Wodogłowie mózgu u dorosłych: przyczyny, objawy, leczenie

Wodogłowie u dorosłych („opuchlizna mózgu”) jest stanem patologicznym charakteryzującym się nadmiernym gromadzeniem się płynu mózgowo-rdzeniowego (PMR) w przestrzeniach płynu mózgowo-rdzeniowego mózgu. Wodogłowie może być niezależną jednostką nozologiczną lub może być konsekwencją różnych chorób mózgu. Wymaga obowiązkowego wykwalifikowanego leczenia, ponieważ długotrwałe istnienie choroby może prowadzić do kalectwa, a nawet śmierci..

Choroba u dzieci znacznie różni się od objawów choroby w populacji dorosłych ze względu na to, że w ciele dziecka nadal tworzy się mózg. W tym artykule rozważymy przyczyny, objawy i leczenie wodogłowia mózgowego u dorosłych..

Powody

Każda osoba ma specjalne przestrzenie w mózgu, które zawierają specjalny płyn - płyn mózgowo-rdzeniowy. Wewnątrz samego mózgu znajduje się układ komór mózgowych komunikujących się ze sobą, poza mózgiem znajduje się przestrzeń podpajęczynówkowa z cysternami mózgowymi. Płyn mózgowo-rdzeniowy spełnia bardzo ważne funkcje: chroni mózg przed wstrząsami, wstrząsami i czynnikami zakaźnymi (te ostatnie dzięki zawartym w nim przeciwciałom), odżywia mózg, uczestniczy w regulacji krążenia krwi w zamkniętej przestrzeni mózgu i czaszki oraz zapewnia homeostazę dzięki optymalnemu ciśnieniu wewnątrzczaszkowemu.

Objętość płynu mózgowo-rdzeniowego u osoby dorosłej wynosi 120-150 ml, odnawia się go kilka razy dziennie. Wytwarzanie płynu mózgowo-rdzeniowego zachodzi w splocie naczyniówkowym komór mózgu. Z bocznych komór mózgu (zawierają około 25 ml), płyn mózgowo-rdzeniowy przepływa przez otwór Monroe do trzeciej komory, której objętość wynosi 5 ml. Z trzeciej komory płyn mózgowo-rdzeniowy przemieszcza się do czwartej (zawiera również 5 ml) wzdłuż akweduktu sylwiańskiego (akweduktu mózgowego). W dolnej części czwartej komory znajdują się otwory: środkowa niesparowana Magendie i dwie boczne Lyushka. Przez te otwory płyn mózgowo-rdzeniowy dostaje się do przestrzeni podpajęczynówkowej mózgu (znajdującej się między miękkimi i pajęczynówkami mózgu). Na podstawowej powierzchni mózgu przestrzeń podpajęczynówkowa rozszerza się, tworząc kilka cystern: wnęk wypełnionych płynem mózgowo-rdzeniowym. Z cystern płyn mózgowo-rdzeniowy dostaje się do zewnętrznej (wypukłej) powierzchni mózgu, jakby „mył” go ze wszystkich stron.

Absorpcja (resorpcja) płynu mózgowo-rdzeniowego zachodzi do układu żylnego mózgu poprzez komórki pajęczynówki i kosmki. Nagromadzenie kosmków wokół zatok żylnych nazywa się ziarniną pachyonową. Część płynu mózgowo-rdzeniowego jest wchłaniana do układu limfatycznego na poziomie pochewek nerwowych.

Tak więc płyn mózgowo-rdzeniowy wytwarzany w splocie naczyniowym wewnątrz mózgu wypłukuje go ze wszystkich stron, a następnie jest wchłaniany do układu żylnego, proces ten jest ciągły. To jest normalny obieg, ilość płynu produkowanego dziennie jest równa wchłoniętej. Jeśli na jakimkolwiek etapie pojawią się „problemy” - czy to z produktem, czy z wchłanianiem, pojawia się wodogłowie.

Wodogłowie może być spowodowane przez:

  • choroby zakaźne mózgu i jego błon - zapalenie opon mózgowych, zapalenie mózgu, zapalenie komory;
  • guzy mózgu w lokalizacji pnia lub wokół pnia, a także komory mózgowe);
  • patologia naczyniowa mózgu, w tym krwotoki podpajęczynówkowe i dokomorowe w wyniku pęknięcia tętniaków, malformacji tętniczo-żylnych;
  • encefalopatia (alkoholowa, toksyczna itp.);
  • uraz mózgu i stany pourazowe;
  • wady rozwojowe układu nerwowego (np. zespół Dandy-Walkera, zwężenie akweduktu Sylviana).

Rodzaje wodogłowia

Wodogłowie może być wrodzone lub nabyte. Wrodzony, zwykle objawia się w dzieciństwie.

W zależności od mechanizmu rozwoju istnieją:

  • zamknięty (okluzyjny, niezakomunikowany) wodogłowie - gdy przyczyną jest naruszenie przepływu płynu mózgowo-rdzeniowego z powodu nakładania się (zablokowania) dróg płynu mózgowo-rdzeniowego. Częściej skrzep krwi (z powodu krwotoku dokomorowego), część guza lub zrosty zakłócają normalny przepływ płynu mózgowo-rdzeniowego;
  • wodogłowie otwarte (komunikujące się, dezresorpcyjne) - podstawą jest naruszenie wchłaniania do układu żylnego mózgu na poziomie kosmków pajęczynówki, komórek, granulacji pachyonu, zatok żylnych;
  • wodogłowie nadwydzielnicze - z nadmierną produkcją płynu mózgowo-rdzeniowego przez sploty naczyniówkowe komór;
  • wodogłowie zewnętrzne (mieszane, ex vacuo) - gdy zwiększa się zawartość płynu mózgowo-rdzeniowego zarówno w komorach mózgu, jak iw przestrzeni podpajęczynówkowej. W ostatnich latach ta forma przestała być przypisywana wodogłowowi, ponieważ przyczyną wzrostu zawartości płynu mózgowo-rdzeniowego jest zanik tkanki mózgowej i zmniejszenie samego mózgu, a nie naruszenie krążenia płynu mózgowo-rdzeniowego.

W zależności od poziomu ciśnienia wewnątrzczaszkowego wodogłowie może być:

  • nadciśnienie - ze wzrostem ciśnienia płynu mózgowo-rdzeniowego;
  • normotensyjne - przy normalnym ciśnieniu;
  • hipotensyjne - ze zmniejszonym ciśnieniem płynu mózgowo-rdzeniowego.

Do czasu wystąpienia:

  • ostry wodogłowie - okres rozwoju procesu wynosi do 3 dni;
  • podostry progresywny - rozwija się w ciągu miesiąca (niektórzy autorzy uważają ten okres za 21 dni);
  • przewlekłe - od 3 tygodni do 6 miesięcy i dłużej.

Objawy

Obraz kliniczny zależy od okresu powstawania wodogłowia i poziomu ciśnienia płynu mózgowo-rdzeniowego, mechanizmu rozwoju.

W przypadku ostrego i podostrego okluzyjnego wodogłowia osoba skarży się na ból głowy, nasilający się rano (zwłaszcza po śnie), któremu towarzyszą nudności i czasami wymioty przynoszące ulgę. Na gałkach ocznych od wewnątrz pojawia się uczucie ucisku, pieczenie, „piasek” w oczach, pęka ból. Możliwa iniekcja do twardówki naczyniowej.

Wraz ze wzrostem ciśnienia płynu mózgowo-rdzeniowego łączy się senność, która jest złym znakiem prognostycznym, gdyż wskazuje na nasilenie objawów i grozi utratą przytomności.
Możliwe pogorszenie widzenia, uczucie „mgły” przed oczami. Stojące dyski nerwów wzrokowych są wykrywane w dnie.
Jeśli pacjent nie zwróci się na czas o pomoc lekarską, ciągły wzrost zawartości płynu mózgowo-rdzeniowego i ciśnienia wewnątrzczaszkowego doprowadzi do rozwoju zespołu zwichnięcia - stanu zagrażającego życiu. Objawia się gwałtownym obniżeniem świadomości aż do śpiączki, niedowładem wzroku w górę, rozbieżnym zezem, zahamowaniem odruchów. Te objawy są charakterystyczne dla ucisku śródmózgowia. Po ucisku rdzenia przedłużonego pojawiają się objawy zaburzeń połykania, zmienia się głos (do utraty przytomności), a następnie następuje zahamowanie czynności serca i oddychania, co prowadzi do śmierci pacjenta.

Przewlekły wodogłowie częściej wiąże się z prawidłowym lub nieznacznie podwyższonym ciśnieniem wewnątrzczaszkowym. Rozwija się stopniowo, miesiące po przyczynie. Początkowo zaburzona jest cykliczność snu, pojawia się bezsenność lub senność. Pogarsza się pamięć, pojawia się letarg i zmęczenie. Charakterystyczne jest ogólne zdziwienie. W miarę postępu choroby, w zaawansowanych przypadkach zaburzenia mnestyczne (poznawcze) nasilają się, aż do otępienia. Pacjenci nie mogą samodzielnie służyć sobie i zachowywać się nieodpowiednio.

Drugim częstym objawem przewlekłego wodogłowia są zaburzenia chodzenia. Początkowo chód się zmienia - staje się wolniejszy, niestabilny. Potem przychodzi niepewność w pozycji stojącej, trudności w rozpoczęciu ruchu. W pozycji leżącej lub siedzącej pacjent może naśladować chodzenie, jazdę na rowerze, ale w pozycji wyprostowanej zdolność ta jest natychmiast tracona. Chód staje się „magnetyczny” - pacjent wydaje się być przyklejony do podłogi, a po wyjściu z miejsca wykonuje małe szuranie nogami, odmierzając czas. Zmiany te nazywane są „apraksją chodową”. Wzrasta napięcie mięśniowe, w zaawansowanych przypadkach spada siła mięśni i pojawia się niedowład nóg. Zaburzenia równowagi mają również tendencję do przechodzenia do niezdolności do samodzielnego stania lub siedzenia.

Często pacjenci z przewlekłym wodogłowiem skarżą się na częste oddawanie moczu, szczególnie w nocy. Stopniowo pojawia się imperatywna potrzeba oddania moczu, wymagająca natychmiastowego opróżnienia, a następnie całkowitego nietrzymania moczu.

Diagnostyka

Główną rolę w ustaleniu rozpoznania odgrywa tomografia komputerowa (CT) i rezonans magnetyczny (MRI). Metody te pozwalają na określenie kształtu i wielkości komór, przestrzeni podpajęczynówkowej, cystern mózgu.

RTG cystern podstawy mózgu pozwala ocenić kierunek przepływu płynu mózgowo-rdzeniowego i wyjaśnić rodzaj wodogłowia.

Możliwe jest wykonanie diagnostycznego nakłucia lędźwiowego z pobraniem 30-50 ml płynu mózgowo-rdzeniowego, któremu towarzyszy chwilowa poprawa stanu. Wynika to z przywrócenia dopływu krwi do niedokrwionych tkanek mózgu na tle spadku ciśnienia wewnątrzczaszkowego. Stanowi to korzystny znak prognostyczny w przewidywaniu chirurgicznego leczenia wodogłowia. Powinieneś wiedzieć, że w ostrym wodogłowie punkcja lędźwiowa jest przeciwwskazana ze względu na wysokie ryzyko penetracji pnia mózgu i rozwoju zespołu zwichnięcia.

Leczenie

Początkowe stadia wodogłowia można leczyć lekami. W tym celu stosuje się następujące leki:

  • w celu obniżenia ciśnienia śródczaszkowego i usunięcia nadmiaru płynu (pod warunkiem, że odpływ płynu mózgowo-rdzeniowego jest zachowany) - diakarb (acetazolamid), mannitol i mannitol w połączeniu z furosemidem lub lasixem. Obowiązkowe do takiego leczenia jest korekta poziomu potasu w organizmie, do tego używają asparkamu (Panangin);
  • aby poprawić odżywianie tkanki mózgowej, pokazano Cavinton (Vinpocetine), Actovegin (Solcoseryl), Gliatilin, Choline, Cortexin, Cerebrolysin, Semax, Memoplant itp..

Wodogłowie rozmieszczone klinicznie poddaje się leczeniu chirurgicznemu, metody medyczne poprawiają stan na krótki czas.

Ostry wodogłowie, jako stan zagrażający życiu, wymaga natychmiastowego leczenia neurochirurgicznego. Polega na kraniotomii i nałożeniu zewnętrznych drenów zapewniających odpływ nadmiaru płynu. Nazywa się to zewnętrznym drenażem komory. Dodatkowo poprzez system drenażowy można podawać leki rozrzedzające skrzepy krwi (gdyż krwotok dokomorowy jest jedną z najczęstszych przyczyn ostrego wodogłowia).

Przewlekły wodogłowie wymaga operacji przetaczania płynu mózgowo-rdzeniowego. Ten rodzaj leczenia chirurgicznego polega na wycofaniu nadmiaru płynu mózgowo-rdzeniowego do naturalnych jam ciała człowieka za pomocą złożonego systemu cewników i zastawek (jama brzuszna, jama miednicy, przedsionek itp.): Komorowo-otrzewnowe, komorowo-przedsionkowe, torbielotrzewnowe. W jamach ciała dochodzi do niezakłóconego wchłaniania nadmiaru płynu mózgowo-rdzeniowego. Operacje te są dość traumatyczne, ale prawidłowo wykonane mogą doprowadzić do wyzdrowienia pacjentów, ich porodu i rehabilitacji społecznej..

Dziś wśród inwazyjnych metod leczenia dominuje mniej traumatyczna technika neuroendoskopowa. Coraz częściej wykonywany jest za granicą ze względu na wysoki koszt samej operacji. Ta metoda nazywa się: endoskopowa ventriculocisternostomia dna trzeciej komory. Operacja trwa tylko 20 minut. W tej metodzie leczenia instrument chirurgiczny z neuroendoskopem (kamerą) na końcu wprowadza się do komór mózgu. Kamera pozwala na zademonstrowanie obrazu za pomocą projektora i precyzyjne sterowanie wszystkimi manipulacjami.Dodatkowy otwór tworzy się na dnie trzeciej komory, która łączy się z cysternami podstawy mózgu, co eliminuje przyczynę wodogłowia. W ten sposób przywracany jest fizjologiczny płyn mózgowo-rdzeniowy między komorami a cysternami..

Efekty

Wodogłowie jest niebezpieczną chorobą, ignorując objawy, które są obarczone niepełnosprawnością lub nawet zagrażające życiu. Faktem jest, że zmiany, które zachodzą w mózgu w wyniku długiego istnienia wodogłowia, są nieodwracalne..

Przedwczesne leczenie może przekształcić się w tragedię dla osoby: niepełnosprawność i znaczenie społeczne. Zaburzenia psychiczne, problemy z poruszaniem się, zaburzenia oddawania moczu, pogorszenie wzroku, słuchu, napady padaczkowe - to lista możliwych konsekwencji wodogłowia, jeśli jego leczenie nie rozpocznie się na czas. Dlatego przy najmniejszym podejrzeniu wodogłowia należy zwrócić się o wykwalifikowaną pomoc medyczną..

TVC, program „Lekarze” na temat „Wodogłowie”

Wodogłowie mózgu: objawy, diagnoza, leczenie, operacja, ceny

Wodogłowie mózgu (opuchlizna) to miejscowy wzrost objętości płynu mózgowo-rdzeniowego, który występuje z powodu nadmiernego gromadzenia się płynu mózgowo-rdzeniowego w układzie komorowym na tle jego upośledzonego wydzielania, krążenia lub wchłaniania. Według WHO rozpowszechnienie patologii na świecie przedstawia się następująco: na rozpoznanie „wodogłowia” ma około 700 tysięcy pacjentów, w tym dzieci.

Wizualny model choroby.

Przyczyny wodogłowia

Taka zmiana może być nabyta lub wrodzona. Według statystyk dla 500-1000 noworodków jest 1 przypadek dziecka z wodogłowiem mózgowym. Debiut kliniki z wrodzoną postacią występuje z reguły we wczesnym dzieciństwie (0-6 miesięcy). Kluczową rolę w etiologii rozwoju wady wrodzonej odgrywają:

  • infekcje wewnątrzmaciczne (główna przyczyna) i krwotok;
  • konsekwencje urazu porodowego;
  • asfiksja płodu;
  • nieprawidłowe zniekształcenie naczyń mózgowych płodu (wada rozwojowa);
  • wrodzone nowotwory;
  • czynnik genetyczny.

Jeśli mówimy o nabytej postaci, powstawaniu obrzęku mózgu częściej sprzyjają:

  • Poważny uraz mózgu;
  • infekcje płynu mózgowo-rdzeniowego;
  • zapalenie opon mózgowych;
  • proces nowotworowy w mózgu;
  • krwotoki śródczaszkowe.

Klasyfikacja patologii według formy

Zespół wodogłowia jest klasyfikowany według lokalizacji, patogenezy, poziomu ciśnienia płynu, szybkości przepływu.

Nacisk na lokalizację jest trzech rodzajów:

  • wewnętrzny - nadmiar płynu mózgowo-rdzeniowego gromadzi się w komorach bocznych;
  • zewnętrzne - nadmierne stężenie płynu mózgowo-rdzeniowego określa się w przestrzeni podpajęczynówkowej;
  • mieszane - jednoczesne gromadzenie się płynu mózgowo-rdzeniowego w komorach i przestrzeni podpajęczynówkowej.

Opierając się na patogenezie, GM wodogłowie może być:

  • okluzyjna (zamknięta) - najgroźniejsza postać wynikająca z nakładania się (okluzji) dróg płynu mózgowo-rdzeniowego przez guz, krwiak, pozapalna geneza przez zrosty;
  • komunikujące się (otwarte) - przy tej patogenezie dochodzi do naruszenia procesów resorpcji z powodu uszkodzenia struktur biorących udział we wchłanianiu płynu mózgowo-rdzeniowego do układu żylnego.

Zgodnie ze wskaźnikiem ciśnienia krwi wyróżnia się CBG:

  • nadciśnieniowe wodogłowie - zwiększa się poziom ciśnienia wewnątrzczaszkowego;
  • normotensyjne - ICP pozostaje w normalnych granicach;
  • hipotensyjne - ciśnienie wewnątrz czaszki jest obniżone.

Na podstawie szybkości przepływu rozpoznaje się wodogłowie:

  • ostry - trwa nie więcej niż 72 godziny od pojawienia się pierwszych objawów do fazy całkowitej klinicznej dekompensacji;
  • podostry - rozwija się w ciągu 30 dni;
  • przewlekłe - formacja przebiega w wolnym tempie, przez miesiące, a nawet lata (częściej w formach otwartych).

W ICD-10 wodogłowieowi przypisano ogólny kod G91. Każdy formularz ma swój własny symbol alfanumeryczny: komunikowanie - G91.0; okluzyjny - G91.1; normotensyjne - G91.2; pourazowe nieokreślone G91.3; inny widok - G91.8; wodogłowie, nieokreślona geneza - G91.9.

Oznaki choroby

Objawy choroby są głównie podyktowane zmniejszoną perfuzją tkanek mózgowych, nadmiernym rozciągnięciem grup włókien nerwowych (ścieżek) z powodu zwiększonego ICP.

  • W ostrej patogenezie słabe mikrokrążenie (hipoperfuzja) prowadzi głównie do czynnościowych zaburzeń metabolizmu wewnątrzczaszkowego. To zmiana w metabolizmie energetycznym, spadek poziomu fosforanu kreatyny i ATP, wzrost stężenia kwasu mlekowego i nieorganicznych soli kwasów fosforowych. Ostra klinika jest odwracalna.
  • Długotrwałe występowanie hipoperfuzji powoduje już nieodwracalne przemiany na poziomie strukturalnym. Są to wady śródbłonka naczyniowego i naruszenie BBB, uszkodzenie aksonów (zniszczenie aksonów, aż do ich całkowitego zniknięcia). Długotrwałe puchnięcie ostatecznie powoduje atrofię mózgu..
  • Morfologia objawów wodogłowia w połączeniu z wysokim ciśnieniem śródczaszkowym charakteryzuje się przede wszystkim zanikiem substancji GM i obrzękiem okołokomorowym. Występują również uszkodzenia mezenchymu naczyniowego, upośledzona homeostaza mózgu, uszkodzenia aksonów, aw rzadkich przypadkach śmierć neuronów. Te objawy są połączone z kliniką pierwotnej patologii, która wywołała zespół wodogłowia.

Objawowy kompleks charakterystyczny dla wodogłowia we wczesnym dzieciństwie obejmuje takie charakterystyczne cechy, jak:

  • zwiększony rozmiar głowy;
  • częste niedomykanie;
  • niespokojne zachowanie dziecka;
  • wybrzuszenie dużego ciemiączka;
  • rozbieżność szwów czaszkowych;
  • nasilenie żylnego wzoru na skórze głowy;
  • opóźniony rozwój psychomotoryczny, rzadziej fizyczny;
  • odrzucenie głowy do tyłu;
  • zespół zachodzącego słońca (Grefe);
  • stagnacja tarczy optycznej;
  • paraplegia kończyn dolnych (w ciężkich, zaniedbanych stanach).

U dorosłych i dzieci ze starszej grupy obraz kliniczny zależy od szybkości przepływu w wodogłowie. W ostrej postaci choroby w połączeniu z wysokim ICP występują:

  • pękający i uciskający ból głowy, który rozprzestrzenia się na oczodoły (jedną z cech jest szczyt bólu rano po nocnym śnie, a następnie w ciągu dnia zmniejsza się nasilenie zespołu bólowego);
  • nudności, które zwykle towarzyszą porannemu bólowi głowy (wymioty często pojawiają się rano, po czym osoba zauważa poprawę swojego stanu);
  • zaburzenia widzenia z reguły są zaburzone przez niewyraźne widzenie, niewyraźne widzenie, podwójne widzenie i pieczenie w oczach;
  • zmęczenie, senność, letarg;
  • zjawiska konwulsyjne (np. napad padaczkowy);
  • gdy pień mózgu jest uciskany z powodu zwichnięcia struktur mózgowych - zaburzenia okoruchowe, zespół wymuszonej pozycji głowy, zachmurzenie świadomości (aż do śpiączki), niewydolność oddechowa.

Objawia się kroplami mózgu w fazie przewlekłej:

  • oznaki demencji (demencja), niestabilność emocjonalna;
  • apraksja chodzenia, częściej objawia się chwiejnym i chwiejnym chodem, nieproporcjonalnie dużymi krokami (będąc w pozycji leżącej, pacjenci często nie mają trudności w naśladowaniu chodzenia i skręcania nóg „roweru”);
  • spadek siły mięśni, czasami pacjenci skarżą się na ból szyi;
  • silny brak równowagi (w ostatnich etapach), który wyraża się niezdolnością osoby do samodzielnego poruszania się i siedzenia;
  • częściowa lub całkowita utrata wrażliwości (nie zawsze!):
  • nietrzymanie moczu i / lub kału (z masywną zmianą).

Patologia jest niebezpieczna ze względu na zagrażające życiu komplikacje! W żadnym wypadku nie należy ignorować pilnej wizyty u lekarza, gdy zostanie wykryty jeden lub więcej objawów z podanych list. Terminowe przyjęcie do szpitala w celu zdiagnozowania i uzyskania odpowiedniej opieki medycznej zwiększa szanse na pomyślne rokowanie, aż do całkowitego wyleczenia.

Średnio na 10 pacjentów, którzy nie otrzymali leczenia w odpowiednim czasie, szybko umiera 6-7 osób (dotyczy to również dzieci). Ci, którzy nie otrzymali terapii, ale przeżyli, skazani są na niepełnosprawność z zaburzeniami neurologicznymi, niepełnosprawnością umysłową i fizyczną z tendencją do progresji.

Rozpoznanie obrzęku mózgu

Objawy kliniczne są na tyle specyficzne, że pozwalają neurologowi podejrzewać wodogłowie już podczas wstępnego badania pacjenta. Mimo to rozpoznanie patologii zawsze wiąże się z różnicowaniem zespołu wodogłowia od innych możliwych chorób o podobnych objawach..

W celu różnicowania, a także ustalenia lokalizacji, stopnia i postaci wodogłowia, czynnika etiologicznego jego rozwoju, decyzją lekarza, wiodące środki diagnostyki wizualnej są przepisywane w określonej kombinacji:

  • obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (najbardziej pouczające);
  • konwencjonalne lub wielowarstwowe CT;
  • echoencefalografia (pokazuje poziom ICP);
  • neurosonografia (wykonywana u niemowląt przez otwarte duże ciemiączko w celu określenia ICP);
  • radiografia (bardziej metoda rezerwowa, czasami zalecana do oceny stanu kości czaszki).

Jeśli podejrzewa się patologię naczyń mózgowych, pacjent jest badany za pomocą angiografii MR. Dropsja zakaźnej genezy dodatkowo implikuje wykonanie analizy PCR w celu określenia rodzaju zakażenia. Wszystkim pacjentom przepisuje się badanie okulistyczne, w tym badanie dna oka za pomocą oftalmoskopu, perymetrię oka, wiskozymetrię.

Leczenie wodogłowia u dzieci i dorosłych

Taktykę leczenia określa specjalista na podstawie ciężkości wodogłowia i choroby, która zapoczątkowała nadmierne gromadzenie się CBG. W najbardziej odosobnionych przypadkach, na przykład przy postaci łagodnej, można zastosować podejście zachowawcze (polegające na stosowaniu diuretyków w celu obniżenia ICP), ale nie prowadzi to do całkowitego wyleczenia. Terapia zachowawcza może być również stosowana jako etap przygotowawczy do operacji..

U pacjentów w każdym wieku z taką diagnozą zaleca się interwencję chirurgiczną i to w trybie nagłym. Niebezpieczeństwo patologii polega na tym, że nawet w łagodnej postaci jest w stanie szybko osiągnąć krytyczny stopień w dowolnym momencie z rozczarowującymi prognozami dla pacjenta..

Obecnie, w zależności od wskazań, z powodzeniem stosuje się różne techniki neurochirurgiczne w celu wyeliminowania wodogłowia. Łączy ich wspólny cel - stworzenie warunków niezbędnych do usunięcia nadmiaru płynu mózgowo-rdzeniowego i utrzymania prawidłowego ciśnienia płynu mózgowo-rdzeniowego. W ten sposób przywracana jest funkcjonalność mózgu, stabilizuje się ICP, znikają lub zauważalnie zmniejszają się objawy neurologiczne i poznawcze. Zastanówmy się, jakie operacje są w stanie osiągnąć wyznaczony cel.

Eliminacja interwencji

Bocznik płynny to instalacja elastycznych silikonowych systemów implantów w celu usunięcia płynu mózgowo-rdzeniowego poza centralny układ nerwowy. Systemy wyposażone są w cewniki w postaci elastycznych rurek wydrążonych, a także zawory z mechanizmem antysyfonowym (rewersyjnym) oraz ze stałym lub regulowanym ciśnieniem otwarcia.

Operację można wykonać na różne sposoby. Ale najbardziej skuteczni pod względem bezpieczeństwa chirurdzy rozpoznają przetokę komorowo-otrzewnową (częściej stosowana metoda) lub komorowo-przedsionkową. Zabiegi odbywają się w znieczuleniu dotchawiczym, manipulacje kontrolowane są przez śródoperacyjną fluoroskopię, TK, EKG.

  • Manewrowanie komorowo-otrzewnowe. Zasada zabiegu polega na wszczepieniu cewników silikonowych, przez które nadmiar CBF trafia do jamy brzusznej, gdzie jest resorbowany pomiędzy pętlami jelitowymi.
    1. Zabieg rozpoczyna się od wykonania nacięcia na skórze głowy, po czym w czaszce powstaje niewielki otwór frezarski. TMO jest otwierane ekonomicznie.
    2. Poprzez utworzony dostęp wprowadza się cewnik komorowy, którego koniec umieszcza się w bocznej komorze mózgu.
    3. Element zastawki jest wszczepiany w okolice małżowiny usznej (za lub nieco powyżej). Do tego przymocowany jest komorowy (komorowy) i dystalny cewnik (DC).
    4. Następnie neurochirurg wprowadza cewnik dystalny do jamy brzusznej przez specjalnie uformowany kanał podskórny.
    5. Po osiągnięciu pożądanej strefy brzusznej specjalista wykonuje niewielkie nacięcie (nie więcej niż 10 mm) i wprowadza koniec DC do jamy brzusznej.
    6. Zabieg kończy się dokładną dezynfekcją pola operacyjnego, a następnie zamknięciem obszarów rany opatrunkami antyseptycznymi (w razie potrzeby zakładane są szwy).
  • Przetaczanie komorowo-przedsionkowe. Istotą tej operacji jest odprowadzenie płynu mózgowo-rdzeniowego przez zainstalowane przetoki z komory mózgowej do prawego przedsionka.
  1. Wycięcie tkanek szyi wzdłuż przedniego mięśnia mostkowo-obojczykowo-sutkowego w celu otwarcia wspólnej żyły twarzowej lub szyjnej wewnętrznej.
  2. Cewnik przedsionkowy wprowadza się do jednej ze wskazanych żył, mocując go za pomocą specjalnego przeznaczenia ligatur.
  3. Cewnik jest prowadzony przez cewnikowaną żyłę do prawego przedsionka. Koniec przecieku przedsionkowego znajduje się głównie w żyle głównej górnej.
  4. W strefie założenia dystalnego końca cewnika naczyniowego tak, częściej preferowana jest żyła główna górna. Tutaj przepływ krwi jest burzliwy, a to zmniejsza prawdopodobieństwo zakrzepicy układu drenażowego przez skrzepy krwi..
  5. Czaszkowa część zabiegu, w której wszczepiony jest element komorowy systemu, zastawka i podłączenie do niej dwóch cewników, jest identyczne jak w przetaczaniu EP.

W przypadku dorosłych zastawki są wszczepiane na stałe. W dzieciństwie są okresowo zmieniane na wydłużone modele. Podkreślamy, że pacjenci po operacji z implantacją zastawki są osobami zależnymi od zastawki.

Operacje endoskopowe

W leczeniu okluzyjnego wodogłowia stosuje się endoskopowe techniki chirurgiczne, m.in.:

  • ventriculocisternostomy;
  • cystocisternostomia komorowa;
  • ventriculoplastyka systemu wodociągowego Silvian;
  • septostomia;
  • endoskopia etiotropowa (pozbycie się czynnika sprawczego - usunięcie guza, torbieli, krwiaka itp.).

W 90% przypadków stosuje się metodę endoskopowej ventriculocisternostomii. Znaczenie takiej operacji to perforacja dna trzeciej komory mózgu pod kontrolą endoskopu przez miniaturowe okienko trepanacyjne. Zespolenie powstałe podczas zabiegu endoskopowego pozwala na przywrócenie naturalnego szlaku odpływu płynu mózgowo-rdzeniowego pomiędzy komorą trzecią a cysternami podstawnymi GM.

Wszelkiego rodzaju endoskopia jest bardziej oszczędną taktyką neurochirurgii, nie wymaga implantacji ciał obcych do organizmu i rzadziej powoduje konsekwencje pooperacyjne. Pomimo obiecujących cech metod endoskopowych, w niektórych przypadkach nieodzowna jest mikrochirurgia typu bypass lub otwarta.

W Czechach udoskonalane są nowoczesne technologie neurochirurgiczne, chirurgia mózgu w tym kraju jest wiodącą dziedziną medycyny. Opieka neurochirurgiczna w klinikach w Czechach nie jest gorsza niż w Niemczech i Izraelu, ale znacznie tańsza (około 2 razy). Osoby z taką diagnozą są tu operowane na jak najbardziej wzorowym poziomie, a pod koniec pełnego przebiegu rehabilitacji wypisywane są z doskonałymi i dobrymi wynikami..

Leczenie wodogłowia mózgowego u osoby dorosłej

Wodogłowie mózgu u dorosłych występuje rzadko. Leczenie najczęściej wymaga operacji, ale możliwe jest również leczenie..

Certyfikat medyczny

Wodogłowie lub opuchlizna mózgu jest patologią charakteryzującą się gromadzeniem się płynu mózgowo-rdzeniowego (CSF) w komorach. Najczęściej muszą sobie z tym radzić rodzice małego dziecka, ale może się to rozwinąć już w wieku dorosłym. Wczesna diagnoza i przepisane w odpowiednim czasie leczenie dają nadzieję na pomyślny wynik. W przeciwnym razie osoba stanie w obliczu zaburzeń w ośrodkowym układzie nerwowym, cierpi intelekt. Patologia często kończy się kalectwem, a nawet śmiercią.

Przyczyny i główne objawy

Wodogłowie u dorosłych rozwija się na tle przebytych chorób, które negatywnie wpływają na funkcjonowanie układu naczyniowego i nerwowego. Przyczynami mogą być patologie zakaźne (na przykład zapalenie opon mózgowych), cysty i guzy mózgu, krwotoki, zakrzepica i stany zapalne. W wyniku zachodzących zmian dochodzi do zakłócenia procesu produkcji i odpływu płynu mózgowo-rdzeniowego..

W większości przypadków chorobie towarzyszy zwiększone ciśnienie wewnątrzczaszkowe i nie obserwuje się wzrostu kości czaszki.

Głównym objawem obrzęku są regularne bóle głowy, które nie mogą ustąpić po zażyciu środków przeciwbólowych. W nocy wzrasta ciśnienie wewnątrzczaszkowe, więc zespół bólowy nie ustępuje nawet podczas odpoczynku. Wśród innych objawów ostrego wodogłowia należy zwrócić uwagę:

  • nudności wymioty;
  • zmiany napięcia mięśniowego;
  • pogorszenie widzenia;
  • regularne zawroty głowy, problemy z koordynacją;

Na tle postępu patologii cierpią mowa i zachowanie. Pacjenci stają się zbyt agresywni lub odwrotnie, apatyczni i obojętni na wszystko, co dzieje się wokół. Przewlekłą postać choroby uzupełniają zaburzenia funkcji poznawczych, napady padaczkowe.

Funkcje terapii lekowej

Leczenie i diagnostyka wodogłowia należy do kompetencji neurochirurga. Leki są stosowane w terapii tylko we wczesnym stadium choroby lub jako uzupełnienie operacji. Ich cel ma dwa cele: usunięcie nadmiaru płynów z organizmu i poprawę ukrwienia, odżywienie struktur mózgowych.

Grupa narkotykowaNarkotyki
MoczopędnyDiakarb, furosemid, mannitol
Produkty korygujące potasAsparkam
Preparaty poprawiające odżywienie tkanki mózgowejActovegin, Cavinton
Leki wazoaktywneSiarczan magnezu, Glivenol
PrzeciwbóloweNimesil, Ketoprofen
Hormonalne leki zastępczePrednizolon, betametazon
BarbituranyBarbiturany

W razie potrzeby lekarz przepisuje środki uspokajające, aby wyeliminować stres psychoemocjonalny pacjenta. Dodatkowo zaleca się przyjmowanie kompleksów witaminowych. Konkretne leki, ich dawkowanie i czas podawania określa lekarz prowadzący.

Stosowanie leków moczopędnych

Główne leki stosowane na wodogłowie to diuretyki. Promują wydalanie moczu z organizmu, zmniejszają ilość płynu w narządach wewnętrznych i tkankach. W rezultacie zmniejsza się ciśnienie wewnątrzczaszkowe - jeden z objawów choroby. W przypadku obrzęku mózgu stosuje się diuretyki trzech podgrup: inhibitory pętli, osmozy i węglohydazy.

Diuretyki nie są przepisywane jako główny lek, ale jako lekarstwo objawowe..

Oznacza to, że przy ich pomocy nie da się wyeliminować przyczyny choroby, możliwe jest jedynie chwilowe złagodzenie stanu pacjenta. W przypadku wodogłowia długotrwałe stosowanie leków moczopędnych jest zabronione. Wynika to z faktu, że wraz z cieczą z organizmu opuszczają się substancje użyteczne i pierwiastki śladowe. Następnie deficyt tego ostatniego jest raczej trudny do przywrócenia. Ponadto na tle stosowania silnych leków dochodzi do ciężkiego odwodnienia, a nadmiar płynu mózgowo-rdzeniowego nie zawsze ustępuje tak szybko..

Przegląd skutecznych leków moczopędnych

Diuretyki pętlowe są uważane za najszybsze i najskuteczniejsze. Ich działanie polega na spowolnieniu reabsorpcji jonów sodu, hamowaniu chlorków. Najczęściej pacjentom przepisuje się Furosemid w tabletkach, zastrzykach do podawania domięśniowego lub dożylnego. Dawkowanie dobierane jest indywidualnie.

Aby wzmocnić efekt terapeutyczny, diuretyki pętlowe należy łączyć z diakarbem. Jest inhibitorem karbonhydrazy. Schemat jego podawania jest również ustalany indywidualnie, biorąc pod uwagę obraz kliniczny, ale dzienna dawka nie może przekraczać 750 mg. Czas użytkowania wynosi 5 dni. Przekroczenie tego okresu zwiększa prawdopodobieństwo kwasicy metabolicznej..

Grupę diuretyków osmotycznych reprezentują Mannitol i Triampur Compositum. Ten ostatni to złożony środek zawierający składnik moczopędny i hipotensyjny. Przyjmuje się go doustnie po posiłkach z dużą ilością płynów. Maksymalna dzienna porcja to 4 tabletki.

Leki korygujące parametry potasu

Nie można sobie wyobrazić leczenia wodogłowia bez stosowania diuretyków. Jednak takie leki usuwają z organizmu nie tylko nadmiar płynu mózgowo-rdzeniowego, ale także wiele przydatnych substancji, pierwiastków śladowych. Aby zrekompensować deficyt tego ostatniego, przebieg terapii wodogłowia jest zawsze uzupełniany Asparkamem.

Ten lek służy do korygowania poziomu potasu i magnezu. Potrafi również regulować procesy metaboliczne. Lek jest dostępny w postaci tabletek i roztworu do wstrzykiwań. Lekarz indywidualnie dobiera dawkowanie. Przebieg leczenia trwa zwykle co najmniej miesiąc. W razie potrzeby powtórz je po krótkiej przerwie trwającej 2-3 tygodnie..

Asparkam należy przyjmować ostrożnie. Ten lek nie jest zalecany dla pacjentów z zaburzeniami czynności nerek w wywiadzie, wysokim prawdopodobieństwem obrzęku, metaboliczną kwasicą krwi. Ponadto należy go przyjmować ściśle według schematu przepisanego przez lekarza, aby uniknąć przedawkowania. Objawia się bradykardią, spadkiem ciśnienia, porażeniem oddechowym.

Leki nootropowe

Nootropy są stymulantami neurometabolicznymi. Mają korzystny wpływ na wyższe funkcje psychiczne. Jednak dawkę należy starannie dobrać..

Jednym z przedstawicieli tej grupy jest lek Cortexin. Ma wyraźne działanie neuroprotekcyjne, przeciwutleniające i nootropowe. Lek pomaga znormalizować stosunek aminokwasów, które pełnią funkcje mediatora typu hamującego i pobudzającego. Zmniejsza poziom aktywności napadowej w mózgu. Czas przyjęcia nie przekracza 10 dni.

Dość często lekarze przepisują Mexidol. Jest silnym przeciwutleniaczem, środkiem nootropowym. Pomaga zwiększyć odporność organizmu na czynniki agresywne i stany patologiczne spowodowane niedoborem tlenu. Leku nie należy stosować u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby / nerek. Zwykle podaje się dożylnie przez 10-14 dni, a następnie domięśniowo..

Korektory krążenia mózgowego

Jednym z etapów leczenia wodogłowia jest stosowanie leków poprawiających odżywienie tkanki mózgowej. To są Cavinton i Actovegin. Działają rozszerzająco na naczynia krwionośne, zwiększając krążenie krwi i poprawiając dopływ tlenu do tkanek..

Cavinton przyjmuje się na długich kursach. Bezpośrednio po zażyciu może wystąpić umiarkowany spadek ciśnienia krwi. Działa relaksująco na mięśnie gładkie, co prowadzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych. Ponadto Cavinton zwiększa wymianę noradrenaliny, serotoniny w tkankach mózgu. Jest przepisywany ostrożnie ze względu na dużą liczbę skutków ubocznych. Wśród nich należy zwrócić uwagę na tachykardię, zmiany wskaźników EKG i ekstrasystolię..

Actovegin zwiększa wychwyt glukozy w komórkach i poprawia wykorzystanie tlenu. Przyczynia się to do aktywacji procesów energetycznych w strukturach mózgu, wpływając na ich funkcjonalny metabolizm. Terapia wodogłowia rozpoczyna się od stosowania dużych dawek leku, stopniowo je zmniejszając.

Leki wazoaktywne

Leki wazoaktywne stosuje się, gdy konieczna jest jednoczesna poprawa ukrwienia mózgu, rozszerzenie naczyń krwionośnych i obniżenie ciśnienia wewnątrzczaszkowego. Szybko łagodzą nieprzyjemne dolegliwości, takie jak bóle głowy, problemy z koordynacją ruchów itp. Siarczan magnezu jest najczęściej stosowany w neurologii. Lek działa przeciwskurczowo, rozszerza naczynia krwionośne i działa moczopędnie. Ponadto normalizuje tętno..

Wśród innych leków z tej grupy, Nicergoline, Sermion, Glivenol charakteryzują się pozytywnym działaniem terapeutycznym. W wyniku ich spożycia obserwuje się poprawę krążenia krwi w mózgu i szybko normalizuje się ciśnienie śródczaszkowe, ustaje bolesne objawy. Jednak stosowanie leków wazoaktywnych jest ściśle kontrolowane przez lekarzy. Ich stosowanie jest kategorycznie przeciwwskazane w przypadku niskiego ciśnienia krwi, bradykardii i depresji oddechowej..

Leki na ból głowy

Ból głowy jest częstym towarzyszem wodogłowia. Znacząco pogarsza jakość życia pacjentów. W celu złagodzenia bólu neurolodzy sugerują stosowanie następujących leków:

  1. Analgin. Jest niedrogi i wszechstronny. Jego substancje czynne blokują impulsy bólowe w ośrodkowym układzie nerwowym. Tabletki przyjmuje się zwykle 2-3 razy dziennie..

Wymienione leki można zastąpić analogami (Nurofen, Citramon, Pentalgin). W przypadku wodogłowia bóle głowy są zwykle regularne, więc pacjenci próbują je powstrzymać na różne sposoby. Podczas stosowania leków przeciwbólowych należy unikać przedawkowania.

Glukokortykoidy i barbiturany

Leki glukokortykosteroidowe usuwają toksyny z organizmu. Ponadto w przypadku wodogłowia wykazano, że łagodzą obrzęk mózgu. Skutecznie ograniczają tworzenie się płynu mózgowo-rdzeniowego działając na splot naczyniówkowy.

Zwykle glikokortykoidy są przepisywane pacjentom w ciężkim stanie jako leki immunosupresyjne.

W zależności od sytuacji wybór lekarza może padać na deksametazon lub prednizolon. Minimalna dzienna dawka tego ostatniego wynosi 20-30 mg. W przypadku terapii długoterminowej lub paliatywnej wybiera się ją w dawce 1-2 mg leku na kg masy ciała pacjenta. Długotrwałe stosowanie glikokortykoidów może wywołać jatrogenny hiperkortyzolizm.

Barbiturany działają uspokajająco. Z powodzeniem eliminują negatywny wpływ czynników zewnętrznych na ośrodkowy układ nerwowy. W terapii wodogłowia najczęściej stosuje się fenobarbital. Weź to 30-50 mg trzy razy dziennie. Fenobarbital jest stosowany jako środek nasenny, uspokajający. Obrót tego leku jest obecnie ograniczony, jego import do niektórych krajów (USA, ZEA, Litwa) jest zabroniony.

Skuteczność terapii lekowej na wodogłowie

Przeprowadzenie leczenia farmakologicznego wodogłowia u dorosłych jest uzasadnione wyłącznie na początkowym etapie rozwoju patologii. Dlatego tak ważne jest zwracanie uwagi na wszystkie objawy i nie odkładanie wizyty u lekarza. W stanach ostrych i ciężkich leki stosuje się jedynie jako leczenie objawowe lub wspomagające. Szybki wzrost obrazu klinicznego, mieszane objawy mogą prowadzić do nieodwracalnych zmian i spowodować przedwczesną śmierć pacjenta.

Jeśli istnieje zagrożenie życia, lepiej zastąpić terapię lekową operacją..

W nagłych przypadkach, gdy konieczne jest zapewnienie odpływu płynu mózgowo-rdzeniowego, wykonuje się drenaż zewnętrzny komory. Zabieg polega na usunięciu nadmiaru płynu mózgowo-rdzeniowego przez system drenażowy i cewnik do sterylnego pojemnika. W przewlekłej postaci wodogłowia wykonuje się operację bajpasu. W tym przypadku wypływ płynu mózgowo-rdzeniowego następuje do naturalnych jam ciała za pomocą wcześniej umieszczonych boczników.

Prognozy powrotu do zdrowia

Wodogłowie mózgu jest raczej rzadką chorobą dorosłych, która charakteryzuje się nadmiernym gromadzeniem się płynu mózgowo-rdzeniowego. Ma specyficzny obraz kliniczny (wysokie ciśnienie śródczaszkowe, bóle głowy), więc rozpoznanie nie jest trudne. Jeśli pacjent szuka pomocy medycznej na początkowym etapie procesu patologicznego, zwykle przepisuje mu się leczenie różnymi lekami. W takim przypadku rokowanie na powrót do zdrowia jest korzystne. W przypadku przewlekłego lub przedłużającego się wodogłowia trudno jest obejść się bez pomocy interwencji chirurgicznej. Pacjentowi przepisuje się również farmakoterapię, ale jako środek dodatkowy.

Podziel się z przyjaciółmi

Zrób coś pożytecznego, to nie potrwa długo

Wodogłowie mózgu

W medycynie wodogłowie mózgowe jest rozumiane jako choroba, która prowadzi do gromadzenia się dużych objętości specjalnego płynu (płynu mózgowo-rdzeniowego) w przestrzeni wewnątrzczaszkowej. Opuchlizna często rozwija się w kontyngencie w różnym wieku, jednak wraz z rozwojem osoby nabiera ostrzejszego przebiegu. Zgodnie z kodem wodogłowia ICD 10 G91.

Objawy wodogłowia

Specjaliści identyfikują główne objawy wodogłowia, które przybiera ostrą postać:

  1. Bóle głowy promieniujące do gałek ocznych. U większości pacjentów takie odczucia mają naglący, wybuchowy charakter, pojawiają się rano i stopniowo słabną w ciągu dnia..
  2. Wzrost wielkości głowy, pojawienie się wyraźnej sieci żylnej.
  3. Nudności związane z zespołem bólu porannego.
  4. Wymioty występujące niezależnie od pory posiłku, po których następuje chwilowa ulga.
  5. Zaburzenia widzenia, pieczenie w gałkach ocznych, „mgła” przed oczami.
  6. Naruszenie funkcji okulomotorycznych i oddechowych.
  7. Depresyjna świadomość, która może przekształcić się w śpiączkę.
  8. Senność, napady padaczkowe.

Typowym objawem jest wysokie ciśnienie śródczaszkowe, które negatywnie wpływa na pracę mózgu powodując rozszerzanie się jego jam płynowych. Noworodki z wodogłowiem charakteryzują się dużym czołem, które może wisieć nad oczami, ciągłym płaczem, zezem, obrzękiem ciemiączka, nerwowym pobudzeniem, niedostatecznym przyrostem masy ciała.

W przypadku chorób przewlekłych objawy wodogłowia są mniej wyraźne i pojawiają się stopniowo. Dorośli pacjenci charakteryzują się problemami z zasypianiem, dezorientacją, upośledzeniem pamięci i myślenia. Trudności z samoopieką mogą pojawić się w życiu codziennym, utrata równowagi, zaburzenia chodu objawiające się niestabilnością, niestabilnymi ruchami, dużymi krokami.

W przypadku braku odpowiedniej terapii obrzęk mózgu wywołuje nietrzymanie moczu i kału u pacjenta, pogorszenie lub całkowity brak zdolności do myślenia, obniżone napięcie mięśniowe, ciągły ospałość, letarg.

Przyczyny rozwoju patologów

Krople mózgu są często uważane za powikłanie patologii układu naczyniowego, nerwowego, struktur wewnątrzczaszkowych. Typowe przyczyny wodogłowia obejmują:

  • infekcja płodu podczas ciąży;
  • wrodzone wady ośrodkowego układu nerwowego;
  • konsekwencje urazów, chorób;
  • zanik szarego lub białego rdzenia.

W łonie matki nienarodzone dziecko może cierpieć na różne infekcje. Niemowlęta są podatne na infekcje od matek z różyczką, toksoplazmozą, świnką, zapaleniem mózgu, opryszczką, kiłą.

Wrodzone wady rozwojowe ośrodkowego układu nerwowego, które powodują powstawanie obrzęku mózgu, są reprezentowane przez kilka zespołów:

  1. Malformacja Chiari (typy 1 i 2), na tle której czaszka jest mniejsza w porównaniu z objętością jej zawartości.
  2. Adams, polegający na niezdolności płynu mózgowo-rdzeniowego do swobodnego krążenia, jego gromadzeniu się w niektórych obszarach.
  3. Dandy-Walker, związany z niezdolnością CSF do przedostania się do cystern, przestrzeni podpajęczynówkowej, przepływu krwi, powodując jego gromadzenie się wewnątrz czaszki.

Czynnikiem wywołującym wrodzone wodogłowie jest również rozwój ucisku podstawnego, tętniaka wielkiej żyły mózgowej.

Urazy czaszkowo-mózgowe i porodowe prowadzą do rozwoju zaburzeń. Niebezpieczeństwo to konsekwencje udarów krwotocznych, krwotoków lub przełomu krwiaków mózgowych do komór, procesów zapalnych w mózgu. Przyczyną patologii są pasożyty, guzy splotów naczyniowych, torbiele w komorach, przerzuty.

Atrofia rdzenia jest związana z procesami zwyrodnieniowymi w ośrodkowym układzie nerwowym. Naczyniowa, toksyczna encefalopatia, choroba Kreuzfeldta-Jakoba stają się „glebą” dla ich rozwoju.

Odmiany wodogłowia

Wodogłowie, które rozwija się u pacjentów w różnym wieku, to:

  • otwarty;
  • nieokluzyjne;
  • resorpcyjny;
  • dwukomorowe;
  • zanikowy.

Otwarty wodogłowie jest spowodowane powolnym wchłanianiem płynu mózgowego do krwiobiegu. Rezultatem jest niezrównoważona produkcja i resorpcja płynu mózgowo-rdzeniowego, który organizm przywraca z powodu zwiększonego ciśnienia wewnątrz czaszki..

Nieokluzyjny wodogłowie prowadzi do przelewania się płynu mózgowo-rdzeniowego w komorach mózgu. Przy tego rodzaju patologii płynna substancja gromadzi się w układzie komorowym lub wypełnia przestrzeń podtwardówkową i podpajęczynówkową.

Wodogłowie resorpcyjne zwykle dotyka dorosłych. W przypadku tego typu zatoki żylne nie wchłaniają dostatecznie płynu mózgowo-rdzeniowego. Wodogłowie dwukomorowe jest wywoływane przez zamknięcie otworów w trzeciej komorze.

Zmniejszenie objętości mózgu prowadzi do zanikowej postaci obrzęku mózgu. Ten typ choroby jest rozpoznawany głównie u osób starszych ze skłonnością do nadciśnienia, angiopatii cukrzycowej, miażdżycy.

Oprócz wymienionych postaci choroby wyróżnia się mieszany typ wodogłowia - nagromadzenie płynu mózgowo-rdzeniowego w kilku obszarach jednocześnie.

Jak rozpoznaje się obrzęk mózgu

Specjalista rozpoczyna diagnostykę wodogłowia od oględzin pacjenta. Pediatrzy zajmują się leczeniem noworodków. Następnie pacjent trafia do neurochirurga, neurologa, okulisty.

Po ustaleniu obecności patologii lekarz przepisuje dodatkowe badanie w celu wyjaśnienia jego stopnia i formy. Aby uzyskać bardziej szczegółowe dane, specjaliści stosują następujące metody:

  • badanie ultrasonograficzne (USG);
  • radiografia;
  • cysternografia;
  • obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (MRI);
  • tomografia komputerowa (CT);
  • nakłucie lędźwiowe.

USG bada stopień nadciśnienia śródczaszkowego, które jest typowym objawem wodogłowia. Radiografia określa stan naczyń i ich ścian. Cisternografia służy do wyjaśnienia postaci patologii, pozwala dowiedzieć się, w którym kierunku porusza się płyn mózgowo-rdzeniowy.

MRI wizualizuje płyn obecny w strukturach mózgu, określa stopień zaawansowania choroby, jej kształt. Ta metoda pozwala nazwać przypuszczalną przyczynę powstawania kropli. CT dodatkowo potwierdza informacje uzyskane podczas rezonansu magnetycznego.

Nakłucie lędźwiowe polega na pobraniu płynu mózgowo-rdzeniowego, a następnie określeniu ciśnienia śródczaszkowego. Procedura pozwala zbadać skład płynu mózgowo-rdzeniowego, aby zidentyfikować obecność stanu zapalnego.

Oftalmoskopia staje się dodatkowym środkiem służącym do identyfikacji wad wzroku, przyczyn ich rozwoju. Po rozpoznaniu zespołu nadciśnienia-wodogłowia przeprowadza się terapię odpowiadającą rodzajowi choroby.

Jak leczy się wodogłowie?

Krople mózgu często wymagają leczenia operacyjnego w znieczuleniu ogólnym. Specjaliści stosują następujące rodzaje interwencji chirurgicznej:

  • paliatywny;
  • rodnik.

Podczas operacji paliatywnej wykonuje się punkcję rdzeniową lub komorową. W leczeniu małych dzieci usuwanie nadmiaru płynu odbywa się przez oczodoły. Radykalne metody chirurgiczne obejmują przecieranie komorowo-otrzewnowe, operację Küttnera Venglovsky'ego, ventriculocisternostomy.

Leczenie obrzęku mózgu za pomocą leków przynosi pozytywne rezultaty tylko w 40-45% przypadków, ma znaczenie przy małych objętościach płynu, umiarkowanie wysokim ciśnieniu wewnątrzczaszkowym.

Młodszym pacjentom przepisuje się leki moczopędne:

  1. Furosemid.
  2. Mannit.
  3. Diakarb.

W leczeniu wodogłowia mózgowego u dorosłych stosuje się siarczan magnezu, Asparkam. Antybiotykoterapia, przyjmowanie leków witaminowych i wchłanialnych, fizjoterapia, zajęcia ruchowe stają się obowiązkowe..

W większości przypadków leczenie chirurgiczne pozwala na całkowite wyleczenie pacjenta. Jeśli przyczyną obrzęku mózgu jest agresywny rak, operacja na czas przedłuży życie pacjenta o kilka lat.

Do jakich komplikacji prowadzi krople?

Rodzice, których dzieci mają rozwinąć patologię, muszą wiedzieć, jakie jest niebezpieczeństwo wodogłowia. Konsekwencje przedwczesnej terapii to:

  • opóźnienie w rozwoju umysłowym i fizycznym;
  • niezdolność do koncentracji;
  • słaba pamięć;
  • wady aparatu mowy.

U dorosłych powikłania obejmują drgawki, ślepotę lub głuchotę, zaburzenia koordynacji ruchów, niezdolność do kontrolowania oddawania moczu i wypróżnień. Istnieje duże prawdopodobieństwo rozwoju nieodwracalnych procesów patologicznych w tkankach mózgu.

Wodogłowie mózgu jest jedną z najniebezpieczniejszych chorób, które mogą spowodować niepełnosprawność. Dlatego leczenie należy rozpoczynać w początkowej fazie choroby i nie dopuścić do jej progresji..

Środki zapobiegawcze

Aby uniknąć przejawów patologii u nienarodzonego dziecka, zaleca się kobietom w ciąży:

  1. Weź kwas foliowy, specjalne kompleksy witaminowe.
  2. Terminowe leczenie chorób zakaźnych.
  3. Odrzucić złe nawyki.
  4. Unikaj niekontrolowanego stosowania leków.

Wykrycie objawów choroby u płodu podczas rutynowego badania USG pozwala na leczenie na początkowym etapie i zapobiega dalszemu jej rozwojowi.

Spadkowi mózgu u dorosłych zapobiega się minimalizując stres, zapobiegając chorobom przenoszonym drogą płciową. Ważne jest, aby unikać przepracowania; jeśli w rodzinie występuje wodogłowie, konieczne jest regularne wizyty u lekarza.

Jak usunąć nadmiar żelaza z organizmu?

Poszerzenie lewego przedsionka