Cechy niewydolności kręgowo-podstawnej

Niewydolność kręgowo-podstawna jest stanem patologicznym, który występuje z powodu upośledzonego przepływu krwi w okolicy tętnic, takich jak tętnice podstawne i kręgowe, co prowadzi do nieprawidłowego funkcjonowania mózgu. Rezultatem są destrukcyjne, odwracalne zmiany w funkcjonowaniu mózgu. Przy przedłużającym się braku prawidłowego dopływu krwi do obszarów mózgu rozwija się zawał mózgu i udar - patologie prowadzące do niepełnosprawności lub śmierci. Statystyki pokazują, że rozpoznanie zespołu podstawnego w 30% przypadków poprzedza udar, w 70% jest przyczyną przemijających napadów niedokrwiennych (TIA).

Definicja patologii

Do 30% całkowitej objętości krwi jest dostarczane do tkanek mózgowych przez tętnice kręgowe. Niewydolności kręgowo-podstawnej, która wystąpiła u dorosłych i pacjentów pediatrycznych, towarzyszą objawy neurologiczne, które są odzwierciedleniem niedokrwienia obszarów mózgu, przebiegającego w ostrej postaci. Po zakończeniu kolejnego ataku niedokrwiennego (TIA) możliwe są resztkowe objawy zmian patologicznych, które nastąpiły.

Naruszenie przepływu krwi w dorzeczu kręgowo-podstawnym prowadzi do pogorszenia ogólnego krążenia mózgowego, pojawienia się ognisk niedokrwiennego uszkodzenia tkanki. W komórkach tkanki nerwowej zachodzą procesy zwyrodnieniowe, wywołane niedotlenieniem (głodem tlenu). Żyły stanowią 85% układu krążenia mózgu, co wskazuje na decydujący charakter przepływu krwi żylnej.

Klęska żył w VBB prowadzi do rozwoju cyrkulacji żylnej - naruszenia odpływu krwi z tyłu głowy. Pacjent z rozległym uszkodzeniem elementów układu naczyniowego jednocześnie wykazuje oznaki dysfunkcji żylnej i VBI, co utrudnia różnicowanie patologii i ustalenie głównych objawów.

Objawy choroby

Niewydolność kręgowo-podstawna często objawia się kilkoma zespołami i objawami. Nie zawsze można zidentyfikować wiodące znaki. Wady układu krążenia w okolicy VBD powodują upośledzenie funkcji motorycznej i wrażliwości, hemianopsję (ślepotę w połowie widzenia wzrokowego), ślepotę korową - całkowitą utratę wzroku spowodowaną uszkodzeniem struktur mózgowych w potylicznej części czaszki. Leczenie jest konieczne, jeśli wystąpią objawy:

  1. Ataksja, nieprawidłowy chód. Zaburzenia funkcji motorycznej spowodowane zaburzeniami koordynacji skurczów mięśni.
  2. Zawroty głowy, zaburzenia świadomości.
  3. Zaburzenia ruchu oczu.
  4. Oczopląs - częste mimowolne ruchy źrenic.
  5. Dysartria - zaburzenie funkcji mowy spowodowane naruszeniem unerwienia elementów aparatu mowy.
  6. Zespół Hornera. Objawy pojawiają się głównie na twarzy po stronie uszkodzenia tkanki mózgowej. Główne objawy: opadanie powieki (opadanie powieki z powodu naruszenia unerwienia mięśni), zwężenie źrenicy (zmniejszenie średnicy źrenicy), słaba reakcja źrenicy na światło, jednostronne przekrwienie skóry twarzy.
  7. Dysfunkcja słuchu.

Czasami do wymienionych objawów dodaje się agnozję (upośledzenie percepcji słuchowej, wzrokowej, dotykowej przy zachowaniu świadomości), afazję (utrata funkcji mowy, częściowo lub całkowicie), dezorientację w czasie, miejscu, sytuacji. VBI może objawiać się udarem lakunarnym z objawami: niedowład połowiczy (jednostronny częściowy paraliż), niedoczulica (jednostronna utrata czucia), hemiataksja (dysfunkcja motoryczna po jednej stronie ciała).

Przewlekła postać choroby objawia się identycznie jak encefalopatia dyskulacyjna z zespołem przedsionkowo-ataktycznym. Objawia się zawrotami głowy, migotaniem nieznajomych („much”, plamek) przedmiotów przed oczami, nieprawidłowym chodem, zaburzeniami koordynacji ruchowej i nudnościami. Zawroty głowy są charakterystycznym objawem stanu patologicznego. W przypadku VBI koniecznie uzupełniają go inne objawy - zaburzenia ruchu, ataki upadku (nagłe ataki upadku bez utraty przytomności), zaburzenia widzenia.

W przypadku niewydolności kręgowo-podstawnej wyróżnia się objawy napadowe i trwałe. W pierwszym przypadku objawy pojawiają się w trakcie ataku i ustępują po jego zakończeniu, w drugim utrzymuje się w przerwach między atakami. Dysfunkcja żylna w basenach szyjnych i kręgowo-podstawnych objawia się szumami usznymi. Pacjent ma objawy: bóle głowy, zaburzenia ruchliwości i wrażliwości, drętwienie kończyn.

Przyczyny rozwoju

W wyniku dysfunkcji układu tętniczego kręgowo-podstawnego, który dostarcza krew do tylnych części głowy - móżdżku, rdzenia przedłużonego, części wzgórza, podwzgórza, płatów tylno-skroniowych i potylicznych, dochodzi do powstania zespołu. Jedną z głównych przyczyn jest zwężenie (uporczywe zwężenie) tętnic zewnątrzczaszkowych (zewnętrznych, umiejscowionych na zewnątrz czaszki) - podobojczykowej, kręgowej. Inne powody rozwoju:

  1. Zakrzepica. Tworzenie się skrzepów krwi, które blokują światło naczyń.
  2. Zmiany miażdżycowe ścian naczyń.
  3. Dysplazja włóknisto-mięśniowa powodująca deformacje naczyń - tętniaki, zwężenia.
  4. Ucisk tętnic kręgowych związany z chorobami takimi jak osteochondroza, przepuklina dysku, spondyloza, osteofity (narośle kostne) kręgosłupa.
  5. Skurcz mięśni w okolicy szyi.
  6. Zwichnięcie kręgów.
  7. Nieprawidłowy kształt i lokalizacja tętnic i żył (rozwarstwienie tętnic, aplazja - wady rozwojowe, wady rozwojowe - nieprawidłowe połączenie elementów układu krążenia ze sobą), leżące w zlewni podstawnej.
  8. Procesy zapalne (choroba Takayasu, zapalenie naczyń, zapalenie stawów).

Inne przyczyny: mielopatia (naruszenie przewodzenia struktur rdzenia kręgowego), urazy głowy i szyi, niestabilność kręgów. Czynnikami prowokującymi są nadciśnienie tętnicze, cukrzyca i nadwaga. Statystyki pokazują, że zawały mózgu występujące na tle zespołu niewydolności kręgosłupa u 43% pacjentów rozwinęły się z powodu zablokowania światła głównych tętnic, w 20% - z powodu zatorowości mózgowej (skrzepliny w układzie krążenia mózgu), u 19% - z powodu zatorowości kardiogennej ( skrzeplina w przedsionkowym układzie krążenia).

U 18% pacjentów zaburzenia wystąpiły z powodu zablokowania małych naczyń. Jeden z charakterystycznych objawów zespołu kręgowo-podobnego - hemianopsja (ślepota w połowie widzenia wzrokowego), która rozwinęła się w 96% przypadków w wyniku niedrożności (zablokowania) tętnicy mózgowej tylnej. Chorobie kręgowo-podobnej w 10% przypadków towarzyszy krwotok mózgowy typu miejscowego. Patologie kręgosłupa w odcinku szyjnym kręgosłupa w 70% przypadków prowadzą do upośledzenia przepływu krwi w żyłach dorzecza kręgowo-podstawnego, w wyniku czego rozwija się dyscyrkulacja żylna.

Diagnostyka

Struktury pnia mózgu najlepiej wizualizować za pomocą MRI. Rezonans magnetyczny pozwala zobaczyć najmniejsze ogniska zmian niedokrwiennych. Na obrazach tomografii komputerowej wyraźnie przejawia się charakter udaru. Inne metody instrumentalne:

  • Kontrast rentgenowski i angiografia rezonansu magnetycznego (badanie elementów układu krążenia). Pokazuje obszary zmian tętniczych w wyniku zakrzepicy, miażdżycy, efektów mechanicznych.
  • Skanowanie potrójne. Badanie ultrasonograficzne w połączeniu z ultrasonografią dopplerowską. Tętnice zewnątrzczaszkowe (zewnętrzne) są wyraźnie widoczne, gorzej - wewnątrzczaszkowe (wewnętrzne, zlokalizowane w jamie czaszki) elementy układu krążenia.
  • Audiometria. Badanie ostrości słuchu i wrażliwości słuchowej.

Badanie krwi wykazuje zmiany charakterystyczne dla cukrzycy, miażdżycy i procesów zapalnych. Przy postawieniu diagnozy brane są pod uwagę opinie lekarzy wąskich specjalizacji - neurologa, otoneurologa, okulisty..

Leczenie niewydolności kręgowo-podstawnej

Neurolog powie Ci, jak leczyć chorobę po otrzymaniu wyników badania diagnostycznego. Terapię przeprowadza się z uwzględnieniem przeważających objawów, charakteru i przyczyn uszkodzeń tkanki mózgowej. Jeśli VHD rozwija się z powodu zablokowania światła naczynia przez skrzeplinę, przepisuje się leki, aby zapobiec tworzeniu się obrzęku. Głównie diuretyki osmotyczne (glicerol, mannitol). Gdy VBI wywołuje TIA lub udar niedokrwienny, wskazane jest długotrwałe stosowanie leków przeciwpłytkowych (klopidogrel, dipirydamol, tyklopidyna), które zapobiegają adhezji płytek krwi.

Terapia lekowa

W leczeniu niewydolności kręgowo-podstawnej rzadko stosuje się leki trombolityczne ze względu na wysokie ryzyko krwotoku i innych powikłań. Jeśli pacjent ma wyraźne zmiany miażdżycowe w ścianie naczyniowej, wskazane są antykoagulanty (zapobiegają tworzeniu się skrzepów krwi) o działaniu pośrednim (dikumaryna, warfaryna). Podczas leczenia monitorowany jest wskaźnik protrombiny. Inne grupy leków:

  • Dekstrany o niskiej masie cząsteczkowej (Reomacrodex, Reopolyglucin). Zmniejsza lepkość i poprawia reologię krwi.
  • Korektory upośledzonego dopływu krwi do mózgu (winpocetyna). Reguluje mikrokrążenie, normalizuje odpływ żylny.
  • Środki uspokajające (Betagistin, Bellataminal). Zmniejsz objawy neurologiczne, wyeliminuj zawroty głowy.
  • Leki nootropowe (Piracetam). Normalizuj procesy metaboliczne w strukturach mózgu na poziomie komórkowym.
  • Antagoniści wapnia (cynaryzyna, werapamil). Zmniejsz pobudliwość aparatu przedsionkowego, działają rozszerzająco na naczynia krwionośne i poprawiają przepływ krwi w mózgu.

Jeśli wykryte zostaną oznaki głodu tlenu w tkankach, równolegle przepisuje się leki przeciw niedotlenieniu (Actovegin, Cytoflavin). Preparaty i schemat podawania dobierane są indywidualnie, biorąc pod uwagę czynniki i choroby, które wywołały stan patologiczny.

Interwencja operacyjna

W nagłych przypadkach, gdy naruszenie przepływu krwi zagraża życiu pacjenta, wykonuje się chirurgiczną dekompresję struktur mózgowych lub elementów układu krążenia. W przypadku niepowodzenia terapii lekowej wskazana jest operacja:

  1. Mikrodiscektomia. Małoinwazyjna operacja usunięcia krążka międzykręgowego z powstałą przepukliną.
  2. Endarterektomia. Zabieg chirurgiczny mający na celu przywrócenie prawidłowego przepływu krwi poprzez usunięcie części ściany naczynia z uszkodzeniem miażdżycowym.
  3. Rekonstrukcja krążków międzykręgowych.
  4. Angioplastyka tętnicy. Założenie stentu w uszkodzonym naczyniu w celu sztucznego rozszerzenia światła.

Mechaniczne usuwanie skrzepliny polega na usunięciu skrzepów krwi, które utrudniają przepływ krwi w naczyniach. Rodzaj operacji wybiera neurochirurg na podstawie wyników badania, biorąc pod uwagę przyczyny patologii.

Fizjoterapia

Kompleksowy program zabiegowy obejmuje gimnastykę leczniczą, masaż i fizjoterapię:

  • fotochromoterapia (w przypadku zaburzeń widzenia);
  • elektroforeza;
  • magnetoterapia;
  • terapia laserowa;
  • mikropolaryzacja przezczaszkowa.

Przepisy tradycyjnej medycyny

Leczenie środkami ludowymi jest skuteczne we wczesnych stadiach. Tradycyjni uzdrowiciele polecają nalewki, wywary z roślin leczniczych o właściwościach rozszerzających naczynia krwionośne, przeciwzapalne, immunomodulujące, przeciwnadciśnieniowe. Domowe preparaty na bazie owoców głogu, dzikiej róży, liści melisy, weroniki, matki, kozłka lekarskiego, barwinka, mięty rozszerzają światło naczyń, tonizują i wzmacniają ściany naczyń krwionośnych.

Prognoza

Prognoza jest korzystna. Jeśli postawiona zostanie prawidłowa diagnoza i zidentyfikowane zostaną przyczyny zaburzeń, patologię można leczyć. Jeśli choroba nie jest leczona, stan pacjenta stale się pogarsza, zwiększa się liczba przejściowych napadów niedokrwiennych (TIA), które mogą następnie prowadzić do udaru, niepełnosprawności, śmierci.

Zapobieganie

Aby zapobiec rozwojowi choroby, lekarze zalecają pozbycie się złych nawyków, normalizację masy ciała i zorganizowanie odpowiedniej diety. Przydaje się regularna, regularna aktywność fizyczna, spacery na świeżym powietrzu. Osoby po 50. roku życia potrzebują stałego monitorowania ciśnienia krwi i poziomu glukozy we krwi.

VBI jest jednym z wariantów zaburzeń mózgowego przepływu krwi, które powstają w wyniku uszkodzenia elementów układu tętniczego. Patologię wykrytą we wczesnych stadiach można leczyć.

Dyskulacja żylna mózgu

Fizjologia układu żylnego mózgu jest obecnie nadal słabo poznana. Dlatego tylko doświadczeni flebolodzy i neuropatolodzy wiedzą, czym jest dyscyrkulacja żylna i jak ją leczyć. Chociaż w rzeczywistości pod tak złożonym terminem leży zwykłe naruszenie przepływu krwi żylnej. U zdrowej osoby w spoczynku średnia prędkość ruchu krwi żylnej wynosi około 220 mm / min, au osób z dyscyrkulacją spada do 47 mm / min. Znajomość anatomii układu krążenia mózgu pomoże w samodzielnym określeniu objawów spowodowanych dyskrycją, a także we wcześniejszym podjęciu działań zapobiegawczych.

Mechanizm cyrkulacji żylnej

Żyły mózgowe można z grubsza podzielić na 2 podgatunki: powierzchowne i głębokie. Żyły, które znajdują się w miękkiej błonie (powierzchowne) są przeznaczone do odpływu krwi z kory mózgowej, a te, które znajdują się w środkowych częściach półkul (żyły głębokie) służą do odpływu krwi z istoty białej. Powyższe naczynia przenoszą krew do górnej i dolnej zatoki podłużnej. Z tych kolektorów krew jest pompowana do wewnętrznej żyły szyjnej, a następnie przepływa z mózgu wzdłuż układu żył kręgowych.

Ten dość uproszczony opis złożonej drogi odpływu krwi pozwala zrozumieć, dlaczego przez tak długi czas lekarze nie byli w stanie określić prawdziwych przyczyn udaru mózgowo-naczyniowego..

Przyczyny trudności w odpływie krwi z mózgu

Trudno jest dokładnie określić, co spowodowało naruszenie normalnego odpływu krwi z mózgu, ponieważ po zdarzeniu, które wywołało blokadę, może to zająć ponad rok. Głównymi przyczynami cyrkulacji żylnej mogą być:

  • niewydolność płuc i serca;
  • ucisk żył zewnątrzczaszkowych;
  • zakrzepica żył szyjnych;
  • nowotwór mózgu;
  • Poważny uraz mózgu;
  • obrzęk mózgu;
  • choroby ogólnoustrojowe (toczeń rumieniowaty, ziarniniak Wegenera, zespół Behceta).

Zarówno jedna choroba, jak i zespół kilku nieprzyjemnych objawów mogą wywołać dyskrację. Na przykład mutacja białka protrombiny w połączeniu ze stosowaniem pigułek antykoncepcyjnych zwiększa ryzyko wystąpienia dysgemii (zwanej również krążeniem żylnym).

Czynniki ryzyka

Oprócz wyżej wymienionych chorób upośledzenie przepływu krwi żylnej może wywołać niezdrowy tryb życia. Jeśli stwierdzisz, że masz co najmniej jeden z poniższych czynników ryzyka, musisz umówić się na wizytę u neurologa w celu omówienia środków zapobiegających dysgemii.

Następujące odchylenia powinny ostrzegać:

  • obecność cukrzycy;
  • wysokie ciśnienie krwi;
  • stopień otyłości 2 i wyższy;
  • wysoki cholesterol;
  • wysokie poziomy trójglicerydów;
  • pasywny styl życia.

Objawy patologii

Dysgemii prawie zawsze towarzyszą nawracające tępe bóle głowy, czasem z nudnościami i wymiotami. Rzadziej dochodzi do naruszenia świadomości, po którym pojawiają się ogniskowe objawy:

  • drętwienie kończyn;
  • ciężka afazja;
  • pojedyncze napady padaczkowe;
  • upośledzona hemostaza płytek krwi.

Oznaki krążenia żylnego mogą pojawiać się nieregularnie i utrzymywać się przez kilka minut. Jeśli choroba nie jest leczona, nieprzyjemne objawy mogą stale niepokoić pacjenta..

Najpoważniejsze objawy występują, gdy zaburzenie jest ignorowane:

  • zawroty głowy;
  • pogorszenie widzenia;
  • nieoczekiwana utrata przytomności;
  • uczucie mrowienia w szyi, szczególnie po lewej stronie;
  • umiarkowana hipoksja;
  • nagłe ruchy odruchowe;
  • ciągła senność.

Do czego prowadzi ignorowanie problemu??

Długotrwałe zaniedbanie objawów prowadzi do tego, że tlen i glukoza nie dostają się do mózgu. Może to prowadzić do problemów neurologicznych. Brak leczenia może wywołać poważniejsze dolegliwości..

Udar mózgu

Jeśli guz blokuje przepływ krwi w tętnicy szyjnej, może wystąpić zawał serca lub udar. W rezultacie część tkanki mózgowej może obumrzeć. Śmierć nawet niewielkiej ilości tkanki może wpłynąć na mowę, koordynację i pamięć. Nasilenie skutków udaru zależy od ilości obumarłych tkanek i szybkości przywrócenia odpływu krwi żylnej. Niektórzy pacjenci są w stanie w pełni odzyskać zdrowie, ale większość ofiar doznaje nieodwracalnych zmian.

Krwotok mózgowy

Przy przewlekłych problemach z mózgowym krążeniem żylnym może dojść do krwawienia w jamie czaszki. Dzieje się tak, gdy ściany tętnic osłabiają się i pękają. Nawet niewielki krwotok wywiera nacisk na mózg, co może prowadzić do utraty przytomności.

Niedotlenienie

Niedotlenienie występuje, gdy całkowicie lub częściowo zablokowany powrót żylny uniemożliwia dotarcie tlenu do mózgu. Osoby z niedotlenieniem często odczuwają ospałość i zawroty głowy. Jeśli naczynia nie zostaną szybko odblokowane, może dojść do śpiączki i śmierci..

Encefalopatia krążeniowa (w tym geneza miażdżycy)

Encefalopatia nadciśnieniowa krążeniowa jest bolesnym zespołem, który jest wywoływany przez upośledzenie przepływu krwi żylnej. Encefalopatia rozwija się bardzo powoli i przebiega prawie bezobjawowo przy niewielkiej dyskularyzacji. Zespół szybko znika, gdy pierwotne przyczyny dysgemii zostaną wyeliminowane. Ale przy przedłużającym się braku tlenu lub w wyniku całkowitego zablokowania odpływu żylnego może dojść do śmierci mózgu (zaledwie 6 minut po całkowitym ustaniu przepływu krwi).

Metody diagnostyczne

Jeśli pacjent skarży się na kilka z powyższych objawów, wszystkie wysiłki lekarza będą miały na celu zidentyfikowanie i wyleczenie przyczyny dyscyrkulacji. W tym celu przeprowadza się badanie fizykalne i studiuje historię medyczną. Aby potwierdzić naruszenie odpływu żylnego, zaleca się kilka badań z wizualizacją żył w mózgu i dorzeczu kręgowo-podstawnym.

Pełna morfologia krwi

Jest przepisywany w celu wykrycia przeciwciał przeciwjądrowych i określenia szybkości sedymentacji erytrocytów. Jeśli wyniki analizy potwierdzą obecność przeciwciał i obniżony wskaźnik ESR, wówczas przypisuje się dodatkowe badanie w celu określenia składników dopełniacza i poziomu przeciwciał przeciwko kwasowi dezoksyrybonukleinowemu. Wyniki powyższych badań pozwolą ustalić, czy przyczyną dysgemii jest toczeń rumieniowaty układowy czy ziarniniak Wegenera..

Elektroencefalogram (EEG)

Elektroencefalogram z zaburzonym odpływem krwi żylnej może być prawidłowy. Ale to badanie jest wysoce zalecane po jednostronnym zawale wzgórza. Spowolnienie podstawowego rytmu alfa wskazuje pośrednio na zaburzenia koordynacji i problemy z odpływem krwi.

Tomografia komputerowa (CT)

TK jest ważną techniką obrazowania i jest często wskazana do wstępnego rozpoznania dysgemii. Badanie CT pokazuje, czy dysgemię spowodował jakiś nowotwór lub zakrzepica.

Angiografia CT

Angiografia TK jest również wskazana do wizualizacji mózgowego układu żylnego. Tylko angiografia może wskazywać na brak przepływu w kanałach żylnych.

Obrazowanie metodą kontrastowego rezonansu magnetycznego

Obrazowanie metodą kontrastowego rezonansu magnetycznego jest doskonałą metodą obrazowania przepływu krwi w wielkich żyłach mózgowych. Jest przepisywany, jeśli angiografia nie ujawni żadnych naruszeń odpływu krwi żylnej w VBB.

Jak leczyć krążenie żylne?

Lekarz może zalecić kilka różnych metod leczenia, w zależności od przyczyn choroby. Jednak większości pacjentów zaleca się wprowadzenie zmian w swoim codziennym stylu życia, a mianowicie:

  • rzucić palenie i pić alkohol;
  • wykonywać codziennie proste ćwiczenia fizyczne;
  • Stosowanie diety obniżającej poziom cholesterolu
  • codziennie monitorować poziom cukru we krwi i ciśnienie krwi.

Jeśli chodzi o leczenie farmakologiczne pacjentów z dyscyrkulacją żylną, zalecana jest specyficzna terapia, która obejmuje stosowanie leków przeciwzakrzepowych lub trombolitycznych (w zależności od historii choroby). Jednak stosowanie ogólnoustrojowej antykoagulacji jako leczenia podstawowego jest zalecane dla wszystkich pacjentów bez wyjątku (nawet dla dziecka i przy krwotoku śródczaszkowym).

Najczęściej przepisywane są leki zawierające heparynę. Po podaniu dożylnym jego działanie rozpoczyna się natychmiast, co jest bardzo ważne dla pacjentów z ostrą dysgemią..

Enoksaparyna sodowa jest heparyną drobnocząsteczkową i jest przepisywana w przypadku konieczności wznowienia odpływu żylnego u pacjentów z reakcjami alergicznymi lub w celach profilaktycznych. Główną zaletą enoksaparyny jest możliwość przerywanego podawania leku, co pozwala pacjentowi nie iść do szpitala, a skorzystać z możliwości leczenia ambulatoryjnego.

Warfaryna jest przepisywana pacjentom z zaburzeniami krzepnięcia, u których heparyna i enoksaparyna są kategorycznie przeciwwskazane. Lek nieznacznie wpływa na aktywność krzepnięcia, ale efekt terapeutyczny można zauważyć dopiero po kilku dniach. Dlatego takie leczenie nie jest zalecane w ostrych stadiach dyskulacji. Dawka wstrzykniętego leku musi być dokładnie monitorowana przez lekarza, dlatego wyklucza się stosowanie w domu. Wyższe dawki podaje się na początku leczenia, aby przyspieszyć powrót do normalnego odpływu, ale jednocześnie taka taktyka zwiększa ryzyko krwawienia. Aby uzyskać trwały efekt, leczenie warfaryną należy kontynuować przez 3-6 miesięcy..

Jeżeli zaburzenia w układzie żylnym są zbyt poważne, lekarz może zalecić operację chirurgiczną w celu szybkiej poprawy odpływu krwi z mózgu. Ale operacja chirurgiczna jest zalecana tylko wtedy, gdy metody medyczne nie zadziałały.

Rodzaje zabiegów chirurgicznych zalecanych przy dysgemii:

  • endarterektomia (usunięcie wewnętrznej wyściółki dotkniętej tętnicy);
  • operacja bajpasów: nowe naczynie krwionośne umieszcza się w pobliżu miejsca zwężenia żyły w celu stworzenia nowej drogi przepływu krwi;
  • angioplastyka: w wąskim odcinku tętnicy wprowadza się cewnik balonowy, aby poszerzyć ściany i poprawić przepływ krwi.

Prognozy dotyczące cyrkulacji żylnej

Rokowanie i szybkość powrotu do zdrowia będą zależeć od kilku czynników..

Sukces w leczeniu choroby podstawowej, która spowodowała dysgemię

Na przykład rokowanie dotyczące przeżycia w przypadku dysgemii może być dość negatywne, jeśli pacjent przeszedł udar lub zakrzepicę. Ale jeśli przyczyną choroby jest nadciśnienie lub cukrzyca, rokowanie będzie znacznie lepsze..

Obecność niedotlenienia

Rokowanie będzie złe, jeśli krążenie żylne doprowadziło wcześniej do niedotlenienia. Nawet po wyeliminowaniu dysgemii możliwa jest nagła utrata przytomności lub problemy z układem mięśniowo-szkieletowym.

Wiek i ogólny stan zdrowia

Przede wszystkim wynik leczenia będzie zależał od wieku i ogólnego stanu zdrowia pacjenta. Najlepsze rokowania na pełny powrót do zdrowia mają młodzi ludzie z dobrą odpornością..

Zespół tętnic kręgowo-podstawnych (VBI): przyczyny, rozpoznanie i rokowanie

1. Cechy anatomiczne 2. Etiologia 3. Objawy kliniczne 4. Diagnostyka 5. Leczenie

W praktyce neurologa istnieją choroby, które są dość trudne do zdiagnozowania. Jedną z takich diagnoz jest niewydolność kręgowo-podstawna. Pomimo tego, że neurologia stanu patologicznego jest dobrze poznana, jego główne objawy często występują w innych chorobach układu nerwowego. Złożoność diagnozy wynika również z faktu, że niewydolność kręgowo-podstawna nie jest chorobą jednorodną, ​​ale może odpowiadać stanom patologicznym o różnym pochodzeniu..

Niewydolność kręgowo-podstawna (VBI) jest przemijającą, odwracalną patologią mózgu. Przejawia się jako naruszenie czynności funkcjonalnej struktur mózgowych dostarczanych przez układ tętnic kręgowych i głównych i powstaje w wyniku spadku przepływu krwi w tych naczyniach..

VBI działa jak niezależna diagnoza. Międzynarodowa Klasyfikacja Chorób (ICD-10) koduje tę patologię jako „zespół tętnic kręgowo-podstawnych” (kod G45.0). Jednak w praktyce klinicznej jest stosowany jako definicja chorób o różnej genezie:

Cechy anatomiczne

Basen naczyniowy kręgowo-podstawny obejmuje dwie tętnice kręgowe, tętnicę podstawną i tętnicę mózgową tylną. Obszary ukrwienia kręgowo-podstawnego układu naczyniowego:

  • odcinki szyjne rdzenia kręgowego i dwa górne odcinki klatki piersiowej;
  • pień mózgu;
  • Ucho wewnętrzne;
  • część wzgórza i podwzgórza;
  • móżdżek;
  • podstawy płatów skroniowych;
  • płaty potyliczne półkul mózgowych.

Ostre zaburzenie krążenia krwi w basenie kręgowo-podstawnym jest bardziej niebezpieczną chorobą niż incydenty naczyniowe tętnic szyjnych. Takiej patologii towarzyszą ogólne ogniskowe objawy neurologiczne i ciężkie powikłania śródmózgowe..

Tętnice kręgowe znajdują się w specjalnym kanale wyrostków poprzecznych kręgów szyjnych. Ta cecha anatomiczna decyduje o wpływie na ukrwienie skrętów głowy i możliwości deformacji naczyń przy patologii kręgosłupa szyjnego..

W zdecydowanej większości przypadków lewa tętnica kręgowa jest szersza niż prawa i dostarcza do mózgu większą objętość krwi. Dlatego patologia lewej tętnicy kręgowej daje bardziej wyraziste objawy kliniczne choroby..

Etiologia

Ze względu na dużą liczbę wariantów niewydolności kręgosłupa, podstawowe przyczyny, które wywołują tę patologię, mogą być również bardzo zróżnicowane. Główne czynniki zmniejszające przepływ krwi w tętnicach kręgowych i podstawnych są następujące:

  • miażdżyca naczyń zewnątrzczaszkowych i mózgowych;
  • koagulopatia;
  • anomalie tętnic układu kręgowo-podstawnego (patologiczna krętość);
  • zapalenie naczyń;
  • zewnętrzny (zewnątrznaczyniowy) ucisk tętnic kręgowych;
  • patologia autonomicznego gwiaździstego węzła współczulnego, który unerwia wszystkie tętnice basenu kręgowo-podstawnego.

Dodatkowymi aspektami prowokującymi rozwój niewydolności kręgosłupa mogą być nadciśnienie, hipercholesterolemia, brak aktywności fizycznej, palenie tytoniu, zatrucie alkoholem, cukrzyca, sytuacje stresowe.

Struktury mózgowe zasilane krwią z basenu kręgowo-podstawnego są bardziej odporne na niedotlenienie niż obszary odżywiane z układu naczyniowego tętnicy szyjnej. Na przykład ostry kryzys niedotlenienia trwający 4-5 minut powoduje śmierć neuronów w korze mózgowej, podczas gdy w przypadku martwicy komórek macierzystych niedokrwienie naczyniowe powinno trwać 3-4 razy dłużej.

Na szczególną uwagę zasługuje tzw. Pozanaczyniowy ucisk tętnic kręgowych oraz podrażnienie przykręgowego pnia współczulnego. Deformację naczyń krwionośnych ze względu na ich anatomiczne położenie można sprowokować nawet ćwiczeniami fizycznymi z ostrymi zakrętami i odrzuceniem głowy do tyłu. Niewydolność kręgowo-podstawna spowodowana zewnętrznym uciskiem naczyń występuje częściej, jeśli występują:

Objawy kliniczne

Objawy choroby są spowodowane uszkodzeniem ośrodków nerwowych osadzonych w strukturach ukrwionych z naczynia krwionośnego kręgowo-podstawnego. Choroba może objawiać się:

  • zaburzenia przedsionkowe - ogólnoustrojowe zawroty głowy, nudności, wymioty, oczopląs samoistny;
  • zespół móżdżkowy. Jest jednostronna (po stronie zmiany) lub obustronna. Obserwuje się niepewność chodu, zaburzenia podczas testów koordynacyjnych, celowe drżenie, zmniejszenie napięcia mięśniowego, brak przyjaznej pracy mięśni;
  • zaburzenia widzenia. Najczęściej rozpoznaje się hemianopsję homonimiczną lub kwadrantową, agnozję wzroku, fotopsje, spadek ostrości wzroku;
  • uszkodzenie nerwów czaszkowych (podwójne widzenie, niedoczulica twarzy, asymetria twarzy, niedowład mięśni żucia, utrata słuchu, patologia połykania, tępy głos, krztuszenie się podczas jedzenia, dyzartria). Często występują naprzemienne zespoły z uszkodzeniem jąder nerwów czaszkowych po jednej stronie i patologią ścieżek po przeciwnej;
  • zespół piramidalny. Można to wyrazić jako niewielką asymetrię odruchów i niezgrabność kończyn oraz rażący niedowład aż do plegii;
  • wrażliwe zaburzenia typu przewodnictwa mózgowego;
  • ataki upadku (ataki upadku, omdlenia);
  • zespoły psycho-wegetatywne: zaburzenia snu, lęk, strach, labilność emocjonalna;
  • zespół cephalalgic objawiający się silnymi bólami głowy w potylicy.

Wcześniej uważano, że dyscrkulacja w naczyniu kręgowo-podstawnym występuje tylko u dorosłych. Jednak nie jest to do końca prawdą. Wrodzone wady kręgów szyjnych i mięśni szyi prowokują rozwój zespołu tętnic kręgowych u dzieci. Ich kręgosłup jest z reguły zakrzywiony, pojawiają się oznaki osłabienia mięśni w górnej obręczy barkowej, obręczy barkowej i szyi, u dzieci w pierwszych trzech latach życia - płacz bez motywacji i ciągła senność. Ponadto wraz z rozwojem krążenia kręgowo-podstawnego dziecko ma skłonność do omdleń..

Diagnostyka

W przypadku jakiejkolwiek formy VBI lekarz musi podejrzewać, że ostra katastrofa naczyniowa jest najpoważniejszą patologią. Dlatego algorytm diagnostyczny musi odpowiadać środkom podejmowanym przez lekarzy w przypadku udarów. Standardowa diagnostyka VBN obejmuje:

  • USG dopplerowskie i badanie dupleksowe naczyń głowy i szyi;
  • obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego lub tomografia komputerowa;
  • angiografia;
  • RTG kręgosłupa szyjnego;
  • elektroencefalografia;
  • kwestionariusz neuropsychologiczny.

Leczenie

Pacjenci z podejrzeniem ostrego zespołu niewydolności kręgosłupa wymagają pilnej hospitalizacji i pobytu w szpitalu. Przewlekłe i kręgosłupowe postacie choroby można leczyć ambulatoryjnie. Jedynym wyjątkiem jest dekompensacja istniejącej patologii..

Podstawowe leczenie niewydolności kręgosłupa powinno obejmować:

  • korekcja zaburzeń oddechowych;
  • wsparcie pracy układu sercowo-naczyniowego;
  • normalizacja wskaźników metabolizmu wody i elektrolitów;
  • ulga w zespole konwulsyjnym (jeśli to konieczne);
  • walczyć z obrzękiem mózgu.

Brak leczenia ostrych postaci krążenia między kręgami ma wyjątkowo złe rokowanie i dramatycznie zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia udarów.

Zawroty głowy, bóle głowy, nudności, wymioty i inne częściowe objawy choroby należy leczyć objawowo.

Po wyjaśnieniu postaci choroby i zidentyfikowaniu czynników ryzyka terapia ukierunkowana jest na wyeliminowanie pierwotnych przyczyn rozwoju VBI - normalizuje się ciśnienie krwi, poziom cholesterolu i glukozy we krwi, a choroby podstawowe są kompensowane. Anomalie w wertebrogennych postaciach choroby wymagają konsultacji z chirurgiem w celu rozwiązania kwestii szybkiej eliminacji przyczyny choroby.

Objawy dyscyrkulacji kręgowo-podstawnej u dzieci z reguły dobrze nadają się do korekcji metodami nielekowymi. Są przepisane masaż, określone ćwiczenia fizyczne, procedury fizjoterapeutyczne. Rokowanie choroby jest korzystne..

Aby utrzymać funkcjonowanie mózgu i złagodzić istniejący deficyt neurologiczny w dowolnym wariancie VBI, zaleca się:

  • Środki neuroprotekcyjne;
  • Przeciwutleniacze
  • Wazoprotektory;
  • Leki nootropowe i westibulotropowe.

Po ustabilizowaniu stanu pacjenta, w celu zmniejszenia mechanicznego działania pozanaczyniowego na tętnice kręgowe, zaleca się:

  • fizjoterapia;
  • masaż okolicy szyi i kołnierza;
  • ćwiczenia fizjoterapeutyczne;
  • Terapia manualna;
  • trakcja sprzętowa kręgosłupa szyjnego;
  • akupunktura;
  • specjalne szyny.

Przez wiele lat medycyna ogólnie, a neurologia w szczególności, traktowała patologię naczyń mózgowych jako problem priorytetowy. Pod tym względem niewydolność kręgowo-podstawna utrzymuje silną pozycję lidera wśród ostrych i przewlekłych postaci zaburzeń krążenia. Niezależnie od przyczyn procesów dysko-rkulacyjnych późne rozpoznanie i leczenie choroby może prowadzić do poważnych konsekwencji, takich jak rozwój zawałów pnia mózgu. Zaniedbane przypadki choroby są mniej podatne na nadzór i znacząco obniżają jakość życia pacjenta.

Niewystarczające krążenie krwi w basenie kręgowo-podstawnym

Jedną z najpoważniejszych patologii układu naczyniowego są ostre (CVA) i przewlekłe procesy charakteryzujące się niewydolnością krążenia mózgowego. Według danych statystycznych ponad 80% pacjentów po udarze niedokrwiennym układu kręgowo-podstawnego traci zdolność do pracy lub pozostania niepełnosprawnymi, niezdolnymi do samoobsługi, a tylko około 20% pacjentów po leczeniu i wyzdrowieniu wraca do aktywności zawodowej. Istnieje wysokie ryzyko nawrotu udaru mózgu wśród pacjentów, którzy przeżyli w ciągu najbliższych 5-7 lat.

Udar niedokrwienny lub zawał mózgu występuje w ponad 80% wszystkich przypadków udaru. Rozwija się na tle zwężenia lub zablokowania tętnic odżywiających mózg. W efekcie przepływ wystarczającej ilości krwi spada i następuje głód tlenu, po którym w ciągu kilku minut pojawiają się objawy niedokrwienia mózgu.

Ustalono, że około 70% wszystkich przemijających ataków niedokrwiennych występuje w wyniku udaru w zlewni kręgowo-podstawnej.

  1. Rozwój niewydolności kręgowo-podstawnej
  2. Co prowadzi do ONMK?
  3. Objawy niewydolności kręgowo-podstawnej
  4. Testy diagnostyczne dla VBI
  5. Schemat środków terapeutycznych dla VBI
  6. Farmakoterapia
  7. Leczenie fizyczne
  8. Interwencja chirurgiczna
  9. Prognoza

Rozwój niewydolności kręgowo-podstawnej

Basen kręgowo-podstawny tworzą prawe i lewe tętnice kręgowe, które zasilają płat potyliczny mózgu, móżdżek i tułów. Zapewniają ponad 25% dopływu krwi do mózgu.

Niewydolność VBP jest jedną z odmian patologii naczyniowo-mózgowej, charakteryzującą się zaburzeniami krążenia w tętnicach kręgowych i podstawnych. Objawia się epizodami niedokrwiennego uszkodzenia tkanki mózgowej z późniejszym rozwojem zaburzeń czynnościowych ośrodkowego układu nerwowego. Epizody przejściowych ataków niedokrwiennych (TIA) mogą nawracać. Zaburzenia naczyniowe występują u pacjentów w różnym wieku, zwłaszcza u dzieci.

Patologiczne procesy zaburzeń krążenia w zlewni kręgowo-podstawnej są odwracalne, podlegają terminowej diagnostyce i leczeniu. Bez opieki medycznej zwiększa się prawdopodobieństwo zawału mózgu.

Co prowadzi do ONMK?

Zaburzenia krążenia w naczyniach, które tworzą VBD, mają wiele różnych przyczyn. Najczęstsze to:

  • czynniki genetyczne;
  • wrodzone anomalie układu naczyniowego (anomalia Kimmerliego, niedorozwój tętnic kręgowych);
  • uszkodzenie kręgosłupa szyjnego (z urazami sportowymi, wypadkami samochodowymi i innymi);
  • zapalenie naczyń (zapalenie ścian naczyń);
  • miażdżyca (dochodzi do uszkodzenia tętnic VBD, podczas którego na ścianach naczyń tworzą się złogi cholesterolu);
  • cukrzyca;
  • utrzymujący się wzrost ciśnienia krwi (nadciśnienie);
  • zespół przeciwciał antyfosfolipidowych (APS): sprzyja tworzeniu się skrzepów krwi;
  • rozwarstwienie (rozwarstwienie) tętnic: zerwanie ściany naczyniowej i przenikanie krwi między jej błonami, jest przyczyną ostrego zawału mózgu;
  • ściskanie naczyń kręgowych z przepukliną międzykręgową kręgosłupa szyjnego, przemieszczenie kręgów, procesy zwyrodnieniowo - dystroficzne kręgosłupa.

Objawy niewydolności kręgowo-podstawnej

W przypadku niewydolności krążenia w basenie kręgowo-podstawnym rozróżnia się objawy tymczasowe i trwałe. Charakterystyczne dla TIA są przejściowe objawy, które trwają od kilku godzin do dwóch do trzech dni.

Objawy VBI o charakterze przejściowym objawiają się w postaci ucisku bólu w okolicy potylicznej, niewygodnych i bolesnych objawów w odcinku szyjnym kręgosłupa, a także silnych zawrotów głowy.

Objawy o charakterze trwałym przeszkadzają człowiekowi przez cały czas, wraz z postępem patologii ich nasilenie wzrasta. Dość często występuje zaostrzenie, na tle którego występują przemijające ataki niedokrwienne i zwiększa się ryzyko zawału serca.

Uporczywe objawy niewydolności krążenia VBB:

  • uporczywy ból w tylnej części głowy, pulsujący z natury lub objawiający się uciskową bolesnością;
  • utrata słuchu i szum w uszach, który w zaawansowanych przypadkach jest stale obecny o każdej porze dnia;
  • zmniejszona pamięć i uwaga;
  • zaburzenia widzenia: rozmycie konturów przedmiotów, podwójne widzenie, muchy lub zasłony przed oczami, zwężenie (utrata) pól widzenia;
  • naruszenie równowagi i koordynacji ruchów;
  • szybkie zmęczenie, ciągłe uczucie osłabienia i osłabienia, wieczorem pacjenci odczuwają całkowite załamanie;
  • zawroty głowy, które występują głównie podczas niewygodnej pozycji szyi, nudności, krótkotrwałej utraty przytomności;
  • zwiększona drażliwość, nagłe wahania nastroju, w dzieciństwie - płacz bez wyraźnego powodu;
  • zwiększone pocenie się, uczucie ciepła;
  • przyspieszone tętno;
  • w głosie pojawia się chrypka, uczucie potu i guzek w gardle.

Wraz z postępem choroby objawy objawiają się w postaci zaburzeń mówienia, zaburzeń połykania, nagłych upadków. W późniejszych stadiach choroby rozwija się zawał mózgu.

Testy diagnostyczne dla VBI

Nowoczesna diagnostyka zaburzeń przepływu krwi VBD polega na zbieraniu danych anamnestycznych, badaniu fizykalnym i instrumentalnym. Rozpoznanie VBI stawia się pod warunkiem, że pacjent wykazuje jednocześnie co najmniej trzy objawy charakterystyczne dla zaburzeń przepływu krwi, a także istnieją wyniki badań potwierdzające obecność procesów patologicznych w naczyniach układu kręgowo-podstawnego.

Postawienie trafnej diagnozy nastręcza pewnych trudności, gdyż opisane powyżej objawy mogą występować w innych zaburzeniach krążenia mózgowego..

Przy zaburzeniach krążenia mózgowego zastosuj:

  • USG Doppler (USG Doppler) - w trakcie badania określa się drożność wielkich naczyń szyi i głowy, parametry hemodynamiczne (objętościowe i liniowe prędkości przepływu krwi), stan ścian tętnic;
  • TCDG (przezczaszkowy Doppler) jest jedną z metod diagnostyki ultrasonograficznej do oceny przepływu krwi przez naczynia śródmózgowe;
  • MR-angiografia i CT w trybie angiografii - wprowadzenie kontrastu, a następnie wizualizacja naczyń naczynia kręgowo-podstawnego i mózgu, pozwala na identyfikację różnych patologii, zmian miażdżycowych, stratyfikacji ścian, malformacji naczyniowej, ich średnicy;
  • MRI i CT - te metody nie są zbyt pouczające w przypadku patologii naczyniowych VBD, pozwalają jednak zidentyfikować możliwe czynniki etiologiczne: zmiany strukturalne w rdzeniu kręgowym i kręgosłupie, obecność przepuklin krążków międzykręgowych;
  • badanie ogólne i biochemiczne krwi - pozwala określić możliwe zmiany właściwości płynu biologicznego pojawiające się w cukrzycy, miażdżycy, procesach zapalnych i innych patologiach.

Schemat środków terapeutycznych dla VBI

Główne działania związane z naruszeniem przepływu krwi w układzie kręgowo-podstawnym mają na celu zidentyfikowanie i wyeliminowanie głównych przyczyn stanu patologicznego, przywrócenie prawidłowego krążenia krwi i wypełnienie naczyń krwionośnych, zapobieganie atakom niedokrwiennym mózgu. Leczenie polega na stosowaniu farmakoterapii, masażu, gimnastyki, fizjoterapii i chirurgii.

Farmakoterapia

Przy niewystarczającym dopływie krwi do mózgu przepisywane są następujące grupy leków:

  • leki obniżające poziom lipidów we krwi niacyna (niacyna, witamina B3 lub PP), fibraty, sekwestranty kwasu żółciowego;
  • leki zapobiegające tworzeniu się skrzepów (leki przeciwpłytkowe) kwas acetylosalicylowy;
  • leki rozszerzające naczynia;
  • stymulanty neurometaboliczne (nootropy) - poprawiają pracę mózgu;
  • leki przeciwnadciśnieniowe regulujące ciśnienie krwi (przepisywane w razie potrzeby ściśle indywidualnie);
  • leczenie objawowe - leki o działaniu znieczulającym, przeciwwymiotnym i nasennym, przeciwdepresyjne i uspokajające.

Leczenie fizyczne

Zastosowanie gimnastyki leczniczej ma ogromne znaczenie w przypadku naruszenia przepływu krwi VBB. Ćwiczenia nie powinny być niewygodne ani bolesne, ruchy są płynne i łatwe. Codzienne ćwiczenia gimnastyczne eliminują skurcze mięśni, wzmacniają mięśnie pleców i szyi oraz przyczyniają się do kształtowania postawy.

Równie ważną metodą leczenia zaburzeń krążenia w mózgu jest masaż. Ruchy masażu pozytywnie wpływają na układ naczyniowy, ułatwiając ich rozszerzenie, poprawiając tym samym krążenie.

Metody fizjoterapeutyczne mają również na celu poprawę ukrwienia wielkich naczyń szyi i głowy oraz eliminację kompleksu objawowego. Fizjoterapia polega na zastosowaniu promieniowania laserowego, magnetoterapii i fonoforezy.

Refleksologia jest przepisywana w celu zmniejszenia bólu, zawrotów głowy i zaburzeń narządu wzroku. Metoda plastrowania kinezjologicznego to nowy kierunek w leczeniu VBI, mający na celu wyeliminowanie skurczów mięśni i zaburzeń naczyniowych.

Interwencja chirurgiczna

Leczenie chirurgiczne jest zalecane wyłącznie w przypadku ciężkiego VBI i zwiększonego ryzyka zawału serca. Podczas zabiegu chirurgicznego działania mają na celu przywrócenie prawidłowego krążenia krwi w tętnicach kręgowych poprzez wyeliminowanie takich przyczyn, jak zwężenie światła naczynia w wyniku skurczu, ucisku lub zwężenia.

Prognoza

Terminowe rozpoznanie zmian patologicznych i wdrożenie odpowiednich środków terapeutycznych pozwala całkowicie wyeliminować brak ukrwienia naczyń krwionośnych w układzie kręgowo-podstawnym.

W przypadku braku terapii lub niewłaściwie dobranych leków i metod fizjoterapeutycznych w konkretnym przypadku może rozwinąć się przewlekły proces, któremu towarzyszy ciągłe pogorszenie stanu i nasilenie objawów, co prowadzi do częstego TIA i zwiększa ryzyko ostrego udaru niedokrwiennego i encefalopatii dyskulacyjnej..

Leczenie VBI jest dość długim i pracochłonnym procesem, który trwa od dwóch miesięcy do kilku lat. Ale tylko dzięki wdrożeniu wszystkich zaleceń lekarskich można uchronić się przed poważnymi konsekwencjami, często prowadzącymi do kalectwa lub nawet śmierci..

Niewydolność kręgowo-podstawna: objawy i leczenie

Taka choroba neurologiczna, jak niewydolność kręgowo-podstawna, jest nierozerwalnie związana z anomaliami naczyniowymi. Patologia to ostry niedobór tlenu i składników odżywczych w tkankach mózgu, a źródłem problemu jest ucisk lub niedrożność głównych naczyń znajdujących się w górnej części kręgosłupa, szyi oraz u podstawy czaszki. Rokowanie w przypadku niewydolności kręgosłupa (w skrócie VBI) zależy od reakcji pacjenta i lekarza na rozpoznaną chorobę: im szybciej rozpocznie się leczenie i im ostrzejsze będzie przestrzeganie zaleceń specjalistów, tym większa szansa na opanowanie patologii i zapobieżenie jej postępowi.

Powody

Główną przyczyną dysfunkcji dopływu krwi do mózgu w niewydolności kręgosłupa jest pogorszenie drożności tętnicy kręgowej lub podstawnej. W niektórych przypadkach oba statki mogą ulec zmianie. Jednak niezależnie od tego, która część układu krążenia nie radzi sobie z przypisanymi jej zadaniami, chorobie towarzyszy standardowy zestaw zaburzeń neurologicznych.

Identyfikacja przyczyn zespołu niewydolności kręgowo-podstawnej jest istotną częścią diagnostyki, która pozwala dobrać najskuteczniejsze metody terapii.

Wrodzone przyczyny

Wrodzone postacie niewydolności kręgowo-podstawnej są niezwykle rzadkie i mają najpoważniejsze konsekwencje. Może opierać się na różnych patologiach o charakterze genetycznym, anatomicznym, a czasem traumatycznym..

Wśród najczęstszych przyczyn wrodzonej niewydolności kręgosłupa lekarze nazywają:

  • naruszenia, które powstały w niedotlenieniu macicy - płodu, niewłaściwej pozycji szyi i głowy przyszłego dziecka w ciąży mnogiej;
  • nieprawidłowości genetyczne - niedorozwój tętnic i dysplazje włóknisto-mięśniowe, zespół Kimmerliego, dodatkowe żebra szyjne, patologiczna krętość tętnic;
  • naruszenia, które powstały podczas porodu - ucisk lub zwichnięcie kręgów szyjnych, inne urazy.

Najpoważniejsze konsekwencje to niewydolność kręgowo-podstawna, która pojawiła się w macicy lub została uzyskana w wyniku przejścia płodu przez kanał rodny. Takie patologie nie są wykrywane natychmiast, a każde opóźnienie w leczeniu jest obarczone komplikacjami. Na podstawie wyników specjalnych badań i USG można przewidzieć nieprawidłowości genetyczne żyły kręgowej i tętnicy podstawnej jeszcze przed narodzinami dziecka.

Zdobyte powody

Nabyta postać VBI występuje 3-4 razy częściej niż wrodzona. W przypadku tego typu choroba występuje na tle pierwotnych patologii o charakterze ogólnoustrojowym lub lokalnym:

  • z osteochondrozą szyjki macicy, spondyloartrozą i spondyloozą;
  • z przepukliną dysku w odcinku szyjnym kręgosłupa;
  • z przerostem mięśnia pochwowego;
  • z chorobami ścian naczyń krwionośnych - zwężeniem tętnicy podstawnej lub żyły kręgowej, zapaleniem tętnic, rozwarstwieniem itp.;
  • z zakrzepicą tętnic i żył, zespołem antyfosfolipidowym, miażdżycą tętnic.

Ponadto choroby ogólnoustrojowe mogą stać się przyczyną uporczywego naruszenia mikrokrążenia krwi w mózgu: cukrzyca, nadciśnienie tętnicze.

W pojedynczych przypadkach VBI rozwija się po urazach szyi i głowy podczas wypadku samochodowego lub w przypadku nieudanego wykonywania ćwiczeń sportowych.

Objawy

Zespół objawów VBI jest rozległy, często podobny do chorób narządów laryngologicznych, wzroku i układu mięśniowo-szkieletowego. Ich intensywność waha się od łagodnych zawrotów głowy w przebiegu przewlekłym do ciężkich przejściowych ataków niedokrwiennych w ostrym napadzie..

Istnieją różnice w przejawach choroby, w zależności od jej przyczyn. Na przykład objawy niewydolności kręgosłupa na tle osteochondrozy szyjki macicy mają charakter stały, powoli postępujący, a choroba wywoływana zakrzepicą zaczyna się nagle, a jej objawy niemal natychmiast osiągają szczyt.

Ostry

Objawy ostrej niewydolności podstawy kręgosłupa pojawiają się nagle i od samego początku są ciężkie. Główne objawy tego typu choroby to:

  • upuszczenie ataków - nagła utrata równowagi, upadek, niemożność poruszania się w przestrzeni (aby być świadomym prawdziwej pozycji ciała);
  • przemijające ataki niedokrwienne - nagłe porażenie różnych grup mięśni, ich całkowite rozluźnienie, niemożność mówienia, poruszania się, połykania, kontrolowanie oddawania moczu itp.;
  • intensywne zawroty głowy, którym towarzyszą nudności.

Często przed wystąpieniem ostrego napadu VBI pacjenci odczuwają ucisk w tylnej części głowy, tępy ból głowy, który nie ustępuje po zażyciu leków, uczucie dyskomfortu w szyi (ból, ucisk).

Chroniczny

W przebiegu przewlekłym niewydolność kręgowo-podstawna rozwija się powoli i początkowo jej objawy nie są traktowane poważnie. Dowodami na rozwój patologii mogą być:

  • częste bóle głowy zlokalizowane w tylnej części głowy;
  • Syczenie lub klikanie w uszach, brzmi jak przejeżdżające samochody na autostradzie;
  • zaburzenia widzenia - rozmycie lub wypadnięcie przedmiotów, muchy, mgła i podwójny obraz;
  • szybka męczliwość;
  • drażliwość, wahania nastroju;
  • tachykardia, lekka duszność, uczucie ciepła w ciele.

W miarę rozwoju przewlekłej postaci VBI wymienione objawy nasilają się. Upośledzenie wzroku zamienia się w ślepotę, głuchotę szumów usznych, zmęczenie kończy się całkowitą utratą zdolności do pracy i poważnymi problemami z myśleniem. Jeśli problemy zostaną zignorowane, przewlekły zespół niedostatecznego dopływu krwi do mózgu zamienia się w ostry atak: atak niedokrwienny, udar, demencję.

Spondylogenny

W przypadku choroby kręgosłupa, która wywołała niewydolność kręgowo-podstawną, objawy mają charakter krótkotrwały i nasilają się przez pewne ruchy, długotrwałe przebywanie w określonych pozycjach. Ten rodzaj patologii wyrażają następujące objawy:

  • ostry ból głowy;
  • muchy i kropki przed oczami;
  • zawroty głowy;
  • półomdlały.

Wraz z postępem objawy te mogą być uzupełniane przez zespoły charakterystyczne dla przewlekłej postaci VBI..

Diagnostyka


Aby potwierdzić rozpoznanie niewydolności kręgowo-podstawnej, należy wykluczyć choroby, które są podobne w symptomatologii do VBI. Lekarz musi przeprowadzić poważną pracę z pacjentem, aby oddzielić subiektywne oceny pacjenta od obiektywnych zmian.

Instrumentalne metody diagnostyczne są stosowane jako główne metody identyfikacji niewydolności kręgowo-podstawnej. Pozwalają nie tylko potwierdzić diagnozę, ale także zidentyfikować przyczyny patologii. Obejmują one:

  • dopplerografia naczyń szyi i głowy za pomocą USG, która ujawnia nieprawidłowe spowolnienie przepływu krwi, ujawnia niedrożności naczyń;
  • Badanie rentgenowskie naczyń głowy i szyi (angiografia) lub angiografia MR, która pozwala ocenić stan tętnic, określić szerokość ich światła, zidentyfikować zwężenia czy tętniaki;
  • Badanie rentgenowskie mózgu (reoencefalografia), które ocenia funkcjonowanie i ukrwienie mózgu;
  • RTG kręgosłupa piersiowego i szyjnego, które ujawnia spondylogenne źródła zaburzeń ukrwienia;
  • obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego lub komputerowego kręgosłupa, dzięki któremu wykrywane są patologie kręgosłupa, krążków międzykręgowych i tkanek miękkich.

Aby odróżnić niewydolność kręgowo-podstawna, lekarz przeprowadza serię testów funkcjonalnych, które identyfikują współistniejące patologie naczyniowe, problemy z sercem i zaburzenia neurologiczne.

Nie próbuj samodzielnie ustalać przyczyny dolegliwości, które mogą być oznaką rozwoju VBI. Tylko kompleksowe zróżnicowane badanie pomoże postawić dokładną diagnozę, na podstawie której lekarz przepisze leczenie.

Metody leczenia

Leczenie niewydolności kręgowo-podstawnej zależy od stopnia uszkodzenia mózgu i przyczyn choroby. W przewlekłym przebiegu patologii podejmuje się środki mające na celu powstrzymanie postępu choroby. Są w przeważającej mierze zachowawcze i nie wymagają hospitalizacji pacjenta. Leczenie opiera się na lekach:

  • leki rozszerzające naczynia krwionośne i poprawiające przepływ krwi przez nie;
  • leki do zapobiegania zakrzepom krwi na bazie warfaryny lub aspiryny;
  • leki przywracające procesy metaboliczne w tkankach mózgu, czyli nootropy - Actovegin, Glycine itp.;
  • leki stabilizujące ciśnienie krwi - Betaserc, Anaprilin i ich analogi.

Należy również pamiętać, że objawy i leczenie VBI są ze sobą nierozerwalnie powiązane, dlatego konieczne może być przyjmowanie indywidualnie dobranych leków: przeciwzapalnych i przeciwbólowych, uspokajających i przeciwdepresyjnych, przeciwwymiotnych i nasennych..

Wszelkie leki, nawet dostępne bez recepty, są przepisywane przez lekarza dopiero po dokładnym zbadaniu i ocenie stanu zdrowia pacjenta pod kątem ewentualnych przeciwwskazań!

W przeciwieństwie do pacjentów z przewlekłą postacią patologii, przepisuje się im leki nie w postaci doustnej, ale w postaci roztworów do infuzji dożylnej i domięśniowej. Konserwatywne leczenie niewydolności kręgosłupa uzupełnia fizjoterapia, aw ciężkich przypadkach wykonuje się operację przywracania przepływu krwi: angioplastykę w celu przywrócenia przepływu krwi w tętnicach, endarterektomię w celu usunięcia skrzepliny, mikrodiscektomię w celu usunięcia wystającej części krążka międzykręgowego, która ściska naczynie.

Komplikacje

Choroba kręgowo-podstawna jest skomplikowana w przypadku braku terminowej diagnozy i kompleksowego leczenia. stan pacjenta może być powikłany prawie nieprzerwanymi przejściowymi napadami niedokrwiennymi, ostrym udarem niedokrwiennym, ciężką encefalopatią dyskulacyjną. Wszystkie te komplikacje prowadzą do nieodwracalnych zaburzeń psychicznych, utraty zdolności do samoopieki, szybkiego postępu demencji.

Zapobieganie

Aby zapobiec powikłaniom, ważne jest ścisłe przestrzeganie zaleceń lekarza prowadzącego, przyjmowanie przepisanych przez niego leków, regularne badania lekarskie i zmiana stylu życia. Rozwój choroby można zawiesić:

  • dieta mająca na celu obniżenie poziomu cholesterolu we krwi, wzmocnienie tkanki kostnej i chrzęstnej, dostarczenie do układu nerwowego niezbędnych składników odżywczych oraz wzmocnienie ścian naczyń krwionośnych;
  • aktywność fizyczna i terapia ruchowa, które pozwalają wzmocnić gorset mięśniowy, poprawić mikrokrążenie w obszarze problemowym;
  • codzienne monitorowanie ciśnienia krwi;
  • spanie na dobranym indywidualnie materacu ortopedycznym i poduszce;
  • noszenie stabilizatora karku w okresach zaostrzenia objawów;
  • codzienne długie spacery na świeżym powietrzu i pływanie.

Jeśli chodzi o zapobieganie chorobom pierwotnym, które wywołują rozwój VBI, należy zwrócić uwagę na stworzenie mocnego i wytrzymałego gorsetu mięśniowego wzdłuż całego kręgosłupa. Dieta bogata w kolageny, minerały i pierwiastki śladowe pomoże wzmocnić nie tylko kręgosłup, ale także układ sercowo-naczyniowy. Nawet drobne urazy szyi i pleców nie powinny być ignorowane, osteochondroza i inne choroby układu mięśniowo-szkieletowego powinny być leczone na czas.

Zapalenie błony naczyniowej oka: przyczyny, objawy i leczenie

Kiedy lepiej przyjmować statyny - rano lub wieczorem?