Alfa-amylaza

Alfa-amylaza to szczególny rodzaj enzymu, który jest wytwarzany w przewodzie pokarmowym człowieka i odpowiada za proces rozpadu węglowodanów złożonych na poszczególne składniki..

Amylaza we krwi pojawia się po syntezie tego białka w gruczołach ślinowych i trzustce. Enzym ten jest wydalany z organizmu przez nerki. Nadmiar amylazy we krwi jest najczęściej związany z ostrymi lub przewlekłymi chorobami trzustki, woreczka żółciowego i jego przewodów.

Wskazania do biochemicznego badania krwi na obecność amylazy

Jeśli wartości alfa-amylazy we krwi są podwyższone, może to świadczyć o:

  • zaostrzenie kamicy żółciowej;
  • zapalenie trzustki;
  • ogniskowa martwica trzustki;
  • migracja kamieni w woreczku żółciowym i jego przewodach;
  • mukowiscydoza;
  • choroby gruczołów ślinowych.

Możesz dowiedzieć się o poziomach alfa-amylazy we krwi od naszych pracowników. Możesz oddać krew z żyły do ​​biochemii i ogólnej alfa-amylazy z dekodowaniem w okazyjnej cenie w naszym ośrodku, po wcześniejszym umówieniu się pod numer telefonu wskazany na stronie.

OGÓLNE ZASADY PRZYGOTOWANIA DO BADAŃ KRWI

W większości badań zaleca się oddawanie krwi rano na czczo, jest to szczególnie ważne w przypadku prowadzenia dynamicznego monitorowania określonego wskaźnika. Spożycie pokarmu może bezpośrednio wpływać zarówno na stężenie badanych parametrów, jak i na właściwości fizyczne próbki (zwiększone zmętnienie - lipemia - po spożyciu tłustego posiłku). W razie potrzeby możesz oddać krew w ciągu dnia po 2-4 godzinnym poście. Zaleca się wypicie 1-2 szklanek niegazowanej wody na krótko przed pobraniem krwi, pomoże to zebrać wymaganą do badania objętość krwi, obniżyć lepkość krwi i zmniejszyć prawdopodobieństwo zakrzepów w probówce. Konieczne jest wykluczenie stresu fizycznego i emocjonalnego, palenie na 30 minut przed badaniem. Krew do badań pobierana jest z żyły.

Co to jest alfa-amylaza, norma u mężczyzn i kobiet według wieku

Badanie krwi to nie tylko określenie jej grupy i czynnika Rh. Badanie biochemiczne tego życiowego płynu obejmuje również identyfikację wielu ważnych enzymów. Jedną z nich jest alfa-amylaza, znana również jako diastaza.

Wykrywając poziom tej substancji, można wykluczyć szereg patologii medycznych. Więc czym jest ten enzym i dlaczego należy wykonać test na diastazę.

Co to jest amylaza?

Alfa-amylaza jest jednym z głównych enzymów trzustki. Narząd ten wydziela go przez przewody wydalnicze do dwunastnicy, gdzie substancja spełnia swoje główne funkcje.

Zewnątrzwydzielnicze komórki trzustki biorą udział w syntezie amylazy. Na podstawie poziomu enzymu we krwi lekarze mogą ocenić skuteczność narządu..

Zwykle większość amylazy wchodzi tylko do światła jelita cienkiego. We krwi wykrywa się tylko niewielką ilość enzymu.

Diastaza pełni rolę katalizatora, który wyzwala rozkład związków węglowodanowych w jelicie. Węglowodany złożone, wchodząc do dwunastnicy, ulegają aktywności enzymatycznej, rozkładając się na glukozę.

To właśnie w tej formie węglowodany stają się dostępne do produkcji energii w komórkach organizmu..

Bez alfa-amylazy organizm nie wchłonie wystarczającej ilości węglowodanów.

Zjawisko to nazywane jest złym wchłanianiem i prowadzi do utraty wagi, złego samopoczucia, ciężkości brzucha i problemów z jelitami..

W niektórych przypadkach dochodzi do wzrostu poziomu tej substancji we krwi, co powoduje różne zaburzenia w tkankach całego organizmu na skutek silnej aktywności enzymatycznej amylazy.

Dlaczego zalecany jest test alfa-amylazy??

Poziom amylazy (z angielskiej amylazy) w osoczu krwi jest wskaźnikiem, za pomocą którego można ocenić, czy pacjent ma choroby zapalne, takie jak cukrzyca, zapalenie wątroby i inne.

Analiza amylazy jest zalecana przede wszystkim osobom, które mają kliniczny obraz dysfunkcji trzustki. W ostrym i przewlekłym zapaleniu trzustki badanie to należy przeprowadzić..

Oznaczenie poziomu diastazy krwi przeprowadza się na czczo.

Przy analizie biochemicznej warto w przeddzień oddania krwi powstrzymać się od spożywania tłustych i pikantnych potraw.

Taka żywność może zakłócać wydzielanie enzymów trzustkowych i prowadzić do fałszywych wyników..

Normy wskaźników u dzieci i dorosłych

Normalny poziom amylazy nie jest związany z płcią i u wszystkich osób liczba ta waha się od 20 do 125 U / l. Tylko u dzieci poniżej 2 roku życia minimalny poziom tego enzymu może wynosić 5 U / l.

Trzustka to bardzo złożony narząd, który jednocześnie wydziela hormony i enzymy trawienne. Dlatego nazywa się go gruczołem mieszanej wydzieliny..

Biochemiczne badanie krwi pokazuje poziom dwóch powiązanych ze sobą wskaźników: amylazy całkowitej i trzustkowej. Ilość tego ostatniego jest określana w celu określenia dokładnej lokalizacji patologii, jeśli występuje..

Amylaza jest również wydzielana przez gruczoły ślinowe, dlatego aby zidentyfikować problemy z trzustką, konieczne jest oddzielenie tych wskaźników. Biorąc każdy z nich z osobna, można ocenić zaburzenia gruczołów ślinowych, jajników i oskrzeli..

Normy tego enzymu dla mężczyzn, kobiet i dzieci podano w tej tabeli:

AmylasaDo 6 miesięcy6-12 miesięcy12 lat2-70 latPo 70 latachW ciąży 1 trymestr2 trymestr ciąży3 trymestr ciąży
Alfa5 - 65 U / l5 - 65 U / l5 - 65 U / l25 - 125 U / l20 - 160 U / l24 - 83 U / l16 - 73 U / l15 - 81 U / l
Trzustka& lt, 8 U / ml& lt, 23 U / ml& lt, 50 U / ml& lt, 50 U / ml& lt, 50 U / ml& lt, 50 U / ml& lt, 50 U / ml& lt, 50 U / ml

Dlaczego amylaza jest powyżej normy?

Poziom amylazy we krwi u dorosłych i dzieci może znacznie wzrosnąć w przypadku następujących patologii:

  • Ostre zapalenie trzustki. W takim przypadku aktywność enzymu wzrośnie od 5 do 10 razy. Ponieważ jest to stan ostry, częstość wzrasta w ciągu kilku godzin po uszkodzeniu trzustki. Na tym poziomie amylaza trwa zwykle od 3 do 5 dni. Ostry ból w okolicy trzustki może pojawić się wraz ze wzrostem diastazy do 1000 U / l. Ale nie zawsze obserwuje się gwałtowny wzrost ostrego zapalenia trzustki, u niektórych pacjentów poziom enzymu nieznacznie wzrasta lub może utrzymywać się w normalnych granicach.

Bardzo często nie ma bezpośredniego związku między wzrostem wskaźników a ciężkością zapalenia trzustki. Jest to konsekwencja szybkiej śmierci komórek wydzielniczych, dzięki czemu enzym może być wytwarzany w normalnych ilościach..

Z biegiem czasu coraz więcej komórek trzustki umiera, dzięki czemu amylaza wraca do normy.

  • Przewlekłe zapalenie trzustki. Amylazemia (wzrost ilości diastazy we krwi) może być przejawem przewlekłego procesu zapalnego w gruczole. Najczęściej występuje umiarkowany wzrost wskaźników.
  • Mechaniczne uszkodzenie trzustki.
  • Nowotwory nowotworowe.
  • Zablokowanie przewodu trzustkowego.
  • Ostre zapalenie brzucha z zapaleniem wyrostka robaczkowego i rozlanym zapaleniem otrzewnej.
  • Perforacja wrzodów żołądka.
  • Zabiegi chirurgiczne na różnych narządach.
  • Ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego.
  • Makroamylazemia jest rzadkim stanem, w którym enzym łączy się z białkami surowicy, co zapobiega jego przechodzeniu przez filtr nerkowy. W rezultacie amylaza gromadzi się we krwi.

Dysfunkcje trzustki bardzo często występują w wyniku nadużywania alkoholu, zaburzeń diety i infekcji wirusowych.

Jeśli biochemia nie ujawniła znaczących naruszeń poziomu diastazy, nie jest to stuprocentowe potwierdzenie braku patologii trzustki. Jeśli pacjent ma objawy charakterystyczne dla patologii tego narządu, lekarz może przepisać dodatkowe testy.

Przewlekłe zapalenie trzustki jest trudne do zidentyfikowania.

W takim przypadku przydatne mogą być następujące badania:

  • Ogólna analiza krwi,
  • Gastroskopia,
  • USG trzustki,
  • Radiografia narządów jamy brzusznej,
  • tomografia komputerowa,
  • Endoskopowa cholangiopankreatografia wsteczna.

Dlaczego amylaza jest poniżej normy?

Spadki poziomu alfa-amylazy są rzadsze. Dzieje się tak w przypadku poważnych zaawansowanych patologii trzustki.

Najczęstszymi przyczynami znacznego zmniejszenia ilości diastaz są:

  • Martwica trzustki to zniszczenie części trzustki w wyniku wpływu alkoholu, tłustych potraw, chorób dróg żółciowych. Przy niewielkim rozprzestrzenianiu się martwicy normalny poziom amylazy jest utrzymywany poprzez zwiększenie aktywności całych komórek. Gdy tylko większość narządów umiera, ilość diastazy spada, w tym z powodu wyczerpania wciąż funkcjonujących komórek.
  • Rak trzustki. Śmierć gruczołu w wyniku rozprzestrzeniania się złośliwych przerzutów.
  • Resekcja trzustki. Taką operację wykonuje się w przypadku torbieli narządu, jego transformacji nowotworowej, martwicy.
  • Mukowiscydoza jest chorobą genetyczną objawiającą się naruszeniem funkcji wydzielniczej gruczołów zewnątrzwydzielniczych. Zakłócona jest nie tylko aktywność trzustki, ale także gruczołów układu oddechowego.

Alfa-amylaza jest podwyższona we krwi. Powody, dla których to oznacza, leczenie u dorosłych, dzieci

Parametry biochemiczne krwi dają całościowy obraz stanu zdrowia. Pierwiastek taki jak alfa-amylaza wzrasta we krwi z wielu powodów związanych z funkcjonalną aktywnością gruczołów żołądkowych i ślinowych. Podwyższony poziom enzymów wskazuje na zapalenie trzustki.

Co to jest alfa-amylaza

Sam termin pochodzi od starożytnego greckiego „μυλον” - „skrobia”. Jego celem w organizmie człowieka jest przemiana skrobi do oligosacharydów podczas trawienia węglowodanowych składników pożywienia. Enzym był pierwszą badaną substancją w procesie trawienia, kiedy profesor Anselm Payen przedstawił opis diastazy w 1833 roku.

Jest to połączenie elementów rozkładających skrobię na maltozę. Pod wpływem alfa-amylazy podczas długotrwałego żucia pokarmów bogatych w skrobię pojawia się słodki posmak. Sama trzustka w 90% składa się z tkanki groniastej, która wydziela sok trzustkowy. Zawiera amylazę, lipazę i enzymy proteolityczne w postaci nieaktywowanej.

Amylaza ma za zadanie rozkładać węglowodany. Lipaza to rozpuszczalny w wodzie enzym do hydrolizy nierozpuszczalnych w wodzie tłuszczów i substratów lipidowych.

Sok trzustkowy dostaje się do przewodu centralnego, następnie zmieszany z żółcią jest zagęszczany w torebce wątrobowo-trzustkowej. Zwieracz Oddiego jest odpowiedzialny za uwolnienie powstałego płynu do dwunastnicy. W stanie zdrowym proteazy trzustki są aktywowane w jelicie cienkim. Wtedy ich działanie rozpoczyna się w przewodzie pokarmowym człowieka..

Ale po urazie fizycznym, gdy przewody są zablokowane lub po wypiciu alkoholu, tkanki są zranione, zaognione i opuchnięte. Przegrody miejsc groniastych stają się zbyt przepuszczalne.

W rezultacie substancje trzustkowe przenikają przez ścianę naczynia i mieszają się z krwią, deformując w ten sposób samą trzustkę. Ten stan jest niebezpieczny dla zdrowia. Niedopuszczalne jest ignorowanie objawów choroby. Konieczne jest jak najszybsze skontaktowanie się ze specjalistami zajmującymi się problemami przewodu pokarmowego.

Normy

Normalne wskaźniki nie zależą od płci osoby iw wieku 2 lat osiągają stabilne wartości.

WiekNorma, jednostki / l
Do 2 lat5-65
2 do 70 lat25-100
Ponad 70 lat30-160

Alfa-amylaza wzrasta we krwi po osiągnięciu okresu klimakterium z powodu znacznych zmian poziomu hormonów. Stan nie jest patologiczny i nie wymaga korekty.

Wysoka wydajność

Alfa-amylaza jest podwyższona we krwi: przyczyny tego stanu mogą być spowodowane chorobami ogólnoustrojowymi i patologiami narządów wewnętrznych:

  • zapalenie trzustki - zapalenie tkanek trzustki, w którym wskaźniki znacznie się zwiększają;
  • cukrzyca - naruszenie procesu trawienia węglowodanów, amylaza nie jest prawidłowo spożywana i stopniowo się gromadzi;
  • świnka lub świnka prowadzi do wyraźnego procesu zapalnego gruczołów ślinowych, którego jedną z funkcji jest wydzielanie alfa-amylazy;
  • niewydolność nerek - enzymy wydzielane są przez nerki wraz z moczem, przy zaburzeniach czynności nerek wzrasta zawartość amylazy.

Objawy obejmują ból w nadbrzuszu, często bezpośrednio po jedzeniu. Występuje ogólne złe samopoczucie, osłabienie, rozluźnienie stolca. Wyraźny jest ból związany z zaburzeniami w trzustce. Wraz ze zwiększonym poziomem substancji trawiennych tkanki narządu ulegają stopniowemu zniszczeniu. Rozwija się zapalenie trzustki.

W zaawansowanych stadiach przebiegu choroby może rozwinąć się martwica trzustki - stopniowa śmierć tkanek trzustki.

Stan jest śmiertelny i dlatego wymaga natychmiastowego leczenia. Po pierwszym epizodzie zapalenia trzustki należy uważać przy wyborze jedzenia. A jedząc tłuste lub ciężkostrawne pokarmy, przyjmuj enzymy, aby zapobiec zaostrzeniom przewlekłych chorób przewodu pokarmowego.

Niskie raty

Alfa-amylaza jest podwyższona we krwi: przyczyny tego stanu u niemowląt wynikają z faktu, że mleko matki nie zawiera węglowodanów, które należy rozłożyć. Dlatego niskie stawki są normą. Jednak zarówno przeszacowane wartości alfa-amylazy, jak i niewystarczające poziomy u osoby dorosłej wymagają głębszego badania..

Przyczyny niskich stawek:

  • zapalenie wątroby - patologia wątroby, w której dochodzi do naruszenia jej funkcji, nieprawidłowe wchłanianie składników odżywczych i węglowodanów;
  • nowotwory trzustki powodują degenerację jej tkanek i upośledzenie produkcji enzymów.

Stan ten obserwuje się również w przypadku niedrożności jelit i zapalenia wyrostka robaczkowego. Te patologie wymagają pilnej interwencji chirurgicznej, aby uratować życie pacjenta. Niebezpieczeństwo zapalenia wyrostka robaczkowego wiąże się przede wszystkim z prawdopodobieństwem pęknięcia i połknięcia treści do jamy brzusznej. Na tym tle możliwy jest rozwój zapalenia otrzewnej..

Aby przywrócić zdrowie ofierze, konieczne są poważne interwencje w celu przepłukania jelit i zażycia silnych antybiotyków. A samemu nacięciu na brzuchu towarzyszy potrzeba wypreparowania warstwy mięśniowej.

Po tym nie należy oczekiwać całkowitego wyzdrowienia. Do tego nieprzyjemna wada kosmetyczna w postaci szorstkiej blizny na brzuchu, którą można zmniejszyć tylko bardzo drogą i długotrwałą terapią specjalnymi żelami, takimi jak Contractubex.

Efekty

Wyrażone zmiany wskaźników w kierunku wzrostu doprowadzą ostatecznie do uszkodzenia trzustki, przewodu pokarmowego, wątroby. Znaczne pogorszenie samopoczucia pacjenta będzie wskazywało na ciężki stopień deformacji narządu.

Aby przywrócić aktywność funkcjonalną, potrzebne będą leki na wątrobę i przewód pokarmowy na bazie PUFA, niezbędnych fosfolipidów, pankreatyny i innych substancji biologicznie czynnych. Ostro obniżonym wskaźnikom towarzyszyć będzie niewystarczające trawienie węglowodanów, niewystarczający poziom glukozy we krwi, niedobory energii i kalorii.

Dlatego bardzo ważne jest ustalenie dokładnej przyczyny niskiego poziomu alfa-amylazy. Nowoczesny sprzęt w poliklinikach pozwala obiektywnie ocenić funkcje wszystkich układów organizmu. Doświadczony lekarz na podstawie uzyskanych danych będzie w stanie określić przyczynę i przepisać optymalne leczenie.

Kiedy wymagane są testy

Przyczyną badania ciała będą bóle żołądka, wątroby, zaburzenia stolca oraz ogólne osłabienie osoby, u której zanika apetyt, dochodzi do utraty masy ciała i zaburzeń trawienia. Aby uzyskać pełny obraz, określ zawartość alfa-amylazy zarówno w moczu, jak i we krwi.

Pobieranie próbek biomateriału do badań odbywa się z żyły. Krew włośniczkowa nie da prawidłowego wyniku. Po wstępnym zebraniu testów konieczna będzie kontrola w celu śledzenia reakcji organizmu na przyjmowane leki. Częstotliwość wykonywania tych zabiegów ustali lekarz prowadzący..

Dopiero po całkowitej normalizacji wskaźników można przerwać badania. W celu zapobiegania nawrotom i szybkiego wykrywania innych poważnych chorób zaleca się przyjmowanie biomateriałów dla pełnego zakresu parametrów biochemicznych przynajmniej raz w roku.

Jak przygotować się do analizy

Biochemiczny wynik badania krwi daje pełny obraz stanu i zdrowia człowieka. Wskaźnik, taki jak alfa-amylaza, zwiększa się we krwi z wielu powodów związanych z funkcjonalną aktywnością trzustki. Pobieranie krwi odbywa się rano na czczo. Dlatego spożywanie śniadań oraz picie słodzonych napojów w wyznaczonym dniu jest zabronione..

Na dzień przed analizą nie należy spożywać tłustych, pikantnych potraw o dużej zawartości węglowodanów (pieczywo, ryż, makaron, słodycze i cukier). Zaleca się ograniczenie spożycia kawy, herbaty i napojów gazowanych. W przeddzień analizy należy unikać stresujących sytuacji i fizycznego przeciążenia..

Niepożądane jest również dużo pić, aby nie rozcieńczać krwi płynem i nie sprowokować obfitego wydalania alfa-amylazy z moczem. Aby nie przepracowywać się przed pobraniem próbek biomateriałów, lepiej jest wybrać taksówkę zamiast transportu publicznego, jeśli nie ma samochodu osobowego.

Jak jest przeprowadzana analiza

Pobieranie krwi odbywa się za pomocą wolumetrycznej strzykawki z żyły w okolicy łokcia. Przed pobraniem biomateriału należy aktywnie pracować szczoteczką, aby aktywować krążenie krwi i wypełnić samą żyłę. Podczas ogrodzenia pięść musi być zaciśnięta.

Natychmiast po wyjęciu igły należy mocno ucisnąć miejsce wstrzyknięcia gazikiem nasączonym alkoholem, zgiąć ramię w łokciu i pozostać w tej pozycji przez co najmniej 5 minut.

Ostatnie zalecenie wynika z faktu, że igły do ​​pobierania próbek biomateriałów są grubsze niż do zakraplaczy dożylnych. Dlatego krew jest dłużej i obficie wydzielana z żyły do ​​otaczających tkanek. Zaniedbanie tego stanu doprowadzi do powstania rozległego siniaka i jego przedłużonej resorpcji..

Jeśli nie udało się uniknąć powstawania siniaków, możesz użyć maści takich jak Finalgon z ekstraktem z czerwonej papryki. Znana wietnamska gwiazda również dobrze usuwa siniaki. Olejki eteryczne w swoim składzie wnikają w ludzką skórę, poprawiają ukrwienie, chłodzą i koją skórę.

Jak znormalizować wskaźnik

Alfa-amylaza jest podwyższona we krwi: przyczyny tego stanu można leczyć środkami medycznymi. Wśród specjalnych leków są Contrikal i Gordox. Contrycal to polipeptyd otrzymywany z tkanki płucnej bydła. Substancja dezaktywuje układ kalikreina-kinina. Zmniejsza ogólną aktywność proteolityczną enzymów.

Dostępny w postaci liofilizatu do mieszania roztworu do podawania dożylnego. 1 opakowanie zawiera 10 fiolek z liofilizatem i 10 ampułek z rozpuszczalnikiem.

Gordox to lek na bazie aprotyniny. Substancja hamuje również aktywność proteolityczną. Prowadzi do tworzenia odwracalnych kompleksów stechiometrycznych blokujących aktywność kalikreiny, plazminy i trypsyny w tkankach i osoczu.

Jest stosowany w praktyce chirurgicznej w celu zmniejszenia utraty krwi i konieczności przetaczania krwi. 1 ampułka zawiera 100 000 KIU aprotyniny. Dostępne w opakowaniach po 5 lub 25 sztuk.

W przypadku braku dostępu do profesjonalnej pomocy przy podawaniu leków można ograniczyć się do przyjmowania enzymów trawiennych na bazie pankreatyny - Mezim, Creon i inne. Rekompensata za trzustkę da jej możliwość samouzdrowienia. Leki przyjmowane są wyłącznie z posiłkami..

W trakcie leczenia wymagane będzie regularne monitorowanie dynamiki krwi. Częstotliwość pobierania próbek biomateriałów zostanie określona przez gastroenterologa po leczeniu. A najważniejszą zasadą jest całkowita odmowa picia alkoholu. Etanol jest najsilniejszym środkiem toksycznym dla trzustki.

Najpoważniejsze negatywne skutki obserwuje się przy spożyciu na pusty żołądek, w dużych ilościach i regularnie. Podczas ostrego zapalenia trzustki ból jest bardzo intensywny, spożycie pokarmu jest jeszcze bardziej dotkliwe. W celu początkowego złagodzenia stanu pacjenta dopuszczalne jest przyjmowanie enzymów, niezależnie od spożycia pokarmu.

Po rozpoczęciu ulgi należy stopniowo zacząć spożywać lekkie potrawy bez błonnika i tłuszczu: zboża, nabiał i tarty twarożek, chude mięso czy gotowany kurczak. Następnie możesz dodać zwykły biały chleb. I pamiętaj, aby nadal przyjmować enzymy. Płynne podejście pozwoli szybko złagodzić zaostrzenia i w pełni przywrócić funkcje trzustki.

Zmiana normy alfa-amylazy u dzieci

Trzustka u dzieci, podobnie jak inne narządy wewnętrzne, nie funkcjonuje wystarczająco aktywnie. Z biegiem lat dojrzewa, a trawienie ulega normalizacji. Czynnikiem prowokującym jest spożywanie nadmiernych ilości słodkich, gazowanych napojów, skłonność do podjadania lub długie przerwy między posiłkami.

Aby zapobiec lub pozbyć się już istniejących zaburzeń w trzustce, należy przestrzegać przyjmowania pokarmu, wykluczać wszystko, co szkodliwe i unikać przekąsek. W menu muszą znaleźć się zupy na bazie mięsa, warzyw i zbóż. Należy całkowicie wykluczyć majonez, keczup i inne sosy, zwłaszcza jeśli zaobserwowano już negatywne objawy ze strony trzustki.

Alfa-amylaza jest podwyższona we krwi: przyczyny można wyeliminować, stosując proste zasady. Aby zmniejszyć obciążenie przewodu pokarmowego dziecka, zaleca się zmielić jedzenie na puree za pomocą blendera lub specjalnej kuchennej kruszarki.

Małe dziecko należy karmić łyżeczką, starszym przypominać o dokładnym przeżuwaniu pokarmu, obficie zwilżając go śliną. Aby znormalizować stan zdrowia, nie możesz przekarmić dziecka. Odżywianie frakcyjne w ciągu dnia poprawi trawienie i ułatwi funkcjonowanie narządów wewnętrznych. Jeśli masz problemy z trzustką, dobrze sprawdzą się kapsułki Creon.

Ich zawartość wygląda jak małe kulki. Nie będzie problemów z połykaniem. Lek należy natychmiast podać do wypicia niewielką ilością wody, nie pozwalając dziecku gryźć granulek.

Na tle zapalenia trzustki przyjmowanie pokarmu jest bardzo trudne. Z powodu niedostatecznego odżywiania i nadmiernego wydzielania enzymów trawiennych może rozwinąć się zapalenie błony śluzowej żołądka lub zaostrzenie już istniejącej postaci przewlekłej. Miód pszczeli to bardzo skuteczny naturalny środek..

Aby kupić naturalny produkt, lepiej skontaktować się z uczciwymi pszczelarzami. Wśród znajomych pewnie znajdzie się ktoś, kto może zapewnić kontakty rzetelnej osoby. Jedynym warunkiem pomyślnego wyniku takiej terapii jest przyjmowanie małych porcji na przemian z herbatą lub wodą..

Interwencja chirurgiczna jest jedną z przyczyn wzrostu alfa-amylazy we krwi.

Najważniejszą rzeczą do zapamiętania jest to, że miód nie toleruje ogrzewania. Dlatego nie można go mieszać z gorącą herbatą. Jeśli ta zasada nie jest przestrzegana, powstają szkodliwe substancje rakotwórcze, a wszystkie korzyści znikają..

Podwyższony poziom alfa-amylazy we krwi można i należy skorygować.

Wartości niższe od referencyjnych wskazują na przyczyny związane z wadliwym funkcjonowaniem wątroby, tarczycy czy trzustki. U nastolatków i małych dzieci zbyt małe liczby wskazują na możliwe patologie genetyczne, takie jak mukowiscydoza, fermentopatia i inne. Dlatego leczenie na czas jest konieczne dla normalnego rozwoju w przyszłości..

Ciekawe filmy o alfa-amylazie, przyczynach jej wzrostu i metodach normalizacji

Więcej o alfa-amylazie krwi:

Objawy i leczenie przewlekłego zapalenia trzustki:

Biochemiczne badanie krwi - normy, znaczenie i dekodowanie wskaźników u mężczyzn, kobiet i dzieci (według wieku). Aktywność enzymatyczna: amylaza, ALT, AST, GGT, CF, LDH, lipaza, pepsynogeny itp..

Witryna zawiera podstawowe informacje wyłącznie w celach informacyjnych. Diagnozę i leczenie schorzeń należy prowadzić pod okiem specjalisty. Wszystkie leki mają przeciwwskazania. Wymagana konsultacja specjalistyczna!

Poniżej rozważymy, co mówi każdy wskaźnik biochemicznego badania krwi, jakie są jego wartości odniesienia i dekodowanie. W szczególności porozmawiamy o wskaźnikach aktywności enzymatycznej, określonych w ramach tego testu laboratoryjnego..

Alfa-amylaza (amylaza)

Alfa-amylaza (amylaza) jest enzymem biorącym udział w rozkładzie skrobi spożywczej na glikogen i glukozę. Amylaza jest wytwarzana przez trzustkę i gruczoły ślinowe. Ponadto amylaza gruczołów ślinowych jest typu S, a amylaza trzustki typu P, ale we krwi obecne są oba typy enzymów. Określenie aktywności alfa-amylazy we krwi jest obliczeniem aktywności obu typów enzymów. Ponieważ enzym ten jest wytwarzany przez trzustkę, określenie jego aktywności we krwi służy do diagnozowania chorób tego narządu (zapalenie trzustki itp.). Ponadto aktywność amylazy może wskazywać na obecność innych poważnych nieprawidłowości narządów jamy brzusznej, których przebieg prowadzi do podrażnienia trzustki (na przykład zapalenie otrzewnej, ostre zapalenie wyrostka robaczkowego, niedrożność jelit, ciąża pozamaciczna). Zatem określenie aktywności alfa-amylazy we krwi jest ważnym testem diagnostycznym dla różnych patologii narządów jamy brzusznej..

W związku z tym określenie aktywności alfa-amylazy we krwi w ramach analizy biochemicznej jest zalecane w następujących przypadkach:

  • Podejrzewana lub wcześniej zidentyfikowana patologia trzustki (zapalenie trzustki, guzy);
  • Kamica żółciowa;
  • Świnka (choroba gruczołów ślinowych);
  • Silny ból brzucha lub uraz brzucha;
  • Każda patologia przewodu pokarmowego;
  • Podejrzenie lub wcześniej rozpoznana mukowiscydoza.

Zwykle aktywność amylazy we krwi u dorosłych mężczyzn i kobiet, a także u dzieci powyżej 1. roku życia wynosi 25 - 125 U / l (16 - 30 μcatal / l). U dzieci w pierwszym roku życia normalna aktywność enzymu we krwi wynosi od 5 do 65 U / l, co wynika z niskiego poziomu produkcji amylazy z powodu niewielkiej ilości pokarmów skrobiowych w diecie niemowlęcia.

Wzrost aktywności alfa-amylazy we krwi może wskazywać na następujące choroby i stany:

  • Zapalenie trzustki (ostre, przewlekłe, reaktywne);
  • Torbiel lub guz trzustki;
  • Zablokowanie przewodu trzustkowego (np. Kamień, zrosty itp.);
  • Makroamylazemia;
  • Zapalenie lub uszkodzenie gruczołów ślinowych (na przykład przy śwince);
  • Ostre zapalenie otrzewnej lub zapalenie wyrostka robaczkowego;
  • Perforacja (perforacja) wydrążonego organu (na przykład żołądka, jelit);
  • Cukrzyca (podczas kwasicy ketonowej);
  • Choroby dróg żółciowych (zapalenie pęcherzyka żółciowego, kamica żółciowa);
  • Niewydolność nerek;
  • Ciąża pozamaciczna;
  • Choroby przewodu pokarmowego (na przykład wrzód żołądka lub dwunastnicy, niedrożność jelit, zawał jelit);
  • Zakrzepica naczyniowa krezki jelita;
  • Pęknięcie tętniaka aorty;
  • Operacja lub uraz narządów jamy brzusznej;
  • Nowotwory złośliwe.

Spadek aktywności alfa-amylazy we krwi (wartości około zera) może świadczyć o następujących chorobach:
  • Niewydolność trzustki;
  • Mukowiscydoza;
  • Konsekwencje usunięcia trzustki;
  • Ostre lub przewlekłe zapalenie wątroby;
  • Martwica trzustki (śmierć i próchnica trzustki w końcowym stadium);
  • Tyreotoksykoza (wysoki poziom hormonów tarczycy w organizmie);
  • Toksykoza kobiet w ciąży.

Aminotransferaza alaninowa (ALT)

Aminotransferaza alaninowa (ALT) jest enzymem przenoszącym aminokwas alaninę z jednego białka do innego. W związku z tym enzym ten odgrywa kluczową rolę w syntezie białek, metabolizmie aminokwasów i produkcji energii przez komórki. AlAT działa wewnątrz komórek, dlatego zwykle jego zawartość i aktywność jest odpowiednio wyższa w tkankach i narządach, a we krwi niższa. Kiedy aktywność ALT we krwi wzrasta, oznacza to uszkodzenie narządów i tkanek oraz uwolnienie z nich enzymu do krążenia ogólnoustrojowego. A ponieważ największą aktywność ALT obserwuje się w komórkach mięśnia sercowego, wątroby i mięśni szkieletowych, wzrost aktywnego enzymu we krwi wskazuje na uszkodzenie, które wystąpiło w tych tkankach.

Najbardziej wyraźna aktywność ALT we krwi wzrasta wraz z uszkodzeniem komórek wątroby (na przykład w ostrym toksycznym i wirusowym zapaleniu wątroby). Co więcej, aktywność enzymu wzrasta jeszcze przed rozwojem żółtaczki i innych klinicznych objawów zapalenia wątroby. Nieco mniejszy wzrost aktywności enzymów obserwuje się w oparzeniach, zawale mięśnia sercowego, ostrym zapaleniu trzustki i przewlekłych patologiach wątroby (guz, zapalenie dróg żółciowych, przewlekłe zapalenie wątroby itp.).

Biorąc pod uwagę rolę i narządy, w których działa ALT, wskazaniami do określenia aktywności enzymu we krwi są następujące stany i choroby:

  • Wszelkie choroby wątroby (zapalenie wątroby, guzy, cholestaza, marskość wątroby, zatrucia);
  • Podejrzenie ostrego zawału mięśnia sercowego;
  • Patologia mięśni;
  • Monitorowanie stanu wątroby podczas przyjmowania leków negatywnie wpływających na ten narząd;
  • Badania profilaktyczne;
  • Badania przesiewowe potencjalnych dawców krwi i narządów;
  • Badanie osób, które mogły zarazić się zapaleniem wątroby w wyniku kontaktu z osobami chorymi na wirusowe zapalenie wątroby.

Zwykle aktywność ALT we krwi u dorosłych kobiet (powyżej 18 roku życia) powinna być mniejsza niż 31 U / L, a u mężczyzn - poniżej 41 U / L. U dzieci poniżej pierwszego roku życia normalna aktywność AlAT wynosi mniej niż 54 j./l, 1-3 lata - mniej niż 33 j./dobę, 3-6 lat - poniżej 29 j./l, 6-12 lat - poniżej 39 j./l U dorastających dziewcząt w wieku 12-17 lat normalna aktywność ALT jest mniejsza niż 24 U / L, a u chłopców w wieku 12-17 lat - poniżej 27 U / L. U chłopców i dziewcząt powyżej 17 lat aktywność ALT jest zwykle taka sama jak u dorosłych mężczyzn i kobiet..

Wzrost aktywności ALAT we krwi może wskazywać na następujące choroby i stany:

  • Ostre lub przewlekłe choroby wątroby (zapalenie wątroby, marskość, stłuszczenie wątroby, guz lub przerzuty do wątroby, alkoholowe uszkodzenie wątroby itp.);
  • Żółtaczka obturacyjna (zablokowanie przewodu żółciowego kamieniem, guzem itp.);
  • Ostre lub przewlekłe zapalenie trzustki;
  • Ostry zawał mięśnia sercowego;
  • Ostre zapalenie mięśnia sercowego;
  • Dystrofia mięśnia sercowego;
  • Udar cieplny lub choroba poparzeniowa;
  • Zaszokować;
  • Niedotlenienie;
  • Uraz lub martwica (śmierć) mięśni w dowolnym miejscu;
  • Zapalenie mięśni;
  • Miopatie;
  • Niedokrwistość hemolityczna dowolnego pochodzenia;
  • Niewydolność nerek;
  • Stan przedrzucawkowy;
  • Filariasis;
  • Przyjmowanie leków toksycznych dla wątroby.

Wzrost aktywności ALAT we krwi może wskazywać na następujące choroby i stany:
  • Niedobór witaminy B.6;
  • Końcowe stadia niewydolności wątroby;
  • Rozległe uszkodzenie wątroby (martwica lub marskość większości narządów);
  • Żółtaczka obturacyjna.

Aminotransferaza asparaginianowa (AsAT)

Aminotransferaza asparaginianowa (ASAT) jest enzymem, który zapewnia reakcję przeniesienia grupy aminowej pomiędzy asparaginianem i alfa-ketoglutaranem, z wytworzeniem kwasu szczawiooctowego i glutaminianu. W związku z tym ASAT odgrywa kluczową rolę w syntezie i rozkładzie aminokwasów, a także w wytwarzaniu energii w komórkach..

AsAT, podobnie jak ALT, jest enzymem wewnątrzkomórkowym, ponieważ działa głównie wewnątrz komórek, a nie we krwi. W związku z tym stężenie AST w normalnych tkankach jest wyższe niż we krwi. Największą aktywność enzymu obserwuje się w komórkach mięśnia sercowego, mięśni, wątroby, trzustki, mózgu, nerek, płuc, a także w leukocytach i erytrocytach. Gdy aktywność AST we krwi wzrasta, wskazuje to na uwolnienie enzymu z komórek do krążenia ogólnoustrojowego, co ma miejsce, gdy narządy, w których jest dużo AST, ulegają uszkodzeniu. Oznacza to, że aktywność AST we krwi gwałtownie wzrasta w chorobach wątroby, ostrym zapaleniu trzustki, uszkodzeniu mięśni, zawale mięśnia sercowego.

Oznaczenie aktywności AST we krwi jest wskazane w następujących stanach lub chorobach:

  • Choroba wątroby;
  • Diagnostyka ostrego zawału mięśnia sercowego i innych patologii mięśnia sercowego;
  • Choroby mięśni ciała (zapalenie mięśni itp.);
  • Badania profilaktyczne;
  • Badania przesiewowe potencjalnych dawców krwi i narządów;
  • Badanie osób, które miały kontakt z pacjentami z wirusowym zapaleniem wątroby;
  • Kontroluj stan wątroby podczas przyjmowania leków negatywnie wpływających na narząd.

Zwykle aktywność AST u dorosłych mężczyzn wynosi mniej niż 47 U / l, a u kobiet poniżej 31 U / l. Aktywność AST u dzieci zwykle różni się w zależności od wieku:
  • Dzieci poniżej pierwszego roku życia - poniżej 83 U / l;
  • Dzieci 1-3 lata - poniżej 48 U / l;
  • Dzieci 3-6 lat - poniżej 36 U / l;
  • Dzieci 6-12 lat - poniżej 47 U / l;
  • Dzieci 12 - 17 lat: chłopcy - poniżej 29 U / l, dziewczynki - poniżej 25 U / l;
  • Młodzież powyżej 17 lat - podobnie jak dorosłe kobiety i mężczyźni.

Wzrost aktywności AST we krwi obserwuje się w następujących chorobach i stanach:
  • Ostry zawał mięśnia sercowego;
  • Ostre zapalenie mięśnia sercowego, reumatyczna choroba serca;
  • Wstrząs kardiogenny lub toksyczny;
  • Zakrzepica tętnicy płucnej;
  • Niewydolność serca;
  • Choroby mięśni szkieletowych (zapalenie mięśni, miopatia, polimialgia);
  • Rozpad dużej liczby mięśni (np. Rozległy uraz, oparzenia, martwica);
  • Wysoka aktywność fizyczna;
  • Udar cieplny;
  • Choroby wątroby (zapalenie wątroby, cholestaza, rak i przerzuty do wątroby itp.);
  • Zapalenie trzustki;
  • Spożycie alkoholu;
  • Niewydolność nerek;
  • Nowotwory złośliwe;
  • Anemie hemolityczne;
  • Talasemia poważna;
  • Choroby zakaźne, w których dochodzi do uszkodzenia mięśni szkieletowych, mięśnia sercowego, płuc, wątroby, erytrocytów, leukocytów (na przykład posocznica, mononukleoza zakaźna, opryszczka, gruźlica płuc, dur brzuszny);
  • Stan po operacji serca lub angiokardiografii;
  • Niedoczynność tarczycy (niski poziom hormonów tarczycy we krwi);
  • Niedrożność jelit;
  • Kwasica mleczanowa;
  • Choroba legionistów: legioneloza;
  • Złośliwa hipertermia (podwyższona temperatura ciała);
  • Zawał nerki;
  • Udar (krwotoczny lub niedokrwienny);
  • Zatrucie trującymi grzybami;
  • Przyjmowanie leków negatywnie wpływających na wątrobę.

Spadek aktywności AST we krwi obserwuje się w następujących chorobach i stanach:
  • Niedobór witaminy B.6;
  • Ciężkie i masywne uszkodzenie wątroby (na przykład pęknięcie wątroby, martwica dużej części wątroby itp.);
  • Schyłkowa niewydolność wątroby.

Transferaza gamma-glutamylowa (GGT)

Gamma-glutamylotransferaza (GGT), zwana także gamma-glutamylotranspeptydazą (GGT), jest enzymem, który przenosi aminokwas gamma glutamyl z jednej cząsteczki białka na drugą. Enzym ten znajduje się w największej ilości w błonach komórek o zdolności wydzielniczej lub sorpcyjnej, np. W komórkach nabłonka dróg żółciowych, kanalikach wątrobowych, kanalikach nerkowych, przewodach wydalniczych trzustki, rąbku szczoteczkowym jelita cienkiego itp. W związku z tym enzym ten jest najbardziej aktywny w nerkach, wątrobie, trzustce i rąbku szczoteczkowym jelita cienkiego..

GGT jest enzymem wewnątrzkomórkowym, dlatego jego aktywność we krwi jest zwykle niska. A kiedy aktywność GGT wzrasta we krwi, oznacza to uszkodzenie komórek bogatych w ten enzym. Oznacza to, że zwiększona aktywność GGT we krwi jest charakterystyczna dla każdej choroby wątroby z uszkodzeniem jej komórek (w tym podczas picia alkoholu lub przyjmowania leków). Ponadto enzym ten jest bardzo specyficzny dla uszkodzenia wątroby, to znaczy wzrost jego aktywności we krwi pozwala z dużą dokładnością określić uszkodzenie tego konkretnego narządu, zwłaszcza gdy inne analizy można interpretować niejednoznacznie. Na przykład, jeśli nastąpi wzrost aktywności AST i fosfatazy alkalicznej, może to być spowodowane patologią nie tylko wątroby, ale także serca, mięśni lub kości. W takim przypadku oznaczenie aktywności GGT pozwoli na identyfikację chorego narządu, gdyż w przypadku podwyższenia jego aktywności wysokie wartości AST i fosfatazy alkalicznej są wynikiem uszkodzenia wątroby. A jeśli aktywność GGT jest normalna, to wysoka aktywność AST i fosfatazy alkalicznej wynika z patologii mięśni lub kości. Dlatego oznaczenie aktywności GGT jest ważnym testem diagnostycznym do wykrywania patologii lub uszkodzenia wątroby..

Oznaczenie aktywności GGT jest wskazane w przypadku następujących chorób i stanów:

  • Diagnostyka i kontrola przebiegu patologii wątroby i dróg żółciowych;
  • Monitorowanie skuteczności terapii alkoholizmu;
  • Identyfikacja przerzutów do wątroby w nowotworach złośliwych o dowolnej lokalizacji;
  • Ocena przebiegu raka prostaty, trzustki i wątrobiaka;
  • Ocena stanu wątroby podczas przyjmowania leków negatywnie wpływających na narząd.

Zwykle aktywność GGT we krwi u dorosłych kobiet wynosi mniej niż 36 U / ml, a u mężczyzn - poniżej 61 U / ml. Normalna aktywność GGT w surowicy krwi u dzieci zależy od wieku i przedstawia się następująco:
  • Niemowlęta poniżej 6 miesiąca życia - poniżej 204 U / ml;
  • Dzieci w wieku 6-12 miesięcy - poniżej 34 j./ml;
  • Dzieci w wieku 1-3 lat - poniżej 18 U / ml;
  • Dzieci w wieku 3-6 lat - poniżej 23 j./ml;
  • Dzieci w wieku 6-12 lat - poniżej 17 U / ml;
  • Młodzież w wieku 12 - 17 lat: chłopcy - poniżej 45 U / ml, dziewczynki - poniżej 33 U / ml;
  • Nastolatki od 17 do 18 lat - jak dorośli.

Oceniając aktywność GGT we krwi należy pamiętać, że aktywność enzymu jest tym większa, im większa jest masa ciała człowieka. U kobiet w ciąży w pierwszych tygodniach ciąży aktywność GGT jest zmniejszona.

Wzrost aktywności GGT można zaobserwować w następujących chorobach i stanach:

  • Wszelkie choroby wątroby i dróg żółciowych (zapalenie wątroby, toksyczne uszkodzenie wątroby, zapalenie dróg żółciowych, kamienie w pęcherzyku żółciowym, guzy i przerzuty w wątrobie);
  • Mononukleoza zakaźna;
  • Zapalenie trzustki (ostre i przewlekłe);
  • Guzy trzustki, prostaty;
  • Zaostrzenie kłębuszkowego zapalenia nerek i odmiedniczkowego zapalenia nerek;
  • Picie napojów alkoholowych;
  • Przyjmowanie leków toksycznych dla wątroby.

Kwaśna Fosfataza (AC)

Kwaśna fosfataza (AC) jest enzymem biorącym udział w wymianie kwasu fosforowego. Jest produkowany w prawie wszystkich tkankach, ale największą aktywność enzymu obserwuje się w gruczole krokowym, wątrobie, płytkach krwi i erytrocytach. Zwykle aktywność kwaśnej fosfatazy we krwi jest niska, ponieważ enzym znajduje się w komórkach. W związku z tym obserwuje się wzrost aktywności enzymu wraz z niszczeniem bogatych w niego komórek i uwolnieniem fosfatazy do krążenia ogólnoustrojowego. U mężczyzn połowa kwaśnej fosfatazy znajdującej się we krwi jest wytwarzana przez gruczoł krokowy. U kobiet kwaśna fosfataza we krwi pojawia się w wątrobie, erytrocytach i płytkach krwi. Oznacza to, że aktywność enzymu umożliwia wykrycie chorób gruczołu krokowego u mężczyzn, a także patologii układu krwionośnego (trombocytopenia, choroba hemolityczna, choroba zakrzepowo-zatorowa, szpiczak mnogi, choroba Pageta, choroba Gauchera, choroba Niemanna-Picka itp.) U obu płci..

Oznaczenie aktywności kwaśnej fosfatazy jest wskazane w przypadku podejrzenia choroby prostaty u mężczyzn i choroby wątroby lub nerek u obu płci.

Mężczyźni powinni pamiętać, że badanie krwi na aktywność kwaśnej fosfatazy należy wykonać co najmniej 2 dni (a najlepiej 6-7 dni) po wykonaniu jakichkolwiek zabiegów na gruczoł krokowy (np. Masaż prostaty, USG przezodbytnicze, biopsja itp.)... Ponadto przedstawiciele obu płci powinni również wiedzieć, że analizę aktywności kwaśnej fosfatazy wykonuje się nie wcześniej niż dwa dni po instrumentalnych badaniach pęcherza i jelit (cystoskopia, sigmoidoskopia, kolonoskopia, badanie cyfrowe brodawki odbytnicy itp.).

Normalnie aktywność kwaśnej fosfatazy we krwi u mężczyzn wynosi 0 - 6,5 U / L, a u kobiet - 0 - 5,5 U / L.

Wzrost aktywności kwaśnej fosfatazy we krwi obserwuje się w następujących chorobach i stanach:

  • Choroby gruczołu krokowego u mężczyzn (rak prostaty, gruczolak prostaty, zapalenie gruczołu krokowego);
  • Choroba Pageta;
  • Choroba Gauchera;
  • Choroba Niemanna-Picka;
  • Szpiczak mnogi;
  • Choroba zakrzepowo-zatorowa;
  • Choroba hemolityczna;
  • Trombocytopenia spowodowana zniszczeniem płytek krwi;
  • Osteoporoza;
  • Choroby układu siateczkowo-śródbłonkowego;
  • Patologia wątroby i dróg żółciowych;
  • Przerzuty do kości w nowotworach złośliwych o różnej lokalizacji;
  • Zabiegi diagnostyczne wykonywane na narządach układu moczowo-płciowego (cyfrowe badanie odbytnicy, pobranie wydzieliny gruczołu krokowego, kolonoskopia, cystoskopia itp.).

Fosfokinaza kreatynowa (CPK)

Fosfokinaza kreatynowa (CPK) jest również nazywana kinazą kreatynową (CK). Enzym ten katalizuje proces rozpadu jednej reszty kwasu fosforowego z ATP (kwas adenozynotrifosforowy) do ADP (kwas adenozynodifosforowy) i fosforan kreatyny. Fosforan kreatyny jest ważny dla prawidłowego przebiegu metabolizmu oraz skurczu i rozluźnienia mięśni. Fosfokinaza kreatynowa znajduje się w prawie wszystkich narządach i tkankach, ale większość tego enzymu znajduje się w mięśniach i mięśniu sercowym. Minimalna ilość fosfokinazy kreatynowej znajduje się w mózgu, tarczycy, macicy i płucach.

Zwykle krew zawiera niewielką ilość kinazy kreatynowej, a jej aktywność może wzrosnąć w przypadku uszkodzenia mięśni, mięśnia sercowego lub mózgu. Istnieją trzy warianty kinazy kreatynowej - KK-MM, KK-MB i KK-BB, przy czym KK-MM to podgatunek enzymu z mięśni, KK-MB to podgatunek z mięśnia sercowego, a KK-BB to podgatunek z mózgu. Zwykle 95% kinazy kreatynowej we krwi to podtyp KK-MM, a podgatunki KK-MB i KK-BB są określane w śladowych ilościach. Obecnie określenie aktywności kinazy kreatynowej we krwi implikuje ocenę aktywności wszystkich trzech podgatunków.

Wskazaniami do określenia aktywności CPK we krwi są następujące warunki:

  • Ostre i przewlekłe choroby układu sercowo-naczyniowego (ostry zawał mięśnia sercowego);
  • Choroby mięśni (miopatia, dystrofia mięśniowa itp.);
  • Choroby ośrodkowego układu nerwowego;
  • Choroby tarczycy (niedoczynność tarczycy);
  • Urazy;
  • Nowotwory złośliwe o dowolnej lokalizacji.

Normalnie aktywność fosfokinazy kreatynowej we krwi u dorosłych mężczyzn jest mniejsza niż 190 U / L, a u kobiet - poniżej 167 U / L. U dzieci aktywność enzymatyczna zwykle przyjmuje następujące wartości, w zależności od wieku:
  • Pierwsze pięć dni życia - do 650 U / l;
  • 5 dni - 6 miesięcy - 0 - 295 U / l;
  • 6 miesięcy - 3 lata - poniżej 220 U / l;
  • 3-6 lat - poniżej 150 U / l;
  • 6 - 12 lat: chłopcy - poniżej 245 U / li dziewczynki - poniżej 155 U / li;
  • 12-17 lat: chłopcy - poniżej 270 U / l, dziewczynki - poniżej 125 U / l;
  • Powyżej 17 lat - jak dorośli.

Wzrost aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi obserwuje się w następujących chorobach i stanach:
  • Ostry zawał mięśnia sercowego;
  • Ostre zapalenie mięśnia sercowego;
  • Przewlekła choroba serca (dystrofia mięśnia sercowego, arytmia, niestabilna dławica piersiowa, zastoinowa niewydolność serca);
  • Przełożony uraz lub operacja serca i innych narządów;
  • Ostre uszkodzenie mózgu;
  • Śpiączka;
  • Uszkodzenie mięśni szkieletowych (rozległe urazy, oparzenia, martwica, porażenie prądem);
  • Choroby mięśni (zapalenie mięśni, polimialgia, zapalenie skórno-mięśniowe, zapalenie wielomięśniowe, miodystrofia itp.);
  • Niedoczynność tarczycy (niski poziom hormonów tarczycy);
  • Zastrzyki dożylne i domięśniowe;
  • Choroby psychiczne (schizofrenia, epilepsja);
  • Zatorowość płucna;
  • Silne skurcze mięśni (poród, skurcze, skurcze);
  • Tężec;
  • Wysoka aktywność fizyczna;
  • Głód;
  • Odwodnienie (odwodnienie organizmu na tle wymiotów, biegunki, obfitego pocenia się itp.);
  • Długotrwała hipotermia lub przegrzanie;
  • Nowotwory złośliwe pęcherza, jelit, piersi, jelit, macicy, płuc, prostaty, wątroby.

Spadek aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi obserwuje się w następujących chorobach i stanach:
  • Długotrwały pobyt w siedzącym trybie życia (hipodynamia);
  • Mała masa mięśniowa.

Fosfokinaza kreatynowa, podjednostka MV (CPK-MB)

Podgatunek kinazy kreatynowej CPK-MB zawarty jest wyłącznie w mięśniu sercowym, we krwi zwykle jest bardzo mały. Wzrost aktywności CPK-MB we krwi obserwuje się wraz z niszczeniem komórek mięśnia sercowego, czyli zawałem mięśnia sercowego. Zwiększona aktywność enzymu odnotowywana jest 4-8 godzin po zawale serca, osiąga maksimum po 12-24 godzinach, a 3 dnia, przy normalnym przebiegu procesu odbudowy mięśnia sercowego, aktywność CPK-MB wraca do normy. Dlatego oznaczenie aktywności CPK-MB służy do diagnostyki zawału mięśnia sercowego i późniejszego monitorowania procesów regeneracji mięśnia sercowego. Biorąc pod uwagę rolę i lokalizację CPK-MB, oznaczenie aktywności tego enzymu przedstawiono tylko w diagnostyce zawału mięśnia sercowego i odróżnieniu tej choroby od zawału płuc lub ciężkiego napadu dusznicy bolesnej..

Zwykle aktywność CPK-MB we krwi dorosłych mężczyzn i kobiet, a także dzieci wynosi mniej niż 24 U / L.

Wzrost aktywności CPK-MB obserwuje się w następujących chorobach i stanach:

  • Ostry zawał mięśnia sercowego;
  • Ostre zapalenie mięśnia sercowego;
  • Toksyczne uszkodzenie mięśnia sercowego z powodu zatrucia lub choroby zakaźnej;
  • Stany po urazach, operacje i procedury diagnostyczne serca;
  • Przewlekła choroba serca (dystrofia mięśnia sercowego, zastoinowa niewydolność serca, arytmia);
  • Zatorowość płucna;
  • Choroby i urazy mięśni szkieletowych (zapalenie mięśni, zapalenie skórno-mięśniowe, dystrofie, urazy, operacje, oparzenia);
  • Zaszokować;
  • zespół Reye'a.

Dehydrogenaza mleczanowa (LDH)

Dehydrogenaza mleczanowa (LDH) jest enzymem, który ułatwia reakcję przemiany mleczanu w pirogronian, dlatego jest bardzo ważny dla produkcji energii przez komórki. LDH normalnie znajduje się zarówno we krwi, jak iw komórkach prawie wszystkich narządów, jednak największa ilość enzymu jest wiązana w wątrobie, mięśniach, mięśniu sercowym, erytrocytach, leukocytach, nerkach, płucach, tkance limfatycznej, płytkach krwi. Wzrost aktywności LDH obserwuje się zwykle przy niszczeniu komórek, w których występuje w dużych ilościach. Oznacza to, że wysoka aktywność enzymu jest charakterystyczna dla uszkodzeń mięśnia sercowego (zapalenie mięśnia sercowego, zawały serca, arytmie), wątroby (zapalenie wątroby itp.), Nerek, erytrocytów.

W związku z tym wskazaniami do określenia aktywności LDH we krwi są następujące stany lub choroby:

  • Choroby wątroby i dróg żółciowych;
  • Uszkodzenie mięśnia sercowego (zapalenie mięśnia sercowego, zawał mięśnia sercowego);
  • Anemie hemolityczne;
  • Miopatie;
  • Złośliwe nowotwory różnych narządów;
  • Zatorowość płucna.

Normalnie aktywność LDH we krwi u dorosłych mężczyzn i kobiet wynosi 125 - 220 U / L (przy zastosowaniu niektórych zestawów odczynników norma może wynosić 140 - 350 U / L). U dzieci normalna aktywność enzymu we krwi zmienia się w zależności od wieku i przedstawia następujące wartości:
  • Dzieci poniżej pierwszego roku życia - poniżej 450 U / l;
  • Dzieci 1-3 lata - poniżej 344 U / l;
  • Dzieci 3-6 lat - poniżej 315 U / l;
  • Dzieci 6-12 lat - poniżej 330 U / l;
  • Młodzież 12-17 lat - poniżej 280 U / l;
  • Nastolatki od 17 do 18 lat - jak dorośli.

Wzrost aktywności LDH we krwi obserwuje się w następujących chorobach i stanach:
  • Okres ciąży;
  • Noworodki do 10 dnia życia;
  • Intensywna aktywność fizyczna;
  • Choroby wątroby (zapalenie wątroby, marskość wątroby, żółtaczka z powodu zablokowania dróg żółciowych);
  • Zawał mięśnia sercowego;
  • Zator tętnicy płucnej lub zawał;
  • Choroby układu krwionośnego (ostra białaczka, niedokrwistość);
  • Choroby i uszkodzenia mięśni (uraz, zanik, zapalenie mięśni, miodystrofia itp.);
  • Choroba nerek (zapalenie kłębuszków nerkowych, odmiedniczkowe zapalenie nerek, zawał nerki);
  • Ostre zapalenie trzustki;
  • Wszelkie stany, którym towarzyszy masywna śmierć komórek (wstrząs, hemoliza, oparzenia, niedotlenienie, ciężka hipotermia itp.);
  • Nowotwory złośliwe o różnej lokalizacji;
  • Przyjmowanie leków toksycznych dla wątroby (kofeina, hormony steroidowe, antybiotyki cefalosporynowe itp.), Picie alkoholu.

Spadek aktywności LDH we krwi obserwuje się z zaburzeniem genetycznym lub całkowitym brakiem podjednostek enzymu.

Lipaza

Lipaza jest enzymem zapewniającym reakcję rozpadu trójglicerydów na glicerol i kwasy tłuszczowe. Oznacza to, że lipaza jest ważna dla normalnego trawienia tłuszczów, które dostają się do organizmu wraz z pożywieniem. Enzym jest wytwarzany przez wiele narządów i tkanek, ale lwia część lipazy krążącej we krwi pochodzi z trzustki. Lipaza po wyprodukowaniu w trzustce przedostaje się do dwunastnicy i jelita cienkiego, gdzie rozkłada tłuszcze z pożywienia. Ponadto, ze względu na swoje małe rozmiary, lipaza przechodzi przez ścianę jelita do naczyń krwionośnych i krąży w krwiobiegu, gdzie nadal rozkłada tłuszcze na składniki przyswajane przez komórki.

Wzrost aktywności lipazy we krwi jest najczęściej spowodowany zniszczeniem komórek trzustki i uwolnieniem dużej ilości enzymu do krwiobiegu. Dlatego określenie aktywności lipazy odgrywa bardzo istotną rolę w diagnostyce zapalenia trzustki lub zablokowaniu przewodów trzustkowych przez guz, kamień, torbiel itp. Ponadto wysoką aktywność lipazy we krwi można zaobserwować w chorobie nerek, gdy enzym jest zatrzymywany we krwi..

Jest więc oczywiste, że wskazaniami do określenia aktywności lipazy we krwi są następujące stany i choroby:

  • Podejrzenie ostrego lub zaostrzenia przewlekłego zapalenia trzustki;
  • Przewlekłe zapalenie trzustki;
  • Kamica żółciowa;
  • Ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego;
  • Ostra lub przewlekła niewydolność nerek
  • Perforacja (perforacja) wrzodu żołądka;
  • Niedrożność jelita cienkiego;
  • Marskość wątroby;
  • Uraz brzucha;
  • Alkoholizm.

Zwykle aktywność lipazy we krwi u dorosłych wynosi 8 - 78 U / L, a u dzieci - 3 - 57 U / L. Przy określaniu aktywności lipazy z innymi zestawami odczynników, normalna wartość wskaźnika wynosi mniej niż 190 U / L u dorosłych i mniej niż 130 U / L u dzieci..

Wzrost aktywności lipazy obserwuje się w następujących chorobach i stanach:

  • Ostre lub przewlekłe zapalenie trzustki;
  • Rak, cysta lub rzekoma torbiel trzustki;
  • Alkoholizm;
  • Kolka żółciowa;
  • Cholestaza wewnątrzwątrobowa;
  • Przewlekła choroba pęcherzyka żółciowego;
  • Uduszenie lub zawał jelit;
  • Choroby metaboliczne (cukrzyca, dna, otyłość);
  • Ostra lub przewlekła niewydolność nerek
  • Perforacja (perforacja) wrzodu żołądka;
  • Niedrożność jelita cienkiego;
  • Zapalenie otrzewnej;
  • Epidemiczne zapalenie ślinianek przyusznych, występujące z uszkodzeniem trzustki;
  • Przyjmowanie leków powodujących skurcz zwieracza Oddiego (morfina, indometacyna, heparyna, barbiturany itp.).

Spadek aktywności lipazy obserwuje się w następujących chorobach i stanach:
  • Nowotwory złośliwe o różnej lokalizacji (z wyjątkiem raka trzustki);
  • Nadmiar trójglicerydów we krwi na tle niedożywienia lub z dziedziczną hiperlipidemią.

Pepsynogeny I i II

Pepsynogeny I i II są prekursorami głównego enzymu żołądkowego, pepsyny. Są wytwarzane przez komórki żołądka. Część pepsynogenów z żołądka trafia do krążenia ogólnoustrojowego, gdzie ich stężenie można określić różnymi metodami biochemicznymi. W żołądku pepsynogeny pod wpływem kwasu solnego są przekształcane w enzym pepsynę, który rozkłada białka wchłonięte z pożywieniem. W związku z tym stężenie pepsynogenów we krwi pozwala uzyskać informacje o stanie funkcji wydzielniczej żołądka i zidentyfikować rodzaj zapalenia żołądka (zanikowy, nadkwasoty).

Pepsynogen I jest syntetyzowany przez komórki dna i trzonu żołądka, a pepsynogen II jest syntetyzowany przez komórki wszystkich części żołądka i górnej części dwunastnicy. Dlatego określenie stężenia pepsynogenu I pozwala ocenić stan organizmu i dna żołądka, a pepsynogenu II - wszystkie części żołądka.

Zmniejszenie stężenia pepsynogenu I we krwi świadczy o śmierci głównych komórek organizmu i dna żołądka, które wytwarzają prekursor pepsyny. W związku z tym niski poziom pepsynogenu I może wskazywać na zanikowe zapalenie żołądka. Ponadto na tle zanikowego zapalenia błony śluzowej żołądka poziom pepsynogenu II może pozostawać w normalnych granicach przez długi czas. Kiedy stężenie pepsynogenu I we krwi wzrasta, wskazuje to na wysoką aktywność głównych komórek dna i ciała żołądka, a zatem zapalenie żołądka o wysokiej kwasowości. Wysoki poziom pepsynogenu II we krwi wskazuje na wysokie ryzyko wrzodów żołądka, gdyż wskazuje, że komórki wydzielające zbyt aktywnie wytwarzają nie tylko prekursory enzymów, ale także kwas solny.

W praktyce klinicznej duże znaczenie ma obliczenie stosunku pepsynogenu I / pepsynogenu II, ponieważ współczynnik ten umożliwia wykrycie zanikowego zapalenia żołądka i wysokiego ryzyka wystąpienia wrzodów żołądka i raka. Tak więc, jeśli współczynnik jest mniejszy niż 2,5, mówimy o zanikowym zapaleniu żołądka i wysokim ryzyku raka żołądka. A przy współczynniku większym niż 2,5 - o wysokim ryzyku wrzodów żołądka. Ponadto stosunek stężeń pepsynogenów we krwi pozwala odróżnić funkcjonalne zaburzenia trawienia (na przykład na tle stresu, niedożywienia itp.) Od prawdziwych organicznych zmian w żołądku. Dlatego obecnie oznaczanie aktywności pepsynogenów wraz z obliczeniem ich stosunku jest alternatywą dla gastroskopii dla osób, które z jakichkolwiek powodów nie mogą poddać się tym badaniom..

Oznaczanie aktywności pepsynogenów I i II przedstawiono w następujących przypadkach:

  • Ocena stanu błony śluzowej żołądka u osób z zanikowym zapaleniem błony śluzowej żołądka;
  • Identyfikacja postępującego zanikowego zapalenia żołądka z wysokim ryzykiem zachorowania na raka żołądka;
  • Identyfikacja wrzodów żołądka i dwunastnicy;
  • Wykrywanie raka żołądka;
  • Monitorowanie skuteczności leczenia zapalenia żołądka i wrzodów żołądka.

Zwykle aktywność każdego pepsynogenu (I i II) wynosi 4 - 22 μg / l.

Wzrost zawartości każdego pepsynogenu (I i II) we krwi obserwuje się w następujących przypadkach:

  • Ostre i przewlekłe zapalenie żołądka;
  • Zespół Zollingera-Ellisona;
  • Wrzód dwunastnicy;
  • Wszelkie warunki, w których stężenie kwasu solnego w soku żołądkowym jest zwiększone (tylko dla pepsynogenu I).

Spadek zawartości każdego pepsynogenu (I i II) we krwi obserwuje się w następujących przypadkach:
  • Postępujące zanikowe zapalenie żołądka;
  • Rak (rak) żołądka;
  • Choroba Addisona;
  • Niedokrwistość złośliwa (tylko dla pepsynogenu I), zwana także chorobą Addisona-Birmera;
  • Obrzęk śluzowaty;
  • Stan po resekcji (usunięciu) żołądka.

Cholinesteraza (ChE)

Ta sama nazwa „cholinoesteraza” zwykle odnosi się do dwóch enzymów - prawdziwej cholinoesterazy i pseudocholinesterazy. Oba enzymy są w stanie rozkładać acetylocholinę, która jest neuroprzekaźnikiem w połączeniach nerwowych. Prawdziwa cholinoesteraza bierze udział w przekazywaniu impulsów nerwowych i jest obecna w dużych ilościach w tkankach mózgowych, zakończeniach nerwowych, płucach, śledzionie, erytrocytach. Pseudocholinesteraza odzwierciedla zdolność wątroby do syntezy białek i odzwierciedla funkcjonalną aktywność tego narządu.

Obie cholinoesterazy są obecne w surowicy krwi, dlatego określa się całkowitą aktywność obu enzymów. W rezultacie oznaczenie aktywności cholinoesterazy we krwi służy do identyfikacji pacjentów, u których środki zwiotczające mięśnie (leki rozluźniające mięśnie) mają długotrwałe działanie, co jest istotne w praktyce anestezjologa przy obliczaniu prawidłowego dawkowania leków i unikaniu wstrząsu cholinergicznego. Ponadto aktywność enzymatyczna jest określana w celu wykrycia zatrucia związkami fosforoorganicznymi (wiele pestycydów rolniczych, herbicydów) i karbaminianami, w których aktywność cholinoesterazy jest obniżona. Również w przypadku braku zagrożenia zatruciem i planowanej operacji określa się aktywność cholinoesterazy w celu oceny stanu czynnościowego wątroby..

Wskazaniami do określenia aktywności cholinoesterazy są następujące warunki:

  • Diagnostyka i ocena skuteczności terapii wszelkich chorób wątroby;
  • Wykrywanie zatrucia związkami fosforoorganicznymi (insektycydy);
  • Określenie ryzyka powikłań podczas planowanych operacji z zastosowaniem środków zwiotczających mięśnie.

Zwykle aktywność cholinoesterazy we krwi dorosłych wynosi 3700 - 13200 U / L, gdy jako substrat stosuje się butyrylocholinę. U dzieci od urodzenia do szóstego miesiąca życia aktywność enzymu jest bardzo niska, od 6 miesięcy do 5 lat - 4900 - 19800 U / L, od 6 do 12 lat - 4200 - 16300 U / L, a od 12 lat - jak u dorosłych.

Wzrost aktywności cholinoesterazy obserwuje się w następujących stanach i chorobach:

  • Hiperlipoproteinemia typu IV;
  • Nerczyca lub zespół nerczycowy;
  • Otyłość;
  • Cukrzyca typu II;
  • Guzy piersi u kobiet;
  • Wrzód żołądka;
  • Astma oskrzelowa;
  • Enteropatia wysiękowa;
  • Choroba psychiczna (psychoza maniakalno-depresyjna, nerwica depresyjna);
  • Alkoholizm;
  • Pierwsze tygodnie ciąży.

Spadek aktywności cholinoesterazy obserwuje się w następujących stanach i chorobach:
  • Genetycznie określone warianty aktywności cholinoesterazy;
  • Zatrucie organofosforanami (środki owadobójcze itp.);
  • Zapalenie wątroby;
  • Marskość wątroby;
  • Zastoinowa wątroba z niewydolnością serca;
  • Przerzuty nowotworów złośliwych do wątroby;
  • Amebiaza wątrobowa;
  • Choroby dróg żółciowych (zapalenie dróg żółciowych, zapalenie pęcherzyka żółciowego);
  • Ostre infekcje;
  • Zatorowość płucna;
  • Choroby mięśni szkieletowych (zapalenie skórno-mięśniowe, dystrofia);
  • Stany po operacji i plazmaferezie;
  • Przewlekłą chorobę nerek;
  • Późna ciąża;
  • Wszelkie stany, którym towarzyszy spadek poziomu albuminy we krwi (na przykład zespół złego wchłaniania, post);
  • Złuszczające zapalenie skóry;
  • Szpiczak;
  • Reumatyzm;
  • Zawał mięśnia sercowego;
  • Złośliwe guzy o dowolnej lokalizacji;
  • Przyjmowanie niektórych leków (doustne środki antykoncepcyjne, hormony steroidowe, glukokortykoidy).

Fosfataza Alkaliczna (ALP)

Fosfataza alkaliczna (ALP) jest enzymem, który rozszczepia estry kwasu fosforowego i bierze udział w metabolizmie fosforu i wapnia w tkance kostnej i wątrobie. Najwięcej znajduje się w kościach i wątrobie i dostaje się do krwiobiegu z tych tkanek. W związku z tym we krwi część alkalicznej fosfatazy pochodzi z kości, a część z wątroby. Zwykle do krwiobiegu dostaje się mało alkalicznej fosfatazy, a jej aktywność wzrasta wraz z niszczeniem komórek kostnych i wątroby, co jest możliwe przy zapaleniu wątroby, cholestazie, osteodystrofii, guzach kości, osteoporozie itp. Dlatego enzym jest wskaźnikiem stanu kości i wątroby..

Wskazaniami do określenia aktywności fosfatazy alkalicznej we krwi są następujące stany i choroby:

  • Identyfikacja uszkodzenia wątroby związanego z niedrożnością dróg żółciowych (np. Kamica żółciowa, guz, torbiel, ropień);
  • Diagnostyka chorób kości, w których dochodzi do zniszczenia kości (osteoporoza, osteodystrofia, osteomalacja, guzy i przerzuty do kości);
  • Diagnoza choroby Pageta;
  • Rak głowy trzustki i nerek;
  • Choroba jelit;
  • Ocena skuteczności leczenia krzywicy witaminą D..

Zwykle aktywność fosfatazy zasadowej we krwi u dorosłych mężczyzn i kobiet wynosi 30 - 150 U / l. U dzieci i młodzieży aktywność enzymu jest wyższa niż u dorosłych, ze względu na bardziej aktywne procesy metaboliczne w kościach. Normalna aktywność fosfatazy alkalicznej we krwi u dzieci w różnym wieku jest następująca:
  • Dzieci do 1 roku życia: chłopcy - 80 - 480 U / l, dziewczynki - 124 - 440 U / l;
  • Dzieci 1-3 lat: chłopcy - 104 - 345 U / l, dziewczynki - 108 - 310 U / l;
  • Dzieci 3-6 lat: chłopcy - 90 - 310 U / l, dziewczynki - 96 - 295 U / l;
  • Dzieci 6 - 9 lat: chłopcy - 85 - 315 U / l, dziewczynki - 70 - 325 U / l;
  • Dzieci 9 - 12 lat: chłopcy - 40 - 360 U / l, dziewczynki - 50 - 330 U / l;
  • Dzieci 12-15 lat: chłopcy - 75-510 U / l, dziewczynki - 50-260 U / l;
  • Dzieci 15-18 lat: chłopcy - 52-165 U / l, dziewczynki - 45-150 U / l.

Wzrost aktywności fosfatazy zasadowej we krwi obserwuje się w następujących chorobach i stanach:
  • Choroby kości ze zwiększonym rozpadem kości (choroba Pageta, choroba Gauchera, osteoporoza, osteomalacja, rak i przerzuty do kości);
  • Nadczynność przytarczyc (zwiększone stężenie parathormonów we krwi);
  • Rozlane toksyczne wole;
  • Białaczka;
  • Krzywica;
  • Okres gojenia złamań;
  • Choroby wątroby (marskość, martwica, rak i przerzuty do wątroby, zakaźne, toksyczne, polekowe zapalenie wątroby, sarkoidoza, gruźlica, infekcje pasożytnicze);
  • Zablokowanie dróg żółciowych (zapalenie dróg żółciowych, kamienie dróg żółciowych i woreczka żółciowego, guzy dróg żółciowych);
  • Niedobór wapnia i fosforanów w organizmie (na przykład z powodu głodu lub złego odżywiania);
  • Cytomegalia u dzieci;
  • Mononukleoza zakaźna;
  • Zawał płuc lub nerek;
  • Wcześniaki;
  • Trzeci trymestr ciąży;
  • Okres szybkiego wzrostu u dzieci;
  • Choroby jelit (wrzodziejące zapalenie okrężnicy, zapalenie jelit, infekcje bakteryjne itp.);
  • Przyjmowanie leków toksycznych dla wątroby (metotreksat, chloropromazyna, antybiotyki, sulfonamidy, duże dawki witaminy C, magnezja).

Spadek aktywności fosfatazy zasadowej we krwi obserwuje się w następujących chorobach i stanach:
  • Niedoczynność tarczycy (niedobór hormonów tarczycy);
  • Szkorbut;
  • Ciężka niedokrwistość;
  • Kwashiorkor;
  • Niedobór wapnia, magnezu, fosforanów, witamin C i B.12;
  • Nadmiar witaminy D;
  • Osteoporoza;
  • Achondroplazja;
  • Kretynizm;
  • Dziedziczna hipofosfatazja;
  • Niektóre leki, takie jak azatiopryna, klofibrat, danazol, estrogeny, doustne środki antykoncepcyjne.

Autor: Nasedkina A.K. Specjalista ds. Badań biomedycznych.

Wskaźnik ESR we krwi u kobiet

Co to jest PLT w badaniu krwi