Średnia objętość erytrocytów

Średnia objętość czerwonych krwinek jest jednym ze wskaźników ogólnego klinicznego badania krwi, które pokazuje liczbę i rozmiar czerwonych krwinek, co wskazuje na stan zdrowia organizmu. Ta wartość laboratoryjna jest oznaczona skrótem MCV..

Przeciętną objętość erytrocytów można zmniejszyć lub zwiększyć, co bardzo często ma podłoże patologiczne. Tylko pewne okoliczności fizjologiczne prowadzą do takiego naruszenia.

Wszelkie zmiany średniej objętości (poniżej normy lub powyżej) prowadzą do pojawienia się pewnych objawów klinicznych, ale można je zamaskować jako objawy choroby podstawowej. Główne objawy to osłabienie i ciągła senność, bladość skóry i spadek ciśnienia krwi..

Średnią objętość erytrocytów we krwi określa się dopiero po rozszyfrowaniu przez hematologa danych z ogólnej analizy tego płynu biologicznego. Aby zidentyfikować przyczyny odstępstwa od normy, wymagane będzie kompleksowe badanie pacjenta.

Korektę takiego parametru osiąga się zachowawczo, jednak nie jest możliwe całkowite pozbycie się problemu bez zneutralizowania choroby podstawowej..

Wartości norm

Średnia objętość erytrocytów zwykle zależy od kilku parametrów, a mianowicie od płci i wieku osoby. Jednostkami tej wartości są femtolitry (fl) lub mikrometry sześcienne (μm ^ 3).

Pierwszy tydzień życia

Dziewczynki (15-18 lat)

Kobiety (18-45 lat)

Mężczyźni (18-45 lat)

Dorośli od 45 do 65 lat

Starsze kobiety

Starsi mężczyźni

Bardzo ważne jest, aby wziąć pod uwagę, że u dziecka w wieku poniżej 10 lat taki wskaźnik może nieznacznie zmieniać się w dowolnym kierunku, co uważa się za całkiem normalne. Najczęściej parametr stabilizuje się i pokrywa się z powyższymi wartościami o 15 lat.

Przyczyny odstępstw od normy

Średnie objętości czerwonych krwinek u dzieci lub dorosłych mogą wahać się w górę lub w dół, co w każdym przypadku wskazuje na przebieg pewnego procesu patologicznego.

Na przykład, gdy średnia objętość czerwonych krwinek jest podwyższona, można zdiagnozować jedną z następujących osób:

  • ciężkie zatrucie chemikaliami lub żywnością niskiej jakości;
  • dysfunkcja tarczycy i inne patologie układu hormonalnego;
  • niedobór jodu lub żelaza;
  • retikulocytoza;
  • patologie wątroby, w szczególności zapalenie wątroby i marskość wątroby;
  • onkologiczne uszkodzenie szpiku kostnego;
  • nietolerancja glutenu;
  • Choroba Di Guglielmo;
  • niedoczynność tarczycy;
  • hiperglikemia;
  • zakażenie lub zapalenie trzustki;
  • zespół mielodysplastyczny;
  • przewlekła niewydolność wątroby.

Jeśli mcv jest podwyższone, nie zawsze wskazuje to na przebieg choroby, na przykład wśród mniej nieszkodliwych źródeł są:

  • Siedzący tryb życia;
  • złe odżywianie;
  • niekontrolowane przyjmowanie leków;
  • długotrwałe uzależnienie od złych nawyków;
  • szczególne warunki pracy, na przykład, w których osoba jest zmuszona do ciągłego kontaktu z toksynami;
  • nierównowaga hormonalna, która rozwija się na tle przebiegu miesiączki lub okresu rodzenia dziecka.

Jeśli ogólne kliniczne badanie krwi wykazało, że średnia objętość erytrocytów jest obniżona, może to oznaczać:

  • różne rodzaje anemii;
  • tworzenie się nowotworów złośliwych;
  • zatrucie metalami ciężkimi;
  • talasemia;
  • białaczka;
  • obfita utrata krwi;
  • przerzuty złośliwych guzów;
  • porfiria;
  • choroby autoimmunologiczne.

Wskaźnik można również zmniejszyć na tle nadużywania następujących leków:

  • Izoniazyd;
  • Kolchicyna;
  • „Metformina”;
  • „Fenacetyna”;
  • „Trimetoprim”;
  • Metotreksat;
  • „Pirymetamina”;
  • Triamteren;
  • „Glutetymid”;
  • kwas mefenamowy;
  • estrogeny;
  • Doustne środki antykoncepcyjne;
  • nitrofurany;
  • leki przeciwdrgawkowe;
  • kwas aminosalicylowy.

W niektórych sytuacjach średnia objętość erytrocytów mcv pozostaje w normalnym zakresie, ale jednocześnie osoba może doświadczyć:

  • niedokrwistość normocytowa;
  • hemoglobinopatia;
  • patologia z układu krwiotwórczego;
  • hipogonadyzm;
  • niedoczynność przysadki;
  • hipoadrenalizm;
  • niedoczynność tarczycy;
  • przewlekłe procesy zakaźne;
  • mocznica.

Objawy

Ponieważ średnia objętość erytrocytów u dziecka lub osoby dorosłej może się zmniejszać i zwiększać, każde odchylenie będzie miało charakterystyczne objawy zewnętrzne. Mogą jednak pozostać całkowicie niezauważone przez osobę lub zamaskowane przez objawy podstawowej patologii..

Jeśli głośność zostanie zwiększona, może to wskazywać:

  • nadmierna bladość skóry i ust;
  • częste występowanie bólu brzucha;
  • przyspieszone tętno;
  • zażółcenie skóry o różnym nasileniu;
  • niechęć do jedzenia;
  • poważne osłabienie i zmęczenie.

Gdy średnia ilość czerwonych krwinek jest niska, osoba może narzekać na:

  • ciągła senność;
  • znaczny spadek wydajności;
  • zimny pot;
  • chłodzenie skóry;
  • obniżenie napięcia krwi;
  • letarg i powolność ruchów;
  • zawroty;
  • przyspieszone tętno;
  • emocjonalna porażka.

Takie zewnętrzne przejawy powinny być impulsem do natychmiastowego wezwania do wykwalifikowanej pomocy. Warto zauważyć, że u dzieci niektóre objawy mogą być znacznie silniejsze niż u dorosłych..

Diagnostyka

Objętość czerwonych krwinek szacuje się podczas ogólnej analizy klinicznej głównego płynu ustrojowego ludzkiego ciała. Do takiego badania może być potrzebna krew żylna lub włośniczkowa..

Jeśli chodzi o przygotowanie do analizy, ogranicza się ona do odmowy jedzenia w dniu wizyty w placówce medycznej. W przeciwnym razie wyniki będą fałszywe, co może wymagać ponownego pobrania krwi..

W sytuacjach, w których analiza wykazała, że ​​mcv jest obniżona lub jest powyżej normy, należy wskazać prowokatora takich zmian. Będzie to wymagało kompleksowego zbadania ciała, które ma charakter indywidualny..

Podstawowe środki diagnostyczne wspólne dla wszystkich to:

  • zapoznanie się z historią medyczną;
  • zbieranie i analiza życia lub historii rodziny;
  • ocena stanu skóry;
  • pomiar napięcia krwi i wartości tętna;
  • szczegółowe badanie pacjenta w celu uzyskania pełnego obrazu przebiegu danego zaburzenia.

Ponadto można przypisać:

  • specyficzne testy laboratoryjne;
  • szeroki wachlarz zabiegów instrumentalnych;
  • konsultacje specjalistów z różnych dziedzin medycyny.

Leczenie

Możliwe jest przywrócenie normalnej średniej objętości erytrocytów dopiero po wyeliminowaniu choroby podstawowej. W niektórych przypadkach wystarczy do korekty:

  • odmówić złych nawyków;
  • ponownie rozważyć nawyki żywieniowe;
  • nie przyjmuj leków bez wyraźnego powodu lub bez recepty.

W innych sytuacjach powinieneś całkowicie pozbyć się podstawowego zaburzenia, co można zrobić za pomocą:

  • przyjmowanie leków;
  • procedury fizjoterapeutyczne;
  • terapia dietetyczna;
  • stosowanie nietradycyjnych metod leczenia;
  • interwencja chirurgiczna.

Taktyka terapii dobierana jest indywidualnie dla każdej osoby zgodnie z mechanizmem rozwoju naruszenia średniej objętości czerwonych krwinek.

Możliwe komplikacje

Jeśli średnie objętości czerwonych krwinek są poniżej normy, może to prowadzić do rozwoju:

  • niedokrwistość;
  • obfita utrata krwi;
  • dysfunkcja szpiku kostnego;
  • przedwczesny poród.

Gdy ten parametr jest zwiększony, prawdopodobieństwo zakrzepów krwi znacznie wzrasta..

Profilaktyka i rokowanie

Aby kobiety, mężczyźni i dzieci nie mieli problemów ze wzrostem lub spadkiem średniej objętości czerwonych krwinek, konieczne jest przestrzeganie następujących prostych zasad zapobiegawczych:

  • całkowite odrzucenie złych nawyków;
  • częste narażenie na świeże powietrze;
  • zbilansowana dieta;
  • przyjmowanie tylko tych leków, które przepisał lekarz;
  • prowadzenie umiarkowanie aktywnego trybu życia;
  • stosowanie środków ochrony osobistej podczas pracy z toksynami, chemikaliami i truciznami;
  • coroczne pełne badanie w poradni z wizytami u wszystkich lekarzy.

Rokowanie jest podyktowane przez patologicznego prowokatora, który sprowokował jakiekolwiek odchylenie od normy. Pacjenci nie powinni zapominać, że oprócz powyższych konsekwencji każda podstawowa patologia może prowadzić do rozwoju własnych powikłań..

Średnia objętość erytrocytów (MCV) jest obniżona

Średnia wielkość erytrocytów charakteryzuje się średnią objętością lub MCV (z angielskiej średniej objętości krwinek) erytrocytów. Kiedy średnia objętość czerwonych krwinek jest obniżona, oznacza to, że we krwi znajduje się wiele małych czerwonych krwinek, a przy zwiększonych wskaźnikach MCV u dorosłych i dzieci średni rozmiar czerwonych krwinek jest większy niż normalnie.

Co to jest MCV

We krwi ludzkiej zmienia się nie tylko stężenie erytrocytów, ale także ich wielkość, kształt i zawartość hemoglobiny. Wartość MCV jest wskaźnikiem pokazującym średnią objętość erytrocytów wyrażoną w μm 3 lub femtolitrach (fl).

Średnia objętość erytrocytów (Er) jest badana za pomocą analizatora hematologicznego - automatycznego urządzenia zdolnego do obliczenia ponad 20 różnych parametrów krwi. Automatyczne analizatory rozpoznają Er w zakresie objętości od 30 do 300 fl..

Urządzenie automatycznie oblicza wskaźnik MCV, jest to wartość otrzymana przez podzielenie wszystkich objętości komórek erytrocytów przez całkowitą liczbę komórek tej populacji.

Średni MCV można obliczyć w inny sposób, jeśli znany jest poziom hematokrytu i Er, korzystając ze wzoru: wartość hematokrytu / liczba erytrocytów * 1000.

Korzystając ze wzoru lub bezpośrednio z danych analizatora hematologicznego można wykryć anemię o różnych postaciach na najwcześniejszych etapach, przed pojawieniem się oczywistych objawów klinicznych.

MCV do diagnostyki

Wartość tego wskaźnika erytrocytów służy do diagnostyki i klasyfikacji niedokrwistości wraz z innymi ważnymi wskaźnikami analizatora hematologicznego, takimi jak:

  • MCH - pokazuje, ile średnio hemoglobiny zawiera Er;
  • MCHC to wartość odzwierciedlająca średnią ilość hemoglobiny we wszystkich próbkach krwi Er;
  • RDW - szerokość dystrybucji erytrocytów.

Zmiany średniej objętości Er znajdują odzwierciedlenie w wartości wskaźnika barwy krwi, hemoglobiny, a także wskazują na charakter nierównowagi elektrolitów.

  • Przy zwiększonym MCV zmiany są hipotoniczne, co oznacza, że ​​komórka traci elektrolity i zostaje nawodniona, a środowisko zewnątrzkomórkowe zostaje odwodnione.
  • Przy średniej objętości erytrocytów, których wskaźniki są poniżej normy, dochodzi do nadciśnieniowego naruszenia równowagi wodno-solnej, w którym utrata wody przez komórkę przeważa nad wydalaniem soli.

Na podstawie wskaźnika średniej wielkości erytrocytów można ocenić stopień jego uwodnienia.

  • W odwodnieniu nadciśnieniowym wielkość Er spada poniżej 80 fl, co odpowiada mikrocytozie.
  • W przypadku odwodnienia hipotonicznego rozmiary Er wzrastają i przekraczają 95 fl, co oznacza makrocytozę.

Wartości uzyskane w różnych laboratoriach podczas testów na różnych typach analizatorów hematologicznych mogą się różnić. Różnice w średniej objętości Er zależą od wieku i płci.

Norma

Średnia objętość krwinek czerwonych u dzieci poniżej 6 miesiąca życia, tabela norm.

WiekMCV (fl)
u płodu98 - 118
pierwsze 3 dni.95 - 121
4-7 dni88 - 126
drugi tydzień86 - 124
miesiąc85 - 123
60 dni77 - 115
3 miesiące - 6 miesięcy.77 - 108

Normy MCV dla dzieci, młodzieży i dorosłych, tabela.

WiekWartości MCV
mężczyźnikobiety
od 6 miesiąca. do 2 lat70 - 9972 - 89
3 - 6 g.76 - 8976 - 90
7 pkt. 12 l każdy.76 - 8176 - 91
od 13 lat - 1979 - 9280 - 96
20 lat do 3081 - 9382 - 96
30 l. - 40 lat80 - 9381 - 98
40 l. - 50 l.81 - 9480 - 100
50 l. 60 l każdy.82 - 9482 - 99
60 lat 65 litrów każdy.81 - 10080 - 99
po 65 l.78 - 10380 - 100

Odchylenia od normy

Średnie objętości Er mogą odbiegać od normy, są stany, w których wskaźnik tego testu:

  • zmniejszony - średni rozmiar Er jest mniejszy niż 80 fl, Er nazywa się mikrocytami;
  • normalny - zakres rozmiarów erytrocytów wynosi 80-100, komórki o tej objętości nazywane są normocytami;
  • zwiększony - średni rozmiar przekracza 100 fl, a takie makrocyty Er są nazywane.

Zmniejsz MCV

Gdy we krwi pojawi się duża liczba małych erytrocytów, wskaźnik tego wskaźnika erytrocytów zostanie obniżony. Rozwija się po obniżeniu. Poślubić Tom. eritr. anemie są mikrocytarne.

Spadek średniej wielkości erytrocytów obserwuje się w przypadku niedokrwistości:

  • niedobór żelaza;
  • syderoblastyczny - niedojrzały Er z granulkami żelaza (syderoblasty) znajduje się w szpiku kostnym;
  • związane z zaburzeniami erytropoezy - proces powstawania Er;
    • dziedziczna forma u mężczyzn, związana z naruszeniem syntezy porfiryn - składnika hemoglobiny;
    • formy nabyte, wywołane brakiem witaminy B6, zatruciem ołowiem, upośledzonym tworzeniem się porfiryn;
  • talasemie - choroby charakteryzujące się naruszeniem syntezy części białkowej cząsteczki hemoglobiny.

Dziedziczne i nabyte anemie związane ze spadkiem syntezy porfiryn są spowodowane tym, że produkcja cząsteczek hemoglobiny jest zakłócona. Żelazo dostające się do organizmu nie jest włączane do cząsteczki hemoglobiny, ale odkłada się w różnych narządach.

Głównie zachodzi proces akumulacji niezwiązanego żelaza:

  • w wątrobie - rozpoczyna się proces prowadzący do marskości wątroby;
  • jajniki - upośledzenie funkcji seksualnych;
  • trzustka - prowokuje się cukrzycę;
  • nadnercza - zaburzona jest produkcja hormonów.

Anemie związane z blokowaniem syntezy porfiryn występują u młodych ludzi. Choroba jest często niewyrażona. Oznacza to, że objawy choroby są łagodne i chociaż średnia objętość erytrocytów u osoby jest niska, ma on wysoką zawartość żelaza, a hemoglobina stopniowo się zmniejsza i może osiągnąć 50-60 g / l u dorosłego mężczyzny.

Wskaźnik ten jest obniżony u dzieci z talasemią, chorobą dziedziczną, w której wpływa na geny kodujące syntezę łańcuchów hemoglobiny. Jeśli dotyczy to tylko jednego genu, oznacza to, że średnia objętość erytrocytów zostanie nieznacznie zmniejszona i możliwy jest nawet bezobjawowy przebieg choroby u dziecka..

Ale po pokonaniu wszystkich 4 genów odpowiedzialnych za syntezę łańcuchów alfa-hemoglobiny u płodu rozwija się obrzęk wewnątrzmaciczny, a dziecko umiera natychmiast po urodzeniu lub w macicy.

Wzrost średnich wskaźników wolumenu

Jeśli średnia objętość erytrocytów zostanie zwiększona, oznacza to, że istnieje wiele dużych rozmiarów Er przekraczających normę. Pojawienie się makrocytów, wzrost średniej objętości Er obserwuje się w chorobach:

  • anemie;
    • hemolityczny;
    • aplastyczny;
    • niedobór kwasu foliowego;
    • Niedobór witaminy B12;
  • wątroba;
  • niedoczynność tarczycy;
  • alkoholizm;
  • zespół mielodysplastyczny.

Średnia objętość erytrocytów i RWD u osoby dorosłej z zespołem mielodysplastycznym jest zwiększona, co oznacza, że ​​wzrasta liczba makrocytów we krwi i obserwuje się anizocytozę - zjawisko dużej zmienności wielkości komórek. Przy zwiększonej średniej objętości Er u osoby dorosłej i normalnej hemoglobinie można założyć, że dana osoba cierpi na alkoholizm.

MCV erytrocytów może być nieznacznie zwiększone, jeśli dana osoba pali, a u kobiet wzrost średniej objętości jest wywoływany przez stosowanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych.

Choroby z normalnym MCV

Przy normalnych wartościach testowych rozwój takich stanów patologicznych, jak:

  • niedokrwistość hemolityczna spowodowana:
    • proces autoimmunologiczny;
    • sferocytoza;
    • niedobór enzymu G6PD;
  • anemia aplastyczna;
  • niedokrwistość z niewydolnością nerek;
  • niedokrwistość w chorobie przewlekłej;
  • wielka utrata krwi.

Dziedziczny niedobór enzymu dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej może powodować niedokrwistość hemolityczną niesferocytarną, jeśli nosiciel tej choroby genetycznej zacznie przyjmować leki lub produkty o właściwościach oksydacyjnych, do których należą:

  • leki - norsulfazol, biseptol, urantoina, chinina, izoniazyd;
  • bobik.

Wady testu

Indeks MCV odzwierciedla tylko średnią wielkość erytrocytów. Nie można polegać na wynikach testów, jeśli we krwi występuje wiele nieprawidłowych czerwonych krwinek.

We krwi mogą jednocześnie znajdować się makrocyty i mikrocyty, a średnia objętość czerwonych krwinek nie może przekraczać normy, chociaż w rzeczywistości u osoby rozwija się anemia.

Oznacza to, że nawet przy normalnej średniej objętości Er należy go rozszyfrować, biorąc pod uwagę anizocytozę krwinek czerwonych, tj.RDW to szerokość rozmieszczenia erytrocytów według wielkości.

Średnia objętość czerwonych krwinek może być fałszywie zwiększona u osoby dorosłej lub dziecka, jeśli we krwi obecne są zimne aglutyniny, powodując zlepianie się czerwonych krwinek. Analizator hematologiczny definiuje powstałe konglomeraty jako jedną olbrzymią komórkę, co zniekształca wynik analizy.

Wynik tego testu u osoby starszej zostanie fałszywie obniżony, jeśli rozwinie się u niego zespół DIC - zjawisko wewnątrznaczyniowego krzepnięcia krwi, które występuje jednocześnie w dowolnych częściach układu krążenia.

Fałszywy wzrost obserwuje się w cukrzycowej kwasicy ketonowej, anemii sierpowatokrwinkowej - chorobie związanej z obecnością dużej liczby zdeformowanych czerwonych krwinek.

Co oznacza średnia objętość czerwonych krwinek we krwi osoby dorosłej?

Rodzice chorego dziecka lub dorosłego pacjenta, słysząc od lekarza, że ​​obniża się średnia ilość czerwonych krwinek, zastanawiają się, co to jest. Technika przeprowadzania takiej analizy pojawiła się niedawno..

Wartości normalne

Pełna morfologia krwi (CBC) zawiera wartość MCV lub średnią objętość czerwonych krwinek we krwi. Jeśli MCV jest niskie, to wielkość czerwonych krwinek jest poniżej normy..

Lekarze raczej warunkowo oceniają normę lub zmniejszenie objętości czerwonych krwinek. Wielkość czerwonych krwinek zmienia się nawet w ciągu dnia ze względów fizjologicznych: po pracy u osoby zmęczonej krwinki rosną, a po odpoczynku zmniejszają się. O godzinie 8 rano, kiedy wykonuje się większość testów, wielkość i objętość ciał osiąga minimum..

Objętość erytrocytów i ich wielkość u osoby dorosłej określa się w femtolitrach (fl) lub µm³. Normalne wartości zmieniają się przez całe życie. W średnim wieku (40-59 lat) wahają się od 80-100 fl dla kobiety i 81-94 fl dla mężczyzny. Wskaźniki u młodszych pacjentów różnią się nieznacznie (nieco więcej), dlatego 80 fl. Najczęściej przyjmuje się jako średnią stawkę. U mężczyzn w wieku powyżej 65 lat normalny wskaźnik może wahać się między 78-103 fl.

Erytrocyty o normalnej objętości nazywane są normocytami, a te o małej i dużej objętości nazywane są odpowiednio mikro- i makrocytami. Rozmiar komórek jest regulowany przez sam organizm, w zależności od ich liczby we krwi: jeśli jest dużo czerwonych krwinek, to MCV jest niższe.

Norma w dziecku

W pierwszym miesiącu życia dzieci normalna wielkość erytrocytów przekracza 105 fl. Po sześciu miesiącach wartość ta spada do 90, a po 1 roku - do 78-80 fl. Jest to normalny proces fizjologiczny, podczas którego hemoglobina płodowa jest zastępowana nową, którą mają dorośli. W wieku 5-12 lat średnie wskaźniki głośności ponownie nieznacznie rosną (do 89 jednostek), ale w wieku 18 lat osiągają normę osoby dorosłej.

Dlaczego obniżono ocenę MCV

Jeśli wskaźnik MCV w badaniu krwi jest niski (nie osiąga zalecanych 80 fl), najczęściej oznacza to, że u dziecka lub osoby dorosłej rozwija się pewna postać anemii, czyli brak hemoglobiny w krwinkach czerwonych. Ze względu na kompensacyjne właściwości krwi liczba samych erytrocytów może wzrosnąć, ale wszystkie z nich będą słabo dostarczać tlen do tkanek i narządów chorego.

Przyczyną spadku średniej objętości erytrocytów mogą być następujące stany i patologie:

  • Niedokrwistość z niedoboru żelaza (2-3 stopnie) to niedobór żelaza, które organizm otrzymuje z pożywienia lub w postaci kompleksów witaminowo-mineralnych. Często rozwija się na tle chorób żołądkowo-jelitowych i zaburzeń wchłaniania pierwiastka śladowego, z guzami jelit, zapaleniem żołądka o niskiej kwasowości. Ciąża może również prowadzić do niedoboru żelaza.
  • Brak kwasu foliowego, często związany z ciążą.
  • Przewlekłe choroby związane ze stałą utratą krwi: hemoroidy, krwawienia z nosa, wrzód trawienny itp..
  • Jeśli wskaźnik u kobiet jest poniżej normy, może to wskazywać na rozwój guzów macicy (mięśniaki, mięśniaki lub złośliwe). Choroby te charakteryzują się częstym krwawieniem, niezwiązanym z miesiączką..
  • Nieprawidłowości w czerwonym szpiku kostnym skutkujące niewystarczającą produkcją prawidłowych krwinek (wrodzona niedokrwistość syderoblastyczna). Oprócz postaci wrodzonej choroba może rozwinąć się w wyniku zatrucia ołowiem i przyjmowania szeregu leków.
  • Talasemia, hemoglobinopatia i inne dziedziczne choroby krwi. Charakteryzują się spadkiem średniej wielkości erytrocytów do 65 fl.
  • Niedokrwistości hemolityczne związane ze zwiększonym niszczeniem krwinek (przetoczenie krwi niezgodnej z grupą pacjenta lub rezusem, postacie dziedziczne, zespół rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego).

Gdy wartość MCV we krwi jest poniżej normy, ale nie stwierdza się żadnych patologii, przyczyną mogą być stany związane z utratą krwi w dużych ilościach:

  • interwencja chirurgiczna;
  • uraz z urazem tkanek miękkich i naczyń krwionośnych;
  • darowizna.

Często spadek objętości erytrocytów jest również spowodowany zaburzeniami metabolicznymi lub zaburzeniami endokrynologicznymi (zwiększona czynność tarczycy itp.). Warunki te różnią się od anemii normalną zawartością hemoglobiny. Tylko lekarz może poprawnie rozszyfrować badanie krwi i stwierdzić obecność jakichkolwiek nieprawidłowości..

Po stwierdzeniu obniżonego odczytu średniej objętości krwinek czerwonych zaleca się wizytę u terapeuty, zwłaszcza w przypadku wystąpienia bolesnych objawów.

Jak podnieść

Wzrost MCV w badaniu krwi nie jest interpretowany jako niezależne zaburzenie zdrowia. Rozmiar komórek może być zwiększony u palaczy, z niedotlenieniem spowodowanym miażdżycą tętnic lub innymi chorobami (np. Płuc).

Aby zwiększyć średnią wartość czerwonych krwinek i przywrócić ją do normy przy obniżonej szybkości, należy najpierw skonsultować się z lekarzem w celu ustalenia przyczyny niedokrwistości. Po serii badań, które pomogą zidentyfikować przyczynę zmniejszenia objętości czerwonych krwinek, specjalista przepisze leczenie choroby podstawowej. Czasami wyeliminowanie przyczyny utraty krwi natychmiast rozwiązuje problem anemii..

Tradycyjne leczenie anemii polega na przepisywaniu leków o wysokiej zawartości żelaza lub tych pierwiastków, których niedobór jest spowodowany chorobą. Zbilansowana dieta pomaga również zwiększyć poziom hemoglobiny i objętość czerwonych krwinek. Dieta powinna obejmować:

  • produkty zwierzęce (mięso, podroby);
  • warzywa i zioła;
  • zboża o dużej zawartości pierwiastków śladowych (owies, gryka), rośliny strączkowe.

Nie zaleca się picia alkoholu i palenia.

Aby znormalizować skład krwi, należy spędzać więcej czasu na świeżym powietrzu, łącząc spacery z aktywnym ruchem i możliwymi do uprawiania sportami. Możesz uprawiać nordic walking, jeździć na rowerze lub chodzić na codzienne spacery.

Mcv poniżej normy, co to znaczy

Co mówią wskaźniki erytrocytów??
Jakie są wskaźniki erytrocytów RBC, MCV, MCH, MCHC?

Wskaźniki erytrocytów (RBC - krwinki czerwone, dosłownie - krwinki czerwone) są odrębnymi składnikami klinicznego (ogólnego, morfologicznego) badania krwi, zwanego także „pełną morfologią krwi” lub „pełną morfologią krwi” (CBC). CBC wykonuje się w celu określenia liczby różnych typów komórek znajdujących się we krwi pacjenta i ich cech fizycznych..

Krew składa się z erytrocytów, leukocytów i płytek krwi, które są zawieszone w osoczu. Płytki krwi to komórki, które zapewniają skrzepy krwi i chronią organizm przed utratą krwi w przypadku zranienia. Czerwone krwinki (RBC) zawierają białko zwane hemoglobiną, które przenosi tlen w całym organizmie, do wszystkich tkanek i narządów. Czerwone krwinki są bladoczerwone z powodu hemoglobiny. Kształt erytrocytów przypomina pączek, ale zamiast dziury w środku ma przerzedzenie. W normalnym stanie wszystkie czerwone krwinki we krwi mają zasadniczo ten sam kolor, rozmiar i kształt. Jednak pewne warunki mogą prowadzić do zmian, które osłabiają ich zdolność do prawidłowego funkcjonowania. Na przykład Anemia.

Niedokrwistość to powszechna choroba krwi charakteryzująca się zbyt małą liczbą, zdeformowanymi lub słabo funkcjonującymi krwinkami czerwonymi.

Liczba krwinek czerwonych określona w laboratorium wskazuje na wielkość, kształt i cechy fizyczne krwinek czerwonych. Weterynarz może wykorzystać liczbę czerwonych krwinek do zdiagnozowania przyczyn niedokrwistości.

Jakie są wskaźniki erytrocytów MCV, MCH, MCHC w badaniu krwi??

Liczby i liczby erytrocytów służą do diagnozowania różnych typów niedokrwistości. Jeśli w wyniku klinicznego badania krwi okaże się, że pacjent ma zbyt niski wskaźnik liczby erytrocytów lub ich charakterystyka różni się od normy, możemy mówić o jakiejś anemii.

Niedokrwistość to stan, w którym liczba czerwonych krwinek lub ilość hemoglobiny we krwi spada poniżej normalnego poziomu. Utrudnia to wymianę gazową tkanek w całym ciele, powodując brak tlenu w narządach. Przy różnym stopniu niedokrwistości zwierzę źle się czuje, zmęczenie, zawroty głowy, istnieje chęć zrobienia przerwy i może wystąpić duszność. Objawom mogą towarzyszyć inne nieprawidłowości, jeśli organizm nie otrzymuje wystarczającej ilości tlenu do normalnego funkcjonowania.

Jakie są przyczyny niedokrwistości u zwierząt?

Niedokrwistość może wystąpić, jeśli:

  • powstaje zbyt mało czerwonych krwinek, co nazywa się niedokrwistością aplastyczną;
  • czerwone krwinki ulegają przedwczesnemu zniszczeniu, co nazywa się niedokrwistością hemolityczną;
  • występuje znaczna utrata krwi, na przykład z krwotokiem

Niedokrwistość może wystąpić z różnych powodów:

  • Niedokrwistość może być dziedziczona. Oznacza to, że stan genetyczny jest przekazywany z rodziców na dzieci poprzez ich geny;
  • Niedokrwistość może rozwinąć się nagle w dowolnym momencie życia pacjenta;
  • Niedokrwistość może być ostra, co oznacza, że ​​rozwija się w krótkim czasie;
  • Niedokrwistość może być również przewlekła, to znaczy rozwija się i utrzymuje się np. Kilka miesięcy

Możliwe bezpośrednie przyczyny niedokrwistości:

  • Diety niezawierające żelaza, witaminy B12, kwasu foliowego ani kwasu foliowego
  • choroby przewlekłe, takie jak rak (nowotwory złośliwe), cukrzyca, choroba zapalna jelit, choroba nerek lub zapalenie tarczycy, które jest zapaleniem gruczołu tarczowego;
  • przewlekłe infekcje, takie jak wirusowy niedobór odporności kotów, gruźlica lub inne;
  • znaczna utrata krwi lub krwotok;
  • choroby wpływające na szpik kostny, takie jak białaczka (białaczka wirusowa kotów), chłoniak lub szpiczak mnogi
  • chemoterapia;
  • zatrucie ołowiem;
  • ciąża;
  • niektóre choroby genetyczne, takie jak talasemia, która jest dziedziczną postacią niedokrwistości lub anemii sierpowatokrwinkowej, która występuje, gdy czerwone krwinki nie mogą dobrze przenosić tlenu, ale mają kształt sierpa

Niedokrwistość z niedoboru żelaza jest najczęstszym rodzajem niedokrwistości.

Objawy anemii mogą być początkowo bardzo łagodne. Na przykład wielu pacjentów nawet nie zauważa, że ​​mają anemię. Najczęstsze wczesne objawy niedokrwistości to:

  • zmęczenie;
  • brak energii;
  • słabość;
  • blada skóra

W miarę postępu choroby mogą pojawić się nowe objawy:

  • zawroty głowy;
  • uczucie zimna lub drętwienia kończyn;
  • duszność;
  • nieregularne lub szybkie bicie serca;
  • ból w klatce piersiowej;
  • bóle głowy

W medycynie większość pacjentów nie wie, że ma anemię, dopóki nie osiągnie pełnej CBC i nie wykryje nieprawidłowości..

CBC (pełna morfologia krwi) to szeroki zestaw parametrów mierzących liczbę wszystkich czerwonych krwinek, białych krwinek i płytek krwi w próbce krwi. W przypadku stwierdzenia anemii u zwierzęcia odczyty CBC mogą pomóc w określeniu przyczyny niedokrwistości.

Co się dzieje podczas CBC?

Aby przetestować wskaźniki RBC, należy pobrać niewielką ilość krwi od pacjenta. Twoje zwierzę nie potrzebuje żadnych specjalnych przygotowań do tego testu, w przeciwieństwie do testu biochemicznego, w którym próbka krwi jest pobierana na pusty żołądek po diecie na czczo przez 6-8 godzin.

Następnie opiszemy, co dzieje się podczas CBC:

Jeśli krew jest pobierana z żyły, weterynarz lub asystent najpierw oczyści skórę w pobliżu żyły z włosów, potraktuje ją środkiem antyseptycznym, założy opaskę uciskową nad miejscem pobierania, aby żyła była bardziej wypełniona krwią.

Doświadczony weterynarz ostrożnie wprowadza igłę do żyły i powoli pobiera krew z krwiobiegu do strzykawki lub rurki. Czasami stosuje się cewnik dożylny.

Po pobraniu wymaganej ilości krwi lekarz weterynarii zdejmuje opaskę uciskową, usuwa igłę, aw niektórych przypadkach nakłada kompres na miejsce pobierania krwi, aby wykluczyć powstanie krwiaka..

Następnie próbka krwi jest wysyłana do laboratorium w celu analizy, gdzie personel laboratorium jest analizowany przy użyciu specjalnego sprzętu. Należy pamiętać, że kliniczne badanie krwi, jeśli jest wykonywane starymi metodami z użyciem mikroskopu, daje tylko przybliżone wyobrażenie o stanie pacjenta, ponieważ ma duży błąd. Ponadto ręczne obliczenie stężenia hemoglobiny, CBC i parametrów takich jak MCV, MCH, MCHC jest generalnie niemożliwe w praktyce..

W laboratorium kliniki weterynaryjnej Kotofey pełna morfologia krwi wykonywana jest za pomocą automatycznego analizatora sterowanego komputerowo, co zapewnia wysoką dokładność i stabilność wyników.

Jakie są trzy główne wskaźniki wskaźników erytrocytów?

Indeksy erytrocytów mają trzy główne wskaźniki:

  • średnia objętość ciała (MCV), która pokazuje średnią wielkość czerwonych krwinek;
  • średnia hemoglobina korpuskularna (MCH), która pokazuje średnią ilość hemoglobiny na erytrocyt;
  • średnie stężenie hemoglobiny w krwinkach czerwonych (MCHC), czyli ilość hemoglobiny w stosunku do wielkości stężenia krwinek czerwonych lub hemoglobiny na krwinkę czerwoną

Normy dotyczące wskaźników analizy klinicznej krwi mogą nie tylko różnić się w zależności od typów pacjentów (koty, psy itp.), Ale powinny również zostać uwzględnione przez sprzęt i personel laboratorium podczas przeprowadzania analizy. Dlatego badanie krwi CBC u zwierząt musi być wykonywane w wyspecjalizowanych laboratoriach weterynaryjnych. Z tego powodu kliniki weterynaryjne, które korzystają z usług laboratoriów medycyny ludzkiej, w wielu przypadkach uzyskują nieprawidłowe wyniki..

Normalne zakresy wartości mogą się nieznacznie różnić w zależności od laboratorium.

Co oznaczają wyniki indeksu erytrocytów?

Wskaźniki czerwonych krwinek CBC mogą pomóc lekarzowi w ustaleniu przyczyny niedokrwistości u zwierzęcia. MCV jest najbardziej użyteczną wartością w punktacji CBC i pomaga określić rodzaj anemii.

Jeśli weterynarz zauważy niskie, normalne lub wysokie MCV, może to pomóc w ustaleniu przyczyny niedokrwistości..

Wysoki MCV

Jeśli MCV jest wyższe niż normalnie, oznacza to, że jest więcej czerwonych krwinek niż zwykle. Nazywa się to anemią makrocytową..

Niedokrwistość makrocytowa może być spowodowana:

  • niedobór witaminy B12;
  • niedobór kwasu foliowego;
  • chemoterapia;
  • stan przedbiałaczkowy

Niskie MCV

MCV będzie poniżej normy, jeśli czerwone krwinki są zbyt małe. Ten stan nazywa się anemią mikrocytarną..

Niedokrwistość mikrocytarna może być spowodowana przez:

  • niedobór żelaza, który może być spowodowany niedostatecznym spożyciem żelaza, krwawieniem z przewodu pokarmowego lub innymi krwawieniami;
  • talasemia;
  • zatrucie ołowiem;
  • choroby przewlekłe

Normalny poziom MCV

Normalny MCV wskazuje, że czerwone krwinki pacjenta mają normalną wielkość. Prawidłowemu MCV może również towarzyszyć niedokrwistość, na przykład jeśli czerwone krwinki mają normalną wielkość, ale są za mało, lub jeśli inne odczyty RBC są nieprawidłowe. Nazywa się to anemią normocytarną..

Niedokrwistość normocytarna występuje, gdy czerwone krwinki są normalnej wielkości i hemoglobiny, ale za mało.

Może to wynikać z następujących przyczyn:

  • nagła i znaczna utrata krwi;
  • problemy kardiologiczne;
  • guz;
  • przewlekła choroba, taka jak choroba nerek lub zaburzenie endokrynologiczne;
  • anemia aplastyczna;
  • zakażenie krwi

Wysoki MCHC

Jeśli pacjent ma wysokie MCHC, oznacza to, że względne stężenie hemoglobiny na erytrocyt jest wysokie. MCHC może być podwyższony w chorobach takich jak:

  • sferocytoza wrodzona;
  • anemia sierpowata;
  • homozygotyczna choroba hemoglobiny C.

Niski poziom MCHC

Jeśli pacjent ma niski poziom MCHC, oznacza to, że względne stężenie hemoglobiny w krwinkach czerwonych jest niskie. Czerwone krwinki są jaśniejsze, gdy są oglądane pod mikroskopem. Nazywa się to hipochromią. Pacjenci z niedokrwistością i odpowiednim niskim MCHC nazywani są hipochromicznymi.

Przyczyny, które mogą powodować niskie MCHC, obejmują te same przyczyny, które powodują niskie MCV, w tym:

  • niedobór żelaza;
  • choroby przewlekłe;
  • talasemia;
  • zatrucie ołowiem

Zazwyczaj niskie MCV i MCHC występują razem. Anemie, w których zarówno MCV, jak i MCHC są niskie, nazywane są mikrocytarną niedokrwistością hipochromiczną.

Wniosek

Twój weterynarz może również wykonać inne testy w celu postawienia diagnozy. Leczenie każdej anemii zależy od przyczyny. Na przykład, jeśli niedokrwistość jest spowodowana niedoborem żelaza, lekarz może zalecić przyjmowanie suplementów żelaza lub zmianę diety zawierającej więcej żelaza. Jeśli u pacjenta występuje choroba podstawowa, która powoduje anemię, leczenie tego stanu często może również zmniejszyć stopień niedokrwistości..

Zalecamy skonsultowanie się z weterynarzem, jeśli twoje zwierzę ma jakiekolwiek objawy anemii lub jeśli masz jakiekolwiek obawy dotyczące wyników CBC lub RBC..

Możesz wykonać badanie krwi CBC ze wskaźnikami erytrocytów RBC, MCV, MCH, MCHC w mieście Dnipro w niezależnym laboratorium kliniki weterynaryjnej Kotofey.

Artykuł został napisany z wykorzystaniem publicznie dostępnych materiałów.
Podczas pisania artykułu wykorzystano literaturę zagraniczną.

Kiedy konieczna jest analiza średniej objętości erytrocytów (MCV) i jaka jest jej szybkość w zależności od wieku?

Nie zawsze przy postawieniu diagnozy związanej z chorobami układu krążenia wystarczy określić ilościową zawartość erytrocytów (czerwonych krwinek) i hemoglobiny we krwi.

Aby uzyskać szczegółowy obraz składu krwi, mierzy się średnią objętość erytrocytów - ważniejszy i bardziej szczegółowy analizator hemolityczny, który charakteryzuje powstałe elementy nie od strony ilościowej, ale jakościowej.

Ustala się to na podstawie stosunku całkowitej objętości erytrocytów zawartych w porcji krwi do ich liczby.

Wynik pozwala określić średnią objętość jednego erytrocytów, która może być normalna i może być znacznie niższa lub wyższa niż normalnie.

Każde odchylenie pozwala, w połączeniu z innymi wskaźnikami erytrocytów, zasugerować ich przyczyny prowadzące do tego i prawidłowo zdiagnozować.

Analiza ta jest zwykle oznaczana skrótem MCV, co w tłumaczeniu na język rosyjski oznacza średnią (średnią) objętość korpuskularną (korpuskularną) (objętość).

Jednostkami miary używanymi w większości laboratoriów są femtolitry (fl) lub mikrometry sześcienne (μm 3). Należy pamiętać, że w przypadku niektórych chorób ta analiza nie jest wiarygodna..

Granice normy według kategorii wiekowych

Wskaźnik nazywany jest normą, jeśli wartości średniej objętości erytrocytów mieszczą się w przedziale od co najmniej 80 do nie więcej niż 100 femtolitrów. U noworodków normalny zakres jest nieco szerszy - od 70 do 110.

Z wiekiem osoba ma tendencję do zwiększania wskaźnika, od minimum normy do maksimum, co jest normą fizjologiczną i nie wymaga interwencji medycznej..

Wartości MCV niezależne od płci.

W sumie istnieje kilka cech erytrocytów:

  • Jeśli normalny, stan czerwonych krwinek będzie nazywany normocytem.
  • Jeśli wartość MCV jest mniejsza niż 80, wówczas ten stan erytrocytów zostanie wskazany przez mikrocyt,
  • Jeśli więcej niż 100 stóp, oznacza to podwyższony poziom - makrocyt.
  • W niektórych przypadkach we krwi rejestruje się anizocyty - erytrocyty różnią się kształtem i wielkością.

Stan krwi będziemy nazywać w takich stanach normocytozą, mikrocytozą, makrocytozą lub anizocytozą.

Makrocytozie, mikrocytozie i anizocytozie towarzyszy pewna patologia układu krążenia lub tendencja do niej. Na przykład wykrycie dużej liczby mikrocytów wskazuje na brak hemoglobiny we krwi. Makrocytoza może wskazywać na problemy z wątrobą lub zaburzenia równowagi hormonalnej.

WiekDopuszczalne wartości lub norma, fl
1 - 3 dni75 - 121
7 dni86 - 126
14-30 dni88 - 124
2 miesiące77 - 115
3-6 miesięcy77 - 108
16 lat73 - 85
7-10 lat75 - 87
10-15 lat76 - 95
16-20 lat78 - 98
21-40 lat80 - 98
41-65 lat80 - 100
powyżej 65 lat78 - 103

Kiedy potrzebna jest analiza MCV?

Lekarz poleca określenie średniej objętości czerwonych krwinek w następujących celach:

  • Aby dokładniej ocenić rozwijającą się anemię,
  • Zidentyfikuj zaburzenia metaboliczne,
  • Określić stopień naruszenia równowagi wodno-elektrolitowej u pacjenta,
  • Aby dostosować leczenie ciężkich patologii.

Ta analiza jest jedynie metodą pomocniczą, która rzuca światło na naturę zaburzeń w organizmie..

Wiarygodność tej metody w wykrywaniu różnego rodzaju anemii czy naruszeń równowagi wodno-elektrolitowej nie budzi wątpliwości.

Tak więc hiperhydratacji nadciśnienia w większości przypadków towarzyszy makrocytoza, au pacjentów z hipotensją rejestrowane są wskaźniki mikrocytozy.

Wskaźnik MCV, wraz z innymi 20 wskaźnikami, jest uwzględniony w analizie ogólnej, do której pobierana jest krew włośniczkowa z palca. Aby uniknąć błędów pomiarowych, nie zaleca się jedzenia.

Jakie choroby krwi mogą mieścić się w normalnym zakresie?

Często w przypadku ciężkich anemii związanych z niedoborem tworzenia hemoglobiny, objętość erytrocytów może mieścić się w normalnych granicach.

Można to zaobserwować w następujących sytuacjach:

  • Z niedokrwistością hemolityczną, gdy czerwone krwinki są niszczone i jednocześnie intensywnie syntetyzowane,
  • Przy znacznej utracie krwi,
  • Z hemoglobinopatiami (nieprawidłowe tworzenie struktur białkowych hemoglobiny),
  • W przypadku zaburzeń hormonalnych (brak funkcji nadnerczy, przysadki mózgowej),
  • Z procesem nowotworowym,
  • Do chronicznych ognisk infekcji.

Kiedy średnia głośność jest obniżona: co to znaczy?

Jeśli wynik badania krwi MCV jest poniżej normy, oznacza to jedną z dwóch sytuacji:

  • Erytrocyty, których główną funkcją jest transport hemoglobiny przez tkanki organizmu, zawierają jej niewystarczającą ilość,
  • Z jakiegokolwiek powodu dochodzi do intensywnego niszczenia już dojrzałych krwinek czerwonych.

Te warunki, w których charakterystyczne jest niskie MCV, to:

  • Anemie z niedoboru żelaza,
  • Niedostateczna synteza hemoglobiny (talasemia lub niedokrwistość syderoblastyczna),
  • Brak syntezy porfin, które są elementami strukturalnymi hemoglobiny),
  • Zatrucie solami metali ciężkich (ołów),
  • Zaburzenia wytwarzania czerwonych krwinek w szpiku kostnym,
  • Odwodnienie organizmu, w wyniku którego objętość czerwonych krwinek spada z powodu utraty płynów.

Jeśli liczba krwinek dziecka zostanie obniżona do 75 fl, wówczas zdiagnozowano u niego niedokrwistość mikrocytarną.

Kiedy wzrasta średnia objętość czerwonych krwinek

Wzrost o 115 stóp jest typowy w następujących sytuacjach:

  • Niewystarczająca produkcja hormonów tarczycy,
  • Niedobór witaminy B12,
  • Brak kwasu foliowego,
  • Zaburzenia czynności wątroby,
  • Zespół mielodysplastyczny,
  • Możliwa leukocytoza z powodu niewydolności szpiku kostnego (szczególnie często u dzieci).
  • Nadużywanie alkoholu, palenie. Z tych powodów poziom hemoglobiny może pozostać normalny, co służy jako wskaźnik diagnostyczny do określania alkoholizmu.
  • Długotrwałe stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych, leków przeciwbakteryjnych i przeciwnowotworowych.
  • W czasie ciąży, co tłumaczy się intensywnym spożyciem czerwonych krwinek przez rosnący płód, „zabierając” je z organizmu matki.

Co mówi anizocytoza?

Jeśli we krwi znajdują się erytrocyty o różnych rozmiarach - zarówno mikro-, jak i makrocyty, wówczas ze względu na ich charakterystykę określa się rozkład objętości czerwonych krwinek, co oznacza się skrótem RDW.

Jest mierzony za pomocą analizatora hemolitycznego, który różnicuje komórki środkowe i określa niejednorodność erytrocytów, czyli odchylenie od objętości standardowej i jest wyrażany w procentach.

Stawka RDW wynosi 11,5-14%. W celu prawidłowego różnicowania anemii i innych patologii, pomiar RDW jest zawsze przeprowadzany w połączeniu z pomiarem MCV..

Pomiary te ujawniły następujące wzorce:

  • Zmniejszone MCV z prawidłową RDW wskazuje na transfuzję krwi, talasemię, usuniętą śledzionę.
  • Przy podwyższonym MCV i prawidłowej RDW obserwuje się patologie wątroby.
  • Jeśli MCV jest niskie, a RDW jest podwyższone, podejrzewa się niedobór żelaza, talasemię beta lub zespół osadu erytrocytów.
  • Jeśli oba wskaźniki są podwyższone, to niedobór witaminy B12, zakłada się skutki chemioterapii lub zimnej aglutynacji.

Charakterystyczne jest, że we wszystkich przedstawionych naruszeniach struktur krwi jedną z najważniejszych przyczyn jest niedobór witaminy B12 w organizmie, a to nie jest przypadkowe.

Witamina ta jest najważniejszym czynnikiem hematopoezy, ponieważ tylko w jej obecności komórki macierzyste szpiku kostnego mogą różnicować się w kierunku nośników tlenu, czyli erytrocytów.

I nawet jeśli wszystkie inne niezbędne elementy syntezy erytrocytów są obecne, przy braku witaminy B12, łańcuch krwiotwórczy pęknie.

Ta witamina, główna witamina krwi, dociera do nas zarówno z zewnątrz, z pożywieniem, jak i jest syntetyzowana w dużych ilościach w jelicie grubym dzięki żywotnej aktywności pożytecznej mikroflory (bifidobakterie i pałeczki kwasu mlekowego).

Dlatego, aby zapobiec naruszeniom funkcji krwiotwórczej, nie dopuścić do zmniejszenia ilości tego pierwiastka w pożywieniu, monitorowanie zdrowia jelit i racjonalne odżywianie jest nadrzędnym zadaniem..

Nie należy ufać samemu wskaźnikowi MCV bez poparcia go innymi wskaźnikami erytrocytów. Na przykład średnia objętość czerwonych krwinek nie będzie dokładna, jeśli we krwi zostaną znalezione nieprawidłowe ciała..

Tylko zintegrowane podejście do oceny parametrów krwi pozwoli lekarzowi na czasowe i kompetentne zidentyfikowanie początkowej patologii oraz jak najdokładniejsze ustalenie diagnozy..

Terapia elektropulsacyjna

Gamma-HT jest podwyższona u kobiet - przyczyny