Co to jest niedokrwienie mózgu i jakie jest niebezpieczne?

Data publikacji artykułu: 07.08.2018

Data aktualizacji artykułu: 28.02.2019

Niedokrwienie mózgu lub niedokrwienie mózgu jest stanem patologicznym związanym z niedoborem tlenu w komórkach nerwowych. Jest to konsekwencja niedotlenienia - spadku stężenia tlenu we krwi poniżej normy.

Jej powikłanie w postaci ciężkiej encefalopatii niedokrwiennej jest główną przyczyną niepełnosprawności dziecięcej i śmiertelności okołoporodowej..

Przyczyny choroby

Niedokrwienie mózgu nie jest diagnozą, ale zespołem będącym częścią różnych chorób. Absolutnie każdy może cierpieć na tę patologię: od płodu w łonie matki i dziecka po osobę starszą.

W zależności od wieku przyczyny rozwoju patologii mogą być różne..

U noworodków jest to:

  • Przewlekłe choroby matki, wcześniejsze ostre choroby układu oddechowego w czasie ciąży.
  • Alkoholizm, palenie tytoniu i uzależnienie matki od narkotyków.
  • Patologia położnicza: splątanie pępowiny, osłabienie porodu, przedwczesne oderwanie normalnie umiejscowionego łożyska, łożysko przednie, zaciśnięcie pępowiny, przedwczesny poród, szybki poród, ciąża po terminie, późna gestoza.
  • Hipertermia mamy w czasie porodu.
  • Uraz porodowy kręgosłupa, zwłaszcza kręgosłupa szyjnego.
  • Patologia poporodowa: posocznica, obfite krwawienie.
  • Wady rozwojowe.
  • Wewnątrzmaciczne zapalenie płuc.
  • Wiek matki poniżej 20 lat i powyżej 35 lat.

U starszych dzieci i dorosłych:

  • Wady wrodzone.
  • Przewlekłe ciężkie choroby układu oskrzelowo-płucnego.
  • Neuroinfekcja.
  • Przewlekła niewydolność sercowo-naczyniowa.
  • Miażdżyca naczyń mózgu i dużych tętnic.
  • Nadciśnienie tętnicze.
  • Cukrzyca.
  • Anomalie naczyniowe mózgu (wady rozwojowe, tętniaki).
  • Układowe zapalenie naczyń.
  • Amyloidoza.
  • Choroby krwi.

Patogeneza rozwoju niedokrwienia mózgu u dorosłych i noworodków jest podobna, pomimo różnych przyczyn.

Komórka nerwowa nie posiada własnych rezerw energii, ale wraz z przepływem krwi otrzymuje je z zewnątrz. Każdy głód energii (w wyniku upośledzonego przepływu krwi lub spadku nasycenia krwi składnikami odżywczymi) prowadzi do jego degeneracyjnego uszkodzenia, aw ciężkich przypadkach do martwicy.

Stopnie rozwoju i ich oznaki

Klasyfikacja niedokrwienia opiera się na nasileniu zespołu supresji funkcji mózgowych. W przypadku niemowląt kryteria są nieco inne niż w przypadku starszych dzieci i dorosłych..

Wynika to z niedojrzałości samego układu nerwowego i specyfiki badania neurologicznego noworodków..

ObjawI stopieńII stopieńOcena 3
Początek objawówPierwsze 7 dniPierwszy dzieńBezpośrednio po urodzeniu
Stan ogólnyPodniecenie, częsty płacz, czasami wręcz przeciwnie, sennośćZahamowane, częste omdleniaGłęboki ucisk mózgu
Napięcie mięśniLansowanyOsłabionyZredukowany lub nieobecny
Odruchy ścięgienUlepszonyZredukowanyZredukowany lub nieobecny
Odruchy noworodkówNormalny lub lekko osłabionyZredukowanyZnacznie zmniejszona lub nieobecna
Zaburzenia oddychaniaNieobecnyCzęste epizody bezdechu sennegoCzęsty bezdech, potrzeba wentylacji mechanicznej
Patologia układu sercowo-naczyniowegoNieobecnyZaburzenia rytmuRóżne zaburzenia rytmu, niedociśnienie
Patologia wzrokuNieobecnyZezZez, oczopląs, nieskoordynowany ruch gałek ocznych
DrgawkiNieobecnyMożliwe kloniczneCzęste, aż do epistatus
WodogłowieNieobecnyPrzejściowe jest możliweProgresywny

U dorosłych i starszych dzieci całkowite niedokrwienie rozwija się stopniowo, na tle innych chorób.

  • Częste bóle głowy. U dzieci może objawiać się wahaniami nastroju, ciągłym płaczem;
  • Bezsenność;
  • Szybka męczliwość;
  • Pogorszenie pamięci, koncentracji, myślenia;
  • Początkowe zaburzenia koordynacji;
  • Zmiana chodu - staje się szuranie, mielenie;
  • Starsi ludzie stają się nietolerancyjni wobec krytyki;
  • Zmiana charakteru;
  • Pojawienie się patologicznych odruchów okresu noworodkowego nie w okresie niemowlęcym.
  • Niestabilność chodu, zaburzona koordynacja ruchów;
  • Osłabienie kończyn;
  • Bóle głowy i zawroty głowy;
  • Możliwe są epizody napadów;
  • Poważne upośledzenie pamięci, uwaga;
  • Niestabilność emocjonalna, apatia;
  • Zmiana cech osobowości;
  • Często pojawia się płaczliwość;
  • Pacjenci stopniowo tracą umiejętności codzienne i zawodowe.
  • Głęboki brak koordynacji ruchów;
  • Niedowład spastyczny i porażenie;
  • Różne zaburzenia świadomości, aż do śpiączki;
  • Znaczna trudność, aż do całkowitej niezdolności do orientacji w przestrzeni;
  • Głębokie upośledzenie pamięci, myślenie o demencji;
  • Trudności w mówieniu;
  • Niekontrolowane oddawanie moczu;
  • Zespół Parkinsona.

Diagnostyka

Metody diagnostyczne również będą inne.

Jeśli płód ma oznaki niedotlenienia, najprawdopodobniej wystąpią oznaki niedokrwienia mózgu u dziecka.

Dlatego opieka przedporodowa nad matką ma na celu wczesne wykrycie stanu niedotlenienia dziecka i podjęcie działań w celu jego skorygowania:

  • USG płodu. Określono biofizyczny profil płodu oraz oznaki wewnątrzmacicznego opóźnienia wzrostu.
  • Ultrasonografia dopplerowska. Bada się przepływ krwi w łożysku i naczyniach pępowinowych. Ujawniają się oznaki zwiększonego oporu naczyniowego płodu.
  • Kardiotokografia. Ocenia się zmiany tętna płodu w odpowiedzi na skurcz macicy.

Nowo narodzony

Jeśli występują oznaki niedotlenienia wewnątrzmacicznego i / lub fakt asfiksji podczas porodu, obecność niedokrwienia mózgu nie jest kwestionowana.

Ale czasami obraz kliniczny nie jest całkowicie jasny lub wymagane jest bardziej szczegółowe badanie w celu określenia stopnia ucisku mózgu.

Następnie stosuje się dodatkowe metody badawcze:

  • Neurosonografia (NSG). Metoda jest dość prosta do wykonania i zawiera wiele informacji. Ujawnia obecność zmian strukturalnych w substancji mózgu, a także obrzęku i obrzęku mózgu. NIE jest to wiodąca metoda, ponieważ często daje fałszywe wyniki, zarówno pozytywne, jak i negatywne.
  • Ultrasonografia dopplerowska krążenia mózgowego. Ujawnia różne zaburzenia krążenia mózgowego. Na przykład wzrost przepływu krwi z powodu rozszerzonych tętnic, zmniejszenie jego prędkości w niektórych gałęziach.
  • CT, MRI. Szczegółowa wizualizacja zmian patologicznych.
  • EEG. Określenie stopnia uszkodzenia neuronów, określenie gotowości napadowej mózgu, dobór odpowiedniej terapii przeciwdrgawkowej.
  • Analiza płynu mózgowo-rdzeniowego (płynu mózgowo-rdzeniowego) według wskazań.
  • Wszystkie badania laboratoryjne: ogólne kliniczne, parametry biochemiczne krwi, koagulogram, elektrolity we krwi.

Starsze dzieci i dorośli

Skargi, historia choroby i stan neurologiczny są zawsze oceniane w pierwszej kolejności..

W celu dokładnej diagnozy stosuje się instrumentalne metody badawcze:

  • MRI lub CT z angiografią. Określenie określonego poziomu niedrożności naczyń, objawów innych zaburzeń naczyniowych, a także zmian ogniskowych w substancji mózgowej.
  • USG Doppler (USG Doppler) i skanowanie duplex naczyń szyi. Na podstawie ich stanu można pośrednio ocenić stan naczyń śródmózgowych (stopień uszkodzenia przez blaszki miażdżycowe).
  • Reoencefalografia. Jeśli niemożliwe jest wykonanie dokładniejszych badań.
  • EKG, EchoCG. Aby zidentyfikować kardiogenne przyczyny niedokrwienia.
  • EEG. Ocena aktywności neuronów, ogniska konwulsyjne.
  • Ogólne kliniczne i biochemiczne parametry krwi.
  • Analiza płynu mózgowo-rdzeniowego (w celu wykluczenia neuroinfekcji).

Jak wygląda leczenie?

Należy rozumieć, że niemożliwe jest całkowite przywrócenie uszkodzonych struktur mózgu. Współczesna medycyna jest w stanie tylko zatrzymać postęp patologii i pomóc mózgowi w częściowej kompensacji upośledzonych funkcji.

Leczenie w ostrym okresie ma na celu utrzymanie funkcji życiowych organizmu i zależy od stopnia zaawansowania choroby:

  1. Mechaniczna wentylacja. W ciężkich przypadkach oddychanie spontaniczne jest niemożliwe lub znacznie utrudnione.
  2. Leczenie napadów. Prowadzą do zwiększenia obszaru aktywności napadowej w mózgu, uszkadzając wcześniej nietknięte obszary. Jako terapię stosuje się różne leki przeciwdrgawkowe.
  3. W przypadku silnych skurczów można przepisać środki zwiotczające mięśnie.
  4. Diuretyki stosowane w objawach obrzęku mózgu.
  5. Chirurgiczne leczenie wodogłowia.
  6. Leczenie zaburzeń układu sercowo-naczyniowego. Arytmie, skoki ciśnienia, mała pojemność minutowa serca pogarszają stan dziecka.
  7. Leczenie powikłań, które rozwinęły się w ostrym okresie: zapalenie płuc, odleżyny.

W złożonych i długich kursach stosuje się nootropy, neuroprotektory i leki poprawiające krążenie mózgowe.

Po ustabilizowaniu się stanu rozpoczyna się kolejny okres rekonwalescencji, który czasami trwa całe życie..

  • Masaż. Przy łagodnym stopniu niedokrwienia matka samodzielnie wykonuje masaż relaksacyjny. Na etapach 2 i 3 masaż wykonywany jest wyłącznie przez specjalistę lub pod jego nadzorem.
  • Terapia ruchowa. Niezbędny element skutecznej rehabilitacji. Wychowanie fizyczne ma na celu pobudzenie ukrwienia mózgu, rozwój porażennych kończyn, a także dostosowanie dziecka do życia społecznego.
  • Fizjoterapia. Stosowanie specjalnych urządzeń, takich jak rolki, szyny, w celu utrzymania spastycznych kończyn w fizjologicznej pozycji.
  • Zajęcia z logopedą, różne metody terapii psychologicznej i adaptacji społecznej.

W przypadku dorosłych leczenie ma na celu wyeliminowanie przyczyny:

  • Neuroprotekcja. Może to obejmować przyjmowanie statyn, leków przeciwpłytkowych, ścisłą kontrolę cukru i ciśnienia krwi.
  • Stosowanie chirurgicznych metod leczenia (stentowanie, przetaczanie, trombektomia itp.), Jeśli możliwe jest przywrócenie odpowiedniego ukrwienia mózgu.
  • Szczególną uwagę należy zwrócić również na pomoc psychologiczną osobom starszym. Osobom starszym bardzo trudno jest doświadczyć własnej porażki i zależności od innych. Dlatego ważne jest, aby krewni zwracali na czas uwagę na zmiany w zachowaniu i charakterze ukochanej osoby w celu szybkiej diagnozy..

Możliwe komplikacje

Z reguły niedokrwienie mózgu u noworodka stopnia 1 (łagodne) nie ma skutków resztkowych. Charakteryzuje się zaburzeniami czynnościowymi ośrodkowego układu nerwowego. Ten stopień nie zawsze jest diagnozowany i takie objawy ustępują samoistnie w ciągu tygodnia..

Wcześniakom znacznie trudniej jest tolerować niedotlenienie, w którym nawet łagodny stopień może prowadzić do negatywnych konsekwencji w postaci uporczywych zaburzeń neurologicznych: opóźnienia w rozwoju umysłowym i fizycznym, rozwija się porażenie mózgowe.

Stopień 2 (umiarkowane nasilenie) ma żywe objawy, charakteryzujące się bardziej znaczącym uszkodzeniem tkanki nerwowej. Większość zmian jest nieodwracalna. Bez pomocy lekarskiej patologiczne zmiany w mózgu nasilają się. Ale dzięki szybkiej diagnozie i odpowiedniemu leczeniu możliwy jest korzystny wynik przy minimalnych długoterminowych konsekwencjach..

Stopień 3 (najpoważniejszy). Głębokie zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego są nie tylko nieodwracalne, ale także postępują. Nie tylko mózg cierpi na niedotlenienie, ale także inne narządy. Rozwija się niewydolność wielonarządowa. Rokowanie jest niekorzystne, ponad połowa dzieci umiera. Niemowlę, które przeżyło, zostaje kaleką na resztę życia.

U dorosłych niedokrwienie mózgu ma postępujący przebieg, prowadzący do rozwoju demencji i innych zaburzeń psychosomatycznych.

Objawy i leczenie niedokrwienia mózgu u noworodków

Przyczyny niedokrwienia mózgu u noworodków

Choroba może rozwinąć się zarówno w ostatnich stadiach ciąży, jak i podczas porodu. Najczęściej głód tlenu występuje w wyniku zatrzymania oddechu podczas porodu, niedotlenienia płodu, ciasnego splątania pępowiny. Niedokrwienie mózgu jest również powszechne wśród wcześniaków, ponieważ ich układ naczyniowy nie jest w pełni ukształtowany.

Drugą nazwą niedokrwienia mózgu noworodków jest encefalopatia niedotlenieniowo-niedokrwienna

Inne przyczyny choroby:

  • prezentacja lub przedwczesne oderwanie łożyska, słabe krążenie w nim;
  • szybka lub długotrwała praca;
  • brak wody;
  • uduszenie płodu podczas porodu w wyniku zaplątania się w pępowinę;
  • wrodzone wady rozwojowe układu sercowo-naczyniowego niemowlęcia;
  • naruszenie integralności pępowiny w czasie porodu;
  • infekcja podczas porodu;
  • niewydolność łożyska;
  • obfite krwawienie u niemowlęcia po urodzeniu.

Czynniki ryzyka obejmują wcześniactwo, narodziny dziecka w późniejszym terminie, ponad 42 tygodnie, ciąże mnogie, wiek matki przekracza 35 lat. Na stan układu naczyniowego dziecka wpływają również późne zatrucie, przewlekłe choroby kobiety ciężarnej, w szczególności nadciśnienie lub niedokrwistość hipochromiczna, wysoka gorączka u kobiety podczas porodu, niezdrowy tryb życia matki, infekcje bakteryjne.

Objawy

W przypadku niedokrwienia mózgu mózg niemowlęcia nie może normalnie funkcjonować. Na początkowych etapach objawy mogą nie być zauważalne, noworodek nie różni się od zdrowych dzieci, chociaż choroba rozwija się natychmiast po urodzeniu. W miarę postępu patologii pojawiają się odchylenia.

Objawy niedokrwienia mózgu są najbardziej widoczne u bardzo wcześniaków

  • wysoka aktywność napadowa;
  • objawy zespołu nadmiernego pobudzenia - niepokój, zły sen, nastrój, płaczliwość;
  • opóźnienie rozwojowe u dziecka;
  • objawy zespołu depresyjnego - obniżone napięcie mięśniowe, letarg, pogorszenie odruchów połykania i ssania,
  • może być zauważalna różnica w ruchach rąk i nóg po lewej i prawej stronie.

W cięższych przypadkach prawdopodobne jest omdlenie lub śpiączka. Wśród ich objawów należy wymienić brak odruchów i reakcji na bodźce, zaburzenia pulsu i oddychania oraz obniżone ciśnienie. Dzieciak potrzebuje pomocy medycznej w nagłych wypadkach.

Stopnie

Kliniczne objawy niedokrwienia mózgu w dużej mierze zależą od stadium choroby:

  • I stopień. To najbardziej przewidywalny etap. Objawy choroby pojawiają się w pierwszych dniach życia dziecka, ale ustępują w ciągu 3-5 dni. To jest płaczliwość, niepokój, zwiększone napięcie mięśni, letarg..
  • II. Stan dziecka jest poważny. Po jednej stronie może brakować ruchu ręką i nogą.
  • III. Najbardziej dotkliwy i niekorzystny etap pod względem rokowania. Funkcja oddechowa jest upośledzona, dlatego dziecko musi być podłączone do respiratora. Ciśnienie krwi dziecka spada, puls zwalnia, pojawiają się drgawki i prawdopodobna śpiączka.

Oznaki tego ostatniego etapu są natychmiast zauważalne. Życie dziecka zależy całkowicie od sprawności personelu medycznego..

Diagnostyka

Choroba jest wykrywana przez neonatologa bezpośrednio podczas badania noworodka pod kątem objawów. Lekarz zauważa naruszenie odruchów. Aby potwierdzić diagnozę, wymagane będzie następujące badanie:

  • badanie krwi - kliniczne, biochemiczne, oznaczenie poziomu tlenu i dwutlenku węgla, koagulogram;
  • neurosonografia;
  • jeśli to konieczne - CT mózgu.

Według badania wykrywane są ogniska niedokrwienne w mózgu, nieprawidłowości w badaniach krwi.

Leczenie

Środki terapeutyczne zależą od ciężkości i czasu choroby, ale ich główny cel pozostaje niezmieniony - normalizacja krążenia mózgowego, zapobieganie zmianom patologicznym.

Jeśli dziecko ma tylko niewielkie oznaki uszkodzenia, wówczas nie jest potrzebna terapia lekowa lub przepisywane są leki nootropowe (encephabol itp.) Po wypisie dziecko powinno być obserwowane przez neurologa, ponieważ istnieje ryzyko odchyleń.

Neuropatolog, neurochirurg może brać udział w leczeniu noworodka

Na etapach 2 i 3 nie można obejść się bez terapii lekowej, a czasem bez interwencji chirurgicznej. W leczeniu niemowlęcia stosuje się leki z następujących grup:

  • nootropowy - do odżywiania komórek mózgowych;
  • leki przeciwdrgawkowe - zmniejszają aktywność napadową;
  • wzmacniające - kompleksy witaminowe w celu utrzymania prawidłowego funkcjonowania mózgu i organizmu;
  • kardiotoniczny, nadciśnieniowy - poprawiają krążenie obwodowe.

W żadnym wypadku nie należy samodzielnie wybierać leków do leczenia.

Jeśli stan dziecka jest poważny, natychmiast zostaje przeniesiony na intensywną terapię. W zakrzepicy skrzeplina, która spowodowała głód tlenu, jest usuwana podczas operacji. Po urodzeniu dziecka spodziewany jest długi okres rehabilitacji..

Efekty

Niedokrwienie mózgu charakteryzuje się nieodwracalnymi zmianami w komórkach mózgowych. Jeśli postęp patologii nie zostanie zatrzymany, prawdopodobny jest śmiertelny wynik..

Na szczęście niedokrwienie mózgu stopnia 1 ustępuje bez poważnych komplikacji. Dziecko często narzeka na bóle głowy, zwiększone zmęczenie, słabą pamięć, jest nadpobudliwe.

Konsekwencje ostatnich etapów:

  • hipodynamia - zmniejszenie aktywności fizycznej;
  • bół głowy;
  • drgawki, epilepsja;
  • Porażenie mózgowe;
  • opóźnienie rozwoju umysłowego i fizycznego.

Jeśli rozpoczniesz leczenie wcześnie, a nie ma poważnych konsekwencji, możesz znormalizować samopoczucie dziecka i uniknąć nieodwracalnych komplikacji. Okres rehabilitacji po wyzdrowieniu dziecka trwa 6-12 miesięcy..

Nie ma specjalnego leczenia w celu naprawy uszkodzonych komórek mózgowych, dlatego ważne jest, aby niedokrwienie mózgu uzyskać jak najwcześniej. Stan dziecka zależy od czasu trwania niedoboru tlenu. Im cięższa hipoksja, tym smutniejsze rokowanie.

Niedokrwienie mózgu u noworodków: leczenie, objawy, konsekwencje

Postępy medycyny, ulepszone metody monitorowania niemowląt i wysoki poziom opieki dają nadzieję na życie i zdrowie wielu chorych dzieci. Mimo to niedokrwienie mózgu i asfiksja są jedną z głównych przyczyn śmierci i niepełnosprawności dzieci z młodszej grupy wiekowej..

Co to jest niedokrwienie mózgu?

Niedokrwienie mózgu oznacza dosłownie niewystarczający dopływ krwi do mózgu. U noworodków rzadko występuje tylko proces niedokrwienia: dzieje się tak na przykład w przypadku wad serca. Częściej używa się terminu „encefalopatia niedotlenieniowo-niedokrwienna”. Oznacza to uszkodzenie komórek mózgowych z powodu niskiego poziomu tlenu i złego ukrwienia..

Główne przyczyny niedokrwienia mózgu u noworodków

Niedotlenienie wewnątrzmaciczne lub asfiksja podczas porodu (całkowite zaprzestanie dostarczania tlenu)

  • ostra niewydolność łożyska (patrz niedotlenienie płodu), oderwanie łożyska
  • długa praca
  • zaciśnięcie pępowiny podczas skurczów i prób

Niewydolność oddechowa po urodzeniu

  • wrodzone wady serca
  • naruszenie dopływu krwi do serca
  • patent Ductus arteriosus
  • niewydolność oddechowa u wcześniaków

Obniżenie ciśnienia krwi po urodzeniu

  • posocznica
  • obfite krwawienie (zaburzenia krzepnięcia krwi, uszkodzenie wątroby i inne przyczyny)

Jak rozwija się niedokrwienie mózgu u noworodków??

Tlen przenoszony przez krew do każdej komórki ciała jest istotnym czynnikiem. Kiedy jego zawartość jest niska, rozpoczyna się redystrybucja krwi w narządach. Mózg i serce zaczynają otrzymywać maksymalną możliwą ilość tlenu i składników odżywczych, podczas gdy inne tkanki i narządy mają niedobór.

Jeśli uduszenie trwa nadal, te zdolności kompensacyjne nie wystarczą do życia komórek nerwowych. Zaczynają umierać jeden po drugim. Występuje encefalopatia niedotlenieniowo-niedokrwienna noworodka. Im bardziej uszkodzona jest tkanka mózgowa, tym gorsze będą rokowania dla dziecka. W niektórych przypadkach z powodu niedotlenienia mogą wystąpić krwotoki mózgowe, co zwiększa ryzyko niekorzystnego wyniku..

Czynniki ryzyka encefalopatii niedotlenieniowo-niedokrwiennej

Od strony matki

  • Choroby neurologiczne w rodzinie i padaczka u matki
  • Leczenie niepłodności
  • Choroby endokrynologiczne (np. Choroby tarczycy)

Cechy ciąży

  • Stan przedrzucawkowy i rzucawka
  • Patologia łożyska

Cechy porodu

  • Obfite krwawienie podczas ciąży i porodu
  • Wiek ciążowy w momencie porodu wynosi mniej niż 37 tygodni lub więcej niż 42 tygodnie
  • Niska waga po urodzeniu
  • Brak wykwalifikowanej opieki medycznej
  • Szybka praca (mniej niż 2 godziny)
  • Gorączka w momencie porodu (powyżej 38 stopni)
  • Nagłe cięcie cesarskie

Wszystkie powyższe czynniki nie gwarantują wystąpienia niedotlenienia noworodka. Odzwierciedlają tylko stan zdrowia płodu i zagrożenie w momencie porodu. Na przykład krwawienie, patologia łożyska i niska masa urodzeniowa to czynniki powiązane. Często prowadzą do przedwczesnego porodu i pilnego cięcia cesarskiego (wskazanie). Połączenie takich momentów nieco zwiększa ryzyko uszkodzenia mózgu dziecka, ale tylko w niewielkim odsetku przypadków..

  • Około 70% dzieci z encefalopatią miało zaburzenia rozwojowe i czynniki ryzyka już w czasie ciąży matki.
  • 25% dzieci miało również problemy przy porodzie.
  • Tylko niewielka liczba dzieci z niedokrwieniem mózgu cierpiała po urodzeniu..

Niedokrwienie mózgu

Łatwy

Średni

Ciężki

  • niewielki wzrost napięcia mięśniowego
  • zwiększone głębokie odruchy ścięgniste
  • słaby apetyt, płaczliwość lub senność
  • ustąpienie objawów w ciągu pierwszych trzech dni

U wcześniaków łagodne niedokrwienie może objawiać się nie zwiększeniem, ale zmniejszeniem odruchów i napięcia mięśniowego.

  • zmniejszone napięcie mięśniowe
  • zmniejszone odruchy ścięgniste
  • powolny odruch Moro (wyrzucanie rączek przy odrzucaniu głowy), odruchy ssące, chwytające (lub ich całkowity zanik)
  • częsty bezdech (przerwy w oddychaniu)
  • objawy pojawiają się pierwszego dnia.

Powrót do zdrowia w ciągu pierwszych dwóch tygodni wskazuje na dobre rokowanie.

  • otępienie lub śpiączka (do braku odpowiedzi na wszystkie bodźce)
  • nieregularny oddech, potrzeba wentylacji mechanicznej
  • zmniejszenie napięcia mięśniowego i odruchów ścięgnistych
  • brak odruchów noworodków (Moro, chwytanie, ssanie)
  • zez, oczopląs, niespójne ruchy oczu
  • zaburzenia rytmu serca, skoki ciśnienia krwi
  • drgawki u dziecka

Objawy przedłużającej się asfiksji i ciężkiego niedokrwienia noworodków

  • Niskie wyniki (0-3) w skali Apgar po pierwszych 5 minutach życia
  • Śpiączka, brak odruchów ścięgnistych i napięcia mięśniowego
  • Zaburzenia narządów wewnętrznych (nerek, płuc, wątroby, serca)

Stopień niedokrwienia mózgu ustala lekarz po zbadaniu dziecka, liczba ta powinna brzmieć w diagnozie wypisu. Wstępne dane o stanie dziecka uzyskujemy bezpośrednio po urodzeniu za pomocą skali Apgar:

0 punktów

1 punkt

2 punkty

Znak
TętnoNieobecnyZwolnione tempo (mniej niż 100 uderzeń na minutę)Ponad 100 uderzeń na minutę
Próbuje oddychaćBrakSłaby pisk, niewystarczająca wentylacjaSilny krzyk
Napięcie mięśniMięśnie są rozluźnioneKończyny lekko ugięteKończyny dobrze wygięte, ruchy aktywne
Żywotność odruchów (na podrażnienie stopy)NieobecnyGrymasy na twarzyKrzyk
Kolor skóryNiebieskawe, bladeRóżowe ciało, niebieskawe kończynyCały pudrowy róż

Stan dziecka jest rejestrowany 1 i 5 minut po urodzeniu. Po 1 minucie o potrzebie resuscytacji decyduje liczba punktów. Wyniki po 5 minutach odzwierciedlają nieco niedotlenione uszkodzenie mózgu (jeśli występuje).

Niedokrwienie mózgu u urodzonych o czasie i wcześniaków

Charakter uszkodzenia mózgu spowodowanego asfiksją jest różny u dzieci urodzonych na czas i u wcześniaków. Im wcześniej dziecko się urodzi, tym większe jest ryzyko wystąpienia leukomalacji okołokomorowej (PVL). Termin ten oznacza martwicę istoty białej mózgu, zlokalizowaną w pobliżu specjalnych jam (komór). W miejscu martwych komórek tworzą się cysty. To właśnie PVL jest odpowiedzialna za większość przypadków porażenia mózgowego i demencji u dzieci urodzonych przed 31 tygodniem ciąży..

U dzieci urodzonych o czasie kora mózgowa - istota szara - jest częściej uszkodzona. Konsekwencje zdrowotne będą zależeć od objętości i lokalizacji uszkodzonych neuronów. Jeśli uduszenie było ciężkie i ostre, to pień mózgu odpowiedzialny za oddychanie i bicie serca może zostać uszkodzony. Stanowi to bezpośrednie zagrożenie dla życia dziecka..

Konsekwencje głodu tlenu w mózgu

  • Ciężkie niedokrwienie mózgu w 25-50% przypadków kończy się śmiercią dziecka w pierwszych dniach życia lub nieco później zapaleniem płuc i innymi infekcjami. Wśród dzieci, które przeżyły, 80% ma poważne konsekwencje długoterminowe (demencja, porażenie mózgowe, autyzm), 10% cierpi na umiarkowane powikłania, a 10% nie ma wyraźnych konsekwencji asfiksji.
  • Niedokrwienie mózgu II stopnia nasilenia (umiarkowane) u 30-50% dzieci, które przeżyły, powoduje ciężkie, odległe konsekwencje, au 10-20% - powikłania umiarkowane (patrz podwyższone ciśnienie śródczaszkowe, częste niedomykanie noworodka).
  • Łagodne niedokrwienie mózgu u noworodków prawie zawsze kończy się dobrze, bez znaczących konsekwencji dla dziecka (patrz nadpobudliwość u dziecka, niedożywienie u dziecka).

Diagnostyka

Zwykle niedokrwienie mózgu objawia się w pierwszym dniu po urodzeniu. Łagodna encefalopatia ustępuje dość szybko, aw ciężkich przypadkach może wystąpić fałszywa „lekka przerwa”, po kilku godzinach lub dniach poprawy, po której następuje gwałtowne pogorszenie. Dlatego do postawienia diagnozy konieczne jest pełne badanie..

Badanie dziecka

Badanie obejmuje ocenę w skali Apgar, sprawdzenie wszystkich ważnych odruchów (ssanie, połykanie, chwytanie), pomiar masy ciała i wzrostu.

Ćwiczenie

  • ogólna analiza krwi
  • poziomy elektrolitów we krwi
  • ocena krzepnięcia krwi
  • ilość gazów krwi (tlen, dwutlenek węgla)

MRI mózgu

W przypadku umiarkowanego i ciężkiego niedokrwienia mózgu często stosuje się rezonans magnetyczny jego struktur. W przypadku łagodnego niedokrwienia, które trwa w ciągu 24 godzin, rzadko istnieje potrzeba wykonania MRI.

USG mózgu

Wbrew powszechnemu przekonaniu ultrasonografia nie jest dokładnym sposobem określania niedotlenienia encefalopatii. Z jego pomocą można czasami zauważyć oznaki obrzęku mózgu i krwotoku. Ale częściej ta metoda badawcza daje wynik fałszywie pozytywny. Dlatego do podstawowej diagnozy stosuje się USG, wymagające dodatkowego badania.

EEG (elektroencefalografia)

Badanie to jest niezastąpione u niemowląt z ciężkim niedokrwieniem mózgu. Z jego pomocą można zidentyfikować napady utajone, ocenić stopień uszkodzenia mózgu i bezpieczeństwo jego działania, wybrać odpowiednią terapię przeciwdrgawkową.

Leczenie niedokrwienia mózgu

Nie ma specjalnego leczenia, które może przywrócić uszkodzone niedokrwienne komórki mózgowe. Nie ma pigułek, zakraplaczy, zabiegów fizjoterapeutycznych, które mogłyby zastąpić martwe obszary żywymi. Istnieją jednak metody zapobiegania dalszej niedotlenieniu i pomocy w rehabilitacji dziecka..

Metody w ostrym okresie niedokrwienia

Ponieważ umiarkowane i ciężkie niedokrwienie zwykle objawia się natychmiastowo i jasno, wstępną ocenę stanu można przeprowadzić w skali Apgar. Jeśli w ciągu pierwszych dwóch minut życia dziecko nie zacznie oddychać samodzielnie lub za pomocą maski tlenowej, wówczas rozpoczyna się reanimacja:

  • Intubacja i wentylacja mechaniczna

Przy niewielkich urazach większość dzieci może oddychać samodzielnie 2-3 minuty po intubacji. Takie dzieci są przekazywane matce i są pod ścisłym nadzorem lekarza. Jeśli wymagane są dłuższe zabiegi resuscytacyjne, dziecko jest przenoszone na oddział intensywnej terapii, gdzie aktywnie monitoruje oddychanie, krążenie krwi, poziom gazów we krwi, hemoglobinę i glukozę.

  • Leczenie napadów

Leki przeciwdrgawkowe (fenobarbital, fenytoina i inne) w odpowiednich dawkach zatrzymują napady i chronią dziecko przed dodatkowym uszkodzeniem mózgu.

  • Utrzymanie funkcji serca

Ponieważ serce cierpi wraz z mózgiem podczas niedotlenienia, czasami konieczne jest wsparcie jego pracy. Leki takie jak dopamina i dobutamina utrzymują odpowiednią czynność serca.

W ostatnich latach prowadzono badania związane ze spadkiem temperatury o 3-4 stopnie poniżej normy. Istnieją dowody na to, że taka hipotermia jest w stanie zachować komórki mózgowe, zapobiegając rozprzestrzenianiu się martwicy. Do standardu leczenia encefalopatii jest wprowadzany od 2010 roku. Główna zasada hipotermii: specjalistyczna kontrola i stopniowe rozgrzewanie.

Tak więc nie ma jeszcze leków, które mogą wyleczyć niedotlenienie mózgu. Możesz je tylko zawiesić i zapewnić dziecku wsparcie dla wszystkich ważnych funkcji do czasu wyzdrowienia..

Leczenie następstw niedokrwienia mózgu u noworodków

Umiarkowana do ciężkiej encefalopatia często powoduje trwałe zmiany w mózgu. Mogą objawiać się nieznacznie (na przykład zaburzenia koncentracji uwagi) lub prowadzić do niepełnosprawności (porażenie mózgowe, upośledzenie umysłowe).

W przypadku każdego wyniku encefalopatii zakres leków do leczenia jest bardzo ograniczony:

  • Jeśli napady nie ustępują, przeprowadza się terapię przeciwdrgawkową
  • W przypadku ciężkiego porażenia mózgowego ze spastycznością rąk lub nóg stosuje się środki zwiotczające mięśnie

To kończy listę tabletów. Jedynym sposobem wpływania na rozwój dziecka z konsekwencjami ciężkiego niedokrwienia jest regularne ćwiczenia..

  • W przypadku porażenia mózgowego wymagany jest specjalny masaż, który najlepiej powierzyć specjalistom. Przynajmniej na wczesnym etapie.
  • W przypadku starszych dzieci konieczna jest fizjoterapia
  • Specjalne urządzenia do korygowania nieprawidłowych pozycji. W przypadku spastyczności kończyny dziecka często przyjmują niewłaściwą pozycję, co pogarsza rokowanie w przyszłości. Longuety, zagłówki, spacerówki, specjalne krzesełka zapewniają fizjologiczną pozycję ciała w przestrzeni.
  • Zajęcia z logopedą i domowe ćwiczenia na rozwój mowy, uwagi, wytrwałości
  • Komunikacja z dziećmi, dorosłymi i otaczającą przyrodą jest ważnym etapem w rehabilitacji dzieci po niedokrwieniu mózgu.

Nadmierna diagnoza i nieskuteczna terapia encefalopatii niedokrwiennej

Neurologia dziecięca to jedna z nielicznych dziedzin medycyny rosyjskiej, w której większość lekarzy nie przestrzega najnowszych zaleceń dotyczących diagnostyki i leczenia LPP. A jeśli noworodki z uszkodzeniem mózgu w naszym kraju są pod dobrą opieką, to „konsekwencje AED” są traktowane nieprawidłowo i nieracjonalnie.

  • Noworodki i dzieci w pierwszych 3-6 miesiącach życia mają cechy, które są mylone z encefalopatią. Na przykład drżenie, zwiększone napięcie mięśniowe, objaw Grefa - wszystko to jest normą dla dzieci do sześciu miesięcy. Większość pediatrów i neurologów niestety o tym nie wie..
  • Badanie przestraszonego lub śpiącego dziecka to kolejna przyczyna nadmiernej diagnozy niedokrwienia mózgu. W takich przypadkach może być nadmiernie pobudzony lub ospały..
  • Nadmierna diagnoza zwykle skutkuje niepotrzebnymi lekami. Takie leki nie pomagają dzieciom w prawdziwych konsekwencjach niedotlenienia i wcale nie są potrzebne dla zdrowych dzieci..

Ostateczna lista niepotrzebny leki:

  • Leki naczyniowe (Cavinton, Cinnarizine itp.) Widzą leki poprawiające krążenie mózgowe
  • Actovegin, Cerebrolysin, Cortexin
  • Nootropy: Phenibut, Piracetam, Pantogam, Picamilon
  • Wszystkie leki homeopatyczne (patrz efekt placebo)
  • Ziołowe środki (Motherwort, Valerian) patrz środki uspokajające dla dzieci.

Wszystkie powyższe produkty nie mają udowodnionej skuteczności i bezpieczeństwa. W najlepszym przypadku nie pomogą, w najgorszym spowodują szereg skutków ubocznych..

Zapobieganie niedokrwieniu mózgu u noworodków

  • Staranne planowanie ciąży
  • Zaliczenie wszystkich niezbędnych badań (USG, badania krwi i moczu) w czasie ciąży
  • Jeśli to konieczne, przyjmowanie suplementów żelaza
  • Badania przesiewowe w kierunku infekcji przed i podczas ciąży
  • Odrzucenie złych nawyków
  • W przypadku powikłanej ciąży - terminowa hospitalizacja

FAQ

Mój synek w wieku 1 miesiąca przeszedł zaplanowane USG mózgu. Na zakończenie napisano: „Konsekwencje encefalopatii okołoporodowej, okres rekonwalescencji. Oznaki zwiększonego ciśnienia wewnątrzczaszkowego. " Neurolog zdiagnozował zagrożenie porażeniem mózgowym (ponieważ występuje lekkie drżenie podbródka), przepisał Pantogam. Jak poważna jest ta diagnoza?

Biorąc pod uwagę jedyną skargę dotyczącą drżenia podbródka, rozwój Twojego syna prawdopodobnie nie jest powodem do niepokoju. Ciężka encefalopatia jest zwykle widoczna już w szpitalu. USG mózgu bez wspomagania objawowego nie może być podstawą rozpoznania. Pantogam to nieskuteczny i niebezpieczny lek. Masaż rękami mamy i zachęta do jakiejkolwiek aktywności fizycznej to wszystko, czego potrzebuje zdrowe dziecko.

Czy diagnoza „Zjawiska szczątkowe encefalopatii okołoporodowej” jest powodem odmowy szczepień??

Ta diagnoza jest błędna, ponieważ nie odzwierciedla stanu dziecka. Ale nawet jeśli faktycznie niedokrwienie mózgu obserwowano po urodzeniu, nie jest to przeciwwskazaniem do szczepień. Ponadto dzieci z tak poważnymi konsekwencjami niedokrwienia, jak porażenie mózgowe, muszą zostać zaszczepione..

Jak straszne są konsekwencje niedokrwienia mózgu stopnia 1, którego objawy ustąpiły po trzech dniach od urodzenia?

Dzieci z pierwszym (łagodnym) stopniem niedokrwienia mózgu zwykle szybko wracają do zdrowia, nie różniąc się od ich rówieśników. W przypadku stopni umiarkowanych i ciężkich rokowanie może być inne..

Niedokrwienie mózgu u noworodków

Niedokrwienie mózgu to stan, który występuje w wyniku niedotlenienia tkanki mózgowej. Niedokrwienie mózgu u noworodków, zwane również encefalopatią niedotlenieniowo-niedokrwienną (HIE), okołoporodowym niedotlenieniem lub niedotlenieniem-niedokrwieniem mózgu.

Głównym powodem niedokrwienia mózgu jest niedobór tlenu (niedotlenienie). Niedotlenienie prowadzi do zmian metabolicznych i zaburzeń o różnym nasileniu, które zaczynają pojawiać się w tkankach mózgu, co z kolei może prowadzić do śmierci neuronów, rozwoju martwicy i innych poważnych uszkodzeń mózgu.

Przyczyny niedotlenienia okołoporodowego:

  • Niedotlenienie wewnątrzmaciczne płodu. Ten stan występuje najczęściej z powodu naruszenia przepływu krwi przez macicę i łożysko (upośledzony przepływ krwi z macicy do łożyska) lub płodowo-łożyskowego (z łożyska do płodu);
  • Asfiksja dziecka podczas porodu (w trakcie porodu) lub bezpośrednio po porodzie (po porodzie);
  • Zespół ostrej niewydolności oddechowej (RDS);
  • Nawracające napady bezdechu (zatrzymanie oddychania);
  • Wrodzone zapalenie płuc lub zespół aspiracji u noworodka;
  • Wrodzona wada serca, przetrwały przewód tętniczy znaczący hemodynamicznie (PDA), przedłużone utrzymywanie się (niezamykanie) komunikacji płodowej;
  • Naruszenie ogólnoustrojowej hemodynamiki u noworodka, które prowadzi do gwałtownego spadku ogólnoustrojowego ciśnienia krwi i zmniejszenia przepływu krwi w mózgu.

Kliniczne objawy niedokrwienia mózgu u noworodków

Objawy zależą od ciężkości niedokrwienia. U noworodków występują trzy stopnie niedokrwienia mózgu: łagodne (I), umiarkowane (II), ciężkie (III).

Niedokrwienie mózgu u noworodków 1 stopień

To jest łagodny stopień uszkodzenia mózgu. Występuje z reguły w wyniku niedotlenienia podczas porodu lub po wystąpieniu łagodnej asfiksji przy porodzie.

Objawy pobudzenia ośrodkowego układu nerwowego są głównymi objawami klinicznymi tego stopnia u noworodków urodzonych o czasie. Zespół wzmożonej pobudliwości neurorefleksyjnej charakteryzuje się: naruszeniem napięcia mięśniowego (hipotonia, hipertoniczność, dystonia), wzmożoną spontaniczną aktywnością ruchową, drżeniem podbródka, nóg i ramion, wzmożonym refleksem, niespokojnym, powierzchownym snem dziecka, niemotywowanym płaczem, rewitalizacją odruchów.

Należy zaznaczyć, że u wcześniaków niedokrwienie mózgu I stopnia najczęściej objawia się zespołem depresji ośrodkowego układu nerwowego. Z tym zespołem, letargiem, spadkiem napięcia mięśniowego i aktywnością ruchową, osłabieniem i tłumieniem odruchów noworodka, w tym ssaniem i połykaniem.

Podczas egzaminu mogą wystąpić następujące odchylenia:

We krwi - hipoksemia (zmniejszenie ilości tlenu we krwi), hipercrbia (wzrost stężenia CO2 we krwi), kwasica (przesunięcie pH krwi na stronę kwaśną);

Instrumentalne metody badań:

Na NSG (neurosanografia), CT (tomografia komputerowa), MRI (obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego) - bez patologicznych nieprawidłowości.

Niedokrwienie mózgu u noworodka 2. stopnia

Przyczyny - wewnątrzmaciczne niedotlenienie płodu, umiarkowana asfiksja przy urodzeniu (punktacja w skali Apgar 1 minuta po urodzeniu, 4-7 punktów); RDS; wrodzone zapalenie płuc, wrodzona wada serca (wrodzona wada serca).

Objawy kliniczne - może wystąpić zespół depresji OUN lub zespół pobudzenia OUN trwający dłużej niż 7 dni. Często obserwuje się zmianę faz aktywności mózgowej (zespół pobudzenia zastępuje zespół depresyjny).

Również w przypadku niedokrwienia o umiarkowanym nasileniu charakterystyczne jest dodanie napadów. U pacjentów terminowych wieloogniskowe napady kloniczne są częstsze. Zwykle są krótkoterminowe, jednorazowe. U wcześniaków napady są często toniczne lub nietypowe. Do nietypowych napadów należą: bezdech konwulsyjny (zatrzymanie oddechu), stereotypowe samoistne automatyzmy jamy ustnej, trzepotanie powiek, szorstkie ruchy dłoni, pedałowanie nóg, wzdrygnięcia.

Przejawem niedokrwienia stopnia 2 może być również nadciśnienie śródczaszkowe oraz zaburzenia wegetatywno-trzewne (przebarwienia skóry - „marmurkowatość”, uporczywy dermografizm, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - zaparcia, biegunka, wzdęcia i inne).

Nadciśnienie wewnątrzczaszkowe może prowadzić do zespołu wodogłowia (zespół nadciśnienia-wodogłowia), który charakteryzuje się zwiększeniem rozmiaru głowy (wzrost obwodu głowy o więcej niż 1 cm w ciągu 1 tygodnia), otwarciem szwu w kształcie strzały na głowie o więcej niż 0,5 cm, wzrost rozmiaru ciemiączko, otwarcie innych szwów czaszki. W ciężkich przypadkach pojawia się oczopląs, zez zbieżny, samoistny odruch Moro, wzdrygnięcia i zaburzenia somatowegetatywne (niedomykalność, wymioty, „marmurkowanie” skóry, arytmia serca)

Badanie ujawnia:

Dane laboratoryjne - we krwi objawy zaburzeń metabolicznych (hipoksemia, hiperkarbia, kwasica). Zmiany są bardziej wyraźne i trwałe.

  1. On NSG - lokalne hiperechogeniczne ogniska w tkance mózgowej („szczoteczki”);
  2. MRI - ogniskowe zmiany w miąższu mózgu;
  3. Tomografia komputerowa - w tkance mózgowej widoczne są miejscowe ogniska o zmniejszonej gęstości
  4. DEG (encefalogram dopplerowski) - objawy hipoperfuzji (zmniejszony przepływ krwi) w tętnicy środkowej mózgu w tętnicy mózgowej o czasie donoszonym i tętnicy przedniej mózgu u wcześniaków. Spadek wskaźnika oporu i wzrost rozkurczowej składowej prędkości przepływu krwi.

Niedokrwienie mózgu u noworodków 3. stopnia

Przyczyny - ciężka i długotrwała wewnątrzmaciczna niedotlenienie płodu i / lub ciężka asfiksja okołoporodowa noworodka; pozamózgowe (nie w mózgu) przyczyny niedotlenienia mózgu, takie jak wrodzone wady serca, zespół niewydolności oddechowej, wstrząs hipowolemiczny i inne.

Objawy kliniczne to postępująca utrata aktywności mózgowej przez ponad 10 dni. Najczęściej przy tym stopniu niedokrwienia noworodek w pierwszych 12 godzinach życia ma głęboką depresję lub śpiączkę, następnie (w okresie od 12 do 24 godzin życia) krótkotrwały wzrost poziomu czuwania, po którym w okresie od 24-72 godzin - wzrost depresji aż do rozwój śpiączki.

W przypadku niedokrwienia mózgu stopnia 3 mogą wystąpić powtarzające się drgawki; dysfunkcja pnia mózgu, która objawia się naruszeniem rytmu oddychania, reakcjami źrenic, zaburzeniami okoruchowymi; zaburzenia wegetatywno-trzewne; nadciśnienie wewnątrzczaszkowe. Przy rozległych zmianach może rozwinąć się postawa złuszczająca i odmóżdżająca (rozciąganie ciała i kończyn z wewnętrzną rotacją ramion, rozszerzanie źrenic, przewracanie oczami w dół).

Zespół śpiączki jest zespołem depresyjnym o skrajnym stopniu nasilenia i jest obserwowany przy bardzo ciężkim uszkodzeniu mózgu. Zespół śpiączki charakteryzuje się: śpiączką, atonią mięśni (ostry spadek napięcia mięśniowego), otwartymi oczami i ustami, rzadko mrugającymi, „pływającymi” gałkami ocznymi. Odnotowuje się: arytmię oddechu i tętna, niedociśnienie tętnicze, bradykardię, spowolnioną motorykę jelit, zatrzymanie moczu, zaburzenia metaboliczne.

Ankieta

  • We krwi - uporczywe zaburzenia metaboliczne.
  • Na NSH - rozproszony wzrost echogeniczności miąższu mózgu. Zwężenie bocznych komór mózgu. Później pojawia się torbielowata postać jam okołokomorowych (PVL), pojawiają się oznaki atrofii półkul mózgowych.
  • Na CT - zmniejszenie gęstości miąższu mózgu, zwężenie przestrzeni płynu mózgowo-rdzeniowego, ogniska o małej gęstości;
  • MRI - zmiany w miąższu mózgu;
  • DEG - porażenie głównych tętnic mózgu, z dalszym przejściem do przetrwałej hipoperfuzji mózgowej.

Leczenie niedokrwienia mózgu u noworodków

Głównym celem zabiegu jest przywrócenie krążenia krwi w mózgu, wyeliminowanie skutków opóźnionej hipoksji oraz stworzenie warunków do pełnej aktywności nienaruszonych części mózgu..

Przy łagodnym stopniu uszkodzenia w większości przypadków można obejść się bez terapii lekowej.

Główne obszary leczenia to: zapewnienie optymalnych warunków do pielęgnacji noworodka, minimalna agresywność leczenia; odpowiednia wentylacja płucna; utrzymanie stabilnego poziomu hemodynamiki, zarówno ogólnoustrojowej, jak i mózgowej; śledzenie i eliminacja nieprawidłowości biochemicznych; zapobieganie i leczenie napadów.

Wczesna diagnoza i rozpoczęte na czas leczenie mają korzystny wpływ na przebieg i wynik niedokrwienia mózgu u noworodka..

Wszystkie dzieci z zaburzeniami neurologicznymi (nawet łagodnymi) przebywające w szpitalu położniczym powinny zostać zarejestrowane u pediatry i neurologa..

Konieczne jest przeprowadzenie terapii rehabilitacyjnej, która powinna mieć na celu terminowy rozwój umiejętności motorycznych związanych z wiekiem. Z metod regeneracyjnych największy efekt dają masaże, ćwiczenia lecznicze i zabiegi wodne..

Niedokrwienie mózgu

Niedokrwienie mózgu jest postępującym naruszeniem dopływu krwi do tkanki mózgowej, co prowadzi do niedotlenienia tego narządu. Główną grupą ryzyka są noworodki. Podobny stan często rozwija się podczas wewnątrzmacicznego rozwoju płodu lub bezpośrednio podczas porodu. Jeśli chodzi o dorosłych, ich dolegliwość powstaje na tle przebiegu innych chorób i irracjonalnego stylu życia..

Nasilenie objawów będzie zależało od ciężkości niedokrwienia mózgu. Główne objawy kliniczne, które występują w dowolnym wariancie kursu, to ataki bólu głowy, częste wahania nastroju, zaburzenia koordynacji ruchów i zawroty głowy.

Proces diagnostyczny ma na celu wykonanie instrumentalnych badań naczyń krwionośnych, a także szerokiego zakresu innych zabiegów, w tym dokładnego badania fizykalnego pacjenta..

Leczenie tej choroby dość często ogranicza się do stosowania metod zachowawczych, ale w niektórych przypadkach kieruje się na interwencję chirurgiczną..

Zgodnie z międzynarodową klasyfikacją chorób taka patologia ma odrębne znaczenie. Z tego wynika, że ​​kod ICD-10 to P91.0.

Etiologia

Niedostateczne ukrwienie i upośledzenie dopływu tlenu do mózgu spowodowane jest wpływem dużej liczby niekorzystnych czynników, które będą się różnić u niemowląt i dorosłych.

Najczęściej niedokrwienie mózgu rozpoznaje się w okresie niemowlęcym, które jest wywoływane przez następujące zaburzenia i stany patologiczne:

  • przedwczesne przerwanie łożyska;
  • niewydolność łożyska w ostrej postaci, która również powoduje niedotlenienie płodu;
  • przedłużona aktywność zawodowa;
  • zaciśnięcie pępowiny, które może wystąpić przy skurczach lub pchaniu;
  • obecność wrodzonych wad serca;
  • nieprawidłowy proces dopływu krwi do serca;
  • rozwój niewydolności oddechowej u niemowląt urodzonych przedwcześnie;
  • występowanie sepsy, która wpływa na obniżenie napięcia krwi po urodzeniu dziecka;
  • otwarty przewód tętniczy;
  • obfity krwotok wewnętrzny;
  • problemy z krzepnięciem krwi.

Ponadto czynniki negatywnie oddziałujące na organizm kobiety ciężarnej znacznie zwiększają prawdopodobieństwo wystąpienia niedokrwienia mózgu u noworodków. Obejmują one:

  • uzależnienie od złych nawyków;
  • masowe stosowanie leków;
  • promieniowanie ciała lub narażenie na chemikalia;
  • niekorzystne warunki środowiskowe;
  • złe odżywianie.

Bardzo ważna jest również kategoria wiekowa przyszłej mamy - najczęściej podobną diagnozę stawia się dzieciom urodzonym przez dziewczynkę poniżej 18 roku życia lub kobietę powyżej 35 roku życia. Ponadto za czynniki ryzyka dla kobiety w ciąży uważa się:

  • przebieg patologii endokrynologicznych;
  • obecność w historii choroby dolegliwości neurologicznych;
  • rzucawka i stan przedrzucawkowy;
  • ciężkie krwawienie lub gorączka, która rozwija się podczas porodu;
  • szybka aktywność zawodowa, a mianowicie szybsza niż 2 godziny;
  • wiek ciążowy w momencie porodu jest krótszy niż 37 lub dłuższy niż 42 tygodnie;
  • nagłe cięcie cesarskie.

U osoby dorosłej taka patologia ma najczęściej charakter wtórny, co oznacza, że ​​występuje na tle innych chorób, w szczególności:

  • złośliwe nadciśnienie;
  • miażdżyca;
  • szeroki zakres patologii układu sercowo-naczyniowego;
  • Przewlekła niewydolność serca;
  • nieprawidłowości naczyń krwionośnych w mózgu, obręczy barkowej lub szyi;
  • ucisk naczyń krwionośnych przez nowotwory złośliwe lub łagodne;
  • tętniaki aorty;
  • przewlekłe zaburzenie tętna;
  • amyloidoza mózgowa;
  • cukrzyca;
  • ucisk naczyń tętniczych i żylnych;
  • VSD.

Również wcześniejsze interwencje chirurgiczne, które prowadzą do obniżenia wskaźników ciśnienia krwi, mogą powodować niedobór krwi i tlenu..

Klasyfikacja

Główny podział choroby obejmuje istnienie kilku opcji kursu, a mianowicie:

  • niedokrwienie mózgu I stopnia - charakteryzuje się słabą manifestacją objawów. Jeśli jednak na tym etapie zostanie zdiagnozowana dolegliwość i zostanie przeprowadzone odpowiednie leczenie, prawdopodobieństwo wystąpienia powikłań będzie minimalne;
  • niedokrwienie mózgu II stopnia - objawy kliniczne będą jaśniejsze niż na poprzednim etapie, a ataki dłuższe. Jeśli objawy zostaną zidentyfikowane w odpowiednim czasie, szanse na pomyślny wynik i pełne wyzdrowienie pozostają;
  • niedokrwienie mózgu III stopnia - różni się tym, że objawy są tak wyraźne, że wszystkie manipulacje terapeutyczne przeprowadza się tylko w warunkach resuscytacji. To najniebezpieczniejsza forma patologii, prowadząca do nieodwracalnych konsekwencji..

Oprócz powyższych postaci choroby dzieli się również na:

  • ostre niedokrwienie mózgu - wskazane jest odnoszenie się tylko do noworodków, ponieważ u dorosłych ma często charakter wtórny i ma powolny przebieg;
  • przewlekłe niedokrwienie mózgu jest najczęstszym rodzajem choroby, ponieważ głód tlenu i niedostateczny dopływ krwi do mózgu rozwija się dość wolno.

Objawy

Natężenie nasilenia objawów klinicznych jest bezpośrednio podyktowane nasileniem przebiegu takiej dolegliwości. Na przykład przy niedokrwieniu mózgu na pierwszym etapie należy zauważyć:

  • niewielki wzrost napięcia mięśniowego;
  • zwiększona płaczliwość i nastrój dzieci;
  • ciągła senność i osłabienie dziecka;
  • zmniejszony apetyt;
  • niezdolność do skupienia uwagi;
  • upośledzenie pamięci;
  • wzmocnienie odruchów ścięgnistych;
  • częste wahania nastroju.

Należy zauważyć, że u wcześniaków łagodny przebieg choroby można wyrazić nie w zwiększeniu, ale w zmniejszeniu odruchów i napięcia mięśniowego..

Wraz z progresją procesu patologicznego do stopnia 2 u noworodków lub dorosłych zmiany będą poważniejsze i grubsze. W niektórych przypadkach pacjenci tracą zdolność do pracy i wymagają opieki. Zatem objawy będą obejmować:

  • znaczne upośledzenie pamięci;
  • niestabilność chodu;
  • osłabienie kończyn;
  • brak koordynacji;
  • letarg odruchów Moro u dzieci - powinno to obejmować rozłożenie ramion, odrzucenie głowy do tyłu, a także odruch ssania i chwytania;
  • częste napady bezdechu;
  • zmiana rozmiaru głowy w górę;
  • osłabienie napięcia mięśniowego;
  • ataki utraty przytomności;
  • pogorszenie zdolności planowania dalszych działań;
  • silne bóle głowy i zawroty głowy;
  • zwiększone ciśnienie wewnątrzczaszkowe;
  • drgawki.

W trzecim etapie przebiegu niedokrwienia mózgu charakterystyczne są następujące objawy kliniczne:

  • krótkotrwałe nagłe omdlenie;
  • zaburzenie mowy;
  • „Uderzenia gorąca” krwi w głowie, prowadzące do pulsacji w skroniach;
  • ból w okolicy serca;
  • drętwienie lub chłód dłoni i stóp;
  • ciemnienie w oczach;
  • utrata wszystkich najprostszych odruchów i śpiączki u niemowląt;
  • rozwój zeza i oczopląsu;
  • ostre wahania ciśnienia krwi;
  • niedowład i paraliż;
  • zwiększona wrażliwość na światło;
  • problemy z samodzielnym jedzeniem i oddychaniem;
  • niemożność utrzymania moczu;
  • częste upadki podczas chodzenia;
  • demencja;
  • niemożność wykonania najprostszych manipulacji samoobsługowych.

W zależności od tego, jakie objawy występują na obrazie klinicznym, taktyka terapii niedokrwienia mózgu będzie się różnić.

Diagnostyka

Jeśli wystąpią powyższe objawy, należy jak najszybciej zwrócić się o wykwalifikowaną pomoc do neurologa. Rozpoznanie ustala się na podstawie dolegliwości klinicznych pojawiających się podczas napadów niedokrwiennych oraz danych z badań laboratoryjnych i instrumentalnych. Tak więc podstawowa diagnoza obejmuje wykonanie przez lekarza następujących manipulacji:

  • zapoznanie się z historią choroby, przebiegiem ciąży i porodu - pozwoli to lekarzowi zrozumieć, jaki czynnik patologiczny wpłynął na wystąpienie głodu tlenowego i niedostatecznego ukrwienia mózgu;
  • badanie historii życia;
  • dokładne badanie przedmiotowe wraz z badaniem ogólnego wyglądu pacjenta, oceny jego chodu i pola widzenia. Obejmuje to również pomiar tętna i napięcia krwi;
  • szczegółowe badanie pacjenta lub jego rodziny - w celu sporządzenia pełnego obrazu objawowego i określenia ciężkości przebiegu takiej choroby.

Niedokrwienie mózgu u noworodka lub osoby dorosłej obejmuje następujące procedury instrumentalne:

  • EKG i EchoCG;
  • spondylografia;
  • USDG tętnic mózgu;
  • angiografia naczyń krwionośnych;
  • dopplerografia;
  • ultrasonografia, CT i MRI mózgu.

Wśród badań laboratoryjnych warto podkreślić:

  • ogólne kliniczne badanie krwi;
  • oznaczanie poziomu cukru we krwi;
  • biochemia krwi - ocena spektrum lipidów.

Niedokrwienie mózgu należy koniecznie odróżnić od:

  • atrofia wieloukładowa;
  • Choroba Parkinsona;
  • porażenie nadjądrowe;
  • Choroba Alzheimera;
  • zwyrodnienie korowo-podstawne;
  • guzy mózgu, łagodne lub złośliwe;
  • ataksja;
  • dysbazja o charakterze idiopatycznym.

Leczenie

Do tej pory nie opracowano żadnej konkretnej taktyki leczenia takiej dolegliwości, co oznacza, że ​​nie ma specjalnych leków, zakraplaczy i procedur fizjoterapeutycznych, które mogą zastąpić lub przywrócić martwą tkankę mózgową. Istnieją jednak metody wspomagające rehabilitację pacjenta..

Przy łagodnym przebiegu choroby i łagodnych objawach najskuteczniejsze będą:

  • kurs masażu leczniczego;
  • kąpiele iglaste i tlenowe;
  • przyjmowanie statyn i środków uspokajających;
  • oszczędna dieta;
  • Terapia ruchowa;
  • stosowanie kompleksów witaminowych.

Leczenie drugiego etapu przebiegu choroby obejmuje:

Najcięższą postać choroby leczy się:

  • intubacja lub sztuczna wentylacja płuc;
  • operacyjne wycinanie skrzepów krwi;
  • złagodzenie objawów wodogłowia, które przeprowadza się za pomocą leków moczopędnych i operacji bajpasu;
  • leki rozszerzające naczynia krwionośne, leki przeciwdrgawkowe i przeciwzakrzepowe;
  • elektroforeza i masaż;
  • ćwiczenia fizjoterapeutyczne.

Możliwe komplikacje

Niedostateczna podaż tlenu i krwi do mózgu jest obarczona następującymi konsekwencjami:

  • przewlekłe zaburzenia snu;
  • rozwój padaczki;
  • niepełnosprawność umysłowa;
  • częste bóle głowy;
  • trudności w szkoleniu i poszukiwaniu pracy;
  • inwalidztwo.

Profilaktyka i rokowanie

Aby zmniejszyć prawdopodobieństwo wystąpienia niedokrwienia mózgu u niemowląt lub dorosłych, stosuje się następujące zalecenia zapobiegawcze:

  • kontrola odpowiedniego zarządzania ciążą;
  • całkowite odrzucenie złych nawyków;
  • unikanie stresu i napięcia nerwowego;
  • prawidłowe i zbilansowane odżywianie;
  • zwalczanie otyłości;
  • utrzymanie aktywnego stylu życia;
  • terminowa diagnoza i leczenie wszelkich patologii, które mogą prowadzić do niedokrwienia mózgu;
  • przyjmowanie leków zgodnie z zaleceniami lekarza;
  • regularne pełne badanie profilaktyczne w placówce medycznej.

Rokowanie choroby zależy bezpośrednio od ciężkości jej przebiegu. Na przykład niedokrwienie mózgu pierwszego stopnia ma najkorzystniejszy wynik - obserwuje się całkowite wyleczenie i nie powstają powikłania. Gdy choroba postępuje do 2 stopni, konsekwencje rozwijają się u każdego 2 pacjentów. Najcięższy wariant przebiegu choroby jest obarczony tym, że w 50% przypadków dochodzi do śmierci, a tylko 10% pacjentów nie doświadcza powikłań.

Głębokie żylaki kończyn dolnych: objawy, objawy, leczenie

Couperosis na twarzy: przyczyny, objawy, różnica w stosunku do trądziku różowatego i metody leczenia