zmniejszyć wydalanie wapnia z płatkiem, konieczne jest porzucenie diuretyków tiazydowych. Osiągnięcie prawidłowych wartości wapnia nie jest konieczne, wartości na poziomie dolnej granicy normy lub nieco poniżej normy są dopuszczalne, pod warunkiem, że pacjent nie ma żadnych dolegliwości. Chociaż badania wykazały, że PTH może być skuteczny w leczeniu hipokalcemii, leczenie nie zostało zatwierdzone przez FDA..

W autosomalnej dominującej hipokalcemii nie jest wymagana suplementacja wapnia i witaminy D. Na szczęście ten zespół występuje rzadko i najczęściej nie powoduje żadnych dolegliwości..

c) Hipokalcemia związana ze zwiększonym poziomem parathormonu. Leczenie stanów hipokalcemicznych, którym towarzyszy wzrost poziomu PTH, jest zwykle bardziej złożone. Wtórna nadczynność przytarczyc jest normalną odpowiedzią przytarczyc na hipokalcemię o dowolnej etiologii.

Zatem wtórna nadczynność przytarczyc rozwija się również w ostrym zapaleniu trzustki, gdy uwolnione kwasy tłuszczowe wiążą się z wapniem, tworząc kompleksy chelatowe, oraz w ciężkim niedoborze witaminy D, w którym hipokalcemia jest spowodowana zmniejszeniem wchłaniania wapnia z pożywienia. W obu przypadkach wtórna nadczynność przytarczyc rozwija się w celu utrzymania wolnego poziomu wapnia w surowicy. Należy zauważyć, że większość pacjentów z niedoborem witaminy D (poniżej 20 μg / ml) ma wzrost poziomu PTH na tle prawidłowego wapnia we krwi..

Rzekoma niedoczynność przytarczyc spowodowana upośledzeniem funkcji receptorów PTH, a także niedoczynnością przytarczyc, leczy się wapniem i witaminą D. Przy niedoborze witaminy D zdecydowanie przepisuje się witaminę D, zwykle w dawce 50 000 IU tygodniowo przez 6-8 tygodni. Hipokalcemia związana z hipomagnezemią zwykle ustępuje po wyrównaniu hipomagnezemii. Z reguły w przypadku innych przyczyn hipokalcemii koryguje się ją niezależnie po wyeliminowaniu choroby sprawczej.

d) osteoporoza. Jak wspomniano powyżej, ciągła odnowa tkanki kostnej pozwala na regenerację po drobnych, codziennych urazach. W normalnych warunkach procesy resorpcji i odkładania tkanki kostnej pozostają w równowadze, a całkowita masa tkanki kostnej w organizmie człowieka pozostaje na tym samym poziomie. Jeśli odkładanie się kości przebiega wolniej niż jej resorpcja, całkowita masa kości spada. Rozwija się osteoporoza. Poniższy przegląd dotyczy najczęściej występującej postaci osteoporozy, osteoporozy pomenopauzalnej..

Leczenie osteoporozy u mężczyzn i kobiet przed menopauzą różni się istotnie od osteoporozy pomenopauzalnej, dlatego zainteresowana czytelniczka kierujemy do niedawno opublikowanych recenzji na ten temat..

Do postawienia diagnozy osteoporozy wymagane jest określenie gęstości kości. „Złotym standardem” określania gęstości kości jest metoda absorpcjometrii promieniowania rentgenowskiego o podwójnej energii (DEXA). Zaproponowano inne metody diagnostyczne, na przykład skalibrowaną TK lub ilościowe USG kości piętowej, ale albo nie są one powszechnie stosowane (TK), albo nie mierzą gęstości samej tkanki kostnej, ale jej pochodnych wpływających na ryzyko złamań (USG).

Osteoporoza występuje, gdy gęstość kości wynosi co najmniej 2,5 odchylenia standardowego od średniej dla młodych dorosłych (wartość T). Gęstość kości można również porównać do tej u osób w tym samym wieku i płci co pacjent (Z-score), ale metoda ta jest wykorzystywana tylko w badaniach epidemiologicznych, a nie do przewidywania ryzyka złamań czy podejmowania decyzji klinicznych. Wartość T między -1,0 a -2,49 jest rozpoznawana jako osteopenia.

Leczenie osteoporozy obejmuje zarówno przyjmowanie leków, jak i ich brak. Metody nielekowe obejmują dietę, ćwiczenia, rzucenie palenia, odstawienie leków wywołujących demineralizację kości, głównie glikokortykoidów. Dieta powinna zawierać odpowiednią ilość kalorii i białka oraz suplementy w wapń i witaminę D.Dieta bogata w wapń (głównie nabiał) jest lepsza od suplementacji, ale niestety ta dieta może nie dorównać innym potrzeby pacjenta (np. jeśli wymagana jest dieta cholesterolowa).

W razie potrzeby suplementy wapnia przyjmuje się w dawce 500-1000 mg / dobę, w kilku dawkach, z posiłkiem. Niedawno odbyła się debata na temat tego, jaki poziom spożycia witaminy D jest wymagany przez większość ludzi w populacji. Nie ma wątpliwości, że niedobór witaminy D jest bardzo częsty u starszych pacjentów i wiąże się ze zwiększoną śmiertelnością. Większość ekspertów od osteoporozy zaleca przyjmowanie witaminy D do 2000 IU. Ćwiczenia mogą zmniejszyć ryzyko złamań i nieznacznie zwiększyć gęstość kości, ogólnie zaleca się co najmniej 30 minut ćwiczeń z dawką trzy razy w tygodniu, aby utrzymać zdrowy szkielet.

Uwzględnia się możliwość farmakoterapii u kobiet po menopauzie z osteoporozą, wysokim ryzykiem osteoporozy lub historią złamań patologicznych. WHO opracowała skalę FRAX, która oblicza 10-letnie ryzyko złamań osteoporozy, na podstawie której podejmuje się decyzje terapeutyczne. Leki farmakologiczne stosowane w leczeniu osteoporozy mogą być antyresorpcyjne lub anaboliczne.

Leki przeciwresorpcyjne obejmują bisfosfoniany, selektywne modulatory receptora estrogenowego (SERM), estrogenową terapię zastępczą i denosumab. Jedynymi zatwierdzonymi lekami anabolicznymi są teryparatyd (PTH 1-34) i nienaruszony PTH (PTH 1-84).

W Europie nerka strontu została zatwierdzona do leczenia osteoporozy, która wydaje się łączyć działanie antyresorpcyjne i anaboliczne, ale dokładny mechanizm jego działania u ludzi jest niejasny..

Obecnie nie stosuje się innych leków, ponieważ udowodniono, że są nieskuteczne (kalcytriol) lub dostępne są bardziej nowoczesne metody leczenia (kalcytonina).

Oczywiście leczenie osteoporozy jest złożonym i złożonym zadaniem, wymagającym starannego rozważenia korzyści i zagrożeń związanych z leczeniem tego schorzenia, które często przebiega bezobjawowo przez wiele lat, a czasem dziesiątki lat. Ten rozdział nie jest przewodnikiem po leczeniu, a jedynie krótkim omówieniem problemu i dostępnych rozwiązań..

Patofizjologia osteoporozy pomenopauzalnej i starczej.
IL - interleukina; RANK - receptor-aktywator czynnika jądrowego kappa B;
RANKL - ligand receptora-aktywatora czynnika jądrowego kappa B; TNF - czynnik martwicy nowotworu.

e) Kluczowe punkty:
• Podstawową funkcją parathormonu jest regulacja poziomu zjonizowanego wapnia międzykomórkowego, a witamina D odpowiada za wchłanianie wapnia z pożywienia i pośrednio za mineralizację tkanki kostnej, która zawiera 99% wapnia w organizmie.
• Około 50% wapnia międzykomórkowego występuje w postaci zjonizowanej.
• Prowitamina D (cholekalcyferol) jest syntetyzowana w skórze z 7-dehydrocholesterolu w wyniku fotokatalizy pod działaniem światła ultrafioletowego o długości fali 290-315 nm. Ponadto prowitamina jest metabolizowana w wątrobie i nerkach, gdzie zamienia się w postać aktywną.
• Pseudohyperkalcemia to wzrost całkowitego poziomu wapnia w osoczu, gdy poziom zjonizowanego wapnia jest prawidłowy. Najczęściej rozwija się w wyniku wzrostu poziomu białek osocza, zwykle albuminy, na tle ciężkiego odwodnienia lub w obecności nieprawidłowych białek (paraproteina w szpiczaku mnogim).
• Pierwotna nadczynność przytarczyc w większości przypadków jest spowodowana pojedynczym gruczolakiem przytarczyc, rzadziej - przerostem wszystkich czterech gruczołów.
• Trzeciorzędowa nadczynność przytarczyc to przerost i hiperplazja przytarczyc, które rozwijają się na tle schyłkowej niewydolności nerek u pacjentów poddawanych hemodializie lub u pacjentów po przeszczepie nerki, którzy byli wcześniej poddawani hemodializie.

Szlaki metaboliczne witaminy D, parathormonu i tkanki kostnej.
Prekursory witaminy D są syntetyzowane w skórze przez promieniowanie ultrafioletowe. Przekształcenie 25-OH witaminy D, zdeponowanej formy witaminy, w postać aktywną,
te. 1,25- (OH) 2 witamina D, regulowana przez parathormon. Witamina D 1,25- (OH) 2 zwiększa wchłanianie wapnia w przewodzie pokarmowym.
Wapń i fosfor w osoczu regulują zawartość parathormonu we krwi, a także uczestniczą w mineralizacji nowo powstałej macierzy kostnej.
Wraz ze wzrostem poziomu parathormonów wzrasta resorpcja kości, ponieważ jest to konieczne do utrzymania wymaganego poziomu wapnia w osoczu,
a także stymuluje syntezę 1,25- (OH) 2 witaminy D przez nerki.

Preparaty poprawiające krążenie krwi

Szybkość sedymentacji erytrocytów - metody oznaczania