Chylomikrony, co to jest?

Lipoproteiny to kuliste cząsteczki, w których można wyodrębnić duży hydrofobowy rdzeń, który składa się z trójglicerydów (TRH), a także estrów cholesterolu (ECS). Ponadto mają amfifilową powłokę, która zawiera fosfolipidy, białka i glikolipidy..

Chylomikrony to mikroskopijne cząsteczki o średnicy mniejszej niż 1 mikron. Są to lipidy (fosfolipidy, cholesterol, trójglicerydy) ze specjalną błoną apolipoproteinową.

Struktura tego typu chylomikronu umożliwia nierozpuszczalnym w wodzie lipidom swobodne przemieszczanie się po wszystkich naczyniach krwionośnych..

Chylomikrony są w stanie tworzyć się w enterocytach natychmiast po trawieniu i skutecznym wchłanianiu tłuszczów z jelita cienkiego. Następnie wychodzą do przestrzeni międzykomórkowej, gdzie następuje wchłanianie kosmków do naczyń włosowatych limfatycznych..

Lipoproteiny w organizmie człowieka

Główna rola substancji lipoproteinowych polega na transporcie lipidów, dlatego zawsze można je wykryć tylko w płynach biologicznych. Podczas badania lipidów w osoczu krwi stało się oczywiste, że wszystkie z nich można podzielić na kilka grup..

Znacząco różnią się od siebie stosunkiem poszczególnych składników. Różne typy lipoprotein mogą również mieć inny stosunek białka i lipidów w składzie każdej cząsteczki, dlatego też ich gęstość jest różna..

Ogólnie istnieje kilka z następujących grup substancji lipoproteinowych:

  1. Chylomikrony;
  2. HDL (lipoproteina o dużej gęstości);
  3. BOB (lipoproteiny o średniej gęstości;
  4. VLDL (lipoproteina o bardzo małej gęstości);
  5. LDL (lipoproteina o niskiej gęstości).

Chylomikrony we krwi

Podczas oznaczania zawartości lipoprotein we krwi można je rozdzielić metodą elektroforezy. Jednocześnie możemy powiedzieć, że HM pozostaje na początkowym starcie, VLDL przechodzi do frakcji pre-globulin, LDL i DILP zaczynają występować we frakcji -b1-globulinach i HDL-b2-globulinach.

Nie jest wcale trudne określenie spektrum lipoprotein osocza krwi, najczęściej jest stosowana w medycynie w diagnostyce miażdżycy.

Wszystkie te typy lipoprotein różnią się znacznie pod względem funkcji..

Chylomikrony (HM) zawsze powstają w komórkach jelit, a ich główną funkcją jest przenoszenie egzogennego tłuszczu bezpośrednio z jelita do tkanki. Synteza tłuszczu bezpośrednio w enterocytach ze składników typu miceli jest zwykle nazywana resyntezą tłuszczu.

Resynteza zwykle powoduje wydajne tworzenie się tłuszczów, których skład jest zbliżony do normalnych tłuszczów ustrojowych. Następnie z utworzonego ponownie zsyntetyzowanego tłuszczu, apoprotein i innych lipidów powstają cząsteczki lipoprotein: chylomikrony.

Wymiana chylomikronowa

Chylomikrony zwykle tworzą się w ścianie jelita cienkiego przy wydajnym wchłanianiu tłuszczu. Wnikają do naczyń limfatycznych w postaci małych kropelek..

Już niewielka ilość apolipoprotein na powierzchni chylomikronu wskazuje na ich przyleganie do ścian naczyń limfatycznych w środowisku wodnym..

Chylomikrony przechodzą z piersiowego przewodu limfatycznego bezpośrednio do krwiobiegu płuc, a następnie do krążenia ogólnoustrojowego. Tutaj zwykle można je znaleźć po posiłkach..

Różne pokarmy o wystarczająco wysokiej zawartości tłuszczu mogą prowadzić do szybkiego wzrostu stężenia substancji chylomikron do 1-2% w osoczu już po 1-2 godzinach bezpośrednio po ich spożyciu.

Po 5-6 godzinach wysokie nasycenie osocza bezpośrednio chylomikronami może gwałtownie spaść do zera, podczas gdy jest ono przenoszone do wątroby i tkanki tłuszczowej.

Przyczyny wzrostu poziomu chylomikronów we krwi

Istnieje wiele przyczyn wzrostu tej substancji we krwi, ale za najczęstsze z nich uważa się:

1. Hiperlipoproteinemia to grupa dość rzadkich chorób genetycznych, które według statystyk występują u 1 osoby na milion..

  • Rodzinnym typem hiperchylomikronemii jest niedobór lipazy lipoproteinowej, który może prowadzić do gwałtownego wzrostu stężenia chylomikronu; synonimy zwane rodzinnym niedoborem lipazy lipoproteinowej, rodzinną chylomikronemią, zespołem chylomikronemii, hiperlipoproteinemią typu IA.
  • Wrodzona obecność inhibitora lipazy lipoproteinowej.
  • Zespół niedoboru apolipoproteiny CII to stan, w którym nie ma białka, które musi aktywować enzym w celu skutecznego przeniesienia tłuszczów z chylomikronu do tkanki.

2. Hiperlipoproteinemia typu V - stan, w którym występuje zwiększona zawartość lipoprotein o odpowiednio niskiej gęstości, a także chylomikronów w przypadku obniżonej aktywności lipazy lipoproteinowej.

Przyczyny spadku chylomikronów we krwi

Spadek zawartości substancji może wystąpić w niektórych przypadkach:

Choroba Andersa, charakteryzująca się hipobetalipoproteinemią z dostatecznie dużą kumulacją białka podobnego do apolipoproteiny B w jelicie.

Abetalipoproteinemia charakteryzuje się upośledzoną syntezą apolipoproteiny B-48, co uniemożliwia syntezę chylomikronów.

Co to są chylomikrony

Lipoproteiny to kuliste cząstki, w których można wyodrębnić hydrofobowy rdzeń, składający się z trójglicerydów (TRH) i estrów cholesterolu (ECS) oraz amfifilowej otoczki, która zawiera fosfolipidy, glikolipidy i białka.
Główną rolą lipoprotein jest transport lipidów, dzięki czemu można je znaleźć w płynach biologicznych.
Podczas badania lipidów osocza krwi okazało się, że można je podzielić na grupy, ponieważ różnią się one od siebie stosunkiem składników. Różne lipoproteiny mają różny stosunek lipidów i białka w składzie cząsteczki, dlatego też gęstość jest inna.
Lipoproteiny są oddzielane gęstością przez ultrawirowanie, podczas gdy nie wytrącają się, ale unoszą się (unoszą się). Wyróżnia się następujące grupy lipoprotein:
1) chylomikrony;
2) VLDL (lipoproteiny o bardzo małej gęstości);
3) DILI (lipoproteiny o średniej gęstości);
4) LDL (lipoproteina o małej gęstości);
5) HDL (lipoproteina o dużej gęstości).
Przy określaniu zawartości lipoprotein o różnej gęstości we krwi zwykle rozdziela się je metodą elektroforezy. W tym przypadku CM pozostaje na początku, VLDL znajdują się we frakcji pre-globulin, LDL i LPP we frakcji -α1-globulinach, a HDL we frakcji α2-globuliny. Oznaczanie spektrum lipoprotein osocza krwi jest wykorzystywane w medycynie do diagnostyki miażdżycy.
Wszystkie te lipoproteiny różnią się funkcją..
1. Chylomikrony (HM) - powstają w komórkach jelit, ich zadaniem jest przenoszenie egzogennego tłuszczu z jelita do tkanek (głównie do tkanki tłuszczowej), a także transport egzogennego cholesterolu z jelita do wątroby. Proces syntezy tłuszczu w enterocytach ze składników miceli nazywany jest resyntezą tłuszczu. W procesie resyntezy powstają tłuszcze, które mają podobny skład do tłuszczów ciała. Następnie z resyntetyzowanego tłuszczu, innych lipidów i apoprotein powstają cząsteczki lipoprotein: chylomikrony.
Chylomikron jest zbudowany w taki sam sposób, jak reszta lipoprotein. Jest to mała kropla tłuszczu: w jej środku znajdują się triacyloglicerole, które są dominującym składnikiem cząsteczki i stanowią 80% masy chylomikronów. Na obwodzie znajdują się warstwy fosfolipidów (8% masy) i warstwy apoprotein (2% masy), z których dwie to A i B. Pozostałe 10% masy to cholesterol i jego estry. Powierzchnia chylomikronu jest hydrofilowa: hydrofilowe części białek i fosfolipidów znajdują się na powierzchni cząstki.
Chylomikron jest tak duży, że nie może przejść przez pory w ścianach naczyń włosowatych krwi w wyniku egzocytozy. Dlatego przez egzocytozę chylomikrony dostają się do limfy. Przez to dostają się do krążenia ogólnoustrojowego, omijając wątrobę. Podwyższone chylomikrony obserwuje się po spożyciu tłuszczu we krwi.
Dlatego funkcje chylomikronów są następujące.
1. Dostarczanie tłuszczu pokarmowego (egzogennego) z jelita do innych tkanek (głównie tkanki tłuszczowej).
2. Transport egzogennego cholesterolu z jelita do wątroby.
Dlatego chylomikrony są formą transportu egzogennego tłuszczu i egzogennego cholesterolu..
Resynteza tłuszczu (druga) zachodzi ponownie w tkance tłuszczowej z produktów hydrolizy triacylogliceroli i jest tam odkładana do czasu, aż będzie potrzebna.

2. Lipoproteiny o bardzo małej gęstości (VLDL) - powstające w wątrobie, ich rola: transport endogennego tłuszczu, syntetyzowanego w wątrobie z węglowodanów, do tkanki tłuszczowej.
3. Lipoproteiny o niskiej gęstości (LDL) - powstają w krwiobiegu z VLDL na etapie tworzenia lipoprotein o średniej gęstości (IDL). Ich rola: transport endogennego cholesterolu do tkanek.
4. Lipoproteiny o dużej gęstości (HDL) - powstają w wątrobie, główną rolą jest transport cholesterolu z tkanek do wątroby, czyli usuwanie cholesterolu z tkanek, po czym cholesterol jest wydalany z żółcią.

Chylomikrony: co to jest, budowa, rola i funkcja w organizmie człowieka, metody wychowania

Chylomikrony to najwięksi przedstawiciele lipoprotein krwi. Główną funkcją jest transport tłuszczów z jelit do tkanek. Ta grupa lipoprotein nie jest dobrze poznana. Jednak ostatnie badania zaczęły zwracać na to większą uwagę, ponieważ pojawiły się dowody na to, że naruszenie ich metabolizmu wiąże się z rozwojem miażdżycy..

Struktura, funkcja chylomikronów

Chylomikrony to złożona struktura składająca się ze składnika tłuszczowego, białka. Takie formacje nazywane są lipoproteinami z greckiego „lipos” - tłuszcz, „białko” - białko. Wraz z lipoproteinami o bardzo niskiej, niskiej i wysokiej gęstości (VLDL, LDL, HDL) chylomikrony tworzą grupę lipoprotein krwi.

Te kompleksy białkowo-tłuszczowe mają największy rozmiar i gęstość. Dlatego nazywane są również lipoproteinami o ultra niskiej gęstości (VLDL). Średnica cząsteczki chylomikronu przekracza 120 nm. Ze względu na swoją strukturę LPNP to kropla tłuszczu. Jego środek tworzą trójglicerydy, otoczka składa się z fosfolipidów, do których przyczepione są cząsteczki białka. Kolejne 10% masy składa się z cholesterolu, a także pochodnych sterolu.

LPNP pełni trzy ważne funkcje:

  • to cząsteczki przenoszące jadalny tłuszcz z jelita do tkanek;
  • transportować cholesterol spożywczy z jelit do wątroby;
  • służą jako podłoże do tworzenia VLDL.

Cykl życia chylomikronów

Cykl życia zakładu opieki zdrowotnej obejmuje trzy etapy:

  • początkowy chylomikron;
  • dojrzały chylomikron;
  • resztkowy chylomikron.

Powstający chylomikron

Większość tłuszczów w diecie to trójglicerydy (tłuszcze obojętne). Ich trawienie odbywa się w jelicie cienkim. Tutaj pod wpływem kwasów żółciowych trójglicerydy przekształcają się w emulsję. W tej postaci trójglicerydy stają się dostępne do przetwarzania przez lipazę trzustkową. Enzym ten rozkłada trójglicerydy na monoglicerydy, glicerol, kwasy tłuszczowe.

Rozłożone, obojętne tłuszcze przenikają do komórek jelitowych (enterocytów), gdzie są ponownie składane. Podobnie jak wszystkie lipidy, trójglicerydy są nierozpuszczalne w wodzie. Jeśli dostaną się do krwi w niezmienionej postaci, krople tłuszczu zatykają naczynia. Ten stan nazywa się zatorowością tłuszczową, która jest niebezpiecznie śmiertelna. Aby temu zapobiec, cząsteczki trójglicerydów są pakowane w ochronną kapsułkę fosfolipidów, estrów cholesterolu i apolipoprotein. Tak powstaje rodzący się LPNP. Składa się w 85% z tłuszczów obojętnych, a głównym składnikiem białkowym jest apolipoproteina B-48.

Powstała lipoproteina przechodzi poza enterocyt do łoża limfatycznego. Podróż przez naczynia limfatyczne kończy się na chylomikronie z przewodem piersiowym. Stąd lipoproteina wchodzi do żyły podobojczykowej.

Dojrzały chylomikron

Krążąc w krwiobiegu, VLDLP zderzają się z HDL. Składniki są wymieniane między dwoma lipoproteinami. LDLP otrzymuje apolipoproteinę C-II (AROS2), apolipoproteinę E (APOE) z HDL i jest przekształcana do postaci dojrzałej. AROS 2 jest koenzymem lipazy lipoproteinowej. Kiedy ludzie mówią o VLDLL, zwykle mają na myśli dojrzałe lipoproteiny.

Pozostały chylomikron

Na powierzchni naczyń włosowatych tkanki tłuszczowej, tkanki mięśniowej, a także na błonach samych komórek znajduje się enzym lipoproteinaza. Jeśli obok unosi się chylomikron, z pewnością zareaguje z nim. Enzym uwalnia kwasy tłuszczowe zawarte w lipoproteinie. Trójglicerydy wnikają do mięśni, tkanki tłuszczowej, gdzie gromadzą się i utleniają.

Potem następuje drugie spotkanie z HDL, podczas którego LDPNL zwraca AROS2 i staje się formą szczątkową. Po wszystkich zmianach ich rozmiar spada do 30-50 nm. Apolipoproteiny B-48, CII to rodzaj znaków identyfikacyjnych. Według nich komórki wątroby rozpoznają chylomikrony, które zakończyły swoją funkcję, wydobywają je z krwiobiegu.

Wątroba uwalnia cholesterol z VLDL, który jest używany do syntezy kwasów żółciowych lub tworzenia VLDL.

U zdrowej osoby LPUNL krąży we krwi zaledwie 1-5 godzin po posiłku.

Podwyższone chylomikrony

Patologia, w której ilość VLDLP wzrasta, nazywana jest hiperchylomikronemią. Jest to rzadki objaw najczęściej występujący u dzieci. Występują dwie choroby dziedziczne, którym towarzyszy hiperchylomikronemia - wrodzony brak lipazy lipoproteinowej lub jej aktywatora apolipoproteiny C-II. Mechanizm rozwoju obu patologii jest podobny. Brak enzymu lub jego aktywatora uniemożliwia rozszczepienie chylomikronów przez tkankę tłuszczową i mięśniową. Z drugiej strony wątroba nie radzi sobie z taką ilością pracy. Z powodu tego, co VLDLP zaczyna gromadzić się w organizmie.

Co ciekawe, najdroższy na świecie lek genowy, Glieber, został opracowany do leczenia niedoboru lipoproteinazy. Jedno wstrzyknięcie leku kosztuje 1,6 miliona dolarów. Producent twierdzi, że jeden zastrzyk wystarczy do wymiany wadliwego genu na normalny. Wysoką cenę tłumaczy również wąski rynek. W końcu tę chorobę rozpoznaje się u 1-2 osób na 1000000.

U dorosłych hiperchylomikronemia może wystąpić z cukrzycą, toczniem układowym, ostrą przerywaną porfirią, szpiczakiem mnogim.

Co to są chylomikrony

Pozostałość chylomikronów to klasa lipoprotein powstających w jelicie cienkim podczas wchłaniania egzogennych lipidów. Są to największe z lipoprotein o wielkości od 75 nm do 1,2 mikrona w…… Wikipedii

Lipoproteiny - Lipoproteiny. Struktura Lipoproteiny (lipoproteiny) to klasa złożonych białek, których grupa prostetyczna jest reprezentowana przez lipid. Więc lipoproteiny mogą zawierać darmową... Wikipedię

Apolipoproteiny - (przestarzałe apolipoproteiny) są białkami, zwykle amfifilowymi, składnikami lipoprotein, które specyficznie wiążą się z odpowiednimi lipidami podczas tworzenia się cząsteczki lipoproteiny [1]. Na przykład istnieje kilka odmian...... Wikipedia

Chylomikron - Schemat budowy i składu chylomikronu. Chylomicron (liczba pojedyncza), angielska chylomicra (pl... Wikipedia

Metabolizm tłuszczów to zespół procesów trawienia i wchłaniania tłuszczów obojętnych (trójglicerydów) i produktów ich rozpadu w przewodzie pokarmowym, pośredni metabolizm tłuszczów i kwasów tłuszczowych oraz wydalanie z organizmu tłuszczów i ich produktów przemiany materii....... Encyklopedia medyczna

LIPOPROTEINY - (lipoproteiny), kompleksy złożone z białek (apolipoproteiny; w skrócie apo L.) i lipidów, połączenie między rymami odbywa się za pomocą hydrofobowości i elektrostatyczności. interakcje. L. są podzielone na wolne lub rozpuszczone w wodzie (L. plazma... Encyklopedia chemiczna

Lipoproteiny - I Lipoproteiny to złożone związki, których cząsteczki zbudowane są z lipidów i białek, połączonych oddziaływaniami hydrofobowymi i elektrostatycznymi. L. są częścią wszystkich organizmów żywych, pełnią funkcję transportową i...... encyklopedię medyczną

Hiperlipidemia - ICD 10 E78.78. ICD 9 272.0272.0 272.4... Wikipedia

Dyslipidemia - hiperlipidemia ICD 10 E78. ICD 9 272,0 272,4... Wikipedia

Klasyfikacja Fredricksona - Hiperlipidemia ICD 10 E78. ICD 9 272,0 272,4... Wikipedia

Co to są chylomikrony?

Do pełnego przebiegu procesów fizjologicznych organizm człowieka potrzebuje każdego dnia określonej ilości składników odżywczych. Jedną z jego podstawowych potrzeb są tłuszcze z pożywienia. Aby spełniać swoją biologiczną rolę, cząsteczki lipidów z przewodu pokarmowego muszą dostać się do krwiobiegu. Funkcję transportu tłuszczów egzogennych przejęły chylomikrony.

Co to są chylomikrony

Chylomikrony to cząsteczki lipoprotein zamknięte w kapsułce apolipoproteiny. Pomimo tego, że chylomikrony są dość dużymi cząsteczkami, można je zobaczyć tylko pod mikroskopem. Synteza tych mikrocząstek zachodzi przez komórki błony śluzowej jelita z tłuszczów, które przeszły proces resyntezy. Ich skład jest reprezentowany przez triacyloglicerol, fosfolipidy i cholesterol, niewielką ilość białka.

W przypadku braku patologii cząsteczki chylomikronu nie są wykrywane na pusty żołądek. Ich pojawienie się w surowicy krwi odnotowuje się dopiero po jedzeniu. Lipoproteiny są transportowane przez układ limfatyczny, aby spełnić swoje przeznaczenie. Resztkowe chylomikrony to cząstki, które w pełni spełniły swoją funkcję. Są pobierane przez komórki wątroby i przetwarzane. Po około 12 godzinach nie ma po nich śladu. W przypadku chorób wątroby proces usuwania może zająć nawet jeden dzień. Naukowcy udowodnili, że te cząsteczki nie są aterogenne.

Struktura i funkcja chylomikronów

W składzie CM przeważają lipidy, które stanowią około 98%. Są reprezentowane przez trójglicerydy i estry cholesterolu, fosfolipidy. Procent białka w chylomikronach nie przekracza 2%. Wszystkie cząsteczki białka zawierają tylko powłokę, w której są reprezentowane przez następujące klasy:

  • apolipoproteina typu „A” - 11,8%;
  • apolipoproteina typu „B” - 22,4%;
  • apolipoproteina typu „C” - 65,8%.

Główną funkcją ChM jest transport triacylogliceroli, estrów CS i kwasów tłuszczowych z jelita do tkanek organizmu, które potrzebują przede wszystkim tych substratów. Lipidy są szczególnie potrzebne w sercu i innych mięśniach poprzecznie prążkowanych, gruczołach mlecznych, nerkach, płucach i szpiku kostnym. Śródbłonkowa wyściółka małych naczyń, które zapewniają dopływ krwi do tych narządów, zawiera enzym lipazę lipoproteinową. Bogaty również w lipazę lipoproteinową, adipocyty - komórki tkanki tłuszczowej. W nim regulacja syntezy enzymów odbywa się poprzez uwalnianie insuliny do krwi, a także niektórych hormonów kory nadnerczy..

Biochemia chylomikronów

Tworzenie się chylomikronów zachodzi w jelicie ze metabolizowanych tłuszczów, które dostają się tam wraz z pożywieniem. Są to tak zwane HM ogniwa pierwotnego, którego powłokę reprezentuje tylko apolipoproteina klasy B. Z jelita cząsteczki migrują przez naczynia limfatyczne do układu limfatycznego i dopiero stamtąd trafiają do ogólnego krwiobiegu. Pierwotny HM zaczyna krążyć w osoczu krwi iw połączeniu z HDL i LDL dodatkowo uzyskuje apolipoproteiny klasy A i C. Przyłączenie tych białek powoduje przejście pierwotnego CM do dojrzałego CM.

Apolipoproteina klasy „C” promuje aktywację enzymu lipazy lipoproteinowej, apolipoproteina klasy „A” jest odpowiedzialna za utylizację resztkowych postaci chylomikronów przez wątrobę. Lipaza lipoproteinowa, wchodząc w interakcję z HM, oddziela od nich kwasy tłuszczowe. Ich miejsce zajmują alkohole tłuszczowe, reprezentowane przez monoacyloglicerole i diacyloglicerole. Krążący we krwi HDL „pobiera” cząsteczki alkoholu tłuszczowego z chylomikroli, dając im estry cholestrolu. Zgodnie z tą samą zasadą z VLDL powstają lipoproteiny o średniej gęstości, IDL.

Ponadto cząsteczki kwasów tłuszczowych, które są odcinane od dojrzałego HM przez lipazę lipoproteinową, krążą we krwi, skąd przy użyciu białek osocza docierają do miejsca przeznaczenia. Pozostałości cząsteczek chylomikronów są wychwytywane z krwi przez komórki wątroby, gdzie następuje ich całkowity rozpad.

Chylomicron badanie krwi

Aby zbadać metabolizm lipidów w organizmie, konieczne jest wykonanie biochemicznego badania krwi. Materiałem testowym do określenia poziomu HM jest surowica krwi. Cechą analizy jest to, że pobranie biomateriału nie powinno odbywać się standardowo - na czczo, ale około 12 godzin po jedzeniu. Wynika to ze specyfiki powstawania i rozpadu chylomikronów.

Krew pobrana z żyły w specjalnej probówce umieszczana jest na wirówce w celu oddzielenia plazmy od uformowanych elementów. Po odwirowaniu ukształtowane elementy pod postacią skrzepu osiadają na dnie probówki, a surowica pozostaje na powierzchni. Obecność HM będzie wskazywana przez białawą plazmę muno. Eksperci nazywają to serum chyle.

Aby bezpośrednio określić obecność chylomikronów, przeprowadza się specjalny test. Pozwala zidentyfikować zaburzenia metabolizmu lipidów. Probówkę z surowicą umieszcza się w zimnym miejscu na 12 godzin. W tym czasie cząsteczki gromadzą się na powierzchni plazmy.

Dekodowanie wyników następuje po 12 godzinach i polega na zmianie koloru zawartości probówki, podzieleniu jej na warstwy. O wzroście ilości chylomikronów świadczy mleczno-biały film na powierzchni badanego materiału. Samo serum pozostaje przezroczyste.

Analiza poziomu chylomikronów nie jest przeprowadzana jako osobna pozycja podczas przeprowadzania biochemicznego badania krwi pod kątem metabolizmu lipidów, ponieważ stosuje się bardziej informacyjne wskaźniki (całkowity cholesterol, LDL, HDL, trójglicerydy i współczynnik aterogenny).

Chylomikrony i triacyloglicerole transportujące VLDLP

Transport triacylogliceroli z jelita do tkanek (egzogenny TAG) odbywa się w postaci chylomikronów (CM), z wątroby do tkanek (endogenny TAG) - w postaci lipoprotein o bardzo małej gęstości.

W transporcie TAG do tkanek można wymienić sekwencję następujących zdarzeń:

  1. Tworzenie niedojrzałego pierwotnego HM w jelicie.
  2. Ruch pierwotnego HM przez przewody limfatyczne do krwi.
  3. Dojrzewanie HM w osoczu krwi - pozyskiwanie białek apoC-II i apoE z HDL.
  4. Interakcja HM z lipazą lipoproteinową (LPL) śródbłonka naczyń krwionośnych, która rozszczepia kwasy tłuszczowe z TAG. Ponadto kwasy tłuszczowe wnikają bezpośrednio do komórek tej tkanki lub poprzez wiązanie z albuminą są rozprowadzane po całym organizmie. W rezultacie ilość TAG w chylomikronie gwałtownie spada i powstają resztkowe CM..
  5. Przejście resztkowego CM do hepatocytów i całkowity zanik ich struktury.
  6. Synteza TAG w wątrobie z glukozy spożywczej. Stosowanie lipidów z resztkowego HM.
  7. Tworzenie pierwotnych VLDL w wątrobie.
  8. Dojrzewanie VLDL w osoczu krwi - pozyskiwanie białek apoC-II i apoE z HDL.
  9. Interakcja z śródbłonkową lipazą lipoproteinową i utrata większości TAG. Tworzenie resztkowych VLDL (inaczej lipoprotein o średniej gęstości, IDL).
  10. Dalsze szczątkowe VLDL
  • przenikają do hepatocytów i całkowicie się rozpadają,
  • albo pozostają w osoczu krwi i zamieniają się w LDL.
Schemat transportu egzogennych i endogennych triacylogliceroli
(liczby oznaczają zdarzenia zgodnie z tekstem)

Charakterystyka chylomikronów

ogólna charakterystyka
  • powstaje w jelicie z ponownie syntetyzowanych tłuszczów,
  • są największymi lipoproteinami, ich wielkość wynosi od 100 do 1200 nm (0,1-1,2 mikrona),
  • w ich składzie dominują TAG, mało białka, fosfolipidy i cholesterol (2% białka, 87% TAG, 2% cholesterol, 5% estry cholesterolu, 4% fosfolipidy),
  • główną apoproteiną jest apoB-48, jest to lipoproteina strukturalna, w osoczu krwi białka apoC-II i apoE są pozyskiwane z HDL,
  • normalnie nie występują na czczo, pojawiają się we krwi po jedzeniu, wychodzą z limfy przez przewód limfatyczny klatki piersiowej i całkowicie znikają po 10-12 godzinach,
  • nie aterogenny.
Funkcjonować

Transport egzogennych TAG z jelita do tkanek przechowujących lub wykorzystujących kwasy tłuszczowe, głównie do tkanki tłuszczowej, mięśnia sercowego, mięśni szkieletowych i mlecznego gruczołu mlekowego, w mniejszym stopniu do płuc, szpiku kostnego, nerek i śledziony. Śródbłonek naczyń włosowatych tych tkanek zawiera enzym lipazę lipoproteinową.

Ilość lipazy lipoproteinowej w tkance tłuszczowej zwiększa się pod wpływem insuliny i progesteronu. Tutaj również aktywność enzymatyczna wzrasta wraz z regularnym spożywaniem alkoholu (w eksperymencie dwie konwencjonalne jednostki alkoholu dziennie), a efektem ubocznym jest jednoczesny wzrost stężenia antyaterogennego HDL we krwi. Pod wpływem adrenaliny w tkance tłuszczowej zmniejsza się aktywność lipazy lipoproteinowej. U mężczyzn względna ilość enzymu w tkance tłuszczowej w porównaniu z mięśniami jest niższa niż u kobiet (wpływ testosteronu).

Częsta aktywność fizyczna, nawet przy niewielkiej intensywności (umiarkowany marsz), gwałtownie zwiększa aktywność enzymu w mięśniach szkieletowych (działanie hormonu wzrostu i adrenaliny) oraz spalanie tłuszczu w mięśniach. I odwrotnie, nawet stosunkowo krótki okres bezczynności fizycznej znacznie zmniejsza tutaj jego aktywność, co otwiera drogę do efektywnej asymilacji chylomikronów i VLDL w tkance tłuszczowej i przyspiesza otyłość. Aby utrzymać wysoką aktywność lipazy lipoproteinowej w tkance mięśniowej, dużo ważniejsze jest mniej siedzenia niż intensywne ćwiczenia..

Metabolizm

1. Po resyntezie tłuszczów w komórkach nabłonka jelit powstają pierwotne chylomikrony zawierające tylko apoB-48.

2. Ze względu na swoje duże rozmiary nie wnikają bezpośrednio do krwiobiegu i są ewakuowane przez układ limfatyczny, wchodząc do krwiobiegu przez piersiowy przewód limfatyczny.

Interakcja chylomikronu i lipazy lipoproteinowej

3. We krwi chylomikrony oddziałują z HDL i nabywają od nich apoC-II i apoE, tworząc dojrzałe formy. Białko apoC-II jest aktywatorem enzymu lipazy lipoproteinowej, białko apoE jest potrzebne do usunięcia resztkowych chylomikronów z krwi.

4. Na śródbłonku naczyń włosowatych powyższych tkanek znajduje się enzym lipaza lipoproteinowa (LPL), który rozszczepia kwasy tłuszczowe z TAG w pozycjach 1 i 3, w wyniku czego gromadzą się mono- i diacyloglicerole.

5. Będąc w osoczu krwi, chylomikrony oddziałują również z HDL, dostarczając im część ich MAG i DAG i otrzymując w zamian estry cholesterolu.

6. Po interakcji chylomikronu z lipazą lipoproteinową powstałe wolne kwasy tłuszczowe wnikają do komórek narządu lub pozostają w osoczu krwi i w połączeniu z albuminą są przenoszone z krwią do innych tkanek. Lipaza lipoproteinowa jest w stanie usunąć do 90% wszystkich TAG w chylomikronie.

7. Resztkowe (resztkowe) chylomikrony, zachowujące w swoim składzie MAG i DAG, przedostają się do hepatocytów przez endocytozę receptora apoE i ulegają zniszczeniu do ich części składowych.

8. Część błony fosfolipidowej pozostałych chylomikronów, zawierająca apoC-II i apoE, jest w stanie „oderwać się” od głównej cząstki i utworzyć pierwotny HDL.

Charakterystyka lipoprotein o bardzo małej gęstości

ogólna charakterystyka

Lipoproteiny o bardzo małej gęstości:

  • syntetyzowany w wątrobie z endogennych i egzogennych lipidów,
  • W ich składzie przeważają TAG, około 40% masy stanowią białko, fosfolipidy i cholesterol (8% białko, 60% TAG, 6% CS, 12% estry CS, 14% fosfolipidy),
  • głównym białkiem jest apoB-100, które pełni funkcję strukturalną,
  • normalne stężenie wynosi 1,3-2,0 g / l,
  • lekko aterogenny.
Funkcjonować

Transport endogennych i egzogennych TAG z wątroby do tkanek, przechowywanie i wykorzystanie kwasów tłuszczowych, tj. w tych samych tkankach, co chylomikrony.

Metabolizm

1. Pierwotna VLDL jest wytwarzana w wątrobie i zawiera tylko apoB-100. Syntetyzowany jest składnik lipidowy

  • z lipidów pokarmowych, MAG i DAG, które dostały się do hepatocytów z resztkowymi chylomikronami,
  • z lipidów syntetyzowanych z glukozy.

2. We krwi pierwotne VLDLP oddziałują z HDL i pozyskują z nich apoC-II i apoE, tworząc dojrzałe formy.

3. Podobnie jak chylomikrony, dojrzałe VLDLP na śródbłonku naczyń włosowatych wielu tkanek są narażone na działanie lipazy lipoproteinowej z utworzeniem wolnych kwasów tłuszczowych. Kwasy tłuszczowe przemieszczają się do komórek narządu lub pozostają w osoczu krwi i w połączeniu z albuminą są przenoszone z krwią do innych tkanek.

4. Pod wpływem lipazy lipoproteinowej w VLDLP ilość TAG zmniejsza się, a udział MAG i DAG wzrasta. Dojrzałe VLDL jest przekształcane w szczątkowe (resztkowe) VLDL.

5. Będąc w osoczu krwi, VLDL oddziałują z HDL, dając im część ich MAG i DAG i otrzymując w zamian estry cholesterolu.

6. Resztkowa VLDL (zwana również lipoproteiną o średniej gęstości, IDL) w stosunku około 50 do 50

  • lub przedostają się do hepatocytów przez endocytozę związaną z mieszanym receptorem dla białek apoE i apoB-100,
  • lub po ekspozycji na lipazę wątrobową zlokalizowaną w zatokach wątroby przekształcają się w kolejną klasę lipoprotein - lipoproteiny o małej gęstości (LDL).

Rola i powstawanie chylomikronów

Chylomikrony to cząstki o średnicy mniejszej niż 1 μm. Należą do grupy lipidów, posiadają specjalną błonę apolipoproteinową oraz zawierają trójglicerydy, cholesterol i fosfolipidy..

Funkcjonować

Abetalipoproteinemia może być przyczyną spadku ilości chylomikronów.

Działanie chylomikronów polega na transporcie egzogennego tłuszczu z jelita bezpośrednio do tkanki. Produkcja lipidów w enterocytach z elementów miceli nazywana jest resyntezą tłuszczów..

Aby chylomikrony mogły funkcjonować w pełni, ich normalne stężenie musi znajdować się we krwi. Jeśli dana osoba ma wysoki poziom tej substancji w organizmie, przyczyny mogą być następujące:

  1. Hiperlipoproteinemia. Obejmuje to kilka patologii o charakterze genetycznym, które są niezwykle rzadkie w praktyce medycznej..
  2. Rodzinna hiperchylomikronemia. Choroba polega na niedoborze lipazy lipoproteinowej. Często powoduje nagły wzrost liczby chylomikronów..
  3. Obecność inhibitora lipazy lipoproteinowej w organizmie od urodzenia.
  4. Brak apolipoproteiny CII. Dzięki niemu we krwi nie ma białka, którego funkcją jest aktywacja enzymu odpowiedzialnego za transport lipidów do tkanek.
  5. Hiperlipoproteinemia typu V. Istotą patologii jest zwiększona zawartość lipoprotein o małej gęstości przy słabej aktywności lipazy lipoproteinowej.

W przypadku niskiego wyniku można podejrzewać chorobę Andersa. Różni się występowaniem hipobetalipoproteinemii i nadmiernym gromadzeniem się białka podobnego do apolipoproteiny B w jelicie. Przyczyną spadku chylomikronów może być także abetalipoproteinemia, która charakteryzuje się niepowodzeniem w produkcji apolipoproteiny B-48, co prowadzi do niezdolności do wytwarzania lipoprotein..

Cechy metabolizmu

Chylomikrony powstają w jelicie, a mianowicie w ścianach jelita cienkiego, kiedy lipidy są aktywnie wchłaniane. Substancje wnikają do naczyń limfatycznych w postaci małych kropel. Stamtąd trafiają bezpośrednio do krwiobiegu. Najpierw do naczyń płucnych, a następnie do krążenia ogólnoustrojowego.

Po pewnym czasie, pod wpływem lipazy lipoproteinowej, zawartość trójglicerydów w chylomikronach ulega znacznemu obniżeniu. Następnie pozostałe cząsteczki są usuwane z krwi za pomocą wątroby..

Cechy biochemii procesu metabolicznego

Liczba chylomikronów może wpływać na szybkość eliminacji substancji z organizmu

Zwykle funkcją resztkowych chylomikronów jest powrót lipidów do wątroby. Odbywa się to poprzez recyrkulację wątrobowo-jelitową. Pozostały tłuszcz lipoproteinowy pełni różne funkcje w wątrobie.

Po rozłożeniu cholesterolu przez specjalne enzymy ma zdolność swobodnego przenikania do komórek wątroby. Trójglicerydy obecne w strukturze chylomikronów mają ogromną ilość kwasów tłuszczowych.

Produkcja apolipoproteiny B w tkankach jelita cienkiego odgrywa ważną rolę w tworzeniu cząstek lipoprotein, a dojrzała forma białka apoB48 jest wbudowywana w strukturę lipoidową. ApoB48 pełni ważne funkcje w procesie metabolicznym. Liczba chylomikronów może wpływać na szybkość eliminacji substancji z organizmu.

Tworzenie lipoprotein i chylomikronów

Gdy chylomikrony przechodzą przez naczynia włosowate tkanki, na ich trójglicerydy wpływa lipaza lipoproteinowa. Zidentyfikowano kilka jego polimorfizmów. Wśród nich są takie związane z nieprawidłowym działaniem ilości tłuszczu we krwi i patologiami tętnicy wieńcowej..

W procesie usuwania lipoprotein z organizmu istotną rolę odgrywa substancja taka jak ligand apoE. Jest to receptor lipoprotein o małej gęstości. Cholesterol bierze udział w zapewnieniu prawidłowego uwalniania chylomikronów. Bez tego rozkład trójglicerydów nie ustaje, ale pozostałości mogą pozostać we krwi..

Analiza biochemiczna krwi i lipoprotein

Stężenie chylomikronów we krwi jest trudne do zmierzenia

Związek między biochemią krwi a składem lipoprotein nie został jeszcze w pełni poznany, dlatego potrzeba znacznie więcej badań. Chylomikrony należą do cząstek wciąż dość słabo zbadanych. Dzieje się tak, ponieważ trudno jest zmierzyć stężenie we krwi..

Biochemiczne badanie krwi może wskazywać, że naruszenia w wydalaniu resztkowych lipoprotein są rozwojem najbardziej rozległej niewydolności metabolizmu lipoprotein. Istnieją również dowody wskazujące na związek między naruszeniem procesu wydalania a występowaniem miażdżycy naczyniowej.

Chylomikrony

Lipoproteiny to kompleks tłuszczów, czyli lipidów. Są to złożone związki, których powstawanie następuje na bazie białek i tłuszczów, które dostały się do naszego organizmu. Najgęstszymi lipoproteinami są chylomikrony. Ich rola jest trudna do przecenienia, ponieważ stanowią około 90% wszystkich lipoprotein. Na podstawie ich ilości we krwi można wywnioskować, że występuje wiele chorób.

Definicja, struktura i skład biochemiczny

Chylomikrony to mikrocząstki składające się z białka i tłuszczów; ich średnica nie przekracza 0,1-1 mikrona. Mimo niewielkich rozmiarów są największymi ze wszystkich lipoprotein. Gęstość tych mikrocząstek jest bardzo mała.

Oprócz chylomikronów istnieją inne rodzaje lipoprotein:

  • LPVL - mają najwyższą gęstość;
  • LPP - gęstość pośrednia;
  • LDL - niska gęstość;
  • VLDL - bardzo niska gęstość.

Gęstość chylomikronów dochodzi do 0,95-1 g / ml - najmniejsza. Cechą tych cząstek w porównaniu z innymi lipoproteinami jest również to, że zawierają minimalną ilość białka. Obejmują one następujące elementy:

  • lipidy (około 98% całego składu) - cholesterol, fosfolipidy, trójglicerydy;
  • białka - apolipoproteiny A, B i C.

Funkcjonować

Chylomikrony wytwarzane są w jelitach, a główną funkcją tych mikroskopijnych cząstek jest przenoszenie lub transport cholesterolu i tłuszczów, które dostają się do organizmu wraz z pożywieniem przez inne układy wewnętrzne. Ta synteza tłuszczu umożliwia obecność cholesterolu i trójglicerydów we krwi..

Jednak chylomikrony nie dostają się od razu do układu krążenia, najpierw dostają się do układu limfatycznego, a następnie przez przewód piersiowy do krwiobiegu. Dzięki temu nowo powstałe cząsteczki najpierw wnikają do tkanki tłuszczowej i mięśniowej..

Chylomikrony są tymczasowymi „mieszkańcami”, którzy najpierw powstają w jelicie, powiększają się, następnie pełnią swoją funkcję, zmniejszają się i są wydalane z organizmu. Ich cykl życia przebiega w trzech etapach:

  • niedojrzały,
  • dojrzały,
  • pozostały.

Wymiana chylomikronowa

Wymiana mikrocząstek ma szereg cech:

  • powstają wyłącznie w ścianach jelita cienkiego;
  • wzrost ich liczby w organizmie jest bezpośrednio związany z porą ostatniego posiłku - jeśli człowiek budzi się rano, po 12 godzinach od obiadu nie ma śladu tych cząstek;
  • ich synteza nie do krwiobiegu, ale najpierw do układu limfatycznego umożliwia im wejście do tkanek pozawątrobowych, ale do tkanki tłuszczowej, mięśnia;
  • dostając się do górnej warstwy tkanki tłuszczowej i mięśniowej, chylomikrony rozkładają się na wolne kwasy tłuszczowe, glicerynę pod działaniem lipazy lipoproteinowej;
  • utworzone kwasy tłuszczowe odkładają się jako trójglicerydy w tkance tłuszczowej;
  • kiedy ich wielkość i liczba ulegają znacznemu zmniejszeniu, ich pozostałości są usuwane z układu krążenia w sposób naturalny - poprzez wątrobę.

Po spożyciu tłustych potraw, po kilku godzinach stężenie lipoprotein o niskiej gęstości może znacznie wzrosnąć. Następnie, po 5-6 godzinach, ich wskaźniki również gwałtownie spadają, aż do zera, przenikają do tkanki tłuszczowej, a następnie do wątroby. To sprawia, że ​​badanie biochemii krwi pod kątem chylomikronów jest trudnym badaniem..

Badanie krwi i interpretacja wyników

Badanie krwi na chylomikrony nie jest powszechnym testem diagnostycznym. Analiza ogólna i inne przeprowadzane są rano na czczo. Jeśli od ostatniego posiłku minęło więcej niż 10 godzin, nie ma śladu lipoproteiny o małej gęstości. Dlatego dekodowanie wyników badań krwi nie zawiera informacji o tych mikrocząstkach..

Analiza chylomikronów jest nadal przeprowadzana do celów naukowych, takie badanie nazywa się elektroforezą lipidów we krwi. Lipoproteiny są dobrze widoczne w polu elektrycznym. Osoby o dużej gęstości, w tym „dobry” cholesterol, poruszają się szybko. Im mniejsza gęstość, tym wolniejszy ruch, chylomikrony mają najmniejszą prędkość - ten parametr decyduje o ich liczbie.

Oznaką obecności chylomikronów we krwi jest jej specyficzny biały kolor. Pobraną krew umieszcza się w probówce na 10-12 godzin w zimnym pomieszczeniu (3-4 stopnie Celsjusza). W tym czasie mikrocząstki o małej gęstości unoszą się w górę. To badanie nazywa się testem chylomikronów..

W przypadku stwierdzenia oznak przekroczenia normy można zalecić dodatkowe badania. Obejmuje profil lipidowy, elektroforezę lipidów, analizę biochemiczną, inne.

Powody awansów i degradacji

Nadal badane są przyczyny przekroczenia normy chylomikronów w organizmie. Za najczęstszą przyczynę wzrostu uważa się hiperlipoproteinemię - wrodzoną patologię przenoszoną przez dziedziczenie. Na szczęście jest to rzadkie. Hiperlipoproteinemia przejawia się w:

  • brak lipazy lipoproteinowej, prowadzący do gwałtownego wzrostu lipoprotein o małej gęstości;
  • obecność inhibitora lipazy lipoproteinowej;
  • brak białka, bez którego lipoproteiny nie mogą w pełni spełniać swojej funkcji.

Zmniejszenie liczby chylomikronów jest zwykle związane z hipobetalipoproteinemią. Jest to choroba, w której jelito, w którym wytwarzane są te mikrocząsteczki, zawiera nadmierną ilość białka podobnego do apolipoproteiny B..

Pomimo faktu, że cechy i funkcjonalność chylomikronów nie są w pełni zrozumiałe ze względu na trudności z badaniami krwi, lekarze coraz częściej mówią o tych mikrocząstkach. Związek z naruszeniem ich metabolizmu i miażdżycy - przyczyna zawałów serca, udarów, został już udowodniony. Wkrótce możemy spodziewać się nowych metod badania krwi na zawartość mikrocząstek.

Co to są chylomikrony i do czego służą??

Chylomikrony są największymi wśród lipoprotein i mogą osiągać do 1,2 mikrona. Te elementy są tworzone przez komórki jelitowe.

Następnie trafiają do żołądka i pomagają mu trawić cholesterol i tłuszcze, które są następnie przenoszone z krwią po całym organizmie, odżywiając inne tkanki i komórki.

Bez chylomikronów trójglicerydy i cholesterol nie mogłyby znajdować się we krwi, ponieważ nie mogą rozpuszczać się w cieczy. Struktura chylomikronów pozwala na zorganizowanie takiego procesu.

Funkcje

W jelicie rozkładany jest pokarm, którego korzystne cząsteczki odżywiają następnie całe ciało. Dlatego musi być w stanie przetwarzać takie elementy i przenosić je po ciele, aby odżywić komórki i mięśnie..

Kiedy organizm otrzymuje dużo tłustych pokarmów, jelita zaczynają wytwarzać chylomikrony, aby je rozłożyć. HM tworzą i transportują tłuszcze. To jest ich główna funkcja..

Następnie cząsteczki cholesterolu i trójglicerydów dostają się do chylomikronów, które pomagają im przedostać się do przewodu limfatycznego, a następnie do krwiobiegu..

Dzięki HM krew przenosi w całym organizmie składniki odżywcze dla tkanek, komórek i mięśni, które nadal normalnie funkcjonują i rozwijają się.

Cechy procesu wymiany

Metabolizm chylomikronów może mieć następujące cechy:

  • Te komórki są produkowane tylko w jelicie.
  • 80% tłuszczu.
  • Mogą przenosić tłuszcze w całym organizmie i są pojemnikiem, w którym mogą poruszać się z krwią.
  • Zwykle komórki najpierw dostają się do układu limfatycznego, a następnie do krwi..
  • W miejscu przeznaczenia komórki rozpadają się, w wyniku czego uwalniane są z nich wszystkie przydatne elementy.
  • Składniki odżywcze są natychmiast wchłaniane przez organizm, a część z nich osadza się w tkankach. Kiedy brakuje pożywienia, organizm zaczyna zużywać zmagazynowane rezerwy.
  • Kiedy HM spełni swoją rolę, wraz z krwią dostają się do nerek, a stamtąd w sposób naturalny opuszczają organizm.
Potrafią transportować tłuszcze w całym organizmie i są dla nich pojemnikiem do przemieszczania się wraz z krwią do zawartości ↑

Biochemia metaboliczna

Gdy wszystkie narządy działają prawidłowo, chylomikrony zwracają część cholesterolu do wątroby, gdzie jest przetwarzany..

Może również pomóc wątrobie w wykonywaniu różnych funkcji..

Resztkowe mikrony są ważne w procesie metabolicznym, ponieważ pomagają transportować lipoproteiny w całym organizmie. Synteza takich ciał w jelicie pomaga wszystkim układom normalnie funkcjonować i przetwarzać tłuszcze..

Przyczyny wzrostu krwi

Aby zwiększyć liczbę pozostałości chylomikronów, musi być do tego wiele czynników predysponujących. Najczęstsze z nich to:

HiperlipoproteinemiaPatologia ma podłoże genetyczne i występuje dość rzadko. Może pojawić się u jednej osoby na milion. Patologia jest przenoszona głównie na poziomie genetycznym, ale można ją również nabyć.
Hiperlipoproteinemia typu V.Przejawia się podczas formowania ciała. Występuje, gdy w organizmie występuje zwiększona ilość VLDL.
powrót do treści ↑

Zmniejsz HM

Podobnie jak w powyższym przypadku, spadek poziomu HM we krwi może wystąpić w obecności pewnych patologii.

Mianowicie:

  1. Choroba Andersa. W jelicie gromadzi się dużo apolopoproteiny.
  2. Abetalipoproteinemia. Zwiększa się synteza apolipoproteiny, co uniemożliwia produkcję chylomikronów.
Przyczyny spadku chylomikronów we krwi do zawartości ↑

Skład lipoprotein

Związek między procesami biochemicznymi we krwi a lipoproteinami wciąż nie jest w pełni poznany. Dlatego rola chylomikronów w organizmie człowieka nie jest w pełni poznana, a ich znaczenie i skład nie są w pełni określone..

Do pewnego stopnia dzieje się tak, ponieważ trudno jest zmierzyć poziom komórek w organizmie..

Naukowcy coraz bardziej interesują się tymi komórkami, ponieważ okazało się, że HM może przyczyniać się do manifestacji i rozwoju miażdżycy. Istnieją również nowe metody identyfikacji tych ciał w ciele..

Na podstawie przeprowadzonych testów zauważono również, że przy niektórych lekach może wzrosnąć liczba chylomikronów..

Wniosek

Jak widać chylomikrony są ważnym pierwiastkiem dla organizmu ludzkiego, który bierze udział w procesie jego życiowej aktywności..

Niemożliwe jest samodzielne kontrolowanie spadku lub wzrostu tych elementów.

Aby uniknąć patologii i awarii systemu, ważne jest regularne przeprowadzanie badań krwi.

Chylomikrony

Chylomikrony - związki lipoproteinowe, które pojawiają się we krwi przejściowo, aby transportować tłuszcze z jelit do tkanek.

Zgodnie z nowoczesną nomenklaturą biochemiczną należy używać następujących terminów:

  • „Cholesterol”, a nie „cholesterol”
  • „Lipoproteina” zamiast „lipoproteina”
  • „Triglicerol” lub „triacyloglicerol” zamiast „triglicerol”

W tym artykule będą używane zarówno stare, jak i nowe definicje..

Chylomikrony są

cząsteczki tłuszczu białkowego o średnicy 0,1-1 mikronów (do 107 kDa) o bardzo małej gęstości (poniżej 0,95-1 g / ml). Wśród lipoprotein chylomikrony są największe, ale mają minimalną zawartość białek (apolipoprotein).

Składniki Chylomicron

  • trójglicerydy 84%
  • cholesterol 7%
  • fosfolipidy 7%
  • apolipoproteina C 66%
  • apolipoproteina B 22,5%
  • apolipoproteina A 11,6%

Wymiana chylomikronowa

Chylomikrony powstają w ścianie jelita cienkiego podczas wchłaniania tłuszczów. Wchodzą do naczyń limfatycznych w postaci małych kropelek. Nawet minimalna liczba apolipoprotein na powierzchni chylomikronu zapobiega ich przyleganiu w środowisku wodnym do ścian naczyń limfatycznych.

Z piersiowego przewodu limfatycznego dostają się do krwiobiegu płuc, a następnie do krążenia ogólnoustrojowego, gdzie znajdują się po posiłkach. Pokarmy o dużej zawartości tłuszczu prowadzą do wzrostu stężenia chylomikronów do 1-2% w osoczu w ciągu 1-2 godzin po spożyciu. Ale po 5-6 godzinach wysycenie osocza chylomikronami gwałtownie spada do zera, przenosząc się do tkanki tłuszczowej i wątroby (pod wpływem nabłonkowej lipazy lipoproteinowej).

Apolipoproteina CII aktywuje enzym znajdujący się na powierzchni śródbłonka naczyń włosowatych - lipazę lipoproteinową, która „pobiera” triacyloglicydy z chylomikronów. Lipaza lipoproteinowa jest syntetyzowana przez komórki tkanki tłuszczowej, mięśni szkieletowych i mięśnia sercowego pod kontrolą hormonu insuliny.

Chylomikronów nie należy wykrywać we krwi 10-12 godzin po jedzeniu.

Funkcja chylomikronu

  • przy pomocy chylomikronów oprócz prostych tłuszczów transportowane są trójglicerydy, cholesterol i fosfolipidy

Cykl życia chylomikronów

  • niedojrzały chylomikron

Duże kropelki tłuszczu trójglicerydowego w jelicie cienkim pod wpływem enzymów żółciowych są kruszone na mniejsze i hydrolizowane przez lipazę trzustkową. W rezultacie utworzona mieszanina kwasów tłuszczowych i monoglicerydów przedostaje się do komórek nabłonka jelitowego, gdzie jest ponownie składana w triacyloglicerydy. Niedojrzały chylomikron jest zbudowany z resyntetyzowanych trójglicerydów, estrów cholesterolu, fosfolipidów i apolipoproteiny B-48 i jest uwalniany do naczyń włosowatych limfatycznych, obficie przemywając kosmki jelitowe. Wraz z limfą chylomikron przemieszcza się do kąta szyjnego - połączenia układu limfatycznego i krążenia, wchodzi do żyły podobojczykowej.

Niedojrzały chylomikron składa się z trójglicerydów (85%) oraz cholesterolu i jego estrów, głównej apolipoproteiny B-48 (apo B-48).

  • dojrzały chylomikron

W procesie krążenia wraz z przepływem krwi chylomikrony zmieniają swoją strukturę poprzez wymianę składników na lipoproteiny o dużej gęstości (HDL). HDL uwalnia apolipoproteinę C (APOCII) i lipoproteinę E (APOE), co powoduje dojrzewanie chylomikronu. W literaturze termin „chylomikron” często odnosi się do jego dojrzałej postaci. APOC2 jest kofaktorem lipazy lipoproteinowej (LPL).

  • szczątkowy (resztkowy) chylomikron

Po przeniesieniu triacyloglicerolu chylomikrony zwracają APOC2 do lipoprotein o dużej gęstości (ale APOE zachowują dla siebie). W rezultacie chylomikron znacznie się zmniejsza - do 30-50 nm. APOB48 i APOE służą do rozpoznawania i degradacji chylomikronów w wątrobie. Pozostałości mają silne działanie miażdżycogenne i jednocześnie aktywują czynnik krzepnięcia krwi VII, są cytotoksyczne.

Przypisana analiza chylomikronowa

  • u dzieci - opóźniony rozwój fizyczny i umysłowy, przewlekła biegunka, tłuste stolce, zmniejszona szybkość odruchów i brak poczucia wibracji
  • u dorosłych - nawracające ostre zapalenie trzustki bez ustalonej przyczyny, lipemia siatkówki w obu oczach, żółtaki na skórze, powiększona wątroba i śledziona
  • objawy miażdżycy - zawał mięśnia sercowego przed 45. rokiem życia, udar, zatarcie miażdżycy naczyń nóg

Cechy badania krwi na chylomikrony

Bezpośrednia zmiana chylomikronów we krwi jest przeprowadzana wyłącznie w celach naukowych. Jeśli krew zostanie pobrana 12 godzin po posiłku, tj. na sercu (standardowy warunek pobrania próbki krwi do analizy), wtedy nie będzie chylomikronów.

Cząsteczki lipoprotein można rozdzielić w polu elektrycznym w zależności od wielkości ładunku, badanie to nazywa się elektroforezą lipidów we krwi. Lipoproteiny o dużej gęstości („dobry cholesterol”) poruszają się szybciej, najwolniej są chylomikrony. Pozostają na początku i zajmują nie więcej niż 1-2% „bieżni” (kolumn).

O obecności chylomikronów w osoczu świadczy jej mlecznobiała barwa (tzw. Plazma chylous). Aby udowodnić obecność chylomikronu we krwi, przeprowadza się wysokiej jakości test chylomikronu - probówkę z osoczem umieszcza się w lodówce (4 ° C) na 12 godzin. W tym czasie chylomikrony stopniowo wypływają na powierzchnię.

Rozszyfrowanie wyników testu Chylomicron

  • niewielkie zmętnienie (opalescencja) - normalny lub podwyższony LDL
  • górna warstwa jest mleczna, serum na dole klarowne - zwiększone chylomikrony
  • rozproszone zabarwienie mleka - VLDLP jest podwyższone, intensywność odcienia uzależniona od ilości trójglicerydów w VLDL
  • mleczna warstwa wierzchnia i białawy spód - zwiększone chylomikrony i VLDL
  • cienka kremowa warstwa wierzchnia i rozproszone zamglenie na dole - zwiększone chylomikrony i lipoproteiny o średniej gęstości

Współczynnik chylomikronu we krwi

Chylomikronów nie należy wykrywać we krwi 10-12 godzin po jedzeniu.

Analiza pod kątem chylomikronów jest prowadzona w połączeniu z następującymi badaniami

  • ogólna analiza krwi
  • ogólna analiza moczu
  • biochemiczne badanie krwi - testy czynnościowe wątroby (bilirubina, AST, ALT, GGT, alkaliczna fosfataza), badania nerek - kreatynina, mocznik, kwas moczowy
  • lipidy krwi (profil lipidowy) - cholesterol całkowity, trójglicerydy, lipoproteina o małej gęstości LDL, lipoproteina o dużej gęstości HDL, lipoproteina o bardzo małej gęstości VLDL, współczynnik aterogenny, apolipoproteina A, apolipoproteina B-100
  • białko całkowite, albumina
  • amylaza, elastaza, lipaza
  • czynnik VIII
  • elektroforeza lipidów we krwi

2 fakty dotyczące chylomikronów

  • okres półtrwania - 15 minut
  • niewielki wzrost poziomu chylomikronu obserwuje się w chorobach ogólnych (na przykład z przewlekłym alkoholizmem, niedoczynnością tarczycy, zapaleniem trzustki, zespołem nerczycowym)

Przyczyny wzrostu chylomikronów we krwi

1. hiperlipoproteinemia typu I - grupa bardzo rzadkich chorób genetycznych, występująca u 1 osoby na milion

  • rodzinna hiperchylomikronemia - niedobór lipazy lipoproteinowej prowadzi do wzrostu stężenia chylomikronu; synonimy - rodzinny niedobór lipazy lipoproteinowej, zespół chylomikronemii, rodzinna chylomikronemia, zespół Burgera-Grütza, hiperlipoproteinemia typu IA
  • zespół niedoboru apolipoproteiny CII - nie ma białka, które aktywuje enzym do przenoszenia tłuszczów z chylomikronu do tkanki
  • wrodzona obecność inhibitora lipazy lipoproteinowej

2. hiperlipoproteinemia typu V - wzrost lipoprotein i chylomikronów o bardzo małej gęstości przy zmniejszonej aktywności lipazy lipoproteinowej; w teście chylomikronowym górna warstwa jest mleczna, a dolna mętna

Wapń w surowicy

Chłoniak z komórek B.