Alfa-blokery na nadciśnienie i wysokie ciśnienie krwi

Alfa-blokery są często stosowane w celu obniżenia ciśnienia krwi w leczeniu nadciśnienia. Jakie leki są najbardziej skuteczne i kiedy lepiej nie używać narkotyków?

Alfa (α) -blokery to grupa leków, które pomagają obniżyć ciśnienie krwi. Nie należą do leków pierwszego rzędu stosowanych w leczeniu pierwotnego niepowikłanego nadciśnienia tętniczego..

Jako leki pierwszego rzędu stosowane są w leczeniu nadciśnienia tętniczego w połączeniu z następującymi chorobami:

  1. Choroba hipercholesterolemii;
  2. Przerost prostaty.

Działanie α-blokerów

Działanie alfa-blokerów ma na celu rozszerzenie łożyska żylnego. Jednocześnie zmniejszają napięcie wstępne i zmniejszają przerost lewej komory serca, dzięki czemu eliminowane są reakcje skurczowe w okolicy tętnic wieńcowych.

Mechanizm działania uzyskuje się poprzez blokowanie receptorów alfa-1 adrenergicznych na poziomie tętniczek (obwodowych). Obniża to OPS, a także obciążenie następcze..

Klasyfikacja leków

Istnieją dwie główne grupy leków:

  1. Nieselektywne. Działają na receptory α-1 i α-2.
    • tropafen;
    • lek „fentolamina”;
    • oznacza „piroksan”.

Ta grupa leków blokuje przenoszenie adrenergicznego impulsu zwężającego naczynia krwionośne, powodując w ten sposób poszerzenie tętniczek i naczyń włosowatych. Ze względu na krótki efekt hipotensyjny lek nie jest stosowany jako główny środek terapeutyczny. Częściej służy do łagodzenia kryzysów nadciśnieniowych. Czasami do pobrania różnicowej próbki diagnostycznej w celu wykrycia guza chromochłonnego.

  • Selektywne lub postsynaptyczne blokery adrenergiczne α-1. Wśród tej grupy wyróżnia się blokery α-1 adrenergiczne pierwszej i drugiej generacji:
    • leki pierwszej generacji: prazosyna (vasoflex, eurex, prazopress, minipress itp.);
    • leki drugiej generacji: lek tarazosyna (chitrin) i doksazosyna (cardura).
  • Najskuteczniejsze alfa-blokery

    Tabela: Lista najlepszych alfa-blokerów na nadciśnienie

    Nazwa produktu leczniczegoLiczba dawek i dawkowanie
    Doksazonina (Kardura)Raz dziennie (1-15 mg)
    Fenoksybenzamina (Dibenzinil)2-3 dawki dziennie (10-30 mg)
    Terazosyna (Guitrin)2 dawki dziennie (1-20 mg)
    Prazosyna (minipreska)2-3 dawki dziennie (1-20 mg)
    Fentolamina (Regityna)Brane indywidualnie, jako wlew kroplowy

    Czy mogę połączyć

    Czy alfa-blokery można przyjmować z innymi lekami? Diuretyki można przyjmować z lekami z tej serii. Aktywują układ renina-angiotensyna-aldosteron oraz przyczyniają się do zatrzymywania soli i wody w organizmie pacjenta.

    Te ostatnie uzupełniają efekt terapeutyczny, przyczyniając się do rozwoju działania hipotensyjnego. Ta kombinacja leków ma doskonały efekt! Zmniejsza negatywny wpływ diuretyków na poziom lipidów we krwi pacjenta.

    β-blokery są również skuteczne w połączeniu z α-blokerami. Uzupełniają się. Te ostatnie zmniejszają wpływ β-blokerów na poziom lipidów. Z kolei β-adrenolityki pomagają zapobiegać odruchowej tachykardii, która może być spowodowana przez α.

    Zaleta leków z tej grupy

    Leki α-blokery, w przeciwieństwie do β-blokerów i diuretyków, mają pozytywny wpływ na poziom cholesterolu. Jednocześnie oddziałują na profil lipidowy osocza krwi (poziom trójglicerydów). To znacznie zmniejsza ryzyko wystąpienia i progresji choroby miażdżycowej..

    • obniżyć poziom ciśnienia bez zmiany poziomu tętna;
    • nie podnoszą ani nie obniżają poziomu glukozy (cukru) we krwi;
    • nie naruszaj potencji;
    • w zasadzie mają niewiele skutków ubocznych z wyjątkiem „efektu pierwszej dawki”.

    Przeciwwskazania

    Główne przeciwwskazania to ciężka niewydolność serca i astma oskrzelowa. W przypadku diabetyków przyjmowaniu tych leków powinien towarzyszyć stały pomiar poziomu cukru we krwi. W rzadkich przypadkach może znacznie wzrosnąć.

    Przyjmowanie β-blokerów może obniżać libido, a także negatywnie wpływać na potencję.

    Przeciwwskazania podczas przyjmowania α-blokerów:

    • nadwrażliwość na te leki;
    • ciąża;
    • zwężenie zastawki mitralnej i / lub aortalnej oraz zator tętnicy płucnej (w przypadku przyjmowania leków „terazosyna” i „doksazosyna”).

    Przeciwwskazania w szczególnych przypadkach:

    1. Z łagodnym przerostem prostaty. W takim przypadku α-blokery są przepisywane tylko przy normalnym ciśnieniu krwi..
    2. Z dyslipidemią. W tej chorobie ekspozycja na selektywne α-blokery pomaga obniżyć poziom cholesterolu całkowitego, a także zwiększa ilość lipoprotein o dużej gęstości i obniża stężenie cholesterolu całkowitego w stosunku do HDL..

    Skutki uboczne przyjmowania

    Działanie leków jest podobne do działania inhibitorów ACE. Leki nie powodują senności i nie kolidują z aktywnym trybem życia.

    Mają też korzystne skutki uboczne. Dlatego przyjmowanie leków ułatwia oddawanie moczu z przerostem prostaty.

    Ujawnione efektyObjawy
    Zauważono, że po pierwszej dawce leku może rozwinąć się hipotonia ortostatyczna. Efekt ten odnotowano po zażyciu leku prazosyny. W związku z jego zastosowaniem odnotowano rozszerzenie żył. Aby zneutralizować ten efekt, warto obniżyć pierwszą dawkę leku do 0,5-1,0 mg. W takim przypadku lek przyjmuje się w pozycji stojącej. Niedociśnienie ortostatyczne znacznie rzadziej objawia się przy stosowaniu leków o przedłużonym działaniu. Na przykład doksazosyna lub terazosin.Przy zjawisku pierwszej dawki mogą wystąpić: ostre niedociśnienie w ortostazie, omdlenia, bóle głowy, ogólne osłabienie, omdlenia.

    Przy dużych dawkach leku: tachykardia, niedociśnienie, czasami napady dusznicy bolesnej.

    Rzadkie działania niepożądane: depresja, bezsenność, nerwowość, senność, omamy, słaby wzrok, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, nudności, suchość w ustach, zaburzenia stolca, obrzęk, nadwaga, częste oddawanie moczu, bóle stawów, ostre zapalenie wielostawowe, zaburzenia potencji, odporność na prazosynę, nos krwawienie, nieżyt nosa, wysypka, łysienie, gorączka, zaburzenia czynności wątroby.

    Negatywne skutki nie trwają długo. Częściej występują krótkotrwałe zawroty głowy, czasami pojawiają się krótkie omdlenia. Większość z tych objawów występuje u osób starszych..

    Blokery alfa-adrenergiczne na nadciśnienie mogą być przepisane tylko przez lekarza! Nie powinieneś samodzielnie eksperymentować z lekami z tej grupy..

    ISTNIEJĄ PRZECIWWSKAZANIA
    POTRZEBUJE KONSULTACJI Z LEKARZEM

    Autorką artykułu jest terapeuta Ivanova Svetlana Anatolyevna

    Grupa farmakologiczna - alfa-blokery

    Leki z podgrup są wykluczone. Włączyć

    Opis

    Leki posiadające zdolność do ochrony postsynaptycznych receptorów alfa-adrenergicznych przed kontaktem z mediatorem (norepinefryną) lub agonistami adrenergicznymi krążącymi we krwi (endogenna adrenalina, leki) dzieli się na selektywne alfa1-blokery adrenergiczne (alfuzosyna, prazosyna, doksazosyna, tamsulosyna, terazosyna itp.) oraz nieselektywne, blokujące i alfa1-, i alfa2-receptory adrenergiczne (fentolamina, tropodifen, alkaloidy sporyszu i ich pochodne, nikergolina, propoksan, butyroxan itp.). Leki z tej grupy zapobiegają przechodzeniu impulsów zwężających naczynia krwionośne przez synapsy adrenergiczne i tym samym powodują ekspansję tętniczek i przedwłośniczek. Inny efekt, w którym pośredniczy blokada alfa1-receptory adrenergiczne, to poprawa urodynamiki w łagodnym rozroście gruczołu krokowego (patrz Leki wpływające na metabolizm gruczołu krokowego i korektory urodynamiczne).

    Narkotyki

    Substancja aktywnaNazwy handlowe
    Brak dostępnych informacjiButyroxan
    Tabletki butyroxanu 0,01 g
    Alfuzosyna * (Alfuzosinum)Alfuzosyna
    Alfuprost ® MR
    Alfuzosyna
    Chlorowodorek alfuzosyny
    Dalfaz ®
    Dalfaz ® retard
    Dalfaz ® SR
    Chlorowodorek alfuzosyny (Alfuzosini hydrochloridum)Alfuprost ® MR
    Dihydroergotaminum * (Dihydroergotaminum)Ditamin ®
    Dihydroergotoksyna (Dihydroergotoxinum)Redergin ®
    Doksazosyna * (Doxazosinum)Artezin ®
    Artezin ® retard
    Doksazosyna
    Doxazosin Belupo
    Doxazosin Zentiva
    Doxazosin Sandoz ®
    Doxazosin Sanofi
    Doxazosin-Binergy
    Doxazosin- ratiopharm
    Doxazosin-Teva
    Doxazosin-FPO ®
    Mesylan doksazosyny
    Zoxon
    Kamiren ®
    Kamiren ® HL
    Kardura ®
    Kardura ® Neo
    Tonokardin
    Lekcja
    Chlorowodorek johimbiny * (Yohimbini hydrochloridum)Johimbina „Der Spiegel” ®
    Chlorowodorek johimbiny
    Nicergoline * (Nicergolinum)Nilogrin
    Nicergoline
    Nicergoline-Binergy
    Nicergoline-Deco
    Nicergoline-Ferein
    Sermion ®
    Prazosyna * (Prazosinum)Polpressin ®
    Prazosin
    Tabletki prazosyny
    Propoksan * (Proroxanum)Vegetrox ®
    Pyroxan
    Tabletki Pyrroxana 0,015 g
    Proproxan
    Sylodosyna * (Silodosinum)Urorek
    Tamsulosyna * (Tamsulosinum)Bardzo proste
    Glansin
    Omnik Okas
    Omnik ®
    Omsulosin
    Proflosin ®
    Sonisin ®
    Tamzelin ®
    Tamsulosyna
    Tamsulosin Bakter
    Kanon tamsulosyny
    Tamsulosin OKAS
    Opóźnienie działania tamsulosyny
    Tamsulosin Sandoz ®
    Tamsulosin-OBL
    Tamsulosin-Binergy
    Tamsulosin-VERTEX
    Tamsulosin-Rozlex
    Tamsulosin-Teva
    Chlorowodorek tamsulosyny
    Tamsulon ®
    Tamsulon ® -FS
    Taniz ® -K
    Tulosin ®
    Fokusin ®
    Chlorowodorek tamsulosyny (Tamsulosini hydrochloridum)Tamsulosyna
    Peletki tamsulosyny
    Terazosyna * (Terazosinum)Cornham
    Setegis ®
    Terazosin
    Terazosin-Teva
    Dihydrat chlorowodorku terazozyny
    Haitrin
    Urapidil * (Urapidilum)Takhiben ®
    URAPIDIL J
    Urapidil Carino
    Natywny Urapidil
    Ebrantil ®
    Ergotamina * (Ergotaminum)Winian ergotaminy

    Oficjalna strona firmy RLS ®. Strona główna Encyklopedia leków i asortymentu farmaceutycznego towarów rosyjskiego Internetu. Katalog leków Rlsnet.ru zapewnia użytkownikom dostęp do instrukcji, cen i opisów leków, suplementów diety, wyrobów medycznych, wyrobów medycznych i innych towarów. Poradnik farmakologiczny zawiera informacje o składzie i formie uwalniania, działaniu farmakologicznym, wskazaniach do stosowania, przeciwwskazaniach, skutkach ubocznych, interakcjach leków, sposobie podawania leków, firmach farmaceutycznych. Poradnik medyczny zawiera ceny leków i towarów na rynku farmaceutycznym w Moskwie i innych miastach Rosji.

    Zabrania się przenoszenia, kopiowania, rozpowszechniania informacji bez zgody LLC „RLS-Patent”.
    Przy cytowaniu materiałów informacyjnych opublikowanych na stronach witryny www.rlsnet.ru wymagany jest link do źródła informacji.

    Wiele ciekawszych rzeczy

    © REJESTR LEKÓW ROSJI ® RLS ®, 2000-2020.

    Wszelkie prawa zastrzeżone.

    Komercyjne wykorzystanie materiałów jest zabronione.

    Informacje przeznaczone dla pracowników służby zdrowia.

    Blokery alfa-adrenergiczne: co to jest, mechanizm działania, obszary zastosowania, skutki uboczne

    Alfa-blokery to grupa leków przeciwnadciśnieniowych, które zapobiegają kontaktowi epinefryny, noradrenaliny z określonymi receptorami. Kliniczne skutki stosowania AAB są zróżnicowane, leki znalazły zastosowanie w urologii, kardiologii, neurologii i onkologii..

    Rozważ zasadę leków, główne wskazania, przeciwwskazania, działania niepożądane.

    Mechanizm akcji

    Komórki organizmu posiadają receptory wrażliwe na działanie adrenaliny, jej pochodnej norepinefryny. Wszystkie z nich są podzielone na dwie duże grupy: alfa, beta i grupy - na typy alfa-1, 2, beta1, 2, 3. Każdy typ ma preferowaną lokalizację, a ich pobudzenie przejawia się specyficzną odpowiedzią narządu.

    Lokalizacja, właściwości różnych typów receptorów alfa-adrenergicznych

    LokalizacjaWynik aktywacji
    Alfa-1
    Naczynia krwionośne skóry, błony śluzowe, narządy wewnętrzneSkurcz, któremu towarzyszy wzrost ciśnienia krwi, całkowity obwodowy opór naczyniowy
    IrysRozszerzenie źrenic
    Komórki mięśniowe jelitRelaks
    Zwieracze przewodu pokarmowego, dróg moczowychZwężenie zwieraczy
    Gładkie mięśnie prostaty, macicySkurcz macicy, mięśnie prostaty
    OskrzelaSkurcz oskrzeli
    WątrobaAktywacja rozkładu glikogenu do glukozy
    SerceZwiększenie siły serca, zmniejszenie jego częstotliwości
    Alfa-2
    Zakończenia nerwowe neuronów adrenergicznych, cholinergicznychZmniejszenie uwalniania noradrenaliny
    Centrum naczynioruchowe rdzenia przedłużonegoZmniejszona aktywność, której towarzyszy spadek ciśnienia krwi
    Naczynia krwionośne skóry, błony śluzoweDuszenie
    Włókna mięśniowe żołądka, jelitHamowanie ruchliwości, perystaltyka przewodu pokarmowego
    Komórki trzustki, które syntetyzują insulinęZmniejszona synteza insuliny
    Płytki krwiAktywacja adhezji komórek

    Leki alfa-blokery mają zdolność blokowania wrażliwości receptorów hormonów regulatorowych. Efekt kliniczny braku interakcji zależy od rodzaju receptora adrenergicznego, dla którego lek jest specyficzny.

    Klasyfikacja leków

    Rozróżnij selektywne, nieselektywne AAB. Te pierwsze oddziałują tylko z receptorami alfa-1, te drugie blokują wszelkie receptory alfa-adrenergiczne.

    Leki selektywne obejmują:

    • prazosyna;
    • doksazosyna;
    • terazosyna;
    • tamsulosyna;
    • alfuzosyna.
    • fentolamina;
    • nikergolina;
    • butyroksan;
    • alkaloidy sporyszu, ich pochodne.

    Osobną grupę stanowią leki dezaktywujące oba typy receptorów adrenergicznych - alfa-beta-blokery. Są to karwedilol, labetalol, proksodolol. Główną zaletą takich leków jest to, że wszystkie mocne strony beta-blokerów są uzupełnione silnym działaniem rozszerzającym naczynia krwionośne..

    Nazwy handlowe przedstawicieli różnych klas

    Substancja aktywnaNazwa handlowa
    Prazosin
    • Adversuten;
    • Deprazolina;
    • Minipress;
    • Decliten;
    • Duramipress;
    • Eurex;
    • Hypovaz;
    • Orbizan;
    • Vasoflex;
    • Polpressin.
    Doksazosyna
    • Artesin;
    • Kamiren;
    • Kardura;
    • Tonokardin;
    • Lekcja.
    Terazosin
    • Kornam;
    • Setegis;
    • Haitrin.
    Tamsulosyna
    • Niezwykle proste;
    • Glansin;
    • Miktosin;
    • Omnic;
    • Omsulosyna;
    • Proflosin;
    • Sonisin;
    • Tamzelin;
    • Tamsulon;
    • Taniz-K;
    • Tulosin;
    • Fokusin.
    Alfuzosyna
    • Alfuprost;
    • Dalphaz.
    Fentolamina
    • Regitin
    Nicergoline
    • Nilogrin;
    • Sermion.

    Alfa-blokery: wskazania do stosowania

    O zakresie stosowania leków decyduje przede wszystkim specyfika ich działania. Leki nieselektywne są stosowane w leczeniu:

    • zaburzenia krążenia mózgowego, w tym udar;
    • patologie krążenia obwodowego (zatarcie zapalenia wsierdzia, choroba Raynauda;
    • kryzys nadciśnieniowy (rzadko);
    • bóle głowy o charakterze naczyniowym, zwłaszcza migreny;
    • birbantka;
    • rozpoznanie guza chromochłonnego.

    Urolodzy aktywnie stosują leki selektywne.

    W kardiologii

    Leki z tej grupy nie są lekami pierwszego wyboru. Obniżają ciśnienie krwi znacznie słabiej niż inne leki przeciwnadciśnieniowe, mają mniej przewidywalny efekt i mają niewielki wpływ na współistniejące zaburzenia. Przepisywanie leków jest uzasadnione w przypadku niektórych kategorii pacjentów ze specjalnymi potrzebami. Obejmują one:

    • Pacjenci z pheochromocytoma - łagodnym guzem nadnerczy, który syntetyzuje dużą ilość adrenaliny. Stosowanie alfa-1,2-blokerów pozwala zniwelować negatywne skutki nadmiaru hormonu. Jest to konieczne, aby przygotować osobę do operacji, w rzadkich przypadkach - alternatywna metoda leczenia nowotworów. Fentolamina, tropafen jest stosowany w celu wyeliminowania przełomu nadciśnieniowego, który może towarzyszyć wzrostowi guza chromochłonnego.
    • Starsi mężczyźni, którzy jednocześnie mają nadciśnienie, zaburzenia oddawania moczu spowodowane zapaleniem gruczołu krokowego. U takich pacjentów przyjmowanie AAB rozwiązuje jednocześnie dwa problemy..
    • Pacjenci z cukrzycą. Leki selektywne, które blokują receptory adrenergiczne typu alfa, zwiększają wrażliwość tkanek na insulinę, pomagają obniżyć poziom cukru we krwi.
    • Obecność przeciwwskazań do przyjmowania innych leków przeciwnadciśnieniowych. Zazwyczaj takim pacjentom przepisuje się doksazosynę, prazosynę. Oba leki są selektywnymi blokerami. Aby wzmocnić efekt, często łączy się je z diuretykami tiazydowymi, blokerami receptorów beta, blokerami kanału wapniowego, inhibitorami ACE. Stosowanie diuretyków, oprócz wzmocnienia działania, pozwala uniknąć zatrzymywania płynów.

    W urologii

    Stosowaniu AAB towarzyszy rozluźnienie mięśni gładkich gruczołu krokowego i pęcherza moczowego. Urolodzy wykorzystują te właściwości alfa-1-blokerów w leczeniu:

    • przerost prostaty (leki pierwszego wyboru);
    • ostre zatrzymanie moczu (w połączeniu z założeniem cewnika moczowego);
    • przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego;
    • przewlekły ból miednicy;
    • nadreaktywny pęcherz.

    Najpopularniejsze AAB to doksazosyna, terazosyna, tamsulosyna, alfuzosyna. Dwa ostatnie leki nie wpływają na ciśnienie krwi: ich wrażliwość na komórki mięśniowe prostaty i pęcherza moczowego jest 20 razy większa niż na miocyty naczyń krwionośnych..

    Aktywnie badana jest możliwość stosowania leków blokujących receptory alfa w leczeniu kamieni nerkowych. Ta praktyka nie jest jeszcze rozpowszechniona, chociaż niektóre kliniki uzyskują doskonałe wyniki u pacjentów z małymi kamieniami..

    W neurologii

    Nicergoline jest jednym z najczęściej stosowanych leków AAB poprawiających krążenie mózgowe. Będąc nieselektywnym blokerem, nadal wykazuje wysoką specyficzność wobec komórek naczyń mózgowych i kończyn. Nicergoline:

    • rozszerza światło naczyń krwionośnych;
    • zapobiega sklejaniu się płytek krwi;
    • poprawia mikrokrążenie mózgu, rąk, nóg, płuc, nerek;
    • zwiększa przepuszczalność tętnic dla glukozy.

    Wskazane jest przepisywanie tego leku pacjentom z:

    • miażdżyca mózgu;
    • niedokrwienie ośrodkowego układu nerwowego dowolnego pochodzenia;
    • udar mózgu;
    • encefalopatia pourazowa;
    • zawroty głowy, zaburzenia przedsionkowe związane z patologiami naczyniowymi;
    • demencja starcza;
    • Choroba Raynauda;
    • arteriopatia kończyn;
    • problemy naczyniowe siatkówki, naczyniówki.

    Przeciwwskazania

    AAB nie jest przepisywany na:

    • nadwrażliwość;
    • obniżone ciśnienie;
    • ciężkie postacie miażdżycy;
    • organiczna choroba serca;
    • dusznica bolesna;
    • bradykardia;
    • niedawny zawał mięśnia sercowego.

    Wszystkie leki z grupy alfa-blokerów nie mogą przyjmować kobiet w ciąży, karmiących piersią.

    Skutki uboczne

    Stosowaniu leków mogą towarzyszyć następujące działania niepożądane:

    • zawroty głowy;
    • bół głowy;
    • zwiększone zmęczenie;
    • senność;
    • zaburzenia snu;
    • niepokój;
    • półomdlały;
    • spadek ciśnienia przy zmianie pozycji ciała (niedociśnienie ortostatyczne);
    • napady dusznicy bolesnej;
    • nudności wymioty;
    • biegunka;
    • naruszenie wytrysku;
    • wyzysk;
    • obrzęk błon śluzowych;
    • swędzący.

    Liczba i nasilenie działań niepożądanych zależy od typu alfa-1,2. Im większa jest selektywność, tym mniej jest..

    Efekt pierwszej dawki

    Wstępnemu przyjęciu AAB często towarzyszy atak hipotonii ortostatycznej (ortostatycznej) - gwałtowny spadek ciśnienia krwi przy zmianie pozycji ciała z leżącej na stojącą.

    Klinicznie objawia się zawrotami głowy, silnym osłabieniem, ciemnieniem oczu i nagłym omdleniem. Podczas upadku pacjenci, zwłaszcza osoby starsze, często ulegają kontuzjom. Połączenie hipotonii ortostatycznej z rozpoczęciem leczenia alfa-adrenolitykami nazywa się efektem pierwszej dawki..

    Najczęściej patologia występuje wśród pacjentów przyjmujących prazosynę (16%). Inne leki są wolniej wchłaniane z przewodu pokarmowego, blokowanie receptorów przebiega płynnie, organizm ma czas na dostosowanie się do zmienionych warunków.

    Omdleniu można zapobiec za pomocą następujących metod:

    • zaprzestać przyjmowania leków moczopędnych na kilka dni przed rozpoczęciem terapii (tylko po konsultacji z lekarzem);
    • rozpocząć leczenie od minimalnej dawki, dawkę zwiększać dopiero po kilku dniach;
    • przyjmowanie leku po raz pierwszy przed snem, w pozycji poziomej.

    Jeżeli po wystąpieniu efektu pierwszej dawki pacjent przerwie przyjmowanie leku, wznowieniu leczenia na tydzień nie towarzyszy nawrót. W późniejszym okresie powrotu do terapii możliwy jest nawrót.

    Blokery adrenergiczne (blokery alfa i beta) - lista leków i klasyfikacja, mechanizm działania (selektywny, nieselektywny itp.), Wskazania do stosowania, skutki uboczne i przeciwwskazania

    Witryna zawiera podstawowe informacje wyłącznie w celach informacyjnych. Diagnozę i leczenie schorzeń należy prowadzić pod okiem specjalisty. Wszystkie leki mają przeciwwskazania. Wymagana konsultacja specjalistyczna!

    ogólna charakterystyka

    Blokery adrenergiczne działają na receptory adrenergiczne, które znajdują się w ścianach naczyń krwionośnych oraz w sercu. W rzeczywistości ta grupa leków wzięła swoją nazwę właśnie od tego, że blokują działanie receptorów adrenergicznych.

    Zwykle, gdy receptory adrenergiczne są wolne, może na nie wpływać adrenalina lub norepinefryna, które pojawiają się we krwi. Kiedy adrenalina wiąże się z receptorami adrenergicznymi, wywołuje następujące efekty:

    • Środek zwężający naczynia krwionośne (światło naczyń krwionośnych jest mocno zwężone);
    • Nadciśnienie (wzrost ciśnienia krwi);
    • Antyalergiczny;
    • Bronchodilator (rozszerza światło oskrzeli);
    • Hiperglikemia (zwiększa poziom glukozy we krwi).

    Leki z grupy blokerów adrenergicznych wydają się wyłączać receptory adrenergiczne, a zatem działają dokładnie odwrotnie niż adrenalina, to znaczy rozszerzają naczynia krwionośne, obniżają ciśnienie krwi, zwężają światło oskrzeli i obniżają poziom glukozy we krwi. Oczywiście są to najczęstsze skutki blokerów adrenergicznych nieodłącznie związanych ze wszystkimi lekami z tej grupy farmakologicznej bez wyjątku..

    Klasyfikacja

    W ścianach naczyń krwionośnych występują cztery typy receptorów adrenergicznych - są to alfa-1, alfa-2, beta-1 i beta-2, które zwykle nazywane są odpowiednio: receptory alfa-1-adrenergiczne, receptory alfa-2-adrenergiczne, receptory beta-1-adrenergiczne i beta Receptory -2-adrenergiczne. Leki z grupy blokującej adrenergię mogą wyłączać różne typy receptorów, na przykład tylko receptory beta-1-adrenergiczne lub receptory alfa-1,2-adrenergiczne itp. Blokery adrenergiczne dzielą się na kilka grup, w zależności od tego, jakie typy receptorów adrenergicznych wyłączają.

    Tak więc blokery adrenergiczne są podzielone na następujące grupy:

    1. alfa-blokery:

    • Alfa-1-blokery (alfuzosyna, doksazosyna, prazosyna, sylodosyna, tamsulosyna, terazosyna, urapidil);
    • Alfa-2-blokery (johimbina);
    • Blokery alfa-1,2-adrenergiczne (nikergolina, fentolamina, propoksan, dihydroergotamina, dihydroergokrystyna, alfa-dihydroergokryptyna, dihydroergotoksyna).

    2. beta-blokery:
    • Beta-1,2-blokery (zwane także nieselektywnymi) - bopindolol, metipranolol, nadolol, oksprenolol, pindolol, propranolol, sotalol, tymolol;
    • Beta-1-blokery (zwane także kardioselektywnymi lub po prostu selektywnymi) - atenolol, acebutolol, betaksolol, bisoprolol, metoprolol, nebiwolol, talinolol, celiprolol, esatenolol, esmolol.

    3. alfa-beta-blokery (jednocześnie wyłączają receptory alfa i beta-adrenergiczne) - butyloaminohydroksypropoksyfenoksymetylometylooksadiazol (proksodolol), karwedilol, labetalol.

    Ta klasyfikacja podaje międzynarodowe nazwy substancji czynnych, które składają się na skład leków należących do każdej grupy blokerów adrenergicznych.

    Każda grupa beta-blokerów dzieli się również na dwa typy - z wewnętrzną aktywnością sympatykomimetyczną (ICA) lub bez ICA. Jednak ta klasyfikacja ma charakter pomocniczy i jest konieczna tylko dla lekarzy, aby wybrać optymalny lek..

    Adrenoblockers - lista

    Leki alfa-blokujące

    Prezentujemy listy alfa-blokerów różnych podgrup na różnych listach w celu najłatwiejszego i najbardziej ustrukturyzowanego wyszukiwania potrzebnych informacji.

    Leki z grupy alfa-1-blokerów obejmują:

    1. alfuzosyna (INN):

    • Alfuprost MR;
    • Alfuzosyna;
    • Chlorowodorek alfuzosyny;
    • Dalphaz;
    • Dalfaz Retard;
    • Dalfaz SR.

    2. doksazosyna (INN):
    • Artesin;
    • Artezin Retard;
    • Doksazosyna;
    • Doxazosin Belupo;
    • Doxazosin Zentiva;
    • Doxazosin Sandoz;
    • Doxazosin-ratiopharm;
    • Doxazosin Teva;
    • Mesylan doksazosyny;
    • Zoxon;
    • Kamiren;
    • Kamiren HL;
    • Kardura;
    • Kardura Neo;
    • Tonokardin;
    • Lekcja.

    3.Prazosyna (INN):
    • Polpressin;
    • Prazosin.

    4.Silodosyna (INN):
    • Urorek.

    5. Tamsulosyna (INN):
    • Niezwykle proste;
    • Glansin;
    • Miktosin;
    • Omnik Okas;
    • Omnic;
    • Omsulosyna;
    • Proflosin;
    • Sonisin;
    • Tamzelin;
    • Tamsulosyna;
    • Opóźniacz tamsulosyny;
    • Tamsulosin Sandoz;
    • Tamsulosyna-OBL;
    • Tamsulozin Teva;
    • Chlorowodorek tamsulosyny;
    • Tamsulon FS;
    • Taniz ERAS;
    • Tanise K;
    • Tulosin;
    • Fokusin.

    6) Terazosyna (INN):
    • Kornam;
    • Setegis;
    • Terazosyna;
    • Terazosin Teva;
    • Haitrin.

    7. Urapidil (INN):
    • Urapidil Carino;
    • Ebrantil.

    Leki alfa-2-blokujące obejmują johimbinę i chlorowodorek johimbiny.

    Leki z grupy alfa-1,2-blokerów obejmują następujące leki:

    1. dihydroergotoksyna (mieszanina dihydroergotaminy, dihydroergokrystyny ​​i alfa-dihydroergokryptyny):

    • Redergin.

    2. dihydroergotamina:
    • Ditamin.

    3.Nicergolina:
    • Nilogrin;
    • Nikergolina;
    • Nicergoline-Ferein;
    • Sermion.

    4. Propoksan:
    • Pyroxan;
    • Proproxan.

    5. fentolamina:
    • Fentolamina.

    Beta-blokery - lista

    Ponieważ każda grupa beta-blokerów obejmuje dość dużą liczbę leków, ich listy podamy osobno dla łatwiejszej percepcji i wyszukania niezbędnych informacji.

    Selektywne beta-blokery (beta-1-blokery, selektywne blokery adrenergiczne, kardioselektywne blokery adrenergiczne). Nazwy zwyczajowe tej grupy farmakologicznej blokerów adrenergicznych podano w nawiasach..

    Tak więc następujące leki należą do selektywnych beta-blokerów:

    1.Atenolol:

    • Atenobene;
    • Atenova;
    • Atenol;
    • Atenolan;
    • Atenolol;
    • Atenolol-Ajio;
    • Atenolol-AKOS;
    • Atenolol-Acri;
    • Atenolol Belupo;
    • Atenolol Nycomed;
    • Atenolol-ratiopharm;
    • Atenolol Teva;
    • Atenolol UBF;
    • Atenolol FPO;
    • Atenolol Stada;
    • Atenosan;
    • Betacard;
    • Welorin 100;
    • Vero-Atenolol;
    • Ormidol;
    • Prinorm;
    • Sinarom;
    • Tenormin.

    2. acebutolol:
    • Acecor;
    • Sectral.

    3. betaksolol:
    • Betak;
    • Betaksolol;
    • Betalmik EU;
    • Betoptic;
    • Betoptic S;
    • Betoftan;
    • Xonephus;
    • Xonef BK;
    • Lokren;
    • Optibetol.

    4. bizoprolol:
    • Aritel;
    • Aritel Cor;
    • Bidop;
    • Bidop Cor;
    • Biol;
    • Biprol;
    • Bisogamma;
    • Bisokard;
    • Bisomor;
    • Bisoprolol;
    • Bisoprolol-OBL;
    • Bisoprolol LEKSVM;
    • Bisoprolol Lugal;
    • Bisoprolol Prana;
    • Bisoprolol ratiopharm;
    • Bisoprolol C3;
    • Bisoprolol Teva;
    • Fumaran bisoprololu;
    • Concor;
    • Concor Cor;
    • Corbis;
    • Cordinorm;
    • Cordinorm Cor;
    • Koronalny;
    • Niperten;
    • Tyrez.

    5. metoprolol:
    • Betalok;
    • Betalok ZOK;
    • Vasocordin;
    • Corvitol 50 i Corvitol 100;
    • Metozok;
    • Metocardium;
    • Metokor Adipharm;
    • Metolol;
    • Metoprolol;
    • Metoprolol Acri;
    • Metoprolol Akrikhin;
    • Metoprolol Zentiva;
    • Metoprolol Organic;
    • Metoprolol OBL;
    • Metoprolol-ratiopharm;
    • Bursztynian metoprololu;
    • Winian metoprololu;
    • Serdol;
    • Egilok;
    • Egilok Retard;
    • Egilok S;
    • Emzok.

    6. nebiwolol:
    • Bivotenz;
    • Binelol;
    • Nebivator;
    • Nebiwolol;
    • Nebiwolol NANOLEK;
    • Nebivolol Sandoz;
    • Nebivolol Teva;
    • Nebivolol Chaikafarma;
    • Nebivolol STADA;
    • Chlorowodorek nebiwololu;
    • Nebikor Adipharm;
    • Nebilan Lannacher;
    • Nebilet;
    • Nebilong;
    • OD-Heaven.

    7. Talinolol:

    • Kordanum.

    8. Celiprolol:
    • Celiprol.

    9. esatenolol:
    • Estecor.

    10.Esmolol:
    • Breviblock.

    Nieselektywne beta-blokery (beta-1,2-blokery). Ta grupa obejmuje następujące leki:

    1. bopindolol:

    • Sandonorm.

    2. metypranolol:
    • Trimepranol.

    3. nadolol:
    • Korgard.

    4. oksprenolol:
    • Trazicor.

    5. pindolol:
    • Whisken.

    6. propranolol:
    • Anaprilin;
    • Vero-Anaprilin;
    • Inderal;
    • Inderal LA;
    • Sprzeciwił się;
    • Propranoben;
    • Propranolol;
    • Propranolol Nycomed.

    7. sumol:
    • Darob;
    • SotaHEXAL;
    • Sotalex;
    • Sotalol;
    • Sotalol Canon;
    • Chlorowodorek sotalolu.

    8. Tymolol:
    • Arutimol;
    • Glaumol;
    • Glautam;
    • Kuzimolol;
    • Niolol;
    • Okumed;
    • Okumol;
    • Okupres E;
    • Optimol;
    • Oftan Timogel;
    • Oftan Tymolol;
    • Oftensin;
    • Timohexal;
    • Tymol;
    • Tymolol;
    • Tymolol AKOS;
    • Tymolol Betalek;
    • Timolol Bufus;
    • Tymolol DIA;
    • Tymolol LENS;
    • Tymolol MEZ;
    • Timolol POS;
    • Timolol Teva;
    • Maleinian tymololu;
    • Timollong;
    • Timoptic;
    • Skład Timoptic.

    Alfa-beta-blokery (leki, które wyłączają zarówno receptory alfa, jak i beta-adrenergiczne)

    Leki z tej grupy obejmują:

    1. butyloaminohydroksypropoksyfenoksymetylometyloksadiazol:

    • Albethor;
    • Albethor Long;
    • Butyloaminohydroksypropoksyfenoksymetylometyloksadiazol;
    • Proxodolol.

    2. karwedilol:
    • Akrydylol;
    • Bagodilol;
    • Wedikardol;
    • Dilatrend;
    • Carvedigamma;
    • Karwedilol;
    • Carvedilol Zentiva;
    • Kanon karwedilolu;
    • Carvedilol Obolenskoe;
    • Carvedilol Sandoz;
    • Carvedilol Teva;
    • Carvedilol STADA;
    • Carvedilol-OBL;
    • Carvedilol Pharmaplant;
    • Carwenal;
    • Carvetrend;
    • Carvedil;
    • Kardivas;
    • Coriol;
    • Credex;
    • Recardium;
    • Talliton.

    3. alfabetalol:
    • Abetol;
    • Amipress;
    • Labetol;
    • Trandol.

    Beta-2-blokery

    Obecnie nie ma leków, które w izolacji wyłączają tylko receptory beta-2-adrenergiczne. Wcześniej był produkowany lek Butoksamina, która jest beta-2-blokerem, ale dziś nie jest stosowana w praktyce medycznej i jest przedmiotem zainteresowania wyłącznie naukowców eksperymentalnych specjalizujących się w farmakologii, syntezie organicznej itp..

    Istnieją tylko nieselektywne beta-blokery, które jednocześnie wyłączają receptory adrenergiczne beta-1 i beta-2. Jednakże, ponieważ istnieją również selektywne blokery adrenergiczne, które wyłączają tylko receptory beta-1-adrenergiczne, nieselektywne są często nazywane beta-2-blokerami. Ta nazwa jest nieprawidłowa, ale dość powszechna w życiu codziennym. Dlatego, gdy mówią „beta-2-blokery”, musisz wiedzieć, co oznacza grupa nieselektywnych beta-1, 2-blokerów.

    akt

    Działanie alfa-blokerów

    Alfa-1-blokery i alfa-1,2-blokery mają takie same działanie farmakologiczne. A leki z tych grup różnią się od siebie skutkami ubocznymi, których alfa-1,2-blokerów jest zwykle więcej i występują one częściej w porównaniu z alfa-1-blokerami.

    Tak więc leki z tych grup rozszerzają naczynia wszystkich narządów, a szczególnie silnie skóry, błon śluzowych, jelit i nerek. Z tego powodu zmniejsza się całkowity obwodowy opór naczyniowy, poprawia się przepływ krwi i ukrwienie tkanek obwodowych, a także obniża się ciśnienie krwi. Ze względu na zmniejszenie obwodowego oporu naczyniowego oraz zmniejszenie ilości krwi powracającej do przedsionków z żył (powrót żylny) znacznie zmniejsza się obciążenie wstępne i następcze serca, co znacznie ułatwia jego pracę i pozytywnie wpływa na stan tego narządu. Podsumowując powyższe, możemy stwierdzić, że alfa-1-blokery i alfa-1,2-blokery mają następujący efekt:

    • Obniż ciśnienie krwi, zmniejsz całkowity obwodowy opór naczyniowy i następcze obciążenie serca;
    • Rozszerz małe żyły i zmniejsz napięcie wstępne w sercu;
    • Poprawić krążenie krwi zarówno w całym ciele, jak iw mięśniu sercowym;
    • Poprawia stan osób cierpiących na przewlekłą niewydolność serca, zmniejszając nasilenie objawów (duszności, skoki ciśnienia itp.);
    • Zmniejszyć ciśnienie w krążeniu płucnym;
    • Zmniejsza poziom cholesterolu całkowitego i lipoprotein o małej gęstości (LDL), ale zwiększa poziom lipoprotein o dużej gęstości (HDL);
    • Zwiększa wrażliwość komórek na insulinę, dzięki czemu glukoza jest zużywana szybciej i wydajniej, a jej stężenie we krwi spada.

    Ze względu na wskazane działanie farmakologiczne alfa-adrenolityki obniżają ciśnienie tętnicze bez rozwoju odruchowego bicia serca, a także zmniejszają nasilenie przerostu lewej komory. Leki skutecznie obniżają izolowane wysokie ciśnienie skurczowe (pierwsza cyfra), w tym związane z otyłością, hiperlipidemią i zmniejszoną tolerancją glukozy.

    Ponadto alfa-adrenolityki zmniejszają nasilenie objawów zapalnych i obturacyjnych procesów w narządach moczowo-płciowych spowodowanych przerostem gruczołu krokowego. Oznacza to, że leki eliminują lub zmniejszają nasilenie niepełnego opróżniania pęcherza, nocnego oddawania moczu, częstego oddawania moczu i pieczenia podczas oddawania moczu.

    Alfa-2-blokery w nieznacznym stopniu wpływają na naczynia krwionośne narządów wewnętrznych, w tym serca, wpływają głównie na układ naczyniowy narządów płciowych. Dlatego alfa-2-blokery mają bardzo wąski zakres - leczenie impotencji u mężczyzn.

    Działanie nieselektywnych beta-1,2-blokerów

    U kobiet nieselektywne beta-adrenolityki zwiększają kurczliwość macicy i zmniejszają utratę krwi podczas porodu lub po operacji.

    Ponadto, dzięki oddziaływaniu na naczynia narządów obwodowych, nieselektywne beta-blokery obniżają ciśnienie wewnątrzgałkowe i zmniejszają wytwarzanie wilgoci w przedniej komorze oka. To działanie leków jest stosowane w leczeniu jaskry i innych chorób oczu..

    Działanie selektywnych (kardioselektywnych) beta-1-blokerów

    Leki z tej grupy mają następujące działanie farmakologiczne:

    • Zmniejszyć tętno (HR);
    • Zmniejsz automatyzm węzła zatokowego (rozrusznik);
    • Spowolnić przewodzenie impulsu wzdłuż węzła przedsionkowo-komorowego;
    • Zmniejszyć kurczliwość i pobudliwość mięśnia sercowego;
    • Zmniejsz zapotrzebowanie serca na tlen;
    • Tłumić wpływ adrenaliny i norepinefryny na serce pod wpływem stresu fizycznego, psychicznego lub emocjonalnego;
    • Zmniejszyć ciśnienie krwi;
    • Normalizuj tętno w przypadku arytmii;
    • Ogranicz i przeciwdziałaj rozprzestrzenianiu się strefy uszkodzenia w zawale mięśnia sercowego.

    Ze względu na te efekty farmakologiczne, selektywne beta-adrenolityki zmniejszają ilość krwi wyrzucanej przez serce do aorty podczas jednego skurczu, obniżają ciśnienie krwi i zapobiegają tachykardii ortostatycznej (kołataniu serca w odpowiedzi na nagłe przejście z siedzenia lub leżenia do stania). Ponadto leki spowalniają tętno i zmniejszają jego siłę, zmniejszając zapotrzebowanie serca na tlen. Ogólnie rzecz biorąc, selektywne beta-1-blokery zmniejszają częstotliwość i nasilenie ataków choroby niedokrwiennej serca, poprawiają tolerancję wysiłku (fizycznego, psychicznego i emocjonalnego) oraz znacznie zmniejszają śmiertelność u osób z niewydolnością serca. Takie działanie leków prowadzi do znacznej poprawy jakości życia osób cierpiących na chorobę wieńcową, kardiomiopatię rozstrzeniową, a także po zawale serca i udarze..

    Ponadto beta-1-blokery eliminują zaburzenia rytmu i zwężenie światła małych naczyń. U osób z astmą oskrzelową zmniejszają ryzyko skurczu oskrzeli, a przy cukrzycy zmniejszają prawdopodobieństwo wystąpienia hipoglikemii (niski poziom cukru we krwi).

    Działanie alfa-beta-blokerów

    Leki z tej grupy mają następujące działanie farmakologiczne:

    • Obniż ciśnienie krwi i zmniejsz całkowity obwodowy opór naczyniowy;
    • Zmniejszyć ciśnienie wewnątrzgałkowe w jaskrze z otwartym kątem przesączania;
    • Normalizuj profil lipidowy (obniż poziom cholesterolu całkowitego, trójglicerydów i lipoprotein o niskiej gęstości, ale zwiększ stężenie lipoprotein o dużej gęstości).

    Ze względu na wskazane działanie farmakologiczne alfa-beta-adrenolityki mają silne działanie hipotensyjne (obniżają ciśnienie), rozszerzają naczynia krwionośne i zmniejszają obciążenie następcze serca. W przeciwieństwie do beta-blokerów, leki z tej grupy obniżają ciśnienie krwi bez zmiany przepływu krwi przez nerki lub zwiększania całkowitego obwodowego oporu naczyniowego.

    Ponadto alfa-beta-blokery poprawiają kurczliwość mięśnia sercowego, dzięki czemu krew po skurczu nie pozostaje w lewej komorze, ale jest w całości wrzucana do aorty. Pomaga to zmniejszyć rozmiar serca i zmniejsza stopień jego deformacji. Ze względu na poprawę pracy serca leki z tej grupy z zastoinową niewydolnością serca zwiększają nasilenie i objętość stresu fizycznego, psychicznego i emocjonalnego, zmniejszają częstość akcji serca i ataki choroby wieńcowej, a także normalizują wskaźnik sercowy..

    Stosowanie alfa-beta-blokerów zmniejsza śmiertelność i ryzyko ponownego zawału serca u osób z chorobą wieńcową lub kardiomiopatią rozstrzeniową.

    Podanie

    Wskazania do stosowania alfa-blokerów

    Ponieważ preparaty podgrup alfa-blokerów (alfa-1, alfa-2 i alfa-1,2) mają różne mechanizmy działania i nieco różnią się od siebie niuansami działania na naczynia, zakres ich stosowania i odpowiednio wskazania również są różne.

    Alfa-1-blokery są wskazane do stosowania w następujących stanach i chorobach:

    • Nadciśnienie (w celu obniżenia ciśnienia krwi);
    • Przewlekła niewydolność serca (jako część terapii skojarzonej);
    • Łagodny przerost prostaty.

    Blokery alfa-1,2-adrenergiczne są wskazane do stosowania, jeśli dana osoba ma następujące stany lub choroby:
    • Zaburzenia krążenia mózgowego;
    • Migrena;
    • Zaburzenia krążenia obwodowego (na przykład choroba Raynauda, ​​zapalenie wsierdzia itp.);
    • Demencja (demencja) z powodu komponentu naczyniowego;
    • Zawroty głowy i zaburzenia aparatu przedsionkowego spowodowane czynnikiem naczyniowym;
    • Angiopatia cukrzycowa;
    • Choroby dystroficzne rogówki oka;
    • Neuropatia nerwu wzrokowego z powodu jego niedokrwienia (niedobór tlenu);
    • Przerost prostaty;
    • Zaburzenia układu moczowego związane z pęcherzem neurogennym.

    Alfa-2-blokery są stosowane wyłącznie w leczeniu impotencji u mężczyzn.

    Stosowanie beta-blokerów (wskazania)

    Selektywne i nieselektywne beta-blokery mają nieco inne wskazania i obszary zastosowania, ze względu na różnice w pewnych niuansach ich działania na serce i naczynia krwionośne.

    Wskazania do stosowania nieselektywnych beta-1,2-blokerów są następujące:

    • Nadciśnienie tętnicze;
    • Dławica wysiłkowa;
    • Tachykardia zatokowa;
    • Profilaktyka komorowych i nadkomorowych zaburzeń rytmu, a także bigeminii, trójgeminii;
    • Kardiomiopatia przerostowa;
    • Wypadanie płatka zastawki mitralnej;
    • Zawał mięśnia sercowego;
    • Zespół hiperkinetyczny serca;
    • Drżenie;
    • Zapobieganie migrenie;
    • Zwiększone ciśnienie wewnątrzgałkowe.

    Wskazania do stosowania selektywnych beta-1-blokerów. Ta grupa blokerów adrenergicznych jest również nazywana kardioselektywną, ponieważ oddziałują głównie na serce, w znacznie mniejszym stopniu na naczynia i ciśnienie krwi..

    Kardioselektywne beta-1-blokery są wskazane do stosowania, jeśli dana osoba cierpi na następujące choroby lub stany:

    • Nadciśnienie tętnicze o umiarkowanym lub niskim nasileniu;
    • Niedokrwienie serca;
    • Zespół hiperkinetyczny serca;
    • Różne rodzaje arytmii (tachykardia zatokowa, napadowa, nadkomorowa, skurcz dodatkowy, trzepotanie przedsionków lub migotanie przedsionków, tachykardia przedsionkowa);
    • Kardiomiopatia przerostowa;
    • Wypadanie płatka zastawki mitralnej;
    • Zawał mięśnia sercowego (leczenie już istniejącego zawału i zapobieganie nawrotom);
    • Zapobieganie migrenie;
    • Dystonia nerwowo-krążeniowa typu nadciśnieniowego;
    • W złożonej terapii guzów chromochłonnych, tyreotoksykozy i drżenia;
    • Akatyzja wywołana przyjmowaniem leków przeciwpsychotycznych.

    Wskazania do stosowania alfa-beta-blokerów

    Skutki uboczne

    Rozważ osobno skutki uboczne blokerów adrenergicznych różnych grup, ponieważ pomimo podobieństw istnieje między nimi szereg różnic..

    Wszystkie alfa-blokery mogą wywoływać zarówno te same, jak i różne skutki uboczne, ze względu na specyfikę ich wpływu na niektóre typy receptorów adrenergicznych.

    Skutki uboczne alfa-blokerów

    Beta-blokery - skutki uboczne

    Selektywne (beta-1) i nieselektywne (beta-1,2) blokery adrenergiczne mają zarówno te same skutki uboczne, jak i różne, ze względu na specyfikę ich wpływu na różne typy receptorów.

    Tak więc następujące skutki uboczne są takie same dla selektywnych i nieselektywnych beta-blokerów:

    • Zawroty głowy;
    • Bół głowy;
    • Senność;
    • Bezsenność;
    • Koszmary;
    • Zmęczenie;
    • Słabość;
    • Depresja;
    • Niepokój;
    • Zamieszanie świadomości;
    • Krótkie epizody utraty pamięci;
    • Halucynacje;
    • Wolniejsza reakcja;
    • Hałas w uszach;
    • Drgawki;
    • Parestezje (uczucie biegania „gęsiej skórki”, drętwienie kończyn);
    • Zaburzenia widzenia i smaku;
    • Suchość w ustach i oczach;
    • Zapalenie spojówek;
    • Bradykardia;
    • Kołatanie serca;
    • Blok przedsionkowo-komorowy;
    • Naruszenie przewodzenia w mięśniu sercowym;
    • Niemiarowość;
    • Pogorszenie kurczliwości mięśnia sercowego;
    • Niedociśnienie (obniżenie ciśnienia krwi);
    • Niewydolność serca;
    • Zjawisko Raynauda;
    • Zapalenie naczyń
    • Ból w klatce piersiowej, mięśniach i stawach;
    • Trombocytopenia (zmniejszenie całkowitej liczby płytek krwi poniżej normy);
    • Agranulocytoza (brak we krwi neutrofili, eozynofili i bazofili);
    • Nudności i wymioty;
    • Ból brzucha;
    • Biegunka lub zaparcie;
    • Bębnica;
    • Zgaga;
    • Zaburzenia czynności wątroby;
    • Duszność;
    • Skurcz oskrzeli lub krtani;
    • Reakcje alergiczne (swędzenie, wysypka, zaczerwienienie);
    • Łysina;
    • Wyzysk;
    • Zimno kończyn;
    • Słabe mięśnie;
    • Pogorszenie libido;
    • Choroba Peyron'a;
    • Zwiększenie lub zmniejszenie aktywności enzymów, poziomu bilirubiny i glukozy we krwi.

    Nieselektywne beta-blokery (beta-1,2), oprócz powyższego, mogą również wywoływać następujące skutki uboczne:
    • Podrażnienie oka;
    • Podwójne widzenie (podwójne widzenie);
    • Wypadnięcie;
    • Przekrwienie błony śluzowej nosa;
    • Kaszel;
    • Uduszenie;
    • Niewydolność oddechowa;
    • Niewydolność serca;
    • Zawalić się;
    • Zaostrzenie chromania przestankowego;
    • Tymczasowe zaburzenia krążenia mózgowego;
    • Niedokrwienie mózgu;
    • Półomdlały;
    • Zmniejszenie poziomu hemoglobiny we krwi i hematokrytu;
    • Anoreksja;
    • Obrzęk Quinckego;
    • Zmiany masy ciała;
    • Zespół tocznia;
    • Impotencja;
    • Choroba Peyron'a;
    • Zakrzepica tętnicy krezkowej jelit;
    • Zapalenie okrężnicy;
    • Zwiększony poziom potasu, kwasu moczowego i trójglicerydów we krwi;
    • Rozmazanie i zmniejszenie ostrości wzroku, pieczenie, swędzenie i uczucie ciała obcego w oczach, łzawienie, światłowstręt, obrzęk rogówki, zapalenie brzegów powiek, zapalenie rogówki, zapalenie powiek i keratopatia (tylko krople do oczu).

    Skutki uboczne alfa-beta-blokerów

    Przeciwwskazania

    Przeciwwskazania do stosowania różnych grup alfa-blokerów

    Przeciwwskazania do stosowania różnych grup alfa-blokerów podano w tabeli.

    Przeciwwskazania do stosowania alfa-1-blokerówPrzeciwwskazania do stosowania alfa-1,2-blokerówPrzeciwwskazania do stosowania alfa-2-blokerów
    Zwężenie (zwężenie) zastawki aortalnej lub mitralnejCiężka miażdżyca naczyń obwodowychNadwrażliwość na składniki leku
    Niedociśnienie ortostatyczneNiedociśnienie tętniczeSkoki ciśnienia krwi
    Ciężka dysfunkcja wątrobyNadwrażliwość na składniki lekuNiekontrolowane niedociśnienie lub nadciśnienie
    CiążaDławica wysiłkowaPoważne uszkodzenie wątroby lub nerek
    LaktacjaBradykardia
    Nadwrażliwość na składniki lekuOrganiczna choroba serca
    Niewydolność serca z powodu zaciskającego zapalenia osierdzia lub tamponady sercaZawał mięśnia sercowego, przeżył mniej niż 3 miesiące temu
    Wady serca na tle niskiego ciśnienia napełniania lewej komoryOstre krwawienie
    Ciężka niewydolność nerekCiąża
    Laktacja

    Beta-blokery - przeciwwskazania

    Selektywne (beta-1) i nieselektywne (beta-1,2) adrenolityki mają prawie identyczne przeciwwskazania do stosowania. Jednak zakres przeciwwskazań do stosowania selektywnych beta-blokerów jest nieco szerszy niż nieselektywnych. Wszystkie przeciwwskazania do stosowania beta-1 i beta-1,2-blokerów przedstawiono w tabeli.

    Przeciwwskazania do stosowania nieselektywnych (beta-1,2) blokerów adrenergicznychPrzeciwwskazania do stosowania selektywnych (beta-1) adrenolityków
    Indywidualna nadwrażliwość na składniki leku
    Blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia
    Blokada zatokowo-przedsionkowa
    Ciężka bradykardia (puls mniej niż 55 uderzeń na minutę)
    Zespół chorej zatoki
    Wstrząs kardiogenny
    Niedociśnienie (ciśnienie skurczowe poniżej 100 mm Hg)
    Ostra niewydolność serca
    Przewlekła niewydolność serca w fazie dekompensacji
    Zacieranie chorób naczyniowychZaburzenia krążenia obwodowego
    Dławica PrinzmetalaCiąża
    Astma oskrzelowaLaktacja

    Przeciwwskazania do stosowania alfa-beta blokerów

    Beta-blokery przeciwnadciśnieniowe

    Leki z różnych grup blokerów adrenergicznych mają działanie hipotensyjne. Najbardziej wyraźne działanie hipotensyjne wywierają alfa-1-blokery zawierające jako składniki aktywne takie substancje jak doksazosyna, prazosyna, urapidil czy terazosyna. Dlatego to właśnie leki z tej grupy są stosowane w długotrwałej terapii nadciśnienia w celu obniżenia ciśnienia, a następnie utrzymania go na średnim akceptowalnym poziomie. Leki z grupy alfa-1-blokerów są optymalne do stosowania u osób cierpiących tylko na nadciśnienie, bez współistniejącej patologii serca.

    Ponadto wszystkie beta-adrenolityki, zarówno selektywne, jak i nieselektywne, działają przeciwnadciśnieniowo. Przeciwnadciśnieniowe nieselektywne beta-1, 2-blokery zawierające bopindolol, metipranolol, nadolol, oksprenolol, pindolol, propranolol, sotalol, tymolol jako substancje czynne. Leki te oprócz działania hipotensyjnego oddziałują również na serce, dlatego stosuje się je nie tylko w leczeniu nadciśnienia tętniczego, ale także w chorobach serca. Najbardziej „słabym” przeciwnadciśnieniowym nieselektywnym beta-blokerem jest sotalol, który ma przeważający wpływ na serce. Jednak lek ten jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, które łączy się z chorobami serca. Wszystkie nieselektywne beta-adrenolityki są optymalne do stosowania w nadciśnieniu tętniczym w połączeniu z chorobą wieńcową, dławicą wysiłkową i zawałem mięśnia sercowego..

    Przeciwnadciśnieniowe selektywne blokery beta-1-adrenergiczne to leki zawierające następujące substancje czynne: atenolol, acebutolol, betaksolol, bisoprolol, metoprolol, nebiwolol, talinolol, celiprolol, esatenolol, esmolol. Biorąc pod uwagę specyfikę ich działania, leki te najlepiej nadają się do leczenia nadciśnienia tętniczego połączonego z patologiami obturacyjnymi płuc, chorobami tętnic obwodowych, cukrzycą, dyslipidemią aterogenną, a także dla nałogowych palaczy..

    Alfa-beta-adrenolityki zawierające karwedylol lub butyloaminohydroksypropoksyfenoksymetylometyloksadiazol jako substancje czynne również działają przeciwnadciśnieniowo. Jednak ze względu na szeroki zakres skutków ubocznych i wyraźny wpływ na małe naczynia, leki z tej grupy są stosowane rzadziej w porównaniu do alfa-1-blokerów i beta-blokerów.

    Obecnie lekami z wyboru w leczeniu nadciśnienia tętniczego są beta-blokery i alfa-1-blokery..

    Alfa-1,2-blokery stosuje się głównie w leczeniu zaburzeń krążenia obwodowego i mózgowego, gdyż silniej oddziałują na drobne naczynia krwionośne. Teoretycznie leki z tej grupy można stosować w celu obniżenia ciśnienia krwi, ale jest to nieskuteczne ze względu na dużą liczbę skutków ubocznych, które wystąpią w tym czasie..

    Adrenoblockery na zapalenie gruczołu krokowego

    W przypadku zapalenia gruczołu krokowego stosuje się blokery alfa-1-adrenergiczne, zawierające jako substancje czynne alfuzosynę, sylodosynę, tamsulosynę lub terazosynę, aby usprawnić i ułatwić proces oddawania moczu. Wskazaniami do powołania blokerów adrenergicznych na zapalenie gruczołu krokowego są niskie ciśnienie wewnątrz cewki moczowej, słaby ton samego pęcherza lub jego szyi, a także mięśnie gruczołu krokowego. Leki normalizują odpływ moczu, co przyspiesza eliminację produktów próchnicy, a także martwych bakterii chorobotwórczych, a tym samym zwiększa skuteczność przeprowadzanego leczenia przeciwbakteryjnego i przeciwzapalnego. Pozytywny efekt pojawia się zwykle po 2 tygodniach stosowania. Niestety normalizację odpływu moczu pod wpływem blokerów adrenergicznych obserwuje się tylko u 60 - 70% mężczyzn cierpiących na zapalenie gruczołu krokowego..

    Najpopularniejszymi i skutecznymi blokerami adrenergicznymi w zapaleniu gruczołu krokowego są leki zawierające tamsulozynę (na przykład Hyperprost, Glansin, Miktosin, Omsulosin, Tulosin, Fokusin itp.).
    Więcej o zapaleniu gruczołu krokowego

    Autor: Nasedkina A.K. Specjalista ds. Badań biomedycznych.

    Tomografia komputerowa: przegląd metody i urządzeń diagnostycznych, wskazania, technika badawcza

    VVD według typu wagotonicznego: przyczyny, leczenie, zapobieganie