Gamma Globulin Human

Gamma globulina to jedna z klas białek globulinowych, które charakteryzują się swoistą ruchliwością oraz zawartością dużej ilości przeciwciał przeciwbakteryjnych i przeciwwirusowych, które neutralizują działanie różnych mikroorganizmów (pierwotniaki, bakterie, wirusy). To decyduje o profilaktycznym i terapeutycznym działaniu tego typu białka na organizm. Te białka są szczególnie aktywne w dzieciństwie..

Immunoglobuliny, białka odporności humoralnej, są najważniejszymi gamma globulinami.

Test gamma globulin

Zawartość gamma globuliny dla różnych chorób jest różna, więc tę analizę można przepisać w przypadku podejrzeń o różnego rodzaju patologie. Krew do analizy pod kątem gamma globuliny jest pobierana z żyły, wyłącznie na pusty żołądek i jest częścią biochemicznego badania krwi.

Norma tej klasy białek globulinowych wynosi od 12 do 22% (8,0 - 13,5 g / l).

Zwiększona wydajność występuje, gdy:

  • Przewlekła choroba wątroby
  • Infekcje
  • Choroby autoimmunologiczne
  • Gruźlica
  • Ostre choroby zapalne
  • Choroba niedokrwienna serca itp..

Spadek wskaźników jest zwykle typowy dla dzieci w wieku 3-4 miesięcy, jest to uważane za normalny stan. Przypadki obniżonego poziomu u dorosłych sygnalizują:

  • Zmniejszona odporność
  • Choroba popromienna
  • Toczeń rumieniowaty
  • Długotrwałe infekcje przewlekłe
  • Upośledzone tworzenie immunoglobulin
  • W przypadku leczenia cytostatykami itp..

W farmakologii aktywnie stosuje się lek o tej samej nazwie, który jest stosowany przeciwko chorobom zakaźnym, głównie w dzieciństwie..

Wykształcenie: Absolwentka Wydziału Chirurgii Państwowego Uniwersytetu Medycznego w Witebsku. Na uczelni przewodniczył Radzie Studenckiego Koła Naukowego. Dalsze kształcenie w 2010 roku - w specjalności „Onkologia” oraz w 2011 roku - w specjalności „Mammologia, wizualne formy onkologii”.

Doświadczenie zawodowe: Praca w sieci medycyny ogólnej przez 3 lata jako chirurg (szpital pogotowia ratunkowego w Witebsku, Liozno CRH) oraz w niepełnym wymiarze godzin jako regionalny onkolog i traumatolog. W ciągu roku pracować jako przedstawiciel farmaceutyczny w firmie „Rubicon”.

Przedstawił 3 propozycje racjonalizacyjne na temat "Optymalizacja antybiotykoterapii w zależności od składu gatunkowego mikroflory", 2 prace zdobyły nagrody w republikańskim konkursie - przegląd prac naukowych studentów (kategoria 1 i 3).

Co to jest Gamma Globulin

Treść artykułu

  • Co to jest Gamma Globulin
  • Jak rozszyfrować analizy biochemiczne
  • Immunoglobulina: instrukcje użytkowania, wskazania, cena

Co to jest globulina gamma

Gamma globulina jest przedstawicielem frakcji białek surowicy immunoglobulin krwi, które zawierają przeciwciała. Istnieją 3 główne typy globulin gamma. Na ich powierzchni znajdują się różne przeciwciała przeciwwirusowe i przeciwbakteryjne: przeciwko wirusom poliomyelitis, odrze, aglutyninie durowi brzusznemu i krztuścowi, a także antytoksynom - błonicy czy gronkowcom. To właśnie decyduje o profilaktycznym i terapeutycznym działaniu gamma globuliny..

Preparaty gamma globuliny przygotowywane są z krwi dawcy lub łożyskowej zdrowych ludzi. Formularz zwolnienia - 10% roztwór. Jako rozpuszczalnik stosuje się 0,85% roztwór chlorku sodu. Przed użyciem lek jest sprawdzany pod kątem nieszkodliwości, sterylności i apirogenności, czyli braku zdolności do podwyższenia temperatury ciała po podaniu.

Gamma globulina jest skutecznym środkiem uodparniającym, prowadzącym do wytworzenia czasowej biernej odporności na szereg chorób zakaźnych.

Zastosowanie globuliny gamma

Gamma globulina jest najczęściej stosowana w leczeniu i zapobieganiu chorobom zakaźnym u dzieci. Zapobieganie odrze polega na jednorazowym wstrzyknięciu 3 ml leku zdrowym dzieciom od 3 miesiąca życia. do 4 lat wszyscy pacjenci, a także osoby osłabione, które miały kontakt z chorymi na odrę. Tworzy się odporność bierna i utrzymuje się przez miesiąc.

Zapobieganie krztuścowi i krztuścowi parapertussis polega na podawaniu gamma globuliny zdrowym dzieciom, które miały kontakt z pacjentami. W leczeniu choroby 3 ml leku podaje się trzy razy co 2 dni. Jego stosowanie w okresie nieżytowym zmniejsza częstotliwość i nasilenie ataków kaszlu.

Gamma globulina jest stosowana do masowych uodparniania i zapobiegania wielu infekcjom w grupach dziecięcych. Tak więc, wraz z wybuchem infekcji adenowirusem w przedszkolu, dzieci są szczepione w ilości 0,3 ml leku na 1 kg masy ciała dziecka. Takie zdarzenie zmniejsza ryzyko zakażenia u zdrowych dzieci, a chorym zapewnia łatwiejszy przebieg choroby..

W celu leczenia i zapobiegania epidemicznemu zapaleniu wątroby lub chorobie Botkina wszystkim dzieciom od małych dzieci do wieku szkolnego rutynowo podaje się 1 ml gamma globuliny. Zapewnia to ochronę przed zapaleniem wątroby przez sześć miesięcy. Gamma globulina jest stosowana w leczeniu ciężkiego zapalenia wątroby, które pomaga skrócić okres żółtaczkowy, przywrócić czynność wątroby i zmniejszyć prawdopodobieństwo powikłań.

Gamma globulina działa pobudzająco, dlatego jej stosowanie jest uzasadnione w leczeniu dzieci z przewlekłymi chorobami zapalnymi wraz z antybiotykami.

Gamma globulina: co to jest?

Definicja gamma globuliny obejmuje specjalne surowice podawane pacjentowi w celu leczenia lub zapobiegania chorobom zakaźnym. Narkotyków tego typu nie można uogólniać. Istnieją takie typy: antystafylokokowa gamma globulina, antyrabiczna (przeciw wściekliźnie), przeciwwysypkowa (stosowana w przypadku konfliktu Rh między matką a płodem), odra, przeciw krztuścowi.

Kiedy jest używany?

Wiadomo, że w naszym kraju odpowiednie gamma globuliny są stosowane w zapobieganiu chorobom takim jak odra i różyczka, wirusowe zapalenie wątroby typu A, krztusiec, polio. Aby to zrobić, lek podaje się domięśniowo, w tym drugim przypadku, zwykle doustnie. Lista chorób, w przypadku których skuteczne jest podanie dożylne, jest znacznie szersza, między innymi zapalenie skórno-mięśniowe, przewlekła białaczka limfocytowa, HIV, choroba Kawasaki, idiopatyczna plamica małopłytkowa, powikłania pooperacyjne (do posocznicy). W niektórych przypadkach leki są wstrzykiwane do kanału kręgowego.

Co to jest globulina gamma?

W rzeczywistości te leki to immunoglobuliny. Oparte są na białku, ludzkim lub zwierzęcym. Można uznać za glikoproteiny. Główną funkcją immunoglobulin jest ochrona organizmu przed różnymi wirusami i infekcjami. Obecnie w medycynie stosuje się oczyszczone i skoncentrowane preparaty białek serwatkowych (frakcji gamma globulin). Ich cechą jest wysoka zawartość mian przeciwciał. Głównym zadaniem jest wytworzenie odporności biernej, która pojawia się już w ciągu kilku godzin po wstrzyknięciu. Zauważ, że ten rodzaj odporności z reguły działa nie dłużej niż 14 dni, w przeciwieństwie do aktywnej.

Kiedy wstrzykiwać gamma globulinę?

Jak każdy inny lek, ten lek ma przeciwwskazania. Nie ma ich wielu, ale są wystarczająco poważne:

  • znana nadwrażliwość na lek;
  • Niedobór IgA u pacjenta;
  • cukrzyca;
  • zaburzenia pracy nerek;
  • Ciąża i laktacja;
  • Przewlekła niewydolność serca.

W każdym przypadku lekarz musi zdecydować, czy przeciwwskazanie jest bezwzględne czy względne..

Jakie są skutki uboczne?

Po wprowadzeniu do organizmu gamma globuliny można zaobserwować różne nieprzyjemne zjawiska. Nudności, wymioty, zawroty głowy, skoki ciśnienia krwi, biegunka, zaburzenia rytmu serca są dość częstymi reakcjami. Utrata przytomności, nieuzasadnione uczucie ciepła lub zimna, przekrwienie w miejscu wstrzyknięcia, zapaść, wstrząs anafilaktyczny występują znacznie rzadziej..

Czy można uniknąć komplikacji dzięki wprowadzeniu?

Tak, do pewnego stopnia. Jednym z postulatów jest stosunkowo powolne podawanie leku. Ta taktyka pozwala obserwować stan pacjenta i reagować na czas, jeśli ujawni się nietolerancja leku. Ponadto jest wysoce pożądane, aby pacjent pozostawał pod nadzorem lekarza przez co najmniej 1 godzinę po wstrzyknięciu. Aby uniknąć uszkodzenia leku, należy go przechowywać wyłącznie zgodnie ze wskazaniami producenta. W przeciwnym razie leku nie można użyć.!

Co zrobić, jeśli globulina gamma jest podwyższona?

Na początek powinieneś dowiedzieć się, że normalna stawka wynosi od 12 do 22%. Wszystko powyżej tego limitu jest uważane za zaliczkę. Przyczyną takich wskaźników mogą być procesy zapalne, choroby przewlekłe (w tym autoimmunologiczne).

Globuliny we krwi: typy

Podczas przeprowadzania biochemicznego badania krwi określa się w nim ilościową zawartość całkowitego białka. Jest reprezentowany przez białka obecne w osoczu. W ludzkiej krwi jest kilka białek, wszystkie mają różnice w swojej budowie, a także pełnią różne funkcje. We krwi znajduje się tylko pięć frakcji białek, w tym: alfa-1 (α1), alfa-2 (α2), beta-1 (β1), beta-2 (β2) i gamma (γ). Globuliny beta-1 i beta-2 nie są określane osobno, ponieważ nie ma to żadnej wartości diagnostycznej.

Frakcje białkowe krwi

Analiza, która pozwala obliczyć liczbę frakcji białek we krwi, nazywa się proteinogramem. Lekarz będzie zainteresowany poziomem albumin we krwi (białko to jest rozpuszczalne w wodzie) i globulin (białka te nie rozpuszczają się w wodzie, ale rozpadają się pod wpływem środowiska zasadowego lub solnego).

Wysokie i niskie poziomy białek we krwi nie są normalne. Ich brak równowagi charakteryzuje określone zaburzenia: immunologiczne, metaboliczne lub metaboliczne.

Przy niedostatecznej zawartości albuminy we krwi można podejrzewać dysfunkcję wątroby, która nie jest w stanie dostarczyć organizmowi białek. Możliwe są również zaburzenia w funkcjonowaniu nerek lub narządów układu pokarmowego, w wyniku których albumina będzie zbyt szybko wydalana z organizmu..

Jeśli poziom białka we krwi jest podwyższony, może to być spowodowane procesami zapalnymi. Czasami jednak podobną sytuację obserwuje się u całkowicie zdrowych osób..

Aby dokładnie obliczyć, które białka w organizmie mają niedobór lub nadwyżkę, dzieli się je na frakcje metodą elektroforezy. W takim przypadku ilość całkowitego białka i frakcji zostanie wskazana w formularzu analizy. Najczęściej lekarzy interesują wartości albumin + globulin (współczynnik albumina-globulina). Jego normalne wartości wahają się w granicach 1,1-2,1.

Ludzka gammaglobulina: zastosowanie, cechy działania

Współczesna medycyna opiera się na wprowadzaniu nowych form leczenia i profilaktyki chorób oraz doskonaleniu starych. Co to jest ludzka globulina gamma, instrukcje użytkowania, wskazania i przeciwwskazania, funkcje i recenzje, wie lekarz przepisujący ten lek. To najważniejszy punkt w profilaktyce wielu chorób, sprawdzona i skuteczna metoda radzenia sobie z różnymi patologiami i ich konsekwencjami..

Co to jest Gamma Globulin

Gamma-globulina to klasa białek osocza krwi, które są bardzo mobilne po rozdzieleniu metodą elektroforezy. Jest produkowany metodą całkowitego oczyszczenia plazmowego, pozostawiając tylko niezbędne elementy, które znajdą się w obiekcie. To również nazwa leku zawierającego przeciwciała przeciwwirusowe, które są stosowane w celach terapeutycznych i profilaktycznych w wielu chorobach. Najczęściej profilaktykę reprezentuje immunizacja przeciwciałami specjalnej frakcji białka, która ma trzy główne typy gamma globulin, których struktura może się różnić w zależności od konkretnej choroby..

W sumie wyróżnia się cztery typy ludzkich immunoglobulin:

  • Klasa - zawarte we krwi i tajemnicach, biorą udział w odporności, tworząc barierę dla przenikania infekcji i toksyn;
  • Klasa E - weź udział w neutralizacji toksyn, bakteriolizie i innych procesach, przy chorobach zakaźnych, ich zawartość we krwi gwałtownie wzrasta;
  • Klasa D - zlokalizowana w błonie komórek plazmatycznych, prawdopodobnie zaangażowana w procesy autoimmunologiczne;
  • Klasa G - najważniejsze immunoglobuliny, chronią organizm przed większością infekcji, wiążą toksyny, zwalczają wirusy i bakterie oraz odporność bierną noworodka przez łożysko, gdy jest on oddzielony od pępowiny i zaczyna żyć osobno.

Gamma globulina jest stosowana jako środek do immunoprofilaktyki, tworzy odporność bierną na określony czas, kiedy szybkość wystąpienia wirusów i bakterii jest maksymalna.

Forma wydania, skład i wskazania

Lek ludzka gamma globulina jest dostępny w postaci roztworu do podawania domięśniowego w ampułkach po 1,5 ml. W opakowaniach kartonowych lub plastikowych znajduje się 5 lub 10 ampułek leku. W zależności od dawki substancji czynnej lekarz przepisuje na kurs różną liczbę kapsułek, nie bez znaczenia jest również wiek pacjenta. Rejestracja nr Р N001544 / 01 z dnia 08.07.08 na czas nieokreślony.

Preparat immunoglobuliny jest stężonym roztworem immunologicznie aktywnej frakcji białkowej, którą izoluje się w temperaturze poniżej 0 ° C z osocza krwi dawcy przez frakcjonowanie alkoholem etylowym. Przed dostawą materiał jest sprawdzany pod kątem braku wirusa HIV, zapalenia wątroby typu B, przeciwciał przeciwko wirusowi zapalenia wątroby typu C i innych chorób przenoszonych w osoczu krwi.

Stężenie białka w immunoglobulinie wynosi od 9,5 do 10,5%. Lek nie zawiera konserwantów i antybiotyków, jego główną funkcją jest zwiększenie odporności organizmu na działanie przeciwciał.

Ludzka gamma globulina jest zalecana w następujących wskazaniach:

  • zapobieganie wirusowemu zapaleniu wątroby typu A, krztuścowi, odrze, zakażeniu meningokokami, grypie i poliomyelitis;
  • zwiększenie odporności organizmu podczas chorób zakaźnych;
  • leczenie hipobulinemii.

Farmakokinetykę przeciwciał osiąga się w ciągu 1-2 dni po podaniu, eliminacja trwa 3-4 tygodnie. Farmakodynamika - wydalany przez nerki, po wzroście poziomu przeciwciał.

Dawkowanie i instrukcje użytkowania

Lek wstrzykuje się domięśniowo w górną zewnętrzną ćwiartkę mięśnia pośladkowego lub w udo, zewnętrzną powierzchnię. Po podaniu zawsze przestrzega się zasad działania: jeśli ampułka była przechowywana w lodówce, należy ją przechowywać w temperaturze pokojowej przez 2 godziny. Podczas otwierania należy ściśle przestrzegać wszystkich zasad antyseptyki, a aby uniknąć tworzenia się piany, należy ją rekrutować za pomocą igły o szerokim prześwicie.

Wcześniej otwartą i niewykorzystaną ampułkę należy wyrzucić; należy również zutylizować lek z przebarwieniem, osadem i upływem terminu ważności. Dawkowanie gamma globuliny zależy od zaleceń lekarza.

Zapobieganie wirusowemu zapaleniu wątroby typu A:

  • dzieci w wieku 1-6 lat - 0,75 ml;
  • poniżej 10 lat - 1,5 ml;
  • od 10 lat i dorośli - 3 ml.

Zapobieganie i leczenie grypy:

  • dzieci poniżej 2 lat - 1,5 ml;
  • od 2 do 7 lat - 3 ml;
  • od 7 lat i dorośli - 4,5-6 ml.
  • raz od 3 miesięcy, nie chory i nieszczepiony;
  • nie później niż 6 dni po kontakcie z pacjentem;
  • dawka 1,5 - 3 ml.
  • raz w odstępie 24 godzin 3 ml dla dzieci, które nie są chore i nie są zaszczepione;
  • nie później niż 3 dni po kontakcie z pacjentem;
  • dawka 1,5 - 3 ml.
  • raz 3-6 ml dla dzieci nieszczepionych i po kontakcie z pacjentem.

Zabrania się podawania leku dożylnie. Podaje się go wyłącznie według wskazań lekarza, nie stosuje się go razem z glukonianem wapnia.

Wprowadzenie leku jest rejestrowane w specjalnych formularzach rozliczeniowych, które wskazują numer serii, datę, datę ważności i nazwę producenta, dawkę i charakter reakcji.

Przeciwwskazania do stosowania

Przed wizytą lekarz na pewno sprawdzi pacjenta pod kątem różnych chorób, które mogą pojawić się po wprowadzeniu białka osocza:

  • reakcje alergiczne;
  • układowe immunopatologiczne choroby krwi;
  • zapalenie nerek.

Po wprowadzeniu, aby uniknąć reakcji na lek immunoglobuliny, należy zażyć dowolny lek przeciwhistaminowy i kontynuować go przez 2-3 dni. Pomoże to wyeliminować alergie. Jeśli pacjent ma różne choroby immunopatologiczne już ustalone przez lekarza, lek podaje się na tle odpowiedniej terapii. Jego interakcja z innymi lekami nie została jeszcze zbadana i nie ma danych ani niezgodności.

Specjalne instrukcje

Preparaty na bazie ludzkiej gammaglobuliny stosuje się wyłącznie zgodnie z zaleceniami lekarza. Po wprowadzeniu leku szczepienia przeciwko odrze i śwince przeprowadza się nie wcześniej niż 3 miesiące później. Również po szczepieniu podaje się nie wcześniej niż 2 tygodnie później, a jeśli konieczne jest użycie leku wcześniej niż w tym okresie, szczepienie powtarza się. Wszystkie inne szczepienia można wykonać w dowolnym momencie, niezależnie od daty podania surowicy.

Skutki uboczne

W ciągu ponad 25-letniej historii stosowania leku lekarze wykonali tysiące zastrzyków, a ta ilość wystarczy, aby uzyskać obiektywną ocenę jego wpływu na organizm człowieka. W tym czasie nie odnotowano reakcji alergicznych i rozwoju wstrząsu anafilaktycznego. Dlatego wskazania dotyczące niebezpieczeństwa alergii w instrukcjach dotyczących leku mają charakter czysto informacyjny i nie odpowiadają rzeczywistości.

Przyczyną braku alergii po zastosowaniu gamma globulin jest taka sama budowa stałych fragmentów immunoglobulin u różnych osób oraz obecność sieci antyidiotypowej - układu przeciwciał przeciwko przeciwciałom. Dlatego leki są z powodzeniem stosowane w leczeniu alergii..

Przeciwciała klasy G w preparacie blokują substancje wywołujące reakcje atopowe, dlatego pomagają w leczeniu alergii i zapalenia skóry.

Mit, że w wyniku podania preparatów ludzkiej gamma globuliny można zarazić się mikroorganizmami, nie został potwierdzony. Powstał z powodu nieznajomości właściwości składu leku, który nie zawiera obcych składników. Podczas izolowania immunoglobulin z surowicy zachodzą procesy, które o 100% zmniejszają wnikanie cząstek wirusa.

Warunki, warunki przechowywania i cena

Przed zakupem leku należy dokładnie sprawdzić integralność opakowania i czas. W warunkach aptecznych przechowywany jest w lodówce w temperaturze 5 ° C. Wydawanie odbywa się ściśle według recepty, lek nie jest dostępny w bezpłatnej sprzedaży dla kupujących.

Ogólne wymagania dotyczące przechowywania leku:

  • temperatura od 2 do 8 ° C;
  • zamrażanie nie jest dozwolone;
  • po upływie terminu przedawnienia podlega zbyciu.

Średnia cena leku wynosi około 2800-3000 rubli za opakowanie nr 10.

Podając leki na bazie ludzkiej immunoglobuliny należy ściśle przestrzegać wszystkich zasad opisanych w instrukcji. Prawidłowo obliczona dawka, terminowy dostęp do lekarza i prawidłowa diagnoza to trzy ważne kroki w przezwyciężeniu choroby. Z roku na rok pojawia się coraz więcej ulepszonych leków, które jeszcze skuteczniej pomagają w leczeniu.

GAMMAGLOBULIN

Słownik wyjaśniający medycyny. 2013.

  • GAMMABENZENHEKSACHLOREK
  • GAMMA CAMERA

Zobacz, co „GAMMAGLOBULIN” znajduje się w innych słownikach:

GAMMAGLOBULIN - GAMMAGLOBULIN, jeden z białkowych składników osocza krwi u ssaków. Około 85% składa się z PRZECIWCIAŁ KRWI. Tymczasowo zwiększa ODPORNOŚĆ u pacjentów, którzy cierpieli na określone choroby, takie jak odra... Słownik encyklopedyczny naukowo-techniczny

gammaglobulin - rz., liczba synonimów: 1 • gamma globulin (2) Słownik synonimów ASIS. V.N. Trishin. 2013... Słownik synonimów

Gamma Globulin (Gamma Globulin) - dowolne białko obecne w osoczu krwi, które można zidentyfikować po charakterystycznej prędkości jego ruchu w polu elektrycznym (patrz Elektroforeza). Prawie wszystkie gammaglobuliny są immunoglobulinami. Wstrzyknięcie Gammaglobuliny zapewnia...... warunki medyczne

OSOCZE KRWI to płynna część krwi. W osoczu krwi znajdują się krwinki (erytrocyty, leukocyty, płytki krwi). Zmiany składu osocza krwi mają wartość diagnostyczną w różnych chorobach (reumatyzm, cukrzyca itp.). Z plazmy...... Duży słownik encyklopedyczny

Hipogammaglobulinemia (hipogammaglobulinemia) - niedobór białka gammaglobuliny we krwi. Może być dziedziczny lub nabyty, na przykład wraz z rozwojem niektórych typów chłoniaków. Ponieważ gammaglobulina składa się głównie z przeciwciał (immunoglobulin), hipogammatlobulinemia prowadzi do...... Terminy medyczne

Gamimune N - Substancja czynna ›› Immunoglobulina ludzka normalna Nazwa łacińska Gamimune N ATC: ›› J06BA02 Immunoglobulina normalna ludzka do podawania dożylnego Grupa farmakologiczna: Immunoglobuliny Skład i...... Słownik leków

Histaglobin - nazwa łacińska Histaglobin ATC: ›› J06BC Inne immunoglobuliny Grupa farmakologiczna: Leki przeciwhistaminowe H1 Klasyfikacja nosologiczna (ICD 10) ›› G43 Migrena ›› J30 Wazomotoryczny i alergiczny nieżyt nosa ›› J31 Przewlekły nieżyt nosa,...... Słownik leków

Histaglobin triplex - nazwa łacińska Histaglobin triplex Grupa farmakologiczna: Leki przeciwhistaminowe H1 Klasyfikacja nosologiczna (ICD 10) ›› G43 Migrena ›› J30 Wazomotoryczny i alergiczny nieżyt nosa ›› J31 Przewlekły nieżyt nosa, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła ›› J45...... Słownik leków

Ropień płuca - ropień płuca Obraz ropnia płuca w tomografii komputerowej. Widoczna jama w tkance płucnej. ICD 10 J... Wikipedia

Ropień płuca - Ropień płuca... Wikipedia

Agammaglobulinemia: co to jest i jak ją leczyć

Co to jest agammaglobulinemia?

Brak gammaglobulin jest podstawowym.

Agammaglobulinemia jest chorobą dziedziczną, która charakteryzuje się rozwojem pierwotnego niedoboru odporności spowodowanego całkowitym brakiem białek odpornościowych w organizmie pacjenta - przeciwciał.

Pierwszym pacjentem, u którego stwierdzono brak przeciwciał w surowicy krwi, był ośmioletni chłopiec, który w ciągu ostatnich czterech lat swojego życia przeszedł łącznie około dwudziestu razy choroby zakaźne. Ciężka piodermia, zapalenie płuc, zapalenie ucha środkowego, zapalenie opon mózgowych i stany septyczne wystąpiły z powodu niezdolności organizmu do przeciwstawienia się czynnikom zakaźnym, zatrzymania procesu wirusowego i bakteryjnego.

Białka surowicy ludzkiej są kilku typów: albumina i duża grupa globulin, wśród których można wyróżnić podgrupy alfa-1, alfa-2, beta i gamma. Pierwsze trzy podgrupy to głównie enzymy, białka układu krzepnięcia krwi i układu fibrynolitycznego, lipoproteiny, składniki dopełniacza, w przeciwieństwie do nich podgrupa gamma globulin jest mniej zróżnicowana, obejmuje jedynie lizozym i immunoglobuliny z klas A, M, G, E, D, wykonywanie humoralnej ochrony ciała.

Przyczyny agammaglobulinemii

Mutacja genomowa prowadzi do rozwoju choroby

Dopiero pod koniec XX wieku ustalono główną przyczynę choroby - mutację genu zlokalizowanego na chromosomie X. Ten gen zawiera kod enzymu kinazy tyrozynowej, który jest niezbędny do tworzenia prekursorów limfocytów B w czerwonym szpiku kostnym. Współczynnik mutacji w populacji wynosi 1 na 200 000 dzieci.

Ponieważ typ dziedziczenia jest sprzężony z chromosomem X i recesywny, choroba objawia się tylko u chłopców, którzy w przeciwieństwie do dziewcząt mają tylko jeden chromosom X, dlatego mutacja genowa na tym chromosomie zawsze ma znaczenie kliniczne. Pacjenci dziedziczą ten chromosom po matkach, które są heterozygotycznymi nosicielkami uszkodzonego genu. Oznacza to, że jeden z ich chromosomów X ma normalny kod genetyczny, a drugi chromosom X jest uszkodzony. Jednocześnie matki klinicznie są zdrowe i nie są świadome noszenia wadliwego genu..

Na poziomie molekularnym gen może zostać uszkodzony w różnym stopniu. Możliwe jest zastąpienie kilku nukleotydów w łańcuchu DNA, co prowadzi do zaprzestania syntezy niezbędnych aminokwasów w składzie kinazy tyrozynowej i tworzy mało funkcjonalny enzym. W takim przypadku możliwa jest produkcja minimalnej ilości immunoglobulin w organizmie, ale będą one w stanie z trudem wykonywać swoje funkcje. Bardziej masywne mutacje (na przykład delecje) mogą prowadzić do całkowitego zaprzestania syntezy kinazy tyrozynowej, a tym samym białek odpornościowych organizmu.

Patogeneza choroby

Mutacja genomowa prowadzi do syntezy wadliwej tyronkinazy

Ze względu na mutację genów i powstanie wadliwej kinazy tyrozynowej ta ostatnia nie stymuluje wzrostu i dojrzewania prekursorów limfocytów B w szpiku kostnym; ich rozwój zatrzymuje się na poziomie pre-B-limfocytów, form młodych. Komórki te nie dostają się do łożyska naczyniowego, nie są przekształcane w komórki plazmatyczne, które są odpowiedzialne za syntezę immunoglobulin w odpowiedzi na inwazję czynników zakaźnych do organizmu oraz komórki pamięci, które są niezbędne do szybszej reakcji organizmu na znany już antygen. W rezultacie osłabiona jest odporność humoralna, bardziej ukierunkowana na zwalczanie wirusów. Infekcje bakteryjne zwykle odgrywają rolę powikłań, ponieważ odporność komórkowa (limfocyty T, makrofagi) nie cierpi w tej patologii.

Klasyfikacja

Można wyróżnić trzy formy tej patologii:

  1. Agammaglobulinemia związana z chromosomem X, występuje u prawie 90% chorych dzieci, na chorobę podatni są tylko chłopcy.
  2. Agammaglobulinemia związana z niektórymi genami autosomalnymi (bezpłciowymi) występuje w nie więcej niż 2-3% przypadków, zarówno u chłopców, jak i dziewcząt.
  3. Agammaglobulinemia związana z chromosomem X i hipoprodukcja somatotropiny występuje niezwykle rzadko, tylko u chłopców.

Objawy i oznaki agammaglobulinemii

Początek objawów choroby u dzieci - 5-7 lat

Ta patologia charakteryzuje się powtarzającymi się, długotrwałymi, słabo uleczalnymi, ciężkimi procesami infekcyjnymi i zapalnymi w organizmie..

W pierwszych 6-9 miesiącach życia we krwi noworodka krążą immunoglobuliny otrzymane od matki przez naczynia łożyska i z mlekiem matki (głównie IgA), dlatego nie ma oczywistej kliniki agammaglobulinemii, jej najbardziej uderzające objawy obserwuje się od dwóch do pięciu do siedmiu lat. W tym czasie rodzice zwracają uwagę na częste choroby zakaźne u dziecka, które szybko nabierają charakteru przewlekłego procesu i zaczynają poszukiwać przyczyny.

Typowe objawy: gorączka, dreszcze, pocenie się, słaby apetyt, utrata masy ciała, drażliwość lub depresja, senność.

Uszkodzenia skóry i tkanki podskórnej: piodermia, egzema, czyraki, karbunkuły, ropnie, ropowica.

W proces patologiczny mogą być zaangażowane wszystkie narządy.

Uszkodzenia jamy ustnej, oczu, narządu słuchu, zatok czaszki: zapalenie migdałków, owrzodzenia błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie gardła, ropne i wirusowe zapalenie spojówek, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok, zapalenie zatok czołowych i inne zapalenie zatok aż do pokonania wszystkich zatok - zapalenie brodawek.

Uszkodzenia płuc, serca, jelit: wirusowe i bakteryjne zapalenie płuc, zapalenie opłucnej, zapalenie mięśnia sercowego, bakteryjne zapalenie wsierdzia, zapalenie jelit, zapalenie odbytu, paraproctitis.

Uszkodzenia nerek i układu moczowego: odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie cewki moczowej, zapalenie sromu i pochwy u dziewcząt.

Uszkodzenia kości: ropne zapalenie kości i szpiku, zapalenie stawów.

Uszkodzenie układu nerwowego: zapalenie opon mózgowych, zapalenie mózgu, polio.

Stany krytyczne: śpiączka, posocznica, oddech, serce, niewydolność nerek.

Diagnoza choroby

Pacjenci podlegają kompleksowemu badaniu

  1. Badania krwi, moczu, płynu mózgowo-rdzeniowego wskazujące na stan zapalny i infekcję. Na przykład leukocytoza neutrofilowa, limfopenia, zwiększona ESR, wysoka cytoza płynu mózgowo-rdzeniowego neutrofilów, leukocyty i białko moczu.
  2. Proteinogram - procent różnych frakcji białek surowicy. Cały ułamek globulin gamma jest nieobecny lub znacznie zmniejszony.
  3. Mielogram - analiza oceny obrazu morfologicznego szpiku kostnego. Liczba dojrzałych limfocytów B jest zmniejszona, ale istnieje duża liczba limfocytów pre-B.
  4. Biopsja węzłów chłonnych i śledziony: warstwa korowa utworzona przez limfocyty B jest znacznie zwężona, pęcherzyki pierwotne słabo rozwinięte. Obserwuje się również zmniejszenie wielkości węzłów chłonnych i migdałków gardłowych.
  5. Badania genetyczne: poszukiwanie mutacji genu na chromosomie X. Możliwe jest zbadanie rodziców, braci i sióstr dziecka pod kątem nosiciela zmienionych genów.

Leczenie

Pacjenci mogą wymagać hospitalizacji

Pacjent jest leczony przez immunologa i specjalistę chorób zakaźnych.

Konieczna jest dożywotnia korekta braku immunoglobulin poprzez wstrzyknięcie do żyły gamma globulin lub osocza dawcy.

Jeśli choroba jest rozpoznawana po raz pierwszy, leczenie przeprowadza się w trybie nasycenia: gamma globulinę wstrzykuje się do jej całkowitej masy 3 g / l, ale wygodniej jest dawkować lek 200-400 mg na kg masy ciała. Lek podaje się w odstępach 2-4 tygodni. Kontrolę poziomu gamma globulin z reguły przeprowadza się na podstawie poziomu IgG w surowicy. Po wysyceniu wymagana jest dożywotnia terapia podtrzymująca prewencyjnymi dawkami leku.

W przypadku choroby zakaźnej o dowolnej lokalizacji konieczna jest hospitalizacja pacjenta, zwiększenie dawek wstrzykniętych immunoglobulin oraz odpowiednia terapia przeciwbakteryjna i przeciwwirusowa. Najnowocześniejszymi antybiotykami są makrolidy, fluorochinolony, nowe generacje cefalosporyn, czasem uciekają się do aminoglikozydów, a coraz rzadziej do antybiotyków penicylinowych.

W zależności od lokalizacji procesu stosuje się leki wspomagające uszkodzony narząd, środki antyseptyczne, terapię infuzyjną.

Prognoza

Terminowa diagnoza i leczenie dają dobre rokowanie

Dzięki szybkiej diagnozie i korekcie stanu klinika ostra zostaje zatrzymana, jednak mogą pozostać chroniczne zmiany w narządach, które w wieku dorosłym mogą prowadzić do zmniejszenia zdolności do pracy.

W niesprzyjających warunkach społecznych, przy braku dostępu do nowoczesnych badań i metod leczenia, wiele dzieci może umrzeć z powodu powikłań w pierwszych 2-3 latach życia..

Gamma globulina może być niebezpieczna dla zdrowia

Regularny

Drodzy przyjaciele! Czytałeś o tym?


„Gamma globulina może być niebezpieczna dla zdrowia” Wywiad z profesorem, akademikiem Rosyjskiej Akademii Nauk Przyrodniczych, doktorem nauk biologicznych V.B. Loktev
Wywiad z Valerym Borisovichem Loktevem, kierownikiem Zakładu Wirusologii Molekularnej Flawiwirusów i Wirusowego Zapalenia Wątroby Państwowego Centrum Naukowego Wirusologii i Biotechniki „Wektor” Ministerstwa Zdrowia Federacji Rosyjskiej, doktor nauk biologicznych, profesor, akademik Rosyjskiej Akademii Nauk Przyrodniczych.

Wirus kleszczowego zapalenia mózgu został odkryty przez rosyjskich naukowców w 1937 roku. Od tamtego czasu, badania nad wirusem odkleszczowego zapalenia mózgu, problemy diagnostyki i skutecznego leczenia odkleszczowego zapalenia mózgu pozostają bardzo ważne i aktualne. Niestety, wiele problemów związanych z zapobieganiem, diagnozowaniem i leczeniem odkleszczowego zapalenia mózgu pozostaje nierozwiązanych, a kwestia całkowitego zwycięstwa nad tą infekcją nie jest nawet podnoszona..

Znaczenie tych kwestii wynika z faktu, że rocznie według oficjalnych statystyk nawet pół miliona naszych rodaków jest atakowanych przez kleszcze ixodid. W tym celu szukają pomocy medycznej, a każdy, kto jest dotknięty chorobą, może zarazić się infekcjami przenoszonymi przez kleszcze przez ukąszenie przez kleszcza i zachorować. Oznacza to, że każda osoba dotknięta ukąszeniem przez kleszcza musi przeprowadzić szybką diagnostykę zakażeń odkleszczowych, przepisać profilaktykę zakażeń odkleszczowych, przeprowadzić kontrolę lekarską, aw przypadku choroby zwalczyć samą chorobę. Złożoność problemu polega również na tym, że nauka zna kilkadziesiąt infekcji wirusowych, bakteryjnych i pasożytniczych, które kleszcze mogą przenosić podczas ukąszenia człowieka. Każda infekcja ma swoją własną charakterystykę i wymaga specjalnych środków zapobiegawczych, diagnostyki i specjalnego leczenia. Nie ma jednego uniwersalnego leku, nie ma jednego prostego testu na wszystkie infekcje odkleszczowe!

Wirus kleszczowego zapalenia mózgu jest najbardziej niebezpiecznym czynnikiem zakaźnym z długiej listy czynników zakaźnych przenoszonych przez kleszcze. Jest szeroko rozpowszechniony w naszym kraju, szczególnie często powoduje choroby ludzi w azjatyckiej części Rosji. Ponadto omówimy tylko niektóre aspekty stosowania immunoglobuliny przeciwko kleszczowemu zapaleniu mózgu, skuteczność immunizacji nowoczesnymi szczepionkami oraz potrzebę opracowania nowej generacji leków przeciwwirusowych przeciwko kleszczowemu zapaleniu mózgu..

Gamma globulina może być niebezpieczna dla zdrowia
- Valery Borisovich, pierwsze pytanie dotyczy skuteczności immunoglobuliny. Wszystkie broszury reklamowe, a nawet nota ubezpieczeniowa wskazują, że gamma globulina jest niezawodnym lekarstwem na kleszczowe zapalenie mózgu. Jednak nasze osobiste doświadczenie tego nie potwierdza. Osoba bliska nam została ugryziona, wstrzyknięcie immunoglobuliny wykonano zgodnie z instrukcją, ale nie dało rezultatu i sprawa zakończyła się śmiercią.

Lekarze stwierdzili, że skuteczność immunoglobuliny jest wątpliwa...

- Z reguły immunoglobulina przeciwko kleszczowemu zapaleniu mózgu bardzo dobrze chroni człowieka w jednym prostym przypadku: kiedy immunoglobulina została po raz pierwszy wprowadzona, a następnie wirus został zakażony w wyniku ukąszenia przez kleszcza. W starej austriackiej instrukcji jest tak: wstrzyknij immunoglobulinę przed wizytą w lesie, czas jej trwania to około trzech tygodni. Immunoglobulina jest skuteczna, dopóki wirus nie dostanie się do komórek organizmu. Kiedy wirus dostanie się do komórki, staje się praktycznie niedostępny dla przeciwciał (immunoglobulina to przeciwciała dawcy immunizowanego przeciwko wirusowi kleszczowego zapalenia mózgu). Ściana komórkowa, błona nie pozwala przeciwciałom dostać się do komórki, a wirus rozmnaża się wewnątrz komórki. Po 6-8 godzinach pojawiają się pierwsze nowe cząsteczki wirusa, które opuszczają komórkę i infekują sąsiednie komórki. Po 12-18 godzinach jest już dużo cząstek wirusów, a to właściwie początek choroby. Ponadto kleszcz może zawierać różną liczbę cząsteczek wirusa, od kilku wirionów do kilkudziesięciu milionów cząsteczek wirusa. A przeciwciała nie są już w stanie chronić przed infekcją dużą dawką cząsteczek wirusa.

Oznacza to, że sensowne jest podanie immunoglobuliny tylko w pierwszych godzinach po ukąszeniu, tak szybko, jak to możliwe, podczas gdy wciąż jest niewiele cząstek wirusa i niewiele komórek dotkniętych wirusem. Co więcej, jest to praktycznie bezużyteczne, a tym bardziej po kilku dniach, jak, nawiasem mówiąc, pozwalają na to instrukcje.

- Okazuje się, że po trzech do czterech godzinach nie ma sensu wkładać immunoglobuliny, ale od zera do czterech nadal potrzebujesz?

- W Rosji jest wiele różnych opinii. Istnieją oficjalne dokumenty, zgodnie z którymi można umieścić immunoglobulinę. Ale oficjalne dokumenty są pisane w sytuacji rozpaczy, aby ludzie uspokajali się, podejmując wszelkie możliwe działania. Inny przykład: w Austrii lek został odstawiony z powodu niemożności rozsądnego stosowania go oraz masowej immunizacji populacji przeciwko kleszczowemu zapaleniu mózgu. I to pomimo faktu, że zawierał przeciwciała przeciwko wirusowi kleszczowego zapalenia mózgu w wyższym stężeniu niż podobne rosyjskie leki. Perspektywa jego sprzedaży na rynku rosyjskim również nie wzbudziła entuzjazmu wśród producenta..

- Więc wstrzyknięcie immunoglobuliny w ogóle nie ma sensu?

- Sensowne jest wprowadzenie immunoglobuliny: (1) w przypadku dokładnego ustalenia, że ​​kleszcz zawiera wirusa kleszczowego zapalenia mózgu; (2) przed wizytą w lesie. Odsetek zakażonych kleszczy jest zwykle niewielki. Wartość ta jest zmienna, w naszym regionie zwykle wynosi tylko kilka procent. W rzeczywistości oznacza to, że w ponad 90% ukąszeń kleszczy po prostu nie ma wskazań do podania immunoglobuliny.

Należy również pamiętać, że wprowadzenie immunoglobuliny może być niebezpieczne dla zdrowia. Na przykład rozwój ostrej reakcji alergicznej na obce białko. Podając gamma globulinę, wprowadzasz do swojego organizmu około jednego grama obcego białka. To silny ładunek dla organizmu, którego w ogóle nie potrzebuje, zwłaszcza układu odpornościowego organizmu. Możliwe zaburzenia układu odpornościowego to możliwe problemy dla organizmu. Są to przyszłe choroby zakaźne, alergiczne, autoimmunologiczne, a wreszcie choroby onkologiczne. Immunoglobulinę przygotowuje się z krwi dawców immunizowanych przeciwko kleszczowemu zapaleniu mózgu. Wraz z przeciwciałami przeciwko wirusowi kleszczowego zapalenia mózgu można uzyskać inne wirusy i priony, których dawcą jest nosiciel. Nauka zna ponad 2400 typów wirusów, a immunoglobulina jest testowana pod kątem około tuzina masowych infekcji. Lek po prostu nie jest testowany pod kątem innych znanych wirusów. W szczególności nie wykrywają ludzkich wirusów zdolnych do wywołania w przyszłości rozwoju guza nowotworowego, możliwe jest uzyskanie prionów z późniejszym po wielu latach rozwojem chorób neurodegeneracyjnych. Lista nowo odkrytych wirusów stale rośnie, nowe wirusy również nie są testowane, ponieważ po prostu nie ma odpowiednich systemów testowych do ich wykrywania.

Ryzyko zarażenia się nowym, nieznanym wirusem jest również bardzo duże. Pamiętajcie o prostej prawdzie, ludzki wirus niedoboru odporności i wirus zapalenia wątroby typu C, które są dziś szeroko rozpowszechnione, zostały odkryte stosunkowo niedawno. Ale do momentu ich odkrycia wszystkie produkty krwiopochodne na te infekcje po prostu nie zostały przetestowane! Jest to jeden z powodów, dla których obecnie setki milionów ludzi jest zarażonych tymi infekcjami..

Wniosek jest prosty. Immunolobulinę można stosować tylko w przypadku ukąszenia przez kleszcza zakażonego wirusem kleszczowego zapalenia mózgu. We wszystkich innych przypadkach jest to bardzo niebezpieczne..

Kleszcz musi zostać przebadany pod kątem poważnych infekcji przenoszonych przez kleszcze. Jest to bardzo ważne, ponieważ taktyki zapobiegania i leczenia są różne. W naszym regionie można zalecić wykonanie testów na obecność 8-9 infekcji. Są to wirus kleszczowego zapalenia mózgu, wirus omskiej gorączki krwotocznej, wirus Zachodniego Nilu oraz patogeny zakażeń bakteryjnych i pasożytniczych, takie jak Borrelia spp., Ricketsia spp., Ehrlichia spp., Babesia spp., Bartonella spp., Anaplasma spp. Zupełnie inaczej będzie działała profilaktyka i profilaktyka. Jeśli musisz wstrzyknąć immunoglobulinę z powodu kleszczowego zapalenia mózgu, profilaktyczny kurs antybiotyków uratuje cię przed boreliozą. Konkretny schemat dla wszystkich możliwych przypadków zakażenia infekcjami przenoszonymi przez kleszcze może określić tylko lekarz chorób zakaźnych; możliwe są różne warianty i kombinacje zakażeń (kilka patogenów w jednym kleszczu nie jest rzadkością)..

Najniebezpieczniejsze odmiany przybyły na Syberię
- Jakie jest prawdopodobieństwo zachorowania na kleszczowe zapalenie mózgu?

- W rzeczywistości ryzyko zachorowania na kleszczowe zapalenie mózgu nie jest duże i wynosi około 0,00004-0,00008 rocznie dla mieszkańców regionu Nowosybirska. W innych regionach może znacznie wzrosnąć lub spaść, na przykład w regionie Tomsk wzrasta o 3-4 razy, a na Terytorium Primorskim spada prawie 10 razy..

- A jakie jest prawdopodobieństwo śmierci z powodu kleszczowego zapalenia mózgu?

- Na Syberii śmiertelność z powodu kleszczowego zapalenia mózgu jest stosunkowo niska, waha się z roku na rok i wynosi około 1–5%. Na Dalekim Wschodzie może sięgać 30 procent lub więcej. Dalekowschodnie szczepy wirusa są bardziej patogenne dla ludzi, w przeciwieństwie do syberyjskich i europejskich wariantów wirusa kleszczowego zapalenia mózgu.

Najprawdopodobniej większość poważnych przypadków kleszczowego zapalenia mózgu jest związanych z dalekowschodnimi szczepami wirusa. A teraz na Syberii jest wiele odmian dalekowschodnich.

Skąd przybyli, nie jest znane. Hipotezy są proste:

Naturalne ruchy kleszczy i ich głównych żywicieli (małe gryzonie). Ten proces trwa, ale jest dość powolny..

Działalność gospodarcza człowieka związana z przepływem towarów, towarów, zwierząt i ludności. Jest to siłą rzeczy związane z ruchem małych gryzoni, które mogą być mimowolnie zaangażowane w te procesy i mogą być nosicielami wirusa. Proces ten często wiąże się z budową i eksploatacją Kolei Transsyberyjskiej. Należy pamiętać, że region Tomsk nie jest połączony z tą drogą, a liczba przypadków kleszczowego zapalenia mózgu jest bardzo wysoka i istnieje wiele szczepów wirusa z Dalekiego Wschodu (szczególnie w samym Tomsku). Nie jest to więc takie proste.

Przenoszenie kleszczy z patogenami przenoszonymi przez kleszcze przez ptaki. Ta hipoteza otrzymała ostatnio szereg znaczących potwierdzeń. Tak wygląda pojawienie się wirusa kleszczowego zapalenia mózgu na Wyspach Japońskich, to jest izolacja wirusa od dzikiego ptactwa, to jest izolacja wirusa od kleszczy zebranych od dzikiego ptactwa, jest to dość kompletne rozszyfrowanie roli ptaków w przenoszeniu wirusa Zachodniego Nilu (genetycznie bardzo zbliżonego do wirusa kleszczowego zapalenia mózgu), to jest nieoczekiwane ujawniły dominację kleszcza Ixodes Pavlovskyi (kleszcz jest charakterystyczny dla ptaków) w sąsiedztwie dużych miast syberyjskich oraz w samych miastach, wraz z wypieraniem kleszcza tajgi z tych biotopów.

Najbardziej niezawodną ochroną jest szczepienie
- Ponadto lekarze twierdzą, że tylko szczepienie zapewnia niezawodną ochronę. I która szczepionka lepiej się zaszczepić?

- Pod względem jakości wszystkie szczepionki są mniej więcej takie same i wszystkie bardzo dobrze chronią przed kleszczowym zapaleniem mózgu. Najlepiej jest być szczepionym różnymi szczepionkami przez całe życie - wtedy odporność jest złożona, bardziej niezawodna.

Radzę zaszczepić się zgodnie z instrukcją, a następnie zaszczepić ponownie po 3-5 latach. Jest to również zalecane we wszystkich oficjalnych dokumentach dotyczących zapobiegania szczepionce przeciwko kleszczowemu zapaleniu mózgu. Szczepienie kosztuje 10-20 razy mniej niż wprowadzenie immunoglobuliny. Korzyści ekonomiczne dla ludności są oczywiste, czego nie można powiedzieć o wszelkiego rodzaju firmach handlowych specjalizujących się w immunoglobulinach. Firmy te na wszelkie możliwe sposoby lobbują w swoich interesach i oczywiście proponują wprowadzenie immunoglobulin. To dla nich bardzo dobry interes, immunoglobulina jest droga!

Jednak pod względem kosztów, czasu trwania działania, bezpieczeństwa - szczepienie jest jedyną i najważniejszą alternatywą w zapobieganiu kleszczowemu zapaleniu mózgu. Immunoglobulinę można traktować jedynie jako lek „rozpaczy”, który można stosować w bardzo ograniczonym zakresie i tylko w wyżej wymienionych sytuacjach.

Oczywiście nie możemy wspomnieć o prostszych sposobach ochrony przed infekcjami przenoszonymi przez kleszcze. Są to ubrania takie jak rajstopy, spodnie wsunięte w skarpetki, ubranie ma jasny kolor i okresowe kontrole w kierunku kleszczy. Jeśli wybierasz się do lasu na dłuższy czas, produkowane są specjalne kombinezony ochronne, ubrania impregnowane akarycydami i odstraszacze kleszczy. Jeśli zostaniesz na trawniku wystarczająco długo (piknik, biwak itp.), Możesz po prostu zebrać wszystkie kleszcze za pomocą lekkiej szmatki (powoli przeciągnij zaimprowizowaną flagę po trawie) i zniszcz je razem z szmatą (spal). Jest prosty i bardzo skuteczny, pozwala uniknąć ukąszenia przez kleszcza i wszystkich późniejszych problemów.

- A w jakich przypadkach szczepionka nie działa?

- Skuteczność szczepień wynosi 90-95%. Oznacza to, że 5% szczepień nie zadziała. Z reguły szczepienie nie działa u osób z jakimś niedoborem odporności.

- Często po zachorowaniu na kleszczowe zapalenie mózgu, nawet w przypadku śmierci, lekarze nie są w stanie określić szczepu wirusa, którym dana osoba została zarażona. Jak to jest możliwe?

- Faktem jest, że wirus bardzo szybko opuszcza organizm i nie można go już ustalić podczas sekcji zwłok. Możliwe jest wykrycie i wyizolowanie wirusa kleszczowego zapalenia mózgu w okresie inkubacji i pierwszej dekady choroby. Ponadto stężenie wirusa we krwi pacjenta jest dość niskie i jest on bardzo słabo hodowany w warunkach laboratoryjnych. To również wyjaśnia fakt, że bardzo trudno jest się zarazić od pacjenta z kleszczowym zapaleniem mózgu. Najprostsze środki higieny całkowicie chronią innych przed tą poważną chorobą zakaźną..

- Czyli okazuje się, że wirus za dwa tygodnie (okres inkubacji) może zniszczyć organizm w taki sposób, że doprowadzi do śmierci? Jak działa wirus??

- Straszne konsekwencje występują, ponieważ wirus niszczy grupy neuronów, które kierują funkcjami życiowymi (czynność serca, mięśnie układu oddechowego). Wirus kleszczowego zapalenia mózgu niszczy również neurony w mięśniach szyi, klatki piersiowej i pleców. Ponadto te konsekwencje przenoszonej choroby są bardzo trwałe. Na przykład neurony ruchowe mięśni są niszczone, a osoba może pozostać sparaliżowana na całe życie. Medycyna jest tu często po prostu bezsilna..

- Czy istnieje lekarstwo na kleszczowe zapalenie mózgu?

- Nie, niestety po prostu nie ma skutecznego i szybkiego leczenia. Preparaty interferonowe (induktory interferonu) działają dobrze, jeśli są podawane przed zakażeniem osoby, czyli przed ukąszeniem kleszcza. Po ich skuteczności jest bardzo niska lub po prostu wątpliwa. Jodantipiryna działa tylko w rękach autorów, niezależni badacze po prostu nie potwierdzają jej działania przeciwwirusowego. Istniejące preparaty immunoglobulin do leczenia również nie są odpowiednie z wielu powodów.

- Czy można wynaleźć taki lek?

- Mogą. A do tego są wszystkie niezbędne naukowe przesłanki, ale nie ma pieniędzy. Wiemy, co robić i jak. Jest to związek o niskiej masie cząsteczkowej, który blokuje namnażanie się wirusa podczas przenikania do zakażonych komórek i przez barierę krew-mózg. Ten lek zadziała po ukąszeniu przez kleszcza. Aby wprowadzić taki lek do obrotu, potrzebne jest stabilne, dobre i ukierunkowane finansowanie. To zajmie około 10-15 lat ciężkiej pracy..+

Stworzenie, przetestowanie i zorganizowanie wydania leku zajmuje od 10 do 15 lat..

Varicocele

Elektroencefalografia (EEG)