Skurcze nóg: przyczyny i łatwe leczenie

Co jeśli masz skurcze nóg? Nogi najczęściej kurczą się w nocy. Wśród głównych przyczyn skurczów nóg jest niedobór magnezu, wapnia i witamin z grupy B, ale są też inne przyczyny napadów: ciąża, wegetarianizm, palenie, picie zielonej herbaty, alkoholizm, zmęczenie mięśni.

Osoby, które doświadczyły skurczów w nocy, potwierdzą, że stan jest raczej nieprzyjemny. Zarosło przeróżnymi mitami i uważa się, że trudno sobie z tym poradzić - mówi dr Pavel Evdokimenko. Jeśli pójdziesz do lekarza, najczęściej usłyszysz, że nogi są skurcze z powodu osteochondrozy, płaskostopia, stwardnienia naczyniowego. Wszystko to jest prawdą, ale z tych powodów napady są rzadkie..

Przyczyny i leczenie skurczów nóg

Najczęstsze przyczyny napadów

W 70% przypadków ludzie mają zredukowane nogi (szczególnie w nocy) z powodu niedoboru minerału magnezu. Ten problem można rozwiązać bardzo prosto: zacznij przyjmować magnez. Oprócz drgawek możliwe są następujące objawy: zmęczenie, drażliwość, zaburzenia snu.

Innym powodem skurczu nóg jest niedobór wapnia. Jak określić brak wapnia w organizmie? Włosy osoby zaczynają się siekać, łamliwe paznokcie, drażliwość.

Trzecim powodem jest niedobór witamin kompleksu B.Przy takim niedoborze obserwuje się mrowienie w opuszkach palców, osłabienie, drażliwość. Dlatego warto nadrobić brak tych witamin w organizmie..

Oprócz powyższych czynników skurcze nóg prowadzą do:

  • Przyjmowanie leków: leki cholesterolowe (statyny), diuretyki, środki antykoncepcyjne.
  • Wegetarianizm, gdy w diecie nie ma pokarmów białkowych.
  • Alkoholizm. Picie alkoholu w dużych dawkach „wybija” z organizmu witaminy z grupy B.
  • Palenie dużych ilości. W takich przypadkach napadom mogą towarzyszyć kulawizny i okresowe problemy z chodzeniem..
  • Naprężenie. Kiedy osoba jest w przewlekłym stresie, ma silne spożycie magnezu i witamin z grupy B..
  • Aktywne stosowanie zielonej herbaty. Ten produkt ma działanie moczopędne, więc organizm traci magnez i wapń.
  • Zmęczenie mięśni. Jeśli ktoś jest zmęczony, idź szybko.
  • Drgawki często występują u kobiet w okresie rodzenia dziecka..

Jak pozbyć się skurczów nóg

Pierwszy krok

Przyjmowanie leków zawierających magnez i witaminę B6. Możesz wybrać proste kształty. Może to być Magnelis B6, Magne B6, Magnesium-plus B6, w tabletkach. Recepcja trwa 2-3 tygodnie. Kontrolujemy swój stan. Jeśli napady już Ci nie przeszkadzają, to problemem był właśnie niedobór magnezu. W takim przypadku kontynuujemy przyjmowanie magnezu (od 3-4 tygodni do 1,5 miesiąca).

Druga faza

Jeśli po zażyciu preparatów magnezu drgawki nie ustąpiły, można przystąpić do zastrzyków z witaminami kompleksu B. Odpowiednie są preparaty Milgamma, Kombilipen. Jeśli stan nie poprawi się po 5-6 wstrzyknięciach tych leków, zatrzymujemy zastrzyki, a następnie przechodzimy do trzeciego etapu.

Etap trzeci

Przyjmowanie suplementów wapnia (z witaminą D). Zajmujemy 2-3 tygodnie. Jeśli drgawki zaczęły ustępować, kontynuujemy suplementację wapnia przez 1 miesiąc. Jeśli napady nadal Ci przeszkadzają, przestań brać te leki.

Jeśli powyższe metody nie przyniosły pozytywnego efektu, można przyjąć, że konwulsje objawiają się problemami z żyłami..

Etap czwarty

Zaleca się wprowadzenie do odbioru venotonics, w tym Detralex, Phlebodia, Diosmin. Leki te są przydatne, ale ważne jest, aby obserwować, jak reaguje na nie organizm..

Często napady pojawiają się, gdy dana osoba przyjmuje określone leki: na cholesterol, na ciśnienie krwi, hormonalne. W takim przypadku warto wybrać alternatywne leki..

Kurcze nóg

Nieprzyjemne odczucia skurczów dotyczą 3 części nóg - od kolana do pięty, podeszwowej części stopy i palców. Wrażenia towarzyszące - ból, upośledzona aktywność ruchowa, brak wrażliwości w obszarze dyskomfortu. Czas trwania ataku wynosi od 30 sekund do 3-4 minut. Powody, dla których występują skurcze nóg, są różne. W 50% przypadków dyskomfort jest konsekwencją ostrych lub przewlekłych chorób. Regularne drgawki - wskazanie do wizyty u lekarza: należy poddać się badaniu, aby ustalić przyczynę i lokalizację choroby podstawowej.

Powody

Bolesne skurcze nóg, związane z utratą wrażliwości kończyn, powstają z powodu hipowitaminozy, wyczerpującej pracy fizycznej, są jednym z objawów zatrucia. Tylko za pomocą metod diagnostycznych można ustalić pierwotną przyczynę dyskomfortu. Dodatkowym celem badania jest wykluczenie rozwoju padaczki - choroby objawiającej się mimowolnymi skurczami mięśni.

Niedobór pierwiastków śladowych w organizmie

Skurcze, które uciskają mięśnie łydek i stopy, są spowodowane brakiem witaminy B, magnezu, cynku, potasu i wapnia w organizmie. Przyczyna niedoboru składników odżywczych:

  1. Nadmierne kulinarne przetwarzanie potraw, co zapobiega wchłanianiu składników odżywczych do organizmu.
  2. Utrata krwi - stan po niedawnej operacji, uraz, intensywna miesiączka.
  3. Zaburzenia jelit, które zakłócają wchłanianie składników odżywczych z pożywienia.
  4. Nadużywanie alkoholu, palenie.

Hipowitaminoza jest korzystnym stanem dysfunkcji układu nerwowego. Jednym z przejawów tej niewydolności są skurcze, które uciskają mięśnie i stopy łydek. Normalizacja aktywności włókien nerwowych rozpoczyna się od wyeliminowania czynnika negatywnego. Aby zapobiec nieprzyjemnym odczuciom w nogach, eliminują chorobę przewodu pokarmowego, rezygnują ze złych nawyków. W przypadku masywnej utraty krwi miesiączkowej należy skonsultować się z ginekologiem, aby ustalić przyczynę objawu. Aby uniknąć rozwoju niedokrwistości na tle niedokrwistości menstruacyjnej, regularnie przyjmuj suplementy żelaza, uzupełniaj dietę w pokarmy zawierające żelazo.

Odwodnienie

Istnieje kilka warunków, które prowadzą do odwodnienia organizmu - zatrucie, któremu towarzyszą wymioty i biegunka; zwiększona potliwość. Każde z tych zjawisk sprzyja usuwaniu witamin i minerałów z krwi. Oznaki odwodnienia:

  1. Spadek wskaźników ciśnienia krwi
  2. Bladość skóry, pojawienie się cienia pod oczami
  3. Słabość, niezdolność do utrzymania pozycji pionowej przez ponad 30 sekund
  4. Zawroty głowy
  5. Zwiększona suchość skóry
  6. Senność
  7. Nudności wymioty
  8. Wypadanie włosów, krwawiące dziąsła
  9. Upośledzona koordynacja ruchów

W przypadku wymiotów i biegunki, aby skompensować wydzielanie płynu z organizmu, natychmiast przeprowadza się terapię infuzyjną - wstrzykuje się roztwory soli, glukozę. Aby uniknąć hipowitaminozy, niedoborów mikroelementów, zaburzeń w czynności włókien nerwowych należy codziennie spożywać co najmniej 1,5 wody. Podczas treningu sportowego, przy dużej aktywności fizycznej i / lub latem objętość ta wzrasta do 2,5 litra.

Nagła zmiana temperatury ciała

Samoistna zmiana temperatury powietrza lub wody wpływająca na organizm jest stresem dla organizmu, ponieważ proces przystosowania się do nowych warunków wymaga czasu. Również skurcze łydek i stóp występują z powodu długotrwałej hipotermii. Wpływa niekorzystnie na stan mikrokrążenia, pociąga za sobą wielokrotne skurcze mięśni nóg. Z reguły tacy pacjenci nie wymagają leczenia - wystarczy nie brać prysznica kontrastowego, dobrać obuwie do warunków atmosferycznych.

Naprężenie

W przypadku szoku psycho-emocjonalnego organizm wytwarza zwiększoną ilość kortyzolu. Uwolnienie tego hormonu do krwi przyczynia się do naruszenia stosunku witamin i minerałów, pociąga za sobą rozwój niedoboru wapnia. Skurcze łydek i stóp występują do czasu normalizacji stanu układu nerwowego i wyrównania stężenia pierwiastków śladowych we krwi.

Nadmierne ćwiczenia

Nieregularna aktywność fizyczna często powoduje mimowolne skurcze włókien mięśniowych. Powodem jest spontaniczny przypływ krwi do nóg podczas ćwiczeń. Aby zapobiec rozwojowi napadów, przed treningiem należy wykonać rozgrzewkę, dzięki której mięśnie są przygotowane na nadchodzące obciążenie..

Zacieranie miażdżycy

Patologia, w której zwężają się światła żył, tętnice nóg. Długotrwałe zatarcie miażdżycy jest niebezpieczne ze względu na powstawanie zgorzeli. Przyczyny choroby to dziedziczność, złe nawyki, siedzący tryb życia, regularna hipotermia, niezdrowa dieta. Główne dolegliwości pacjenta są związane z zimnem stóp, drętwieniem i sporadycznym mrowieniem w łydkach i stopach. W miarę rozwoju patologii aktywność motoryczna jest zaburzona, z powodu niedostatecznego dopływu krwi, tkanki nabierają bladoniebieskiego odcienia. Jeśli przy zatarciu miażdżycy skurcze nóg - występuje niedobór tlenu w mięśniach, stan hipowitaminozy.

Marskość wątroby

Zniszczenie tkanki wątroby w przypadku braku leczenia jest śmiertelne. Przyczyny rozwoju patologii to chaotyczne, długotrwałe stosowanie narkotyków; szkodliwe warunki pracy, alkoholizm, predyspozycje genetyczne, długotrwałe zapalenie wątroby. Kiedy pojawiają się skurcze nóg, dopiero po kompleksowym badaniu można ustalić, że przyczyną tego objawu jest choroba wątroby. Lekarz bierze pod uwagę skargi pacjenta, dane z badania zewnętrznego.

Oprócz bolesnych skurczów, które łączą nogi, na tle marskości wątroby występuje:

  • Silny ból w prawym podżebrzu
  • Zwiększone pocenie się
  • Brak apetytu
  • Obrzęk brzucha
  • Nudności, powtarzające się wymioty niestrawionego jedzenia
  • Wzrost temperatury ciała do poziomu podgorączkowego
  • Ciemnienie moczu, wyjaśnienie kału

Drgawki z marskością wątroby są oznaką całkowitego odurzenia organizmu, niezdolności do wchłaniania składników odżywczych z diety. Inną przyczyną bolesnych odczuć w nogach jest masywny obrzęk jamy brzusznej (anasarca). Dzięki temu zwiększa się obciążenie łydek i stóp, a wkrótce rozwijają się skurcze włókien mięśniowych tych odcinków. Dodatkowym wyjaśnieniem, dlaczego przy marskości wątroby, skurczami nóg ze skurczami jest nadużywanie diuretyków. Te leki są przepisywane w celu zmniejszenia obrzęku otrzewnej.

Phlebeurysm

Przyczyna rozwoju choroby:

  1. Czynnik genetyczny
  2. Mając dużo nadwagi
  3. Brak aktywności fizycznej, ograniczona aktywność fizyczna
  4. Cechy aktywności zawodowej. Żylaki często występują u sprzedawców lub osób wykonujących inne zawody, które przez długi czas pozostają w pozycji stojącej
  5. Awaria procesów metabolicznych
  6. Ciąża 2, 3 trymestry

W przypadku żylaków krew zatrzymuje się w naczyniach krwionośnych, co przyczynia się do rozciągania ich ścian. Stanowi towarzyszy uczucie zmęczenia, bolesność; zauważalny obrzęk mięśnia brzuchatego łydki. Jeśli środki terapeutyczne nie zostaną podjęte przez długi czas, wystąpią bolesne skurcze. W przypadku żylaków wymagany jest apel do flebologa. Przepisze przejście diagnostyki, ustali stadium choroby. Jeśli patologia jest łagodna lub umiarkowana, pacjentowi przepisuje się żel przeciwzapalny, terapię witaminową.

Cukrzyca

Przyczyny pojawienia się patologii to dziedziczność, stres, nadużywanie alkoholu. O wzroście stężenia glukozy we krwi dowiadują się jeszcze przed zdaniem egzaminu - skupiając się na zmianie samopoczucia. Objawy cukrzycy poprzedzające wystąpienie napadów - pragnienie, zawroty głowy, trudności w gojeniu się ran, suchość błon śluzowych nabłonka. Mimowolne skurcze mięśni w cukrzycy są związane z odwodnieniem.

Zwiększone stężenie glukozy we krwi zakłada wchłanianie dużej objętości wody. Odwodnienie przyczynia się do niedoboru składników odżywczych w organizmie. Nogi kurczą się z powodu niewystarczającej zawartości pierwiastków śladowych we krwi - są niezbędne do rozluźnienia i prawidłowego stanu włókien mięśniowych. Dodatkowo zaburzenie endokrynologiczne prowadzi do zmiany trofizmu tkankowego, zaburzenia czynności układu nerwowego. Połączenie tych warunków przyczynia się do rozwoju mimowolnych skurczów mięśni..

Niedokrwistość

Druga definicja choroby to anemia. Jest to spadek poziomu hemoglobiny, czemu sprzyja niedostateczna zawartość żelaza, witaminy B12, kwasu foliowego w organizmie. Skurcze łydek, stóp, palców począwszy od drugiego etapu niedokrwistości.

  • senność
  • zwiększone zmęczenie
  • bladość skóry
  • ciemnieje przed oczami
  • zawroty głowy
  • intensywna utrata włosów
  • dreszcze, zimne stopy
  • rany w pobliżu ust
  • zaburzenia pamięci, drażliwość
  • zmniejszona wydajność
  • zwiększone tętno

Niedokrwistość jest konsekwencją złej jakości odżywiania, dziedzicznych predyspozycji, nieskompensowanej utraty krwi, chorób jelit, alkoholizmu. Niedokrwistość dobrze nadaje się do eliminacji przez Sorbifer, Ferrum-lek, Milgama, Neurobine, Neurobeks, Totem. Wskazane jest wstrzykiwanie witamin B1, B2, B6, B9, B12. Aby poprawić kondycję dostosuj dietę: zaleca się stosowanie pomarańczy, buraków, wątroby wołowej, dzikiej róży, jajek, orzechów i jabłek.

Przyjmowanie leków

Skurcz obejmuje nogi w wyniku długotrwałego niekontrolowanego stosowania leków moczopędnych, przeczyszczających, przeciwnadciśnieniowych. Wymienione rodzaje leków przyczyniają się do eliminacji płynów z organizmu, zmniejszając w ten sposób stężenie pierwiastków śladowych we krwi.

Leki moczopędne, takie jak leki przeciwnadciśnieniowe, mają zdolność obniżania poziomu ciśnienia krwi. Są przepisywane na nadciśnienie i skłonność do obrzęku serca. Środki przeczyszczające są przepisywane w przypadku problemów z wypróżnianiem. Aby uniknąć spadku stężenia pierwiastków śladowych we krwi, jednocześnie stosując leki moczopędne, przeczyszczające, leki przeciwnadciśnieniowe, przyjmuj preparaty potasu.

Diety twarde

Nieprawidłowo skomponowana dieta, utożsamiana z głodem, wyklucza możliwość dostania się do organizmu wystarczającej ilości składników odżywczych. Bez mikroelementów tkanka mięśniowa nie rozluźnia się, zaburza jej unerwienie, co objawia się skurczami chaotycznych lokalizacji. Początkowo mimowolne skurcze występują w części stopy. Następnie, przy braku działań naprawczych, dyskomfort przenosi się na mięśnie łydek. Aby znormalizować stan, wystarczy tylko poprawić jakość odżywiania, aby uniknąć głodu.

Dlaczego częściej występują w nocy

Rozwój nieprzyjemnych wrażeń w nogach głównie w nocy wiąże się ze spowolnieniem mikrokrążenia o tej porze dnia. Również podczas snu osoba może mimowolnie przyjąć niewygodną pozycję ciała. Następnie krew, a tym samym składniki odżywcze, wraz z tlenem, dostają się do kończyn w niewystarczającej objętości.

Pierwsza pomoc

Jeśli w nogach pojawią się skurcze, konieczne jest zapewnienie normalizacji krążenia krwi w kończynach. Aby to zrobić, należy intensywnie masować tkanki, aż do pełnego przywrócenia wrażliwości. Aby szybko osiągnąć pozytywny wynik, dopuszczalne jest użycie ręcznika frotte, serwetki. Oprócz masażu dopuszczalne jest mrowienie. Wskaźnikiem skuteczności oddziaływania na obszar problemowy jest przywrócenie wrażliwości kończyn. Aby poprawić przepływ krwi do łydek i stóp, ustaw nogi w podwyższonej pozycji..

Możliwe komplikacje

Skurcze włókien mięśniowych prowadzą do gwałtownego wzrostu stężenia kwasu mlekowego i potasu we krwi. Proces ten stwarza korzystne warunki do zakłócania czynności serca, sprzyja rozwojowi arytmii, obrzęku mózgu i udaru. Każdy z tych warunków może być śmiertelny. Jeśli mięśnie łydek zbytnio się kurczą, zwiększa się ryzyko uszkodzenia włókien. Kiedy nogi są uciskane przez mimowolne skurcze, atak może spowodować utratę czucia w kończynach..

Z którym lekarzem się skontaktować

Jeśli odczuwasz nieprzyjemne skurcze nóg, koniecznie udaj się do terapeuty. Następnie zabieg przeprowadzają specjaliści o wąskich profilach - zależy to od ustalonej przyczyny dyskomfortu. W przypadku napadów i chorób krwi terapia jest zalecana przez hematologa. Jeżeli skurcze stóp i mięśni łydek są następstwem zatrucia lub marskości wątroby, pacjent jest leczony na oddziale intensywnej terapii lub terapię przeprowadza specjalista chorób zakaźnych. Kiedy bolesne skurcze łączą nogi ze sobą z powodu cukrzycy, konieczna jest konsultacja z endokrynologiem.

Diagnostyka

Jeśli nogi są skurczowe, pacjentowi zaleca się wykonanie:

  • Laboratoryjne badanie krwi. Analiza biochemiczna, kliniczna, oznaczanie poziomu cukru i stężenia pierwiastków śladowych.
  • Elektromiografia. Pozwala określić, które mięśnie otrzymują patologiczne impulsy, jak intensywnie są podatne na mimowolne skurcze.
  • MRI. Zakłada uzyskanie dokładnego obrazu włókien mięśniowych pacjenta.
  • Przeprowadzanie testów funkcjonalnych z obciążeniem nóg.
  • USG Doppler naczyń krwionośnych kończyn dolnych.

Lekarz przeprowadza ankietę i badanie pacjenta: wyjaśnia charakter skurczów mięśni, porę dnia, w której najczęściej skurcze nóg, metody łagodzenia samopoczucia. Dodatkowe rodzaje badań zależą od charakterystyki przypadku klinicznego.

Leczenie

Samoleczenie, stosowanie tradycyjnych receptur medycyny w celu wyeliminowania mimowolnych skurczów mięśni to niewłaściwe działania. Terapię przepisuje tylko lekarz - biorąc pod uwagę wyniki badania pacjenta, rodzaj i nasilenie rozpoznanej choroby powodującej skurcze nóg. Aby zrekompensować objętość potasu we krwi, zaleca się przyjmowanie Asparkam, Magnerot, Magnesium Chelate Evalar, Complivit Magnesium, przepisywanie dożylnego Panangin.

Aby zatrzymać bolesny atak, dopuszczalne jest stosowanie środków przeciwskurczowych - No-Shpy, Papaverine. Aby rozluźnić włókna mięśniowe, zmniejszyć ich napięcie, pokazano przebieg podawania Mydocalm, Sirdalud i ich analogów. Jeśli nogi są skurczone z powodu niewystarczającego krążenia krwi, przepisuje się dożylny wlew Pentoxifylline, Trental, Actovegin.

Magnelis B6 skutecznie eliminuje bolesne odczucia we włóknach mięśniowych nóg. Lek zawiera zarówno magnez, jak i pirydoksynę, co zwiększa prawdopodobieństwo szybkiego przywrócenia stężenia tych substancji we krwi. Jeśli bolesne skurcze dotykają łydek i stóp z powodu żylaków, konieczne jest zmniejszenie gęstości krwi: pacjentowi przepisuje się podawanie antykoagulantów. Najbardziej skuteczny - Fraxiparin, Clexane, Heparyna.

Aby znormalizować krążenie krwi, pokazano przebieg procedur fizjoterapeutycznych z ukierunkowanym wpływem na włókna mięśniowe nóg. W przerwach między sesjami zaleca się masowanie przeszkadzającego obszaru.

Zapobieganie

Aby zapobiec występowaniu stanów charakteryzujących się rozwojem skurczów nóg, należy:

  1. Przygotuj dietę uwzględniającą potrzeby organizmu w oparciu o płeć, wagę, wiek, cechy zdrowotne. Unikaj nieuzasadnionego przetwarzania kulinarnego, w którym wszystkie składniki odżywcze są usuwane z produktów.
  2. Ogranicz stresujące wydarzenia. Jeśli masz skłonność do ataków paniki, zażyj leki uspokajające.
  3. Unikaj hipotermii.
  4. Porzuć nadużywanie alkoholu.
  5. Normalizuj aktywność fizyczną, unikaj nadmiernego obciążenia nóg.
  6. Nie przyjmuj leków bez recepty.

Skurcze nóg to zjawisko patologiczne, które jest tylko jednym z wielu objawów zaburzeń, które powstały w organizmie. Jeśli bolesne skurcze są spowodowane rozwojem poważnej choroby, a nie błędami w codziennej rutynie, potrzebne będzie zintegrowane podejście. Polega na korekcie żywieniowej, podawaniu leków, ograniczeniu aktywności fizycznej, poprawie warunków życia i pracy..

Kurcze nóg. Przyczyny, objawy i leczenie patologii

Drgawki są stanem ciągłego skurczu mięśni, który nie poddaje się dobrowolnemu rozluźnieniu. Stan ten powoduje silną bolesną reakcję, ponieważ w czasie skurczów mięsień odczuwa ostry brak tlenu i składników odżywczych. Ponadto w krótkim czasie uwalnia dużą ilość produktów przemiany materii, które podrażniają zakończenia nerwowe, powodując ból..

Według statystyk napady występują przynajmniej raz w życiu każdego człowieka. Stają się przyczyną podniecenia z częstymi powtórzeniami. W niektórych przypadkach drgawki są objawem choroby, takiej jak padaczka. W innych przypadkach napady pojawiają się u pozornie zdrowych ludzi..

Najczęściej napady są rejestrowane u osób wykonujących następujący zawód:

  • sportowcy;
  • przeprowadzki;
  • kontrolerzy transportu publicznego;
  • sprzedawcy rynkowi;
  • pracownicy przedsiębiorstw wodociągowych;
  • pływacy;
  • chirurdzy.

Interesujące fakty

  • Skurcze nóg są sygnałem, że w organizmie występuje pewna patologia, która je spowodowała..
  • Zimne środowiska zwiększają prawdopodobieństwo ataków.
  • Palacze są 5 razy bardziej narażeni na ataki niż osoby niepalące.
  • Właściwa pierwsza pomoc przy skurczach kończyn dolnych zapobiega nawrotom w 95% przypadków.

Jak działają mięśnie?

Znajomość struktury i mechanizmu skurczu mięśni jest niezbędna do dokładnego zrozumienia przyczyn skurczów nóg. Bez tych informacji nie można w pełni ujawnić i wyjaśnić ścieżek wpływu wielu czynników na występowanie napadów..

Struktura mięśni

Z punktu widzenia fizjologii człowieka mechanizm skurczu włókien mięśniowych jest od dawna badanym zjawiskiem. Ponieważ celem artykułu jest zwrócenie uwagi na problem skurczów nóg, rozsądne byłoby zwrócenie szczególnej uwagi na pracę samych mięśni poprzecznie prążkowanych (szkieletowych), bez wpływu na zasady płynnego funkcjonowania..

Mięśnie szkieletowe składają się z tysięcy włókien, a każde włókno wzięte osobno zawiera wiele miofibryli. Miofibryla w prostym mikroskopie świetlnym to pasek, w którym widoczne są dziesiątki i setki jąder komórek mięśniowych (miocytów) ustawionych w rzędzie.

Każdy miocyt na obwodzie ma specjalny aparat kurczliwy zorientowany ściśle równolegle do osi komórki. Aparat kurczliwy to zbiór specjalnych struktur kurczliwych zwanych myofillas. Struktury te można wykryć tylko za pomocą mikroskopii elektronowej. Główną jednostką morfofunkcjonalną miofibryli ze zdolnością skurczową jest sarkomer.

Sarkomer składa się z wielu białek, z których główne to aktyna, miozyna, troponina i tropomiozyna. Aktyna i miozyna mają kształt splecionych ze sobą nici. Za pomocą troponiny, tropomiozyny, jonów wapnia i ATP (trifosforanu adenozyny), włókna aktyny i miozyny łączą się, w wyniku czego sarkomer zostaje skrócony, a zatem całe włókno mięśniowe.

Mechanizm skurczu mięśni

Istnieje wiele monografii opisujących mechanizm skurczu włókien mięśniowych, w których każdy z autorów przedstawia własną fazę tego procesu. Dlatego najbardziej poprawnym rozwiązaniem byłoby podkreślenie ogólnych etapów powstawania skurczu mięśni i opisanie tego procesu od momentu przekazania impulsu przez mózg do momentu całkowitego skurczu mięśni..

Skurcz włókna mięśniowego następuje w następującej kolejności:

  1. Impuls nerwowy powstaje w zakręcie przedśrodkowym mózgu i jest przekazywany wzdłuż nerwu do włókna mięśniowego.
  2. Poprzez mediator acetylocholinę impuls elektryczny jest przenoszony z nerwu na powierzchnię włókna mięśniowego.
  3. Rozkład impulsu we włóknie mięśniowym i jego penetracja w głąb przez specjalne kanaliki w kształcie litery T..
  4. Przejście wzbudzenia z kanalików w kształcie litery T do cystern. Cysterny to specjalne formacje komórkowe zawierające dużą ilość jonów wapnia. W rezultacie kanały wapniowe zostają otwarte, a wapń zostaje uwolniony do przestrzeni wewnątrzkomórkowej..
  5. Wapń wyzwala proces wzajemnej konwergencji włókien aktyny i miozyny poprzez aktywację i rearanżację aktywnych centrów troponiny i tropomiozyny.
  6. ATP jest integralnym składnikiem powyższego procesu, ponieważ wspiera proces konwergencji filamentów aktyny i miozyny. ATP sprzyja oderwaniu głów miozyny i uwolnieniu jej aktywnych centrów. Innymi słowy, bez ATP mięsień nie jest w stanie się kurczyć, ponieważ nie może się wcześniej rozluźnić..
  7. Kiedy włókna aktyny i miozyny zbliżają się do siebie, sarkomer skraca się, a samo włókno mięśniowe i cały mięsień kurczą się.

Czynniki wpływające na kurczliwość mięśni

Naruszenie na którymkolwiek z powyższych etapów może prowadzić zarówno do braku skurczu mięśni, jak i do stanu ciągłego skurczu, czyli drgawek.

Następujące czynniki prowadzą do długotrwałego tonicznego skurczu włókien mięśniowych:

  • zbyt częste impulsy mózgu;
  • nadmiar acetylocholiny w szczelinie synaptycznej;
  • obniżenie progu pobudliwości miocytów;
  • spadek stężenia ATP;
  • defekt genetyczny w jednym z kurczliwych białek.

Przyczyny skurczów nóg

Przyczyny sugerują choroby lub określone stany organizmu, w których powstają sprzyjające warunki do występowania skurczów kończyn dolnych. Istnieje wiele chorób i różnych stanów, które mogą prowadzić do napadów, dlatego w tym przypadku nie należy odbiegać od wybranego kierunku, ale wręcz przeciwnie, konieczne jest klasyfikowanie chorób zgodnie z wymienionymi powyżej czynnikami..

Zbyt częste impulsy mózgowe

Mózg, czyli jego specjalna część - móżdżek, odpowiada za utrzymanie stałego napięcia każdego mięśnia ciała. Nawet podczas snu mięśnie nie przestają otrzymywać impulsów z mózgu. Faktem jest, że powstają znacznie rzadziej niż w stanie czuwania. W pewnych okolicznościach mózg zaczyna zwiększać impulsy, co pacjent odczuwa jako uczucie sztywności mięśni. Po osiągnięciu pewnego progu impulsy stają się tak częste, że utrzymują mięsień w stanie ciągłego skurczu. Ten stan nazywa się napadami tonicznymi..

Skurcze nóg spowodowane zwiększonymi impulsami mózgowymi rozwijają się w następujących chorobach:

  • padaczka;
  • ostra psychoza;
  • rzucawka;
  • Poważny uraz mózgu;
  • krwotoki wewnątrzczaszkowe;
  • czaszkowa choroba zakrzepowo-zatorowa.

Padaczka
Padaczka to poważna choroba charakteryzująca się pojawieniem się ognisk synchronicznych impulsów w mózgu. Zwykle różne części mózgu emitują fale o różnych częstotliwościach i amplitudach. W przypadku napadu padaczkowego wszystkie neurony w mózgu zaczynają pulsować synchronicznie. Prowadzi to do tego, że wszystkie mięśnie ciała zaczynają się kurczyć i rozluźniać w niekontrolowany sposób..

Rozróżnij napady uogólnione i częściowe. Napady uogólnione są uważane za klasyczne i są zgodne z nazwą. Innymi słowy, objawiają się skurczem mięśni całego ciała. Napady częściowe są mniej powszechne i objawiają się niekontrolowanym skurczem tylko jednej grupy mięśni lub jednej kończyny.

Istnieje specjalny rodzaj napadu, nazwany na cześć autora, który je opisał. Nazwy tych napadów to napady jacksonowskie lub padaczka jacksonowska. Różnica w przypadku tego typu drgawek polega na tym, że rozpoczynają się one jako napad częściowy, na przykład ramieniem, nogą lub twarzą, a następnie rozprzestrzeniają się na całe ciało.

Ostra psychoza
Ta choroba psychiczna charakteryzuje się halucynacjami wzrokowymi i słuchowymi z różnych powodów. Patofizjologia tej choroby nie jest dobrze poznana, ale przypuszcza się, że zaburzona aktywność mózgu jest substratem dla wystąpienia objawów zniekształconej percepcji. Brak lekarstwa pogarsza stan pacjenta. Wzrost temperatury ciała powyżej 40 stopni jest złym znakiem prognostycznym. Napady uogólnione są często związane ze wzrostem temperatury. Drgawki tylko kończyn dolnych praktycznie nie występują, ale mogą być początkiem napadu uogólnionego, jak we wspomnianym napadzie jacksońskim.

Ponadto pacjent może narzekać, że jego nogi są skurczone z powodu zniekształconej percepcji. Ważne jest, aby poważnie potraktować tę skargę i sprawdzić, czy jest prawdziwa. Jeśli kończyna jest w konwulsji, jej mięśnie są napięte. Wymuszone wyprostowanie kończyny prowadzi do szybkiego ustąpienia bolesnych objawów. Jeśli nie ma obiektywnego potwierdzenia skurczów kończyn dolnych, dolegliwości pacjenta tłumaczone są parestezjami (halucynacjami wrażliwymi) wywołanymi ostrą psychozą.

Rzucawka
Ten stan patologiczny może wystąpić w czasie ciąży i stanowi poważne zagrożenie dla życia kobiety ciężarnej i płodu. U kobiet niebędących w ciąży i u mężczyzn choroba ta nie może wystąpić, ponieważ czynnikiem wyzwalającym jej rozwój jest niezgodność niektórych składników komórkowych matki i płodu. Przed rzucawką występuje stan przedrzucawkowy, w którym wzrasta ciśnienie krwi kobiety ciężarnej, pojawia się obrzęk i pogarsza się ogólny stan zdrowia. Przy wysokich wartościach ciśnienia krwi (średnio 140 mm Hg i więcej) ryzyko przederwania łożyska wzrasta z powodu zwężenia naczyń krwionośnych, które je odżywiają. Rzucawka charakteryzuje się pojawieniem się napadów uogólnionych lub częściowych. Skurcze nóg, podobnie jak w poprzednim przypadku, mogą być początkiem częściowego napadu jacksońskiego. Podczas napadów dochodzi do ostrych skurczów i rozluźnienia mięśni macicy, prowadzących do oderwania okolicy płodu i zaprzestania żywienia płodu. W tej sytuacji istnieje pilna potrzeba pilnego porodu przez cesarskie cięcie w celu ratowania życia płodu i zatrzymania krwawienia z macicy u ciężarnej..

Poważny uraz mózgu
Urazowe uszkodzenie mózgu może prowadzić do skurczów nóg, ale należy pamiętać, że zdarza się to dość rzadko. Istnieje wzorzec, zgodnie z którym wielkość zmiany odpowiada nasileniu napadów i czasowi ich trwania. Innymi słowy, stłuczenie mózgu krwiakiem podtwardówkowym z większym prawdopodobieństwem spowoduje drgawki niż normalny wstrząs mózgu. Mechanizm napadów w tym przypadku wiąże się z niszczeniem komórek mózgowych. W ognisku uszkodzenia zmienia się skład jonowy, co prowadzi do zmiany progu pobudliwości otaczających komórek i wzrostu aktywności elektrycznej dotkniętego obszaru mózgu. Powstają tak zwane ogniska epileptycznej aktywności mózgu, które są okresowo rozładowywane przez drgawki, a następnie ponownie gromadzą ładunek. W miarę jak zraniony obszar goi się, normalizuje się również skład jonowy komórek mózgowych, co nieuchronnie prowadzi do zaniku ogniska wysokiej aktywności napadowej i powrotu pacjenta do zdrowia.

Krwotoki wewnątrzczaszkowe
Krwotok śródczaszkowy jest częściej powikłaniem nadciśnienia tętniczego, w którym z czasem w naczyniach mózgu tworzą się tętniaki (obszary cienkiej ściany naczyniowej). Niemal zawsze krwotokowi śródczaszkowemu towarzyszy utrata przytomności. Wraz ze wzrostem ciśnienia krwi tętniak pęka i krew zostaje uwolniona do substancji mózgowej. Po pierwsze, krew naciska na tkankę nerwową, naruszając w ten sposób jej integralność. Po drugie, pęknięte naczynie na pewien czas traci zdolność dostarczania krwi do określonej części mózgu, co prowadzi do głodu tlenu. W obu przypadkach tkanka mózgowa jest uszkadzana bezpośrednio lub pośrednio przez zmianę składu jonowego płynu międzykomórkowego i wewnątrzkomórkowego. Występuje obniżenie progu pobudliwości w ognisku dotkniętych komórek i utworzenie strefy o wysokiej aktywności konwulsyjnej. Im bardziej masywny krwotok, tym większe prawdopodobieństwo, że doprowadzi do rozwoju napadów..

Choroba zakrzepowo-zatorowa czaszkowo-mózgowa
Zwalczanie tej choroby jest niezwykle ważne we współczesnym społeczeństwie, ponieważ jest ona spowodowana siedzącym trybem życia, nadwagą, niezdrową dietą, paleniem i nadużywaniem alkoholu. Dzięki różnym mechanizmom w dowolnej części ciała powstają skrzepy krwi (skrzepliny), które rosną i mogą stać się dość duże. Ze względu na cechy anatomiczne, żyły nóg są najczęstszym miejscem tworzenia się skrzepów krwi. W pewnych okolicznościach skrzep krwi odrywa się i docierając do mózgu, zatyka światło jednego z naczyń. Po krótkim czasie (15 - 30 sekund) pojawiają się objawy niedotlenienia dotkniętego obszaru mózgu. Najczęściej niedotlenienie określonej części mózgu prowadzi do zaniku funkcji, jaką zapewnia, na przykład utraty mowy, zaniku napięcia mięśniowego itp. Jednak czasami dotknięty obszar mózgu staje się ogniskiem dużej aktywności napadowej, o której wspomniano wcześniej. Skurcze nóg są bardziej prawdopodobne, gdy naczynia krwionośne zaopatrujące boczną część zakrętu przedśrodkowego są zablokowane przez skrzeplinę, ponieważ to ta część mózgu jest odpowiedzialna za dobrowolne ruchy nóg. Przywrócenie dopływu krwi do dotkniętego ogniska prowadzi do jego stopniowej resorpcji i zaniku drgawek.

Nadmiar acetylocholiny w szczelinie synaptycznej

Acetylocholina jest głównym mediatorem uczestniczącym w przekazywaniu impulsów z nerwu do komórki mięśniowej. Struktura, która umożliwia taką transmisję, nazywana jest synapsą elektrochemiczną. Mechanizm tego transferu polega na uwolnieniu acetylocholiny do szczeliny synaptycznej, a następnie jej oddziaływaniu na błonę komórek mięśniowych i wytworzeniu potencjału czynnościowego..

W pewnych warunkach nadmiar mediatora może gromadzić się w szczelinie synaptycznej, co nieuchronnie prowadzi do częstszego i silniejszego skurczu mięśni, aż do rozwoju napadów, w tym kończyn dolnych.

Następujące stany powodują drgawki, zwiększając ilość acetylocholiny w szczelinie synaptycznej:

  • przedawkowanie leków z grupy blokerów cholinoesterazy;
  • rozluźnienie mięśni za pomocą leków depolaryzujących;
  • niedobór magnezu w organizmie.

Przedawkowanie leków z grupy blokerów cholinoesterazy
Cholinesteraza to enzym rozkładający acetylocholinę. Dzięki cholinoesterazy acetylocholina nie pozostaje długo w szczelinie synaptycznej, co skutkuje rozluźnieniem i odpoczynkiem mięśni. Leki z grupy blokerów cholinoesterazy wiążą ten enzym, prowadząc do wzrostu stężenia acetylocholiny w szczelinie synaptycznej i wzrostu napięcia komórek mięśniowych. Mechanizm działania blokery cholinoesterazy dzieli się na odwracalne i nieodwracalne.

Odwracalne blokery cholinoesterazy są używane głównie do celów medycznych. Przedstawicielami tej grupy są proseryna, fizostygmina, galantamina itp. Ich stosowanie jest uzasadnione w przypadku pooperacyjnego niedowładu jelit, w okresie rekonwalescencji po udarze mózgu, z atonią pęcherza. Przedawkowanie tych leków lub ich nieuzasadnione stosowanie prowadzi najpierw do poczucia bolesnej sztywności mięśni, a następnie do drgawek.

Nieodwracalne blokery cholinoesterazy są inaczej nazywane organofosforanami i należą do klasy broni chemicznej. Najbardziej znanymi przedstawicielami tej grupy są chemiczne środki bojowe sarin i soman, a także znany insektycyd, dichlorfos. Sarin i Soman są zakazane w większości krajów świata jako nieludzka broń. Dichlorfos i inne pokrewne związki są często używane w gospodarstwie domowym i powodują zatrucia domowe. Mechanizm ich działania polega na silnym wiązaniu cholinoesterazy bez możliwości jej niezależnego oderwania. Powiązana cholinoesteraza traci swoją funkcję i prowadzi do gromadzenia się acetylocholiny. Klinicznie dochodzi do porażenia spastycznego całej muskulatury ciała. Śmierć następuje z powodu paraliżu przepony i naruszenia procesu dobrowolnego oddychania.

Rozluźnienie mięśni za pomocą leków depolaryzujących
Rozluźnienie mięśni jest stosowane podczas wykonywania znieczulenia przed zabiegiem i prowadzi do lepszego znieczulenia. Istnieją dwa główne rodzaje środków zwiotczających mięśnie - depolaryzujące i niedepolaryzujące. Każdy z rodzajów środków zwiotczających mięśnie ma ścisłe wskazania do stosowania..

Najbardziej znanym przedstawicielem depolaryzujących środków zwiotczających mięśnie jest chlorek suksametonium (ditilina). Lek ten jest stosowany do krótkich operacji (maksymalnie do 15 minut). Po wyjściu ze znieczulenia z jednoczesnym stosowaniem tego środka zwiotczającego, pacjent odczuwa przez pewien czas sztywność mięśni, jak po ciężkiej i długotrwałej pracy fizycznej. Wraz z innymi czynnikami predysponującymi powyższe odczucie może przekształcić się w drgawki.

Niedobór magnezu w organizmie
Magnez to jeden z najważniejszych elektrolitów w organizmie. Jedną z jego funkcji jest otwieranie kanałów błony presynaptycznej do odwrotnego wejścia nieużywanego nadajnika na koniec aksonu (centralny proces komórki nerwowej odpowiedzialnej za przekazywanie impulsów elektrycznych). Przy braku magnezu kanały te pozostają zamknięte, co prowadzi do gromadzenia się acetylocholiny w szczelinie synaptycznej. W rezultacie nawet niewielka aktywność fizyczna w krótkim czasie wywołuje pojawienie się drgawek..

Niedobór magnezu często pojawia się przy nieodpowiednim odżywianiu. Problem ten dotyczył głównie dziewcząt, które dla dobra sylwetki starają się ograniczyć do jedzenia. Niektóre z nich oprócz diety wykorzystują adsorbenty, z których najsłynniejszym jest węgiel aktywny. Lek ten jest oczywiście niezwykle skuteczny w wielu sytuacjach, ale jego efektem ubocznym jest usuwanie korzystnych jonów z organizmu. Przy jednorazowym użyciu napady nie występują, jednak przy dłuższym stosowaniu zwiększa się ryzyko ich wystąpienia.

Obniżenie progu pobudliwości miocytów

Komórka mięśniowa, podobnie jak każda inna komórka ciała, ma pewien próg pobudliwości. Pomimo tego, że ten próg jest ściśle określony dla każdego typu komórek, nie jest stały. Zależy to od różnicy stężeń niektórych jonów wewnątrz i na zewnątrz komórek oraz od bezpiecznego działania komórkowych systemów pompujących..

Głównymi przyczynami rozwoju napadów w wyniku obniżenia progu pobudliwości miocytów są:

  • brak równowagi elektrolitowej;
  • hipowitaminoza.

Brak równowagi elektrolitowej
Różnica w stężeniu elektrolitu tworzy pewien ładunek na powierzchni ogniwa. Aby komórka była wzbudzona, konieczne jest, aby impuls, który otrzyma, był równy lub większy niż ładunek błony komórkowej. Innymi słowy, impuls musi przekroczyć pewną wartość progową, aby wprowadzić komórkę w stan podniecenia. Ten próg nie jest stabilny, ale zależy od stężenia elektrolitów w przestrzeni otaczającej ogniwo. Wraz ze zmianą równowagi elektrolitowej w organizmie próg pobudliwości spada, słabsze impulsy powodują skurcze mięśni. Zwiększa się również częstotliwość skurczów, co prowadzi do stanu ciągłego pobudzenia komórki mięśniowej - drgawek. Zaburzenia często prowadzące do zmian równowagi elektrolitowej to wymioty, biegunka, krwawienie, duszność i zatrucie.

Hipowitaminoza
Witaminy odgrywają niezwykle ważną rolę w rozwoju organizmu i utrzymaniu jego normalnej sprawności. Są częścią enzymów i koenzymów pełniących funkcję utrzymania stałości wewnętrznego środowiska organizmu. Na kurczliwość mięśni bardziej wpływa niedobór witamin A, B, D i E.Jednocześnie cierpi na integralność błon komórkowych, aw konsekwencji obniża się próg pobudliwości, prowadząc do drgawek.

Spadek stężenia ATP

ATP jest głównym nośnikiem energii chemicznej w organizmie. Kwas ten jest syntetyzowany w specjalnych organellach - mitochondriach, które są obecne w każdej komórce. Uwolnienie energii następuje, gdy ATP jest rozkładany na ADP (difosforan adenozyny) i fosforan. Uwolniona energia jest zużywana na działanie większości systemów, które wspierają żywotność komórek.

W komórce mięśniowej jony wapnia normalnie prowadzą do jej skurczu, a ATP odpowiada za rozluźnienie. Jeśli weźmiemy pod uwagę, że zmiana stężenia wapnia we krwi niezwykle rzadko prowadzi do drgawek, ponieważ wapń nie jest spożywany i nie tworzy się podczas pracy mięśni, wówczas spadek stężenia ATP jest bezpośrednią przyczyną napadów, ponieważ ten zasób jest zużywany. Należy zauważyć, że napady pojawiają się tylko w przypadku skrajnego wyczerpania ATP, który jest odpowiedzialny za zwiotczenie mięśni. Odzyskanie stężenia ATP zajmuje pewien czas, który odpowiada odpoczynkowi po ciężkiej pracy. Dopóki nie zostanie przywrócone normalne stężenie ATP, mięsień nie rozluźnia się. Z tego powodu przepracowany mięsień jest mocny w dotyku i sztywny (trudny do rozciągnięcia).

Choroby i stany prowadzące do obniżenia stężenia ATP i pojawienia się napadów to:

  • cukrzyca;
  • zespół żyły głównej dolnej;
  • Przewlekła niewydolność serca;
  • phlebeurysm;
  • zakrzepowe zapalenie żył;
  • zatarcie miażdżycy;
  • niedokrwistość;
  • wczesny okres pooperacyjny;
  • nadczynność tarczycy;
  • nadmierna aktywność fizyczna;
  • płaskostopie.

Cukrzyca
Cukrzyca jest ciężką chorobą endokrynologiczną, która prowadzi do wielu ostrych i opóźnionych powikłań. Cukrzyca wymaga od pacjenta dużej dyscypliny, ponieważ tylko prawidłowa dieta i terminowe podawanie leków w wymaganym stężeniu może zrekompensować brak insuliny w organizmie. Jednak bez względu na to, jak bardzo pacjent stara się kontrolować poziom glikemii, nie będzie w stanie całkowicie uniknąć skoków stężenia glukozy we krwi. Wynika to z faktu, że poziom ten zależy od wielu czynników, które nie zawsze dają się kontrolować. Czynniki te obejmują stres, porę dnia, skład spożywanego pokarmu, rodzaj pracy wykonywanej przez organizm itp..

Jednym z groźnych powikłań rozwijających się w cukrzycy jest cukrzycowa angiopatia. Z reguły przy dobrej kontroli choroby angiopatia nie rozwija się wcześniej niż w piątym roku. Rozróżnij mikro i makroangiopatię. Mechanizm niszczącego działania polega w jednym przypadku na pokonaniu głównego pnia, w drugim na małych naczyniach odżywiających tkanki organizmu. Mięśnie, które normalnie pochłaniają większość energii, zaczynają cierpieć z powodu niedostatecznego krążenia krwi. W przypadku braku krążenia do tkanek dostaje się mniej tlenu i wytwarza się mniej ATP, w szczególności w komórkach mięśniowych. Zgodnie z wcześniej wspomnianym mechanizmem brak ATP prowadzi do skurczu mięśni.

Zespół żyły głównej dolnej
Ta patologia jest typowa tylko dla kobiet w ciąży i rozwija się średnio od drugiej połowy ciąży. W tym czasie płód osiągnął rozmiar wystarczający do stopniowego wypierania narządów wewnętrznych matki. Wraz z narządami uciskane są duże naczynia jamy brzusznej - aorta brzuszna i żyła główna dolna. Aorta brzuszna ma grubą ścianę, a ponadto pulsuje, co nie pozwala na rozwój zastoju krwi na tym poziomie. Ściana żyły głównej dolnej jest cieńsza, a przepływ w niej krwi jest laminarny (stały, nie pulsujący). To sprawia, że ​​ściana żylna jest podatna na kompresję..

Wraz ze wzrostem płodu zwiększa się ucisk na żyłę główną dolną. Wraz z tym postępują zaburzenia krążenia tego segmentu. W kończynach dolnych występuje zastój krwi i rozwija się obrzęk. W takich warunkach odżywienie tkanek i wysycenie tlenem stopniowo się zmniejszają. Czynniki te razem prowadzą do zmniejszenia ilości ATP w komórce i zwiększenia prawdopodobieństwa napadów..

Przewlekła niewydolność serca
Choroba ta charakteryzuje się niezdolnością serca do wykonywania wystarczającej funkcji pompowania i utrzymania optymalnego poziomu krążenia krwi. Prowadzi to do rozwoju obrzęku, rozpoczynającego się w kończynach dolnych i rosnącego wyżej wraz z postępem dysfunkcji serca. W warunkach zastoju krwi kończyn dolnych rozwija się niedobór tlenu i składników odżywczych. W takich warunkach wydolność mięśni kończyn dolnych jest zauważalnie zmniejszona, niedobór ATP następuje szybciej i zwiększa się prawdopodobieństwo napadów..

Phlebeurysm
Żylaki to cienka ściana żylna, która wystaje poza normalne kontury naczynia. Występuje częściej u osób, których zawód wiąże się z wielogodzinnym staniem na nogach, u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca, u pacjentów z otyłością. W pierwszym przypadku mechanizm ich rozwoju wiąże się ze stale zwiększającym się obciążeniem naczyń żylnych i ich rozszerzaniem. W przypadku niewydolności serca stagnacja krwi rozwija się w naczyniach kończyn dolnych. W przypadku otyłości znacznie wzrasta obciążenie nóg, zwiększa się objętość krwi, a średnica żył jest zmuszona do dostosowania się do niej.

Szybkość przepływu krwi w żylakach spada, krew gęstnieje i tworzą się skrzepy krwi, zatykające te żyły. W takich warunkach krew szuka innej drogi odpływu, ale wkrótce wysokie ciśnienie w niej prowadzi do pojawienia się nowych żylaków. Tak więc błędne koło zostaje zamknięte, czego rezultatem jest postępująca stagnacja krwi w kończynach dolnych. Stagnacja krwi prowadzi do zmniejszenia produkcji ATP i zwiększenia prawdopodobieństwa drgawek.

Zakrzepowe zapalenie żył
Zakrzepowe zapalenie żył to zapalenie naczynia żylnego. Z reguły żylakom towarzyszy zakrzepowe zapalenie żył, ponieważ mechanizmy ich powstawania nakładają się. W obu przypadkach czynnikiem wyzwalającym jest zastój krążenia. W przypadku żylaków prowadzi do żylaków, a przy zakrzepowym zapaleniu żył - do zapalenia. Zapalna żyła jest uciskana przez obrzęk i jest zdeformowana, co powoduje pogorszenie jej przepuszczalności, zaostrza się zastój krwi i ponownie postępuje stan zapalny. Kolejne błędne koło prowadzi do tego, że konserwatywne wyleczenie zakrzepowego zapalenia żył i żylaków jest prawie niemożliwe. Za pomocą niektórych leków można osiągnąć zmniejszenie stanu zapalnego, ale nie ustąpienie czynników, które go spowodowały. Mechanizm napadów, podobnie jak w poprzednich przypadkach, wiąże się z zastojem krwi w kończynach dolnych.

Zacieranie miażdżycy
Choroba ta jest plagą krajów o wysokim poziomie rozwoju, ponieważ jej występowanie i nasilenie rośnie wraz z poziomem dobrobytu populacji. To w takich krajach odsetek osób otyłych jest najwyższy. Przy nadmiernym odżywianiu, paleniu i siedzącym trybie życia na ścianach tętnic tworzą się blaszki miażdżycowe, zmniejszając przepuszczalność naczyń. Ich najczęstszą lokalizacją są tętnice biodrowe, udowe i podkolanowe. W wyniku tworzenia się blaszki przepustowość tętnicy zostaje ograniczona. Jeśli przy normalnym obciążeniu tkanka mięśniowa otrzymuje wystarczającą ilość tlenu i składników odżywczych, to wraz ze wzrostem obciążenia stopniowo tworzy się ich niedobór. Mięsień, który nie otrzymuje tlenu, wytwarza mniej ATP, co po pewnym czasie, pod warunkiem utrzymania intensywności pracy, doprowadzi do powstania skurczów nóg.

Niedokrwistość
Niedokrwistość to zmniejszenie liczby czerwonych krwinek (czerwonych krwinek) i / lub hemoglobiny we krwi. Erytrocyty to komórki zawierające do 98% białka hemoglobiny, a on z kolei jest w stanie wiązać tlen i transportować go do tkanek obwodowych. Niedokrwistość może rozwinąć się z wielu powodów, takich jak ostre i przewlekłe krwawienia, upośledzenie dojrzewania erytrocytów, wada genetyczna hemoglobiny, długotrwałe stosowanie niektórych leków (pochodne pirazolonu) i wiele innych. Niedokrwistość prowadzi do zmniejszenia wymiany gazowej między powietrzem, krwią i tkankami. Ilość tlenu dostarczanego do obwodów jest niewystarczająca, aby zaspokoić optymalne potrzeby mięśni. W rezultacie w mitochondriach powstaje mniej cząsteczek ATP, a jego niedobór zwiększa ryzyko drgawek..

Wczesny okres pooperacyjny
Ten stan nie jest chorobą, ale zasługuje na szczególną uwagę, jeśli chodzi o napady padaczkowe. Operacjom o średnim i wysokim stopniu złożoności z reguły towarzyszy pewna utrata krwi. Ponadto ciśnienie krwi można sztucznie obniżać przez długi czas na określonych etapach operacji. Czynniki te, w połączeniu z całkowitym unieruchomieniem pacjenta przez kilka godzin operacji, stwarzają zwiększone ryzyko powstania zakrzepów w kończynach dolnych. Ryzyko to jest zwiększone u pacjentów z miażdżycą tętnic lub żylakami..

Okres pooperacyjny, który w niektórych przypadkach trwa dość długo, wymaga od pacjenta ścisłego leżenia w łóżku i niewielkiej aktywności fizycznej. W tych warunkach krążenie krwi w kończynach dolnych jest znacznie spowolnione i tworzą się skrzepy krwi lub skrzepliny. Skrzepy krwi częściowo lub całkowicie blokują przepływ krwi w naczyniu i powodują hipoksję (niską zawartość tlenu w tkankach) otaczających mięśni. Podobnie jak w poprzednich chorobach, spadek stężenia tlenu w tkance mięśniowej, szczególnie w warunkach zwiększonego stresu, prowadzi do pojawienia się drgawek.

Nadczynność tarczycy
Nadczynność tarczycy jest chorobą związaną ze zwiększoną produkcją hormonów tarczycy. Ze względu na występowanie i mechanizm rozwoju wyróżnia się pierwotną, wtórną i trzeciorzędową nadczynność tarczycy. Pierwotna nadczynność tarczycy charakteryzuje się zaburzeniem na poziomie samej tarczycy, wtórnym na poziomie przysadki i trzeciorzędowym na poziomie podwzgórza. Wzrost stężenia hormonów tyroksyny i trójjodotyroniny prowadzi do tachypsychii (przyspieszenia procesów myślowych), a także niepokoju i stanu ciągłego niepokoju. Ci pacjenci są znacznie bardziej aktywni niż osoby zdrowe. Obniża się próg pobudliwości ich komórek nerwowych, co prowadzi do wzrostu pobudliwości komórki. Wszystkie powyższe czynniki prowadzą do intensywniejszej pracy mięśni. W połączeniu z innymi czynnikami predysponującymi, nadczynność tarczycy może powodować drgawki..

Nadmierna aktywność fizyczna
Nieznośna i długotrwała aktywność fizyczna dla nieprzygotowanego organizmu jest zdecydowanie szkodliwa. Mięśnie szybko się wyczerpują, cały zapas ATP zostaje zużyty. Jeśli nie dasz mięśniom czasu na odpoczynek, podczas którego pewna ilość tych nośników energii jest ponownie syntetyzowana, to przy dalszej aktywności mięśni bardzo prawdopodobny jest rozwój napadów. Ich prawdopodobieństwo wzrasta wielokrotnie w zimnym środowisku, na przykład w zimnej wodzie. Wynika to z faktu, że chłodzenie mięśnia prowadzi do zmniejszenia w nim tempa metabolizmu. W związku z tym zużycie ATP pozostaje takie samo, ale procesy jego uzupełniania ulegają spowolnieniu. Z tego powodu drgawki występują dość często w wodzie..

Płaskostopie
Ta patologia polega na niewłaściwym uformowaniu łuku stopy. W rezultacie punkty obrotowe stopy znajdują się w miejscach, które nie są do nich przystosowane fizjologicznie. Mięśnie stopy poza łukiem muszą przenosić obciążenie, do którego nie są przeznaczone. W rezultacie szybko się męczą. Zmęczony mięsień traci ATP, jednocześnie tracąc zdolność do relaksacji.

Płaskostopie poza oddziaływaniem na samą stopę wpływają pośrednio na stan stawów kolanowych i biodrowych. Ponieważ łuk stopy nie jest prawidłowo uformowany, nie pełni funkcji amortyzującej. W rezultacie powyższe stawy są bardziej narażone na wstrząsy i częściej zawodzą, powodując rozwój artrozy i artretyzmu..

Defekt genetyczny jednego z kurczliwych białek

Ta kategoria chorób jest nieuleczalna. Pocieszające jest to, że zachorowalność na tę chorobę w populacji jest niska, a prawdopodobieństwo jej wystąpienia wynosi 1: 200 - 300 milionów. Ta grupa obejmuje różne fermentopatie i choroby nieprawidłowych białek..

Jedną z chorób z tej grupy, objawiającą się napadami, jest zespół Tourette'a (Gilles de la Tourette). Z powodu mutacji określonych genów w siódmej i jedenastej parze chromosomów w mózgu powstają nieprawidłowe połączenia, co prowadzi do pojawienia się u pacjenta mimowolnych ruchów (tików) i płaczu (częściej nieprzyzwoitego). W przypadku, gdy tik dotyka kończyny dolnej, może objawiać się w postaci okresowych drgawek.

Pierwsza pomoc w konwulsjach

Głównym zadaniem osoby udzielającej pomocy sobie lub komuś innemu w napadzie jest rozpoznanie przyczyny napadu. Innymi słowy, konieczne jest rozróżnienie, czy napad jest przejawem częściowego napadu padaczkowego, czy też jest spowodowany jakimś innym powodem. W zależności od mechanizmu powstawania napadów istnieją co najmniej dwa algorytmy udzielania pomocy, które radykalnie się od siebie różnią..

Pierwszą charakterystyczną cechą napadów padaczkowych jest stopniowanie. Pierwszy etap jest kloniczny, to znaczy objawia się naprzemiennymi rytmicznymi skurczami i rozluźnieniem mięśni. Czas trwania etapu klonicznego wynosi średnio 15 - 20 sekund. Drugim etapem napadów padaczkowych jest tonik. Dzięki niemu dochodzi do przedłużonego skurczu mięśni średnio do 10 sekund, po czym mięsień rozluźnia się, a atak się kończy.

Drugą cechą napadów padaczkowych jest zależność ich pojawiania się od pewnych, ściśle indywidualnych dla każdego pacjenta, czynników wyzwalających. Najczęstsze z nich to jasne, migoczące światła, głośne dźwięki, określony smak i zapach..

Trzecia cecha objawia się tylko w przypadku przejścia napadów częściowych do uogólnionych i polega na utracie przytomności pacjenta pod koniec ataku. Utracie przytomności często towarzyszy mimowolne oddawanie moczu i oddawanie stolca. Po odzyskaniu przytomności obserwuje się zjawisko amnezji wstecznej, w której pacjent nie pamięta, że ​​miał atak.

Jeżeli zgodnie z powyższymi kryteriami pacjent ma częściowe napady padaczkowe, to przede wszystkim należy go położyć na krześle, ławce lub ziemi, aby uniknąć obrażeń w przypadku ewentualnego upadku. Następnie powinieneś poczekać do końca ataku bez podejmowania żadnych działań..

W przypadku rozprzestrzeniania się napadów i ich przejścia do postaci uogólnionej, należy położyć pacjenta na jednej stronie i założyć mu pod głowę koc, koszulę lub owinąć ręce, aby uniknąć uszkodzenia podczas ataku. Ważne jest, aby nie naprawiać głowy, ale chronić ją przed uderzeniami, ponieważ przy silnej fiksacji istnieje ryzyko zapadnięcia się kręgów szyjnych, co nieuchronnie prowadzi do śmierci pacjenta. Jeśli pacjent ma uogólniony napad drgawkowy, równie ważne jest jak najszybsze wezwanie karetki, ponieważ bez wprowadzenia niektórych leków prawdopodobieństwo powtarzających się napadów jest wysokie. Pod koniec ataku należy spróbować dowiedzieć się, jaki czynnik może sprowokować atak i spróbować go wyeliminować.

Jeśli przyczyna napadów nie jest związana z padaczką, należy podjąć następujące działania. Najpierw musisz ustawić kończyny w podwyższonej pozycji. Zapewnia to lepszy przepływ krwi i eliminuje zastój. Po drugie, należy chwycić palce u nóg i wykonać zgięcie grzbietowe stopy (w kierunku kolana) w dwóch etapach - najpierw zgiąć się do połowy i zwolnić, a następnie powoli ponownie zgiąć jak najwięcej i przytrzymać w tej pozycji, aż ustąpią skurcze. Ta manipulacja prowadzi do gwałtownego rozciągnięcia mięśnia, który niczym gąbka zasysa bogatą w tlen krew. Jednocześnie warto wykonać lekki masaż kończyny, ponieważ poprawia mikrokrążenie i przyspiesza proces regeneracji. Uszczypnięcia i ukłucia rozpraszają uwagę i przerywają łańcuch odruchowy, który jest zamykany bólem spowodowanym skurczem mięśni.

Leczenie napadów

Leczenie napadów powinno być zgodne z następującą zasadą. W pierwszej kolejności należy powstrzymać napad, ponieważ jest to stresujący stan dla organizmu. Przyczyny, które go spowodowały, są traktowane wtórnie. W przypadku niemożności wyeliminowania przyczyn, chory powinien być poddawany ciągłemu leczeniu patogenetycznemu i objawowemu mającego na celu zmniejszenie prawdopodobieństwa i nasilenia napadów.

Leki na częste napady padaczkowe

Farmakoterapia napadów tradycyjnie dzieli się na przerywanie napadów i leczenie mające na celu zapobieganie im..

Interwencja lecznicza jest wykonywana tylko wtedy, gdy pacjent ma częściowy lub uogólniony napad padaczkowy. W przypadku napadów innego pochodzenia, ich przerwanie przeprowadza się za pomocą zabiegów określonych w rozdziale „Pierwsza pomoc w przypadku napadów”.

Grupa narkotykowaEliminacja objawówMechanizm akcjiNarkotykSposób stosowania
BenzodiazepinyCzęściowe lub uogólnione drgawki, pobudzenie psychoruchowe, bezsenność.Wyraźne działanie uspokajające, zwiotczające mięśnie i przeciwlękowe (eliminujące strach).Zastrzyki10 mg - 2 ml domięśniowo lub powoli dożylnie!
Diazepam
Pochodne GABA (kwas gamma-aminomasłowy)Bezsenność, drgawki, ostra psychoza, rehabilitacja po udarze i urazie mózgu.Silne działanie hipnotyczne, uspokajające, rozluźniające mięśnie. Umiarkowane działanie nootropowe i przeciw niedotlenieniu.Zastrzyki2 g - 10 ml dożylnie powoli!
Hydroksymaślan sodu
Pierwiastki śladowe, leki rozszerzające naczynia krwionośne, leki przeciwdrgawkoweRzucawka (drgawki u kobiety w ciąży), nadciśnienie, zaburzenia rytmu serca, zatrucie solami metali ciężkich.Działanie przeciwdrgawkowe, przeciwarytmiczne, hipotensyjne, przeciwskurczowe i uspokajające.Zastrzyki5 ml - 25% rozcieńczyć solą fizjologiczną powoli dożylnie!
Siarczan magnezu
Grupa narkotykowaEliminacja objawówMechanizm akcjiNarkotykSposób stosowania
BarbituranyCzęściowe lub uogólnione drgawki, pobudzenie psychoruchowe, bezsenność.Zwiększona wrażliwość receptorów GABA. Blokowanie niektórych pobudzających neuroprzekaźników.Sól sodowa fenobarbitalu0,05 - 0,1 g 2 razy dziennie. Wewnątrz.
BenzodiazepinyCzęściowe lub uogólnione drgawki, pobudzenie psychoruchowe, bezsenność.Wyraźne działanie uspokajające, zwiotczające mięśnie i przeciwlękowe (eliminujące strach).Pigułki2 - 10 mg dziennie w 2 - 3 dawkach podzielonych. Wewnątrz.
Phenazepam
Pierwiastki śladowe, leki rozszerzające naczynia krwionośne, leki przeciwdrgawkoweRzucawka i stan przedrzucawkowy.Przyspieszenie ruchu wstecznego acetylocholiny poza błonę presynaptyczną.Siarczan magnezu5 ml - 25% roztwór rozcieńcza się solą fizjologiczną powoli 1 - 2 razy dziennie dożylnie.
Pochodne kwasu walproinowegoDrobne i duże napady.Centralne działanie zwiotczające i uspokajające.Syrop20-30 mg dziennie w 2 dawkach podzielonych. Wewnątrz.
Walproinian Sodu (Depakine)
NeuroleptykOstra psychoza, bezsenność, pobudzenie psychomotoryczne.Silne działanie przeciwpsychotyczne, przeciwhistaminowe i przeciwwymiotne. Umiarkowany efekt hipotensyjny.Zastrzyki2 ml - 2,5% roztwór dożylnie rozcieńczyć solą fizjologiczną 2-3 razy dziennie.
Aminazyna
FibrynolitykiDrgawki spowodowane udarem niedokrwiennym.Zniszczenie zakrzepów krwi z zewnątrz i od wewnątrz.Zastrzyki500 000 IU przez 2 godziny, po rozcieńczeniu solą fizjologiczną lub 5% roztworem glukozy. Dożylny strumień.
Urokinaza
Glikozydy nasercoweDrgawki spowodowane słabym krążeniem krwi w niewydolności serca.Działanie antyarytmiczne i stymulujące serce.PigułkiDobór dawki dokonywany jest indywidualnie, zgodnie z wybranym schematem digitalizacji.
Digoksyna
Preparaty żelazaNapady spowodowane anemią.Uzupełnianie niedoboru żelaza.Pigułki1 tabletka 1-2 razy dziennie. Wewnątrz.
Sorbifer

Dieta na częste skurcze

Do dziś nie zidentyfikowano ani jednego produktu spożywczego, który najprawdopodobniej powodowałby skurcze kończyn dolnych. Jednak nie warto też całkowicie eliminować wpływu diety. Jak wspomniano powyżej, napady mogą wystąpić z powodu miażdżycy i otyłości. W związku z tym dieta powinna mieć na celu zapobieganie tym chorobom w jak największym stopniu..

Poniższe wskazówki pomogą Ci trzymać się zbilansowanej diety:

  • Dieta powinna zawierać mniej więcej tyle kalorii, ile organizm zużywa dziennie. Dzienne spożycie kalorii można obliczyć za pomocą specjalnych tabel.
  • Oprócz kalorii upewnij się, że około jedna trzecia żywności jest pochodzenia roślinnego.
  • Racjonalne odżywianie polega na podzieleniu dziennej ilości pożywienia na 5-6 porcji, z których 1-2 porcje powinny składać się z różnych zbóż zawierających błonnik niezbędny do wysokiej jakości trawienia.
  • Kolacja powinna mieć miejsce co najmniej 2 godziny przed snem.

Schemat pracy i odpoczynku z częstymi drgawkami

Jednym z czynników prowokujących rozwój napadów jest nadmierna aktywność fizyczna. W połączeniu ze słabym odpoczynkiem ta patologia staje się jeszcze bardziej prawdopodobna, ponieważ w tym przypadku zaczyna obowiązywać właściwość zmęczenia. Jeśli tak się stanie, to przede wszystkim cierpi układ nerwowy, którego najczęstszymi objawami uszkodzenia są nerwice, tiki nerwowe i okresowe drgawki..

Poniższe wskazówki pomogą Ci uniknąć napadów podczas regularnych ćwiczeń:

  • Lepiej jest podzielić duży ciężar na kilka części lub podnieść z pomocą..
  • Przenoszenie i podnoszenie ciężarów powinno odbywać się z wyprostowanymi plecami z ładunkiem jak najbliżej centralnej osi ciała - kręgosłupa.
  • Po każdych 30-40 minutach pracy powinna następować krótka przerwa.
  • Przerwy obiadowe muszą trwać co najmniej 1 godzinę.
  • Wskazane jest wzięcie ciepłego prysznica przed pójściem spać, ponieważ sprzyja to lepszemu i głębszemu zasypianiu..
  • Sen powinien trwać co najmniej 6 godzin dziennie. Optymalny czas snu - 8 godzin.
  • Zasypianie i budzenie się powinno odbywać się w tym samym czasie, ponieważ pomaga to normalizować cykle snu, co korzystnie wpływa na jego produktywność.

Zapobieganie nawracającym napadom

Częste napady mają duży wpływ na jakość życia. Ponadto, jeśli nie są odpowiednio leczone, stają się częstsze i rozwijają pewne komplikacje. Dlatego główną rolę w walce z napadami odgrywa zapobieganie.

Co zrobić, jeśli boli cię głowa: przyczyny bólu i metody leczenia

Niewystarczające krążenie krwi w basenie kręgowo-podstawnym