Czy zaburzenia przewodzenia śródkomorowego są niebezpieczne??

Data publikacji artykułu: 24.08.2018

Data aktualizacji artykułu: 1.03.2019

Naruszenie przewodzenia śródkomorowego - patologia o charakterze ogniskowym (lokalnym), w której upośledzona jest drożność impulsu elektrycznego w komorach serca (jednej z części układu przewodzącego).

Impuls pochodzi z węzła zatokowego, który jest źródłem rytmu zatokowego (uważanego za normę skurczów serca w zakresie od 60 do 90 uderzeń na minutę), przechodzi przez przedsionki i węzeł przedsionkowo-komorowy i wchodzi do pęczka Hisa, który dzieli się na lewą i prawą nogę.

Prawa jest gałąź w prawej komorze, a lewa jest podzielona na gałęzie przednie i tylne, które są odpowiedzialne za skurcz przedniej i tylnej ściany lewej komory..

Przy tego typu zaburzeniach przewodzenia impuls jest blokowany na wiązkach Jego, zaburzając prawidłowe skurcze komór.

Możliwe przyczyny rozwoju

W rzadkich przypadkach choroba jest wrodzona i najczęściej bez pogorszenia jakości życia zostaje przypadkowo wykryta podczas badania lekarskiego.

Jednak znacznie częściej jest to spowodowane chorobami:

  • miażdżyca;
  • zapalenie mięśnia sercowego;
  • niedokrwienie serca;
  • nadciśnienie tętnicze;
  • niewydolność serca;
  • nadciśnienie tętnicze;
  • wady serca;
  • kardiomiopatia;
  • przerost mięśnia sercowego.

U noworodków, niemowląt, dzieci i młodzieży zaburzenia przewodzenia mogą wywołać:

  • wcześniactwo;
  • otwarte owalne okienko - otwór między przedsionkami, który służy do ukrwienia podczas rozwoju zarodka. U noworodka zamyka się w pierwszym roku życia;
  • wrodzona wada serca;
  • choroby układu hormonalnego (np. tarczycy, nadnerczy, układu rozrodczego).

U dzieci i dorosłych przyczyną mogą być również ostre zaburzenia serca po zatruciu lekami lub lekami, zabiegiem chirurgicznym.

Klasyfikacja

Klasyfikacja zaburzeń przewodzenia śródkomorowego oparta jest na wewnętrznej budowie pęczka Hisa.

Liczba elementów wiązkowych wypadających z układu przewodzącego determinuje rodzaje blokad międzykomorowych:

RodzajeLokalizacja zmiany
Pojedyncza belka
  • upośledzona przewodność w prawej nodze (PNPG);
  • przewodzenie jest częściowo zaburzone, tylko na poziomie przedniej gałęzi lewej nogi (podczas gdy impuls przechodzi, ale przez dolną ścianę komory);
  • lokalne naruszenie tylko na poziomie tylnej gałęzi lewej nogi (oznacza to, że do skurczu komory służą włókna Purkinjego, impuls dociera przez nie do tylnej ściany).
Dwubelkowy
  • wypadnięcie lewej nogi, czyli upośledzenie przewodzenia na obu gałęziach lewej komory;
  • przewodnictwo w prawej nodze i w przedniej lub tylnej gałęzi lewej jest zaburzone;
TrójwiązkowyPrzewodnictwo jest osłabione na poziomie prawej i lewej nogi (na obu gałęziach).

Objawy

Objawy upośledzenia przewodzenia śródkomorowego są mniej wyraźne niż w przypadku innych rodzajów blokad (na przykład w przedsionkach).

Przewodzenie jedno- i dwuwiązkowe ma niespecyficzne objawy. Tego typu naruszenia nie są wyraźnie widoczne i można je wykryć przypadkowo. Blokada dwuwiązkowa często występuje w wyniku zawału mięśnia sercowego o dużej ogniskowej.

Blok śródkomorowy trzeciego typu jest poważnym zaburzeniem charakteryzującym się następującymi cechami:

  • arytmia zatokowa (tachykardia - przyspieszenie akcji serca lub bradykardia - zmniejszenie);
  • duszność;
  • ból w klatce piersiowej;
  • silne zawroty głowy i omdlenia;
  • pogorszenie przebiegu choroby serca (na przykład niedokrwienie);
  • nietolerancja na aktywność fizyczną;
  • wstrząs kardiogenny.

Na podstawowych etapach patologii należy zwrócić uwagę na lekkie zawroty głowy, spadek tętna (nie tak poważny jak w przypadku trójwiązki), ogólne osłabienie.

Znaki EKG

Określenie przewodnictwa śródkomorowego odbywa się poprzez dekodowanie EKG. Głównym elementem wskazującym na naruszenie jest zespół QRS, który charakteryzuje pracę komór.

Po całkowitym zablokowaniu bloku prawej odnogi pęczka Hisa impuls dociera z opóźnieniem do prawej komory poprzez przegrodę międzykomorową. Jednocześnie objawia się asynchronizmem repolaryzacji - narastaniem kompleksu ST, który odpowiada za wyświetlanie tętna (repolaryzacja nie jest patologią, jest to zjawisko kardiogramu, które znika, jeśli pacjent wykonuje kilka ćwiczeń fizycznych). Dlatego zespół QRS na elektrokardiogramie jest rozszerzony, jego długość przekracza 0,12 sekundy, w klatce piersiowej prowadzi złożone pęknięcia i przedstawia zęby R1 (praca przegrody międzykomorowej) i R2 (pobudzenie prawej komory). Pomiędzy dwoma zębami, silnie obniżonymi w stosunku do nich, znajduje się załamek S, obrazujący działanie lewej komory. Oś serca jest zwykle pionowa.

Przy całkowitej blokadzie lewej nogi następuje również repolaryzacja. Na wynikach kardiogramu stan wyraża się deformacją zespołu QRS, dzieli go na dwa zęby lub ma szeroki wierzchołek, czas trwania kompleksu wynosi> 0,12 sek. Nie powstaje wskaźnik prawej komory - na wykresie nie ma fali S.

Wskaźniki niepełnej blokady przednich lub tylnych gałęzi lewej komory są podobne do tych z całkowitą blokadą, ale ich ekspresja jest minimalna i jest określana przez wartości załamków S i R. Gdy przy widocznej patologii lewego oddziału kardiologicznego wskaźnik S wzrasta, oznacza to naruszenie drożności gałęzi przedniej. Jeśli przy patologii prawej części fala R jest większa, wówczas diagnozuje się blokadę tylnej gałęzi.

Zwróć także uwagę na czas potrzebny na impuls podczas przemieszczania się z węzła zatokowego do ścian komór. Zwykle skurcz powinien nastąpić w 0,07-0,09 sekundy (górna granica normy to 0,12 sekundy). Przy całkowitych blokadach diagnozę przeprowadza się wraz ze wzrostem tego wskaźnika. W przypadku niepełnej blokady zespół QRS ulega deformacji, jego długość nie przekracza 0,12 sekundy.

Jak przebiega leczenie?

Leczenie rzadko polega na eliminowaniu tylko objawów i konsekwencji patologii..

Terapia ma na celu wyeliminowanie przyczyn wywołujących zaburzenia przewodzenia.

Zaburzenia fizjologiczne, charakteryzujące się jedynie spowolnieniem impulsu i wywołane cechami wrodzonymi lub np. Sportem, nie wymagają leczenia (ale osoby z taką diagnozą powinny poddać się rutynowym badaniom i otrzymać raport EKG).

Jeśli stan jest spowodowany nabytymi chorobami serca lub poważnymi patologiami, leczenie jest obowiązkowe. Wiele chorób serca można wyleczyć lub dobrze skompensować, w takich przypadkach zaburzenia przewodzenia mogą ustąpić.

Szczególnie niebezpieczna jest blokada trzech wiązek. Wraz z nią zewnętrzna stymulacja skurczów serca i interwencja chirurgiczna z założeniem stałego rozrusznika.

Dzieci z niekompletnymi blokadami są monitorowane przez lekarza, ponieważ istnieje ryzyko progresji choroby. Terapię dziecka przeprowadza się w taki sam sposób, jak dla dorosłych. W przypadku poważnych odchyleń można wykonać operację instalacji rozrusznika.

U kobiet zaburzenia przewodzenia mogą być przejściowe ze względu na przebieg ciąży. Leczenie przeprowadza się przy udziale lekarzy położników i ginekologów w celu zmniejszenia ryzyka uszkodzenia płodu lekami. Jeśli wymagana jest interwencja chirurgiczna, operację zainstalowania rozrusznika należy wykonać przed porodem, w przypadku poważnych patologii naturalny poród jest przeciwwskazany.

Leczenie polega na przyjęciu:

  • leki poprawiające metabolizm mięśnia sercowego (mildronian, ryboksyna);
  • glikozydy nasercowe;
  • leki przeciwpłytkowe (aspiryna, klopidogrel);
  • adrenostymulanty (izadrin, norepinefryna);
  • leki antycholinergiczne (atropina, platyfilina);
  • środki przeciw niedokrwieniu (nitrogliceryna, izoket).

Prognozy życia

Zaburzenia przewodzenia śródkomorowego nie są uważane za choroby niezależne. Rokowanie można ustalić dopiero po wyjaśnieniu głównej diagnozy, na tle której zaczął się rozwijać określony rodzaj blokady.

Blokada nogi prawej najczęściej nie sprawia kłopotów i wymaga jedynie obserwacji, natomiast blokada kończyny lewej pogarsza przebieg ostrych postaci patologii serca, wymaga poważnego leczenia i może skutkować śmiercią pacjenta.

Ponadto warto rozważyć lokalizację zmiany. Blokady jednowiązkowe nie stanowią zagrożenia dla zdrowia, o ile nie wystąpiły z przyczyn patologicznych. Zmiany dwu- i trójwiązkowe są znacznie bardziej niebezpieczne z możliwością śmiertelnych powikłań.

Zaburzenia przewodzenia śródkomorowego

Przewodzenie podniecenia nerwowego jest jedną z unikalnych funkcji serca. Zapewnia sekwencyjną transmisję impulsów z głównego węzła do przedsionków i komór. W tym celu specjalne komórki połączone w gałęzie przechodzą do przegrody międzykomorowej. Na imię odkrywcy nazywane są jego wiązkami lub nogami..

Zakończenia w okolicy dolnej części obu komór i wierzchołka serca tworzą cienką sieć włókien Purkinjego.

Blokada dokomorowa sama w sobie nie szkodzi sercu. Ale poważnie komplikują chorobę podstawową, wpływają na inne funkcje mięśnia sercowego i rokowanie..

Naruszenia przewodzenia śródkomorowego nie mają typowych objawów klinicznych, są wykrywane podczas kontrolnego badania EKG.

Jak często występują blokady śródkomorowe??

Upośledzone przewodzenie w komorach można znaleźć zarówno u dzieci, jak iu dorosłych. Wśród patologii ujawnionych w elektrokardiografii udział blokad śródkomorowych sięga nawet 2,4%. Występuje wzrost wskaźnika wykrywalności u pacjentów w podeszłym wieku.

Według rozpowszechnienia wśród populacji:

  • na pierwszym miejscu jest blok w lewej nodze (gałąź przednio-tylna);
  • z drugiej - prawa noga.

Upośledzenie przewodzenia w pęczku tylnym dolnym jest rzadkie.

Rodzaje blokady komór

Zgodnie z klasyfikacją V.L.Doshchitsin wszystkie zaburzenia przewodzenia śródkomorowego dzielą się na:

  • mono-, bi- i trifascicular, w zależności od pokonania jednej lub dwóch lub trzech wiązek;
  • ogniskowa: miejscowe uszkodzenie nie jest potwierdzone we wszystkich odprowadzeniach EKG;
  • arborizacja: zlokalizowana w końcowej części włókien Purkinjego;
  • przejściowy: zmiany występują naprzemiennie z prawidłową przewodnością;
  • trwały;
  • kompletne i niekompletne;
  • naprzemiennie: ujawniany jest jeden lub drugi rodzaj blokady.

W zależności od miejsca przerwania impulsu rozróżnia się blokady:

  • monofascicular (single-beam): blok lewej przedniej lub tylnej części, tylko prawa noga Hisa jest izolowana;
  • bifascicular (dwubelkowy): możliwy w dwóch wersjach jako jednostronny (lewa noga) lub dwustronny (prawy z lewą przednią gałąź, prawy z lewym tylnym).
  • trójdzielny (trójwiązkowy).

Rodzaj blokady znajduje odzwierciedlenie w interpretacji elektrokardiogramu. Przewodzenie impulsu z nadkomorowych węzłów serca spowalnia lub zostaje całkowicie przerwane. To zaburza sekwencję pobudzenia komór, wpływa na procesy biochemiczne w mięśniu sercowym, użyteczność rzutu serca.

Co dzieje się z blokadą w prawej gałęzi paczki

Mechanizm zaburzeń przewodzenia: w przypadku całkowitego zablokowania prawej gałęzi pęczka, prawa komora i przylegająca do niej połowa przegrody międzykomorowej są pobudzane w inny sposób. Fala depolaryzacji komórkowej przechodzi tutaj z lewej strony przegrody międzykomorowej, z drugiej komory. Najpierw są podekscytowane i powoli przekazują impulsy do prawej komory wzdłuż włókien..

Niekompletną blokadę wyróżnia poprawna ścieżka transmisji, ale wolniejsza prędkość impulsu.

Przyczyną całkowitego zablokowania są głównie choroby, którym towarzyszy przeciążenie prawej komory:

  • przewlekłe choroby płuc z tworzeniem się „serca płucnego”;
  • wrodzone wady rozwojowe, niewydolność zastawki u dzieci;
  • Spośród nabytych wad ważne jest zwężenie zastawki mitralnej, które powoduje zwiększone ciśnienie w krążeniu płucnym;
  • przewlekła choroba niedokrwienna połączona z nadciśnieniem tętniczym;
  • zawał mięśnia sercowego tylnych obszarów przepony i wierzchołka, wykrycie patologii jest uważane za wskaźnik wysokiej częstości występowania strefy martwicy i niedokrwienia.

Ten rodzaj bloku jest rzadki w zdrowym sercu..

Należy dodać przyczyny niepełnej blokady:

  • zapalenie mięśnia sercowego (reumatyczna choroba serca, konsekwencje zakaźnych chorób wirusowych u dziecka);
  • rozlana i ogniskowa miażdżyca;
  • pogrubienie lewej komory z nadciśnieniem;
  • zatrucie lekami (pochodne naparstnicy, chinidyna, β-blokery).
  • niespecyficzne zaburzenia elektrolitów.

W takich przypadkach opóźnione przewodzenie wskazuje na przerost komory. Możliwy jako wariant normy u sportowców.

Zaburzenia z blokadą lewej gałęzi przedniej

Mechanizm zaburzeń przewodzenia: zawsze istnieją przeszkody w prowadzeniu wzbudzenia wzdłuż przedniej i bocznej ściany lewej komory. Najpierw impuls przechodzi przez lewą gałąź tylną, aktywuje przegrodę międzykomorową i dno tylnej ściany. Następnie wzdłuż włókien Purkinjego fala wzbudzenia, skierowana od dołu do góry, przechodzi do przednio-bocznej części lewej komory.

Przyczyny - patologia lewych komór serca:

  • zawał mięśnia sercowego ściany przedniej lub bocznej;
  • ogniskowa miażdżyca;
  • nadciśnienie;
  • niezamykanie przegrody międzyprzedsionkowej;
  • wady aorty;
  • niewydolność płatków zastawki mitralnej;
  • zapalenie mięśnia sercowego;
  • Kardiomiopatia przerostowa;
  • dystrofia mięśnia sercowego ze zmianami metabolicznymi.

Jak powstaje zator w lewej gałęzi tylnej?

Mechanizm zaburzeń przewodzenia: dostarczanie impulsów jest hamowane w tylnej dolnej części lewej komory. Wzbudzenie przebiega wzdłuż lewego pęczka przedniego do mięśnia sercowego w przednio-bocznej części, wzdłuż włókien Purkinjego, które rozprzestrzenia się na odcinek tylny i dolny. Miokardium jest aktywowane wzdłuż przedniej ściany od góry do dołu.

Ten typ bloku jest rzadko izolowany, częściej występuje w połączeniu z blokadą prawej gałęzi pęczka Hisa.

Przyczyny - ogniskowe zmiany w lewej komorze od strony tylnej ściany z:

  • zawał mięśnia sercowego tylnego przepony;
  • miażdżyca;
  • zapalenie mięśnia sercowego;
  • kardiomiopatie;
  • idiopatyczne zwapnienie naczyń.

Blok dwuwiązkowy lewej nogi

Mechanizm zaburzenia przewodzenia: blokada wspólnego pnia lewej nogi powinna znajdować się przed rozgałęzieniem na gałęzie przednie i tylne lub jednocześnie blokować przepływ impulsów wzdłuż obu gałęzi. Prawa komora jest pobudzana w zwykły sposób, po czym fala jest przenoszona przez komórki kurczliwe do lewej komory od prawej do lewej. W przypadku niepełnego bloku, część impulsów, choć powoli, „przebija się” wzdłuż lewej nogi.

Przyczyn wystąpienia tego typu zaburzeń przewodzenia należy upatrywać w bardzo rozległym uszkodzeniu lewej komory serca z:

  • ostry pełnościenny zawał mięśnia sercowego;
  • rozlana miażdżyca;
  • wady aorty i koarktacja;
  • złośliwy przebieg nadciśnienia tętniczego.

Cechy dwubelkowego bloku prawej nogi z lewą przednią gałęzią

Mechanizm zaburzenia przewodzenia: przeszkoda znajduje się jednocześnie w prawej nodze i lewej pęczku przednim (gałęzi). Tylna ściana i dolna część lewej komory są pobudzane najpierw przez nienaruszoną lewą tylną gałąź, wzdłuż ścieżek zespolenia - przedniego i bocznego. Z dużym opóźnieniem, okrężną drogą, impulsy docierają do prawej komory. Jest to najczęstszy wariant zaburzeń wewnątrzkomorowych w rozprzestrzenianiu się pobudzenia..

  • przewlekła choroba niedokrwienna;
  • ostry rozległy zawał mięśnia sercowego z zajęciem przegrody międzykomorowej;
  • wady serca;
  • rozlane zmiany sklerotyczne, zapalne i zwyrodnieniowe komór w chorobie Lenegry (zwyrodnienie, zwapnienia i stwardnienie układu przewodzącego wewnątrz komór), choroba Lewy'ego (włókniste narośla przegrody międzykomorowej).

Cechy bloku prawej nogi z lewą tylną gałęzią

Mechanizm zaburzenia przewodzenia: przez lewą nieuszkodzoną gałąź przednią pobudzenie wchodzi do przedniej i bocznej ściany lewej komory, a następnie wzdłuż zespoleń obejmuje jej tylną i dolną część. Wreszcie impulsy docierają do prawej komory.

Przyczyny nie odbiegają od opisanych powyżej wspólnych i głębokich zmian ściany lewej komory. Znaki EKG łączą zmiany w odprowadzeniach klatki piersiowej podczas blokady prawej nogi z prawostronnym odchyleniem osi elektrycznej.

Blokady trójdzielne

Mechanizm zaburzeń przewodzenia: w niecałkowitej formie impuls elektryczny płynie z przedsionków do komór wzdłuż jednej z gałęzi (mniej dotknięta). W tym przypadku stwierdza się objawy bloku przedsionkowo-komorowego. Całkowity blok charakteryzuje się trzecim stopniem niedrożności przedsionkowo-komorowej i zmienionym źródłem rytmu komorowego.

Przyczyny - poważne organiczne uszkodzenie mięśnia sercowego, już wymienione powyżej.

Czym różni się przewodzenie EKG?

Oznaki upośledzenia przewodnictwa zależą od rodzaju blokady. Różnią się:

  • kierunek osi elektrycznej serca;
  • postać kompleksów komorowych;
  • miejsce w skrzyni i standardowe smycze;
  • szerokość zębów i odstępów.

Blokada dwubelkowa uważana jest za zwiastun rozwoju zmiany trójwiązkowej. W przypadku wariantu trójwiązkowego kształt zespołów komorowych uzależniony jest od umiejscowienia zmiany, przy częściowym zachowaniu przewodnictwa w jednym z odgałęzień przypomina warianty blokad dwuwalkowych. Obraz EKG nakładany jest na zaburzenia przedsionkowo-komorowe o różnym nasileniu.

Oceniając cechy blokad, ważne jest, aby lekarz spojrzał na poprzednie EKG, aby mieć pewność co do wieku zmian.

Leczenie

Stabilny długotrwały blok śródkomorowy nie wymaga specjalnego leczenia. Wstępne wykrycie zmian wewnątrzkomorowych, zwłaszcza u pacjenta w podeszłym wieku, wymaga hospitalizacji i pełnego badania w celu ustalenia przyczyn.

Niedokrwienie wiąże się ze stosowaniem choroby wieńcowej i ostrożnym stosowaniem słabych beta-blokerów.

W przypadku wykrycia zapalnego charakteru zmian przeprowadza się terapię przeciwbakteryjną, środki hormonalne.

W przypadku połączenia z przewlekłą niewydolnością serca stosuje się małe dawki naparstnicy, diuretyki.

Ważne jest, aby w odpowiednim czasie rozwiązać kwestię celowości zainstalowania rozrusznika. Jest to szczególnie ważne w przypadku blokad dwu- i trójpłatkowych..

Jak określić rokowanie w przypadku zaburzeń przewodzenia?

Ponieważ patologia przewodzenia nie jest izolowana, ale jest konsekwencją innych chorób, przewidywanie jest dopuszczalne tylko z uwzględnieniem przebiegu klinicznego, skuteczności leczenia choroby podstawowej.

Blok lewej odnogi pęczka Hisa pięciokrotnie zwiększa ryzyko zgonu. Blok prawej nogi nie jest uważany za czynnik ryzyka chorób serca.

Choroby dwupęczkowe poprzedzają przejście do pełnego bloku przedsionkowo-komorowego rocznie u 5% chorych. Strach przed wzrostem przewodnictwa powinien występować z okresowymi zmianami.

Jeśli blokada występuje w ostrym stadium zawału mięśnia sercowego, śmiertelność wzrasta do 50%. Wskazuje to na powszechne ognisko martwicy.

Przewodzenia dokomorowego nie można rozważać w oderwaniu od wszystkich patologii serca. Rodzaj blokady ma znaczenie w rozpoznaniu, przepisaniu i wyborze leczenia.

Niedrożność lewej komory serca, co to jest

Dlaczego dochodzi do naruszenia przewodnictwa śródkomorowego serca

Oczywiście osoba pyta o przyczynę naruszenia przewodnictwa śródkomorowego. Co to mogło być? Istnieje szereg warunków wstępnych, które przyczyniają się do rozwoju patologii:

  1. Zmiany w pracy układu sercowo-naczyniowego, którym nie towarzyszą nieprawidłowości organiczne.
  2. Choroby przenoszone przez pacjenta, takie jak wrodzone wady rozwojowe, niedokrwienie, zapalenie mięśnia sercowego, kardiomiopatia.
  3. Wpływ operacji na naczynia serca.
  4. Negatywne skutki leków, skutki uboczne.

Co to jest przewodzenie serca

Naruszenie przewodnictwa dokomorowego serca jest spowodowane opóźnionym impulsem lub jego brakiem w jednej lub drugiej części narządu. Innymi słowy, zjawisko to nazywa się blokadą..

Wiadomo, że zaburzenie przewodzenia impulsów może być częściowe lub całkowite. Jeśli w pierwszym przypadku blokada przebiega najczęściej bezobjawowo, to druga stanowi istotne zagrożenie dla osoby.

Skurcze serca u dzieci i dorosłych są spowodowane pracą mięśnia sercowego - mięśnia sercowego. Impulsy w sercu powstają w węźle zatokowo-przedsionkowym (zatokowo-przedsionkowym), a następnie wysyłane są do wiązek Torela, Wenckebacha, Bachmanna, a także do węzła przedsionkowo-komorowego. W ostatnim określonym punkcie impuls jest nieco opóźniony, tak że przedsionki kurczą się normalnie, a krew dostaje się do jamy lewej komory i prawej komory.

Na podstawie opisu można zauważyć, że przewodnictwo mięśnia sercowego i jego normalna realizacja jest warunkiem koniecznym dla funkcjonowania serca i utrzymania funkcji życiowych. Obecnie badano wiele rodzajów zaburzeń w przewodzeniu komór i przedsionków - stanów, w których cierpi na przewodzenie impulsów wzdłuż jednej lub więcej wiązek układu.

  1. Naruszenie przewodzenia zatokowo-przedsionkowego. Impuls nie dociera do przedsionków, ich pobudzenie zwalnia.
  2. Spowolnienie przewodzenia wewnątrz przedsionkowego. Objawy zaburzenia przewodzenia przedsionków niosą ze sobą ryzyko wystąpienia w przyszłości migotania przedsionków, gdyż zakłócają działanie ważnego ogniwa w układzie przewodzącym. Dowiedz się, dlaczego migotanie przedsionków jest niebezpieczne
  3. Naruszenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego. Obejmuje to blokadę 1,2,3 stopnia, w której przewodzenie impulsu z przedsionka do komór zmienia się patologicznie. Poważne blokady jako choroba są najbardziej niebezpieczne z punktu widzenia ryzyka nagłego zatrzymania krążenia. Ten typ zaburzeń przewodzenia występuje najczęściej..
  4. Naruszenie wewnętrznego przewodzenia komorowego. Ta patologia implikuje blokadę wiązki His, z której cierpi skurcz lewej lub prawej komory.
  5. Nieswoiste zaburzenia przewodzenia - patologiczna niewydolność w najbardziej odległych obszarach mięśnia sercowego - wiązki Purkinjego.

Rodzaje i stopnie naruszenia

  1. Skrócenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego lub brak opóźnienia AV. Jest to zaburzenie miejscowe, w którym przedsionki i komory kurczą się w tym samym czasie, co powoduje, że przedsionki nie mogą kurczyć się zgodnie z oczekiwaniami i nieprawidłowo wyrzucają krew do komór. Najczęściej przy tym problemie pojawiają się zaburzenia ogniskowe - dodatkowe szybkie wiązki przewodzące. Często patologię obserwuje się u dziecka z CHD.
  2. Trudności w przewodzeniu przedsionkowo-komorowym lub blok AV. Trudności w przewodzeniu przedsionkowo-komorowym są całkowite lub częściowe, czynnościowe lub na tle organicznej choroby serca.

Blokady serca są podzielone na stopnie:

  1. Blok AV I stopnia - funkcjonalne spowolnienie przewodzenia, często występuje u sportowców z ciężką wagotonią, po operacjach otrzewnej, po uderzeniu w splot słoneczny, w czasie ciąży itp..
  2. Blok AV II stopnia. Jest to spowodowane postępem zaburzeń przewodzenia, może również wystąpić przy długotrwałym stosowaniu glikozydów nasercowych, przy mikrozawale. Dzieli się na 1 typ Mobitz (naruszenie skurczu komory po powolnym zwalnianiu przewodzenia AV impulsu) i 2 typ Mobitz (gwałtowne naruszenie przewodzenia impulsu).
  3. Blok AV 3 stopnie. Reprezentuje zatrzymanie przewodzenia AV. Towarzyszy mu częste omdlenia, ponieważ prowadzi to do niedoboru tlenu, prawie zawsze towarzyszy różnym patologiom serca, w tym organicznym uszkodzeniom serca.

Wśród rodzajów zaburzeń przewodzenia śródkomorowego wyróżnia się całkowitą, niecałkowitą blokadę bloku prawej lub lewej odnogi pęczka Hisa. Pod względem stabilności wszystkie naruszenia mogą wyglądać następująco:

  • przejściowy;
  • przerywany;
  • trwały (przewlekły).

Blokada serca jest proksymalna (zlokalizowana w przedsionku lub węźle przedsionkowo-komorowym - w przegrodzie międzyprzedsionkowej) i dystalna (zlokalizowana na poziomie gałęzi pęczka Hisa lub jej odgałęzień).

Rodzaje zaburzeń przewodzenia w sercu

Naruszenie przewodzenia zatokowo-przedsionkowego serca to stan, w którym impulsy pojawiające się w węźle zatokowym nie docierają w pełni do przedsionków, co opóźnia pobudzenie. Taka sytuacja jest czasami typowa dla osoby zdrowej i nie wymaga pilnego leczenia. Ale najczęściej blok serca występuje na tle organicznej choroby serca.

Przyczyną naruszenia mogą być:

  • NCD z dominującym wpływem na węzeł zatokowy, co powoduje spowolnienie tętna;
  • wzrost wielkości serca u osób aktywnie uprawiających sport;
  • niekontrolowane przyjmowanie glikozydów stosowanych w leczeniu arytmii;
  • wrodzone i nabyte wady serca;

Przy częściowym naruszeniu praktycznie nie ma znaków.

Przyczyny przewodnictwa wewnątrzprzedsionkowego serca to:

  • zatrucie glikozydami;
  • reumatyzm;
  • zaburzenia rozwojowe serca;
  • stale wysokie ciśnienie.

Oznaki ostrej manifestacji spowolnienia przewodzenia pojawiają się dopiero w elektrokardiogramie.

W przewlekłym przebiegu choroby pacjenci skarżą się na duszność zarówno w ruchu, jak iw spoczynku, obrzęki nóg, akrocyjanozę skóry, bóle mostka i inne..

Naruszenie przewodzenia serca przez węzeł przedsionkowo-komorowy pierwszego i drugiego stopnia pojawia się z opóźnieniem w przekazywaniu impulsów z przedsionków do komór.

Przyczyny bloku przedsionkowo-komorowego:

  • wrodzone i nabyte patologie serca;
  • imemia;
  • zapalenie mięśnia sercowego;
  • toksyczne efekty hormonalne.

Niebezpieczeństwo tego stanu polega na tym, że w przypadku braku leczenia obserwuje się aktywny rozwój blokady.

Objawy z blokadą pierwszych dwóch stopni nie są wyraźne, zwłaszcza jeśli puls nie przekracza pięćdziesięciu pięciu uderzeń na minutę. Trzeci stopień charakteryzuje się bradykardią serca (tętno w ciągu czterdziestu uderzeń), osłabieniem, krótkotrwałymi omdleniami. W tym stanie łączą się drgawki. Pacjent wymaga pilnej pomocy lekarskiej, której brak prowadzi do śmierci.

Naruszenie przewodnictwa dokomorowego serca jest całkowitą lub częściową blokadą pęczka Jego pęczka. Rozróżnij naruszenia kurczliwości prawej lub lewej komory.

Przyczyny przewodnictwa śródkomorowego serca są następujące:

  • dziura między przedsionkami;
  • proliferacja mięśnia sercowego;
  • niedokrwienie;
  • zawał mięśnia sercowego;
  • choroby płuc;
  • miażdżyca.

Zwykły człowiek może mieć częściową blokadę prawej nogi Hisa, co jest bezobjawowe.

Całkowita blokada objawia się bradykardią, bólem mostka, krótkotrwałą utratą przytomności. Przy bólach uciskających w okolicy klatki piersiowej, nudnościach, osłabieniu kardiogram pokaże całkowitą blokadę po lewej stronie, po czym można zdiagnozować zawał serca. Tylko wielokrotne EKG wyraźnie to pokazuje. Przy takich wskazaniach wymagane jest pilne leczenie szpitalne pacjenta.

Czasami blokowanie impulsu ma miejsce w odległych częściach serca - włóknach Purkinjego. Zjawisko to nazywane jest niespecyficznym naruszeniem przewodzenia śródkomorowego. Powody są takie same, ale praktycznie nie ma żadnych objawów..

Jest to stan, w którym impuls jest przyspieszany. Takie naruszenie występuje z powodu aktywności ścieżek dodatkowych. W efekcie impulsy do komór sięgają w większych ilościach niż powinny, komory kurczą się częściej, a impulsy przechodzą w przeciwnym kierunku. Wynikiem tego procesu jest częstoskurcz nadkomorowy serca..

Normalne tętno w EKG i migotanie przedsionków

Przyczyną tej patologii mogą być różne czynniki zewnętrzne wpływające na nienarodzone dziecko. Jest to zwiększone radioaktywne tło, używanie narkotyków przez przyszłą matkę, alkohol w czasie ciąży. Przyczyną może być również czynnik genetyczny..

Objawy są zauważane we wczesnym dzieciństwie, chociaż czasami choroba przebiega bezobjawowo do dorosłości. Rzadko choroba jest wykrywana podczas badania profilaktycznego poprzez analizę elektrokardiogramu. Wzrost tętna do dwustu uderzeń nazywany jest objawem arytmii. W tym przypadku pacjent skarży się na ból, zaburzenia oddychania, niedobór tlenu. W niektórych przypadkach może dojść do migotania serca, które jest zagrożeniem dla życia pacjenta..

Jedną z odmian zespołu SVC jest zespół skróconego odstępu PQ. W tym przypadku wiązki Jamesa pełnią rolę patologicznych ścieżek. Podczas diagnozowania naruszenia tylko przez kardiogram, na zewnątrz bez żadnych oznak, eksperci nazywają to zjawisko zjawiskiem, a przy szybkim biciu serca - syndromem skróconego PQ. Różnicę widać tylko na odczytach EKG.

Czterokomorowe serce człowieka ma kilka sekcji, przez które odbierane są impulsy. W związku z tym blokada może wystąpić tylko w jednym oddziale. Miejscowe zaburzenia przewodzenia śródkomorowego serca wyróżnia się węzłami i drogami drożności impulsów.

W ten sposób wyróżnia się następujące rodzaje blokad:

  • Blokada zatokowo-przedsionkowa. Zwykle występuje w węźle zatokowo-przedsionkowym prawego przedsionka. Impuls nie jest wykonywany ani z powodu jego niewystarczającej siły, ani z tego powodu, że atrium go nie dostrzega.

Istnieją 3 stopnie blokady CA:

  • Pierwsza charakteryzuje się opóźnieniem impulsu.
  • Na drugim stopniu obserwuje się okresowość przewodnictwa impulsu.
  • Trzeci charakteryzuje się słabością lub jej brakiem..
  • Blok przedsionkowy. Odbywa się na ścieżkach impulsu z węzła zatokowo-przedsionkowego do lewego przedsionka lub do węzła przedsionkowo-komorowego. Ze względu na opóźnienie w przewodzeniu impulsu.
  • Blok AV.

    Podobnie jak w pierwszym przypadku są 3 stopnie:

    • Na pierwszym stopniu impulsy są wykonywane powoli.
    • W drugim przypadku nie wszystkie impulsy z węzła zatokowo-przedsionkowego przechodzą. Podobnie jak w pierwszym przypadku, pojawia się okresowe przewodnictwo.
    • W trzecim stopniu impulsy przedsionkowe nie docierają do komór. W tym przypadku przedsionki i komory zaczynają istnieć niezależnie od siebie..
  • Blokada jego nóg i gałęzi (lewa prawa i przednia wiązka). Patogeneza jest spowodowana powolnym przewodzeniem impulsu lub jego brakiem. Jeżeli blokada dotyczy np. Prawej nogi Hisa i tylnej lewej gałęzi, to najpierw przez gałąź przednią impulsy propagują się wzdłuż lewej komory, a następnie przechodzą do prawej.

    Innymi słowy, obecność tej dolegliwości jest spowodowana naruszeniem drożności impulsu jednej z komór. Należy zauważyć, że ten rodzaj blokady przyczynia się do rozwoju bloku AV. Blokady tętna we włóknach Purkinjego nazywane są niespecyficznymi zaburzeniami przewodzenia śródkomorowego..

    Zgodnie z klasyfikacją V.L.Doshchitsin wszystkie zaburzenia przewodzenia śródkomorowego dzielą się na:

    • mono-, bi- i trifascicular, w zależności od pokonania jednej lub dwóch lub trzech wiązek;
    • ogniskowa: miejscowe uszkodzenie nie jest potwierdzone we wszystkich odprowadzeniach EKG;
    • arborizacja: zlokalizowana w końcowej części włókien Purkinjego;
    • przejściowy: zmiany występują naprzemiennie z prawidłową przewodnością;
    • trwały;
    • kompletne i niekompletne;
    • naprzemiennie: ujawniany jest jeden lub drugi rodzaj blokady.

    Proces patologiczny może powodować blokadę impulsów na dowolnym poziomie

    W zależności od miejsca przerwania impulsu rozróżnia się blokady:

    • monofascicular (single-beam): blok lewej przedniej lub tylnej części, tylko prawa noga Hisa jest izolowana;
    • bifascicular (dwubelkowy): możliwy w dwóch wersjach jako jednostronny (lewa noga) lub dwustronny (prawy z lewą przednią gałąź, prawy z lewym tylnym).
    • trójdzielny (trójwiązkowy).

    Rodzaj blokady znajduje odzwierciedlenie w interpretacji elektrokardiogramu. Przewodzenie impulsu z nadkomorowych węzłów serca spowalnia lub zostaje całkowicie przerwane. To zaburza sekwencję pobudzenia komór, wpływa na procesy biochemiczne w mięśniu sercowym, użyteczność rzutu serca.

    Normalne przewodzenie impulsu elektrycznego przebiega w następujący sposób: sygnał jest wytwarzany w ośrodku zatokowym (zwanym również zatokowo-przedsionkowym). Następnie przechodzi przez przedsionki, wchodzi do centrum przedsionkowo-komorowego. Tutaj impuls skurczowy musi być opóźniony o jakiś czas, aby przedsionki mogły się kurczyć, a krew wnikała do jam komorowych. Z oddziału przedsionkowo-komorowego wzbudzenie przechodzi w kierunku dwóch komór wzdłuż przewodów wiązki Jego i ostatecznie dociera do rozgałęzienia Purkinjego.

    Miejscowe zaburzenia przewodzenia śródkomorowego między komorami serca można podzielić na dwie grupy:

    1. Bez przerwy przed wysłaniem sygnału z miejsca przedsionkowo-komorowego do strefy komorowej. W rezultacie przedsionki kurczą się w tym samym czasie, co komory. Prowadzi to do nieprawidłowego przepływu krwi do tych komór mięśnia sercowego..
    2. Zakłócona lokalna przewodność sygnału przez serce.

    Miejscowe zaburzenia przewodzenia śródkomorowego sygnału skurczowego nazywane są blokadami. Zwyczajowo rozróżnia się pełne i niekompletne bloki..

    W całości impuls jest całkowicie nieobecny w jednym z odcinków torów przewodzących. Niepełne blokowanie oznacza przejście sygnału skurczu ze spowolnieniem.

    Blokady są zróżnicowane ze względu na charakter kursu:

    • stały (stabilny) - naruszenie jest stale obserwowane;
    • tymczasowy (przejściowy) - rozwija się w ograniczonym czasie;
    • przerywany (przerywany) - pojawia się sporadycznie w czasie.

    Można wyróżnić trzy stopnie zaburzeń przewodzenia śródkomorowego:

    1. Pierwszy stopień charakteryzuje się miejscowym opóźnieniem impulsu skurczowego. Porusza się po ścieżkach przewodzących, ale wolniej niż to konieczne.
    2. Drugi stopień przejawia się przerywanym przewodnictwem. Sygnały mijają, ale nie wszystkie.
    3. Trzeci stopień sygnalizuje, że impulsy elektryczne całkowicie przestają przedostawać się do lokalnego obszaru przewodzącego.

    Naruszenie przewodzenia wewnątrz komór jest ogniskowe - rozwija się tylko w jednej z części serca. W miejscu, w którym występuje bariera dla przewodzenia sygnału, naruszenia dzielą się na dwie główne grupy:

    • Bloki proksymalne miejscowe - mocuje się je w strukturach przedsionkowych lub w centrum przedsionkowo-komorowym.
    • Bloki dystalne miejscowe - rozwijają się w okolicy tułowia i odprowadzeń His (w tkankach komory).

    Możliwe komplikacje

    Większość chorób narządu mięśniowego przyczynia się do zmiany jego struktury.

    A to z reguły często prowadzi do negatywnych konsekwencji:

    1. Jednym z najbardziej oczywistych i powszechnych powikłań jest bradykardia. Dzięki tej diagnozie leczenie będzie nieco trudne. Faktem jest, że terapia często obejmuje stosowanie leków, takich jak beta-blokery, które są bardzo niebezpieczne w przypadku bradykardii..
    2. Często pacjenci mają migotanie przedsionków. Jednak ta choroba może przebiegać bezobjawowo. Terapia zwykle obejmuje leki rozrzedzające krew.
    3. W przypadku zaawansowanych form rozpoczyna się rozwój niewydolności serca. To bardzo niebezpieczne powikłanie, które objawia się bardzo nieprzyjemnymi objawami. Zazwyczaj niewydolność serca jest praktycznie nieuleczalna..
    4. Z powodu niedotlenienia rozwijają się choroby innych narządów i układów, aw niektórych przypadkach demencja.

    Początkowy stopień bloku przedsionkowo-komorowego może w ogóle nie powodować żadnych objawów ani dyskomfortu. Jedynie bloki AV 2-3 stopni dają charakterystyczne objawy, a także ciężkie zaburzenia przewodzenia śródkomorowego. Po raz pierwszy blokada o 3 stopnie może objawiać się zawałem mięśnia sercowego, a częściej zdarza się to w przypadku zawału tylnego, gdy niedokrwienie obejmuje węzeł między przedsionkami a komorami.

    Obraz kliniczny często objawia się uczuciem zatrzymania akcji serca lub spowolnieniem bicia serca, nudnościami i zawrotami głowy, omdleniem lub lekkim zaciemnieniem świadomości. Dowiedz się, które leki powodują zatrzymanie krążenia

    Możliwe ataki Adamsa-Stokesa-Morgagniego lub nagła utrata przytomności, napady padaczkowe. Ogólnie rzecz biorąc, nasilenie napadów będzie bezpośrednio zależało od czasu zatrzymania czynności komór i stopnia spadku tętna (może zmniejszyć się daud / min i poniżej). Podczas ataku ciśnienie krwi prawie zawsze spada. Mogą być powtarzane do kilku razy dziennie i trwające 5 minut lub dłużej mogą zakończyć się zatrzymaniem krążenia.

    Niebezpieczeństwo choroby leży w jej konsekwencjach. Oprócz tak nieprzyjemnego powikłania, jak ataki Adamsa-Stokesa-Morgagniego, które są spowodowane ostrym głodem tlenu w tkankach mózgowych, w przyszłości może dojść do pogorszenia pamięci i inteligencji, pogorszenia przebiegu choroby wieńcowej, rozwoju migotania przedsionków. Z przejściem blokady niepełnej do pełnej, migotaniem komór, wstrząsem kardiogennym - stany zagrażające zatrzymaniem krążenia i nagłą śmiercią sercową.

    Leczenie bloku śródkomorowego

    Umiarkowane zaburzenia przewodzenia nie wymagają leczenia. Niepełne zablokowanie prawej gałęzi wiązki Jego nie jest niebezpieczne. W takiej sytuacji zalecamy wizytę u kardiologa, coroczne badanie u lekarza i wykonanie EKG. Ale dzieje się tak, jeśli pacjent nie ma innych dolegliwości ani współistniejącej patologii. W przypadku wykrycia odchyleń wskazana jest odpowiednia terapia.

    Blok lewej komory jest bardziej niebezpieczny. Na jego tle często rozwijają się zaburzenia przepływu krwi i niewydolność serca. Zalecamy przyjmowanie glikozydów nasercowych, leków przeciwarytmicznych i innych leków. Schemat leczenia ustalany jest indywidualnie na podstawie ciężkości schorzenia, wieku pacjenta, chorób współistniejących.

    Ważne jest, aby wiedzieć: nie opracowano specyficznego leczenia blokady śródkomorowej. Proponowane leki tylko zwiększają pobudzenie tkanki serca, ale nie eliminują przyczyny. Konieczne jest leczenie podstawowej patologii - tej, która spowodowała awarię układu przewodzącego. Tylko w ten sposób można spowolnić postęp choroby..

    Jeśli farmakoterapia jest nieskuteczna lub stan pacjenta jest ciężki, sugeruje się leczenie chirurgiczne. Instalowany jest rozrusznik serca - urządzenie narzucające rytm pracy serca. Wszczepione urządzenie zapewnia nieprzerwaną czynność mięśnia sercowego.

    Porada eksperta: kiedy założyli rozrusznik serca

    Wprowadzenie stymulatora jest zabiegiem chirurgicznym i jest zalecane tylko wtedy, gdy jest to wskazane. Nie ma sensu przeprowadzać zabiegu przy braku oczywistych objawów patologii. Jeśli pacjent czuje się dobrze, sztuczny rozrusznik serca nie jest wskazany. Operacja nie jest zalecana, jeśli zidentyfikowane objawy mają odwracalne przyczyny. Konieczne jest radzenie sobie z chorobą podstawową - a mięsień sercowy będzie mógł znów w pełni pracować.

    Wskazania do zainstalowania rozrusznika serca:

    • bradykardia z częstością akcji serca poniżej 40 uderzeń / min i zaburzeniami rytmu przy obecności oczywistych objawów;
    • powikłania zagrażające życiu pacjenta;
    • ataki MAC;
    • uporczywe zaburzenia przewodzenia po zawale mięśnia sercowego.

    Omówiono możliwość zainstalowania stymulatora z częstością tętna poniżej 40 uderzeń / min w przypadku braku oczywistych objawów klinicznych. Zabieg wykonywany jest w każdym wieku.

    Nie opracowano jeszcze zapobiegania zaburzeniom przewodzenia w sercu. Nie zwlekaj z leczeniem, unikaj czynników ryzyka. Zmniejszy to szanse rozwoju patologii. Aby zidentyfikować problem na czas, regularnie poddawaj się badaniom profilaktycznym u terapeuty z oceną EKG (w razie potrzeby).

    Glikozyd nasercowy jest przepisywany większości pacjentów w celu leczenia niedrożności śródkomorowej. Wyjątkiem mogą być pacjenci cierpiący na blok przedsionkowo-komorowy I lub II stopnia, przepisuje się im lek ze szczególną ostrożnością. Aby zmniejszyć ryzyko zatrzymania krążenia u pacjentów, którzy boją się wstrzyknięcia glikozydu, do jamy prawej komory lekarza wprowadza się elektrodę sondy. Jest to raczej środek zapobiegawczy..

    Gdy sytuacja się zaostrzy, na przykład wystąpienie zawału mięśnia sercowego, natychmiast wprowadza się sondę. Początkowo leczenie sprowadza się do usunięcia przyczyny choroby, a dopiero potem zaczyna się praca nad łagodzeniem objawów.

    1. Jeśli dana osoba ma naruszenie przewodzenia śródkomorowego, leczenie, które działałoby bezpośrednio na istniejący blok, nie jest wykonywane. W przypadku tej patologii wszystkie zasoby powinny być skierowane na identyfikację i leczenie choroby podstawowej. Na przykład, jeśli choroba jest spowodowana nadciśnieniem, konieczne jest przyjmowanie leków przeciwnadciśnieniowych, a także przestrzeganie prawidłowej diety i prowadzenie aktywnego trybu życia..
    2. W przypadku, gdy blokada przebiega bezobjawowo, należy ją obserwować w dynamice do momentu wykrycia pierwszych zmian. Następnie rozpocznij również terapię choroby podstawowej.
    3. W przypadku stwierdzenia rozwoju bloku przedsionkowo-komorowego może być konieczna instalacja rozrusznika. Interwencja ta polega na wszczepieniu pacjentowi sztucznego rozrusznika serca, w roli którego działają specjalne urządzenia. Powody zainstalowania stymulanta to:
    • Zaburzenia przewodzenia skutkujące omdleniem lub ciężką dusznością.
    • Niepełnosprawność pacjenta.
    • Brak leczenia choroby podstawowej.
    • Powstawanie niewydolności krążenia.

    Musisz zrozumieć, że korzystanie z rozruszników serca wymaga przestrzegania pewnych zasad, w szczególności:

    • Unikaj procedur opartych na impulsie magnetycznym (MRI).
    • Nie uciekaj się do fizykoterapii.
    • Unikaj porażenia prądem.
    • Nie rani klatki piersiowej.

    Jedną z właściwości ludzkiego serca jest przewodnictwo. Polega na sekwencyjnym przekazywaniu impulsów nerwowych z głównych rozruszników do innych części serca. Transmisja impulsów odbywa się za pomocą specjalnych gałęzi, które są Jego wiązkami.

    Nieprawidłowe działanie tych struktur prowadzi do takiego stanu, jak naruszenie przewodnictwa dokomorowego serca, którego leczenie polega na leczeniu podstawowej patologii. Najczęściej te patologie nie stanowią poważnego zagrożenia, ale mogą komplikować inne choroby serca..

    Aby dokładnie zrozumieć, jak rozwijają się takie stany patologiczne, należy wiedzieć, z czego dokładnie składa się układ przewodzący, który jest odpowiedzialny za przekazywanie impulsów przez komory. Tak więc wiodąca rola w tym procesie należy do tzw. Jego wiązki, składającej się z dwóch części konstrukcyjnych:

    • Lewa noga. Jest reprezentowany przez gałąź przednią i tylną, z których każda odpowiada za własną ścianę w lewej komorze. Ich konsekwencje tworzą system włókien Purkinjego.
    • Prawa noga. Reprezentowany przez jedną pęczek rozgałęziony w dolnych częściach prawej komory.

    W przypadku pojawienia się wzbudzenia w komorach impuls ze stymulatora przechodzi przez przegrodę międzykomorową, a następnie następuje jednoczesne pobudzenie obu komór. Impuls trwa około 0,12 sekundy..

    W przypadku stwierdzenia blokad na niektórych ścieżkach przewodzenia, nie tylko ścieżki, po której przechodzi impuls, ale także czasu, w którym komory są pobudzone.

    Zgodnie z ogólnie przyjętą klasyfikacją wszystkie bloki przewodzenia impulsów do komór są podzielone w następujący sposób:

    1. Jedno-, dwu- lub trójwiązkowe. Zależy to od tego, ile wiązek bierze udział w niewłaściwym prowadzeniu impulsów..
    2. Lokalny. Naruszenie przewodzenia nie jest odnotowywane we wszystkich odprowadzeniach podczas badania EKG.
    3. Przeniesienie. Niewłaściwe przewodzenie impulsów zmienia się z normalnym.
    4. Arborizing. Blokada impulsów występuje we włóknach Purkinjego. Dokładniej w ich dolnych sekcjach.
    5. Kompletne blokady.
    6. Niekompletne blokady.
    7. Naprzemienne blokady. Podczas prowadzenia badań ujawnia się jedna lub druga opcja.

    Choroby serca i naczyń krwionośnych są ostatnio niezwykle powszechne. To samo dotyczy zaburzeń rytmu pracy serca (arytmie). Ta patologia obejmuje również opisane naruszenie.

    Dzisiaj porozmawiamy o naruszeniu przewodzenia śródkomorowego, co to jest, dowiedz się, rozważ przyczyny i metody leczenia.

    Co to jest naruszenie przewodnictwa dokomorowego serca

    Termin ten jest zwykle nazywany zaburzeniami patologicznymi jednego, dwóch lub wszystkich trzech wiązek układu przewodzenia śródkomorowego. Są to odpowiednio tak zwane blokady jedno-, dwu- i trójdzielne.

    Należy rozumieć, że naruszenie przewodzenia impulsu nerwowego nie oznacza jego obowiązkowego braku. To tylko sugeruje, że w układzie przewodzącym występuje naruszenie, które może objawiać się spowolnieniem impulsów, gdy rytm spada. Lub objawia się całkowitym ustaniem impulsów nerwowych, a następnie następuje całkowite zatrzymanie akcji serca.

    Jak możesz sobie wyobrazić, naruszenie przewodzenia śródkomorowego charakteryzuje się obecnością bloku serca. One z kolei dzielą się na kompletne i niekompletne. Z całkowitym przejściem impulsu nerwowego jest nieobecne, z niepełnym - impulsy nerwowe są wykonywane z niższą częstotliwością.

    Ponadto ta patologia jest klasyfikowana według miejsca zmiany. Na przykład była blokada jego prawej lub lewej wiązki. Ponadto blokady dzielą się na proksymalne i dystalne. Ponadto dystalne blokady są uważane za mniej korzystne, dlatego przy takim naruszeniu wymagana jest zwiększona uwaga lekarza prowadzącego.

    Dlaczego pojawia się ta patologia??

    Istnieją trzy główne przyczyny naruszenia przewodzenia śródkomorowego. Są to przyczyny organiczne, funkcjonalne i lecznicze.

    Z organicznymi - zmieniają się struktury układu przewodzącego serca. Zmiany te często towarzyszą zapaleniu mięśnia sercowego, zawałowi serca, dławicy piersiowej, miażdżycy i innym chorobom niedokrwiennym serca. Ponadto obserwuje się zmiany organiczne przy wrodzonych wadach serca, kardiomiopatiach, czasem po operacji..

    Z funkcjonalnym - zachodzą zmiany w pracy układu przewodzącego. Jednocześnie nie ma patologii CVS. Układ przewodzący jest regulowany przez układ współczulny i przywspółczulny.

    Pierwsza zwiększa przewodność impulsu, a druga przeciwnie, spowalnia go. Zwykle działają harmonijnie, uzupełniając się..

    Przyczyny lecznicze obserwuje się podczas przyjmowania niektórych leków, które wpływają na rytm serca, powodując nieprawidłowości. Blokady z tej grupy wyróżniają się nasileniem przebiegu i tropy (trudne do wyleczenia).

    Naruszenie przewodnictwa śródkomorowego jest wykrywane podczas elektrokardiografii. W przypadku istniejących zaburzeń przejściowych wykonywana jest specjalna metoda EKG - monitoring Holtera.

    - przyspieszone, przyspieszone bicie serca; - okresowe przeskoki skurczu serca; - obecność przerw w pracy mięśnia sercowego; - dławica piersiowa;

    - Obecność duszności, zawrotów głowy, omdlenia. Objawy te są związane z niedostatecznym dopływem krwi do mózgu..

    • W przypadku opisanych objawów, a także wszelkich innych nieprawidłowości w czynności serca, skonsultuj się z kardiologiem lub arytmologiem.
    • Leczenie naruszenia przewodzenia śródkomorowego
    • W przypadku blokad, w których przewodzenie przedsionkowo-komorowe nie jest zaburzone, terapia polega na rozpoznaniu i leczeniu choroby podstawowej.

    Przyczyny rozwoju patologii

    Wszystkie możliwe przyczyny niepowodzenia można podzielić na dwie duże grupy: sercową - spowodowaną patologią serca i pozasercową - wywołaną innymi zaburzeniami.

    • wady serca;
    • zawał mięśnia sercowego;
    • zapalenie mięśnia sercowego;
    • niedokrwienie serca;
    • kardiomiopatia;
    • miażdżyca naczyń wieńcowych;
    • następstwa wcześniejszej operacji (np. wymiana zastawki, ablacja cewnikiem prądem o częstotliwości radiowej).
    • wegetatywna dystonia naczyniowa;
    • problemy endokrynologiczne: niedoczynność tarczycy, cukrzyca cukrowa;
    • zaburzenia układu oddechowego z niedotlenieniem tkanek - skurcz oskrzeli, przewlekłe zapalenie;
    • nieracjonalne przyjmowanie leków;
    • nadciśnienie tętnicze;
    • zatrucie alkoholowe;
    • brać narkotyki;
    • ciąża.

    Brak sygnału nie zawsze wskazuje na patologię. Na przykład częściowe naruszenie przewodzenia wzdłuż prawej gałęzi wiązki Jego jest uważane za wariant normy, charakterystyczny dla poszczególnych młodych ludzi.

    Naruszenie przewodzącej funkcji mięśnia sercowego może być trwałe i przemijające. Czasowe „problemy” ujawniają się na tle wysiłku fizycznego (np. Podczas treningów i zawodów). Jeśli po odpoczynku sytuacja wróci do normy, nie ma powodu do niepokoju. Ale jeśli problem będzie się powtarzał, a zmiany są widoczne na EKG, musisz zostać zbadany przez specjalistę.

  • 9 rodzajów bólów głowy, które ukrywają problemy zdrowotne

    Jaka jest norma monocytów we krwi u kobiet