Co to jest hemoliza i dlaczego występuje

Zjawiskiem związanym z niszczeniem czerwonych krwinek i uwalnianiem hemoglobiny do osocza jest hemoliza. Istnieje kilka klasyfikacji tego procesu, w zależności od przyczyn, które go powodują, miejsca pochodzenia itp..

Pojęcie i klasyfikacja hemolizy

Nie każdy wie, co to jest i czy jest niebezpieczne. Proces ten zachodzi w organizmie po upływie 4-5 miesięcy od zakończenia okresu dojrzewania erytrocytów. Na końcu komórki umierają.

Niebezpieczeństwo polega na niszczeniu czerwonych krwinek w szybkim tempie, ponieważ istnieje ryzyko rozwoju patologii.

  • proces fizjologiczny (biologiczny, naturalny) - śmierć erytrocytów, które służyły ich cyklowi;
  • patologiczne, niezależne od fizjologii organizmu.

W pierwszym przypadku komórki, które służyły swojemu czasowi, są zastępowane nowymi, a proces dzieli się na:

  • wewnątrzkomórkowe, występujące w narządach (wątroba, szpik kostny, śledziona);
  • hemoliza wewnątrznaczyniowa, kiedy białko osocza przenosi hemoglobinę do komórek wątroby, przekształcając ją w bilirubinę, a czerwone krwinki są niszczone bezpośrednio we krwi.

Patologiczne zniszczenie - śmierć żywotnych erytrocytów pod jakimkolwiek wpływem. Proces jest klasyfikowany według czynników wpływających:

  • chemiczne - zniszczenie powłoki lipidowo-białkowej pod wpływem agresywnych produktów, takich jak chloroform, alkohol, eter, kwas octowy, alkohol;
  • mechaniczny, z powodu zniszczenia błony membrany, na przykład, jeśli gwałtownie potrząśniesz probówką z próbką, użyj aparatu płuco-serce (hemodializa) do transfuzji krwi;
  • termiczne, gdy zbyt niska lub wysoka temperatura powoduje śmierć błony erytrocytów (oparzenia, odmrożenia);
  • biologiczny jest możliwy dzięki przenikaniu trujących produktów do osocza (ukąszenie pszczoły, węża, owada) lub transfuzji krwi niezgodnej w grupie;
  • hemoliza osmotyczna, kiedy erytrocyty giną po wejściu do środowiska, w którym ciśnienie osmotyczne jest niższe niż w osoczu (dożylne podanie soli fizjologicznej, której stężenie wynosi poniżej 0,85-0,9%).

Wyróżnia się również hemolizę elektryczną - śmierć krwinek czerwonych w wyniku narażenia na prąd elektryczny.

Przyczyny zjawiska

Rozpad czerwonych krwinek w surowicy krwi występuje z kilku powodów. W ostrej hemolizie obserwuje się przyspieszony przebieg reakcji i znaczne pogorszenie stanu człowieka..

Główne powody tego:

  • przetoczenie krwi nieodpowiedniej dla składników pacjenta, co jest możliwe z powodu braku próbek w wyniku błędu asystenta laboratoryjnego;
  • ostra choroba zakaźna lub toksyczny wpływ na organizm, prowadzący do ciężkiej niedokrwistości hemolitycznej i mający charakter autoimmunologiczny;
  • niedokrwistość hemolityczna izoimmunologiczna (problem noworodka), z którą rodzi się dziecko, z powodu konfliktu Rh z krwią matki.

Pojawienie się patologicznej hemolizy jest spowodowane:

  • zatrucie człowieka octem, truciznami trującymi (arsen, ołów), grzybami, użądleniami pszczół, wężami;
  • przenikanie rtęci lub metali ciężkich do krwi;
  • uszkodzenie krwi w obecności toksoplazmozy, wirusowego zapalenia wątroby, patogenów paciorkowcowych, pasożytów zarodźców.

Niedokrwistość sierpowata, niekontrolowane leczenie lekami może powodować uszkodzenie krwi. Niektóre leki przeciwbólowe, sulfonamidy, diuretyki, leki stosowane w leczeniu gruźlicy mogą powodować zwiększoną śmierć krwinek czerwonych.

Hemoliza jest możliwa z powodu naruszeń w dostarczaniu testów, z powodu których stają się one nieodpowiednie do dalszych badań. Dzieje się tak w wyniku zbyt szybkiego pobierania krwi, niesterylności, niewłaściwego przechowywania i transportu, co prowadzi do zniszczenia błon..

Negatywny wpływ ma również nieprzygotowanie pacjenta do analizy, na przykład zjedzenie zbyt tłustego pokarmu dzień wcześniej, gdyż rozkład tłuszczów stymuluje rozwój hemolizy.

Hemoliza u dzieci

Jest wykrywany natychmiast po urodzeniu, a przyczyną tego jest niezgodność przeciwciał matki i dziecka. Dzieci mają ciężkie obrzęki, anemię, żółtaczkę. Podobnie jak u dorosłych, patologia dzieli się na wewnątrznaczyniowe i wewnątrzkomórkowe.

Niezgodność krwi płodu i matki określa się w czasie ciąży i często przeprowadza się leczenie wewnątrzmaciczne. Najczęściej dziecko rodzi się przez cesarskie cięcie. Choroba hemolityczna występuje zwykle u wcześniaków.

Dalsze leczenie dziecka, a czasem matki, odbywa się na podstawie obrazu klinicznego. Obejmuje transfuzję krwi, terapię hormonalną.

Równocześnie z transfuzją krwi przeprowadza się leczenie glikokortykosteroidami, np. Lekiem „kortyzon”, podawanym domięśniowo.

Często trzeba odmówić karmienia dziecka mlekiem matki, co odnosi się do nielekowych metod leczenia.

Objawy i przejawy

Dla zdrowej osoby biologiczna hemoliza erytrocytów pozostaje niezauważona. Objawy kliniczne są możliwe z ostrymi lub patologicznymi objawami.

Oznaki ostrej hemolizy:

  • niskie ciśnienie krwi;
  • bladość twarzy na przemian z sinicą.

Jeśli pacjent jest przytomny, mogą pojawić się skargi dotyczące:

  • silny nacisk w klatce piersiowej;
  • ciepło w ciele;
  • nudności, którym towarzyszą wymioty;
  • ból wyrażony w okolicy lędźwiowej, który jest typowym objawem hemolizy.

Wyraźne objawy wskazujące na rozpad erytrocytów, u osób poddawanych hormonoterapii brak przebiegu napromieniania w znieczuleniu lub ich objawy są nieistotne.

W analizie laboratoryjnej pobranych próbek wyraźnie widać, że zachodzi rozpad erytrocytów, reakcja krwi wskazuje na narastanie anemii, zmniejszenie liczby płytek krwi, zwiększenie stężenia bilirubiny, zaburzenie krzepliwości.

Zmienia się również kolor moczu, staje się ciemnoczerwony, analiza biochemiczna wskazuje na obecność hemoglobiny, potasu, białka.

Normy i wykrywanie patologii

Aby określić hemolizę, mierzy się poziom hemoglobiny, liczbę retikulocytów i bilirubinę w surowicy. Rzadko wymaga pomiaru cyklu życia krwinek czerwonych metodami radioizotopowymi.

Aby określić, czy rozkład erytrocytów jest normalny, konieczne jest określenie gęstości ich błony metodą oporu osmotycznego, która pozwala zidentyfikować minimalne lub maksymalne zniszczenie.

Po pobraniu krwi wykonywany jest specjalny test - wskaźnik hemolizy (HI), który pozwala określić zawartość hemoglobiny we krwi. U mężczyzn optymalna zawartość erytrocytów wynosi 4,3-5,7 * 106 / μl, u kobiet - 3,9-5,3 * 106 / μl. Liczba erytrocytów u dziecka w wieku poniżej 12 lat wynosi 3,6-4,9 * 1012 / l, 12-15 lat - 3,9-5,5 * 1012 / l.

Ponadto w badaniach laboratoryjnych współczynnik hematokrytu określa się jako stosunek całkowitej objętości erytrocytów do całkowitej objętości osocza.

Optymalna wartość dla mężczyzn i kobiet to odpowiednio 0,4-0,52 i 0,37-0,49.

Współczynnik hematokrytu u dzieci w pierwszym dniu życia do jednego miesiąca wynosi od 0,56 do 0,45, od 1 roku do 15 lat - 0,35-0,39, powyżej 15 lat - 0,47.

Określenie kulistości erytrocytów ma niemałe znaczenie. Jest to zależność między średnicą a grubością ścianki. Zwykle wartość u ludzi wynosi 0,26-0,28.

Erytrocyty, które służyły ich życiu, są kuliste. Jeśli podobną konfigurację obserwuje się w młodych komórkach, to ich żywotność skraca się 10-krotnie i umierają nie spełniając swojej funkcji..

Pojawienie się sferycznych krwinek pozwala na wyciągnięcie wniosków o wzroście wskaźnika sferyczności, który wskazuje na rozwój niedokrwistości hemolitycznej..

Najbardziej żywotne są młode komórki (retikulocyty), które właśnie wyszły ze szpiku kostnego. Ze względu na pogrubiony kształt dysku mają niski wskaźnik kulistości.

Jeśli analiza wykaże zwiększony rozkład erytrocytów, wówczas przepisuje się drugie pobranie krwi, aby wykluczyć błędy podczas pobierania próbek i zapewnić wiarygodność wyniku.

Terapia, konsekwencje i zapobieganie

Ostra hemoliza wymaga natychmiastowej pomocy lekarskiej. Złagodzenie przejawów kryzysu jest możliwe tylko w warunkach stacjonarnych, na oddziale intensywnej terapii.

Główne metody leczenia obejmują:

  1. Eliminacja przyczyny.
  2. Usunięcie szkodliwych elementów - płukanie żołądka i lewatywa jelit.
  3. W przypadku niewydolności nerek lub wątroby, z istniejącymi chorobami współistniejącymi, przeprowadza się leczenie objawowe, hemodializę ze wzrostem mocznika.
  4. W przypadku powikłań zagrażających życiu przeprowadza się intensywną terapię oraz transfuzję krwi. W przypadku znacznego uszkodzenia erytrocytów wstrzykuje się masę erytrocytów, zastępując transfuzję krwi.
  5. Stymuluje produkcję czerwonych krwinek przy wrodzonej niedokrwistości.
  6. Stosowanie środków hormonalnych, które zapobiegają stanom zapalnym i zwiększają ciśnienie w naczyniach krwionośnych.

Leczenie dziedzicznej anemii hemolitycznej nie jest łatwe. Czasami konieczne jest usunięcie śledziony, szczególnie przy rozległych uszkodzeniach narządów.

Często wymagana jest procedura oczyszczania krwi metodą plazmaferezy z użyciem (dożylnie) leku „Heparyna”, który sprzyja eliminacji wolnej hemoglobiny.

W przypadku objawów hemolizy autoimmunologicznej stosuje się leki glukokortykosteroidowe, na przykład „prednizolon”. Kryzys hemolityczny na głębokim etapie zostaje zatrzymany przy pomocy „Reoglumana”.

Środkiem zapobiegawczym niewydolności nerek jest wspólne przyjmowanie diakarbu i wodorowęglanu sodu.

W przypadku hemolizy główną konsekwencją jest niedokrwistość hemolityczna, której często towarzyszy zmiana liczby płytek krwi, leukocytów, rozwój skrzepów krwi w naczyniach, występowanie kamicy żółciowej.

Ze względów zapobiegawczych należy przestrzegać prostych zasad:

  • nie powinieneś zbierać w lesie i jeść nieznanych jagód i grzybów;
  • w przypadku ukąszeń jadowitych owadów, pająków, węży, przed udzieleniem wykwalifikowanej pomocy należy spalić dotknięty obszar w ciągu 2 minut, założyć opaskę uciskową, aby trucizna nie dostała się do krwiobiegu i jeśli to możliwe wycisnąć.

Ważne jest, aby nie leczyć się samemu, wybierając przypadkowe leki. Niezbędną terapię może przepisać tylko specjalista, wykonując to na podstawie badań i analiz.

Hemoliza krwi

Przyczyny, objawy i ostry etap

Istnieje kilka czynników, które mogą wywołać rozwój hemolizy:

  • obecność metali ciężkich i ich związków we krwi;
  • zatrucie organizmu;
  • choroba zakaźna;
  • posocznica w ostrej postaci;
  • zespół rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego (rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego);
  • wszelkiego rodzaju oparzenia;
  • transfuzja nieodpowiednich cech krwi.

Obejmują one:

  • nudności;
  • wymioty;
  • ostry ból brzucha;
  • przebarwienia skóry;
  • drgawki;
  • niedokrwistość;
  • duszność;
  • szmery serca;
  • powiększenie śledziony i wątroby;
  • zmiana koloru moczu.

Stan, w którym hemoliza jest najbardziej wyraźna, nazywa się ostrym.

Posiada kilka charakterystycznych cech:

  1. Niedokrwistość, która rozwija się bardzo szybko.
  2. Zwiększony poziom wolnej bilirubiny.
  3. Leukocytoza.
  4. Retikulocytoza.
  5. Ogólna słabość.
  6. Gorączka.
  7. Wymioty.
  8. Kurczący ból w okolicy lędźwiowej.
  9. Cardiopalmus.
  10. Ciepło.
  11. Ostry spadek ciśnienia krwi.

Wszystkie te objawy wskazują, że należy natychmiast zgłosić się do lekarza..

Hemoliza występuje bardzo często u noworodków. Powodem jego pojawienia się jest konflikt Rh między matką a dzieckiem. Choroba objawia się brakiem apetytu, ogólnym osłabieniem i drgawkami. Jeśli stanie się ciężki, może pojawić się obrzęk, niedokrwistość i wzrost narządów krwiotwórczych..

Krótki opis i klasyfikacja

Hemoliza krwinek czerwonych to niszczenie krwinek czerwonych, w trakcie których cała ich zawartość (na przykład hemoglobina) jest uwalniana do osocza. W tym przypadku krew zmienia kolor i nazywana jest lakierem. Za proces odpowiada specjalna substancja - hemolizyna.

Zwykle hemoliza erytrocytów przebiega w kilku etapach:

  1. Niezdolny do przeciwstawienia się wpływom zewnętrznym, erytrocyt zaczyna się powiększać.
  2. Błona komórkowa jest rozciągnięta. Nie jest wystarczająco elastyczny, aby rozciągać się w miarę wzrostu.
  3. Membrana pęka i wypada wewnętrzne wypełnienie erytrocytów.

W zależności od miejsca, w którym zachodzi proces i jego mechanizmu, hemolizę dzieli się na kilka typów:

  1. Donaczyniowe. W krwiobiegu dochodzi do niszczenia czerwonych krwinek. Wynika to z niektórych rodzajów niedokrwistości (na przykład hemolitycznej), zatrucia organizmu i chorób narządów wewnętrznych.
  2. Wewnątrzkomórkowe. Czerwone krwinki są niszczone w narządach, które je produkują, do których należą śledziona, wątroba i szpik kostny. W większości przypadków jest to wynikiem mikrosferocytozy, anemii autoimmunologicznej i innych zaburzeń. Przy takiej hemolizie narządy te często powiększają się..
  3. Naturalny. To hemoliza, która zachodzi w ludzkim ciele nieustannie. To ostatnia faza życia czerwonych krwinek..
  4. Osmotyczny. Może rozwijać się wyłącznie w środowisku hipotonicznym. Czasami do aktywacji procesu potrzebne są substancje, które przyczyniają się do zniszczenia błony komórkowej erytrocytów.
  5. Termiczny. Jest to konsekwencja narażenia na ujemne temperatury. W tym przypadku erytrocyty rozpadają się na małe kryształki lodu.
  6. Biologiczny. Erytrocyty są niszczone przez patogeny, jad owadów, nieodpowiednią krew.
  7. Mechaniczny. Jest to hemoliza, która charakteryzuje się mechanicznym działaniem na błonę komórek krwi.

Przyczyny wszelkiego rodzaju hemolizy leżą albo w zewnętrznych wpływach na organizm, albo w niektórych chorobach.

Diagnostyka, leczenie i profilaktyka

Konieczne jest skonsultowanie się z lekarzem w celu uzyskania porady w kilku przypadkach:

  1. Jeśli zmniejszyła się ilość wydalanego moczu dziennie.
  2. Jeśli skóra staje się zbyt blada, pojawia się silne osłabienie i apatia.
  3. Mocz zmienił kolor i stał się czerwony lub brązowy.

Przed przekazaniem skierowania na badanie lekarz zada ważne pytania:

  1. Jakie są objawy hemolizy? Kiedy się pojawili?
  2. Czy pacjent miał anemię?
  3. Czy jego krewni mieli jakieś problemy zdrowotne w tej dziedzinie??

Następnie musisz przeprowadzić ankietę.

Obejmuje:

  • badanie krwi (ogólne i biochemiczne);
  • Test Coombsa w celu określenia zgodności czynników Rh;
  • CT / USG jamy brzusznej (tomografia komputerowa / USG).

Laboratoryjne oznaki hemolizy erytrocytów to wysoki poziom bilirubiny, urobiliny, sterkobiliny, hemoglobiny w moczu, hemoglobinemia, hemosyderinuria.

Na podstawie wyników testu lekarz przepisze leczenie. W większości przypadków polega na usunięciu zarówno objawów, jak i przyczyny ich pojawienia się..

Istnieje kilka rodzajów leczenia hemolizy:

  1. Przyjmowanie leków immunosupresyjnych.
  2. Stosowanie glikokortykosteroidów.
  3. Transfuzja części krwi lub masy erytrocytów (w ciężkich przypadkach).
  4. Operacja usunięcia śledziony (w przypadku niepowodzenia konwencjonalnego leczenia).

Zdaniem ekspertów bardzo często takie problemy z krwią są odzwierciedleniem naruszeń w wątrobie..

Może cierpieć z kilku powodów:

  1. Picie alkoholu.
  2. Niezbilansowana dieta.
  3. Nadwaga.
  4. Infekcje i wirusy.
  5. Trucizny, które zatruwają organizm z zewnątrz.

Wszystko to prowadzi do tego, że wątroba nie może już w pełni radzić sobie ze swoją pracą. Nie oczyszcza organizmu z toksyn i toksyn, dzięki czemu dostają się do krwiobiegu.

W analizach jest to wyświetlane jako:

  • zbyt szybkie krzepnięcie krwi;
  • zwiększona lub zwiększona ESR (szybkość sedymentacji erytrocytów);
  • leukopenia lub mikrocytoza;
  • zmiana wartości wskaźnika protrombiny.

W związku z tym warto zadbać o zdrowie wątroby. Można to zrobić za pomocą specjalnych leków lub tradycyjnej medycyny.

Bardzo ważne jest, aby skonsultować się z lekarzem przed użyciem. Samoleczenie może się pogorszyć, a nie poprawić

Aby nie musieć radzić sobie z konsekwencjami hemolizy, konieczne jest wcześniejsze zabezpieczenie się przed tą chorobą. W jaki sposób? Przede wszystkim musisz usunąć z domu wszelkie substancje, które mogą być niebezpieczne dla organizmu. A także musisz zadbać o wystarczającą ilość witamin i minerałów. Mogą być przyjmowane z pożywieniem lub w postaci kompleksów witaminowych. Nie należy lekceważyć umiarkowanej aktywności fizycznej..

Tak więc niszczenie czerwonych krwinek jest naturalnym procesem. I do pewnego momentu nie grozi mu niebezpieczeństwo. Gdy tylko erytrocyty zaczną umierać pod wpływem czynników zewnętrznych, warto wszcząć alarm. W przypadku braku diagnozy i szybkiego leczenia mogą rozwinąć się poważne choroby. Dlatego należy natychmiast podjąć działania. Ale jeszcze lepiej jest podjąć środki zapobiegawcze..

Ostra hemoliza

Ale jeśli przyczyną rozpadu czerwonych krwinek nie jest błąd pielęgniarki, to mówimy o dość poważnych problemach. Najczęściej ostra hemoliza występuje podczas transfuzji krwi, gdy stwierdza się niezgodne czerwone krwinki. W rezultacie prowadzi to do aktywacji układu dopełniacza, krzepnięcia i odporności humoralnej..

Nie jest trudno go zidentyfikować, ponieważ w tym przypadku hemoliza jest poważnym problemem, który daje jasny obraz kliniczny. Jeśli pacjent jest przytomny, będzie skarżył się na ból w klatce piersiowej, dolnej części pleców, brzuch, pobudzenie, uczucie ciepła, tachykardię. Jego ciśnienie krwi będzie niskie. Jeśli hemoliza rozpocznie się podczas operacji wykonywanej w znieczuleniu ogólnym, wówczas krwawienie z rany stanie się objawem, a jeśli obecny jest cewnik moczowy, pojawi się w nim mocz w kolorze ciemnoczerwonym lub nawet czarnym.

Leczenie niszczenia czerwonych krwinek

Niezależnie od przyczyn wystąpienia hemolizy, ogólne zasady leczenia pacjentów są zredukowane do kilku etapów:

  1. Zaprzestanie działania czynnika, który spowodował rozpad krwinek (na przykład zaprzestanie transfuzji krwi).
  2. Wdychanie tlenu.
  3. Przyspieszenie eliminacji trucizny hemolitycznej (podawanie roztworów i diuretyków, oczyszczające lewatywy lub środki przeczyszczające, płukanie żołądka, hemodializa, sorbenty).
  4. Stabilizacja wskaźników krążenia krwi, zdolności filtracyjnej nerek, funkcji wątroby.
  5. Wraz z rozwojem zespołu DIC, wprowadzeniem świeżo mrożonego osocza, masy płytek.

Wrodzone niedokrwistości hemolityczne leczy się przede wszystkim przez usunięcie śledziony, ponieważ podawanie krwinek czerwonych lub leczenie farmakologiczne są zwykle nieskuteczne. Hemolizę można spowolnić stosując prednizolon lub deksametazon, cytostatyki. W przypadku niedostatecznej wydajności uciekają się również do splenektomii..

Hemoliza krwi następuje po zniszczeniu błony erytrocytów. Znajduje się poza ciałem, jeśli próbka nie jest pobierana i przechowywana nieprawidłowo do analizy. Zwykle występuje w makrofagach po 4 miesiącach życia krwinek czerwonych. Patologiczna hemoliza rozwija się podczas transfuzji niezgodnej krwi, chorób autoimmunologicznych, zatruć hemolitycznych.

Zgodnie z objawami klinicznymi może być malosymptomatyczny (typy wrodzone) lub ostry, w postaci kryzysu hemolitycznego. Hemolizie laboratoryjnej można zapobiec, stosując technologię pobierania krwi

W celu zapobiegania chorobie hemolitycznej ważne jest zapobieganie konfliktowi między krwią matki i dziecka, aby uniknąć kontaktu z substancjami toksycznymi

Hemoliza

Przejdź do katalogu leków

Wróć do katalogu terminów medycznych

Hemoliza - (hemotiza) - zniszczenie czerwonych krwinek. W ludzkim ciele hemoliza może rozwinąć się w wyniku nabytego defektu w samych erytrocytach lub w wyniku zatrucia, choroby zakaźnej, działania przeciwciał; często występuje również po transfuzji krwi, jeśli krew nie została prawidłowo wybrana. Zwykle hemoliza prowadzi do rozwoju anemii u osoby. Hemoliza próbek krwi może wynikać z niewłaściwego pobrania lub przechowywania lub może zostać wywołana sztucznie, w ramach specjalnego badania laboratoryjnego (patrz Hemolizacja).

Znaleziono w 422 pytaniach:

terapeuta
28 czerwca 2019 / Andrey / Kijów

Witam, proszę o rozszyfrowanie i wyjaśnienie biochemicznego badania krwi:
Etanol - 0,6 (ostra hemoliza surowicy) - jednostka miary (mmol / l) - szybkość otwarcia

hematolog
6 czerwca 2019 r. / Anonim / Ufa

… Autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna wywołana przez IgG, przyjmowano prednizon 2mg / kg ze stopniowym zmniejszaniem dawki, ze spadkiem do 5mg rozpoczęła się hemoliza, lekarze zalecają cellcept! Czy leczenie jest przepisane prawidłowo? Czy nie byłoby lepiej spróbować Rituximabu? otwarty

pediatra
9 marca 2018 / Natalia / Aktobe

… Dziecko ma 4 lata, chłopiec. Przekazaliśmy hodowlę bakterii z gardła pod kątem wrażliwości. Wynik Stretococcus oralis
1 * 10/7. Hemoliza +
Najbardziej wrażliwy na te antybiotyki.
Amikacin - S. 34 MM
TETRACYCLINE -S 34mm
Sulfametaksozol 32 mm
Lekarz przepisał BISEPTOL... otwarty

hematolog
11 października 2016 / Olga / Krasnodar

... morfologia krwi jest prawidłowa, LDH nie jest wyższa niż półtora normy, hemoliza wewnątrzkomórkowa jest nazywana możliwą przyczyną spadku hemoglobiny. Jak długo można poddawać się transfuzji erytrocytów? Jak możesz zminimalizować negatywne skutki częstych transfuzji? Dzięki. otwarty

AIDS
28 września 2016 / Nina

... test, który pokaże wszystko na raz) Ale o pomocy hemolizy jest napisane. Bardzo się bałem, że muszę powtórzyć, ale pielęgniarka wezwała lekarza i... ok 1) Jakie są ich zapisy? Czytałem, że hemoliza może być spontaniczna, do badań 2) Powiedziano mu, że... otwieram

wenerolog
28 września 2016 / Anonim

... test, który pokaże wszystko na raz) Ale o pomocy hemolizy jest napisane. Bardzo się bałem, że muszę powtórzyć, ale pielęgniarka wezwała lekarza i... ok 1) Jakie są ich zapisy? Czytałem, że hemoliza może być spontaniczna, do badań 2) Powiedziano mu, że... otwieram

28 września 2016 / Nina

... test, który pokaże wszystko na raz) Ale o pomocy hemolizy jest napisane. Bardzo się bałem, że muszę powtórzyć, ale pielęgniarka wezwała lekarza i... ok 1) Jakie są ich zapisy? Czytałem, że hemoliza może być nagła, do badań 2) Powiedziano mu, że...

AIDS
23 września 2016 / Nina

… Kiedy powinieneś to zrobić? Czy ma tak zwany okres okienkowy? Albo i tak się pokaże?
2) Co oznacza hemoliza? Czy to mój problem czy metoda badawcza?
3) A czym jest HIV-1?
4) RNA metodą PCR nie wykryto wirusa HIV-1, w wyniku czego wirus HIV... otwarty (4 kolejne wiadomości) Ostatnie 5:

Jak objawia się hemoliza

Jakie są objawy hemolizy? Jak zwykle, jeśli poziom zniszczenia czerwonych krwinek nieznacznie przekracza próg fizjologiczny, nie są wykrywane żadne objawy ani oznaki. Sporadycznie mogą wystąpić epizody osłabienia, dreszcze, objawy podobne do przeziębienia i hipotermii.

W przypadku pojawienia się objawów ostrego kryzysu hemolitycznego, na przykład z powodu zatrucia lub zatrucia przemysłowego, następuje przenikanie hemoglobiny rozpuszczonej we krwi do moczu. Zjawisko to nazywa się hemoglobinurią, a mocz również będzie zabarwiony na czerwono. Występują oznaki zatrucia: jest to pojawienie się bólu głowy, wymiotów, silnego osłabienia. Hemoglobina dramatycznie zakłóca pracę narządów miąższowych, takich jak wątroba i nerki.

Dlatego pacjent odczuwa silny ból w dolnej części pleców, w okolicy nadbrzusza, a także w prawym podżebrzu, w projekcji wątroby. Pojawia się gorączka, wzrost wątroby, następnie objętość wydalanego moczu gwałtownie spada, rozwija się skąpomocz, a nawet bezmocz. Oznacza to, że ostra niewydolność nerek rozwinęła się z powodu faktu, że kanaliki nerkowe nefronów, jednostki funkcjonalne nerek, są po prostu „zatkane” hemoglobiną, co uniemożliwia im filtrowanie moczu..

W najbardziej ekstremalnym przypadku dochodzi do poważnego zaburzenia homeostazy zwanego wstrząsem hemolitycznym. Klasyczną przyczyną wstrząsu hemolitycznego jest nieprawidłowo wykonana transfuzja krwi, gdy pacjent otrzymał niezgodną krew. Jednocześnie występują najostrzejsze bóle w dolnej części pleców, dreszcze, utrata przytomności, gwałtowny spadek ciśnienia krwi, rozwija się bezmocz, gwałtownie wzrasta ilość kreatyniny i mocznika.

Jeśli hemoliza jest przedłużona w czasie, przewlekła, wówczas u pacjenta rozwija się żółtaczka. Twardówka żółknie, mocz ciemnieje, kał odbarwia się, a na tle hemolizy widoczna jest wyraźna bladość, to znaczy występują objawy niedokrwistości hemolitycznej. Dlatego taki pacjent będzie miał żółtaczkę nie pomarańczowo-żółtą, ale cytrynowożółtą.

Jak pobierane są próbki

Pobieranie krwi jest zwykle wykonywane przez przekłucie palca skaryfikatorem, jeśli potrzebna jest krew włośniczkowa, lub przez nakłucie żyły łokciowej po założeniu opaski uciskowej. Aby zapobiec wystąpieniu hemolizy, należy:

przestrzegaj wszystkich zasad bezpłodności podczas pobierania krwi;
ostrożnie obchodzić się ze szkłem laboratoryjnym;
ostrożnie transportować próbki.

Kiedy krew żylna dostanie się do strzykawki, tłoka nie można gwałtownie pociągnąć, lepiej poczekać na pasywne wypełnienie, nie zaleca się zbytniego dokręcania opaski uciskowej.

Ponieważ przestrzeganie tych zasad nie zależy od pacjenta, ważne jest, aby wybrać laboratorium, które ceni swoją reputację. Należy wziąć pod uwagę wszystkie zalecenia lekarza dotyczące wykluczania tłuszczów i alkoholu z pożywienia, omówić możliwość stosowania leków, w tym konwencjonalnych środków przeciwbólowych, z co najmniej 3-dniowym wyprzedzeniem

Czynniki prowadzące do zniszczenia błon erytrocytów

Aby zrozumieć sam proces, musisz dowiedzieć się, dlaczego może rozpocząć się niszczenie czerwonych krwinek. W zależności od mechanizmu występowania rozróżnia się następujące rodzaje hemolizy.

1. Naturalne. Proces ten zachodzi w organizmie stale, zaczyna się pod koniec normalnego cyklu życia każdego z erytrocytów, które żyją około 100-130 dni.

2. Chemiczne. Występuje, gdy czerwone krwinki są wystawione na działanie substancji, które mogą rozpuszczać lipidy błonowe. Należą do nich różne alkalia, alkohole, etery, chloroform. Na przykład hemoliza będzie wyraźna, jeśli dana osoba zostanie zatruta znaczną dawką kwasu octowego.

3. Biologiczne. Błony czerwonych krwinek zaczynają się rozpadać na skutek działania trucizn hemolitycznych, na przykład w wyniku ukąszeń owadów lub węża. Ponadto hemoliza biologiczna występuje w wyniku transfuzji niezgodnej krwi.

4. Temperatura. Kiedy krew jest zamarznięta, w czerwonych krwinkach tworzą się kryształki lodu. Po rozmrożeniu rozrywają muszlę.

5. Mechaniczne. Podczas potrząsania pojemnikiem z krwią lub pompowania go aparatem sztucznie utrzymującym krążenie krwi dochodzi do uszkodzenia erytrocytów.

6. Osmotyczny. Jeśli czerwone krwinki dostaną się do środowiska, w którym ciśnienie osmotyczne jest niższe niż we krwi, mogą pęknąć. Ta właściwość służy do diagnozowania anemii lub choroby wątroby..

Czy jest jakiś powód do paniki

Zdarzają się przypadki, gdy pacjenci laboratoryjni są zmuszeni do ponownego wykonania testów ze względu na fakt, że wystąpiła hemoliza erytrocytów. Wielu zaczyna szukać oznak niebezpiecznych chorób, toksycznych zmian lub po prostu zatrucia. Ale w większości przypadków nie ma powodu do niepokoju, ponieważ błony czerwonych krwinek mogą zostać zniszczone z powodu czynników mechanicznych. Na przykład komórki krwi są często uszkadzane podczas transfuzji przez rurkę, jeśli igła jest zbyt cienka lub pielęgniarka wystarczająco szybko wciska krew. Czerwone krwinki uderzają o ścianki probówki i pękają. W rezultacie plazma zmienia kolor na różowy i oddzielenie jej w wirówce staje się po prostu niemożliwe..

W takich przypadkach mówi się, że nastąpiła częściowa hemoliza. Nie jest to choroba, ale wynik nieprawidłowego pobierania krwi, przechowywania, transportu lub obsługi. Do rzetelnej analizy potrzebna jest kolejna porcja krwi. W takim przypadku pacjentowi zaleca się wypicie czystej wody przed ponownym wykonaniem analizy..

Leczenie hemolizy

W związku z tym, że ostry kryzys hemolityczny należy do kategorii stanów nagłych, specjaliści opracowali ujednolicony algorytm udzielania pomocy doraźnej tej kategorii pacjentów, obejmującej składnik lekowy i nielekowy. Łagodzenie objawów kryzysu hemolitycznego w ostrym okresie powinno odbywać się tylko w szpitalu hematologicznym na łóżkach oddziału intensywnej terapii.

W sytuacji, gdy hemolizie towarzyszy krytyczny spadek poziomu hemoglobiny, jedynym skutecznym leczeniem jest przetoczenie masy erytrocytów w szacunkowej dziennej objętości 10 ml na 1 kg masy ciała pacjenta. W przypadku istniejących objawów kryzysu argeneracyjnego, zaleca się uzupełnienie terapii transfuzyjnej sterydami anabolicznymi (Retabolil w dawce 25 mg raz na 2 tygodnie).

Występowanie u pacjenta objawów ostrej hemolizy autoimmunologicznej jest podstawą do stosowania leków z serii glikokortykosteroidów. Początkowa dzienna dawka prednizolonu wynosi 60 mg, ale w niektórych sytuacjach dawkę można zwiększyć do 150 mg. Po zatrzymaniu kryzysu wskazane jest stopniowe zmniejszanie dawki (nie więcej niż 5 mg dziennie) do poziomu 30 mg. Dalsze zmniejszanie dawki polega na przyjmowaniu leku w dawce niższej o 2,5 mg co piąty dzień aż do całkowitego odstawienia.

W sytuacji, gdy terapia glikokortykosteroidami nie przynosi oczekiwanego efektu w postaci okresów remisji wynoszących 7 miesięcy lub dłużej, zaleca się wykonanie przez pacjenta zabiegu chirurgicznego usunięcia śledziony.

Oporne formy hemolizy autoimmunologicznej implikują jednoczesne stosowanie leków glikokortykosteroidowych i leków immunosupresyjnych (Imuran w wyliczonej dawce dobowej 1,5 mg na 1 kg masy ciała pacjenta).

Głęboki etap przełomu hemolitycznego powinien zostać zatrzymany poprzez przetoczenie masy erytrocytów po wykonaniu testu Coombsa. W celu złagodzenia zaburzeń hemodynamicznych, które często towarzyszą przebiegowi ostrej hemolizy, zaleca się dożylne podanie preparatu Reogluman w wyliczonej dawce 15 ml na 1 kg masy ciała pacjenta..

Podstawą hemodializy jest obecność oznak wzrostu stężenia mocznika i kreatyniny u pacjenta. Należy pamiętać, że naruszenie techniki wykonywania i zmiana składu płynu dializacyjnego może samo w sobie wywołać rozwój nasilonej reakcji hemolitycznej.

Aby zapobiec rozwojowi niewydolności nerek, pacjentom z hemolizą należy przepisać wodorowęglan sodu w dawce 5 g z jednoczesnym doustnym podawaniem Diacarb w dawce 0,25 g.

Leczenie hemolizy niemowląt w okresie noworodkowym polega na pierwotnym przetoczeniu krwi Rh-ujemnej. Obliczenie wymaganej ilości wstrzykniętej krwi wynosi 150 ml / kg masy ciała. Transfuzję krwi należy łączyć z odpowiednią terapią glikokortykosteroidami (krótkie podanie domięśniowe kortyzonu w dawce 8 mg). Oznaki uszkodzenia struktur ośrodkowego układu nerwowego są niwelowane po zastosowaniu kwasu glutaminowego w dawce 0,1 g doustnie.

Do nielekowych metod zapobiegania nawrotom hemolizy u noworodków należy odmowa karmienia piersią.

Hemoliza - który lekarz powinienem zobaczyć? Jeśli masz lub podejrzewasz rozwój hemolizy, powinieneś natychmiast zasięgnąć porady takiego lekarza, jak hematolog lub specjalista transfuzjologiczny..

Diagnostyka

Aby określić, jak wysoka jest gęstość błony erytrocytów, stosuje się technikę oporności osmotycznej. Test ujawnia 2 rodzaje zniszczenia pocisku - minimalne i maksymalne. Biorąc pod uwagę, jak destrukcyjny jest roztwór NaCl dla czerwonych krwinek, to w pojemniku z nim umieszczane są próbki krwi pobrane do badań. Gdy stężenie otrzymanego roztworu zmienia się w granicach 0, 46-0, 48%, oznacza to, że gęstość błon komórek krwi jest wystarczająco dobra i nie umierają w tej substancji. Ten test nazywa się minimalnym oporem. Maksymalny opór jest obliczany, gdy stężenie roztworu wynosi 0,34%. W takich warunkach wszystkie erytrocyty umierają..

Młode krwinki są bardziej odporne na zniszczenie ze względu na swój specyficzny kształt, ale dojrzałe erytrocyty w postaci kulek ulegają szybkiemu zniszczeniu. Hipertoniczny roztwór do określania gęstości błon komórkowych może mieć różne stężenia iw każdym przypadku wpływ na żywotną aktywność erytrocytów ulegnie zmianie.

Na przykład aktywnie wykorzystuje się sól fizjologiczną, która nie szkodzi krwi, ale stymuluje uzupełnianie objętości krwi wewnątrznaczyniowej. Ta potrzeba pojawia się przy silnym krwawieniu. Błony erytrocytów z roztworu NaCl są wzmocnione, a hemoglobina nie wyrywa się.

Przyczyny niszczenia komórek

Czasami lekarze łączą biologiczne niszczenie krwinek czerwonych i chemiczne.

Rzeczywiście, zarówno w pierwszym, jak i drugim przypadku niszczenie zewnętrznych powłok erytrocytów następuje pod wpływem odczynników chemicznych, które mogą być pochodzenia sztucznego lub naturalnego..

Wszyscy wiedzą, że ukąszenia niektórych węży i ​​gadów są śmiertelne, ale nie wszyscy wiedzą, dlaczego.

Faktem jest, że jad wielu węży zawiera składniki hemolityczne, które mają szkodliwy wpływ na erytrocyty. W tym przypadku hemoliza zachodzi prawie natychmiast, a osoba umiera..

Nie wszyscy wiedzą, że wiele grzybów zawiera niebezpieczne składniki, które mogą powodować hemolizę..

Lekarze nawet nie zalecają zbierania podejrzanych grzybów, a co dopiero ich spożywania, ponieważ biologicznie aktywne toksyczne substancje zawarte np. W bladym muchomorze mogą w kontakcie przeniknąć przez ludzką skórę i spowodować zniszczenie błon czerwonych.

Nawet jeśli muchomor jest po prostu w tym samym koszyku z dobrymi grzybami, to jest on niezwykle niebezpieczny dla ludzi, ponieważ w takiej sytuacji istnieje duże prawdopodobieństwo, że trucizna muchomora przeniknie do jadalnych grzybów.

Jednak przyczyny niszczenia czerwonych krwinek „in vivo” mogą być różne..

Hemoliza może powodować:

  • spożycie soli metali ciężkich, takich jak ołów, rtęć, kadm, do krwiobiegu;
  • zatrucie stężonym kwasem octowym lub arsenem;
  • nabycie zespołu krzepnięcia krwi w naczyniach włosowatych i naczyniach krwionośnych;
  • niektóre ciężkie choroby zakaźne organizmu, takie jak malaria, zakażenie paciorkowcem hemolitycznym;
  • promieniowanie przenikliwe, działanie ultradźwięków;
  • rozległe uszkodzenie skóry w wyniku narażenia chemicznego lub termicznego;
  • zgorzel gazowa ze stanem septycznym;
  • wadliwa funkcjonalność erytrocytów, która może być spowodowana chorobami dziedzicznymi;
  • przyjmowanie leków, takich jak leki z grupy sulfonamidów, chlorpropamid, „Diacarb” i inne diuretyki. Hemolizę mogą również powodować leki przeciwgruźlicze.

Lekarze określają zdolność do hemolizy krwinek czerwonych na podstawie tzw. Oporności osmotycznej erytrocytów lub OSE.

Koncepcja ta odzwierciedla stopień odporności błon komórkowych na działanie słabych roztworów soli..

W przypadku działania na erytrocyty słabszego roztworu - stężenie NaCl 0,32% następuje całkowite zniszczenie wszystkich czerwonych krwinek.

Stwierdzono, że młode erytrocyty są bardziej odporne lub odporniejsze na działanie hipotonicznych roztworów niż stare..

Dojrzałe krwinki czerwone mają kulisty kształt, a stabilność ich zewnętrznych błon jest bardzo niska..

Jeśli czerwona krwinka przybiera kulisty kształt, jest to pierwsza oznaka, że ​​jej cykl życia dobiega końca. Indeks kulisty służy do oceny oznak rychłej śmierci erytrocytów..

Leczenie

Istota leczenia niewiele zmienia się w różnych sytuacjach i nie zależy szczególnie od pierwotnej przyczyny zniszczenia erytrocytów, ale jeśli pacjent ma choroby wrodzone, proces terapii ulegnie pewnym zmianom w zależności od ciężkości i specyfiki choroby.

Przede wszystkim lekarz jest zobowiązany do potwierdzenia rozpoznania hemolizy. W tym celu stosuje się szereg testów, które wykluczają inne przyczyny pogorszenia samopoczucia pacjenta. Diagnostyka jest przeprowadzana za pomocą mikroskopii rozmazu krwi lub pomiaru zawartości hemosyderyny w moczu. Pomiar żywotności erytrocytów metodą radioizotopową jest rzadko wykonywany, chociaż pozwala na potwierdzenie diagnozy i ustalenie miejsca zniszczenia erytrocytów.

Po potwierdzeniu obecności hemolizy należy ustalić, a następnie wyeliminować pierwotną przyczynę hemolizy.

Aby zidentyfikować konkretną przyczynę, lekarz musi:

  1. Weź pod uwagę czynniki ryzyka, takie jak położenie geograficzne, genetyka pacjenta i podstawowe schorzenia.
  2. Zbadaj pacjenta pod kątem powiększenia śledziony.
  3. Wykonaj bezpośredni test antyglobulinowy.

Jeśli istnieje wrodzona patologia, lekarze starają się zmniejszyć jej wpływ na organizm..

Ponadto lekarze starają się przyspieszyć usuwanie produktów przemiany materii. W tym celu przepisuje się płukanie żołądka, wykonuje się lewatywę oczyszczającą i przeprowadza hemodializę. W przypadku różnych powikłań przeprowadza się terapię, leczy się niewydolność nerek i stabilizuje wątrobę.

Często w leczeniu hemolizy wymagana jest terapia zastępcza żelazem. Kortykosteroidy są skuteczne na początkowym etapie leczenia. W przypadku przedłużonej hemolizy konieczna jest terapia zastępcza kwasem foliowym..

Z powyższego możemy wywnioskować, że hemoliza jest normalnym zjawiskiem fizjologicznym, które pomaga naszym komórkom odnowić się i jest to konieczny proces. Ale czasami coś idzie nie tak i staje się szkodliwe dla organizmu, zmieniając się z asystenta w patologię.

Gdy pojawią się pierwsze oznaki pogorszenia stanu zdrowia, warto udać się do lekarza, aby zapobiec powikłaniom. Nie zapominaj również, że zapobieganie chorobom zawsze pozostaje aktualne..

Oznaki i leczenie patologii

Chociaż przez większość czasu niszczeniu krwinek czerwonych nie towarzyszą żadne specyficzne objawy.

Istnieją oznaki, że w ludzkim ciele zachodzi hemoliza:

  • skóra staje się blada;
  • osoba ma ciągłe nudności, którym towarzyszą nieugięte wymioty;
  • brzuch zaczyna boleć.

Kryzysowi hemolitycznemu towarzyszą drgawki, utrata przytomności, zapadnięcie w śpiączkę. Jeśli zniszczenie erytrocytów następuje w komórkach wątroby, wówczas wizualnie można zauważyć jego wzrost, w przypadku hemolizy wewnątrznaczyniowej zmienia się kolor moczu.

W wyniku rozpadu krwinek czerwonych u ludzi odnotowuje się patologię zwaną niedokrwistością hemolityczną..

Stan ten charakteryzuje się pojawieniem się bilirubiny we krwi jako produktu stałego i szybkiego niszczenia błon erytrocytów..

Istnieją dwa rodzaje anemii hemolitycznych:

  • dziedziczny;
  • nabyty.

W pierwszym przypadku osoba ma nieprawidłową strukturę erytrocytów, niewystarczającą aktywność układu enzymatycznego, wadliwy skład czerwonych krwinek.

W drugim przypadku działanie różnych toksyn, trucizn, promieniowania prowadzi do anemii hemolitycznej..

Obu typom tej patologii towarzyszą u dorosłych następujące objawy:

  • żółtawy kolor skóry;
  • ból w górnej części brzucha;
  • ogólny stan osłabienia, złe samopoczucie, zawroty głowy;
  • naruszenie rytmu serca;
  • ból stawu.

Niedokrwistości autoimmunologicznej towarzyszy wrażliwość organizmu ludzkiego na niskie temperatury.

Osobno należy powiedzieć o niedokrwistości hemolitycznej, która występuje u noworodków..

Najczęstszą przyczyną tego stanu jest hemoliza immunologiczna, kiedy czynnik Rh matki i dziecka nie zgadza się.

W tym przypadku komórki krwi matki przenikają przez barierę łożyskową dziecka i zaczynają niszczyć czerwone krwinki płodu, uznając je za „wrogów” dla organizmu.

Stan ten uważany jest za bardzo niebezpieczny, ponieważ prawdopodobieństwo śmierci płodu w wyniku konfliktu czynników Rh jest dość wysokie i wynosi 3-4 przypadki na sto ciężarnych..

Głównym leczeniem jest nagła transfuzja krwi, którą uzupełnia terapia glikokortykosteroidami.

Czasami, jeśli zabieg nie przyniesie oczekiwanego efektu, pacjent musi usunąć śledzionę.

Funkcje i kształty

Hemoliza erytrocytów zachodzi na tle upośledzonej produkcji hemoglobiny, nadmiaru krwinek erytromycyny, żółtaczki fizjologicznej, niższości genetycznej erytrocytów, w których są one podatne na zniszczenie, a także zaburzeń autoimmunologicznych, gdy przeciwciała wykazują agresję na własne komórki krwi. Dzieje się tak w ostrej białaczce, szpiczaku i toczniu rumieniowatym układowym.

Podobne objawy pojawiają się po wprowadzeniu niektórych leków i szczepionek..

Na podstawie miejsca rozpadu erytrocytów hemoliza to:

  1. Wewnątrznaczyniowy, w którym zniszczenie następuje podczas krążenia krwi i jest obserwowane w przypadku chorób autoimmunologicznych i hemolitycznych. niedokrwistość, po zatruciu truciznami hemolitycznymi oraz w niektórych chorobach.
  2. Wewnątrzkomórkowe. Występuje w wejściach makrofagów do narządu krwiotwórczego (śledziona, wątroba, szpik kostny), a także jest wynikiem talasemii, dziedzicznej makrofagów, niedokrwistości autoimmunologicznej. Powiększona wątroba i śledziona.

Hemolizę można wywołać sztucznie w eksperymentach laboratoryjnych, a także pod wpływem kwasów, infekcji, trucizn, substancji zawierających ciężkie pierwiastki chemiczne lub nieprawidłowej transfuzji krwi.

Hemoliza

ja

Hemeoliza (grecka krew haima + rozpad lizy, zniszczenie)

zniszczenie erytrocytów z uwolnieniem hemoglobiny do środowiska otaczającego erytrocyty. W organizmie nieustannie zachodzi tzw. Hemoliza fizjologiczna, spowodowana naturalnym starzeniem się erytrocytów. W wyniku G. uwalnia się hemoglobina, która wiąże się z białkami osocza krwi tworząc kompleks hemoglobina-haptoglobina, następnie pod wpływem enzymów następuje proces utleniania i rozszczepiania hemu z cząsteczki globiny, niszczenie hemu i tworzenie bilirubiny.

Żywotność erytrocytów wynosi średnio od 100 do 130 dni. W przypadku uszkodzenia erytrocytów lub w wyniku narażenia na różne czynniki patologiczne, długość życia erytrocytów ulega skróceniu, co jest charakterystycznym objawem niedokrwistości hemolitycznej (anemii). Patologia czerwonych krwinek może być spowodowana zarówno czynnikami dziedzicznymi, jak i nabytymi. Te pierwsze obejmują naruszenia struktury białek (z dziedziczną mikrosferocytozą itp.), Lipidów (z dziedziczną akantocytozą itp.), Błony, Niedobór aktywności enzymatycznej, na przykład dehydrogenazy gluko-6-fosforanowej, naruszenie struktury lub syntezy hemoglobiny (z talasemią, anemia sierpowata itp.); do drugiej - zmiany w budowie błony spowodowane mutacją somatyczną komórki macierzystej (np. z napadową nocną hemoglobinurią).

Przyczyną G. mogą być również procesy alloimmunologiczne i autoimmunologiczne, w wyniku których przeciwciała alloimmunologiczne lub autoimmunologiczne są adsorbowane na erytrocytach, wiążą się z antygenami błon erytrocytów, powodując ich zniszczenie. Mechanizm niszczenia erytrocytów zależy od charakteru przeciwciał i antygenów błon erytrocytów, przeciwko którym są skierowane. Tak więc kompletne zimne aglutyniny mogą powodować aglutynację erytrocytów w niskich temperaturach otoczenia, a niekompletne aglutyniny termiczne, utrwalając się na erytrocytach, naruszają przepuszczalność błony, co prowadzi do zmiany kształtu i wielkości erytrocytów, a następnie do ich zniszczenia przez makrofagi. Hemoliza immunologiczna zachodzi pod wpływem hemolizyn, swoistych przeciwciał, które mogą wiązać się tylko z erytrocytami immunizowanego zwierzęcia. Hemolizyny przyłączają dopełniacz do erytrocytów, pod wpływem których następuje liza erytrocytów.

Rozwój G. możliwy jest pod wpływem infekcji bakteryjnej lub wirusowej, pod wpływem leków (PASK, fenacetyna, penicylina, metylodopa itp.). Może wystąpić, gdy błona erytrocytów zostanie mechanicznie uszkodzona, na przykład, gdy erytrocyty wejdą w kontakt z protezą zastawki serca w aparacie płuco-serce. Niszczący (hemolityczny) wpływ na błonę erytrocytów wywierają azotyny, nitrobenzen, nitrogliceryna, eter, benzen, niektóre kwasy organiczne (np. Kwas octowy), związki arsenu, ołowiu, a także aminy, hydrozyny itp. Trucizny robaków, owadów (pszczoły, karakurt, skorpion), węże. Mechanizm hemolitycznego działania trucizn jest najwyraźniej związany ze zmianą struktury składnika lipidowego błony erytrocytów.

Przydziel wewnątrznaczyniowe i wewnątrzkomórkowe G. W wewnątrznaczyniowym G. erytrocyty są niszczone w krążącej krwi. Wewnątrzkomórkowy G. występuje w komórkach układu makrofagów fagocytarnych, głównie w śledzionie, wątrobie i szpiku kostnym. Charakterystycznymi objawami hemolizy wewnątrznaczyniowej jest zwiększona zawartość wolnej hemoglobiny w osoczu krwi (hemoglobinemia) i zwiększona zawartość hemosyderyny w moczu (hemosyderinuria). Stopień hemoglobinemii zależy od intensywności rozpadu erytrocytów oraz od zawartości haptoglobiny w osoczu krwi, białka wiążącego wolną hemoglobinę. W przypadku intensywnego wewnątrznaczyniowego G. haptoglobina wiąże część hemoglobiny z utworzeniem złożonej hemoglobiny - haptoglobiny, która nie przechodzi przez filtr kłębuszkowy; pozostała wolna hemoglobina osocza krwi, przechodząca przez nią, pojawia się w moczu, w wyniku czego rozwija się hemoglobinuria. Główne objawy potwierdzające G. (dowolna postać) to zażółcenie skóry i błon śluzowych, a także wzrost zawartości wolnej bilirubiny w surowicy krwi.

Głównie wewnątrznaczyniowe G. obserwuje się w napadowej nocnej hemoglobinurii, niedokrwistości hemolitycznej spowodowanej niedoborem enzymu dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedokrwistości autoimmunologicznej hemolitycznej z hemolizynami termicznymi, napadowej chorobie zimnej aglutyniny i zatruciu hemolitycznym. Aby zidentyfikować wewnątrznaczyniowe G. i wyjaśnić jego przyczynę, należy określić zawartość wolnej hemoglobiny w osoczu krwi, hemolizyn termicznych, enzymu dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej. przeprowadzić test Hama (test kwasowy), test sacharozy itp..

Przeważnie wewnątrzkomórkowy G. jest charakterystyczny dla autoimmunologicznych i dziedzicznych anemii hemolitycznych (talasemia, dziedziczna mikrosferocytoza itp.) I zwykle towarzyszy mu wzrost wielkości śledziony i wątroby. W tej formie hemolizy stosuje się metody identyfikacji możliwego dziedzicznego defektu błony erytrocytów, naruszenia syntezy hemoglobiny lub procesu odpornościowego. Należy do nich test odporności erytrocytów na hipotoniczne roztwory chlorku sodu (badana jest odporność osmotyczna erytrocytów). W tym przypadku stężenie chlorku sodu, przy którym zaczyna się osmotyczny G., przyjmuje się jako wskaźnik minimalnej oporności osmotycznej erytrocytów; stężenie, przy którym występuje całkowite G., jest uważane za wskaźnik maksymalnej oporności erytrocytów. Erytrocyty zdrowej osoby rozpoczynają hemolizę w 0,44-0,48% roztworze chlorku sodu i ulegają całkowitej hemolizie w 0,28-0,32% roztworze. Odporność G. jest określana za pomocą testu Coombsa: bezpośredni test Coombsa ujawnia autoprzeciwciała, pośrednie - przeciwciała izoimmunologiczne.

Środki terapeutyczne zależą od charakterystyki patologicznego procesu powodującego hemolizę.

Bibliografia: Alekseev G.A. i Berliner G.B. Hemoglobinuria, M., 1972; Idelson L.I. itp. Anemie hemolityczne, M., 1975; Feinstein F.E. i in., Diseases of the blood system, Tashkent, 1987.

II

Hemeoliza (hemoliza; hemo- (hem-) + grecka liza rozpad, zniszczenie; syn.: hematoliza - przestarzała, erytrocytoliza)

zniszczenie erytrocytów z uwolnieniem hemoglobiny do środowiska otaczającego erytrocyty.

Hemeoliz vnutriapparitny - G., występujące w aparacie płuco-serce podczas perfuzji.

Hemeoliz vnutklmiścisłe (h. intracellularis) - G., występujące wewnątrz komórek układu siateczkowo-śródbłonkowego, głównie w śledzionie.

Hemeolys intrasumpwdisty (h. intravascularis) - G. występujące we krwi krążącej.

Hemeolys posthepatitisitny (h. posthepatitica) - G., powstające po przeniesieniu wirusowego zapalenia wątroby w wyniku pojawienia się we krwi autoprzeciwciał przeciwko erytrocytom (hemolizynom).

Dlaczego zachodzi hemoliza krwinek czerwonych?

Rozpad komórek erytrocytów, a następnie uwolnienie zawartej w nich hemoglobiny do osocza nazywa się hemolizą. Może działać zarówno jako normalny proces fizjologiczny, jak i jako patologicznie niebezpieczna choroba.

Gdzie zachodzi hemoliza??

Zniszczenie erytrocytów - hemoliza

Erytrocyty są zdolne do rozpadu w różnych warunkach. Jeśli wpływa na nie krew w krążeniu (ich naturalne środowisko), to mówimy o hemolizie wewnątrznaczyniowej. Próchnica może mieć miejsce w komórkach niektórych narządów organizmu, które biorą udział w procesie tworzenia się krwi (hematopoeza) lub kumulacji form pierwiastków krwi - jest to hemoliza wewnątrzkomórkowa.

Proces może również odbywać się w probówce do badań krwi:

  • jeżeli pobieranie krwi lub późniejsze przechowywanie próbki zostało przeprowadzone w sposób nieprofesjonalny, z naruszeniami;
  • jeśli jest celowo sprowokowany, gdy wymagają tego badania laboratoryjne.

Kiedy hemoliza jest normalną odmianą

W śledzionie zachodzi naturalna hemoliza erytrocytów

Sam proces hemolizy w organizmie przebiega nieprzerwanie przez całe życie, ponieważ cykl życia erytrocytów wynosi tylko 4 miesiące (120 dni). Naturalna hemoliza wewnątrzkomórkowa, spowodowana śmiercią komórek erytrocytów, nie szkodzi organizmowi. Zamiast zniszczonych erytrocytów pojawiają się nowe, bardziej odporne i młodsze.

Hemoliza jest patologiczna, jeśli komórki erytrocytów obumierają bez przeżycia pełnego cyklu życiowego. Może się to zdarzyć pod fizycznym lub chemicznym wpływem czynników niszczących, które uszkadzają błonę erytrocytów wraz ze wzrostem ich wielkości. Błona komórkowa nie ma struktury rozciągającej się, dlatego gdy komórka rośnie, pęka, uwalniając swój składnik na zewnątrz. Kiedy czerwony pigment z komórek erytrocytów dostanie się do osocza krwi, przybiera nienaturalny, jasny czerwony kolor.

Rodzaje hemolizy

Hemodializa może powodować hemolizę mechaniczną

Hemoliza dzieli się na następujące typy:

  1. Osmotyczny. Dzieje się tak w roztworach, których ciśnienie osmotyczne jest poniżej normy. Woda z tego roztworu dostaje się do erytrocytów, powodując ich pęcznienie i niszczenie błony.
  2. Mechaniczny. Jest wynikiem uszkodzenia krwinek czerwonych metodami fizycznymi lub mechanicznymi (przy chaotycznym wstrząsaniu rurką lub w wyniku hemodializy).
  3. Termiczny. Dzieje się, gdy krew jest wystawiona na nienaturalną temperaturę otoczenia: zbyt niską lub zbyt wysoką.
  4. Chemiczny. Zniszczenie błony erytrocytów przez kontakt z chemikaliami (np. Alkaliami i kwasami).
  5. Biologiczny. Hemoliza, naturalna dla ludzkiego organizmu. Zniszczenie starych, przestarzałych erytrocytów. Proces zachodzi w komórkach narządów, a wydzieliny nie przedostają się do osocza krwi.

Objawy hemolizy

Ostra hemoliza charakteryzuje się szybkim początkiem

Hemoliza wywołana biologicznie przebiega dla organizmu niepostrzeżenie, ponieważ jest to wolno przebiegający naturalny proces.

Przewlekła postać hemolizy, która zwykle towarzyszy chorobie, która ją wywołuje, również nie ma oczywistych objawów.

Na etapie ostrej hemolizy objawy mogą objawiać się ostro i natychmiast. Jeśli pacjent jest przytomny, może poczuć:

  • uczucie ostrego ściskania w klatce piersiowej;
  • nienaturalne ciepło na całym ciele;
  • ostry ból w klatce piersiowej, brzuchu i okolicy lędźwiowej.

Inne objawy ostrej hemolizy:

  • obniżenie ciśnienia krwi;
  • przekrwienie naczyń na twarzy, a wkrótce później bladość;
  • niepokój;
  • niekontrolowane oddawanie moczu lub wypróżnianie (wskazuje na bardzo ostry stan).

Stan ostrej hemolizy początkowo ustępuje w ciągu kilku godzin, objawy ustępują, dyskomfort i odczucia bólowe ustępują, ciśnienie tętnicze normalizuje się. Ten etap jest przez wielu mylony z ogólną poprawą stanu, ale po pewnym czasie wszystkie objawy powracają z nową energią, a wraz z nimi:

  1. Występuje gwałtowny wzrost temperatury ciała;
  2. Pojawia się żółtaczka;
  3. Pojawiają się ostre bóle głowy;
  4. Pojawia się dysfunkcja nerek. Wymaga to uważnego monitorowania, aby uniknąć rozwoju poważniejszych patologii..

Przyczyny hemolizy

Transfuzja niezgodnej krwi prowadzi do hemolizy

Nienaturalny rozpad czerwonych krwinek może nastąpić pod wpływem następujących czynników:

  • infekcje bakteryjne i wirusowe;
  • wpływ pasożytniczy;
  • spożycie toksycznych związków, substancji i trucizn do organizmu;
  • kontakt z trującymi owadami, wężami;
  • kontakt z trującą roślinnością, grzybami;
  • indywidualna nietolerancja niektórych leków;
  • problemy autoimmunologiczne;
  • uszkodzenie mechaniczne;
  • transfuzja krwi typów niekompatybilnych ze sobą;
  • konflikt czynników Rh kobiety ciężarnej i jej płodu;
  • wrodzona anemia, w której skraca się żywotność erytrocytów.

Często hemoliza jest podstawą różnego rodzaju nabytych anemii..

Jak zdiagnozować hemolizę

Diagnoza hemolizy to sprawa specjalisty

Rozpoznanie hemolizy nie jest przeprowadzane wyłącznie na podstawie manifestacji objawów. Aby zidentyfikować dolegliwość, wymagane jest ogólne badanie krwi, przepisane przez lekarza. Definicja choroby jest możliwa tylko przy kompetencjach zawodowych. Podczas diagnozowania identyfikowane są pewne czynniki.

Oznaki hemolizy wewnątrznaczyniowej:

  1. Zmniejszona ilość hemoglobiny, hematokrytu i erytrocytów;
  2. Zwiększone: ilość bilirubiny pośredniej, LDH, retikulocytów, wolnej hemoglobiny;
  3. Zmniejszona haptoglobina;
  4. Hemoglobinuria.

Oznaki hemolizy wewnątrzkomórkowej:

  1. Zmniejszona ilość hemoglobiny, hematokrytu i erytrocytów;
  2. Zwiększone: ilość bilirubiny pośredniej, LDH, retikulocytów, wolnej hemoglobiny;
  3. Zmniejszona haptoglobina;
  4. Hepatosplenomegalia.

Leczenie

Ostra hemoliza - pilna!

Rozwój hemolizy jest niebezpieczny. Jej ostry stan wymaga natychmiastowej pomocy lekarskiej, aby uniknąć stanu przełomu hemolitycznego. Wszystkie czynności należy wykonywać tylko w warunkach stacjonarnych..

W przypadku gwałtownego spadku poziomu hemoglobiny we krwi wymagana będzie transfuzja masy erytrocytów. Jeśli nie można uniknąć kryzysu hemolitycznego, zostaną przepisane sterydy anaboliczne.

Leczenie hemolizy w stanach dziedzicznych lub wrodzonej anemii jest prawie niemożliwe. Terapia hormonalna jest czasami korzystna. Jeśli często występują kryzysy hemolityczne, usuwa się śledzionę.

W łagodnych objawach pierwszym zadaniem lekarza przepisującego leczenie jest bezpośrednie środki w celu wyeliminowania głównych objawów stanu hemolitycznego.

Zapobieganie

Środkiem zapobiegawczym zapobiegającym stanowi hemolitycznemu będzie regularne monitorowanie stanu krwi poprzez wykonywanie ogólnych testów. Z czasem rozwojowi powikłań można zapobiec poprzez częste konsultacje profilaktyczne.

W szczególności warto sprawdzić stan krwi w takich przypadkach, jeśli sam stwierdzisz, że masz jakieś przyczyny hemolizy.

Co to jest MCHC w badaniu krwi

24-godzinne monitorowanie EKG (Holter)